ماده ۸۷ قانون اساسی ایتالیا.
'رئیس جمهور رئیس کشوره'
'و نماینده وحدت ملیه.'
'او میتونه به خونه ها پیام بفرسته.'
'او انتخابات خونه های جدید رو فرا میخونه'
'و قرار اولین ملاقاتشون رو تعیین میکنه.'
'او اجازه تحویل به خونه رو میده'
'برای پیش نویس های قانونی دولتی.'
'او قوانین رو اعلام میکنه'
'و احکام و مقررات قانونی رو صادر میکنه.'
'او درخواست رفراندوم مردمی میکنه'
'در مواردی که قانون اساسی پیش بینی کرده.'
'او مقامات دولتی رو منصوب میکنه'
'در مواردی که قانون پیش بینی کرده.'
'او دیپلمات ها رو اعتبار میده و عزل میکنه،'
'معاهدات بین المللی رو تصویب میکنه،'
'با داشتن مجوز از خونه ها وقتی که لازمه.'
'او به نیروهای مسلح فرماندهی میکنه،'
'ریاست شورای عالی دفاع رو بر عهده داره که با قانون تعیین شده،'
'وضعیت جنگی رو اعلام میکنه که توسط اتاق ها تعیین شده.'
'او ریاست شورای عالی قضایی رو بر عهده داره.'
'او عنوان افتخاری جمهوری رو میده.'
'او میتونه عفو بده و مجازات رو برای سفر کم کنه.'
« بی سی موویز تقدیم میکند » .:: BcMoviez.Com ::.
زيرنويس از مهدي shine021
بــخـشــــش
آرورا.
آرورا،
دلم برات تنگ شده.
رئیس جمهور 'دِ سانتیس'، شما سیگار کشیدید.
نه.
شما شواهد رو انکار میکنید.
در قانون، شواهد واضح نیست.
میدونم، توی 'دِ سانتیس' نوشته شده.
بابا، لازمه یادت بیارم که فقط یه ریه داری؟
نه، از وقتی که فقط دوتا داشتم.
داری چیکار میکنی؟
بازبینی چند بخش از پیش نویس قانونی که باید امضا کنی.
- چه قانونی؟ - خیلی خوب میدونی.
از برادرت، ریکاردو، خبر داری؟
اون خوشحاله که به مونترال منتقل شده، میگه که قشنگه.
تو میدونی، اون همه چیز رو قشنگ میدونه.
فردا وارد ترم سفید میشیم.
شش ماه دیگه و تو برمیگردی خونه.
الان، حتی اگه میخواستم هم نمیتونستم خونه ها رو منحل کنم.
آیا اونها رو ذوب میکردی؟
نه، دیگه نیازی نیست.
مشکل حل شد. همه چیز مثل قبله.
درسته؟
نه.
هنوز تو دفتر کارید، ژنرال؟
وقتی کار نمیکنم، رئیس جمهور،
حوصله ام سر میره.
منم همینطور.
ظرف شش ماه برمیگردی خونه.
ولی هنوزم میتونیم اعلام جنگ کنیم، درسته؟
وسوسه ام نکن.
پدربزرگم تو نیروهای آلپینی 'والپولیسلا' بود.
یه بخش عالی، که الان یه آدم شایسته رهبریش میکنه.
ما بهش میگیم 'فوکه'،
بخاطر هیکلش.
شما هم لقب دارید، ژنرال؟
من 'ماریانو' هستم.
چرا؟
بخاطر اسمم:
' لانفرانکو ماره'.
و من؟
من لقبی دارم؟
هیچکس جرات نمیکنه.
چی به سر اون شجاعت ضرب المثلی آلپینی اومد؟
بعضیا بهت میگن...
بتن مسلح.
- این یه لقب چاپلوسانه ست. - اینطوری فکر میکنی؟
مطمئن نیستم.
ساعت 5 بعد از ظهر،
جلسه هفتگی با نخست وزیر.
ساعت 7 شب، شام با دوستت، 'کوکو والوری'.
رئیس جمهور پرتغال 21 ام منتظره.
پروتکل میخواد بدونه که این منوی پیشنهادی رو دوست دارید؟
'مدالیون های بادمجون. ماهی حلوا...'
داریم شوخی میکنیم؟
- کینوا و ماهی بخارپز. - عالیه.
سردبیر 'رسمی' یه بیانیه درباره مد میخواد.
مد یه بخش صنعتی برجسته تو ایتالیاست...
نه، بابا.
- تو سال های اخیر... - ببخشید، رئیس جمهور.
'رسمی' یه بیانیه رسمی درباره صنعت مد نمیخواد.
اونا نظر شما رو میخوان
درباره اینکه وقتی کت و شلوار تنت نیست چی دوست داری بپوشی.
عنوان پیشنهادی 'ظرافت رئیس جمهور' هست.
همسر من ظریف بود.
عالیه.
من درخواست رو با احترام رد میکنم.
چیز دیگه ای هست؟
ارتباط با مهندس 'جوردانو' هنوز در انتظاره.
اون تو ایستگاه فضایی در مداره.
- چقدر تو مدار بوده؟ - یه سال.
- چقدر طول میکشه تا برگرده؟ - شش ماه.
ما تا پایان دوره ریاست جمهوریمون خیلی وقت داریم.
بنابراین،
تو این نقطه، من میگم: عالیه.
اپوزیسیون چی؟
مثل همیشه، وانمود میکنن که من عصبانیم.
خب، بعد از سال‌ها سختی، همه چیز خوب پیش میره،
کشور به لطف شما امنه.
و من بی اهمیت شدم،
که خب، همینه که هست.
من نمیگم بی اهمیت،
شما هنوز باید پیش نویس قانون حق اوتانازی رو امضا کنید.
در این مورد که صحبت میکنیم، پاپ میخواد منو ببینه.
عجیب میشد اگه اینکارو نمیکرد.
امضاش میکنی؟
مشاوران حقوقی من دارن چند نکته اساسی رو اصلاح میکنن.
آیا شش ماه کافی خواهد بود؟
رئیس جمهور، این یه قانون خوبه.
برای شام با من و دخترم میمونی.
یه دوست قدیمی مدرسه هم اونجاست،
'کوکو والوری'، اون سرگرم کننده است.
- با کمال میل. - یه شام سبک.
دخترم داره سعی میکنه منو زنده نگه داره
با تبدیل کردنم به یه زاهد.
من با کتاب راهنمای شما خیلی مشکل داشتم، رئیس جمهور.
۲۰۴۶ صفحه، ما دانشجوها بهش میگفتیم 'هیمالیا، K3'.
- ولی K3 وجود نداره. - دقیقا، صعود بهش غیرممکن بود.
خب، این ایده رو توضیح میده.
اینطوریه حقوق جزا،
صعود به ناممکن.
کتاب راهنمای حقوق جزا.
اگه اجازه بدید بپرسم، منظورتون از ناممکن چیه؟
برای اثبات حقیقت.
تموم شد سر و کله زدن با ایتالیای خسته کننده و تنگ نظرت؟
دیدی؟ 'کوکو' خیلی سرگرم کننده است.
درسته، فقط احمق ها سرگرم کننده ان. و من هر دوتاشم.
به نظر میرسه جوون شدی!
دوری درست میگفت که سیگار و ماکارونی رو ترک کردم.
- 'جولیو مالربا'. - 'کوکو والوری'، تقلیدی از یه منتقد هنری.
اصلا، شما یه نهادید.
پس بهم بگو چرا دوست قدیمی من، که الان رئیس کشوره،
یه موزه برای مدیریت بهم نداده؟
این تو صلاحیت من نیست،
که ماده ۸۷ قانون اساسی تاییدش کرده.
داشتم شوخی میکردم. من همه موزه ها رو آتیش میزدم.
نخست وزیر، من این یکپارچه رو ۵۶ ساله که میشناسم.
'کوکو'، بیا درباره من حرف نزنیم،
من خسته کننده ترین موضوعی هستم که میشناسم.
من عاشقشم، اون همیشه حقیقت رو میگه.
همکلاسی از روز اول دبیرستان.
اون همه چیزش رو مدیون منه.
من اونو با 'آرورا'، بهترین دوست خودم، آشنا کردم.
بدون من، اون هیچوقت جرات نمیکرد اونو اغوا کنه.
'آرورا' یه زیبایی بود،
اون یه سلیقه اکتسابی داشت، که مودبانه بگم.
به لطف من، 'دوری' فوق العاده از راه رسید.
- 'ریکاردو' رو دیدی؟ - نه، سعادتش رو نداشتم.
- اون تو کانادا زندگی میکنه. - چیکار میکنه؟
- موسیقی کلاسیک تصنیف میکنه. - مزخرفه!
اون برای ستاره های موسیقی پاپ آمریکا آهنگ مینویسه و بیشتر از همه ما پول درمیاره.
جشنواره رقص معاصر کی شروع میشه؟
بهت خبر میدم.
خوشحالی که بعد از شش ماه از این موزه میری؟
و میری خونه بین کتاب های حقوقیت؟
- قبول دارم که خوشحالم. - اون حرف نمیزنه، اعتراف میکنه.
اون یه کاتولیک بزرگه و من یه آتئیست بزرگم.
به همین دلیله که ادامه میدیم، درسته؟
'اوگو رومانی'، وزیر دادگستریت،
اونم تو کلاس ما بود، میدونستی؟
آره، چون 'رومانی' یه علاقه به عکس های قدیمی کلاس داره.
- اون جمعشون میکنه. - اینم از علاقه.
'اوگو' یه دوست قدیمی دیگه ست.
ولی اون داشت سال رو تکرار میکرد. اون یه سال بزرگتره.
خوشتیپه ولی احمق.
اینکه اون وزیر میشه
یه معماست مثل کفن تورین.
- ولی اون شایسته ست؟ - خیلی.
باورت نمیکنم.
شما سیاستمدارا یه رابطه هیستریک با حقیقت دارید.
- منم سیاستمدارم. - نه، تو حقوقدانی.
- تو بچگی... - دیگه کافیه با پیشینه.
برعکس، آخرین نوآوری ها تو دنیای درخشان هنر شما چیه؟
اونجا یه سردخونه ست، در مقایسه اینجا مثل 'ایبیزا' میمونه.
همه اونایی که ادعا میکنن هنرمندن
ولی حتی به انگشت کوچیکه 'دِ چیریکو' هم نمیرسن.
من یه شاگرد تحت حمایت استاد بودم.
اون از نظر فیزیکی هم خیلی منو دوست داشت، من ۲۱ سالم بود...
سال هاست که اون این افسانه رو تغذیه کرده که معشوقه 'دِ چیریکو' بوده.
'کوکو'، بسه، اینجا جای مناسبی نیست.
دقیقا اینجا جای مناسبیه. اینجا با راز دولتی پوشیده شده.
دیر یا زود، رازهای دولتی عمومی میشن.
لطفا، اجازه بدید من یه دارایی عمومی باشم! لحظه شماری میکنم!
برای تولدت چیکار میکنی؟
هیچی.
پر از سورپرایز مثل همیشه!
رژیم یه چیزه، ولی داری از گشنگی میمیری.
من دارم میرم، میخوام با چند تا تاجر مجارستانی شام بخورم.
- یه شام دیگه؟ - این شام نبود، یه پیشنهاده.
- نخست وزیر، باعث افتخار بود. - افتخار با من بود.
- عزیزم، فردا بهت زنگ میزنم. - میبینمت.
- چطور دیدیش؟ - پدرت شکست ناپذیره.
- من به یه هدیه برای تولدش احتیاج دارم. - برای بتن مسلح: یه کلنگ.
- چی نگرانت میکنه؟ - اون همه چیزو تو خودش نگه میداره.
- تو هم همینی. - از چه نظر؟
تو خشکی، بلد نیستی چطوری ریلکس کنی.
از من الگو بگیر،
من سبکم با وجود ۲۲ کیلو اضافه وزنی که بیش از حد تحمل کردم.
ولی اون زیر بار مسئولیت خم شده.
و تو؟
- چیزی برای گفتن داری؟ - فقط شب بخیر.
از رپ 'گوئه' خوشت میاد؟
احمقانه ست!
من از آهنگ های مدرن متنفرم.
'مالربا' دستشو بوسید،
به نظرت بی ارزش نیومد؟
میدونستی لقب من بتن مسلحه؟
همه میدونن.
چرا هیچوقت بهم نگفتی؟
نمیخواستم ناخودآگاهتو تحریک کنم.
آفرین.
درخواست های عفو.
- نگو... - ولی من میگم.
دو درخواست عفو که ارزش بررسی دارن.
اخیراً این جنبه از مسائل رو نادیده گرفتیم.
وزیر دادگستری داره ترویجشون میکنه.
من و دفترم به اتفاق آرا در مورد پرونده 'آرپا' موافقیم.
پرونده 'روکا' پیچیده تره. نظر ما منفیه.
باهاش روبرو میشی؟
شما خانم 'گالو' و یه تیم حقوقی دارید، چرا من؟
'دوروته آ'، تو حقوقدانی هستی که پدرت خیلی ارزش قائله.
- بعد از اون. - واضحه.
ادای احترام به رئیس جمهور پرتغال.
سرهنگ،
منم اینقدر پیر به نظر میرسم؟
نه، رئیس جمهور.
باورم میکنی؟
من همیشه بهت باور دارم.
ولی اخیراً، وقتی دعا میکنم
خوابم میبره.
غش میکنم. برای چند دقیقه.
و من هیچوقت خواب نمیبینم.
دوست داری خواب ببینی؟
خیلی زیاد.
دوست دارم یه چیزی رو برام کشف کنی.
چی؟
عنوان یه آهنگ.
من هیچوقت از 'آرورا' نگذشتم.
هیچوقت رفتنت از زندگی رو فراموش نکردم.
الان هشت سال گذشته.
بذار من تنها، پیر،
بی فایده و فرسوده عمل کنم.
و زندگی، بدون تو،
دیگه منو هیجان زده نمیکنه.
ولی بیا در مورد من حرف نزنیم.
میدونم،
من خسته کننده ترین موضوعی هستم که میشناسم.
بیا در مورد تو حرف بزنیم.
من فقط یه بچه بودم.
خانواده ام تازه از استان های ناپل نقل مکان کرده بودند.
تو رو از خونه مون تو مزرعه دیدم و یه فکر دقیق به سرم زد:
اون فناناپذیره.
برای یه لحظه پاهات زمین رو لمس نکردن،
معلق بودن، انگار تو جاذبه صفر بودن.
فراموش نشدنی.
'آرورا'، وقتی به یادم میاد،
من میمیرم.
و اینجوری، شش، شش اگه چیزی نمیفهمی.
تو طبقه ۳۹ قلیون میکشم
جریان رو گرفتم. دما بالا میره.
و حالا همه این دخترا دارن گریه میکنن.
آه میکشم از پنجره، ای کاسب من.
رویای یه 'بنتلی' رو میبینم و با یه 'کلیو' دارم با شش سیلندر بالا میرم.
رویای خمیر و اهدا کننده قلب رو میبینم.
دختر خودشیفته. یه چیز محکم بهشون بده.
الان دارم رویامو زندگی میکنم، هیچ احترامی انتظار ندارم.
جدی هستی، فکر میکنی...
یادت میاد وقتی اون شعر کوچیک رو بهت تقدیم کردم؟
اسمش پاییز بود.
خوشت نیومد. حق داشتی.
من هیچوقت شاعر خوبی نبودم.
ولی تو؟ تو چی بودی؟
یه لبخند خلع سلاح کننده،
و بعدش چی؟
یه دروغ.
آره.
چه سایه ای اون دروغ رو زندگی ما انداخته بود؟
میدونم میگی، 'خیلی وقت پیش بود، بسه.'
'ما همدیگه رو دوست داشتیم.'
پس چرا زمان منو شفا نداده، 'آرورا'؟
چرا، از اون روز، ۴۰ سال پیش،
من هیچوقت به جلو حرکت نکردم؟
من بتن مسلحم.
الان منشا مخفی لقبمو میفهمم.
حالش چطوره؟
داره سریع خوب میشه.
'الویس' شکست ناپذیره.
سرهنگ، چطور پیدا کردید؟
عنوان آهنگ رو اینقدر سریع؟
یه 'کوراسیر' باید بدونه چطوری همه کارا رو انجام بده،
حتی یه مامور مخفی باشه.
چی شده؟
- وقتی دعا میکنم، خوابم میبره. - پس دعا نکن.
امروز صبح تو مراسم عشای ربانی، کشیش در مورد زندگی بعد از مرگ صحبت کرد.
شرط میبندم گفت زندگی به ما تعلق نداره.
آره، گذرا.
فکر کنم وقتی بمیرم،
هنوز با تو خواهم بود،
کنارت و کنار برادرت، ولی دخالت نمیکنم.
چه فرقی با الان داره؟
چرا اینقدر تلخی؟
چون تو دخالت نمیکنی، همیشه محتاطی،
اینجوری با ۶ بحران روبرو شدی.
شاید.
فرهنگ قدیمی دموکرات های مسیحی منو تسخیر کرده.
ولی دموکرات های مسیحی میدونستن چطور تصمیم بگیرن.
اونا کردن، ولی تو میکنی؟
میخوای ازم چی بپرسی؟
ما ۳ ماهه روی لایحه 'اتانازی' کار میکنیم.
من، خانم 'گالو'، کل تیم حقوقی، شب و روز.
سوهان زدن، برش دادن، اصلاح.
همه اینا برای راضی کردن تو.
ولی بی فایده ست، چون هیچوقت اون لایحه رو امضا نمیکنی.
امضای اون لایحه شهامتی میخواد که تو نداری.
- نه، اینطور نیست. - پس چطوریه؟
تو مسئله رو به یه درگیری بین شجاعت و ترس تقلیل میدی.
- ولی مسئله این نیست. - پس چیه؟
اگه امضا نکنم، شکنجه گرم،
اگه امضا کنم، قاتلم.
مسئله اینه.
در واقع، این یه دوراهیه.
تئوری سرسره لغزنده رو میدونی، درسته؟
خیلی خب. هولوکاست نتیجه نهاییه.
با یه هدف اولیه بی ضرر و سخاوتمندانه:
برای تسکین درد کسایی که بیمارن.
اگه قانونگذار تسلیم الف بشه، تسلیم نون هم میشه.
اولاً، نمیشه ثابتش کرد و اتفاق نمی افته.
چرا؟
چون به لطف تو، ما از تو بهتریم.
همه چیز به یه سوال تقلیل پیدا میکنه.
- سوالای زیادی هست. - نه، فقط یکی.
کی صاحب روزهای ماست؟
ممنونم، خواهر.
حالا یه چیزی بهم بگو.
با وجود این ابرا، روز قشنگیه.
لبخند زنا داره دنیا رو تغییر میده.
اینطور نیست؟
خیلی خوشبینی، پدر مقدس.
دوست من، دوست من.
تو دوست منی.
دوست عزیز من.
یه چیزی ازم میپرسی، درسته؟
- میتونم بفهمم. - آره، میدونم.
ادامه بده، یه دوست میتونه از یه دوست هر چیزی بپرسه.
احساس تنهایی میکنم، اعلیحضرت.
تو پیری،
درد و مرض زیاد شده،
وظیفه سیاسی و اجتماعیت داره تموم میشه،
افق داره نزدیک میشه،
فکر و قلب بچه هات یه جای دیگه ست،
زنت مرده.
گذشته یه باره.
آینده؟
یه خلاء.
مطمئنم که صداقت کم نداری.
دروغ مال کشیش های دهاته،
من پاپم.
خوب گوش کن.
آیا تنهایی اذیتت میکنه
یا فقط از طول عمرت خسته شدی؟
هنوز یادت میاد حس نور چطوریه؟
اصلا تا حالا سبک بودی؟
نور؟
- نمیدونم... - و اینجاست.
هیچکس نمیدونه.
هیچکس.
خدا سوال پیشنهاد میده و با دقت از جواب دادن فرار میکنه.
اون ما رو با رمز و راز زنده نگه میداره.
وظیفه ما جواب دادن نیست.
وظیفه علم نیست،
نه علم قانون،
که تو یه نماینده برجسته شی.
به همین دلیله که مطمئنم
اون قانون مرگ رو امضا نمیکنی.
درسته؟
خوبی دوست من؟
من، تو...
هیچکس نمیتونه جواب بده.
- تولدت مبارک، 'ماریانو'. - ممنون، 'اوگو'.
این اصلشه. سال دوم دبیرستان کلاسیک.
یه نسخه برای خودم نگه داشتم.
- چه خاطراتی. - خیلی مراقبتی.
وزن کم کردی.
وقتی میخوام رها شم، 'دوروتئا' بهم چای گیاهی میده.
حالش چطوره؟
جنگجو، مثل همیشه.
منو متهم میکنه که شهامت امضای لایحه 'اتانازی' رو ندارم.
یه مسئله پیچیده و حساس، دوست ندارم جای تو باشم.
به نظر میرسه که بی حرکتی یه ویژگی تاریخی منه.
میدونستی لقبم بتن مسلحه؟
هرچی دلشون میخواد صدات کنن،
ولی تو یه رئیس جمهور عالی بودی.
بحران ششم دولتی که اون احمق بی مسئولیت به وجود آورد.
تو کار فوق العاده ای کردی،
همیشه به قانون اساسی پایبند بودی.
خوشحالی که داره تموم میشه؟
آره، لحظه شماری میکنم برم خونه.
و دوباره آزادیت رو بدست بیاری.
تو سن ما، آزادی خیلی خوب نیست.
به علاوه، اسم آزادیم 'آئورورا' بود.
دلت براش تنگ شده؟
منم دلم تنگ شده.
از من بپرس.
خیلی خب.
وقتی دوره ریاست جمهوریت تموم شد،
اگه اسم من به عنوان
کاندیدای ریاست جمهوری مطرح شد، ازم حمایت میکنی؟
چه سوالی! ما خیلی وقته همدیگه رو میشناسیم!
- برای همین اومدی؟ - فقط برای این نه.
یه مسئله دیگه هم هست، ظریف تره.
میخوام فورا باهات در میون بذارم،
تا هر سوء تفاهمی رو از بین ببرم.
نمیخوام فکر کنی دارم از دوستیمون سوء استفاده میکنم.
دو تا درخواست بخشش برات فرستادم،
یکی در مورد 'ایسا روکا'،
۴۵ ساله، قتل درجه یک.
اون نه ساله که زندانه.
'ایسا روکا'...
خواهرزاده شریک فعلی منه.
میدونم، تضاد منافعه.
راستش رو بخوای، خسته ام،
بررسی دادخواست ها رو به 'دوروتئا' میسپارم،
اون به عنوان یه حقوقدان خیلی تیزتر از من الان هست.
امشب نباید 'کینوا' میخوردم؟
برای تولدت یه استثنا قائل میشیم.
- تا حالا به ازدواج دوباره فکر کردی؟ - اصلا.
- چرا؟ مامان خوشحال میشه. - فکر نکنم.
- اون بهم گفت. - به هر حال، من خوشحال نمیشدم.
چرا 'ریکاردو' دیگه موسیقی کلاسیک نمینویسه؟ خیلی خوب بود.
چون اون موسیقی پاپ دوست داره، درست مثل تو.
هدیه شما.
- چیه؟ - یه هدفون برای گوشیت.
نمیتونی با سی دی ادامه بدی.
- بلد نیستم ازش استفاده کنم. - 'لابارو' کمکت میکنه.
هیچکدومتون رو نمیشناسم.
من و 'ریکاردو' هم تو رو نمیشناسیم.
تو چی؟
تو هیچوقت ازدواج میکنی؟
دادخواست های بخشش رو دیدی؟
نه، میخوام تو رسیدگی کنی.
حالا که وقت آزاد بیشتری داری، چرا این کارو نکنی؟
من سالهاست که قاضی نیستم.
یه قاضی تا آخر عمرش قاضی میمونه.
نمیدونم مهندس 'جوردانو' تو کپسول فضایی اش چیکار میکنه.
احتمالا داره میخوابه.
خوابیدن بدون جاذبه نباید آسون باشه.
یا شایدم هست.
پشه ها.
یه 'کوراسیر' باید بلد باشه همه کار بکنه.
'آئورورا'،
چرا ۴۰ سال پیش بهم خیانت کردی؟
'آئورورا'،
چرا، تو روز خاکسپاریت
حس واضحی داشتم که عشقت اونجا بود؟
تو هیچوقت نمیخواستی اسمش رو فاش کنی
ولی حضورش رو حس کردم.
'آئورورا'، اون اونجا بود.
داری چیکار میکنی؟
دارم کنترلم رو از دست میدم. برگرد سر جات.
به دادخواست های بخشش رسیدگی میکنی؟
دارم پرونده ها رو بررسی میکنم، آره.
نظرت در موردشون چیه؟
پرونده 'ایسا روکا' منو تحت تاثیر قرار داد.
ولی مهم نیست چون از نظر اخلاقی
بخشیدن اون یه ریسکه.
- فکر نکنم بابا... - میدونم.
باید ببینیش.
منظورت چیه؟
برو تو زندان ملاقاتش کن، تو 'تورینو' هست.
- یه دید واضح تر بهت میده. - نیازی نیست.
دید قانونی رو میشه از پرونده ها استخراج کرد.
پرونده ها همه چیز نیستن،
آدما هم هستن.
فکر میکنی بابا لایحه 'اتانازی' رو امضا میکنه؟
فکر نکنم.
ولی اگه من جای اون بودم،
این کارو میکردم.
"'ایسا روکا'، متولد رم،"
در ۹ اکتبر ۱۹۸۰.
محکوم به قتل درجه یک همسرش، 'آلسیو پیکونه'.
'آلسیو پیکونه'، متولد رم، در ۲ اوت ۱۹۷۵،
"اون 'ایسا روکا' رو به مدت ۱۵ سال تحت فشار گذاشت،
"'کریستیانو آرپا'، متولد 'تورینو'، در ۳ فوریه ۱۹۵۱."
معلم تاریخ در دبیرستان کلاسیک در 'مونکالیری'، 'تورینو'.
محکوم به قتل درجه یک
همسرش 'دیانا دلا راجیونه'، که از بیماری آلزایمر رنج میبرد.
"میخوام از دانش آموزانم به خاطر همبستگیشون تشکر کنم،"
'ولی فکر نمیکنم سزاوار بخشش باشم.'"
"'نتونستم از پسش بر بیام.'"
بهت زنگ زدم چون برنامه ام رو یادم نمیاد.
دو ساعت دیگه از سفیر لیتوانی استقبال میکنی.
باشه، یادم رفته بود.
یادت نره، چهارشنبه افتتاحیه رقص معاصره.
سردبیر مجله 'ووگ'...
عالیه.
برای جلسه آماده میشم.
خیلی خب، پس.
مثل همیشه، جلسه سازنده ای بود.
شاید آخرین جلسه ما،
دوره ریاست جمهوریم داره تموم میشه.
دوره منم همینطور.
- پست بعدی شما چیه؟ - نمیدونم.
ولی تصمیم گرفتم یه سال مرخصی بگیرم
و تو رم بمونم، تا بالاخره بتونم از شهر دیدن کنم.
و از اونجایی که دوره شما هم داره تموم میشه،
شاید، اگه بخواین،
میتونین جاهایی رو که تا حالا نتونستم ببینم رو نشونم بدین.
به زودی دو شهروند آزاد خواهیم بود.
- ایده عجیبیه. - به هر حال، یه ایده است.
نزدیک بود یادم بره بهتون بگم...
موهای کوتاه بهتون میاد.
همون راه رفتنی که داری، 'آئورورا'.
اون موقع چی میپوشیدی، 'آئورورا'؟
اون موقع چی مد بود؟
ما فقط بچه بودیم.
'الویس'؟
چی شده؟
داشت از پسش بر میومد.
حالش دوباره بد شد.
بیاریمش پایین.
نه، زنده نگهش دار.
رئیس جمهور،
داره جون میده.
من تصمیمم رو گرفتم.
از من بپرس.
میخوای آخرین پیش نویس 'اتانازی' رو بخونی؟
روشن کننده نارنجی.
بفرمایید.
عالیه.
ماده ۴، زیربخش ۱:
فریبنده است، منتظریم.
زیربخش ۲: معنی اگونی رو روشن کنید.
زیربخش ۳: اضافه میشه "فقط در مواردی که قانون پیش بینی کرده".
ماده ۴: اضافه میشه "منوط به نظر پزشکی کتبی".
"همچنین نظر دوم."
ماده ۵، زیربخش ۱:
فریبنده است، منتظریم.
اگونی رو روشن کنید.
برگرد به زیربخش ۳: اگونی رو روشن کنید.
اگه این نکات رو جدی بگیرید،
امضاش رو بررسی میکنم.
- بابا، من... - بریم سراغ درخواست های بخشش.
"'کریستیانو آرپا'، ۷۳ ساله."
'کریستیانو آرپا'، ۳۵ سال ازدواج، بدون بچه،
معلم تاریخ دبیرستان،
همسرش که هفت ساله آلزایمر داشت.
برای مراقبت ازش درخواست بازنشستگی زودهنگام داد.
یک سال بعد از بازنشستگی، خفه اش کرد.
میگه: 'دیگه نمیتونستم'
فوران های خشم و خشونت مداومش رو تحمل کنم.'
اون درخواست بخشش نکرد، دانش آموزای سابقش کردن.
۱۵ ساله که تو زندانه،
اعتراف کرد و گفت سزاوار بخشش نیست.
دادخواست دهندگان نامه های عاشقانه ای رو ضمیمه کردن
که معلم تو دوران بیماری برای همسرش نوشته بود.
دیگه نمیخونه، به زور غذا میخوره،
برای هواخوری بیرون نمیره،
ملاقات کننده نمیخواد،
"'داره میذاره خودش بمیره.'"
نظرت چیه؟
بابا، چی شده؟
امروز، اتفاقی حقیقت رو از نزدیک دیدم.
قانون همیشه از دور نشونش میده.
ما یه اتاق براتون رزرو کردیم که منتظر بمونید، خانم.
ممنونم.
حالت چطوره؟
شوهرم رو تو دانشگاه ملاقات کردم.
بعد از اولین بوسه، غش کرد.
فورا، بیشتر از خودم دوسش داشتم.
نباید هیچوقت کسی رو بیشتر از خودت دوست داشته باشی.
میدونم.
تو هیچی نمیدونی.
چرا؟
چون آزادی.
تو هم بودی،
اگه شوهرت رو ۱۸ بار تو خواب با چاقو نزده بودی.
مجبور بودم.
- مجبور بودی؟ - اون تو مرحله آخر بیماری بود.
از چی رنج میبرد؟
از وسواس هاش.
- شوهرت سالم بود. - نه.
شکسته بود.
از درون شکسته بود،
من آزادش کردم.
- سزاوار بخشم. - با این تئوری به جایی نمیرسی.
تو هیچی نمیدونی چون هیچوقت عاشق نشدی.
کافیه، تو هیچی درباره من نمیدونی.
تو احمقی، اینو میدونم.
چرا اومدی اینجا؟
برای یه تلاش.
ولی منفور بودن کمکی نمیکنه.
بخشش ها از روی شفقت داده میشن نه دلسوزی.
شفقت کافی نیست، یه بهونه قانونی میخواد،
هیچی نداری.
'اتانازی'.
من شوهرم رو از بیماری لاعلاجش رها کردم.
'اتانازی' بود.
تو ایتالیا ما قانونی برای 'اتانازی' نداریم.
به عنوان یه عامل تشدید کننده، به نظر میرسه...
یه معشوقه داشتی.
معلومه که یه معشوقه داشتم. کمترین کاری...
که میتونستم بکنم، شوهرم موهام رو تو خواب سوزوند،
منو تو زیرزمین زندانی کرد و چراغ رو خاموش کرد.
معلومه که یه معشوقه داشتم.
منم باید نفس میکشیدم.
شما نفس نمیکشید، خانم.
حداقل یه نامه ندامت صمیمانه بنویس.
- اگه درخواست بخشش کنی... - از کی؟
از خدا؟
تو این شرایط، رئیس جمهور
بهت بخشش نمیده.
ولی اون میده.
چرا باید بده؟
چون من رنج کشیدم.
و پدرت اینو میدونه.
من نفس نمیکشم.
میدونم.
من یه قهوه میخوام.
حتما، خانم.
'مارکو'، ولش کن.
با اینکه ممکنه فکر کنی برعکسشه،
اون از ملاقات باهات خوشحال شد.
- تو...؟ - آره، من هر روز میام اینجا.
- برای ملاقات با اون؟ - نه.
فقط یه بار در هفته میتونی با زندانیا ملاقات کنی.
- پس چرا اومدی؟ - من؟
منتظرشم.
اون نیست.
- پس کیه؟ - به 'آئورورا' قول دادم هیچوقت نگم!
برای چی قسم خوردی؟ تو که ملحدی!
بهش قول دادم! بهش قول دادم!
این قول معتبر نیست، 'آئورورا' مرده.
حالا باید بهم بگی!
اسم معشوقه زنم رو میخوام!
۴۰ ساله که دارم از خودم میپرسم!
از رو دوشم برو کنار!
نمیتونی اینجوری با رئیس جمهور حرف بزنی.
منو به جرم توهین به دولت دستگیر کنید، ولی من...
هیچوقت اون اسم رو نمیارم! سلام، 'ریکاردو'.
من چطورم؟
سوال دیگه ای داری؟
بابا؟
اون خوبه.
فقط روزی یه نخ سیگار میکشه
و بعد ۷ سال تو کاخ 'کویریناله' میترسه بره خونه.
امروز 'ایسا روکا' رو ملاقات کردم،
اون بهم گفت احمقم،
ولی ناراحت نشدم.
گفت من هیچوقت کسی رو دوست نداشتم،
و ناراحت نشدم.
میگه من نفس نمیکشم
و این منو نابود کرد.
از درون شکستم.
آره، 'ریکاردو'، دیر یا زود میام بهت سر میزنم.
تو کافه، شریک جدیدش رو ملاقات کردم،
اون تمام روز رو بیرون سلولش میگذرونه.
چیکار میکنه؟
منتظرشه.
تغییرات درستن؟
دولت پیشنهادات شما رو پذیرفته.
الان میتونید امضا کنید.
بی سی موویز
چرا این مرد، 'کریستیانو آرپا'،
دیگه نمیخونه و ملاقات کننده قبول نمیکنه؟
چرا دیگه زندگی نمیکنه؟
- داری بحث رو عوض میکنی. - حق با توئه.
با توصیه 'اوگو'، رفتم 'ایسا روکا' رو تو زندان...
...ملاقات کنم. مناسک رو دنبال نمیکنه.
ولی تو گفتی باید حقیقت رو از نزدیک ببینی.
نه، گفتم اتفاقی دیدمش.
- از مناسک خسته شدم. - میتونم درک کنم.
درباره 'ایسا روکا' بهم بگو.
شوهرش سالها شکنجه اش میکرد.
اون رو تو یه زیرزمین تاریک زندانی میکرد،
موهاش رو میسوزوند، کتکش میزد.
ولی اون تو خواب کشتش،
۱۸ ضربه چاقو.
این قتل درجه یکه.
میدونم.
آیا پشیمونه؟
- پشیمونه؟ - آره، آره.
تو بلد نیستی دروغ بگی.
اون ادعا میکنه با کشتنش
اون رو از یه اختلال روانی لاعلاج رها کرده.
- برای اون 'اتانازی'ـه. - ما قانونی برای 'اتانازی'...
...نداریم. و با این حال، اون سزاوار بخشودگیه.
- یه بهونه قانونی میخواد. - میدونم.
با این حال، اون بدون هیچ شک معقولی سزاوار بخشودگیه.
اینم شک:
'ایسا روکا' نوه شریک وزیر دادگستریه.
- 'اوگو'؟ - آره، 'اوگو رومانی'.
من و 'اوگو' از دبیرستان با هم دوست بودیم،
اگه این بخشش رو بدم، افکار عمومی منو نابود میکنه.
بوروکراسی.
همه ازش متنفرن چون کارها رو کند میکنه،
ولی دلیلش همینه.
- به چه دردی میخوره؟ - برای جلوگیری از تصمیمات عجولانه.
به زمان بیشتری برای فکر کردن نیاز دارم.
یه مشکلی تو اتصال صوتی هست،
نمیتونیم با مهندس 'جوردانو' صحبت کنیم.
اون نمیدونه که ما وصل شدیم.
مهم نیست، یکم میشینم و تماشاش میکنم.
'عشق من،'
پشت ظاهر فرهیخته و جدی که ساختم،
میفهمم که همیشه یه هدف منو هل داده:
عشق،
عشق بی حد و حصر من به تو.
امروز این عشق غیرممکن شده،
بنابراین، به زودی، تو دیگه نخواهی بود.
بنابراین، من دیگه نخواهم بود.
سعی میکنم بذارم خودم زندگی کنم،
منتظر ملاقات مرموز بعدیمون،
چیزی که دنیا با یه کلمه زیبا صداش میکنه:
فراتر.
'همیشه مال تو، کریستیانو.'
- میتونم یه جوک برات تعریف کنم؟ - نه.
متاسفم، چون خنده دار بود.
میخوای؟
تو بودی.
من چیکار کردم؟
تو معشوقه 'آئورورا' بودی ۴۰ سال پیش.
'ماریانو'؟
اگه این حقه ایه که اختراع کردی
که بهم بگی 'ایسا روکا' رو نمیبخشی، منو معاف کن.
میتونی مستقیم بهم بگی.
تو بودی.
گوش کن، با خطر تحقیر دولت،
باید بگم: عقلتو از دست دادی.
چطور میتونی اینو فکر کنی؟
من از دبیرستان بهترین دوستت بودم.
تو بودی.
میدونم.
'اوگو'.
پدرم وقتی سیگار میکشه به چی فکر میکنه؟
درباره مادرت.
مادرم؟
آره.
از من بپرس.
چرا نمیذاره بره؟
چون ازم نخواست.
- کجا میری؟ - دیگه کاری اینجا ندارم.
به علاوه، سالهاست که مرخصی نرفتم.
میرم مونترال به 'ریکاردو' سر بزنم.
منم میتونستم بیام، خیلی وقته ندیدمش.
نه، من و 'ریکاردو' تصمیم گرفتیم
یکم با هم وقت بگذرونیم، مثل خواهر و برادر.
داری منو مجازات میکنی که امضا نمیکنم
اون لایحه ای که خیلی بهش اهمیت میدادی رو.
مهم نیست،
'اوگو رومانی' وقتی جاتو بگیره امضاش میکنه.
اوه، آره؟ انقدر مطمئن نباش.
چرا انقدر به اون قانون علاقه داری؟
چه سوالیه این؟
اگه دنیا دیگه هیجانت نمیده،
نمیتونی انتظار داشته باشی بقیه دیگه ازش هیجان زده نشن.
داری میری که منو مجازات کنی.
تو هیچی نمیفهمی.
چی رو باید بفهمم؟
نمیخوام اینجا باشم وقتی برای همیشه از 'کویریناله'...
...میری. درسته، من هیچی نمیفهمم.
هیچوقت نفهمیدم برادرت کیه،
خودت کی هستی.
نمیدونم دوستی داری،
یه معشوقه، یه دلبر.
تنها چیزی که درباره تو میدونم اینه که هر روز...
...حقوق میخونی. و اینکه من زندگیمو فدای مراقبت از تو...
...کردم؟ اینم نمیدونی؟
ولی الان دیگه به من نیازی نداری.
راستش رو بخوای، هیچوقت هم به من نیازی نداشتی.
تنها چیزی که همیشه بهش نیاز داشتی 'زمان بیشتر برای...
...فکر کردن' بود.
دوره ریاستت داره تموم میشه، بابا، کی میخوای برای...
...چیزی تصمیم بگیری؟
به زودی.
تو هم هیچی درباره من نمیدونی.
میدونم چی بهم گفتی.
چهل سال پیش،
مادرت
با یه مرد دیگه بهم خیانت کرد.
هیچوقت نتونستم باهاش کنار بیام، لعنت بهش!
تو رو تو تمام زندگیم نشنیده بودم فحش بدی.
منم همینطور.
چی میتونم بگم، بابا؟
۴۰ سال پیش بود، مهلت قانونی گذشته.
وقتشه که جبران کنی، یه تغییراتی ایجاد کنی.
باید برم، هواپیما داره بلند میشه. وقتی نشستم...
...بهت زنگ میزنم.
گیج شدم.
یه فضانورد تو فضا گریه میکنه و بعد به اشک های...
...خودش میخنده.
'کوکو والوری' حاضره موزه ها رو به آتیش بکشه،
ولی اسمی که میخوام بشنوم رو فاش نمیکنه،
میبینم که داره میره، آزاد و خوشحال.
پس یه نگاه میندازم
به چیزی که خوشبختی ازش ساخته شده.
و نور اونقدر قوی نبود.
زیاد غذا نمیخوره، سیگار هم کمتر میکشه.
با این حال، ریه ای که ندارم، درد میکنه.
بچه هام...
کارها رو بدون من سر و سامون دادن.
اونا باهوشن،
اونا آینده رو میدونن، من حتی گذشته رو هم نمیدونم.
و بعدش بهترین دوستمه،
من...
بهش توهین کردم، بدتر از اون، تحقیرش کردم.
یه مردی هم هست
که دیگه نمیخونه، کسی رو نمیبینه.
اون چی میدونه؟
اون چی میدونه که من نمیدونم؟
یه مرد دیگه هم هر روز بیرون یه زندان منتظر شریک...
...زندگیشه، تو بارون، تو سرما، تو گرما.
هر روز به زنم فکر میکنم،
میپرستیدمش،
و ازش متنفر بودم، بهم خیانت کرد.
و با این حال به دوست داشتنش و احترام گذاشتن بهش...
...ادامه دادم، حتی اگه تنها ایده منطقی که به ذهنم...
...رسید این بود که میخواستم بکشمش، ولی نکشتم.
چرا؟
بالاخره، این اسب، پدر مقدس.
داره میمیره.
هممون داریم با این اسب عذاب میکشیم.
میدونی چیو داری، دوست من؟
چی؟
فیض.
و اون چیه؟
اگه به اونجا برسیم، ما رو اسکن میکنه.
جمله رو نام ببر: برادرها سوار پشت شدن.
ده سال تو سر. سه تا تو آیفون، چهار تا تو جیب.
خیلی طولانی، خرده فروشی، تبریک، 'سباستین اینگروسو'.
'بلک اکسپرس' و 'گلد ویزا' دارن همه چیو نابود میکنن.
دو تا کفش ورزشی نیمه فیلیپینی با مارک 'فیلیپ پلین'.
مه بنفش تو آسمون حساب های بانکیم دارن باد میکنن.
آره، وقتی رپ میکنی.
پرنده ها دارن گریه میکنن. و اینجوری، شش، شش.
اگه موضوع رو نمیفهمی.
تو طبقه ۳۹ قلیون میکشم.
جریان رو گرفتم. دما بالا میره.
و حالا همه این دخترا دارن گریه میکنن.
'آنوهو' از پنجره، ای کاسب من.
و حالا همه این دخترا دارن گریه میکنن.
رئیس جمهور.
- 'الویس'... - به زمان بیشتری برای فکر...
دیگه لازم نیست.
لازم نیست این تصمیم رو بگیری.
'الویس' مُرد.
به مرگ طبیعی؟
آره، به مرگ طبیعی.
رئیس جمهور، این شب افتتاحیه 'لا اسکالا' در میلان هست.
خوبه،
ولی اول میخوام برم جایی که 'آئورورا' رو دیدم.
زندانی که 'آرپا' توش نگه داشته میشه اون نزدیکیاست،
- میخوام باهاش حرف بزنم. - از تشریفات پیروی نمیکنه.
از تشریفات خسته شدم.
معمولا این نوع سرکشی تو ۱۸ سالگی ظاهر میشه.
ببخشید، رئیس جمهور.
میخوام یه چیزی ازت بپرسم، منشی.
کی روزهای ما رو در اختیار داره؟
هیچکس نمیدونه.
بیا سعی کنیم بفهمیم.
از سقف های قابل اعتماد دهکده.
آلپینی های شجاع رفتن.
اونا قدرت و شجاعت رو نشون میدن.
جوونی قوی شون.
اونا دانشجویان خوش تیپ از آلپ هستن.
تو جوونی قدرتمند.
از قلب های قوی و شجاعشون.
یه غرور تسخیر ناپذیر رو القا میکنه.
ای آلپینی شجاع.
همیشه از مرز محافظت کن.
و اونجا تو مرز.
همیشه پرچم رو بالا نگه دار.
نگهبان، مراقب باش.
از سرزمین ایتالیایی خودمون محافظت میکنیم.
جایی که عشق لبخند میزنه.
و خورشید بهتر میدرخشه.
اونجا، بین جنگل ها و نهرها.
اونجا، تو مه سرد و یخ.
اونا کلنگ هاشون رو محکم میزنن.
و مسیرها کوتاه تر به نظر میرسن.
و وقتی خورشید میسوزونه و گرم میکنه.
قله های کوه ها و اعماق.
آلپینی شجاع نگهبانی میده و نگاه میکنه.
آماده پرسیدن: 'کی اونجا میره؟'
ای آلپینی شجاع.
تو همیشه از مرز محافظت میکنی.
و اونجا، تو مرز.
همیشه پرچم رو بالا نگه دار.
نگهبان، مراقب باش.
از سرزمین ایتالیایی خودمون محافظت میکنیم.
جایی که عشق لبخند میزنه.
و خورشید بهتر میدرخشه.
هیچکس از اینجا عبور نخواهد کرد
من استعفا میدم
دو هفته قبل از پایان دوره ام.
چرا، رئیس جمهور؟
چون اینجوری،
به عنوان سناتور مادام العمر.
من حق رای دادن به رئیس جمهور بعدی جمهوری رو خواهم داشت.
رئیس جمهور، اجازه میدید ازتون تعریف کنم؟
بفرمایید.
شما خیلی خیلی باهوشید.
آره.
منم اینو شنیدم.
من اینجا زندگی میکردم.
و اون از کنارم رد شد.
چرا این دو تا صندلی اینجا هستن؟
دقیقا نمیدونم.
آقای شهردار،
موضع شما در مورد دادخواست عفو برای 'آرپا' چیه؟
این یه مثاله از اینکه چطور جامعه برای یه هدف متحد میشه.
'آرپا' به نسل های زیادی از دانشجوها تو این شهر درس داده.
و اون همیشه دوست داشتنی و مورد احترام بوده.
همه تحت تاثیر قرار گرفتن
اتفاقا، 'آرپا' از همسر بیچاره اش که بیماری...
...آلزایمر داشت مراقبت میکرد. دادخواست عفو توسط همه...
همشون؟
این شگفت انگیزه.
تقریبا همه.
- کی امضا نکرد؟ - فقط دو نفر.
اونا کین؟
همسرم
و من.
- چرا؟ - اینجا یه شهر کوچیکه.
من نپرسیدم شهر چقدر بزرگه،
پرسیدم چرا شما دو نفر امضا نکردید.
همسرم هیچوقت از 'کریستیانو آرپا' خوشش نیومده.
- و اون اضافه میکنه... - چی اضافه میکنه؟
به گفته همسرم
بیماری آلزایمر باعث عصبانیت های خشونت آمیزش نشده.
اما این فقط نظر همسرمه.
پس چی بود؟
همسرم ادعا میکنه که 'آرپا' یه مدت یه زن دیگه داشته.
چرا 'کریستیانو آرپا' داره اجازه میده بمیره؟
نمیدونم.
همسرت در این مورد چی میگه؟
اون ادعا میکنه که این یه تاکتیکه
برای اینکه شما رو تحت تاثیر قرار بده،
برای افزایش شانس گرفتن عفو.
اون همچنین اضافه میکنه...
چی؟
اون 'کریستیانو آرپا' خیلی باهوشه.
- این فقط نظر اونه. - نظر شما چیه؟
همسر من هم خیلی باهوشه.
چی میشه اگه یه اشتباه باشه؟
چی؟
داره میاد اینجا.
ملاقات با 'کریستیانو آرپا' تو زندان،
تلاشی برای نزدیک شدن به حقیقت.
میتونم رک حرف بزنم؟
این دیوونگیه.
اما تو یه حقوقدان عالی هستی، میتونی حقیقت رو کشف کنی.
اصلا خسته اش نکن، پشتشو به دیوار بچسبون.
ژنرال، اینجا جنگ نیست.
رحم.
تا حالا هیچ حماقتی کردی؟
یه بار.
اتاق پسرم، 'آنتونیو' رو بازرسی کردم.
تو یه کشو، داخل یه جعبه مداد،
یه جوینت پیدا کردم.
کشیدمش.
تاثیری هم داشت؟
نه،
چون بلد نیستم پک بزنم.
تو چی؟
من هیچوقت شجاع نبودم.
شما حقوقدانا و ما نظامی ها
فکر میکردیم قانون و انضباط
ما رو از وظیفه آزاردهنده...
...تسلط بر حساسیت دور میکنه.
اما اینجوری نشد.
'ایسا روکا' رو هم ملاقات میکنی؟ اونم اینجا ممنوعه.
نیازی نمیبینم.
رئیس جمهور، یه اتاق براتون رزرو کردیم که منتظر بمونید.
نه، من با بقیه منتظر میمونم.
تاریخ درس دادید؟
دلتون برای تدریس تنگ شده؟
من هیچوقت چیزی یاد ندادم،
من فقط با اشتیاق چیزی که تو کتابا نوشته شده بود رو...
...اجرا میکردم. دانش آموزام منو تحسین میکردن چون...
...بازیگر نسبتا خوبی بودم. فقط تو مدرسه بازی میکردید...
...یا تو خونه هم؟ ببخشید، اما پاسخ دادن به این سوال فایده...
...ای نداره. اگه بازیگر خوبی باشی، هیچوقت بهت اعتماد...
...نمیکنن، هر جوابی که بدی.
- میگن یه معشوقه داشتی. - درست نیست.
قصد ندارم ازت شکایت کنم.
ممنون.
خداروشکر، حکم من تو یه مدت کوتاه تایید شد.
من فورا تسلیم شدم.
این یه شرایط تخفیف نیست.
نه، اما یه واقعیته.
تو گفتی که لیاقت عفو رو نداری.
به نظر نمیاد علاقه ای به به دست آوردن دوباره آزادی خودت داشته باشی.
تو سن من، آزادی خیلی خوب نیست.
- همسر شما آلزایمر داشت؟ - تو مرحله آخر.
زندگیش یه جهنم واقعی بود.
و مال منم همینطور.
پس کشتیش تا از رنج نجاتش بدی؟
- نه، از روی عشق کشتمش. - از روی عشق.
من این داستان رو خیلی شنیدم.
هر دفعه نمیفهمم.
عشق به عنوان یه بهانه برای مرگ.
برای من، عشق یه جشن زندگیه.
کاملا حق با توئه،
اما متاسفانه موضوع این نیست.
موضوع برای تو چیه؟
موضوع اینه که همیشه آسون نیست طبق اصول خودت زندگی کنی.
خلاصه، عفو نمیخوای؟
همه تو شهر من میخوان.
نه همه.
تو یه نامه که چند روز قبل از خفه کردنش برای همسرت نوشتی،
میگی، 'سعی میکنم اجازه بدم زندگی کنم.'
اما حالا نظرت عوض شده.
داری اجازه میدی بمیری.
داری ادعا میکنی من دارم بازی میکنم؟
نه، یه ناهماهنگی میبینم.
و ناهماهنگی ها منجر به شک میشن.
به همین دلیله که نوشتن یه کتابچه راهنمای حقوق جزا ۲۰۴۶ صفحه...
...طول میکشه. اما من هیچ ناهماهنگی نمیبینم،
اجازه دادن به خودت برای زندگی کردن مثل اجازه دادن به خودت...
...برای مردنه.
چرا داری اجازه میدی بمیری؟ چون فقط میخوام فراموش کنم
و دوباره نور بشم.
'اگه سردت باشه، گرم میشی.'
تاریکی، تو میدرخشی.
من گم شدم،
پیدام میکنی.
نه الان،
فردا.
یک، ده،
'صد پاییز.'
ما رو از دست اون احمق بی فکر نجات دادی!
رئیس جمهور، ما رو نجات دادی!
اون استقبال گرمی که تو 'لا اسکالا' ازت کردن رو میبینی؟
کشور دوستت داره.
به زودی اونا 'اوگو رومانی' رو دوست خواهند داشت.
داری راجع به چی حرف میزنی وراج؟
نمیدونستی؟
'اوگو' میخواد رئیس جمهور جمهوری بشه.
خدای بزرگ!
قبل از اینکه بازنشسته بشی، نمیتونی یه لایحه امضا کنی؟
که برای همیشه جاه طلبی رو تو کشورمون ممنوع کنه؟
چیزی که جاه طلبی رو برای همیشه تو کشورمون متوقف میکنه؟
مشکل چیه عزیزم؟
جمله خوبی بود.
وقتی دعا میکنم، خوابم میبره.
چه قدر خوش شانسی، من دو تا قرص خواب لازم دارم.
آرورا هر شب خواب میدید
و صبح ها داستان های مفصل و سورئال بهم میداد.
منو مسحور میکردن.
تو هیچ وقت خواب میبینی؟
هیچوقت.
دوست داشتی خواب ببینی؟
خیلی زیاد.
دوست داشتی چه خوابی ببینی؟
آرورا؟
بی وزنی.
باشه، نشونت میدم.
او اوگو نبود.
تو اینو قبلا بهم گفتی و من باور نکردم.
ماریانو، او اوگو نبود.
پس کی بود؟
من.
تبریک میگم.
من میگم متاسفم بعد از اینکه قبلا گفتم 'لطفا نه'.
یه فیلم اسپلش تو سرم. شیر کاکائو میخورم مثل 'کلارک ها'.
یه عالمه پول مثل 'دابل واپر'.
کابوس ایتالیایی اگه فقیر باشی.
یه هدف قرمز مثل 'متال گیر سویلد'.
به دریا نگاه میکنم و یه دریای پول میبینم.
تو صدا رو زیاد میکنی، من درآمدم رو زیاد میکنم.
اگه به اونجا برسیم ما رو اسکن میکنن.
جمله رو نام ببر.
برادرا از پشت بالا رفتن.
'اتانازی' (درخواست مرگ توسط خود بیمار)
ما زیاد با هم خوب نبودیم.
اما به اندازه کافی باهوش بودیم که برای خودمون نگهش داریم.
نه،
ما باهوش نبودیم،
ما شیک بودیم.
مشکلی داره اگه پیاده برم خونه؟
هفت ساله پیاده روی نکردم.
مشکلی نیست، حلش میکنیم.
عالیه.
اگه دروغ بگه چی؟
کی؟
کوکو.
درباره چی؟
من هیچوقت با اطمینان مطلق نمیدونم که معشوقه زنم کی بوده.
میتونم یه انتقاد بکنم؟
آره.
ولی آروم باش.
براش خیلی مهمه حقیقت رو بگه.
این یه ویژگی بین قاضی‌هاست.
ولی الان بازنشست شدی.
برنامه‌ت برای امشب چیه، رئیس جمهور؟
یه پیتزا سفارش میدم.
یه هدیه کوچیک برات گرفتم.
کجاست؟
پیداش می‌کنی. به مرور زمان.
یه محافظ بلده چطوری قایم کنه.
احساساتش رو تو جمع نشون نده.
یه محافظ همه این کارا رو بلده.
الو؟
این ماریانو ده سانتیسه،
رئیس جمهور سابق.
وای خدای من!
ببخشید.
بخشیده شدی.
ولی تو شماره منو از کجا آوردی؟
از خانم کافیرو بپرسم، اشتباه کردم؟
اصلا برعکس.
هنوز سردبیر 'رسمی' هستی؟
- البته. - خوبه.
هنوز به اون مقاله علاقه داری
درباره اینکه یه رئیس جمهور سابق
تو اوقات فراغتش چی می‌پوشه، یا دیره؟
دیره؟ معلومه که نه.
خوبه.
من حاضرم جواب بدم.
بله.
شروع کنیم.
یادتون میاد بچه بودید چی می‌پوشیدید؟
معلومه.
دوست ندارم فراموش کنم.
دوست دارم به یاد بیارم.
منم دلم می‌خواست یکی از اون
مردهایی باشم که با کت قرمز راحتن
ولی هیچوقت جراتش رو نداشتم.
می‌دونید خانم، من همیشه
یه مرد خاکستری بودم.
من همیشه یه آدم قانونمند بودم
و اصلا ناراحت نیستم.
زنم تو جمع از من اجتماعی‌تر بود.
و این منو خوشحال می‌کرد.
اون عاشق قرمز، زرد، کرم بود.
تو تابستون، آبی روشن.
آره، آبی روشن.
آبی روشن تو همه طیف‌هاش.
چه عالی.
تو زمستون، سبز.
بله.
همونطور که می‌دونید، با سبز شیک بودن آسون نیست.
ولی 'آرورا' تو لباس سبز محشر بود.
یه روز...
فقط چند روز قبل از مرگش...
یه سنجاق سینه به ژاکت آبی زده بود.
بهش گفتم:
نه، 'آرورا'، با سنجاق سینه خیلی خانوم شدی.
اونم با تعجب...
گفت: 'چرا؟'
مگه من خانوم نیستم؟
تو اون لحظه یه جواب عجیب به ذهنم رسید...
گفتم:
تو دختر منی.
عجیب نبود...
دلخراش بود.
آره، دلخراش واژه مناسبیه.
در واقع 'آرورا' نخندید.
چیکار کرد؟
اول گفت: 'تمومش کن!'
ولی آروم متوجه شدم تحت تاثیر قرار گرفته.
می‌فهمم زیاد از خودم بهت نمی‌گم.
مهم نیست.
شنیدن حرفات در مورد همسرت عالیه.
برات مهمه؟
خیلی زیاد.
ببین، خیلی ساده...
'آرورا' زن بی‌نظیری بود.
زن بی‌نظیر برای من.
چرا؟
چون هیچوقت منو فراموش نکرد.
هر چقدر لازم داری وقت بذار، رئیس جمهور.
منتظرت می‌مونم.
تو واقعا دلسوزی.
می‌دونی خانم؟
ممنونم، رئیس جمهور.
و به همین دلیل می‌خوام یه شرح بهتون بدم.
این نقطه اوج دوران کاری من خواهد بود.
قبل از ترک 'کویریinale'...
می‌خواستم آخرین لایحه رو امضا کنم...
همون لایحه مربوط به 'اتانازی'.
هنوز هیچکس نمی‌دونه.
این واقعاً نقطه اوج دوران کاری منه.
پاپ چطور با این موضوع برخورد می‌کنه؟
فکر نمی‌کنم بد برداشت کنه...
پاپ دوست منه.
بذار فکر کنم که به هر حال خوشش نمیاد.
خب...
اجتناب‌ناپذیره، ما نقش‌های متفاوتی داریم.
پاپ باید به خدا جواب بده...
من به بچه‌هام.
چی شما رو متقاعد کرد؟
این واقعا یه سورپرایزه.
همه فکر میکردن که شما
به عنوان یه کاتولیک،
وقت کشی میکردین و امضا نمیکردین
و این وظیفه رو به جانشین خودتون میسپردین.
چی شما رو متقاعد کرد؟
دخترم.
اون منو متقاعد کرد.
اون یه حقوقدان عالیه،
چون تونست اصول منو زیر پا بذاره.
شما هم یه حقوقدان عالی هستین.
حالا یه چیز پیش پا افتاده بهتون میگم، خانم.
یه زمانی هست که بچه ها باید از پدر و مادرشون پیروی کنن،
اما یه زمان دیگه هم هست
که پدر و مادرها باید از بچه هاشون پیروی کنن.
به علاوه، دخترم یه چیز اضافه داره،
اشتیاق،
که من به خاطر سنم از دست دادم.
آیا شما دوباره اشتیاقتون رو پیدا کردین؟
دیگه برای اشتیاق دیره،
اما...
یه چیزی پیدا کردم که شبیه اونه.
لطف.
لطف، زیبایی تردیده.
پس شما امضا کردین، تصمیم گرفتین، با اینکه شک داشتین.
مگه همیشه این کارو نمیکنیم؟
هر روز؟
وانمود میکنیم که مطمئنیم.
بله، رئیس جمهور، این کاریه که ما هر روز انجام میدیم.
اسمش شجاعته.
یه روز، دخترم دوروتئا ازم پرسید:
'کی صاحب روزهای ماست؟'
جواب خیلی واضحه.
اونا مال ما هستن.
اما به طور متناقض،
یه زندگی برای فهمیدن این کافی نیست.
آرپا، تو زودی اومدی.
مگه روز تعطیلت ساعت 10 شب تموم نشد؟
سلام، دوروتئا.
سلام، ریکاردو.
سلام، بابا.
چیکار میکنی؟
شام میخورم.
چی؟
کینوا.
اون یه پیتزا آورده بود.
تو مثل مامانتی.
چطور؟
- تو منو میشناسی. - نه دقیقا.
هیچ وقت فکر نمی‌کردم 'ایسا روکا' رو ببخشی.
و انگیزش.
'دفاع شخصی پیشگیرانه'.
یه گسترش واقعا جسورانه از اصل دفاع شخصی.
دفاع شخصی از یه زندگی که جهنم بود.
ولی اون تو خواب کشتش.
اون بیدار می‌شد و به شکنجه کردنش ادامه می‌داد.
- اون می‌تونست فرار کنه. - نه.
اون نمی‌تونست.
چرا که نه؟
چون اون دوسش داشت.
یعنی فرار از زندگی خودش.
اون چاره دیگه‌ای نداشت، برای همین بخشیدیمش.
چرا 'آرپا' رو نبخشیدی؟
اعترافش فریبنده بود.
از چه نظر؟
اون زنش رو دوست نداشت.
از کجا می‌دونی؟
باهاش حرف زدم.
اون شکسته بود.
از درون شکسته.
فراتر از هر شک معقولی.
بابا،
دوست داری آخرین آهنگی که نوشتم رو بشنوی؟
باشه.
بــخـشــــش
'ایسا روکا' و شریکش، شش ماه بعد از بخشیده شدن، از هم جدا شدن.
'کریستیانو آرپا'، بعد از اینکه بخشش رد شد،
دوباره درخواست داد، این بار به اسم خودش.
'اوگو رومانی' با یه رای بیشتر رئیس جمهور نشد.
شایعه‌ها میگن اون رای، رای 'ماریانو ده سانتیس' بود.
'دوروتئا ده سانتیس' تو یه کلاس رقص ثبت نام کرد.
هر روز صبح، 'ماریانو ده سانتیس' به عنوان سناتور مادام العمر میره دفترش.
عصرها، تو خونه منتظر می‌مونه.
منتظره دوستش، 'کوکو والوری'، یه شام سبک بخوره.
« ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.
اینجوری به من نگاه نکن!.
برای 'کلادیو'.