طَنجه، توی شمال مراکش، خیلی وقته که یه سرزمین مهاجرتی بوده.
فقط چند مایل با اسپانیا فاصله داره،
و وضعیتش به عنوان یه شهر بین‌المللی، و بعدش تحت‌الحمایه اسپانیا، باعث شده که یه دیگ جوشان برای زبونا و فرهنگ‌ها باشه.
به خاطر فرار از 'فرانکو'، یه جامعه بزرگ اسپانیایی توی دهه ۱۹۳۰ اونجا ساکن شدن.
بعضیا رفتن، بعضیای دیگه موندن، و عمیقاً به سرزمینی وابسته شدن که حس می‌کنن بهش تعلق دارن...
من یکم دارچین برمی‌دارم.
« بی سی موویز تقدیم میکند » .:: BcMoviez.Com ::.
'خدیجه'، من یکم نون برمی‌دارم.
- خوب و گرم. - حتماً.
بفرمایید، عزیزم.
این یکی خوبه.
عالیه.
این خوبه؟
خداحافظ!
نوش جان.
صبح بخیر.
اینا خیلی عالی به نظر میان!
شیرینن، خیلی خوشمزه‌ان...
ممنون، خانم.
- سلام، 'محمد'! - سلام...
می‌دونی، هفته پیش من سه تا داشتم که زرده‌شون دوتایی بود.
خوش‌شانسی.
- حال خونواده چطوره؟ - خوبن، داریم می‌گذرونیم.
زندگی دیگه...
- چند میشه؟ - ده درهم.
آره درسته، ده.
نیم کیلو نارنگی.
خیابون 'مالاگا'.
- سلام، بچه‌ها! - سلام، 'ماریا آنخلس'!
سلام، دخترم.
- خودم انجامش میدم... - بذار من.
حتماً از سفر خسته‌ای.
انگار که از چین اومدم.
سفر همیشه خسته‌کننده‌س.
فرودگاه‌ها، صف‌ها، آدما، بار و بندیل...
من ازت خواستم که از شر همه اینا خلاص شی، مامان.
دارم این کارو می‌کنم،
ولی هنوز وقت نکردم.
بیا. یه آبی به صورتت بزن و بیا ناهار بخوریم.
حتماً خیلی گرسنه‌ای.
بله؟
نه، من برنامه وفاداری ندارم.
نه، من اینو دوست ندارم.
آره، همینه.
خداحافظ، عزیزم.
چه دردسری.
- سلام 'ماریا'. - سلام.
سلام، 'ایدر'.
سلام، 'ماریا آنخلس'.
خوش اومدی 'کلارا'!
- خیلی وقته ندیده بودمت. - خیلی سرم شلوغ بوده. تو چطوری؟
خوبه، خدا رو شکر!
بفرمایید. افتضاحه!
همش چرته.
واسه کادو پیچیدن خوبه.
بادوم گرم نمیخوای؟
حتما.
لطفا یکم آب بعدا بفرست.
بله، حتما.
حسن، آب رو یادت نره. باشه؟
باشه.
میدونی که ناامیدی ممکنه دیابت بیاره؟
تو سن من، این خوب نیست.
همین که فشار خون دارم کافیه.
کی بچه ها رو میاری؟
الان وقت خوبی نیست، مامان.
هنوز دارم مسائل رو با 'ایگناسیو' حل می کنم. خودت میدونی.
فقط خوشحالم که این هفته 'سونیا' و 'ویکتور' رو برده.
آره، حتما.
به هرحال، خیلی خوشحالم که اینجایی.
یه سال نیومدن خونه خیلیه.
میدونی که وقت نداشتم. بیمارستان خیلی سرم شلوغه.
اگه پرستار بودی می فهمیدی.
من به زور بچه هامو میبینم.
و تو می تونستی بیای مادرید ما رو ببینی.
تو هیچ اجباری نداری که اینجا نگهت داره.
- سلام، 'ماریا آنخلس'! - سلام، 'لاربی'!
حالت چطوره؟
خوبم تو چطوری؟
- خوبم. - سلام، 'لاربی'.
خیلی خوشحالم که دوباره 'کلارا' کوچولو رو می بینم!
- حالت چطوره؟ - خوبم.
خیلی خوب به نظر میای.
ممنون.
چیزی براتون نیاوردن هنوز؟
نه، ممنون.
'حمید'، یه 'بیکن' بیار. زود باش لطفا.
یادت میاد؟ وقتی دختر بودی همشو می خوردی!
مجبور بودم قایمشون کنم تا دست برداری.
آره...
بخورش، باشه؟
- بعدا میبینمت! - خداحافظ!
بعدا ناخوناتو درست کنم؟
نه.
حسش نیست.
ولی ممنون.
باید مراقب خودت باشی، 'کلارا'.
نباید خودتو ول کنی.
تو جوونی، ازش استفاده کن.
باشه.
وقتی وقت داشته باشم از خودم مراقبت می کنم، باشه؟
میدونی چیه؟
میخوام یه کم به خودم حال بدم.
در حدی که جون بدم ازش.
- مگه حتما باید امروز میومدیم؟ - اون خیلی خوشحال میشه!
- تو!؟ - مادرت خونه‌ست؟
بله!
مامان!
تازه رسیدم.
چه عالی!
عزیز دلم!
چه سورپرایزی!
چقدر زیبا شدی. با ما شام بخور.
یه روز دیگه.
- کلی غذا هست، بیا تو! - من تازه رسیدم. یه روز دیگه؟
من تاژینه‌ی انچوی که دوست داری رو پختم، بیا تو!
- میدونی که چجوریه. - وقتی اون آشپزی میکنه، باید بخوری.
جدی؟
من هیچوقت ازت چیزی نخواستم!
لعنتی!
من هیچوقت اینو بهت نگفتم. هیچوقت!
چون اونا هم بچه‌های تو هستن!
من همیشه همه‌چی رو برات ساده کردم!
باشه، باشه!
حالت خوبه؟
مامان، من پول لازم دارم.
میخوام خونه رو بفروشم.
ولی فکر میکردم اجاره‌ایه.
منظورم این خونه‌ست.
منظورت خونه‌ی منه؟
من نمیتونم با ۱۷۰۰ یورو در ماه بگذرونم.
از وقتی که طلاق گرفتم، اوضاع بده.
همه‌چی خیلی گرونه. غذا، لباس...
من یه چیز ارزون تو حومه‌ی مادرید پیدا کردم.
میتونم انتقالی بگیرم به یه بیمارستان نزدیک.
میخوام بخرم، دیگه پولمو الکی سر اجاره نمیدم.
باید یه کم خودم رو جمع و جور کنم.
و برای پیش پرداخت پول لازم دارم.
چطوری جرئت میکنی بعد از این همه مدت بیای اینجا
و این مزخرفات رو بگی؟
بیا با من تو مادرید زندگی کن.
میتونی با سونیا و ویکتور وقت بگذرونی.
از نوه‌هات لذت ببر.
الان بهترین موقع‌ست.
تو میگی که به اندازه‌ی کافی اونا رو نمیبینی.
چون خودت زحمت نمیکشی اونا رو بیاری اینجا!
بسه دیگه، مامان!
میدونی که تو این چند سال اخیر چقدر اوضاع پیچیده بوده.
خودت میدونی!
سفر پول میخواد.
و پول درآوردن برای من سخته.
فهمیدنش سخته چون تو عمرت کار نکردی!
میدونم! تو گیشه 'سروانتس'، ۵۰ سال پیش!
من دارم درباره یه کار درست حسابی حرف میزنم.
اگه بری مادرید، همه چی درست میشه.
من از طنجه نمیرم.
من اینجا به دنیا اومدم.
و اینجا هم میمیرم.
مطمئن بودم اینو میگی. میدونستم.
و تو خونه منو نمیفروشی!
خونه تو؟ اونا فقط دیوارن، مامان.
فقط دیوار!
بابا اینجارو مفت خرید.
ولی الان یه کم ارزش داره.
این همه جا و تو همیشه یه گوشه ای!
تو حتی پول نگهداریشو هم نداری!
متاسفم، مامان. ولی سند خونه به نام منه.
بابا این کارو کرد که اگه یه روزی مشکلی پیش اومد، راحت تر باشه.
تصمیم سختی بود،
ولی گرفته شده.
صبح بخیر، مامان.
با من صبحونه نمیخوری؟
خیلی مسخرست که با من حرف نمیزنی.
کجا داری میری اینقدر زود؟ حداقل بگو.
صبر کن، منم باهات میام.
برای خواهر 'جوزف'، از طرف 'ماریا آنخلس'.
نمیفهمم چطور میتونه همچین کاری بکنه.
چهل ساله، تو اون خونه زندگی کردم.
باور میکنی؟
و میاد بهم میگه، همینطوری...
بدون اینکه از قبل با من مشورت کنه.
این دیدار سرزده
به نظرم عجیب اومد...
درسته که 'خوزه مانوئل' خونه رو به اسمش کرد.
ولی هیچ وقت فکرشو نمیکرد
که اون همچین کاری بکنه.
هیچوقت!
یادت میاد بچگی هاش چطور بود؟
شیرین.
همیشه خوشحال.
پر از لبخند.
انگار یه آدم دیگه ست.
یه غریبه...
یه غریبه تلخ و پژمرده.
منو به دیوار میچسبونه.
خب حالا چیکار کنم؟
نه.
عجله نکن جواب بدی.
در هر صورت،
مطمئنم تو خوابت عهد سکوتتو میشکنی.
کجا بودی، مامان؟ نگرانت شدم.
نگفتی قراره تمام روز بیرون باشی.
تو به یه گوشی نیاز داری. سال هاست که دارم بهت میگم.
بشین لطفا. باید باهات حرف بزنم.
یه مشاور املاک آوردم اینجا.
میگه ساختمون قدیمیه، اما خوب نگهداری شده.
اون فکر میکنه میتونیم آپارتمان رو به قیمت خوبی بفروشیم.
و نسبتا سریع.
تقاضا هست.
اما باید در اسرع وقت خالی بشه.
اون میگه وقتی یه جا هنوز اشغال شده، خریدارها دلسرد میشن.
مامان، قبل از اینکه برگردم باید همه چیز رو آماده کنم.
میدونم زوده، ولی چاره ای ندارم.
کمکت میکنم، همه چیز رو ردیف میکنم.
لطفا مامان.
بیا با من تو مادرید زندگی کن.
نه.
پس من یه راه حل دیگه دارم.
یه جا خالی شده
توی 'اقامتگاه سالمندان اسپانیایی' در طنجه.
منظورت اینه که یه نفر مرده؟
چون تو یکی از ساکنین قدیمی طنجه هستی، رایگانه.
و نسبت به اسپانیایی های شهرهای دیگه اولویت داری.
اما باید الان تایید کنیم. وگرنه جامون رو از دست میدیم.
عمرا.
راه حل دیگه ای داری؟
میتونی از پس اجاره بربیای؟
چون من نمیتونم.
حقوق بازنشستگی بابا حتی کفاف یه اتاق رو هم نمیده این روزها.
اینجا چی نگهت داشته؟
نصف دوستات مردن
و نصف دیگه هم رفتن اسپانیا، پیش بچه هاشون.
کی رو اینجا داری؟ خوزه فا؟
چرا تو مراکش بمونی وقتی میتونی با خانوادت باشی؟
نمی فهمم!
لطفا مامان...
لطفا. من هیچوقت ازت چیزی نخواستم.
یه سنت هم نه.
این اولین باره که ازت کمک میخوام از وقتی که ۱۷ سالم بود و رفتم.
من همیشه به تنهایی از پس خودم بر اومدم. همیشه.
اما الان نمیتونم!
بد نیست. من اون لوستر رو برمیدارم.
سلام.
ایشون عبدالسلام هستن، عتیقه فروشی که بهت گفتم.
اون اینجاست تا ببینه چه وسایلی میتونه بخره.
بیشتر این وسایل ارزش زیادی ندارن.
من به یه قیمت ناچیز از دستت میگیرمشون.
گرامافون هم همینطور.
گرامافون رو نه!
مامان، ما در این مورد صحبت کردیم.
میشه اتاق خواب رو ببینم؟
بله، حتما. از این طرف.
ببخشید.
این سرویس خواب بد نیست.
یه کم برق بندازیش، خوب میشه.
میتونی اینو از طرف من به سونیا بدی؟
این مال مادربزرگ بود، درسته؟
مال مادربزرگ من.
باشه. اون خیلی خوشش میاد.
بفرما. احتمالا یه عالمه خرت و پرت اون تو هست.
هر چی لازم داری بردار،
و بقیه اش رو بده بره.
من بالا بیشتر از اینا برات دارم.
و پیدا میکنی... تابه 'پائلا' رو!
همیشه حسرتشو میخوردی.
بالاخره بهش رسیدی، مگه نه؟
خداحافظ.
میشه پول وسایل رو وقتی آپارتمان فروش رفت بهت بدم؟
مگه اینکه البته لازمش داشته باشی.
برام مهم نیست.
خیلی چیزا از وقتی ۲ سال پیش اومدم اینجا عوض شده.
ما الان اهمیت زیادی به وعده های غذایی و فعالیت ها میدیم.
این خیلی مهمه.
- خانم 'مونیوز'، شما در 'طنجه' به دنیا اومدید؟ - بله، من اینجا به دنیا اومدم.
و شغل شما چی بود؟
من از شوهرم و دخترم مراقبت میکردم.
و من تا وقتی که تعطیل شد، توی تئاتر 'سروانتس' بلیط میفروختم.
خوش به حالت.
'طنجه' اون موقع باید یه چیز دیگه بوده باشه.
شوهرتون چی؟
اون توی مدیریت هتل 'ریف' کار میکرد.
جالبه. اینجا حس میکنی توی هتل هستی.
ما از همه چی مراقبت میکنیم.
محل اقامت شما،
وعده های غذایی، کمک های پزشکی.
ما فیزیوتراپ داریم، متخصص پا داریم.
و یادت باشه، آرایشگر هم داریم.
چون توی هر سنی میشه خوشگل بود، درسته؟
روزها چطوری برنامه ریزی شدن؟
سوال خوبیه.
برنامه ما خیلی خوب فکر شده.
ساعت ۷:۳۰ صبحونه.
ساعت ۱۱ صبح،
ما یه دعای تسبیح توی تراس داریم.
تا ساکنین بتونن گپ بزنن، با هم وقت بگذرونن.
تعامل کنن. ما فکر میکنیم ایجاد رابطه خیلی مهمه.
ظهر، ناهار.
ساعت ۴:۳۰ بعد از ظهر، وقت عصرونه.
ساعت ۵ بعد از ظهر، یه دورهمی دیگه و دعای تسبیح.
ساعت ۷ شب، شامه.
ما معمولاً حداکثر تا ساعت ۹ شب می‌ریم برای خواب.
اینطوری فرداش سرحالیم.
بعضی روزها
یه کم ورزش می‌کنیم که تناسب اندام‌مونو حفظ کنیم.
ساکنین اینجا خیلی خوششون میاد.
البته، وقت برای خودتون هم دارید.
می‌تونید توی باغ قدم بزنید، یه هوایی بخورید.
هر چی که دوست دارید.
مطمئنی برای جا به جا شدن وسایلت به کمک من نیاز نداری؟
نه، لازم نیست. 'مبارک' منتظرته.
باشه. پس من دیگه برم.
خریدار وسایل داره میاد و پرواز من ساعت ۸ شبه.
یه سیم کارت انداختم توش و شماره‌مو ذخیره کردم.
اینطوری راحت‌تر می‌تونیم با هم در تماس باشیم.
باشه مامان...
از مادرید که برگشتم
برای امضای مدارک میام، به محض اینکه یه خریدار پیدا کنیم.
خوب مراقب خودت باش، باشه؟
تو هم مراقب خودت باش.
چیز دیگه‌ای هم میل دارید؟
نه، ممنون.
نوش جان.
- چیز دیگه‌ای میل دارید؟ - بله. نون.
- خانم 'مونوز'؟ - بله؟
- همه چی مرتبه؟ - بله.
- کمک لازم دارید؟ - نه، ممنون.
اگه چیزی لازم داشتید ما اینجاییم.
و یک، دو، سه، چهار. تموم شد.
مطمئنی از حرکتت؟
چه شانسی آوردی.
من می‌تونم این مهره‌تو بگیرم.
خب بگیر، برام مهم نیست.
سلام! حالتون چطوره امروز؟
خوبم، ممنون.
یه خانم به این زیبایی حتماً دلش می‌خواد موهاشو درست کنه!
- ممنون، ولی نه. - بذارید ببینم.
بله. خوب به نظر میاد.
'نژا'، آینه رو به خانم نشون بده.
لازم نیست!
اجازه بدید.
می‌تونم یه مدل خیلی قشنگ براتون بزنم، که به صورتتون بیاد.
دیدید؟ نگاه کنید.
نه، نمی‌خوام کوتاه کنم.
باید بگم، جنس موهاتون عالیه.
پس یه مدل شیک براتون می‌زنم،
درست بالای گوش‌ها.
گفتم نه.
فوق العاده میشه!
- و راحت‌تر هم میشه نگهداریش کرد. - گفتم نمی‌خوام کوتاه کنم.
اعتماد کنید. خیلی خوشگل میشید!
اگه حوصله‌ات سر رفته، برو موهای 'کوس'تو بزن.
ولی به موهای من دست نزن.
نگران نباش.
انگار امروز حال نداری.
فردا برمی‌گردیم، وقتی حالت بهتر شد.
آره، واقعا تو مادرید...
با دخترم و نوه‌هام خوشبخت‌ترم.
با اینکه اقامتم اینجا فوق‌العاده بود...
ولی باید از وقتم بهترین استفاده رو بکنم،
تا جایی که می‌تونم ازشون لذت ببرم.
هر دقیقه مهمه.
کاملا می‌فهمم.
کاملا.
در هر صورت، اگه طنجه بودی، حتما یه سر بزن.
حتما، با کمال میل.
من هر از گاهی به طنجه برمی‌گردم.
سلام، ماریا آنخلس. من بیرونم.
سلام، کلارا.
کلارا نه، 'مبارک'ـم.
من اینجام، بیرون اقامتگاه.
آره، 'مبارک' داره میاد منو ببره فرودگاه.
نه! پرواز رو از دست نمی‌دم.
آره، من با دکتر 'تووار' هستم.
صدامو می‌شنوی؟
صبر کن، جامو عوض کنم.
صداتو خوب می‌شنوم عزیزم.
- دخترم سلام می‌رسونه. - سلام منم بهش برسون.
اونم سلام رسوند.
آره، مرد دوست داشتنی‌ایه.
من دم درم.
باشه.
خیلی خب، خداحافظ!
بعدا باهات حرف می‌زنم. خداحافظ.
بچه‌ها! همیشه نگران پدر مادراشونن.
طبیعیه.
این زندگیه.
- سلام! - سلام، 'مبارک'!
همه چی مرتبه؟
- بده من. - همه چی خوبه.
فرودگاه؟
داری منو دست می‌ندازی؟ داری منو می‌بری خونه.
باشه.
'ایدر'!
سلام!
آه، ماریا آنخلس!
میشه یکم نون، شکر و شیر برام بفرستی؟
بله، همین الان!
آه، و قهوه هم همینطور!
باشه!
- سلام. - سلام، حسن.
بفرمایید، اینم پول برق.
رسید هم بگیر!
واسه آب هم بگیر، وگرنه اونو هم قطع می کنن.
- اینم قهوه برای شما. - ممنون.
بفرمایید، خریداتون.
- قبض تلفن؟ - دیگه تلفن ثابت نداریم!
الان موبایل دارم.
- چه خوب. خداحافظ! - خداحافظ، حسن!
لعنتی.
من اومدم دنبال وسایل خونم.
- چه وسایلی؟ - آپارتمان خیابون 'مالاگا'.
من به دخترت پول دادم.
اومدم دوباره بخرمش.
همش چقدر میشه؟
۳۸۰۰۰ 'درهم'.
این خیلی بیشتر از اون پولی که به دخترم دادی.
باشه.
اینم ۱۸۰۰۰ 'درهم'.
واسه سرویس خوابم و گرامافونم.
بقیه اش رو هم کم کم می خرم.
برای سرویس خواب، باشه.
اما گرامافون رو دیگه فروختن.
می تونی یکی دیگه انتخاب کنی.
نه! من گرامافون خودمو می خوام.
کی خریدش؟
نمی دونم خانم. نمی شناسمش.
باید هر طور شده پسش بگیرم!
فهمیدی چی میگم؟ باید پیداش کنی.
نمی تونم بدون گرامافونم سر کنم!
این مشکل خودتونه خانم.
مشکل من نیست.
من می خرم و می فروشم.
همینه، خیلی خوبه.
لطفا گوشه ها رو با احتیاط ببر.
این وسایل ظریفیه.
و برام خیلی ارزش داره.
بله، خیلی خوبه.
خوبه.
همه چی حاضره.
خالد.
حق با تو بود!
گل دقیقه ۹۰! باید ببرن!
شام امشب با من!
- فکر می کنی من باور می کنم؟ - دلت بخواد!
این آپارتمانه. جاداره، روشنه...
آره، نورش خیلی خوبه.
هروقت میام توش، حس خوبی دارم.
کنار خیابونه، ولی ساکته.
اینجا یه خیابون آرومه.
این اتاق نشیمن کوچیکه.
میتونی تغییرش بدی.
میتونه یه اتاق غذاخوری بشه.
این اتاق نشیمن بزرگتره.
- قشنگ و بزرگه. - دوست داشتنیه.
آره، و سقفاش بلنده.
مثل همه این ساختمونای قدیمی.
یه بازار نزدیک اینجاست.
سبکش کلاسیکه.
آره، من دوستش دارم.
ببین چقدر نورانیه. و جاداره.
اینا دستگیره های اصلیه.
این چوب سدره.
از اون جنس ارزونا که این روزا پیدا میکنی نیست.
- تو ساختمونای جدید. - آره.
اینا جنسای خوبیه.
راستش، این یه فرصته.
اینجور ملک ها خیلی سریع فروش میرن.
همه چی کار میکنه.
شیرآلات، لوله کشی، شوفاژ.
دیگه تموم شد.
دیگه یه قرون هم برام نمونده.
و اون حرومزاده عتیقه فروش به زودی همه‌شون رو میفروشه.
ببخشید، اون حرومزاده عتیقه فروش.
'من میخرم و میفروشم.' حرومزاده.
اون گرامافون من رو فروخت. اون حرومزاده...
لاشخورها!
آدمایی مثل اون...
این چیزیه که اونا هستن.
منتظرن تا ما بمیریم تا بتونن استخونامون رو هم دربیارن.
اون اینو برام خرید.
سالها به ندرت زنگ میزد، و حالا... هر روز!
سلام، کلارا.
خوبم.
غذاها خیلی سالمن. امروز ماهی کاد داشتیم.
آره، مثل دو روز پیش.
آره، ورزش کردم.
نمیدونم، ولی تو لباس ورزشی حس عجیبی دارم.
میدونم، بقیه ملکه زیبایی نیستن، ولی...
آره.
- سلام، ایددر. - سلام، ماریا آنخلس!
چی گرمه؟
نخود.
فقط یه کم.
آره، البته.
بفرمایید.
این مال دیروز هم هست.
عالیه.
- ماریا! - سلام، خالد.
یه 'ریو' بدهایدر، لطفا.
میشه دوباره حساب من رو باز کنی؟
- از فردا شروع میشه؟ - با کمال میل.
منم یه 'ریو' میخوام.
ممنون.
- یه 'ریو' هم برای خانم! - ممنون.
- به سلامتی! - به سلامتی!
بگو ببینم ماریا آنخلس، طرفدار بارسایی یا رئال مادرید؟
هیچکدوم!
در هر صورت، بارسا میبره.
لعنت به طرفدارای فوتبال.
مخصوصا این.
همش داره وقتشو تلف میکنه.
همش منتظر نیمه نهاییه، انگار منتظر... مسیحاس.
خب 'مسی-آه' دیگه رفته.
نیمه نهایی 'کوپا دل ری' چند روز دیگه است.
بدون مسی.
آه...
به هر حال... همیشه یه چیزی هست.
'کوپا دل ری' نباشه؟ خب 'لالیگا' هست. 'لالیگا' نباشه؟ خب 'کوپا دل ری' هست.
همش همینه.
فوتبال چه فایده ای داره؟
فقط بازیکنا میلیونی به جیب میزنن، نه اونا.
و کافه دارهای زرنگی مثل 'قاسم' ازش پول در میارن.
خب، فردا میبینمت.
فردا میبینمت ماریا آنخلس!
خالد!
بازی رو کجا میبینی؟
احتمالا توی کافه 'قاسم'.
اگه خیلی شلوغ بود، میرم کافه 'سعید'.
هر دو کافه بازی رو نشون میدن.
- چی واسه خوردن هست؟ - هیچی.
باید خوراکی رو از مغازه بخری.
یه آبجو چنده؟
شوخی میکنی؟ کافه ها آبجو نمیفروشن.
- ممنون خالد. - خواهش میکنم.
میخوای کمکم کنی وسایلم رو پس بگیرم؟
حتما.
- کل محله رو پوشش دادی؟ - آره!
- حتی کافه ها رو؟ - نه! رقیب ها رو نه!
درسته. چه احمقانه.
پیازا رو بده.
- تو فیسبوک پست کنم؟ - فیسبوک دیگه دمده شده.
من تو اینستا و تیک تاک پست کردم.
ببین.
سلام!
میخواید بازی رو ببینید؟ بیاید خونه ماریا آنخلس!
تورتیلا داریم،
و آبجو...
کی این بازی رو میبره؟
آتلتیکو مادرید؟
یا رئال بتیس؟
عالیه!
میخوام همه تون رو اینجا ببینم!
- خوشت اومد؟ - عاشقش شدم!
خالد!
میشه یه لحظه بیای بالا؟
چرا که نه؟
بابت هر نفری که بیاری ده درهم گیرت میاد.
مشکلی نمیبینم.
و البته برای تو رایگانه.
حس خوبی ندارم این کارو میکنم.
تو پول بیشتری درمیاری، همیشه خوبه.
خوشم نمیاد از اینکه از طریق تو پول دربیارم.
بیزینس...
بیزینسه!
گوش کن...
بی سی موویز
خوبه.
بزن بریم، شروع کن!
- تو آشپزخونه؟ - نه، سالن غذاخوری.
مشتری برام جور کردی؟
دارم سعی میکنم. باید محتاط باشم.
اگه صاحبای کافه بفهمن، دردسر میشه.
نگران نباش.
- روت حساب میکنم! - باشه، خداحافظ!
خداحافظ.
اینم آخرین نفرها دارن میان!
این جعبه ها ایده ی خیلی خوبی بودن.
آره! داره خوب پیش میره.
این هم از این!
سلام، خالد.
بفرمایید بچه ها!
- سلام، ماریا آنخلس... - سلام.
- این همه چیزی بود که تونستم پیدا کنم. - مشکلی نیست.
مراقبشون باش!
سلام، کلارا!
آره، خوبم.
چی؟
نه! صدات درست نمیاد.
اینجا خیلی شلوغه.
خیلی شلوغ!
طبیعتا.
دارن 'لالیگا' رو تماشا میکنن. این پیرمردا خیلی جوگیر میشن!
خب، میدونی که طنجه تو فوتبال چطوریه.
چی؟ صدات اصلا نمیاد.
گوش کن... بهتره قطع کنم.
نمیخوام ضد اجتماعی به نظر برسم.
آره، بعدا باهات حرف میزنم!
خداحافظ!
من اینجام تا...
من صندلی گهواره‌ایمو می‌خوام.
این قیمتیه که براش دادم.
باشه.
بفرمایید.
برای صندلی گهواره‌ای و گلدون.
و شما اونا رو به خونه‌م می‌فرستین.
یه مخلوطی از میوه‌های خشک،
آب معدنی،
و نوشابه.
حسن، لطفاً یه مخلوط میوه خشک آماده کن،
آب و نوشابه.
- چیپس؟ - نه، اونو نه.
و دستمال کاغذی.
باشه.
- چیز دیگه‌ای؟ - نه، دیگه هیچی، ممنون.
به نظر نمی‌رسه از رقابت خوشش بیاد.
بذار خلاق‌تر باشه. رقابت سالمه.
تقصیر من نیست که همیشه قیافه می‌گیره.
این باعث می‌شه مشتری‌ها فرار کنن.
- حق با توئه. - آره.
همه‌شو بفرست خونه‌م، باشه؟
باشه! دفعه بعد می‌بینمت.
سلام، احمد.
سلام، ماریا آنخلس.
زحمت نکش، خودم انجامش می‌دم.
قبر ماریا آنتونیا رو تعمیر کردی؟
متاسفم. وقت نکردم.
ولی قراره انجامش بدی؟
آره، ولی عجله‌ای نیست. ۴۰ ساله کسی سراغش نیومده.
ولی من میام.
من مراقبش خواهم بود.
- ممنون. - خواهش می‌کنم.
خوبه.
نه، نباید گیر کنه.
باید نرم و راحت بره تو و بیرون.
خیلی لطف دارین، ممنون. ولی زحمت نکشین.
می‌تونستین یکی رو بفرستین.
لازم نبود خودتون بیاین.
من کارمو انجام می‌دم، همین.
و دوست دارم کارها درست انجام بشن.
بذار ببینم...
آره، خیلی بهتره.
- مطمئنی خالیه؟ - ما تنهاییم.
یه خانم اسپانیایی اینجا زندگی می‌کرد.
یه خانم پیر، بیچاره...
- تو این لباس خوب به نظر میای. - واقعاً، خوشت اومده؟
و زیرش چیه؟
دلم برات تنگ شده بود.
دلت برام تنگ شده بود؟
یه هفته بدون دیدنت؟
به دخترم نگو من اینجا هستم.
منم بهش نمیگم تو تو خونه‌ش با دخترا می‌خوابی.
-اما... -اما نداره.
یه جور خیانت به اعتماده تو این موقعیت...
مطمئنا کارت رو از دست میدی.
ولی...تصمیم با خودته.
باشه.
من وقتی از اینجا میرم که خونه فروش بره.
یه چیزی، من یه روز قبل از اومدنت خبر می‌خوام.
و روزای مسابقه هم نیا.
لالیگا و کوپا.
و صبح خیلی زود هم نیا.
من دوست دارم صبحونه رو با خیال راحت بخورم.
باید قیافه‌هاشونو می‌دیدی! دختره...
وقتی منو دید...
و پسره، با اون کون پشمالو!
دختره در رفت. دیگه با اون پسره نمی‌خوابه.
پسره نزدیک بود سکته کنه.
شرط می‌بندم هروقت الان بیاد منو یادش میاد!
یادت میاد؟ وقتی بچه بودیم
معلم ریاضی رو گرفتیم که داشت
توالت با معلم ادبیات لاس می‌زد. عین همونه!
مهم اینه که دیگه جرات نمی‌کنه به کلارا چیزی بگه.
از بیخ خفه‌ش کردم.
-اینجوری؟ -یه کم برو سمت چپ.
فقط باید درست وسط قرار بگیره.
من تو 'سروانتس' کار می‌کردم که 'آنتونیو ماچین'
اومد طنجه کنسرت بده، می‌دونی؟
'آنتونیو ماچین'...
می‌دونی کیه؟
آنتونیو کی؟
داری منو دست میندازی!
باشه، خوبه.
بیا، یه کار برات دارم.
این صندلی گهواره‌ای پر از سوراخ شده.
قبلا اینجوری نبود.
نمی‌گم مال مغازه توئه، ولی یه جورایی هست.
چهل و پنج ساله دارم این کار رو می‌کنم.
خانوادم فکر می‌کنن دیوونه‌ام.
همه بهم میگن یه کافه باز کن،
بجای اینکه آشغال قدیمی بفروشی.
میگن پولش بیشتره.
به اونا چه.
من نه زن دارم نه بچه.
هرکاری دلم بخواد می‌کنم.
یه سرنخ از گرامافون پیدا کردم.
-جدی؟ عالیه! -آره.
ولی هنوز باید مطمئن شم.
البته.
اگه بخوای می تونم بقیه وسایلات رو هم بیارم.
کم کم بهم پول میدی، هر وقت تونستی.
ممنون، ولی...
نمیتونم قبول کنم.
وقتی پولشو دادم برمیدارم.
میخوای بمونی یه بازی ببینی؟ امشب یه بازی کلاسه.
بارسا - رئال.
نه.
از فوتبال خوشم نمیاد.
تاپاس دوست داری؟
'کروکت'، لطفا!
- مرغ یا ماهی؟ - مرغ!
- یه مرغ اینجاست! - حاضر شد!
- یه 'تورتیلا'(نان ذرت مکزیکی) اینجاست. - الان میاد!
داره میاد!
- چی؟ - یه آبجو بدون الکل.
آبجو بدون الکل.
- تاپاس؟ - نون گوجه.
یه 'تورتیلا' هم بیارم؟
پنالتی!
پنالتی؟ خواب دیدی؟
کوری؟ عینکی شو!
خفه شو!
آروم، آروم!
آروم باشید، لطفا.
آروم باش!
صدامو میشنوی؟
تو خونه من، دعوا ممنوع!
فهمیدی؟
باشه، ماریا.
شما گند زدید!
اومدید دعوا کنید یا تماشا؟
- خداحافظ. ببخشید بابت دردسر. - مشکلی نیست.
- خداحافظ. - شب بخیر.
- ممنون، ماریا آنخلس. - خداحافظ.
ممنون، ماریا آنخلس. عالی بود!
شب بخیر.
نه، صبر کن.
- مال امروز. - نه.
اونا الان مشتری های توئن. پول مشتری های جدید رو بهم میدی.
- باشه؟ - باشه.
- ممنون. - شب بخیر!
کمکی ازم برمیاد؟
نه، ممنون.
مطمئنی؟
خب، اگه اصرار داری...
باید برم. مامانم منتظره.
- باشه. - شب بخیر.
- ممنون، عزیزم. - ممنون از شما.
من میرم ظرفا رو بشورم.
معلوم شد که...
اون عوضی نیست.
شاید خیلی زود در موردش قضاوت کردم.
تازه،
آدم بدی هم نیست.
درسته که من هیچ وقت از مردهای کچل خوشم نمیومد،
ولی به اون...
نمی دونم...
بهش میاد.
بهش یه جورایی...
مردونه نشون میده.
و خیلی هم قد بلنده.
این طرف، لطفا.
اینجا.
باشه.
بچسب به دیوار.
خیلی خب.
ممنون. بقیه تو اتاق نشیمن...
یه کم می خوای؟
ماریا آنخلس، پلیس اومده.
یه کم می خوای؟
ولی اینا فقط دوستای محله هستن.
نمیتونم دعوتشون کنم بیان اینجا بازی رو تماشا کنن؟
ولی دوستات بهت پول میدن.
فقط یه کمک کوچیک.
و تو الکل می فروشی!
این غیر قانونیه.
و خودتم اینو میدونی، خانم.
فقط آبجوئه. بدون الکل هم دارم.
ماریا آنخلس، خواهش می کنم.
نمیخوایم برات دردسر درست کنیم. به یاد آقای مونیوز.
میدونی که چقدر قدرشو میدونستم.
و این حس دو طرفه بود، اینو میدونی.
تنها چیزی که ازت میخوایم اینه
که دست برداری، و دیگه هیچ وقت این کار رو نکنی.
غیر ممکنه.
بازی لیگه.
بارسا - اتلتیکو.
نمیتونم جلوشو بگیرم.
باشه، فقط این دفعه. ولی این آخرین بازیه!
باشه.
حالا که آخرین باره،
بیاین یه لحظه تو.
داره تموم میشه.
بذارید یه آبجو تعارف کنم.
بدون الکل.
نوش جان!
چیز دیگه ای؟
کروکت، تاپاس؟
دوباره گل زد!
خب، من رفتم.
- گرامافونت رو پیدا کردم. - واقعاً؟
ولی توی طنجه نیست.
توی اصیلا هست.
تا حالا با ماشین کروکی بودی؟
نه.
باشه...
شب بخیر.
این طرف.
ته قیمتت چنده؟
کمتر از ۳۰۰۰ تا نمیشه.
نه، نه. خیلی زیاده.
۵۰۰ درهم کم کن.
عمراً. این قیمت خوبیه.
قیمت خوب؟ من قیمت‌ها رو می‌دونم. این خیلی زورگوییه.
فقط برای تو...
می‌دونی چیه؟
۱۰۰ درهم کم می‌کنم.
یه درهم هم بیشتر نه.
۵۰۰ درهم کم می‌کنی،
وگرنه بیخیال.
ببخشید، نمی‌تونم.
تمومش کن، بهش بگو برش می‌داریم.
نه، بهم اعتماد کن.
دیگه نمی‌خوایمش.
هرجور راحتی.
چرا دخترت دیگه نمی‌خواد آپارتمان رو بفروشه؟
آپارتمان هنوز برای فروشه.
اون فقط نمی‌دونه من دوباره برگشتم توش.
بعد از اینکه فروخته شد، چیکار می‌کنی؟
نمی‌دونم.
یه فکری می‌کنم.
در مورد گرامافون، از نقشه‌ت مطمئنی؟
آره.
آقا!
بهش نگاه نکن، به راه رفتن ادامه بده.
آقا!
- هنوز گرامافون رو می‌خوای؟ - صدات رو نمی‌شنوم.
- سمعکم خراب شده. - گرامافون...
یه جوری حلش می‌کنیم.
خوش اومدی.
خیلی دلم براش تنگ شده بود.
دنبال چیزی می‌گردی؟
نه.
فقط یه صفحه بود که دوست داشتم گوش بدم.
ولی مهم نیست.
احتمالاً جا مونده.
مهم اینه که تو گرامافون رو پیدا کردی.
ممنون، عبدالسلام.
خوب استراحت کن.
شما هم همینطور، ماریا آنخلس.
تو این وقت شب برگشتی اصیلا؟
بیست و دو سال...
باورت میشه؟
آخرین بار بیست و دو سال پیش بود.
ساده است.
خوزه مانوئل، خدا رحمتش کنه،
تقریبا ۲۰ سال پیش فوت کرد.
و ما قبل از اون هم
خیلی وقت بود کاری نکرده بودیم.
خوزه مانوئل...
مرد خوبی بود، خودت میدونی.
شوهر خوبی بود.
اما چیزی که الان حس کردم،
تنمو میلرزونه!
نباید اینقدر بلند بگم.
ولی...
جادویی بود.
وقتی دستشو حس کردم
روی پوستم.
نوازش هاش...
و بعد...
لب هاش.
دهنش.
و بدنش.
زبونش.
کارهای باورنکردنی باهام کرد.
کارهایی که نمیتونم بهت بگم...
نمیتونم.
کارایی که با زبونش...
اون پایین کرد.
فکر نمیکردم بشه چنین حسایی رو تجربه کرد.
خیلی شیرین بود،
خیلی لذت بخش بود.
میدونم.
لازم نیست بهم بگی. خجالت آوره.
ولی خیلی لعنتی خوب بود.
و من ارضا شدم.
همینطوری.
با سرش اون پایین!
بعدش،
روم خالی کرد.
و وای خدای من، کیرش...
وقتی بهم نفوذ کرد!
نزدیک بود...
حس کنم دارم گریه میکنم.
بفرمایید خانم.
- ممنون! - خداحافظ.
من اینجام.
باشه.
وقتی کلارا کوچیک بود،
من میرفتم اون مغازه تا براش برای صبحونه 'چوروس' بگیرم.
وقتی میرسیدم خونه بیدارش میکردم تا گرم بخوره.
خیلی دوست داشت.
منم قبلا از اونجا میخریدم.
شاید خیلی وقت ها اتفاقی همو دیدیم.
چرا اونقدر باهات تنده؟
من مطمئنم که مادر خوبی بودی.
میدونی،
بعضی وقتا وقتی بچه ها بزرگ میشن،
دیگه هیچی نمیفهمی.
خیلی قشنگ شدی.
تو هم بد نیستی.
میدونی اسم این خال های کوچولو چیه؟
نه.
'گل های قبرستونی'.
من گل دوست دارم.
من عاشق اینم!
سلام.
مرنگ.
تخصص منه.
خوشمزه است، ها؟
خیلی شیرینه.
من باید مواظب هیکلم باشم.
که با یه بچه جای منو نگیری.
من هیچوقت با یه بچه جاتو نمیگیرم.
داری منو گاز میگیری!
- من دوست دارم گاز بگیرمت. - منم دوست دارم ببوسمت.
الان برمیگردم.
نوبت توئه.
امروز هیچ ملاقاتی نداریم، سرم شلوغه.
ما یه پیشنهاد داشتیم. دخترت قبول کرده.
خونه داره فروخته میشه.
حتما؟
آره، خریدار قرارداد رو امضا کرده.
باید طبق توافق تخلیه کنی، باشه؟
ممنون.
کی بود؟
همسایه. بعدا برمیگرده.
این خیلی خوب به نظر میرسه!
تو خیلی خوب انجامش دادی، عشق من!
عالیه!
از این به بعد، تو آشپزی کن.
مشکلی نداری؟
میدونی، تو منو خیلی خوشحال میکنی.
خیلی خوشحال.
اون خونه قرمز کوچیک رو میبینی، اونجا؟
اونجا جاییه که من به دنیا اومدم.
پس تو یه دختر 'قصبه' هستی.
بنت الکسبه.
تو منو عادت دادی
به این چیزا
و بهم یاد دادی
چقدر فوق‌العاده‌ان.
رئالی هستی یا اوساسونا؟
- چی؟ - رئال یا اوساسونا؟
حتی اگه طرفدار رئال نباشی هم اشکالی نداره.
قهرمان‌ها، قهرمان‌ها!
بزن بریم برای یه دونه دیگه، یالا!
یه سومی!
الان برمی‌گردم.
باشه.
حالا همه‌چیو فهمیدم.
در واقع تو دیوونه‌ای.
به خونه سالمندان احتیاج نداری، به تیمارستان احتیاج داری.
وقتی قرارداده آماده شد امضا می‌کنم.
شاید من دیوونه باشم،
اما تا زنده‌ام از خونم بیرون نمیرم.
و اگه می‌خوای منو بیرون کنی، این دفعه،
باید منو بندازی بیرون.
پس برو به صاحبای جدید بگو
یه پیرزن دیوونه از طنجه اینجا زندگی می‌کنه.
و اینکه اگه می‌خوان بندازنش بیرون،
باید به پلیس زنگ بزنن.
برای خواهر خوزه فا، از ماریا آنخلس.
خب، خوزه فا...
انتظار نداشتم همچین کلک کثیفی بهم بزنی.
اصلا فکرشو نمی‌کردم.
خب...
چیزی که اومدم بگم رو بهت می‌گم.
به هر حال،
عادت کردم که زیاد اهل حرف زدن نباشی.
تموم شد. دوباره برگشته که معامله رو تموم کنه.
فکر می‌کنه میرم
مادرید اگه چاره دیگه‌ای نداشته باشم. اما نه... نه!
من نه میرم مادرید. نه برمی‌گردم خونه سالمندان.
خوزه فا...
واقعا دلتنگت میشم.
خیلی متاسفم برای خوزه فا.
مامان، من...
فکر کردم سر فروش خونه توافق کردی.
خب نظرم عوض شده.
اولین کاری که فردا می‌کنم میرم دفتر اسناد رسمی.
فقط می‌خواستم بدونی.
باشه.
چیز دیگه‌ای نداری بگی؟
چیز دیگه‌ای نیست که بگم.
« ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.
حالا من باید چیکار کنم؟
- اما مامان... - هیچی نگو، کلارا.
تقدیم به مادربزرگم، 'خوانا'.
خیـابـان 'مـالاگــا'