لعنتی
ای بر پدرت لعنت
گندش بزنن
محضِ رضای خدا
« بی سی موویز تقدیم میکند » .:: BcMoviez.Com ::.
ببخشید، کاری چیزی واسه من سراغ ندارین؟
می‌خوام کار کنم ولی کسی استخدامم نمی‌کنه
دست‌کم می‌تونی ۵ لِی بهم قرض بدی؟
کاری چیزی دارین؟
خدا خیرت بده
پسِش می‌دم
ببخشید، کاری چیزی واسه من سراغ ندارین؟
خواهشم می‌کنم، من می‌خوام کار کنم
می‌تونم کارهای تعمیراتی خونه‌تون رو انجام بدم
حداقل ۵ لِی بهم قرض می‌دی؟
ببخشید، می‌شه ۵ لِی بهم بدین؟ پسِش می‌دم
هیچ‌کس بهم کار نمی‌ده
دارم می‌رم
ممنون خانم
باز هم کاری بود در خدمتم، می‌تونم دوباره بیام
یکشنبه واسه نظافت بیا. صبحِ زود
حتماً، ممنونم
لعنت بهت
برو گمشو، زنبور احمق
بی‌خیال بابا، دست از سرم بردار
ای لعنت به این شانس
اگه مشکلی پیش اومد تقصیر منه، منو ببخش
جبران می‌کنم
کسی ۱۰ لِی داره؟
آروم باش مرد
کسی ۱۰ لِی داره؟
می‌شه لطفاً ۱۰ لِی بهم بدین؟
خفه شو نیم‌وجبیِ عوضی
از اینجا گمشو
بزن به چاک
اون سگ رو نزن! مگه دیوونه شدی؟
روانیِ لعنتی
برو گمشو کثافت
باز کنین، خواهش می‌کنم
می‌دونیم خونه‌ای
اورسولیا یونسکو هستم
آقای گلانت‌اشو، می‌دونستین که امروز می‌آییم
قرارمون این بود که اگه یه هفته دیگه بهت وقت بدم، باهامون راه بیای
داری برام دردسر درست می‌کنی
در رو می‌شکونیم؛ هم مامورها اینجان هم قفل‌ساز
اگه بمب گذاشته باشه چی؟
داریم وارد می‌شیم
کاری که کردی اصلاً درست نبود
نشنیدم چی گفتین خانم
یه مهلتِ تازه برات گرفتم
راضی‌شون کردم؛ این شرکتِ «اروپا کِی.یو.کِی» خیلی عجله داشت
واسه این کلی جنگیدم
حتی راضی‌شون کردم یه ون بدن که وسایلتو جابه‌جا کنی
کجا جابه‌جاشون کنم خانم یونسکو؟
نمی‌دونم. ترجیح می‌دی همین‌جا ولشون کنی؟
دفعه پیش گفتی دنبال یه پناهگاه می‌گردی
همه‌شون پُرن
ببینیم چیکار می‌تونیم بکنیم
کشیشِ من، پدر شربان، چند تا پناهگاه می‌شناسه
هر کاری از دستم بربیاد انجام می‌دم
چیزای سبک‌تر رو ببر بیرون، بقیه رو ون می‌بره
خودم باهات تا پناهگاه میام
واسه اون پیرزنه هم همین کارو کردم
نوه‌اش سرش کلاه گذاشته بود و خونه‌شو از چنگش درآورده بود
حالش خوبه، هر کریسمس و عید پاک میرم بهش سر می‌زنم
براش یه کیسه پُر از وسیله می‌برم. من پناهگاه نمی‌رم
باهات میام که ببینی اونجا چطوریه
یه زمستونِ خیلی سخت در پیشه
خواهش می‌کنم آقا. من اصلاً دلم نمی‌خواد که
نمی‌خوام ژاندارم‌ها بیان بندازنت بیرون
چرا داری فیلم می‌گیری؟ واسه اینکه مدرک داشته باشن
مدرکِ چی؟ که یعنی دارن بدرفتاری نمی‌کنن
به اخطاریه نگاه کن، دیگه از وقتش گذشته
هر چقدر تونستم برات وقت خریدم ولی الان دیگه کاری از دستم برنمیاد
برام دردسر درست می‌کنی
باشه، می‌رم
یه ساعت بهم وقت بده وسایلمو جمع کنم
نمی‌تونم
همه چی رو بیار بیرون، مبل‌هات رو هم بذار کنار
منم یه لیست از اموال تهیه می‌کنم
همه چی رو آوردم اینجا. همه‌چی رو؟
اینجا قبلاً موتورخونه بوده
این‌طوری کار راحت‌تر می‌شه
می‌ذارم وسایلتو جمع کنی
اما می‌تونم بهت اعتماد کنم که دوباره ما رو پشت در معطل نکنی؟
قول می‌دم
صبر کن. هی
بهم دست نزن! مواظب باش
کلید مال خودت
تصمیم می‌گیرم بهت اعتماد کنم. ۲۰ دقیقه دیگه برمی‌گردیم
تو هم برو بیرون
باید با مردم درست رفتار کنی
مگه چیکارت کرد؟
فروشگاه نیست. قراره یه هتل ۵ ستاره بشه
مگه نگفتن «بوتیک»؟ منظور همون «هتل بوتیک» بود
یه هتل لوکس مثل بوتیک‌های فرانسوی
مگه شش طبقه نمی‌شه؟ ولی تو هر طبقه کلاً چهار تا اتاق هست
یا حداقل این چیزیه که «اروپا کِی.یو.کِی» می‌گه
اروپا کو-کو
نه، کایزرلیش اوند کونیگلیش. یعنی امپراتوری و سلطنتی
تا حالا فیلم "بمبی دزدیده شد" رو دیدی؟
فیلمی از "گوپو"
خانم، شما ساکن "فلورشتی" هستین؟ بله
این بلوک‌های جدید چطوره، خوبن؟
خبری ندارم، من توی خونه ویلایی زندگی می‌کنم
ولی عین چی دارن می‌سازن، مدل چینی، همه رو تپوندن تو هم
آدم توش خفه می‌شه. اگه پولم می‌رسید، از اینجا می‌رفتم
بریم
می‌شه بذارین سیگارم رو تموم کنم؟
پس ورزشکار بوده؟
بله، حتی توی مسابقات بالکان طلا گرفته
چطور به این روز افتاد؟
تصادف کرد و مجبور شد ورزش رو کنار بذاره
افتاد به عرق‌خوری، آپارتمانش رو از دست داد و تهش هم آواره‌ی خیابون شد
دائم‌الخمر
اون زیرزمین مال یه ورزشکار بود که رفت استرالیا
اونم ورزشکار بود؟
مطمئن نیستم
توی استرالیا مربی بود
سکته قلبی کرد و پسرش هم ساختمون رو فروخت به K.u.K
بفرمایین تو، لاک‌پشت‌های نینجای من
اگه بمب باشه چی؟ نه بابا
اینو نگاه کن
زنگ بزنین آمبولانس
الان دارم زنگ می‌زنم
پدربزرگ، چه بلایی سر خودت آوردی؟
اون سیم رو ازش جدا کنین
باید بهش دست بزنی
یه آینه بگیر جلوی دهنش
چه آینه‌ای؟ خفه شو دیگه لعنتی
الو، یه مورد اورژانسی توی خیابون کلاین داریم
یکی سعی کرده خودکشی کنه
معذرت می‌خوام! یه اقدام به خودکشی توی
باید از این فیلم بگیریم
آدرسش خیابون میکو کلاین، پلاک ۲ هست
سعی کنین احیاش کنین
من آرومم
دارم فشار می‌دم، اما... هنوز نفس می‌کشه؟
ظاهراً نه. ظاهراً نه
بدنش سرده؟ نفس نمی‌کشه
محکم‌تر فشار بده. یه مَرده
۱۰ ۷، ۸، ۹،
فایده نداره، مرده! ادامه بده
شاید هنوز به هوش بیاد. خب تو امتحان کن
نمی‌خوای ادامه بدی؟ که چی بشه؟
باید با ریتم آهنگ "زنده‌ موندن" انجامش بدی
زنده موندن، زنده موندن
داری فیلم می‌گیری؟ آره
محکم‌تر، خانم
مرده، بهت که گفتم
معلومه دیگه
قدمت این خرابه‌های رومی برمی‌گرده به
متاسفم
چه عجیب که خودش رو از رادیاتور حلق‌آویز کرده
چی؟ این‌طوری این کار رو کرده؟
آره، سیم رو دور گردنش پیچونده
نشسته کنار رادیاتور
سیم رو بهش بسته و با تمام توانش کشیده
واقعاً متاسفم. نباید
تقصیر تو نبود. تو و ژاندارم‌ها همه چی رو طبق قانون پیش بردین
نه، باید پیش‌بینی‌ش می‌کردم
اما سری قبل خیلی آروم بود
براش توضیح دادم، همه چی خوب بود
با آدم‌های شرکت «کی‌یو‌کی» سر و کله زدم تا بذارن یه مدتی بمونه
به خاطر من یه ماه دیگه بهش وقت دادن
براش ماشین گرفتم که وسایلش رو جابه‌جا کنه
آروم باش، اورشولیا
تو مقصر نیستی. کارت حرف نداشت
تو مقصر نیستی. از نظر قانونی، آره، می‌دونم
حکم دادگاه رو برای تخلیه داشت. تو حتی فراتر از انسانیت برخورد کردی
من کلی تلاش کردم تا براش وقتِ بیشتری بگیرم
شرکت می‌خواست قبل از زمستون تخریب و ساخت‌وساز رو شروع کنه
مگه اونجا چی می‌سازن؟ یه هتل لوکس
«کنتیننتال بوتیک»
یارویی که مرده سابقه کیفری داشت
آمارش رو از پلیس گرفتیم. جدی؟ سابقه داشت؟
هتک حرمت مزار
خدای من
چندتا صلیب چوبی رو سوزونده بود تا خودش رو گرم کنه
بیچاره
باید بیشتر کمکش می‌کردم، یه جایی برات پیدا می‌کردم
می‌تونستم توی دفترم استخدامش کنم
اگه می‌دونستم حال و روز روحیش اینقدر داغونه
نمی‌شه به همه کمک کرد
عین اون یارو توی فیلم «فهرست شیندلر» شدی
«اگه این گل‌سینه رو فروخته بودم، می‌تونستم یه یهودیِ کوچولوی دیگه رو نجات بدم!»
دقیقاً همین حس رو دارم
اشتباه کردم. همه‌ش تقصیر منه
عزیزم، من هیچ دلیلی برای بازداشت کردنت ندارم
هرچقدر هم که بخوای خودت رو عذاب بدی و ملامت کنی
زندگی پر از اتفاقات غیرمنتظره‌ست
درباره یه مرد تو کره جنوبی خوندم
که یه ربات بسته‌بندی غذا لِهش کرده بود و کشت بودش
چون رباته اون رو با قوطی کنسرو اشتباه گرفته بود
اون کتابه کجاست؟ ایناهاش
یه چیزی که حالت رو جا بیاره
«مجرمانِ بدشانس». خب، بریم سراغ گزارش
نه، خوبم، ممنون که پرسیدی
با آقای هوخ‌هویزلر و انکولسکو، اون وکیله، صحبت کردم
نگران نباش، همه چی کاملاً قانونی بوده
واقعاً فاجعه‌ست که کار به اینجا کشید
این رسانه‌ها
می‌دونی که، این کثافت‌ها از هر چیزی حرف درمیارن
قطعاً روانی بود، ولی اصلاً بهش نمی‌خورد
دائم‌الخمر بود
تنهاش گذاشتیم که وسایلش رو جمع کنه، به نظر می‌رسید حالیش شده
ولی وقتی برگشتیم، خودش رو از رادیاتور دار زده بود
بله
عجیبه، ولی در واقع خیلی ساده‌ست
یه سیم دور گردنش پیچیده بود
و با سنگینیِ وزنش خودش رو کشیده بود پایین تا خفه شد
آره، همه چی درست می‌شه
ممنون
خیلی ممنون که زنگ زدید، باز هم معذرت می‌خوام
تا بعد
اه، برو گمشو بابا
بیست دقیقه بهش وقت دادیم که وسایلش رو جمع کنه
خودمون هم با مامورها رفتیم یه قهوه بخوریم
وقتی دیدیم در بازه، یه حس بدی بهم دست داد
رفتیم تو و دیدیم از رادیاتور آویزونه
آره، از رادیاتور، با همین سیم
دور گردنش، بعدش هم نشسته بود
و فکر کنم تا جایی که می‌تونسته خودش رو کشیده پایین تا خفه شه
چشماش زده بود بیرون، آب دهنش راه افتاده بود، بوی شاش هم می‌داد
چشماش از حدقه زده بود بیرون
همه‌ش سعی می‌کردم کمکش کنم، ماساژ قلبی می‌دادم
فایده‌ای نداشت
انگار جلوی چشممه؛ با اون چشماش و کفی که دور دهنش بود
توی اون بوی گند
وای، خدای من
اگه تو و بچه‌ها رو نداشتم
منم خودم رو می‌کشتم. هی، این اراجیف رو تموم کن
جدی می‌گم
ولی آخه چرا؟ تقصیر تو نبود که
چرا بود. باید فکر اینجا رو می‌کردم
و کمکش می‌کردم. — دیگه چیکار می‌تونستی بکنی؟
اصلاً نباید این پرونده رو قبول می‌کردم
اون آشغال‌های «اروپا کا.او.کا» همه‌شون پلیس مخفی‌های سابقن
واسه همینه که تونستن مجوز ساختِ یه همچین برج بلندی رو اونجا بگیرن
ولی حکم دادگاه داشتن، نه؟
آره، ولی من پرونده‌هایی دیدم که
درسته، ولی حکم دادگاه رو که نمی‌شه عوض کرد
نمی‌دونی توی این ساخت‌وسازها چه کارهایی که نمی‌کنن
بسازبفروش‌ها دارن رومانی رو می‌چرخونن
یه مشت دزد و کلاهبردار. مافیا هستن اصلاً
لاشخورهای قمارباز
و این شغلِ لجنِ منه که به این آشغال‌ها کمک کنم
باید وکیل می‌شدم
حداقل کاش این یکی پرونده رو قبول نمی‌کردم
مگه پدر روحانی بهت نگفت که اگه وکیل می‌شدی اوضاع از این هم بدتر بود؟
چون داشتی دروغ می‌گفتی؟
می‌تونستم پرونده‌هایی رو انتخاب کنم که باهاشون به مردم کمک کنم
آدمای نیازمند. خب تو هم داری همین کارو می‌کنی
همین هفته پیش اون دختره رو برگردوندی پیش مامانش
کارت مهمه. البته گاهی وقتا
ولی الان... نمی‌دونم
یه حس بدی داشتم
ولی با خودم گفتم پولش خوبه
باید حقوق‌ها رو بدیم
و قسط‌های خونه رو... تا کی؟
نباید تنهاش می‌ذاشتی
دیر یا زود خودش رو می‌کشت، ولی اون‌موقع دیگه تو نمی‌دیدیش
آخ، عالی شد
چی شده؟ روزنامه‌ها رو ببین
«مأمور اجرای احکامِ مجارستانی‌تبار، ورزشکار رومانیایی را به خودکشی وا داشت.»
«مأمور مجارستانی با بی‌رحمی او را بیرون انداخت...»
«...و ایون گلانتاشو، ورزشکار سابق را به سمت یک خودکشی هولناک سوق داد.»
آشغال‌های کثیف مطبوعاتی
ایرینا لینک رو برام فرستاد
اون احمق با خودش چه فکری کرده؟
کامنت‌ها خیلی خنده‌دارن
همون چرت‌وپرت‌های ضد مجارستانیِ همیشگی؟
«تیکه‌تیکه‌ات می‌کنم سلیطه‌ی کثیف مجارستانی.»
«مجارستانی‌ها، برید گم شید!» «توی رومانی باید رومانیایی حرف بزنید!»
مگه عقب‌مانده‌ست؟ تو که داشتی رومانیایی حرف می‌زدی
این اصلاً خنده‌دار نیست، واقعاً
«سال ۱۹۱۹ سربازای رومانیایی پرچمشون رو بردن بالا...»
«...روی پشت‌بوم پارلمان بوداپست!»
«باید دوباره بهشون حمله کنیم!»
«باید تک‌تک مجارستانی‌ها رو می‌کشتیم!»
«الان دارن گلوی ما رومانیایی‌های شریف رو فشار می‌دن!»
«اون لکاته‌ی دادستان با اون قیافه‌ی نکبتش...»
نمی‌خوام بشنوم
قبلاً به این چیزا می‌خندیدیم! آره، «قبلاً»
ول کن این بدبخت‌های عقده‌ای رو
آروم باش
گوش کن
خواهش می‌کنم
من نمی‌تونم بیام این مسافرت
دوباره شروع کردی این اراجیف رو؟
پس کنسله. نه، بچه‌ها کلی ذوق دارن
می‌خوام با خودم خلوت کنم
خواهش می‌کنم
تو و بچه‌ها اول برید، بعداً می‌گیم یه کاری پیش اومد و
من نمی‌تونم بیام پیشتون. من بدون تو جایی نمی‌رم
خواهش می‌کنم
می‌خوام ذهنم رو آزاد کنم و یه سری تصمیم‌ها بگیرم
نمی‌تونم بیام، اصلاً راه نداره
نمی‌تونم
صبر کن
منم دوستت دارم، ولی
مدام اون جنازه‌ی آویزون جلو چشممه
همش تو فکرم بود که توی یونان حسابی با هم عشق‌بازی کنیم
منم خیلی دلم می‌خواست
ولی الان نمی‌تونم، خواهش می‌کنم
عصبانی نشو عزیزم
وقتی از یونان برگردید، منم حالم بهتر می‌شه
پرواز خوبی داشته باشی. مواظب خودت باش، باشه؟
خداحافظ مامان
کی میای پیشمون؟ هر وقت بتونم عزیزم
بچه خوبی باش
نذار خیلی دور شنا کنن
حواست باشه غذا بخورن. نه بابا، گرسنه نگهشون می‌دارم
می‌بینمت. کمربند رو ببند
عکس بفرست! فیلم هم بگیر
سلام
چه خبر؟
رفتم رستوران «کوزا نوسترا» کنار تئاتر مجارستان رو تخته کنم
اوضاع خیط شد
صاحبش قشقرق به پا کرد، مرتیکه‌ی آشغال
گم شو بیرون سلیطه‌ی عوضی
شرتو کم کن لکاته
با اون خوک‌های پلیس پا شدی اومدی اینجا
من یه آدم شریفم، پفیوز
آقا، این رفتارتون اصلاً قابل قبول نیست
ما حکم دادگاه داریم که... اه، برو بابا
مردم اینجا مسموم شدن! دروغه
تو هم اینجا کاره‌ای نیستی لکاته‌ی کثیف
مرتیکه‌ی آشغالِ عوضی
تو یه کلاهبرداری! کلاهبردار
اگه من اونجا بودم... خواهش می‌کنم
دردم گرفت! برو بیرون کلاهبردار
از اون کثافت شکایت کن. شکایت کردم
مامورای پلیس فقط وایساده بودن تماشا می‌کردن
صد بار بهت گفتم پلیس رو ول کن
همیشه با ژاندارم‌ها برو! اون‌قدرا هم بد به نظر نمی‌رسید
رو ژاندارم‌ها می‌شه حساب کرد، ولی پلیس نه زیاد
یادته اون یارو اسلحه کشید و پلیس‌ها در رفتن؟
خوشحالم که به سلامت رسیدی
از بلند شدن هواپیماها برام فیلم بفرست
ضدآفتاب ۵۰ هم بزن
خیلی هم دور نشو موقع شنا
می‌بوسمت! دوستت دارم
جوری که رادیاتور رو بپوشونه
این‌طوری؟ آره، ممنون
ببخشید دیر کردم
درست مثل الانِ ما، یه قهوه گرفتیم و
قهوه رو خوردیم و
وقتی برگشتیم اونجا
در زدیم و دیدیم خودش رو از رادیاتور حلق‌آویز کرده
یعنی در واقع
یه سیم دور گردنش پیچیده بود، نشسته بود
و با وزن خودش، خودش رو خفه کرده بود
می‌دونم عجیبه، ولی خودش رو از رادیاتور دار زده بود
زبونش بیرون زده بود، همه‌جا رو هم کثیف کرده بود
وحشتناکه
زنگ زدیم آمبولانس، ۱۰ دقیقه‌ای رسیدن
ولی دیگه تموم کرده بود
سعی کردن احیاش کنن ولی فایده‌ای نداشت
تقصیر تو نبود
این آشغالایی که توی اینترنت بهت توهین می‌کنن رو ول کن
لعنت به ناسیونالیست‌ها. بحث اون نیست
البته آره، اونم روم تأثیر می‌ذاره
حتماً همین‌طوره
نمی‌دونم قبلاً بهت گفتم یا نه
ولی هر بار همدیگه رو می‌بینیم احساس گناه می‌کنم
چرا؟
به عنوان یک رومانیایی‌تبار
واضحه که ما ترانسیلوانیا رو سال ۱۹۱۸ دزدیدیم
غنیمت جنگی بود
الان دیگه چه اهمیتی داره؟
اهمیت داره، وقتی مردم هی می‌گن «ترانسیلوانیا همیشه مال رومانی بوده»
و من می‌گم «فقط به ساختمون‌های تاریخی نگاه کن!»
این شبیه وین یا بوداپست نیست؟
به کدوم یکی از شهرهای جنوبی رومانی شبیه؟
اون مجسمه‌ی مارتون آرونه، نه میهنه‌ تُرکه
مهم نیست
بابت مرگ اون مرد خیلی احساس گناه می‌کنم
نباید بکنی، ولی درکت می‌کنم
از لحاظ قانونی مقصر نبودم، ولی خیلی دلم براش می‌سوزه
هنوز جلو چشممه
تمام شب رو نتونستم بخوابم
می‌فهمم چی می‌گی
خدا شاهده که می‌خواستم بهش کمک کنم
شاید می‌تونستم توی دفترم استخدامش کنم
نمی‌دونم
محله‌ی ما رو که می‌شناسی
زیر بالکن ما، یه کم اون‌طرف‌تر
یه گاراژ قدیمی توی یه حیاط مشاع هست
یادمه
یه کارتن‌خواب اونجا بساط کرده بود
حدوداً ۵۰ ساله، با ریش‌های کثیف
هر بار که «ساشا» رو می‌بردم مدرسه می‌دیدمش
اولش بهش پول می‌دادم
ولی هی پیله می‌کرد که بیشتر بدم، واسه همین دیگه ندادم
دیگه از اون‌ور خیابون می‌رفتم
خیابون رو رد می‌کردم، ازش که می‌گذشتم دوباره برمی‌گشتم، اونم وسط اون همه ترافیک
که ازت پول نخواد؟
دیگه نمی‌خواست، فهمیده بود چیزی بهش نمی‌دم
ولی بوی گندش تا آسمون می‌رفت
درست کنار دیوار گاراژ خودش رو راحت می‌کرد
همه‌جا پرِ کثافت بود
زمستون‌ها اون‌قدر بد نبود
ولی هر بار که از کنارش رد می‌شد حالم بد می‌شد
مخصوصاً وقتی برف می‌بارید و هوا ۲۰ درجه زیر صفر بود
نمی‌دونم چطوری زنده می‌موند
یه روز صبح کنار جدول نشسته بود
زیر پتو کز کرده بود، می‌لرزید و ناله می‌کرد
و تو بهش کمک نکردی؟ چطوری؟
می‌ذاشتی توی راهروی بلوک بخوابه
همسایه‌ها راضی نمی‌شدن. تازه، خودش هم هیچ‌وقت چیزی نمی‌گفت
خب
تمام زمستون حالم از این بابت بد بود
توی تختخواب می‌لرزیدم
برای صرفه‌جویی، درجه‌ی ترموستات رو روی ۱۸ می‌ذاشتیم
و من هی به اون فکر می‌کردم که بیرون توی منفی ۱۸ درجه‌ست
«دن» چی می‌گفت؟
درباره‌اش حرف نمی‌زدیم
اون زود با ماشین می‌ره سر کار، منم پیاده ساشا رو می‌برم مدرسه
بعد از یه مدتی، آرزو می‌کردم کاش بمیره
چطور می‌تونی همچین حرفی بزنی؟
خب، نه اینکه واقعاً بمیره
ولی تحمل نداشتم هر روز زجر کشیدنش رو ببینم
و هی نگاه کنم ببینم مرده یا نه
وقتی بارون می‌بارید، خودش رو با کیسه‌ی زباله می‌پوشوند
با یه چتر شکسته
وقتی زمستون تموم شد خوشحال بودم
ولی تا هوا گرم شد، یه مشکل دیگه پیدا کردیم
بوی گندِ کثافت
می‌فهمم
فکر نکنم بفهمی
بوی شاش هم همین‌طور
سرتاسر دیوار گاراژ پر از کثافت بود
اگه پنجره رو باز می‌کردم و یه ذره باد می‌وزید
حالت تهوع می‌گرفتم
یه بار نگاه کردم، هرچند معمولاً سرم رو برمی‌گردوندم که نبینم
یه تپه کثافت راه افتاده بود به بزرگیِ دیوار چین
شاید اگه بهش می‌گفتی
همسایه‌ها گفتن. فایده‌ای نداشت
مسخره‌بازی درمی‌آوردیم و بهش می‌خندیدیم
«دن» می‌گفت باید زنگ بزنیم «هیرایاما» بیاد. کی؟
فیلم «روزهای عالی» رو ندیدی؟ نه
یه فیلم ژاپنیه درباره یه پیرمرد به اسم هیرایاما
که «لد زپلین» و «راد استوارت» گوش می‌ده
و موقع تمیز کردن کثافت‌های توالت‌های عمومی، خیلی توی فاز «ذِن» و آرامشه
به هر حال
یه روز واقعاً بالا آوردم
حالم خیلی بد شد، انگار همه اون کثافت‌ها رو جلوی چشمم می‌دیدم
واسه همین بالا آوردم
اون‌قدر به پلیس زنگ زدم تا اومدن بردنش
طفلکی
حتی فکر کردن بهش هم حالم رو بد می‌کنه
بعدش خودم هم احساس گند بودن بهم دست داد
ولی دو هفته پیش برگشت
نمی‌دونستم باید خوشحال باشم یا نه
خوب بود که می‌دیدم هنوز زنده‌ست
ولی دوباره بوی گند برگشته
مدام توی خونه خوشبوکننده می‌زنم ولی بوش نمی‌ره
چشم‌ام به زمستونه
ولی اون موقع دوباره غصه‌ی سرما خوردنش رو می‌خورم
می‌فهمم چی می‌گی
من از نوامبر تا مارس حکم تخلیه قبول نمی‌کنم
ممکنه بیرون از سرما بمیرن، نمی‌خوام گناهش گردن من باشه
منم نمی‌خوام اون بمیره! معلومه که نه
وقتی توی اون انجمن عضو شدم حالم بهتر شد
همون «ان‌جی‌او» برای خانواده‌های «روما» که حاشیه‌ی شهر زندگی می‌کنن
یه چیزایی گفته بودی
از خانواده‌ها حمایت می‌کنم، پول می‌فرستم، هر وقت بتونم کمک می‌کنم
این ویدیو رو ببین
مردم «روما» مجبورن توی محل دفن زباله‌ها زندگی کنن و ما هیچ کاری نمی‌کنیم
فقط نشستیم تماشا می‌کنیم که اونجا زندگی کنن
با من بیا بریم این خانواده‌ی بیچاره رو ببینیم
که پول داروی پسرشون رو ندارن
این کجاش عادلانه‌ست؟
که یه بچه بمیره چون پدر و مادرش پول درمانش رو ندارن؟
معلومه که عادلانه نیست
متأسفانه واقعیت همینه
بچه‌های ان‌جی‌او اون روز بهم گفتن
یه زنِ روما اومده بود کمک می‌خواست
چهار تا بچه داره
شوهرش کارتن‌خوابه، توی شهر کارهای خرده‌پا انجام می‌ده
همه‌شون توی همون آشغالدونی زندگی می‌کنن
و هزینه‌ی درمان پسره خیلی بالاست
چطور ممکنه جون یه بچه به پولِ دارو بستگی داشته باشه؟
اونم اینجا، توی «کلوژ»، با این همه پولی که جابه‌جا می‌شه
شهر هوشمند، آی‌تی، فلان و بهمان! حق با توئه
حتماً، باهات میام
وقتی ببینی چطوری زندگی می‌کنن، خودت دلت می‌خواد کمک کنی
حتماً
شاید بقیه هم ترغیب بشن که کمک کنن
آره
یه تردیدی دارم
عکسم رو توی اخبار و توییتر پخش کردن
نمی‌خوام بگن راه افتاده رفته «سافاریِ فقر»
هیچ‌کس چیزی نمی‌گه
تازه، من طاقت دیدن اون بچه رو ندارم، اصلاً نمی‌تونم
نمی‌شه فقط پول رو برای ان‌جی‌او حواله کنم؟
چرا، ولی من دارم مستقیماً از این خانواده حمایت می‌کنم
پس منم همین کارو می‌کنم
می‌زنم به حساب تو، شماره حساب «رِوولوتت» رو برام بفرست
به اسم منه، دورینا تائوشان
دورینا. بفرما
باشه
یورو برات فرستادم ۵۰۰
خیلی زیاده! قبول کن، مشکلی نیست
صبر کن، من که به هرحال تعطیلاتم رو کنسل کردم
چرا؟ نمی‌تونم قبول کنم
به هرحال، من الانشم به چندتا خیریه کمک می‌کنم
از همین پیامک‌های ۲ یورویی وودافون
یورو برای یونیسف، ۲ یورو برای پناهنده‌های اوکراینی ۲
برای «نونِ فردا»، برای «کتاب در روستاها»
برای اون بیمارستان جدیده، برای «زن، زندگی، آزادی»
برای غزه
در کل، ماهی حدوداً ۴۰ یورو می‌شه
چه عالی
دوست دارم ماهی ۲ یورو هم به این خیریه بدم
مطمئن نیستم برای این کار قراردادی داشته باشن
با اورنج یا وودافون. ولی می‌پرسم
یا می‌تونی مستقیم حواله کنی
باشه
این قضیه ۲ یورویی راحت‌تره، اینجوری یادم نمی‌ره
روی قبض وودافونم میاد
دلیلی نداره این‌قدر خودت رو اذیت کنی
تقصیر تو نبود
نمی‌تونستی جلوی خودکشی رو بگیری
می‌دونی، گاهی اوقات
یه مطلبی درباره برتولت برشت خوندم
موقع پاکسازی‌های مسکو، تو آمریکا بود
برشت رفت دیدنِ یه یارویی که هنوز چپ‌گرای تندرو بود
ولی به شدت ضد استالین
اون به برشت گفت که چطور آدم‌های بی‌گناه تو گولاگ اعدام می‌شن
برشت ساکت شد و بعد گفت:
«هرچی بی‌گناه‌تر باشن، بیشتر حقشونه که بمیرن.»
احمق
منظور برشت این بود که
اونا متهم به توطئه علیه استالین شده بودن
دقیقاً چون توطئه نکرده بودن، پس «بی‌گناه» بودن
یه جور عدالت تو اون بی‌عدالتی بود
وظیفه‌شون بود که برای سرنگونی استالین توطئه کنن
اون یه قاتل پست‌فطرت بود
گوش می‌دم
اما قبل از اینکه دهنتون رو باز کنین، می‌دونم چی می‌خواین تحویلم بدین
می‌خواین بگین که قصه‌م رو باور نمی‌کنین
درباره اینکه هسکل چطور مُرد
و اون قیافه‌های حق‌به‌جانبتون رو بگیرین که یعنی «مرغ پخته رو به خنده ننداز»
همون لحظه فهمیدم که تموم کرده
بدبخت شده بودم
کی باور می‌کرد اون از ماشین افتاده بیرون؟
اصلاً اگه هسکل زنده می‌شد، که البته نمی‌شد
خودشم قسم می‌خورد که من برای پولاش زدم تو سرش
آره، بدجوری گیر افتاده بودم
غریزه‌م می‌گفت فرار کنم، ولی بعد فهمیدم فایده‌ای نداره
کلی آدم اون عقب تو جاده بودن که می‌تونستن شناساییم کنن
اون یارو تو پمپ‌بنزین و اون پیشخدمته
اون‌وقت اگه می‌خواستم توضیح بدم چرا جیم زدم، اوضاعم بدتر می‌شد
راه بعدی این بود که همون‌جا بشینم و وقتی پلیس اومد حقیقت رو بگم
ولی این دیوانگی بود
به حقیقت می‌خندیدن و طناب دار می‌افتاد دور گردنم
ای پدر ما که در آسمانی
نام تو مقدس باد
ملکوت تو بیاید، اراده‌ی تو چنان که در آسمان است، بر زمین نیز کرده شود
نان روزانه‌ی ما را امروز به ما بازده
و قرض‌های ما را ببخش، چنان که ما نیز قرض‌داران خود را می‌بخشیم
و ما را در آزمایش میاور، بلکه از شریر رهایی ده
زیرا ملکوت و قدرت و جلال تا ابدالآباد از آن توست
اکنون و همیشه و تا ابدالآباد، آمین
به نظرم حکم دادگاه واقعاً عجیبه
شاید فشاری در کار بوده، یا حتی رشوه
من گذاشتم اون مَرد وسایلش رو جمع کنه
به نظر می‌رسید داره همکاری می‌کنه، برای همین رفتیم قهوه بخوریم
وقتی ۱۵ دقیقه بعد برگشتیم
دیدیم خودش رو از رادیاتور حلق‌آویز کرده
یه سیم دور گردنش بسته بود
و از وزن خودش برای خفه کردن خودش استفاده کرده بود
عجیب به نظر میاد، ولی خودش رو از رادیاتور دار زد
خدای من، چقدر وحشتناک
از لحاظ قانونی مقصر نیستم ولی حالم اصلاً خوب نیست
خیلی احساس گناه می‌کنم. البته که همین‌طوره
بفرما، اینم از این. می‌فهمم
با این حال، نمی‌شه پیش‌بینی کرد هر احمقی می‌خواد چی کار کنه
البته که نه
اون احمق نبود، فقط یه آدم بدبخت بود
بخت باهاش یار نبود
دولت فراموشش کرده بود، هیچ کمکی هم از هیچ‌جا بهش نمی‌رسید
حقشونه
ترانسیلوانیا رو از ما گرفتن که فقط به گند بکشنش
رومانیایی‌ها کارشون همینه، هر چی دارن رو خراب می‌کنن
فقط اونا این‌جوری نیستن
ترانسیلوانیا رو از ما دزدیدن
و حتی نتونستن از یه چیزِ خوب مراقبت کنن
دهاتی‌های احمق. این حرفا بی‌ربطه
بهت گفتم، باید می‌رفتی مجارستان
تو بوداپست برای خودت اسم و رسمی به هم می‌زدی
نه پیش این... دهاتی‌ها
رعیت‌های نادان
همین رومانیایی‌های «رعیت نادان» الان تولید ناخالص داخلی‌شون از مجارستان بیشتره
تمدن که فقط به تولید ناخالص داخلی نیست
چرا وقتی شهردار داشت روی هر نیمکت و سطل آشغالی تو شهر
پرچم رومانی رو نقاشی می‌کرد، نرفتی؟
در عوض تو کلوژ موندی با این ناسیونالیسم مسخره
من هم‌سن تو نبودم. تو جوون بودی
انگار مجارستان با آغوش باز منتظر ماست
حتماً، دنبال بهونه بگرد
تازه، مجارستانِ اوربان که یه کشور فاشیستیه
اگه مردم بهش رای می‌دن چطور فاشیسته؟
بازم فاشیسته، مایه ننگ اروپاست
اوربان و بیشترِ مجارستان از پوتین حمایت می‌کنن
حمایت از قتل‌عام اوکراینی‌ها
واقعاً خجالت‌آوره
انگار نه انگار که مجاری‌ها سال ۱۹۵۶ علیه شوروی قیام کردن
مجارستانِ اوربان حالم رو به هم می‌زنه
واقعیت همینه
حقوق اقلیت‌ها رو محدود می‌کنه، اون یه آشغاله
بسیار خب عزیزم، تو همین‌جا بمون
بذار این کولی‌ها بهت بگن «سلیطه مجاری کثیف»
همین کار رو می‌کنم
پس دیگه غر نزن
حداقل باوقار رفتار کن
یا تو هم ویروس «همیشه‌شاکیِ» رومانیایی‌ها رو گرفتی؟
دیگه هم برنگرد
هرزه
مامان، زنگ زدم بگم متاسفم که دعوا کردیم
می‌خوام بدونی که خیلی دوستت دارم
تو شرایط حساسی هستم و
بازم ببخشید مامان! فعلاً
سلام فرشته‌های من
ویدئوت رو دوست داشتم، بندکت
یه خبر بد براتون دارم
مامان نمی‌تونه برای اسکیاتوس بیاد پیشتون
کلی کار سرم ریخته
واقعاً خیلی زیاده
ولی قول می‌دم وقتی برگشتین
یه آخر هفته بریم ونیز
یه سفر کوتاه دیگه، که از هر دوتاش لذت ببرین
یه ماچ گنده
دلم براتون تنگ شده، دوستتون دارم، فعلاً
سلام
من اورشولیا یونسکو هستم، مامور اجرا
درباره یون گلانتاشو تماس می‌گیرم که سوم اکتبر تو کلوژ فوت کرده
در ۶۲ سالگی
خاکسپاری شده؟
فکر می‌کردم چند روز تو سردخونه نگهشون می‌دارن
قبرستان فقرا؟
تو اون دره قبرستان هست؟
پس تا الان دفن شده
ممنون. روز خوش
روز بخیر خانم یونسکو
سلام
من فرِد هستم
فرد واسیلسکو
یادم نمیاد
«شرافتمندانه زندگی کن، به کسی آسیب نرسون، حق هر کس رو به خودش بده!»
آهان، فهمیدم
دانشجوی حقوق رومتون بودم. حدس می‌زدم
یا ۱۳ سال پیش ۱۲
شاگرد زرنگی نبودم ولی یه چیزایی یادم مونده
«قرارداد بین اشخاص نه به دیگران ضرری می‌رساند...»
«...و نه می‌تواند سودی برساند.» همین بود
یادآوری‌ش سخته، ۱۰ ساله تدریس نکردم
خب، الان پیک موتوری هستی؟ بله
مدرک دانشگاهی‌م رو گرفتم
اما دنیای قوانین ژوستینین و مجموعه‌ی بارتولوس من رو پس زد
چرا آخه؟
خب
یه کتاب ذن هست به اسم مومونکان
می‌گه یه راهبی از این استاد بزرگ «سیجو» پرسید:
«سلام استاد سیجو
شنیدم این راهب بزرگ ذن ده هزار سال مراقبه کرد
ولی باز هم به رستگاری نرسید
درسته؟»
سیجو می‌گه: «بله»
«اما چرا به رستگاری نرسید؟»
استاد جواب می‌ده:
«چون نرسید.»
برای منم همین‌طور. نشد که بشه
موقع دوچرخه‌سواری مواظب باش، خطرناکه
این‌همه احمق تو ترافیک هستن
اینو ببین
«من رومانیایی هستم». این دیگه چیه؟
چون خیلی از پیک‌ها اهل بنگلادش یا سریلانکا هستن
راننده‌های رومانیایی دهنشون رو سرویس می‌کنن
امیدوارم هوای یه هم‌وطن رو داشته باشن
این‌قدر وضع بده؟
همون‌طور که خودتون می‌گفتین، دنیا پر از دکترای حماقته، استاد
از دیدنتون خیلی خوشحال شدم
منم همین‌طور
شاید دوباره همدیگه رو دیدیم، اگه سیرابی یا پاپاش سفارش بدین
یا سوسیس. باشه فرِد
از دیدنت خوشحال شدم. اصلاً تکون نخوردی
یا حتی بهتر شدی! ولی دیگه ادامه نمی‌دم چون می‌شه مزاحمت
آره، تمومش کن
فعلاً
بی سی موویز
کارت تموم شد؟ هنوز کلوژی؟
نه، ساکن فلورشتی هستم
چی؟
بخش خوبِ فلورشتی، نه اون‌جای مزخرفش
می‌خواستم سه تا بچه‌م
خونه، حیاط و هوای پاک داشته باشن
نه، چند روزیه تنهام
ممنون، ولی گرسنه نیستم
این روزا حال و حوصله معاشرت هم ندارم
ولی یه آبجو می‌چسبه. اگه پایه باشی
نه، فلورشتی نه
پس مرکز شهر می‌بینمت
ببخشید دیر کردم استاد. نه، من زود اومدم
کافه چه گوارا چطوره؟ یه کم شلوغ به نظر می‌رسه
یه بار تو لابی سینما هست. باشه
این دختر بزرگمه، کاتالین
تو تئاتر دبیرستان، نمایش «جاناتان مرغ دریایی»
عالیه! ممنون
پس فلورشتی زندگی می‌کنی؟ آره
ولی تو یه دبیرستان بهتر تو شهر ثبت‌نامش کردم
مدرسه آپاتسای
وضعیتی که فلورشتی پیدا کرده یه فاجعه‌ست
اول که رفتیم اونجا
فقط چند هزار نفر جمعیت داشت
الان ۷۰ هزار نفره، دیوانه‌کننده‌ست
همه جا خونه‌های نوساز، مثل چین. قیمتشون هم همون‌قدره
بذار یه چیزی نشونت بدم
اینو چک کن
«طرح نوردیس»
«یه کلاهبرداری توسط قدرتمندترین باند سیاسی و املاک»
نشنیده بودم، سرچ می‌کنم
بگو ببینم
چرا با خانواده‌ت نرفتی تعطیلات؟
یه مشکل بزرگ پیش اومد، موندم که حلش کنم
مشکل؟ کمکی از دستم برمیاد؟
مربوط به کاره. حال ندارم درباره‌ش حرف بزنم
البته
اونا چطورن؟
اون حکایت‌های ذن. من عاشق حکایتم
خیلی طرفدارشونم
دیدِ جدیدی به زندگی بهم می‌دن
اگه اونا نبودن تا حالا خودم رو کشته بودم
بذار فکر کنم. آهان
درباره معنای زندگی هر چی ازش می‌پرسیدن
گوتی فقط یه انگشتش رو می‌برد بالا
انگشت اشاره رو، نه اون یکی رو... خب، می‌دونی دیگه
شاگردها هم شروع کردن به تقلید
فقط یه انگشت رو می‌بردن بالا
یه روز دید یه غریبه از یه شاگرد پرسید بودیسم چیه
شاگرد هم مثل یه اوستا، فقط یه انگشتش رو برد بالا
روز بعد، گوتی در حالی که یه چاقو تو دستش قایم کرده بود
از اون شاگرد پرسید:
«خب، پس تو همه چی رو درباره جوهره‌ی بودیسم می‌دونی؟»
پسره هم گفت: «آره»
گوتی پرسید: «خب جوهره‌ی بودیسم چیه؟»
پسره انگشتش رو آورد بالا
گوتی هم - شترق! - انگشتش رو برید
همین‌طور که پسره زوزه می‌کشید و خون فواره می‌زد
گوتی صداش زد
«هوی، برگرد اینجا!»
پسر چرخید که نگاه کنه و گوتی دوباره پرسید:
«جوهر بودیسم چیه؟»
پسر طبق عادت خواست انگشتش رو بیاره بالا
اما انگشتی در کار نبود، فقط همون جای زخم خونی بود
و یهو، به روشن‌بینی رسید
چقدر احمقانه! ولی بازم باحاله
یه راهب جوون جلوی استاد سپو تعظیم کرد
استاد سپو - بنگ، بنگ! پنج بار کوبید تو سرش
راهب بیچاره پرسید:
«آخ، استاد مگه من چیکار کردم؟»
بعد سپو پنج بار دیگه هم زدش
به روشن‌بینی رسید؟ چیزی توش نگفته بود
یه راهب به استاد دایتن گفت:
«موج‌های اقیانوس رنج خیلی بزرگن
چطوری می‌تونیم از اقیانوس رنج عبور کنیم؟»
می‌دونی دایتن چی جواب داد؟
«با یه قایق چوبی.»
این یکی ضعیف‌تر بود. فکر نکنم اینطوری باشه
راهب‌های تالار شرقی داشتند با راهب‌های تالار غربی بحث می‌کردند
یه راهب به اسم نانسن، گربه رو برداشت و فریاد زد:
«گوش کنین بچه‌ها
یه کلمه از ذِن بگین تا گربه رو نجات بدم
وگرنه می‌کشمش.»
همه از تعجب لال شده بودن
خلاصه نانسن گربه رو دو شقه کرد
سر شب، راهب جوشو از یه جایی برمی‌گرده
نانسن قصه رو براش تعریف می‌کنه
جوشو صندلش رو درمیاره، می‌ذاره رو سرش و می‌ره
نانسن می‌گه:
«ایول، اگه اونجا بودی گربه رو نجات می‌دادم!»
چقدر بچگانه‌ست
خلاصه این راهبه، توکوشو، پیش ۵۴ تا استاد ذِن رفته بود
و هنوز نتونسته بود به ساتوری، یعنی همون روشن‌بینی، برسه
آخر سر رسید به استاد هوگن
یه روز رفت و از استاد هوگن پرسید:
«یه قطره آب از چشمه سو چیه؟»
استاد هوگن جواب داد:
«یه قطره آب از چشمه سوئه.»
توکوشو با شنیدن این حرف، به روشن‌بینی رسید
کتاب مومونکان می‌گه تمام دردهای زندگیش حل شد
یه پیک دیگه بریز لطفا
کاش به همین راحتی بود
من اصلا اهل ذِن نیستم
دروغ نگو
ذِن اون آرامشی که بقیه می‌گن نیست
یعنی با جریان زندگی پیش رفتن، بدون اینکه چیزی رو ترجیح بدی
امون می‌گفت: «هر روز، روزِ خوبیه»
بگذریم، چی شد؟ می‌تونی به من بگی، خانمِ
لابئو
ای شیطون! پس خانم گایوس
هر دو قانون‌گذارهای بزرگی بودن. این بهتره
ولی لابئو عددی نبود
خیله‌خب، باشه
می‌دونی که من مامور اجرائم، درسته؟
خلاصه بگم
توی حکم تخلیه یه نفر که تو زیرزمین زاغه‌نشین شده بود شرکت کردم
وقتی منتظر بودیم وسایلش رو جمع کنه
مرده خودش رو دار زد
اوه، طفلک
مرد؟ آره، تموم کرد
و من خیلی، خیلی، خیلی احساس گناه می‌کنم
می‌فهمم
هرچند از نظر قانونی گناهکار نیستم
خب، این که عالیه
ولی آره دیگه
وحشتناکه. واسه همین نتونستم برم مسافرت
درک می‌کنم
توی کتاب سوره‌زوره‌گوسا یه همچین داستانی هست
یه مردی می‌خواست فرداش گاوش رو بفروشه
اما همون شب، گاوه مُرد
واسه فروشنده ضرر بزرگی به نظر می‌رسید
یه راهب عالی‌رتبه ذِن می‌گه: «اینطور نیست»
«اگه به عنوان نمادی از ماهیت گذریِ چیزها بهش نگاه کنی
مرگ اون گاو برای صاحبش خیلی هم سودمند بوده.»
اما آدم که گاو نیست
برشت می‌گفت: آدم مساوی است با آدم
راست می‌گه
شبیه یه اصل بدیهی توی ریاضیه
اصول بدیهی ریاضی مثل ذِن می‌مونن
واقعا خنده‌داره
مخصوصا چون نمی‌تونی ثابتشون کنی
اصل خطوط موازی، می‌دونم
یا اون‌هایی که تو حساب هستن
صفر یه عدده
نمی‌تونی ثابتش کنی، باید اعتماد کنی که صفر یه عدده
یا اینکه بعد از هر عدد طبیعی n
یه عدد دیگه میاد، n+1
فکر کنم اون یکی قابل اثبات باشه
واقعا؟ خب بگو بشنویم
نمی‌دونم
قابل اثبات نیست
درست مثل اولین قضیه ناتمامیت گودل
استاد، اصلا داریم درباره چی حرف می‌زنیم؟
درباره حق زندگی هم همینطوره
اصل بدیهی می‌گه این حق جهانیه، ولی من نمی‌تونم ثابتش کنم
داشتم با یکی از دوستام حرف می‌زدم و اون ادعا می‌کرد
اشکالی نداره که افغان‌ها زن‌های زناکار رو سنگسار می‌کنن
می‌گفت:
«خب مدلشون اینطوریه دیگه، می‌دونی که!»
انگار حق جهانی زندگی به فلان و بهمان دلیل شامل حال اونا نمی‌شه
چه احمقی
فکر کنم به یکم هوا احتیاج دارم
خدا رو شکر که دیگه شبه و مجبور نیستیم بشینیم غروب خورشید رو تماشا کنیم
ایول، «بلیت سلامتی»
یه لحظه وایسا
انگار برگشتم به دوران دبیرستان
چیز بدیه؟ اصلا
وقتی با جوون‌ها هستم انگار خودم هم جوون می‌شم
لری فلینت تایید می‌کنه
چرا فقط باید مال مردا باشه؟
البته! مادام مکرون
نکنه تبعیض سنی قائل می‌شین؟ اصلا، استاد
به قول آیس-تی:
«من عاشق دخترای مکزیکی، سیاه‌پوست و شرقی‌ام، واقعا فرقی نداره
حتی اگه از مریخ اومده باشی و لای پات چیزی داشته باشی
می‌کنمت!»
هی! من خیلی اهل مساواتم
حالا ناراحت نشو
با این همه فاجعه... غزه رو ببین، اوکراین رو ببین
یه چیزی از جبهه اوکراین دیدم، مخم سوت کشید
پوتینیست که نیستی، هستی؟
ایش، نه بابا! فقط یه چیزایی توی یه گروه فیس‌بوکیه
مردم ویدیوهای خط مقدم رو آپلود می‌کنن
اوکراینی‌ها برای دفاع، پهپادهاشون رو بالای سنگرهای روس‌ها پرواز می‌دن
پهپادها تا لحظه برخورد فیلم می‌گیرن
یه چیز خیلی عجیب و غریب اونجا بود
سربازها صدای پهپاد رو بالای سرشون می‌شنون و می‌فهمن که دارن بهشون حمله می‌کنن
ولی نمی‌تونن فرار کنن، پهپاد دنبالشون می‌ره
خب روس‌ها چیکار می‌کنن؟
دوتا نارنجک برمی‌دارن و می‌ذارن کنار سرشون
چرا؟ چون خیلیاشون دست و پا شکسته و ناقص می‌مونن
اگه پهپاد بهشون بخوره، نارنجک‌های کنار سرشون منفجر می‌شه
و اینطوری سریع می‌میرن
وحشتناکه! بذار نشونت بدم
اوناهاش، اونجا تو حفره‌ست
داره آماده می‌شه
نارنجک‌ها رو می‌بینی؟
الان سرش می‌ترکه
یا خدا
بیچاره. به درک! آشغال‌های روسی
هیچ دلسوزی‌ای برای اون ارک‌ها ندارم. حقشونه کثافت‌ها
شاید اونم یه مادری، دوست‌دختری، بچه‌ای داشته
پوتین بهشون یه ماشین لباسشویی و یه مدال خانواده قهرمان می‌ده
لعنت بهشون
هیچ حیوونی اینقدر پست نمی‌شه. چیزی به اسم پست‌تر از حیوان وجود نداره
چی شده؟
توی اون ماشین یه آشنا دیدم
ولی ما که کار اشتباهی نمی‌کنیم
می‌دونی که مردم چطوری‌ان، برداشت خودشون رو می‌کنن
استاد! چی؟
این رو نگاه کن
اوه، داری من رو می‌فرستی گولاگ، رفیق استالین
نباید با این چیزا شوخی کنی، کمونیست‌ها میلیون‌ها نفر رو کشتن
فقط دارم با تو و این دستبندهای فانتزی شوخی می‌کنم
من با تاریخ شوخی ندارم، پروفسور
چه مه غلیظی، چه مه غلیظی / راهِ خونه‌مون گم شده تو این غریبی
ما سبکیم و مثل دود می‌لغزیم / کجاست، کجاست اون راهی که می‌جستیم؟
چه مه غلیظی، چه سقفِ بلندی / استاد، نشونمون بده راهِ خونه رو با یه لبخندی
از دوران دانشگاه تا حالا این ورا نیومده بودم مست کنم
و ترانسیلوانیا خودش یه سروده
بیاید تا جوان هستیم
شادی کنیم و خوش باشیم
بعد از جوانیِ دلپذیر
بعد از پیریِ پردردسر
خاک ما را در بر خواهد گرفت
عمر ما کوتاه است
و به زودی تمام می‌شود
مرگ با سرعت می‌آید
و ما را بی‌رحمانه می‌رباید
هیچ‌کس در امان نخواهد بود
نمره بیست با افتخار
ممنون، استاد
اما حالا
لیاقت یه بوسه کوچولو رو ندارم؟
نه
پس خودم یکی بهت می‌دم
ببخشید
ببین فردی
از این پیام‌های عاشقانه و این لوس‌بازی‌ها خبری نباشه، باشه؟
من؟ عمراً استاد! من اهلش نیستم
من تعهدات خانوادگی دارم، من
وقت برای... رسوایی بیشتر ندارم
من فقط برده جنسی تو می‌شم، نگران نباش
از اون مدل‌های مارکی دو ساد
بردگی گاهی مرزها رو کم‌رنگ می‌کنه
قافیه داشت! اونم دوبار
می‌دونی یه زن مجارستانی به یه مرد رومانیایی که خوب از پسش برمیاد چی می‌گه؟
چی؟
«درد داره ولی حال می‌ده، کمر رومی‌ها مثل چوبه!»
تعصب نژادی
من فقط مجارستانی ادبی بلدم
«برو به جهنم!»
چرا هیچ رومانیایی‌ای نخواست توی جنگ ستارگان بازی کنه؟
چرا؟
چون اونا حتی نمی‌خوان توی آینده هم کار کنن
دهاتی‌های احمق
ببخشید، دیشب بالا آوردم
حالم خیلی بد بود
صدای زنگ و تماستون رو نشنیدم
عذر می‌خوام، نمی‌تونم بیام قبرستون
بعدا باهات حرف می‌زنم
پس قدیما واسه خودش یه آپارتمان داشته
چطوری از دستش داد؟
دستگاه‌های قمار، الکل... به هر دوتاشون اعتیاد داشت
می‌فهمم
این دستگاه‌های قمار یه بلای خانمان‌سوزن
یکی از مریدهای من
یک سال و نیم پیش خودش رو از یه ساختمون انداخت پایین
بسه دیگه، وروجک
دیگه کافیه
به نزول‌خورها پول بدهکار بود
همه رو توی قمار باخته بود
حتی نمُرد، تا آخر عمرش زمین‌گیر شد
اگه بگیرمت، پاهات رو قلم می‌کنم
خفه شو، پدر روحانی
آروم باشین لطفا
سرت به کار خودت باشه! نه، تو
حیوون
سرت به کار خودت باشه! نه، تو
نمی‌شد اون موسسه بذاره بمونه؟ من قبلاً براش وقت اضافه گرفته بودم
بیشتر از حد معمول
ولی اونا می‌خواستن یه چیز جدید بسازن
تخلیه توی پاییز و زمستون هم که کمه
قضیه پیچیده‌تر از این حرفاست
سعی می‌کنم ازشون دوری کنم، دلم برای آدمای بیچاره می‌سوزه
می‌دونم اورسولیا، تو قلب مهربونی داری
واسه ازدواج با ولاد ارتودوکس شدی
بچه‌هات رو با دین ما تعمید دادی
بدون خدا، آدم فقط
یه حیوون بیچاره‌ی ناطق و متفکره که از ناکجا اومده و به ناکجا می‌ره
بدون هیچ هدفی توی این دنیا
سفر گونه بشر توی قبرستون به اوج خودش می‌رسه
ما فقط می‌تونیم از اون اضطراب وجودیِ قبرستون‌ها، یا اخلاقیات محدود
از طریق مذهب عبور کنیم
توی منطق الهیاتی من، نه فقط تو
بلکه هر پیرزنِ پاگِلی که جلوی شمایل حضرت مریم دعا می‌کنه
اگه اون رو با یه برنده نوبل آتئیست مقایسه کنیم
اون پیرزن یه انسانه و اون برنده نوبل آتئیست فقط
یه راسوی برنده نوبله
و چون آتئیسته، مثل یه راسو هم می‌میره
می‌دونم زیاد کلیسا نمیام
و می‌دونم گناهکارم، ولی... توی قلبم ایمان دارم
می‌دونم
شانس آوردی کلیسا در حال بازسازیه‌، واسه همین بخشیده شدی
یه چیزی رو نفهمیدم ولی
اون گناهکار چطوری خودش رو دار زد؟ از رادیاتور
یه سیم بهش بست و
بعد دور گردنش
و نشست و با تمام قدرت کشید، تا وقتی که کاملاً خفه شد
واقعاً محکم کشید. چه اراده‌ای داشت
حالم بد شد، نزدیک بود از حال برم
بوی خیلی بدی می‌داد، روی زمین پر از ادرار بود
وحشتناک بود
و خیلی، خیلی بابتش احساس گناه می‌کنم
درک می‌کنم، اما اصلاً دلیلی برای این کار نیست
مگه تو طناب رو دور گردنش انداختی؟
همه‌مون گناهکاریم؛ کی از بین ما می‌تونه ادعا کنه که بی‌گناهه؟
می‌دونی «فیلیپ نری» چطوری دعا می‌کرد؟ نه
«خدایا، گوشامو سفت بچسب وگرنه مثل یهودا می‌فروشمت!»
«مثل یهودا می‌فروشمت!»
نمی‌دونم پدر، فقط یه حسی دارم
البته از نظر قانونی مقصر نیستم، اون که اصلاً جای بحث نداره
اما می‌دونید چطوریه، همیشه دیواری کوتاه‌تر از نوازنده پیدا نمی‌کنن
اون پرونده قبلی رو هم داشتی
بله، همون فعالایی که توی اینترنت بهم فحش دادن
می‌گفتن در حالی که غیرقانونی ساکن شده بودن، از اونجا بیرونشون کردم
البته حقیقته
سیاست‌های دولت برای بی‌خانمان‌ها فاجعه‌ست
من مدام در موردش حرف زدم، توی مجله «قانون» مقاله نوشتم
آسیب‌پذیرترین‌ها، همیشه بیشترین ضربه رو می‌خورن
آدمایی رو می‌شناسم که چون کارت شناسایی ندارن جریمه می‌شن
اما بدون داشتن محل اقامت که نمی‌تونن کارت بگیرن
ما حق قیصر رو به قیصر می‌دیم
اما اونم باید وظیفه‌شو انجام بده
پدر
خیلی احساس
به هر حال، یه آدم مرد و منم تا حدی مقصرم
اون «نَمرد»
خودکشی کرد
جون خودش رو گرفت، مقدس‌ترین دارایی‌ش رو
این یه بحث دیگه‌ست
کسایی که خودکشی می‌کنن، هیچ‌وقت نفهمیدن که انسان هستن
نتونستن خودشون رو به رسمیت بشناسن
که خودشون زندگی کنن
انسان اجازه خودکشی نداره
تحت هیچ شرایطی، چه سالم و چه بیمار. آدم خودش خودش رو نساخته
آدم با انتخاب خودش به دنیا نیومده
پس نباید با انتخاب خودش هم از این دنیا بره
این اساس وجود ماست
و یه چیز دیگه
تو هم اجازه نداری توی گناه خودت اغراق کنی
این گناهِ غروره. و گناهِ هراس
گناهِ ناامیدی
حتی اگه مقصر بودی. حتی اگه
حق نداری گناه دیگه‌ای به گناهات اضافه کنی
می‌فهمی چی می‌گم؟ سعی می‌کنم
خدا شاهده که می‌خواستم بهش کمک کنم
بهش پیشنهاد پناهگاه دادم، بهش پول دادم
براش یه ون گرفتم
«ایمان ما به بخشش گناهان بیهوده‌ست
مگر اینکه قلباً باور داشته باشیم که گناهانمون بخشیده شده.»
مارتین لوتر ارتدوکس نبود، اما گاهی حرفای درستی می‌زد
درسته
«ایمان ما به بخشش گناهان بیهوده‌ست
مگر اینکه قلباً باور داشته باشیم که گناهانمون بخشیده شده.»
می‌خوام بری خونه و انجیل رو باز کنی
همه‌چیز اونجا هست
شکسپیر در مقایسه با انجیل... می‌تونم توی سوربن هم اینو ثابت کنم
فقط یه کاتبِ محلیه
انجیل یوحنا رو بخون و توش تسکین پیدا کن
«دلتان مضطرب نشود؛ به خدا ایمان داشته باشید، به من نیز ایمان داشته باشید
در خانه پدر من، عمارت‌های بسیار هست؛ اگر نبود، به شما می‌گفتم
می‌روم تا برای شما مکانی آماده کنم
و اگر بروم و برایتان مکانی آماده کنم، باز خواهم گشت
و شما را نزد خود می‌برم تا همان‌جا که من هستم
شما نیز باشید.»
باشه؟
بله
پدر؟ گاهی از خودم می‌پرسم
چرا خدا اجازه می‌ده این‌همه بی‌عدالتی و رنج وجود داشته باشه؟
همیشه برام سوال بوده که چرا «به هر که دارد، بیشتر داده خواهد شد»
و «از آن که ندارد، همان‌چه را هم که دارد، از او خواهند گرفت»
انجیل واقعاً می‌تونه سخت‌گیرانه باشه
اما این مائیم که اشتباه برداشت می‌کنیم
اون آدم چیو نداره؟
نه ایمان، نه عمل صالح، نه امید و نه هدف
اونوقت همون مقدار کمی هم که داره و ازش استفاده نمی‌کنه، ازش گرفته می‌شه
پس در واقع منظور ایمان و عمل صالح بود؟
پروردگار اونقدر بخشنده‌ست که روح رو بی حد و مرز عطا می‌کنه
به کسایی که «دارند»
اگه ایمان و عمل صالح داشته باشن، بهشون بیشتر داده می‌شه
لبریز و فراتر از حد و اندازه
بیشتر از اونی که برای خواستنش اومده بودن، بهشون داده می‌شه
اما کسایی که ایمان و عمل صالح ندارن
همون ذره‌ای هم که فکر می‌کنن دارن، ازشون گرفته می‌شه
اما باز هم، این‌همه آدم بی‌گناه دارن رنج می‌کشن
بچه‌هایی که توی بمباران غزه یا اوکراین می‌میرن
یا از گرسنگی توی یمن
باز هم، انجیل یوحنا، فصل ۹ آیات ۱ تا ۱۲، از شفای مردی می‌گه که نابینا به دنیا اومده بود
«عیسی در حین عبور، مردی را دید که از بدو تولد نابینا بود
شاگردانش از او پرسیدند: استاد
کی گناه کرد که این مرد نابینا به دنیا اومد؟
خودش یا والدینش؟
عیسی پاسخ داد:
نه این مرد گناه کرده و نه والدینش
بلکه تا کارهای خدا در او آشکار شود.»
پس این یه رازه. یه جورایی
خدا قدرت خودش رو به ما نشون می‌ده
«بخشایش خواهم کرد بر هر که بخواهم بخشایش کنم
و رحم خواهم کرد بر هر که بخواهم رحم کنم.»
آیاتی که خیلی وقت‌ها فراموششون می‌کنیم
درسته
یه شاعر به اسم «کنستانتین آکوسمی» می‌گفت خدا مثل
مثل عدد i توی اعداد مختلطه
یعنی i مثل «غیرمنطقی»؟
اصلاً اینطور نیست
فراتر از منطق ما؟ آره، اون که قطعاً
حالا دیگه آروم باش
«بدیِ هر روز برای همان روز کافی است.»
دعای «پدر ما» رو با من بخون
کمک می‌کنه، خواهی دید
باور دارم
ای پدر ما که در آسمانی، نام تو مقدس باد
ملکوت تو بیاید. اراده تو چنان‌که در آسمان است، بر زمین نیز کرده شود
نان کفاف ما را امروز به ما بده
و گناهان ما را ببخش، چنان‌که ما نیز آنان را که بر ما گناه کردند می‌بخشیم
و ما را در آزمایش میاور، بلکه از شرارت رهایی ده
زیرا ملکوت و قدرت و جلال، از آنِ توست
تا ابدالآباد، آمین
شب وحشتناکی داشتم، حالم خیلی بد بود
الان خوبم، رفتم پدر شربان رو دیدم
به هر حال میام، شاید فردا
فکر کردم شاید باید
آره، با ماشین میام اونجا. شاید بتونیم بیشتر بمونیم
نه، هنوز از یادم نرفته. اصلاً
امروز می‌خوام براش توی قبرستان فقرا گل ببرم
می‌خوام جدی به یه سری تصمیمات برای آینده فکر کنم
ممکنه برگردم به تدریس، یه تغییراتی بدم
نگران نباش، تند رانندگی نمی‌کنم
یه شب رو توی تسالونیکی می‌مونم و از ولوس با کشتی می‌رم
مشکلی نیست، می‌دونی که رانندگیِ طولانی رو دوست دارم و
« ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.