« بی سی موویز تقدیم میکند » .:: BcMoviez.Com ::.
زيرنويس از مهدي shine021
تو قرن شانزدهم، مسیحیت و اسلام
برای کنترل مدیترانه می‌جنگیدند.
دزدان دریایی عرب کشتی‌های مسیحی رو می‌گرفتن
و سرنشیناشونو می‌بردن الجزیره، اونجا با پرداخت باج آزاد می‌شدن.
این داستان یکی از همین اسیرهاست.
'اسیــــر'
ما رو کجا می‌برین؟
-همینجا می‌میرین! -همینجا می‌میرین!
مسیحیا، همینجا می‌میرین!
همینجا می‌میرین!
فرار کنی، سرتو می‌زنم.
همینجا می‌میرین! فیلیپ دوم نزدیک نمیشه!
خواهش می‌کنم!
آروم باش. همه چی درست میشه.
-ما رو نفروشین! رحم کنین! -هیچی نمیشه.
آروم باشین.
حداقل بچه‌هامو آزاد کنین. یه کم رحم داشته باشین!
اداره تفتیش عقاید. خیلی مهمه.
صلیب؟ این نظر منه درباره صلیبتون.
-برگردین عقب، حرومزاده‌ها! -رحم کنین! خواهش می‌کنم!
فقط یکی.
انتخابشون کنین، نشونشون بدین، منم قیمتشو می‌گم.
بجنب!
سی 'اسکودو'.
سی.
بیست و پنج تا برای اون.
-اون ۴۰ سالشه. -ده.
چرا توهین می‌کنی؟ گفتم ۴۰.
-قیمت این چنده؟ -سی.
-عقلتو از دست دادی؟ -اون قویه.
دستاتو بیار بالا. هردوتاشو!
دستش شکسته.
-احمقی؟ اون یکی رو هم بیار بالا! -دستش شکسته!
-دستش لنگه. امروز می‌کشنش. -دستش لنگه. نزنیدش.
نه، 'دورادور'. دخالت نکن.
دستش شکسته! می‌خواستی سرم کلاه بذاری، رذل!
صبر کن. لازم نیست عصبانی شی. یکی دیگه بهت می‌فروشم.
نه، خواهش می‌کنم! این کارو نکنین!
-'جان اتریش'! -'جان اتریش'؟
یه نامه، امضا شده توسط 'جان اتریش'، برای خدمتم در 'لپانتو'.
برادر فیلیپ دوم.
از دربار سلطنتی. واسه همینه قیافه‌ش آشنا بود.
این نامه از طرف برادر پادشاه ماست، می‌فهمی؟
من یه شوالیه جنگی‌ام! خیلی مهمم!
مثل ما، آقایون رده بالا.
منم یه جنتلمن رده بالام! اداره تفتیش عقاید. من رفتار ویژه می‌خوام!
ساکت!
-اون چهار تا رو برای من ببرین. -البته.
فقط یکی برای هر نفر. انتخابشون کنین. من قیمتشو می‌گم. بجنب.
جناب عالی، مگه خبر ندارین؟
یه همچین چیزی به اسم جهنم روی زمین هم وجود داره.
الجزیره، ۱۵۷۵
بجنب! حرکت کن!
نجیب زاده بودن هم
نعمته هم نفرین.
بجنب دیگه سگ جون.
به این ترتیب، ما رو فروختن به پاشای مخوف.
بجنب.
اونجا ما رو بستن به زنجیر.
و حبس کردن تا وقتی که غالی ترین باج پرداخت بشه.
خوش اومدین.
'بلانکو دِ پاز'، دفتر مقدس.
چه اتفاقی افتاده پدر؟
توی دریا اسیر شدیم. خیلی بد شد.
'بلانکو دِ پاز'.
اونجا بود که من با مردی آشنا شدم که مشهورترین اسیر شد.
و اون با عزیزترین دوستش آشنا شد، پدر 'آنتونیو دِ سوسا'،
مردی که این کلمات رو می نویسه.
من.
تمومش کردی؟
من تا حالا کسی رو ندیدم که انقدر تند بتونه بخونه.
من بچگی
حتی کاغذایی که تو خیابون ریخته بودن رو هم می خوندم.
دقیقا مثل برادرزادم.
پدر 'سوسا'، میشه دوباره 'گارسیلاسو' رو ازتون قرض بگیرم؟
آقای 'سروانتس'، من که بهتون گفتم هرچی می خواین بردارین.
یه نگاهی هم به نوشته های من بندازین. خودمم بعضی وقتا نمی فهممشون.
بجنب!
بدو!
به طرف چاه!
کیه؟
یکی از فرانسویاست.
- دیروز از غذا شکایت داشت. - خواهش می کنم!
بدبخت. یکی دیگه رو هم دارن واسه عبرت نشون میدن.
خواهش می کنم!
بسه دیگه!
- ولش کنین! - وایسا قاتل!
دارن چیکار می کنن؟
دارن گوششو می برن.
کدوم گوششو؟ راست یا چپ؟
خفه شو سگ!
- دیگه ازت شکایت نشنوم! - راست.
حالا چی؟
بیاین، حالا جزئیات رو بگین.
مرد. جمجمه اش رو ترکوندن.
مطمئناً جناب جوان، شما بدتر از اینا رو هم دیدین.
مگه شما تو 'لپانتو' نبودین؟
«به خاطر یه بشقاب غذا کشته شد.»
این فصل هم تموم شد.
امیدوارم 'جهنمت' یه شاهکار از آب دربیاد، پدر.
با دعای خیر دانته، یه شاهکار میشه.
حتماً میشه.
حالا چیکار کنیم؟
بشینیم دست رو دست بذاریم تا اونا هر روز ما رو بزنن و بکشن؟
یواش‌تر، وگرنه سرنوشتت مثل اون فرانسویه میشه.
برام مهم نیست! دیگه خیلی داره برام سخت میشه.
چه بی‌رحمی وحشتناکی!
خیلی وحشتناکه!
چرا مغربیا اینجورین؟
بیخیال شو کاستاندا.
من بدی‌های بی‌شماری از مسیحیا تو کاستیل و اکسترمادورا دیدم.
باز شروع شد.
باورم نمیشه همیشه ازشون دفاع می‌کنی، دورادور.
من شکنجه رو تو محل اعدام دیدم...
می‌دونم چرا ازشون دفاع می‌کنه.
دورادور اصالتاً مغربی بود، ولی بعداً یکی از اعضای دربار اونو به فرزندی قبول کرد.
بهش اعتماد ندارم، میگل.
اون از ما نیست.
منظورم فقط اینه که کاری که مغربیا اینجا با ما می‌کنن،
ما هم تو اسپانیا با اونا می‌کنیم.
اینجوریه دیگه.
شب بخیر.
ازت خواستم یادداشت‌هامو رونویسی کنی، نه اینکه دوباره بنویسی‌شون.
منو ببخشید، پدر.
فکر کردم یکم نیاز به اصلاح دارن.
آره، می‌بینم.
کجا درس خوندی؟
'استودیو دلاویا'.
پیش لوپز ده هویوس؟ اون انسان‌گرا؟
بعد تو کتاباتو با شمشیر عوض کردی! چرا؟
اگه می‌خوای اشتباهاتمو بگیری، حداقل با خط خوب این کارو بکن.
فدیه‌ها اومدن!
فدیه‌ها! بالاخره رسیدن!
- فرزندان خدا! - خدا با شما باشه.
سیب بردارین.
از تو خورجین سیب بردارین!
سیب بخورین. بفرمایین. یکی یکی!
ممنون، پدر.
بعدی.
میگل د سروانتس کورتیناس اهل آلکالا ده هنارس.
هیکل متوسط، ریش پر، دست و بازوی چپ قطع شده.
صد 'اسکودو'.
این تمام پولی بود که خونواده‌ش تونستن جور کنن، که مبلغ کمی هم نیست.
صد تا!
بیشتر.
خیلی خب، ۱۵۰ تا.
ببخشید، پدر.
- ۵۰ تای دیگه به شورا بدهکاریم. - خودم با اونا هماهنگ می‌کنم.
- باز شروع شد. - صد و پنجاه تا.
پانصد تا!
پانصد تا؟ چه خبره؟ این چه وضعیه؟
اون... خیلی... مهمه.
ببخشید...
یه نامه سفارش... یه آدم حسابی.
این که فقط یه برگه مرخصیه.
- اون صدها از اینا رو امضا کرده. - عقب وایسا!
نه، این یه برگه مرخصیه.
- برای برگشتن به دربار. - زانو بزنید!
تو 'لپانتو'، من اصلا جنگ ندیدم! من یه سرباز تازه کار بودم!
چی؟
یه تازه کار.
من اونی نیستم که فکر می کنید.
'استخدام' چیه؟ یعنی چی؟
یه تازه کار، یه مبتدی. اون بی ارزشه.
بی ارزش.
- شما، یه آدم حسابی. - نه، من تو دربار هیچی نیستم!
آدم حسابی!
آدم حسابی.
معلومه، الان 'مور' به حرفاش شک می کنه.
پانصد تا!
من هیچی نیستم!
'لپانتو'!
من هیچی نیستم.
لطفا.
بعدی.
'نیکولاس دیاز بناویدس' از 'پلاسنسیا'.
خدا یار و نگهدارت.
پدر، نامه منو یادت باشه.
البته.
- زود برگرد، پدر. - سال دیگه، مثل همیشه.
خدا پشت و پناهت.
همه چیزو مثل روز روشن می بینم.
حتی پادشاه هم نمی تونه فدیه ما رو بده.
همش به خاطر ارتباط با اون تازه کاره.
اون نه یه اشراف زاده است نه یه آدم حسابی.
من اون نامه رو با دقت خوندم. توش به 'تخلفات گذشته' اشاره شده بود.
یه سال دیگه تا اونا برگردن، و یه سال از وقتی که ما رسیدیم گذشته.
می خوای چیکار کنیم؟ انکار کنیم؟
نه، هرگز. نباید انکار کنیم.
نمی دونم شنیدی یا نه که 'دورادور' 'مور' به دنیا اومده...
آره، پدر. البته. خوب می دونم.
من هیچ وقت خودم رو برای فدیه معرفی نکردم.
واسه چی؟
می دونم هیچ کس نمی تونه مال منو بده.
تو برادرزادت رو داری، پدر.
اون وقتی که ما رو گرفتن، با من سفر می کرد.
از اون موقع ازش خبری ندارم.
- متاسفم. - اون نوشته هامو تصحیح می کرد.
همین الان که هستی.
خب، نه دقیقاً.
میگل، گوش کن.
من هیچوقت کسی رو ندیدم که به خوبی تو این کار رو انجام بده.
هیچکس.
این آقایون ممکنه الان بهت نگاه از بالا داشته باشن،
ولی تو یه آدم باسواد میشی.
میبینی.
حداقلش، میتونی یه کاتب بشی.
کی میدونه؟ شاید حتی
یه منشی.
کافیه!
الله بزرگترینه، و هیچ نیرو و قدرتی جز با الله نیست.
الله بزرگترینه...
توبه!
بیدار شو.
الله بزرگترینه، و هیچ قدرتی نیست...
بیدار شو! کافیه خوابیدی!
الله بزرگترینه، و هیچ نیرو و قدرتی جز با الله نیست.
الله بزرگترینه، و هیچ قدرتی نیست...
ساکت باشید، همه.
الله بزرگترینه، و هیچ نیرو و قدرتی جز با الله نیست.
پائولو، داری چیکار میکنی؟
پائولو، نه!
اینجاست!
یکی از ایتالیایی ها.
مگه میخوان اجازه بدن؟ خجالت آوره!
- خجالت آوره! - من از خدای یگانه الله طلب بخشش میکنم.
زنده همیشگی، خودکفا، و پیش از او، توبه میکنم.
خجالت آوره!
تو، آزادی.
خجالت آوره!
ایتالیایی لعنتی!
سگ!
نه، دورادور!
داری چیکار میکنی؟
- اینجاست! - ساکت شید، حرومزاده ها!
- ساکت! - اینجاست!
این کارو نکن. بلند شو!
- من طلب بخشش میکنم... - توبه نکن! میری جهنم!
دورادور!
تو به جهنم محکوم میشی.
تو، آزادی.
خداحافظ.
- گمشو، عوضی! - سگ!
مارو قضاوت نکنید.
هر کسی آزادی خودشو داره!
ما رو قضاوت نکنید!
باورنکردنیه.
انتظار داشتم قوی‌تر باشه.
'دورادور'
یکی از ما نبود.
اینو بهت میگم، تو میتونی اینجا رو به عنوان یه آدم آزاد با شکم سیر ترک کنی.
اونایی که انکار کردن دارن از غذاهای گرم لذت میبرن.
حالا میبینیم که آیا مورها در آخر ازشون یه وعده غذایی درست میکنن یا نه.
اینجا همه چی میخورن. حتی سگ.
♪اون مدام به اون پنجره خیره میشد.♪
اونارو خوب و داغ میخورن.
♪و اینجوری، اسیر متولد شد.♪
با توجه به اینکه اونا گوشت خوک نمیخورن...
اونایی که انکار میکنن آزادیشونو به دست میارن ولی محکوم به زندگی به عنوان مور اینجا هستن.
اونا هیچوقت وارد بهشت نمیشن.
فعلا که خوبه.
خوب پنهانش کن.
پس چرا اونا انکار میکنن، پدر؟
این شهر از خود 'بابل' هم فاسدتره.
بدن های نیمه لخت تو خیابونا.
خالکوبی های زشت.
مهمونی ها... روزها طول میکشه.
عیاشی، شب و روز.
به خاطر همینه که اونا نفرین شدن.
اینو یادتون باشه، آقایون.
داری اینو میبینی؟
یه دست با یه دستمال، توی اون پنجره.
نمیبینی؟
'آگیلار'، بیا اینجا.
نه، وایسا.
همونجا بمون.
وقتی اومدی اینور، قایم شدن. انگار نمیخوان هیچ ربطی بهت داشته باشن.
ولی ما داشتیم درباره انکار صحبت میکردیم.
آقایون.
اون دست... همیشه میرفت تو.
تا اینکه یه نفر اومد.
یه اسیر.
این چیه، 'میگل'؟
طلا؟
- طلاست. - پنج تا سکه.
ولی کی اونارو پرت کرد؟ و چرا به سمت تو؟
اون اسیر و دوست کشیشش
حساب کردن که، تبدیل به پول موری...
اونقدر میشه که بشه آزادی یه اسیر رو خرید.
آزادی ♪تو♪، 'میگل'.
آزادی، بالاخره!
و به این سادگی.
آزاد.
ولی
کی پشت اون پنجره قایم شده بود؟
و روز بعد، درست موقع چاشت...
'اعلی جناب، من زوریدا، دختر پاشا هستم.'
'امیدوارم یه روزی بتونید پدرمو ببخشید.'
'اون از روی بدجنسی شما رو زندانی نکرده.'
'اون فقط نمیدونه چطور با مسیحیا رفتار کنه.'
چطور ممکنه اون کاستیلیایی بلد باشه؟
'من زبون شما رو بلدم
چون یه برده مسیحی وقتی بچه بودم بهم یاد داد.'
'اون همچنین بهم یاد داد که نسبت به هیچکس، چه مسیحی، چه مور،
چه ترک، چه یهودی، کینه نداشته باشم.'
'بنابراین، من جرات کردم مقداری از پول پدرمو بدزدم،
تا بتونم آزادی شما رو بهتون هدیه کنم.'
'پس برو پس بخر چیزی که...'
'چیزی که هیچکس نباید ازت میگرفت!'
آفرین!
هر دفعه که اون داستان رو تعریف میکرد، همه نفسشونو حبس میکردن.
- میگل، بعدش چی میشه؟ - ادامه بده!
- بقیش برای یه روز دیگه. - پس دوباره تعریفش کن!
آقایون!
من کل هفته‌ست دارم یه داستان رو تکرار میکنم.
باید ازتون پول بگیرم!
حتما یه تله‌ست.
اون بهش خیانت میکنه.
یه روز دیگه، پدر.
اون توسط پاشا آموزش دیده.
یه روز دیگه.
'یه روز دیگه.' این چیزیه که همیشه میگی.
لباساتو بپوش.
از این طرف.
حرکت کن.
داخل منتظر بمون.
یوسف هر روز صبح اون میوه رو میاره.
همدم قدیمی‌ت، دورادور. اسمش حالا یوسفه.
زانو بزن، حرومزاده!
میدونی من کیم؟
تو حسن پاشا، حاکم الجزایری.
مردم چی صدام میکنن؟
ونیزی.
من تو ونیز به دنیا اومدم.
تو بولونیا بزرگ شدم.
تو کرواسی توسط موروها اسیر شدم.
و تو ترکیه تغییر دین دادم.
میدونی این یعنی چی؟
من پنج تا زبون بلدم.
برای همینه که هر چی اون پایین میگی رو میفهمم.
چرا اون داستان رو سر هم کردی؟
همون که درباره پنجره‌مه.
همونی که همیشه براش دست میزنن.
نمیدونی؟
برای این بود که...
برای اینکه حوصله‌م سر نره، سرورم.
می‌تونم یه سوال ازت بپرسم، اسیر؟
البته سرورم.
چرا اون پول رو بهش داد؟ برای چی؟
خیلی ساده‌ست.
عاشقش بود.
- واقعا؟ - آره دیگه.
معلومه.
دیوانه‌وار عاشق.
حالا 'Muley' می‌خواد یکی از گوش‌هات رو ببره.
- کدوم؟ راست یا چپ؟ - نمی‌فهمم.
- راست یا چپ؟ - چه اشتباهی کردم؟
یه دختر مغربی عاشق یه مسیحی که نمی‌شناخت?!
هزار بار این داستان‌های عاشقانه وحشیانه رو شنیدم و ازشون متنفرم.
امیدوارم دفعه بعد منو غافلگیر کنی.
سمت چپی.
نه، سرورم، خواهش می‌کنم.
نه! ولی نذاشتی حرفم تموم شه! اون عاشق اون نبود!
اون عاشق اون نبود.
اون یه پیام آخر فرستاد.
«سرورم، وقتی آزادی‌تون رو خریدید،
بیاید به باغ‌های پدرم.»
یه مسیحی تو باغ‌های پاشا؟ حتما شوخی می‌کنی.
آره. منظورم اینه که نه، سرورم.
پاشا...
پاشا سخاوتمندترین مرد الجزیره بود.
و تو روزهای جشن، باغ‌هاش رو
به روی همه باز می‌کرد.
وقتی بالاخره همدیگه رو دیدن، همون سوالی رو ازش پرسید که تو داری می‌پرسی.
چرا منو نجات دادی، بانوی من؟
صلیبی که بهت دادم رو داری؟
می‌خوام یه کشتی بگیری و منو ببری اسپانیا.
می‌خوام مسیحی بشم.
چطور جرات می‌کنی، ای حرومزاده؟
چطور جرات می‌کنی؟
پس اون عاشق... مسیح بود؟
به خاطر همینه که اسیر رو نجات داد؟
گفتی غافلگیرت کنم.
شک دارم یه مسیحی اجازه داشته باشه کشتی بخره.
ولی من مغربی‌هایی رو می‌شناسم که مسیحی شدن.
و مسیحی‌هایی که مغربی شدن.
مثل خودم.
تو تا غروب آفتاب آزادی.
دروازه‌ها رو براش باز کنید.
حتما، پاشای من.
تو!
- نه. - تو اهل 'کاستیا' هستی، درست میگم؟
مثل من. برو داخل. یه کم سر و وضعت رو مرتب می‌کنم.
من هیچ پولی ندارم.
آقا!
من الان 12 ساله که اینجام.
دوازده ساله که دارم ریش می‌زنم و کچلی‌ها رو می‌پوشونم.
و چرا دست کشیدی، آقا؟
چرا دست کشیدی؟
خب، من تنها کسی نیستم. خیابونای اینجا پر از خارجیه.
حتی خود پاشا هم یکیشونه.
می‌دونم.
وقتی دست می‌کشی، چون چاره‌ای نداری.
آدم دست می‌کشه که زندگی کنه.
و خوب زندگی کنه، چون اینجا هر چی بگن،
زندگی خیلی خوبه.
هی تو! بهشون بگو ساکت شن.
برادران من، آروم شید. یه مشتری جدید اینجاست.
می‌بینم که تو سلمونی‌تون مشروب سرو می‌کنید.
فکر می‌کردم الکل برای 'مورها' ممنوعه.
مشروب تو الجزیره؟
غیر ممکنه. اونا فقط سرحالن.
- ببخشید آقا. - بفرمایید.
ببخشید برادران. یه مشتری جدید دارم.
ساکت شید! هی!
چه عروس زیبایی.
بابا کجا داری میری؟
- دارم می‌نویسمش. - آره، قبلاً هم در این مورد شنیدم.
اینجا سلمونی‌های زیادی مثل این هست.
مشروب سرو می‌کنن و مردم اونجا جمع می‌شن.
مردهایی مثل اونا.
'مردها'؟ کسایی که تو گناه ناگفتنی شرکت می‌کنن؟
- بیشتر شبیه هیزم برای آتیش. - ولی اینجا اعدامشون نمی‌کنن.
دزدان دریایی پسراشون رو تو خیابونا بدون شرمندگی رژه می‌برن.
فکر کنم بهشون می‌گن 'مینیون'.
شما خیلی خوب اطلاع دارید.
نه. ببخشید پدر. من فقط در موردش شنیدم.
مرد جوان، باید مراقب باشی اگه پاشا دوباره صدات کرد.
می‌گن اونم منحرفه.
و یه حرمسرا پر از پسرای روغنی داره.
خیلی وحشتناکه.
اون ولگرده اونجاست، داره برای گیاهاش آب میاره.
دورادور!
یا باید بگم یوسف؟
زندگی به عنوان یه 'مور' چطوره؟
- هنوز از پشت بهت ندادن؟ - من؟ هنوز نه.
ولی منتظرتن، با یه سیخ کلفت و خوب.
می‌خوای بدونی چطوری پاشا شد؟
یه جوون خوشگل بود وقتی 'مورها' گرفتنش،
و گذاشت اربابش هر کاری دلش می‌خواد باهاش بکنه.
نمی‌دونم حسن خروسه یا مرغ، ولی یه چیزی که مطمئنم،
اون خیلی خوب داستان تعریف کردن بلده.
چی باعث می‌شه اینو بگی؟
اون مشکل تو رو همون اول پیدا کرد.
راجع به چه مشکلی حرف می‌زنی؟
یه مسیحی هیچوقت نمی‌تونه تو الجزیره کشتی بخره.
عمراً! راست می‌گفت.
همه‌تون، برید به اتاقاتون! برید بخوابید!
'کاستاندا'.
کی گفت اون کشتی رو خریده؟
نخریده.
کشتی نخریده؟
اون یه پیغام فرستاد واسه بقیه اسیرها.
'اونا باید یه نفرو پیدا می‌کردن که بتونه بره پیش خونواده‌هاشون'
'و قانعشون کنه پول فدیه رو بدن.'
با اون پول، اون شخص یه کشتی تو مایورکا کرایه می‌کنه
که شیش نفر از مارو سوار کنه
یه جایی تو ساحل.
و اینجوری این کارو کردن.
- نه. - شیش تا اسیر؟
تو خیلی آسون جلوه‌ش می‌دی، میگل. کی همچین کاری رو قبول می‌کنه؟
ولی صبر کن. اونا چجوری از زندان فرار کردن؟
یه کم بهم وقت بده، توروخدا.
- بهم وقت بده. - نه...
ببخشید پدر.
- بیا. - نه. این یکی نه.
- این چیه؟ داری چیکار می‌کنی؟ - اون یکی نقشه کجاست؟
همون که کل ساحل رو نشون می‌ده.
مگه این همون نیست؟
این همونه.
دیدی؟ اون سال‌هاست داره از همه چی یادداشت برمی‌داره.
پدر 'سوسا'، خدا حفظت کنه.
داری چه نقشه‌ای می‌کشی، میگل؟
شما آقایون دارید چه نقشه‌ای می‌کشید؟
پدر، کمکمون کن.
التماست می‌کنم.
باورنکردنیه.
باورنکردنیه. چطور می‌تونی اینقدر ساده‌لوح باشی؟
واقعاً فکر می‌کنی می‌شه از اینجا فرار کرد؟
'Cervantes' می‌دونه چجوری این کارو بکنه، پدر.
خیالت راحت باشه.
تو که خونواده نداری، پدر.
خونواده من بی‌چیزه.
یا فرار می‌کنیم یا اینجا می‌پوسیم.
شاهکار بزرگت.
"جهنم" بزرگت.
چاپ نشده.
کندترین و وحشتناک‌ترین مرگ.
این چیزیه که حتماً در انتظار مغز متفکر فراره.
- نه همیشه. - همیشه!
این داستان تو نیست، پسر.
این زندگی واقعیه.
من نمی‌خوام تو این ماجرا باشم.
مگه اونجا معدن سنگ نیست؟
یه مخفیگاه خوبه، ولی اون دور و بر کارگر هست. می گیرنمون.
- اینا شبیه صخره هستن. - چهار مایل به سمت شرق، کوره آهک هست.
این همه جا.
- خیلی از ساحل دوره. - اینا صخره‌ان. پدر، نگاه کن.
اینو تو کشیدی.
آره، اون غارها هستن که بر اثر باد و موج درست شدن.
- پیداش کردیم. - نه. دریا اونجا خیلی طوفانیه.
- پدر. - کشتی به سختی میتونه نزدیک بشه.
پدر، هممون به دردسر میفتیم.
- از مایورکا، فقط دو روز راهه. - ولی، میگل، حتی اگه من...
حتی اگه کشتی رو گیر بیارم، چطوری فرار می کنی؟
میدونم به کی رشوه بدم.
فقط یه وام کوچیک لازم دارم.
تورو خدا.
صبر کن!
پدر، دعا.
الان یا هیچ وقت.
ولی، پدر...
برادرزادم.
نمیتونم برم تا نفهمم چه بلایی سرش اومده.
اینکه کشته شده یا فرار کرده.
نمیتونم برم، میگل.
من برای همه‌تون دعا می کنم.
بزن بریم.
داره اسب ها رو میاره.
بزن بریم.
از اون سراشیبی، اونجا.
سریع، از اون راه.
من هر شب غذا و آب میارم.
زیاد توقع نداشته باش.
- این 200 تا. - بقیه اش چی؟
وقتی کشتی برسه.
- این قرارمون نبود. - وقتی کشتی برسه!
به مراکشیا اعتماد ندارم.
هفت شب.
قرار بود بارج تا هفت شب دیگه برسه.
روزهای زیادی گذشت.
هفته ها.
و بعد شروع کرد به گفتن هر داستانی که خونده بود.
و خیلی وقت ها، برمی گشت به داستان هایی که قبلاً گفته بود
و اونها رو تبدیل می کرد به یه چیز جدید.
نمیدونم چرا درسش رو ول کرد.
جنگ کار اون نیست. داستان‌گوییه.
تو اون نامه اش، نوشته بود 'بخشش برای خطاهای گذشته.'
- یه اتفاق جدی باید افتاده باشه. - میدونم چی بود.
این آقا، وقتی دانشجو بود...
گفتم که، قیافه اش آشنا بود.
هشت سال پیش، تو باغ های 'رویال آلکازار' با یه استادکار ساختمون دوئل کرد.
هشت سال پیش.
شما از کجا میدونین، قربان؟
چون من باغبان بودم.
تو مادرید، من باغبان سلطنتی بودم.
و دیدم که میگل داره شمشیر می‌چرخونه.
واسه چی دوئل کردن؟
اتفاقاً
بنای ارشد داشت می‌گفت که معلم میگل، 'لوپز ده هویوس'
هیچی کم نذاشته و داره بهش کلاس نویسندگی می‌ده
در ازای... ♪لطف♪.
نه!
میگل رو محکوم کردن به جرم زخمی کردن یه جنتلمن عالی رتبه.
ده سال تبعید. ده سال. و قرار بود دست راستش رو قطع کنن.
ولی اون فرار کرد به ایتالیا و ناپدید شد.
تا اینکه رسید به 'لپانتو'.
و اونجا، ظاهراً، رستگار شد.
فهمیدم.
ولی تو جنگ، سه تا ترکش خورد به دست چپش.
اینم از این.
عدالت الهی.
خب...
هر کی بی‌گناهه اولین سنگ رو بندازه.
اینطور نیست پدر؟ خداحافظ.
من اون تیکه آخر رو نفهمیدم.
ایناهاش.
ایناهاش!
هی! اینور!
هی!
- هی! - اینور!
- هی! - مارو دیدن!
- دارن نزدیک میشن! - هی!
آره!
اینجا! هی!
هی!
- هی! - باید 'زورايدا' رو بیاریم!
خب چهار نفرشون رفتن سمت قصر.
بی سی موویز
سرورم.
کشتی رسید.
بریم.
'آگویلار' کجاست؟
♪با اینکه قول داده بودن به چیزی دست نزنن،♪
طمع کار دستشون داد.
آزادش کنید!
- پدر من به شما آسیبی نرسونده! - نمی‌تونیم بذاریم به نگهبانا خبر بده. نه!
♪اونا چاره‌ای نداشتن جز اینکه اونو با خودشون به کشتی ببرن.♪
♪به عنوان گروگان.♪
- میخوای همونجا ولش کنی؟ - بقیه اش رو یه روز دیگه ادامه میدم.
- باورنکردنیه. - همیشه همینه.
- حداقل بگو تهش خوب تموم میشه یا نه. - چی فکر میکنی؟
- هیچ جوره خوب تموم نمیشه. - یه روز دیگه.
فهمیدم، فهمیدم. گوش کن.
مورها تونستن سوار کشتی بشن.
بعدش یه جنگ حسابی بین مورها و مسیحیا درگرفت.
مسیحیا بردن و مورها مثل موش صحرایی از کشتی پریدن بیرون.
چه مزخرفاتی!
شب بخیر.
مزخرف.
همش یه داستان تکراریه.
مورها ترسوئن،
در حالی که مسیحیا از همه شجاع ترن.
بسه دیگه.
آره، اگه خوشت نمیاد، نباید مور میشدی.
یعنی مور بودن منو ترسو میکنه؟
یوسف، تو حتی اسمتو عوض کردی که از شر زنجیرات خلاص شی.
'کاستاندا'!
شاید من ترسو باشم، ولی تو چی؟
من چی؟
- چی؟ - آقایون، بسه دیگه.
خفه شو تو!
نوش جان.
فردا میبینمت.
حق داشتیم از اسپانیا بیرونشون کنیم.
مورها و یهودیا رو.
حق داشتیم.
صبح بخیر.
منو به خاطر دیشب ببخش. بیاین.
ایناهاشون!
از این طرف.
بخشیدمت.
کی پشت این قضیه ست؟
من بودم.
صداتو نمیشنوم.
من.
- بلندتر! - من بودم!
حالا اسم اون مردی که قرار بود کشتی رو بگیره رو میخوام.
اون به من گفت.
اون حرفای شما رو شنید وقتی به مخفیگاهتون رسید.
همه اینا زیر سر اون بود، مگه نه؟
اون مغز متفکر بود.
اون نبود.
اسیر.
تو به این کشیش بدهکار نیستی.
محکومش کن، منم جونتو نجات میدم.
اعدام با نیزه بدترین شکنجه ست، باور کن.
اون بود؟
این راهبه بود. ببرینش پای چوبه دار.
نه. وایسا.
وایسا!
سرورم، من...
اون...
- باغونت. - چی؟
- نقشه اون بود. اون مغز متفکر بود. - چطور جرأت می‌کنی؟!
به اربابت بگو کی دروازه‌ها رو برامون باز کرد.
شما از دیوارها بالا رفتید!
سرورم، اجازه بده این سگ رو ساکت کنم.
- چرا الان داری متهمش می‌کنی؟ - فکر کردم حرفم رو باور نمی‌کنی.
- بذار بکشمش! - کافیه!
من بارج رو گیر آوردم ولی حتی یه پاروزن هم نه.
نقشه از اول هم محکوم به شکست بود.
آقایون،
من با خدا درصلح ام.
من آماده‌ام. تقصیر همه رو به گردن می‌گیرم.
این مرگ با نیزه است، پدر.
هرگز بدتر از شهادت سرورمون نخواهد بود.
آره، خواهد بود.
خداحافظ، برادر 'خوان گیل'.
هر روز برات دعا می‌کنم.
نه.
پدر.
'حسن' یه ذره هم مدرک علیهت نداره.
هیچی.
اگه محکم وایسیم، هیچ اتفاقی برامون نمیفته.
برای هیچکدوممون.
منظورت چیه؟
فکر می‌کنی هیچ‌کس نباید تاوان این کار رو بده؟
همیشه یکی باید بده.
- بهت اطمینان می‌دم، هیچ‌کدوم از اونا نخواهد بود. - انقدر بلند حرف نزن، پدر.
پس این مزخرفات رو تمومش کن!
یکی از ما باید خودشو فدا کنه، لعنتی.
برام مهم نیست تو باشی یا برادر 'خوان گیل'، ولی یه نفر باید بمیره!
یه نفر باید بمیره، لعنتی!
من نمی‌خوام بمیرم!
همین الان دستش رو بوسیدی، پدر.
فکر کنم منظورم رو واضح گفتم، 'سروانتس'.
- تو. - من؟
نه. اون مغز متفکره.
تو.
می‌دونی چه چیزی در انتظارت است؟
نه!
به راهت ادامه بده.
اسیر.
خدمتکارم می‌گه که داری دروغ می‌گی.
تو می‌گی که اون داره دروغ می‌گه.
این یعنی یکی از شماها به پاشا دروغ گفته.
و اون حرومزاده دروغگو خواهد مرد.
همین‌جا، زنده زنده به نیزه کشیده میشه.
یه بار دیگه ازت می‌پرسم.
کی پشت این قضیه بود؟
اون بود، سرورم.
قسم می خورم.
به پدر و مادرم قسم.
به خدا قسم.
چه قدر این کار برام آسونه.
چه قدر آسونه... رسوا کردنت.
فکر می کنی نامه 'جان اتریش' همیشه ازت محافظت می کنه؟
اتفاقا من دقیقا می دونم توش چی نوشته.
با دقت بخونش، سرورم،
تا بهت بگم اون 'تخلفات گذشته' چی بودن.
بگو ببینم، چرا هشت سال پیش مجبور شدی از مادرید فرار کنی؟
زود باش، بگو.
بگو دیگه.
- یه دوئل به خاطر لواط؟ - نمی فهمم چی میگی.
تو هیچی نیستی جز یه آدم پست.
و یه... منحرف.
یه منحرف!
منحرف!
این چیزی هستی که هستی.
بفرستیدش پای چوبه دار.
آروم باش، سرورم.
من تو بهشتم.
فکر می کنه تو بهشته.
♪بفرستیدش پای چوبه دار!♪
نه اون.
اون.
من؟
- سرورم، چرا؟ نه! - برو کنار!
نه!
بشین.
چای از سواحل دریای سیاه.
تا حالا امتحانش کردی؟
عجب جرأتی داری، اسیر.
من تا حالا کسی رو ندیدم اینقدر بی شرمانه دروغ بگه.
دروغ گفتی تا کشیش رو نجات بدی و بعد خودت رو.
و قبل از اون، درباره اون نامه بی ارزش دروغ گفتی.
این رو هم از همه پنهون کردی که به ایتالیا فرار کردی.
سرزمین مادری من.
'سروانتس'، بزرگترین شیادی که می شناسم.
اگه اینطوری درباره من فکر می کنی، چرا زندگی باغبان رو نجات ندادی؟
اون احمق تو رو به لواط متهم کرد،
آداب و رسوم من رو نادیده گرفت.
و تو؟
می خوای بدونی چرا من جونت رو نجات دادم؟
نمی فهمم. چی می خواد؟
قبلا بهت گفتم، پدر. داستان.
بازم داستان.
♪و اینطوری بود که 'میگل' شروع کرد به پیدا کردن داستان برای پاشا.♪
'از همون دری که اون دختر نشونش داد وارد شد.'
'شوالیه غول پیکر 'گالائور' چطور؟ به دست پادشاه 'لیسوارته'.
و برای هر داستانی که پاشا رو خوشحال می‌کرد، پاشا بهش قول می‌داد
یه روز آزادی.
و هر چی که می‌دید
هر شب بازگو می‌کرد.
تا ما بتونیم خواب ببینیم که آزادیم.
برو! بجنب!
نه تنها این، بلکه یه بوس هم برام فرستاد!
اما راضی کردن بقیه چندان آسون نبود.
'من هر جا که بفرستی میرم،' گفت.
و...
حق با شماست، سرورم.
اورجینال نیست.
اما اگه بهت بگم که گاندالس عاشق پیشخدمت بود، چی؟
چون در واقع پسرش بود؟
و با دیدن اینکه قراره شوالیه بشه...
باشه.
'لپولمو' چطوره؟
دیگه کتاب‌های پهلوانی نه. از داستان‌های وحشی خسته میشه.
- میگی شعرهای گارسیلاسو...؟ - از حفظ بلده.
و دیگه هیچ داستانی با طلسم‌های جادویی نه.
- البته. - یا بچه‌های پنهانی.
البته.
'لازارو دِ تورس'.
زندگی همون‌جوری که واقعا هست، نه طلسم جادویی، نه بچه‌های پنهانی.
اما مگه ممنوع نبود؟
یه کلمه هم به پدر بلانکو نگید.
'صورتم رو به آسمون چرخوند،'
چشمامو یکم بستم تا بیشتر از مشروب لذت ببرم،'
مرد نابینا حس کرد که وقت انتقام فرا رسیده.'
'و با تمام قدرتش،'
اون کوزه شیرین اما تلخ رو با دو دست بلند کرد
و گذاشتش روی دهنم، با تمام قدرتش.'
'طوری که من بیچاره'
که به هیچی شک نداشتم،'
'حس کردم انگار آسمون‌ها و هر چی توشونه دارن روی سرم خراب میشن.'
'ضربه اونقدر شدید بود که حواسمو از دست دادم.'
و...
'و کوزه با چنان نیرویی پایین اومد که تیکه‌هاش توی صورتم فرو رفتن،'
'و جاهای زیادی رو بریدن.'
و...
'و دندونامو شکست، که دیگه ندارمشون'
از اون روز.'
هر چی میخوای بردار.
- عالیه! - بیا دیگه. برای همه به اندازه کافی هست.
امروز خندید.
من خندوندمش.
چی براش خوندی؟
'لازا... لا...'
لا...
'ایلیاد'.
ایلیاد؟
چی تو 'ایلیاد' اینقدر خنده داره؟
خب... شاید به خاطر شراب بود.
- اون خیلی می خورد. - می خوره؟
پاشا هم؟
- آره. - چه شرم آوره.
اینجا ممنوعه.
البته که هست.
حداقل یه چیزی هست که مراکشیا نمی تونن انجام بدن ولی مسیحیا می تونن.
شنیدمت، میگل.
الان باید جلوی 'Virgin Mary' زانو بزنی
و طلب بخشش کنی.
چی؟
شنیدی چی گفتم. ادامه بده.
من چی گفتم؟
تو به خدا توهین کردی.
و تو هر دفعه که از چیزای ناشایستی که تو خیابونا می بینی
برامون میگی انگار که عجایب هستن، بهش توهین می کنی.
من به خدا توهین می کنم؟
- خب، این یه چیزیه. - آروم باش.
- تویی که به خدا توهین می کنی، پدر. - میگل.
هر روز.
- اینطوری با من حرف نزن. - هر روز!
- فضولی. - فضولی؟
و شایعه پراکنی.
مثل یه پیرزن فضول.
به جای اینکه سرت تو کار خودت باشه و ما رو به حال خودمون بذاری.
- کار من اینه که مراقب روح شما باشم. - 'مراقب'؟
تو مراقب مایی؟
تو فقط مراقب خودتی! خودت!
پدر، می خواستی 'Friar Juan Gil' رو متهم کنی.
چی داری میگی؟
آره. پدر، ما شاهدش هستیم.
بلتران، دخالت نکن.
- تو گفتی یه نفر باید بمیره. - بلتران!
تو باید برای گناه های خودت طلب بخشش کنی، پدر.
تو گناه های زیادی داری.
اون داره اونارو بر علیه من می کنه.
همشون. دیگه بسه!
نیازی به دشمنی نیست. من باهاش صحبت می کنم.
کی فکرشو می کرد؟ یه گرگ در لباس گوسفند!
حالا فکر می کنه صاحب حیاط شده.
به هر حال، اون از حمایت پاشا برخورداره.
و من تعجب می کنم اون تو چه خبره که این دو نفر
اینقدر با هم صمیمی شدن.
انگار خیلی مشتاقی که ببینی.
با تمام وجودم.
بانوی من، قول میدم وقتی به اسپانیا رسیدیم، باهاش خوب رفتار بشه.
بعد اسیر برای زوراایدا توضیح داد که چرا باید حرفشو باور کنه.
چی گفت؟
گفت 'دوستت دارم'.
از همون نامه نجیبانه.
و هر چی بیشتر توی چشمات نگاه کردم، بیشتر عاشق شدم.
'انعکاس روح.'
منو ببخشید، بانوی من.
♪اینجوری عاشقش شد.♪
باورت میشه، ولی هنوز یه پایان خوب کم داره.
تو هم نتونستی جلوی این حقه قدیمی رو بگیری.
چه حقه ای؟
داستان‌پردازی با چاشنی شیرین برای تکون دادن دل مردم.
ولی شما شاعرا چی از عشق می‌دونید؟
تو چی از عشق می‌دونی؟
عشق وجود نداره.
باید عشق توی این دنیا وجود داشته باشه.
- خدا اجازه نمیده یه دنیا... - خدا؟ کدوم خدا؟
سروانتس، صادق باش.
ته دلت می‌دونم تو هم مثل من کافری.
یه مور مادرم رو جلوی چشمام کشت.
وقتی داشتم دعا می‌کردم.
بعدش، منم همین کار رو با بقیه کردم.
یا بدتر.
این رسم دنیاست.
بدون عشق توی دنیا،
چی برامون می‌مونه؟
لذت‌ها.
این چیزیه که دائم به خودم میگم.
- لذت‌های کوچیک. - لذت‌های کوچیک.
آفتاب صبح.
ستاره‌های شب.
یه مهمونی خوب.
داستان‌هات، وقتی خوبن.
این حموم.
لذت همخوابگی.
آره، درست شنیدی.
من...
لازم نیست نگران باشی.
من برای این کار نوچه‌هامو دارم.
هیچ میلی به یه اسیر لاغر مردنی با یه دست و پای لنگ ندارم.
کی می‌خوای مسلمون شی؟
داری چی میگی؟
منو نگاه کن. توی مادرید، من یه موش کثیف بودم.
مجبور بودم هر وقت یه اشراف‌زاده رد می‌شد، سرمو خم کنم.
ولی اینجا، من ارباب و صاحب بهترین سلمونی‌ام.
اسم اینو گذاشتی سلمونی؟
به سلامتی انکار دین.
نه، من همین الانشم مستم.
مست؟ تو فقط سرحالی.
خیلی خب.
- به سلامتی انکار دین. - به سلامتی انکار دین.
یه چیزی بگم.
یه پیشنهاد دیگه دارم.
چطوره دوباره مسیحی بشی؟
و فرار کنیم به اسپانیا.
بهت گفتم که دیگه هیچی برام اونجا نمونده.
- بعید میدونم. - حقیقتو میگم.
کتابفروشی‌ها... اینجا یه دونه‌شم پیدا نکردم.
کتابفروشی؟
من نه بلدم بخونم، نه نیازی بهش دارم.
فهمیدم. پس نمایش‌هایی که تو میدونای شهر اجرا میشن چی؟
اون همه آدم که میخندن.
همه‌شون با هم.
تشویق کردن.
اینجا این چیزا ممنوعه، عبدالرحمان.
- عروسک‌گردانا. - نه.
من از این همه نمایش و خودنمایی خوشم نمیاد.
باشه، هرجور تو بخوای.
آسیاب‌های بادی.
تو 'La Mancha'.
سفیدکاری شده، برق میزنن.
بادبوناشون
تو باد صدا میدن.
انگار غول‌هایی هستن
که دارن به همه عابرها خوشامد میگن.
حتی اگه اندازه موش فقیر باشن.
میدونی... واقعاً دلم برای چی تو اسپانیا تنگ شده؟
چی؟
اسمم.
'آلونسو'.
شب بخیر.
قیافت شبیه عرب‌ها شده.
ببخشید. متاسفم.
چی شده؟
'بلتران' کجاست؟
وقتی نگهبان امروز صبح دروازه‌ها رو برات باز کرد، درو باز گذاشت.
'بلتران' سعی کرد فرار کنه.
نصف گوششو بریدن.
ممنونم.
حالا باید اینو بخوری.
بخورش دیگه.
بخورش، تا زندگیتو نجات بدم.
این کمک میکنه راحت‌تر بره پایین.
گلوی این سگو ببر.
نه، خواهش میکنم! من هرچی خواستی انجام دادم!
- بکشش. - التماست میکنم، خواهش میکنم!
نه، نکن...
وقتی تو بیرون داشتی خوش میگذروندی، ظاهراً.
البته.
اون آزاده هر جا که دلش میخواد بره.
- چون اون دوست 'پاشا'ست... - بسه دیگه پدر.
زبونتو نگه دار!
- همه داشتن به من زل میزدن... - 'میگل'.
- انگار من مقصرم که 'حسن' چیکار میکنه. - به حرفم گوش کن، 'میگل'.
- نه! تقصیر من چیه؟ - اونا به مرور زمان فراموش میکنن.
- ولی حواست به پدر 'بلانکو' باشه. - میدونم، از حسودی داره میترکه.
و حسوده.
تابلوئه.
بهتره مراقب خودش باشه.
اون...
اون منحرف.
شراب عقلتو زائل کرده، پسر؟
'بلانکو دِ پاز' کمیسر دفتر مقدس تفتیش عقایده.
حالا اگه میشه، بذار به کارم برسم.
میدونم دوست بودین.
- میخواستی ببخشمش؟ - لازم بود؟
- این همه درد و خواری؟ - فکر میکنی از روی لذت این کارو کردم؟
اگه از 'پاشا' نترسن، فرار میکنن.
و سلطان حسابمو میرسه.
نمیبینی چه وضعی دارم؟
- چرا هر از گاهی آزادشون نمیکنی؟ - آزادشون کنم؟!
خیابونای الجزیره پر از مسیحیه.
ارباباشون اجازه میدن. مثل تو که به من اجازه میدی.
چون تو کارگاه‌هاشون کار میکنن.
ولی اسیرای من اشراف‌زاده‌ن.
چه هنری دارن؟
شب‌ها، بهترین ایده‌هاش رو تو ذهنش مرور میکرد.
و اون شب، بهترین ایده‌ش به ذهنش رسید.
و بدترینش.
سی تا اسم.
هر روز، یه لیست متفاوت میخونم،
که همه‌تون فرصت داشته باشین بیرون کار کنین.
فرصت؟ که مجبور باشیم یه حرفه یاد بگیریم؟
من یه اشراف‌زاده به دنیا اومدم، نه یه کارگر.
ما آقایون با رتبه‌ایم!
- این تحقیرآمیزه! - من با دستام کار نمیکنم!
هر روز،
هر ساعتی که بیرون این زندان میگذرونین، از آزار و اذیت در امان خواهید بود.
زندگی اون بیرونه، آقایون.
نه اینجا.
وظیفهٔ من نجات دادن روحه.
نه حمل سنگ.
بسیار خب.
هر کی موافقه، دستشو ببره بالا.
من!
منم هستم.
چه شوخی جالبی.
میشه بپرسم چه حرفه‌ای رو میخوای دنبال کنی، پدر؟
هر کاری، فقط بتونم برادرزاده‌مو پیدا کنم.
هر چیزی، فقط یه کم هوای تازه بخوریم.
بجنبید آقایون!
زود باشین!
راه بیفتین!
از اون روز به بعد، اسیرهای پاشا به 'مردان سروانتس' معروف شدن.
من تو کار جدیدم بد نبودم، ولی روزایی که من نبودم،
'بلانکو ده پاز' میومد پشت میز من می نشست، اینو بهم گفتن،
و چیزای بد و کثیفی رو محکوم می کرد.
درباره 'میگل ده سروانتس'.
ارباب من، اینم دستمزد امروز.
داستان امروز چی؟
فکر می کردم همون روز می خوای هر سه تامونو بکشی.
هممون داشتیم می خندیدیم...
- فکر نمی کردم بخندی. - تو منو می خندونی.
منو سرگرم می کنی.
از چیزی که هستم هم پولدارترم می کنی.
تو از من چی می خوای؟
- هیچی. - نه، باور نمی کنم.
تو حیله گری و بلندپروازی.
ولی نمی تونم آزادت کنم.
نمی تونم.
من هیچ وقت کسی رو با استعداد تو ندیدم، 'میگل'.
باور کن. هیچ کس.
استعداد؟
تو چی؟ فرار؟
برای قصه گفتن.
باید داستانی رو که شروع کردی بنویسی.
داستان اسیر رو. و تا وقتی که داری این کارو می کنی، تمومش کن.
کی تو این شهر اونو می خونه؟
من می خونم.
من می خونمش.
'میگل'.
اگه دست برداری، می تونم کمکت کنم به بالاترین مقام برسی.
مثل کاری که خودم کردم.
بهش فکر کن. پاشا بودن.
جدی می گم.
پاشا. هر چی که بخوای.
هر چی که تو بخوای.
داری می لرزی.
واسه اینه که منو می خوای... یا ازم می ترسی؟
لذت های کوچیک.
تو خوب داستان تعریف می کنی، نه؟
بهت احترام می ذارم.
یه کلمه از این حرفا رو به کسی نزن.
اگه 'بلانکو' بفهمه...
می دونی چرا تو مادرید اون دوئل رو دادم؟
حرفایی که مردم درباره من می زدن،
و معلمم؟
می خوای اعتراف کنی؟
نه، ولی اونجوری که فکر می کنی نبود. من...
چی؟
برو، برو بخواب.
میگل.
پسر.
ما همه‌مون اینجا گناهکاریم.
- داری چیکار می‌کنی؟ - اون برادرزاده‌مه.
- نه پدر، بذار برگردیم سر صف. - برناردو!
- باید برگردیم. - من باید دنبالش برم.
شاید اون نباشه. خیلی وقته گذشته.
- من از دستش میدم! - با من بیا، لطفا.
میگل، اون پسرمه.
بعدا میریم.
من میدونم کجا میتونیم پیداش کنیم. برگردیم سر صف.
اونجاست.
بیا اینجا!
- چه خبره؟ - اون پسرشه.
به کارت ادامه بده. برقص.
نه، پسر. برناردو!
- من تو رو می‌بخشم. صدامو می‌شنوی؟ - لطفا.
- من نمی‌خوام تو مغازه‌م دردسر درست بشه! - من تو رو می‌بخشم!
- برناردو! - میگل، ببرش.
- من تو رو می‌بخشم! - ببرش!
من تو رو می‌بخشم! لطفا!
این مجازات گناهان منه.
خداوند منو مجازات کرده.
پدر.
اینجوری در نظر بگیر.
اینجا، 'مینیون' بودن بد نیست.
برناردو هنوزم می‌تونه پیشرفت کنه.
داری چی میگی، ای رند؟
تو همه‌چیو جوری میبینی که انگار خودت یکی از اونایی.
نه، پدر. من یه مسیحی‌ام.
یه مسیحی که با 'مورها' و 'مینیون' ها دوست باشه؟
دوست پاشا؟
- گوش کن به من. - دیگه بسه. صبرم تموم شده.
- من یه نقشه دارم. - نه! من دیگه با تو کاری ندارم.
پدر، لطفا! خیلی مهمه!
میگل.
میگل، خوابی؟
چی میخوای پدر؟
از کل اون پولی که میاری، چقدرشو از پاشا می‌دزدی؟
- داری یه چیزی نقشه می‌کشی؟ - بذار بخوابم.
گوش کن. اگه منو با خودت ببری، جبرانش می‌کنم.
تو اسپانیا. قول میدم.
- منو با خودت ببر، میگل. - ببین پدر.
اگه داشتم نقشه فرار می‌کشیدم، تو آخرین کسی بودی که می‌فهمید.
بهت هشدار دادم که فاصله‌تو حفظ کنی.
برو بخواب.
گزارش.
چه گزارشی؟
می دونم داری یه گزارش برای دفتر مقدس می نویسی.
درباره ی من.
♪یه ناو جنگی ده پارویی.♪
سه اسیر برای هر پارو میشه 30 تا.
یه دکل 13 فوتی.
اینجاست که پول ها رفتن.
یه مسیحی نمی تونه همچین کشتی ای رو تو الجزیره سفارش بده.
مگه اینکه یه مغربی بخواد... پدر.
تو چند روز آینده، گروهی که میرن سر کار، با من فرار می کنن.
من مخفیانه بهشون اطلاع دادم.
حالا فقط به یه کشیش نیاز دارم.
برای تسلی دادن به روحمون در طول سفر.
که کار سختی خواهد بود.
پدر، به ما کمک می کنید؟
من نمی خوام دشمن های بیشتری داشته باشم، میگل.
منم نمی خوام.
اسیرها، به خیابون! همه برن بیرون!
بجنبید، آقایون!
میگل؟
امروز نمیشه، مگه نه؟ منظورت چیه؟
من صدات نکردم. باید آماده باشم.
آروم باش. کی؟
پس فردا. پس فردا.
ممنونم.
کی؟
پس فردا، سرورم.
خودش گفت.
برای همین خواستم فورا بهتون هشدار بدم.
اون هیچوقت به شما وفادار نبوده.
اون کسی نیست که نشون میده.
منظورت چیه؟
اون هیچوقت دوستت نبوده.
اما اگه دقت کنی
می بینی که بقیه ی ما حاضریم.
حاضریم که... زندگی ای رو قبول کنیم
که شما اینقدر سخاوتمندانه به اون پیشنهاد دادید.
حمام شما.
پسرهای با پوست چرب.
سرورم، هیچ چیز بیشتر از این به من افتخار نمیده که دوست شما باشم.
پاداش می گیری.
زنده برش گردونید.
ممنونم.
حرومزاده.
بلانکو، اون حرومزاده.
ممنونم که بهم هشدار دادی.
مولای؟
چرا این کارو کردی؟
من... از نیزه زدن به تو امتناع می‌کنم.
خدا یار و نگهدارت.
بعضی از ما هنوز می‌تونیم فرار کنیم.
'کاستاندا'، 'آگیلار'، 'فری‌آس' و 'ده لوکا'.
اونا تو کارگاه‌ها هستن.
نه. من میرم دنبالشون.
تو همینجا بمون.
بجنبید! همه بیرون!
ما دنبال 'میگل د سروانتس' می‌گردیم، همون که دستش شکسته.
ما دنبال 'میگل د سروانتس' می‌گردیم!
هر کی اونو پنهون کنه، اعدام میشه!
بهتون اخطار داده شد!
ما دنبال 'میگل د سروانتس' می‌گردیم!
چهار نفرتون تو انبار قایم شید، پارو بزنید تا از ساحل دور شید.
بعدش دیگه با خداست، ولی بادبون اندازه خوبیه.
'عبدالرحمن'، تو روی عرشه می‌مونی، پشت سکان.
'آلونسو'. الان 'آلونسو' صدام کن.
حالا کجا می‌خوای بری؟
- دستامو ببند. - چی؟
- من خودم رو تسلیم می‌کنم. - ما بدون تو نمی‌ریم.
من نمی‌ذارم 'بلانکو' به دوستامون خیانت کنه.
دیوونه شدی؟ 'حسن' نابودت می‌کنه.
یه راهی پیدا می‌کنم.
بجنبید!
'میگل' همیشه یه نقشه داره.
امیدوارم تو 'لا مانچا' ببینمت، دوست من.
تو سلمونی من.
تو از همه‌مون با ارزش‌تری.
آقایون...
فرار کنید!
همون که دستش شکسته. خودشه.
همه سرش داد و بیداد نمی‌کردند.
چون بعد از حدود پنج سال تو الجزیره،
'همون که دستش شکسته'، همون‌طور که صداش می‌کردن،
دیگه دوست خیلی‌ها شده بود.
چرا کشیش پیر نه؟ 'سوسا'.
یکی از حیاط، 'میگل'.
باید یکیشون رو بکشم.
مغز متفکر
سلمونی بود.
'عبدالرحمن'.
همونی که فرار کرد.
واقعا؟
'بلانکو ده پاز'!
پاشا ازت ممنونه.
بهش روغن داد.
می‌دونی تو قسطنطنیه دارن چی میگن؟
اینکه من اسیر یه اسیرم.
اینکه یه اسیر منو افسون کرده.
یه اسم بهم بده، 'میگل'.
'میگل د سروانتس'.
من پشت این قضیه بودم.
- به حرفم گوش کن. - همیشه من بودم.
خوب گوش کن!
- همش کار من بود. - میگل.
تو میتونستی همه چیز رو اینجا داشته باشی.
خودت دیدی.
مهم نیست اصل و نسب یا خواسته هات چی باشه.
همه چیز.
اما باید بهم کمک کنی.
بالاخره یه پایان دارم.
الان وقتش نیست، میگل.
بذار برات تعریف کنم.
سرورم، التماست می کنم.
'زورايدا'!
چرا باید به پدرت اینطوری خیانت کنی؟
'زورايدا'، دخترم.
تو به پدرت خیانت می کنی.
دختر نمک نشناس و پست. امیدوارم تا ابد لعنت شی.
بگیرینش. بجنبید.
و درست در همین لحظه...
'زورايدا'، دخترم، تو رو می بخشم!
اما برگرد پیشم! می بخشمت!
من نمی فهمم.
اونا پاشا رو به سرزمینش برگردوندن.
من این پایان غم انگیز رو نمی فهمم.
پدر و دختر سرنوشت خودشون رو انتخاب کردن.
اونا با هم فرق داشتن.
چوبه دار خواهد بود.
اینطوری، از شکنجه نجاتت میدم.
صبر کن.
فقط یه لحظه. به خاطر خدا.
و حالا باید ازت طلب بخشش کنم، پسرم.
رو پاهات وایسا.
لذت های کوچک.
کافیه!
طناب رو باز کنید.
اون هنوز زنده است!
لذت های کوچک.
- هر سال، کیسه های کمتری میاره. - این دفعه نمیریم خونه.
امسال هم نمیریم.
دیگه هیچ‌کس باهاش رفت و آمد نمی‌کنه.
همه می‌دونن اون چه کار کرده.
'سروانتس' کجاست؟
بیشتر از چهار ماهه که اون رو اونجا زندانی کردن.
می‌گن یه کلمه هم حرف نزده.
شاید به خاطر اعدام باشه
یا شاید هم غصه داره اونو می‌کشه.
پاشا داره برمی‌گرده به قسطنطنیه.
'میگل' رو هم با خودش می‌بره.
می‌دونی تو قسطنطنیه چه اتفاقی می‌افته.
هرکی بره اونجا دیگه برنمی‌گرده.
دیگه تمومه.
این دیگه واقعا آخر خط 'میگل'ه.
یه نگاه به این بنداز پدر.
چرا اینقدر مصممی 'سروانتس' رو نجات بدی؟
نامه 'جان اتریش' فقط یه مجوز بی‌ارزش بود.
'سروانتس' یه آدم هیچی نیست.
می‌دونم اون یه آدم هیچی نیست قربان.
ولی ما هیچ‌وقت ندیدیم کسی اینجوری برای آزادیش بجنگه.
و این واقعا ارزش ۵۰۰ 'اسکودو' رو داره.
آزادیش؟
بعضی وقتا فکر می‌کنم اون اسیرایی که شما آقایون نجات می‌دید واقعا آزادن؟
قربان.
اینم اون مدرکی که خودتون امضا کردید.
پانصد 'اسکودو'.
طلا.
اینجا نوشته ۵۰۰ 'اسکودو' طلا، پرداخت به صورت طلا.
ولی این فقط یه رسمه قربان.
خوب می‌دونید که هیچ‌وقت به صورت طلا پرداخت نمی‌شه.
خیلی خب. دو روز به من فرصت بدید.
دو روز؟
کشتی من امروز قبل از غروب آفتاب حرکت می‌کنه.
پول در برابر طلا!
- فدیه! - طلا، لطفا!
طلا برای فدیه 'میگل د سروانتس'!
'میگل د سروانتس'، دست قطع شده!
با یه دست شکسته.
'میگل د سروانتس'، دست شکسته!
دست شکسته.
درسته!
'میگل د سروانتس'!
تو تو خونه من زندگی خواهی کرد.
به عنوان یه هم‌رتبه.
خوندن، نوشتن...
هر کاری که دوست داری انجام بده.
حتی اگه انکار نکنی.
حرف منو داری.
'میگل'، به من نگاه کن.
به من نگاه کن.
اگه راهب‌ها رو برگردونی،
من بهت آزادی میدم.
تو با من... آزاد میشی.
آره؟
واقعا آزاد.
- ممنون. - بیشتر از اینها بهت میدم.
- طلا برای مردی که دستش شکسته! - خدا خیرت بده.
طلا برای آزاد کردن مردی که دستش شکسته!
طلا... طلای نقد.
یه شرط دیگه هم مونده.
امکان نداره.
چه شرطی، سرورم؟
اسیر!
اگه اسیر بخواد بره، فقط کافیه بگه.
ولی این یه شرط نیست. کی تا حالا همچین سوالی پرسیدیم؟
این تو سرزمین شما شرط نیست، جایی که کشیش‌ها مردم رو ساکت می‌کنن!
حرف بزن.
'میگل'؟
- معلومه. - بله.
من می‌خوام برم.
من می‌خوام...
من می‌خوام هموطنام کار منو بخونن.
همه مردم.
نه فقط شما، سرورم.
خداحافظ، اسیر.
۱۹ سپتامبر ۱۵۸۰
شما باید اینجارو ترک کنید، پدر.
مهم نیست چی بشه.
من هنوز دست‌نوشته‌ام رو تموم نکردم.
همونطور که می‌دونید، می‌خوام همه جزئیات رو توش بیارم.
بعدش، شاید... سعی کنم فرار کنم.
ناجی‌ها!
برادر عزیزم،
قبل از اینکه به اسپانیا بری، حس می‌کنم باید اینو بهت بدم.
معلوم شد اون گزارشی که 'بلانکودی پاز' سوزونده،
یه گزارش جعلی بوده.
مطمئنم شورای دفتر مقدس
بهش توجه می‌کنه.
به عنوان یه احتیاط، ۱۲ نفر از ما یه سند دیگه رو امضا کردیم، پدر.
تو این پنج سال، 'میگل د سروانتس'
همیشه یه آدم شریف و یه مسیحی نمونه بوده.
ما قسم می‌خوریم!
ما قسم می‌خوریم.
من با کمال میل هر دو سند رو با خودم می‌برم تا روشون مطالعه بشه.
ممنونم، پدر 'بلانکو'.
نمی‌دونم این چیزایی که اینجا می‌نویسم، اصلا رنگ حقیقت رو می‌بینه یا نه.
شاید فقط بعضی از قسمت‌هاش یا هیچ‌کدوم.
ولی من ایمان دارم که یه روزی یه نفر می‌فهمه
از مردی که داستان‌های بزرگی برامون تعریف کرد، و بزرگ‌ترین داستان، داستان خودشه.
'سوسا' دو سال بعد به اسپانیا فرار کرد.
پدری مخفیانه‌اش یه رسوایی مذهبی به پا کرد.
به خاطرش زندانی شد و بعداً مورد عفو قرار گرفت.
بلانکو ۱۲ سال بعد آزاد شد.
اتهاماتی که او علیه سروانتس مبنی بر 'کارهای شیطانی و کثیف' زد،
هرگز روشن نشد.
سروانتس پس از آزادی به نوشتن ادامه داد تا اینکه در سن ۶۸ سالگی درگذشت.
اثرش، 'دن کیشوت لامانچا'
پ پرخواننده‌ترین رمان تمام دوران شد.
« ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.
اسیــــر