ژروم سیدو تقدیم می‌کند
با همکاری پاته، بی‌اِی‌اِف پراد و تی‌اف۱ فیلمز پروداکشن
محصول مشترک لاجیکال کانتنت ونچرز و شلتر پراد
با حمایت کانال پلوس
با مشارکت سینه پلوس، او‌سی‌اس و تی‌اف۱
تی‌ام‌سی
با همکاری تکس شلتر و بانک آی‌ان‌جی
با حمایت دولت فدرال بلژیک
جنگل، پیچِ آبشار
همین‌جاست.
تخم‌شو بردارید.
نترس... من هواتو دارم.
«مارسوپیلامی: سفرِ پشمالو»
سلام!
سلام عزیز دلم. چطوری؟
با بابا بهت خوش گذشت؟
بیا، واسش یه اسباب‌بازی برنده شدم، اینم اون واسه ما کشیده.
ببین!
خیلی... اوه، ایول!
عالیه. هر دفعه داری بهتر می‌کشی.
قشنگه! آره، خیلی نازه.
خب دیگه. بدو بریم. مسواک و لالا.
- نه، تو رو خدا! - آره، همینه که هست! یالا، زود باش! راه بیفت!
الآن میام!
این به خاطر اینه که جای ساعت چهار، هشتِ شب آوردیش؛ فردا باید بره مدرسه!
- Я с ним только по выходным! - Я и на выходные его не отпущу.
Это за наклейку, которую ты налепила на мою машину! Не отодрать!
Я бы не налепила, если бы ты не заехал на мой куст перед домом!
Мама?
Я придумал, что хочу на свой день рождения.
Чтобы мы собрались вместе, как в том году.
- Обязательно, родной. - Обязательно, родной.
А можно я буду спать со включённым светом?
Я боюсь темноты.
Да, конечно, можешь.
Это из-за тебя он теперь боится всего на свете!
- Почему это из-за меня? - Даже не знаю!
Что ты ему сегодня положила в рюкзак?
Целую аптечку! Тонометр!
- И что? - Отсос для яда!
- Ты издеваешься, что ли? - Все мамы в мире делают так!
Но не для похода в парк!
Чьё это?
А, ты уже кого-то нашла? Времени зря ты не теряешь!
- Может, хватит? - И кому же так повезло?
Коллеге из приюта?
Какого приюта? Может быть, это вообще сантехник забыл!
Он здесь, да?
- Где он? - Не неси чушь.
Как хочешь, можешь не говорить.
خودم اون... «لوله‌کِشتو» پیدا می‌کنم.
جدی می‌گی؟
مامانم کادو داده.
باشه.
کجاست؟ اینجاست؟
پس کدوم گوریه؟
کدوم گوریه لعنتی!
کجاست؟
شانس آورد که پیداش نکردم.
می‌دونی، حالا که انقدر سریع تونستی برام جایگزین پیدا کنی،
پس یعنی چیزی رو از دست ندادم.
فعلاً، تس.
ما دوستت داریم بابا! خیلی، خیلی، خیلی!
اونا دوستم دارن! ترس.
شادی.
خشم.
جدی می‌گی؟
- خیسم کردی که! - همه‌چی ردیف شد! باریکلا!
ما دوستت داریم بابا!
خیلی، خیلی، خیلی!
- حدس بزنید کیه، مسیو تیکول! - نمی‌دونم. استفان؟
تو که هر روز همین کارو می‌کنی.
آره، راست می‌گی... دفعه بعد صدامو عوض می‌کنم.
- کانال رو عوض کن. - عجب بساطی اینجا پهن کردی!
آره، دیشب همین‌جا خوابیدم. کار زیاد بود.
- قهوه می‌خوری؟ - آره، دمت گرم!
تیکول! رئیس صدات می‌زنه.
بشین.
با من کار داشتین، مسیو مالون؟
توی حساب‌کتابا مشکلی پیش اومده؟
درست توی همین باغ‌وحش،
که متعلق به جفری مالونِ بدنامه،
کسی که مظنونه به اینکه رقیبش رو خوراک کفتارها کرده،
دیشب یه مرد مخفیانه وارد شده.
اون اتفاقی باعث اتصالی برق شده که درِ قفس‌ها رو باز کرده،
قفسِ حیوونای وحشی رو.
در نتیجه توی شهرکِ مجاور،
بلبشویی راه افتاده که توی این فیلما می‌بینید.
شاهد عینیِ ماجرا اون موقع توی باغ‌وحش بوده
و از رویارویی با یه اسب آبی آسیب دیده.
- حیوون بهت حمله کرد؟ - نه، ولی کاش حمله کرده بود.
اسب‌های آبی موقع فصل جفت‌گیری خیلی مهربون و با‌محبت می‌شن.
و حالا پ... پیش‌بینی وضع هوا از شبکه.
اون یارو رو روی برانکارد می‌بینی؟
یه کاری رو سپرده بودم بهش.
منو ببخشید، مسیو مالون.
- اصلاً نمی‌دونم چطوری جبران کنم... - ولی من می‌دونم.
تو جایگزینِ اون می‌شی.
یه لحظه وایسا، قضیه اون کار چی بود؟
قراره با یه کشتی کروز بری آمریکای جنوبی.
خُب، کجای کار می‌لنگه؟
یه بسته رو واسم میاری.
تو کشتی کمتر از هواپیما بازرسی و گیر وجود داره.
- اینم از نکته‌اش. - هفته دیگه راه می‌افتی.
نه. هفته دیگه نمی‌تونم، شرمنده.
هفته دیگه تولد پسرمه،
به زن سابقم قول دادم که اون روز رو با هم بگذرونیم...
اصلاً راه نداره.
باشه، مشکلی نیست.
دارید چه غلطی می‌کنید؟ دارید چیکار می‌کنید؟!
نه، نه! وایسید، وایسید، وایسید! وایسید! باشه!
قبوله! قبوله، قبوله، قبوله!
فقط یه قانون داره: به هیچ وجه درِ بسته رو باز نمی‌کنی.
- باشه! - با زن و پسرت میری.
- اینطوری کسی بهتون شک نمی‌کنه. - هر کاری بگید می‌کنم! توروخدا، بذارید بیام بیرون!
می‌خورن به هم! اونا هم میان! هر کاری بگید می‌کنم!
ولم کنید! التماستون می‌کنم!
حواست باشه ناامیدم نکنی.
کروز فرانسوی: وقت تغییر مسیره
سفر به آمریکای جنوبی؟
از طرف اتحادیه تخفیف داشتم، واسه همین به فکرم رسید.
- شوخی می‌کنی؟ - نه بابا، جدی میگم.
پسرم، دوست داری واسه تولدت بریم مسافرت؟
دمتون گرم، حتماً، بزنیم بریم!
ولی قول بدین که با هم دعوا نکنین.
خب، من که قول می‌دم. حدأقل سعی‌مو می‌کنم.
تو چی، تس؟
آره! آره، خیلی ردیف می‌شه!
- ایده معرکه‌ایه. - محشره.
برو، یه کم تاب‌بازی کن.
مطمئنم حسابی بهتون خوش می‌گذره.
پس تو با ما نمیای؟
- بابا، مامان، منو تاب می‌دین؟ - آره، الان میایم!
فقط جدا از هم می‌خوابیم.
چه بهتر! من رو زمین می‌خوابم، اونجا کمتر بوی گند می‌ده.
ولی مگه اصلِ قضیه چی بود؟
اینکه پسرمون خوشحال باشه.
مبارزه با قاچاق داره حسابی بالا می‌گیره.
- کار من نبود! - مجرم یا قربانی؟
- من نبودم! - یه تبعه فرانسه، یه مردِ خانواده‌دارِ نمونه،
به ۳۰ سال حبس در زندان مکزیک محکوم شد
به جرم جابه‌جایی بسته‌ای که ادعا می‌کرد روحشم از توش خبر نداره.
- الو؟ - سلام سلام! اینجا رادیو NRGـه!
فقط به یه سوال جواب بده،
و ما یه سفر رویایی دو هفته‌ای بهت جایزه می‌دیم –
سفر تفریحی با کشتی به آمریکای جنوبی.
- رادیوی موردعلاقه‌ت چیه؟ - RTL.
مطمئنی؟
یادآوری می‌کنم، اینجا رادیو NRGئه و داریم زنگ می‌زنیم ببینیم رادیوی موردعلاقه‌ت کدومه.
نه، فهمیدم، من عاشق RTLام.
می‌دونم چی دارم می‌گم.
خب... شانس بهت رو کرده.
چون تو NRG، رادیوی موردعلاقه ما هم RTLئه.
برنده یه سفر دریاییِ دو هفته‌ای شدی!
راست می‌گی؟
خوبه که سلیقه‌هامون یکیه! دمت گرم!
همه اطلاعات رو برات می‌فرستیم رو گوشیت! فعلاً!
به پالومبیا خوش آمدید.
به فرودگاه بین‌المللی پالومبیا خوش آمدید.
مسافرانی که از پاریس رسیدن...
ببخشید. آقا، ببخشید! بی زحمت اون ساک قرمزه رو بدین به من.
شرمنده.
ممنون.
آها، شناختمتون!
معلومه دیگه، شما تو گروه «تو بی داس» با خوانیتو می‌خونین!
- خب، شاید. - روم نمی‌شه اینو بخوام...
بی‌خیال. دیگه عادت کردم.
- آره؟ - آره.
اگه زحمتی نیست، از طرف من از خوانیتو یه امضا بگیرین.
لامصب کارِ تک‌خوانیش بدجوری گرفته!
آلبوم‌هاش رو مثل ریگ می‌فروشه.
مگه چی گفتم؟
- استفان؟ - موسیو تیکول؟
- تو! - ایول، دمت گرم.
اینجا چه غلطی می‌کنی؟!
ببین، یه داستان دیوانه‌واری داره،
«آر‌تی‌ال» یه سفر تفریحی به آمریکای جنوبی بهم هدیه داده.
شوخی می‌کنی، نه؟ منم دارم میرم همون سفر!
- جدی میگی؟ - آره!
- می‌خوای با یه تاکسی بریم؟ - آره، با کمال میل.
با خانواده اومدم.
تس، لئو! با استفان آشنا شید، همکارمه.
- از دیدنت خوشبختم. - منم همین‌طور.
از عکس‌تون هم جذاب‌ترید.
عکس منو کجا دیدی؟
تو دفتر، روی پادری!
من میرم یه چرخ‌دستی بردارم و بیام.
باشه.
نشستم. حالا کجا برم؟
مختصات رو برات می‌فرستم.
قرارمون توی توالت پمپ‌بنزینه.
آدمِ من با محموله اونجا منتظرته.
- روی دستش خالکوبی داره. - باشه.
صبر کن، صبر کن...
یعنی چی که لیموزین نیست؟
خیلی خب... پس چطوری باید خودمو برسونم به کشتی؟
لطفاً، می‌تونید پمپ‌بنزین بعدی نگه دارید؟
سی، سینیور.
میرم دستشویی، یه چیزی هم برای خوردن می‌گیرم.
ببخشید، به پشه حساسیت دارم، نباید بذارم نیشم بزنن.
من بیشتر در مورد اون چوب ماهیگیری سوال دارم.
- واسه چی اینو آوردی؟ - خب مگه چیه؟ قراره سوار کشتی بشیم.
اونم یه کشتی تفریحی.
دقیقاً. واسه همین یه چوب گنده‌تر برداشتم.
«اسپا»! ماساژوری؟
نه، این لباسِ کارم نیست. من با حیوونا کار می‌کنم.
حیوونا رو ماساژ می‌دی؟
ببخشید! ببخشید! می‌شه یه عکس از ما بگیرید؟
اوه، خیلی ممنون!
- بدین من. - دستتون درد نکنه!
- لبخند بزنید. - نه، نه، نه. با شوهرم.
بله، بله، حتماً. بله...
- بگو سیب! - تموم شد، ردیفه!
نه، نه، وایسا.
یکی دیگه، یکی دیگه با دوستمون.
آدمِ من با بسته اونجا منتظره.
رو دستش تتو داره.
سلام!
سلام علیک.
- بسته پیشِ شماست؟ - پول.
آهان، آره. الآن.
پاپایای شکری
- نه، ولی... سیگاری‌ام.
تو پمپ‌بنزین...
افتضاحه، عجب احمقیه.
ببخشید؟ متوجه نمی‌شم.
کیفو رد کن بیاد!
کیفو؟ توروخدا نه، نه، نمی‌تونم، فقط کیفو نبر!
- الانه که همه‌جا رو به آتیش بکشه! - یکی کمک کنه!
صندوق عقب رو ببند. گاوبازیه!
- وایسا! شاید بتونیم با هم کنار بیایم؟ - کمک، آتیش‌سوزی!
کیفو بذار رو زمین.
همینطوری. دمت گرم!
لعنتی، هفت‌تیرم!
باید بریم مسیو تیکول، اینجا خطرناکه، باید بزنیم به چاک!
نه! نه! پسش بده!
- زود باش! - استارت بزن، راه بیفت!
ماشین استارت نمی‌خوره!
مواظب باشین!
وایستا! وایستا!
شلنگو یادت رفت! آتیش داره نزدیک می‌شه!
نترسین، اونجا، اونجا آب هست!
اوه نه... گیر کرده!
گیر کرده!
کمک! بازش کنین، باز کنین!
- بدو! - بیا اینجا! زود باش!
زود باش.
ما رو بیارین بیرون، خواهش می‌کنم!
- بدو! زود بیا اینجا! - باشه!
ببخشید.
شرمنده بابت ساک.
فقط وقت نکردم بیارمش بیرون.
خیالی نیست. ردیفه.
خوب، میاید؟ تاکسی دمِ دره.
یعنی بار اولته میای اینجا؟
آره بابا. بار اولمه، فعلاً تنهام، ولی بعداً خونواده‌مم میان.
آره، رسیدم. آره، «رنسانس».
- ریموند! ریموند! - باشه، فعلاً!
پرواز چطور بود؟ اذیت نشدی؟
اِلن هستم. خیلی خوشبختم.
قراره توی کشتی ازت فیلم بگیرم
واسه فصل سوم «گمرک خفن».
ببخشید که دیر شد. وسیله‌هام خیلی زیاد بود.
آره، لابد کلی دهنت سرویس شده.
ببخشید. راه بدید. بذارید رد شم. ببخشید.
- ببخشید. روز بخیر. - روز بخیر.
اسم؟
چی شد؟ شناختی یا نه؟
بده بیاد.
فهمیدم. انگار اینا اصلاً تلویزیون ندیدن. ولم کن بابا، بذار رد شم دیگه...
من اینجا وایساده بودم. افتاد؟ نوبتم بود.
- سلام. - سلام. اسم؟
- استفان. - اسم کامل.
اسم کاملمه، مخفف نمی‌شه.
من که «استف» نیستم.
پاسپورتتون لطفا.
بفرمایید برای بازرسی.
- روز بخیر. - روز بخیر.
روز بخیر. ساک رو بذارید اینجا لطفا. ممنون.
پاسپورت محل تولد: هامبورگ
هلموت کیفر
کارلوس! کارلوس. بیا اینجا.
- لطفا با من بیاید. - چیزی شده؟
بازرسیِ تصادفیه، تو کشتی می‌بینمت.
باشه؟
- باید به کاپیتان خبر بدیم. - حتما.
اینم از ستاره‌ی کشتیِ ما!
از دیدنت خوشحالم، هلموت.
هلموت!
به‌موقع اومدی، لباست همین الان رسید.
معرکه نیست؟
اسمم کوکوئه، مسئول نمایش منم.
روی سن می‌بینمت!
به «رنسانس» خوش اومدید – ترکیبی از شیک‌بودن و تجمل.
سفری بین آمریکای جنوبی و فرانسه –
یه سفر دریاییِ خاص که خاطرات فراموش‌نشدنی براتون می‌سازه.
«رنسانس». رویایی روی موج‌ها.
- مسیو؟ - هان؟
- هفت طبقه رو پیاده اومدین؟ - آره.
طبقه اول آسانسور بود، ندیدین؟
جدی؟
ممنون.
باشه. برمی‌گردم.
تو خواستن فرار از کشور؟
من کمکِ تو.
چیه، می‌ترسی؟ نترس بابا!
حتماً خیلی گشنته...
یه لحظه صبر کن. یه فکری به سرم زد.
چقدر خوشمزه‌ست!
بزن بریم! یالا! یالا! بیا بیرون از اونجا. زود باش!
بیا بیرون!
بادام‌زمینی با روکش شکلاتی.
وای چه خوشمزه‌ست! نگاه کن.
ببین چه قرچی می‌کنه!
قایم شو! قایم شو، زودباش!
استفان، راستش تو حموم صابون نداریم.
- تو اتفاقی صابون اضافه نداری؟ - آره، معلومه. بفرمایید تو، بیاید تو.
پلیس گمرک!
اومدم!
- شما؟! - ای دهن‌سرویس!
واسه من هیس‌هیس نکن!
باشه، باشه، اومدم، اومدم!
- بله؟ - شما استفان بویسون هستید؟
- آره، خودمم. - بدجوری تو دردسر افتادی.
جدی می‌گی؟
- مگه کوری؟ نمی‌تونی بخونی؟ نگاه کن. - زبون به دهن بگیر تا لوئمون ندادی!
ببخشید. الآن! شرمنده!
چرا اون ساک رو دادی دست مأمور گمرک، استفان؟!
باورت نمی‌شه. اون ساک من نبود، اشتباهی مال یکی دیگه رو برداشتم.
اینم مال منه. اینم قرمزه!
راستی، صابونت.
فقط مخصوص پرسنل
- آخ، رایمون! خبرای خوب! - بالاخره می‌خوای یه دوش بگیری؟
نه. تریلر فصل دوم «گمرک خفن» رو برامون فرستادن.
ببینید.
صد روز زندگی آدم‌های معمولی رو زیر نظر گرفتیم،
کسایی که کارهای غیرمعمولی انجام می‌دن.
تو عملیات‌های خطرناک همراهشون بودیم.
و یه سری هم به زندگی شخصی‌شون زدیم.
سورپرایز!
ممنون! دستت درد نکنه عزیزم.
ما از کسایی براتون می‌گیم که روحیه تیمی براشون از هر چیزی مهم‌تره.
- مرسی. - قابلی نداشت.
تموم شد، لباساتو بپوش. و تا جای ممکن،
وسایل توقیفی رو می‌رسونیم دست آدمای مستحق.
ببینید چی براتون آوردم، قاب آیفون ۱۵!
اگه به گوشی نخورد، بذاریدش سرتون جای کلاه.
خب گنده‌بک، اینم مال تو.
- این چیه؟ - به‌به، کتونی!
چه می‌دونم، شاید اصلاً خودت دوختی‌شون.
اینم از گل سرسبدشون، چوب اسکی‌های نو!
تازه با کد تخفیف «گمرک خفن»
ده درصد تمام تخفیف می‌گیرید!
یالا، هرّی، بزن به چاک،
تی‌شرتت کثیفه، ماشینم رو به گند می‌کشی.
- «خداحافظ عموی مهربون!» - دمت گرم!
مرسی!
«گمرک خفن»!
خب، البته این هنوز نسخه نهایی نیست.
امیدوارم همین‌طور باشه...
واسه فصل سوم بزن‌بزن بیشتری می‌خوایم، شاید یه سوژه جنجالی هم لازم باشه.
ردیفش می‌کنم.
آمار گرفتم که تو این کشتی دارن حیوونای کمیاب قاچاق می‌کنن.
راست میگی؟
ساک رو بده من. وگرنه صورتت رو میارم پایین.
جدی؟
بیا دیگه، منتظرم!
باید یه جور دیگه جواب می‌دادی...
سلام! خوشحالم می‌بینمت.
پاپایای شکری
- از اونجا چی برداشتی؟ - هیچی.
دستاتو نشون بده.
دست چپتو نشون بده.
صبر کن!
اکشن می‌خوای؟ پس فیلم بگیر، چون الان قراره حسابی خشن بشه.
خیله‌خب.
رِیمون؟ رو به راهی؟
تعریفی ندارم.
استفان، برام بگو این یارو تو کمدت چه غلطی می‌کنه؟
پناهنده‌ست، فقط اینجا قایم شده.
داری مسخره‌بازی درمیاری؟ این کار غیرقانونیه استفان! ممکنه جفتمون رو بفرستن آب خنک بخوریم.
می‌دونم، می‌دونم... اصلاً فکرم کار نکرد.
تولد پسرم نزدیکه، می‌تونی کادوش رو پیش خودت قایم کنی؟
- مگه خطایی ازش سر زده؟ - استفان! برعکس، این یه سورپرایزه!
پس به کسی لام‌تاکام حرف نمی‌زنی!
توی فرانسه بهش کادو می‌دم.
- باشه؟ - باشه.
می‌ذارمش اینجا. حله؟
به هیچ‌کس نگیا، استفان!
- چیو به کسی نگم؟ - حتی یه کلمه!
دقیقاً!
خب تمومه. عالیه! دمت گرم استفان. ولی...
این قرصای آبی چیه که می‌خوری؟ نکنه اینا...
همونیه که فکر می‌کنم؟ یعنی منتظر کسی هستی؟
نه، نه، نه... فقط آفتاب‌سوخته شدم.
اولین باره این شلوارک رو پوشیدم.
داروخونه هم پماد سوختگی‌ش تموم شده بود.
واسه همین زنه تو داروخونه گفت:
«این قرصا رو بنداز بالا، جوری سیخ می‌کنه که ملافه اصلاً به تنت نمی‌خوره.»
نگرفتم چی شد.
آهان...
یه سری قرص قرمز هم داد؛ قرص خوابه.
- وقتی پیش کسی‌ام که خر و پف می‌کنه... - فعلاً، استفان!
خیلی متاسفم، ولی نمی‌تونم ولت کنم.
اوه نه... اینجوری نگام نکن.
بسه دیگه! اه، خر شدم!
می‌تونی یه شب دیگه بمونی.
ولی فردا، جیم! می‌زنی به چاک.
همه چی ردیفه.
اوه! راست می‌گی، نزدیک بود یادم بره!
واسه یه شاشیدن ساده.
آهان، اینجایین پس!
یه خبر خوب دارم یه خبر بد. با کدوم شروع کنم؟
- هر کدوم. - بالاخره از بازرسی رد شدم.
خب، اونوقت خبر خوبه چیه؟
همه چی جوره، عزیزم؟
روبه‌راهی؟ آفتاب‌سوخته نشدی؟
آره، تازه الان دیگه هفت شبه...
خب تمومه! ردیفش کردم، تو کابین شما می‌مونم.
چی؟ این چه چرت و پرتیه؟
دقیقاً، عجب مزخرفیه!
با کلی منت قبول کردم تو این کشتی کوفتی‌شون بخونم...
حالا اومدم می‌بینم اصلاً واسم کابین کنار نذاشتن.
دمت گرم که هوامو داشتی، تس.
قابلی نداشت. تو هم امروز خیلی به دادمون رسیدی، مگه نه؟
داری چیکار می‌کنی؟
دنبال غذا می‌گردی؟
این نومی‌ـه.
بیا! یه تیکه نون برام مونده.
آخه... آخه من...
اوه نه...
موسیو تیکول، واسه کادوتون یه مشکلی پیش اومده.
کادو کجاست؟
این دیگه چه جونوریه؟
این گنجِ پالومبیاست. کمیاب‌ترین حیوونِ کلِ دنیا.
مارسوپیلامی.
باورنکردنیه.
واسه مردم پالومبیا اون یه افسانه‌ست،
اما واسه من، یعنی تمامِ زندگی.
وظیفمه که ازش محافظت کنم.
نترس کوچولو، من اینجام.
جات امنه.
زدمش! زدمش!
آخ، راست می‌گین، شرمنده!
نه، نه، نه!
عجب احمقایی‌ان!
باید بریم توی اون کابینِ پایینی!
چطوری اونوقت؟ قیافه‌م شبیه قفل‌بُرهاست؟
بفرما، اینم کلیدش. این کابینِ شماست.
وسایلِ زنِ سابقت همون‌جا افتاده.
- اوه نه! - مغزش زیاد کار نمی‌کنه.
آره.
- مامان، چی شده؟ - کسی طوری‌ش نشده؟
نه، همگی سالمیم.
- لئو، ردیفی؟ - آره، خوبم.
خوبه.
نمی‌خوای اینجا یه دستی به ما برسونی؟
- همه‌چی ردیفه؟ - آره، عالیه. درست به موقع رسیدین.
لطفاً کمک کن این کمد رو بلند کنیم.
- پسرم؟ بیا بیرون. - آروم، همین‌طوری.
داوود؟
بابا؟
اونجا چه غلطی می‌کردی؟
بابا، اون چیه زیرِ تیشرتت؟
تولدت مبارک!
- تولدت مبارک! - تولدت مبارک!
- لئو، تولدت مبارک! - لئو، تولدت مبارک!
تولدت مبارک!
یالا دیگه! کادوشو بدین!
- ها؟ - کادو دیگه!
یالا!
تولدت... تولدت مبارک عزیزم.
به کسی چیزی نگیا، چون آوردنِ حیوون تو کشتی ممنوعه.
ولی من کنسول بازی می‌خواستم!
تصمیم گرفتی یه حیوون وحشی بهش کادو بدی؟
اصلاً فکر نکردی اگه خطرناک باشه چی می‌شه؟
بی‌آزاره، فقط یه بچه‌ست.
حالا منو روشن کن، اصلاً از چه نژادیه؟
- یعنی نفهمیدی؟ - من که نه.
این که...
- این... - گربه‌ست!
کُلُمبیاییه.
با یه دُمِ خیلی دراز.
ما بهش می‌گیم «گربه دم‌دراز».
ببخشید، شما دیگه کی باشی؟
غیرقانونی جیم زده اومده تو کشتی.
ولی ازش نترسید!
طفلی می‌خواست از کشور فرار کنه.
- نه، دروغه. همه‌ش چرته! - گوش کن، من به کسی درباره گربه چیزی نمی‌گم.
ولی خواهش می‌کنم، می‌شه اینم پیش خودمون بمونه؟
بیا بریم حموم، باید بشوریمت.
چی! چه حمومی؟! آهای... ولم کن عوضیِ احمق!
- بیا بریم حسابی کف‌مالیت کنم. - کف؟!
واقعاً دلم کنسول می‌خواست...
- یعنی اینو دوست داره؟ - اون هر میوه‌ای رو می‌خوره.
دزدیدن یه حیوون فقط برای اینکه بدی به پسرت کادو بدی...
خب چی شد؟ از کادوش خوشش اومد؟ راضیه؟
واسه چی قایمکی چپیدی تو کشتی؟ دیگه راستشو بگو. هان؟
واسه اینکه گندی که زدم رو جمع کنم.
فقط من می‌دونستم لونه‌ی مارسوپیلامی کجاست.
خودم نقشه‌ش رو کشیدم.
جنگل پیچِ آبشار
خودمم از دستش دادم؛ یه مشت بندیتوسِ لجن دزدیدنش!
جاش تو آپارتمان نیست. اون متعلق به جنگله.
آه، تو جنگل... آره، آره. درسته. حق با شماست، بله.
فکرِ خوبی نیست.
اما... شاید بتونی بهم کمک کنی پسِش بگیرم؟
آخه خودم کادوش دادم، ضایعه بخوام پسش بگیرم.
نمی‌خوام حالشو بگیرم، من باباشم. می‌فهمی؟
باشه...
خیله‌خب.
به محض اینکه برسیم ساحل، میام و مارسوپیلامی رو ازت می‌گیرم.
یه جوری سر و تهش رو هم بیار، مثلاً بگو فرار کرده یا...
هر چی، تو تهِ خالی‌بندی هستی.
حله. عالیه. قبوله.
فقط قایم کردنش سخته.
- خیلی شیطونه. - نه، مشکلی نیست.
استفان بوییسون! تو کیفش قرص خواب داره.
- زدیم تو خال! - آره!
فقط یه سؤال دیگه:
اگه این حیوون انقدر برات عزیزه، چرا نرفتی سراغ پلیس؟
خیلی‌ها دنبال شکار مارسوپیلامی‌ان. خطرناکه لو بره.
حالیته؟
غیر از خودمون هیچ‌کی نباید بو ببره که اون اینجا پیش ماست.
هیچ‌کی!
#مارسوپیلامی #عاشق_حیوونا
سلام همگی! یه رفیق جدید پیدا کردم،
چه جیگریه! این یه مارسوپیلامیه.
ببینید چقدر ملوسه!
مگه می‌شه این جیگر رو لایک نکرد، قبول دارین؟
این ویدیو رو دست‌به‌دست کنید!
چه جیگریه! این یه مارسوپیلامیه.
حاضری، بیبی؟
#مارسوپیلامی #عاشق_حیوونا
شرمنده!
حالا دیگه می‌دونیم این موجود ملوس چیه: یه مارسوپیلامی! ایول!
- بیبی... - منم لنگه اینو می‌خوام!
همه دارن درباره‌ش حرف می‌زنن! درباره این حیوون ناناز.
یه سعودی خرپول حاضره یه میلیون دلار مایه بده به کسی که،
اینو براش ببره!
نمی‌دونم واسه شب چه برنامه‌ای دارین، ولی من که می‌زنم به چاک واسه شکار.
اون یارو تو باغ‌وحش چقدر بهمون مایه داد؟
ده هزار تا.
می‌ریم پسش می‌گیریم.
- خب تموم شد. گرفتمش. - تو روانی‌ای!
می‌دونی لئو از سایه خودشم می‌ترسه، اونوقت تو اینو بهش کادو می‌دی؟!
از قصد این کارو کردی؟
مسیو مالون
بعداً بهت زنگ می‌زنم. یه جونور از تخم دراومده، دارم میارمش!
این هر کوفتی هست بجز گربه. می‌خواستی یهو براش اورانگوتان بخری!
همون ریخت ننه ‌ت بسه. اگه خوشت نمیاد،
دفعه بعد با همون فاسقت برو مسافرت!
- من فاسق ندارم! - زر نزن. فکر کردی من هالوئم؟
فکر کردی اون پسره رو تو کمدت ندیدم؟
فقط چون لئو خونه بود کاری به کارش نداشتم.
صبر کن ببینم. تو کمد من یه پسره بود؟
- مچشو گرفتم. - و تو هیچی نگفتی؟!
اون روز دزد بهمون زده بود!
باورم نمیشه، تو دزد رو با دوست‌پسرم اشتباه گرفتی؟
می‌دونستم اصلاً نباید پامونو می‌ذاشتیم تو این کشتی کوفتی!
من... من... قبول دارم!
- نباید این آشغال رو برای لئو می‌خریدی. - آره.
یه کتابی، کنسولی، یه چیز درست‌وحسابی براش می‌خریدی!
از کادوش خوشش اومد...
اصلاً هم خوشش نیومد، خودش گفت کنسول می‌خواد!
می‌خواستم یه چیز خاص باشه. که یادش بمونه.
اصلاً از لئو پرسیدی؟ اون چی می‌خواست؟
ولم کن، می‌خوام تنها باشم.
گفتم که، دست از سرم بردار!
بشین.
شامپو بدن با رایحه پاپایا
وایسا، نه!
- چه خبره؟ - داره شامپو بدن می‌خوره!
بیا پایین!
- جدی میگی؟! - دست خودم نبود!
خیلی بالاست! نمی‌تونم بگیرمش!
اون‌جا یه چهارپایه هست، برو روش وایسا عزیزم.
ژل توالت
بالاست! بالاخره کمک می‌کنی یا نه؟
- آره! حتماً. - اومدم.
گرفتمش، ایول!
این که آب توالته!
خنده‌ت گرفته؟
الان چی؟ الانم خنده‌ت می‌آد؟
حالا خنده‌داره؟
چطوره؟ ها؟
می‌خوای چه غلطی بکنی؟
جنگ می‌خوای؟ ها؟! دنبال جنگ می‌گردی؟!
- من نبودم! - نه بابا؟
- به خدا اتفاقی بود! - پس مال منم اتفاقیه!
لئو! برو سراغ بابا!
خیلی حال داد، بیا باز هم انجام بدیم!
کار من نبود، کار این بود.
بگیرید بکپید!
بی‌بی، هر کی اول بخنده، یه فِین مهمون منه.
حالیته؟ شروع کردیم.
خندیدی، حالا بخورش!
پاک رد دادی، نه؟
یالا، لئو! یالا، لئو! یالا، لئو!
بالاتر! بالاتر! بالاتر!
آره! آره! آره!
- دمتون گرم! - و... شروع کردیم!
- یالا بیبی! - بکش، بکش!
- مامانو تشویق کن! - یالا! بدو!
ایول! ایول! ایول! بیبی!
نشست اقتصادی به پایان رسید...
- کی بود؟ - نمی‌دونم.
خیله‌خب، بی‌خیال. ادامه بدیم؟
- جرات یا حقیقت؟ - جرات!
ریمون، چطوری؟ داری رو به راه می‌شی؟
آره. نگاه کن، دیگه می‌تونم پاهامو تکون بدم.
آه، عالیه. ریمون؟
ریمون، من اینجام.
باورت نمی‌شه، یه چیزی پیدا کردم که تو کل عمرم ندیده بودم.
اسپری بدن؟
نه. اینو.
این یه حیوون قاچاقه!
چه گزارشی بشه از این!
بچه‌رو پیدا کنیم، حیوونم پیدا کردیم.
می‌دونی این چیه، بیبی؟
این مانگای موردعلاقه‌مه، «دراگون بال».
اینم «سون گوکوئه».
وقتی قاطی می‌کنه، موهاش مثل تو زرد می‌شه.
وقتی داره می‌جنگه،
یه توپِ آتیشیِ گنده از دستاش می‌زنه بیرون، این‌طوری:
امتحان کردم، ولی واسه من نمی‌شه...
اینا هم... اینا هفت‌تا گوی اژدها هستن.
اگه همه‌شون رو جمع کنی، یه اژدهای غول‌پیکر ظاهر می‌شه
و هر آرزویی داشته باشی رو برآورده می‌کنه.
از الان می‌دونم چی می‌خوام آرزو کنم.
پسرِ گلِ من داره چیکار می‌کنه، ها؟
بازم مانگا. من فک...
لئو، بی‌بی رو قایم کن و برو پیش مامان واسه صبحونه.
قایمش کن. زود باش، بدو.
همین‌جا منتظر بمون، زودی برمی‌گردم!
بشین.
او! سلام استفان.
این کادوی لئووه.
- واقعاً؟ - آره.
راضی به زحمت نبودیم...
تشک بازی آموزشی
- آخه ببین، لئو شش سالشه... - خب دقیقاً، این از شش ماهگی به بالاست.
- من رفتم بابا! - فعلاً قندعسل!
نمی‌خوای بهش بدی؟
داری چه غلطی می‌کنی! اینو نباید بخوری!
نه.
بسه دیگه! بیا بیرون! زود باش!
وایستا! تکون نخور.
وایسا!
مسیو مالون
- حدس بزن کیه، مسیو مالون! - تیکول!
اشتباه حدس زدی! استفان بوییسون‌ام از بخش فنی!
بوییسون؟ اونجا چه غلطی می‌کنی؟
- تو اون بسته رو باز کردی؟ - کدوم بسته؟
- نمی‌فهمم چی می‌گی... - انقدر منو خر فرض نکن!
اینجا چی داری؟
دارم درباره اون چیزی حرف می‌زنم که قاچاقی آوردی تو این کشتی تفریحی!
یه جونور با چشمای گنده و یه دماغ درشت
و یه دم بلند که باهاش همه رو لت‌وپار می‌کنه!
فهمیدم...
سوتی ندی‌ها، شاید بامزه به نظر بیاد،
ولی می‌تونه خیلی خطرناک باشه.
- حالا باید باهاش چیکار کنم؟ - اگه بدقلقلی کرد، بزن بیهوشش کن!
داریم آزمایش‌ها روی اون سیاهگوش رو تموم می‌کنیم، مسیو مالون.
همه چی طبق نقشه پیش می‌ره.
باید یه فکری به حال این کرد!
اصلاً نمیشه کنترلش کرد، این غیرممکنه!
- ترانکیلا، ترانکیلا! (آروم باش) - من نمی‌تونم آروم باشم،
داره کابینم رو داغون می‌کنه!
- یه فکری دارم. - چه فکری؟
- پیرانا. - یعنی چی... پیرانا می‌خوره؟
- فقط اینجوری آروم می‌شه. - عالیه!
حالا از کجا پیرانا پیدا کنیم؟
- اونا تو آکواریومِ روی عرشه‌ان. - چطوری بکشیمشون بیرون؟
من حتی قلاب هم ندارم، اصلاً تا حالا...
مگه کسِ دیگه‌ای نبود بره دنبالِ شکارِ پیرانا؟!
نمی‌خواست قلابِ ماهیگیریشو بهم بده.
چرا با گیتار کوبید تو سرِ من؟!
تخمِ‌جنِ کچل!
می‌دونی قیمتِ این گیتار چقدره؟
مالِ تورِ سالِ ۲۰۰۴ ئه!
بهتره به فکرِ هیکلِ خودت باشی، دست از سرِ ما بردار.
من تو کلِ دورانِ کاریم یه گرم هم وزن اضافه نکردم!
کمرم درد می‌کنه. این فرق داره!
اینجا خیلی شلوغه، این‌طوری خیلی زود لو می‌ریم.
- می‌ترسم نشه! - باید یه راهی پیدا کنیم.
فلای‌بورد
یه فکری به سرم زده.
عمراً پامو اونجا بذارم!
مگه جا پیدا کردید واسه خواب؟
آره، مگه جا پیدا کردید کپه بذارید؟
چطوری جیگرِ من؟
آره، اینجا دیگه از دستِ این آفتابِ لعنتی در امانیم.
ردیف نیست؟
خانم‌ها و آقایان، لطفاً توجه کنید!
همه بیاید نزدیک‌تر، الان نمایشِ فلای‌بورد شروع می‌شه!
یه اپراتورِ حرفه‌ای پرواز رو با ریموتِ مخصوص هدایت می‌کنه،
و ریکی سالسا با قدرتِ موتورِ جت، روی تخته می‌ره رو هوا!
دست بزنید! بلندتر! یالا!
پس وروجک من کجاست؟
ایناهاش!
و حالا غیب شد!
ایناهاش!
حالا دیگه نیست!
غیبش زده...
اصلاً نمی‌فهمم چی شد عزیزم!
داشتیم مثل همیشه بازی می‌کردیم، گفتم: «ایناهاش»...
و: «نیستش». و...
ایناهاش...
دستم خودم نبود!
یه کاری بکن! الانه که منو درسته قورت بده!
نجاتت میدم! فقط آروم باش!
آهای! آهای! کمک کنید!
خب، ردیفه، بیاین سریع صدا رو چک کنیم.
می‌تونیم فیلمبرداری رو ادامه بدیم.
درباره چی دارین فیلم می‌سازین؟
درباره منه، واسه برنامه «گمرک خفن».
اگه می‌خواید ریتینگتون بره بالا، از من فیلم بگیرید، من اصلاً مشکلی ندارم.
نه ممنون، وقتمون کمه، باید اون میمون زرده رو پیدا کنیم.
- اینطوری بهتره؟ - با لکه‌های سیاه؟
اگه بهتون بگم کجاست، یه گزارش از پخش آلبوم جدیدم تهیه می‌کنید؟
می‌دونی چی دوست دارم؟ ماکارونی، قارچ... خیلی خوشمزه‌ان!
- الو؟ - الو، تیکول؟
- بله؟ - وقتشه وارد عمل بشیم.
امشب میام سراغ مارسوپیلامی و برمی‌گردونمش به پالومبیا.
حله؟
ببین چی می‌خوام نشونت بدم.
حله.
آهان، پیداش کردم. بی‌بی، این عکس موردعلاقمه.
این عکس رو وقتی گرفتیم که مامان و بابا هنوز همدیگه رو دوست داشتن.
یعنی درست قبل از اینکه بابا دوباره گند بزنه به همه‌چی...
- جانم عزیزم؟ - سلام عشقم.
نمایش لئو که یادت نرفته؟
یادمه!
بپر بالا قهرمان! بجنب! وگرنه مامانت تیکه‌تیکه‌م می‌کنه!
ایول.
چه خبر؟ نمایش چطور بود؟
خیلی شرمنده‌ام که نیومدم... ولی بیا به مامانت چیزی نگیم، باشه؟
این یه راز بین خودمون باشه.
آه، یه لحظه صبر کن، فکر کنم بدونم کیه داره زنگ می‌زنه. الو؟
خب، برداشتیش؟
آره، آره، برداشتمش. دقیقاً همین‌جا جلوی چشممه...
بهت زنگ می‌زنم.
چرا لالمونی گرفته بودی؟
گزارش فوری
- تو... چی؟ - توجه: آدم‌ربایی.
یک کودک ربوده شده است.
ساموئل کافی ساعت ۱۷:۱۵ مفقود شد.
مشخصات: مو مشکی، چشم قهوه‌ای، یه لباس نینجای سبز تنشه.
این یه پیام اضطراریه از طرف وزارت دادگستری.
بابام نیومد دنبالم، پیاده راه افتادم برم خونه که گم شدم.
بعد یه آقاهه پیشنهاد داد که منو برسونه.
- همیشه همین‌طوری بوده، مشکلِ مارتین همینه.
دستت رو دراز می‌کنی سمتش، گازت می‌گیره.
بذا با اون ژان‌لوکِ وامونده‌ش بره! همکارشه دیگه.
- فکر نمی‌کنی واسه رانندگی زیادی مستی، جناب؟
- حق با توئه کوچولو، با مترو می‌ریم، اون‌طوری امن‌تره.
- مترو یا ماشین؟ راننده قبل از اینکه تصمیمش رو بگیره، کمی دو دل بود...
اون سریع یه یارویی به اسم ژان‌لوک رو به‌عنوان مقصر حادثه معرفی کرد.
مامان هیچ‌وقت بابا رو نبخشید. می‌گه اون یه آدم خودخواهیه.
تو خونواده‌ت رو نمی‌شناسی بیبی، اما در عوض من رو داری.
بابا، به نظرت می‌تونیم بیبی رو ببریم پیش خونواده‌ش؟
البته که می‌تونیم!
بهم قول می‌دی؟
آره، قول می‌دم.
بیبی، من می‌رم غذا بخورم، اما زودی برمی‌گردم پیشت.
- شب‌بخیر. - شب‌بخیر.
نمی‌شنوم چی می‌گی!
صبر کن، صبر کن، صبر کن...
دستات رو بیار جلو. بذار چربشون کنم.
مامان، این پنجمین باره امروز، من که قندی نیستم آب بشم.
دمت گرم عزیزم! وقتی پیشتون بودم همیشه این رو می‌گفتم.
«وقتی بودی»، آره. اما مسئله اینه که اصلاً نبودی.
خب، وقتی بهت پیشنهاد ازدواج دادم نباید ردم می‌کردی.
اصلاً بحث این نیست! اون‌وقت اسمم می‌شد تِس تیکول.
- خب که چی؟ - قیافه کشیش رو تصور کن.
الان برمی‌گردم.
حله، راه بازه. می‌تونید برید تو کابین.
- قرص خواب رو برداشتی؟ - آره، برداشتم!
- عالیه. - تیکول!
در موردت اشتباه فکر می‌کردم.
آدم خیلی باحالی هستی. واقعاً می‌گم.
- نه، اشتباه نمی‌کردی. - چرا؟
من اصلاً وقتم رو با خونواده‌م نمی‌گذرونم.
این بساط رو جمعش کن.
بابامون ما رو ول کرد، مثل پیراشکی‌های بیاتِ دیروز انداختمون دور.
توی قرعه‌کشی برنده شد، هواپیما و خونه و موتور خرید...
یه عالمه هم کابل HDMI خرید، معلوم نیست به چه دردی می‌خورد...
آخرش مادرمون تنهایی با بدبختی و حمالی ما رو بزرگ کرد.
- خیلی وقت پیش بود؟ - همین پارسال.
هلموت! کدوم گوری پلک می‌زنی؟ همه دارن دنبالت می‌گردن!
- واسه چی؟ - شوخی می‌کنی دیگه؟
نوبت توئه! بدو، یالله!
بدو، بدو، بدو! وقتِ نمایشته، رقص رو خوب تمرین کردی؟
بگیر.
تخت بخواب. خودم می‌برمت خونه.
- بنال تیکول کجاست! - تیکول دیگه کدوم خریه؟!
اون حیوونِ وحشی کجاست؟!
وایسا ریموند، صبر کن. باتری دوربینم تموم شد، ببخشید...
خب که چی؟ حالا باید باهاش چیکار کنیم؟
باید عوضش کنیم.
- ببخشید. - خیله خب.
- چیه، چیه، چه مشکلی پیش اومده؟ - هیچی.
همون‌جا که بودی وایسا، عالی‌ای.
تکون نخور.
تموم شد؟ باتری رو عوض کردین؟
و... حرکت!
- تیکول کجاست؟! اون حیوون کجاست؟! - کدوم تیکول؟! کدوم حیوون؟
- خب، ردیف شد؟ - عالی! خیلی خوب بود!
می‌دونین چیه؟
دوربینو خاموش کن. گوشیتو دربیار، یه عکس دیگه بگیریم.
کاستانیتاس!
امروز روز تو نیست، پپیتو.
آها، پس اینجایی!
و حالا بالاخره، همونی که منتظرش بودین!
و می‌بینم که طرفداراش از سراسر دنیا واسش اومدن!
یه کف مرتب برای فالکی!
بلندتر! شماهایی که دامن اسکاتلندی پوشیدین، خجالت نکشین!
فالکی! فالکی! فالکی!
این دیگه چیه؟!
بیبی! بیبی!
تیکول!
- رایمون! - آروم باش! آروم!
خونسردیتونو حفظ کنین!
همه‌چیو از دست دادم! یه بار دیگه انجامش بدیم!
- همه چی تحت کنترله... - ولم کن!
بچه‌ها، ممکنه چشمتون یه ذره بسوزه، ولی نترسین، چیزی نیست.
استوپادو! استوپادو، بیبی! استوپادو!
مرسی.
- چرا بهش قرص خواب ندادی؟! - دادم، دادم بهش قرص خوابو!
بفرما، ایناهاش! دو تا قرص بهش دادم!
فقط اونا اون قرصایی که باید، نبودن.
یعنی چی که... یعنی چی اونا اون قرصا نبودن؟
اونا یه ذره... یه ذره اثرشون فرق می‌کنه.
ها؟
بیبی! چرا بیهوشه؟
اون، اون، اون... داشت منو می‌کشید و اونجا...
یه مامور گمرکی بود که اصلاً مامور گمرک نبود...
چه خبره؟ دُمِش چرا اینطوری شده؟
- نمی‌دونم... - هوی، شماها! اون حیوون رو بدین به من!
حیوون رو بدین به من! همین الان!
حیوون رو بهش بدین. همین الان.
اگه می‌تونه بیاد خودش بگیره.
ولم کن!
اینطوری... درد نداره؟ مومِش زیاد داغ نیست؟
اصلاً، مرسی.
مامان؟
- چیزی نیست. - آخ، ببخشید عزیزم.
ببخشید... خیلی درد داره؟
قصدی نداشتم، معذرت می‌خوام...
بیا یه تیکه یخ بذاریم روش؟
حسابدار: دیوید تیکول
- الو؟ - الو، پلیس گمرک.
درباره یکی از کارمنداتون زنگ می‌زنم:
دیوید تیکول.
می‌شنوم.
اون توی قاچاق حیوونای عجیب و غریب دست داره.
شاید بتونیم مثل دو تا آدم حسابی با هم کنار بیاییم؟
می‌دونید، به این کار می‌گن رشوه، مسیو.
نه بابا، زود قضاوت نکنید...
- نه، برام جالبه، ادامه بده. - ببینید...
- خب؟ - حیوون رو برام بیارید،
تیکول رو هم دستگیر کنید...
خب، که چی؟
بیاید به باغ وحش من، اونجا از خجالتتون در می‌آم.
چطوری مثلاً؟
گرفت! ردیف شد، دیوید!
آسانسور داره می‌ره پایین.
بزن قدش! بیا...
مارسوپیلامی رو بهم بدید.
جدی می‌گی؟
چاره دیگه‌ای ندارم.
باید ببرمش فرانسه.
پیشنهاد می‌کنم قضیه رو با خوبی و خوشی حل کنیم.
خب، باید حدس می‌زدم.
چطور تونستم به کسی اعتماد کنم که به خونواده خودش هم خیانت کرده؟
بزنین بیرون! زود، یالا!
ما کدوم گوری هستیم؟
انقدر سر و صدا نکن.
تا تو کپه مرگت رو گذاشته بودی، دزدای دریایی کشتی رو گرفتن!
- جدی؟ - آره!
- چرا سر تا پام خیسه؟ - هیچی، فقط یه عروس دریایی نیشت زد.
خب که چی؟
خدا رو شکر کن، دیگه نمی‌سوزه.
اوه، جناب ناخدا، ناخدا!
می‌دونی دارن آدمارو گروگان می‌گیرن؟
معلومه که می‌دونم!
- حالا باید چیکار کنیم؟ - شماها آروم بشینین.
منم طبق پروتکلِ مخصوصِ همچین شرایطی عمل می‌کنم.
حالا این پروتکل‌تون چی هست؟
بندر اترتا هستم، جواب بدید!
سریع مسیرتون رو عوض کنید! خیلی به ساحل نزدیک شدید!
- حواستو جمع کن! - تو هم بشین!
یه فکری به سرم زد.
هی، هی، هی!
گوش کن... اگه تو و رفیقات ما رو ول کنین،
قول می‌دم واسه کنسرت بعدی‌م بهتون بلیط بدم.
برو، من خودم ترتیب اینو می‌دم.
یالا راه بیفت.
ریکی سالسا.
ببین کی اینجاست، عجب دیداری!
ما همو می‌شناسیم؟
می‌دونی چندتا نامه برات فرستادم... دریغ از یه جواب.
خیلی متأسفم، آخه اون‌قدر برام نامه می‌اومد که...
بخون!
- یعنی چی؟ - یعنی همین الان برام می‌رقصی و آواز می‌خونی.
- مثلاً یه جور کنسرت خصوصی؟ - آره. کنسرت.
خیله خب.
ما دنبال یه حیوون پشمالوایم. زرده با خال‌های سیاه.
می‌دونیم که همین‌جاست.
یکی‌یکی مسافرا رو می‌ندازیم تو آب،
تا وقتی که پیداش کنیم.
چه خبره؟
دمش رو کرده بود تو آستینم!
فکر کنم داره خواب می‌بینه.
هر کی اطلاعاتی داره دستش رو ببره بالا.
آهای تو! می‌دونی کجاست؟
- نه. - پس واسه چی دستت رو بردی بالا؟
فقط می‌خواستم بگم... که هیچی نمی‌دونم.
- بیا جلو. - چرا من؟
بیا جلو!
می‌دونی یا نه؟
بزن بیرون.
خودش، خودش، کار خودشه! تقصیر خودشه! اون...
خب چطوره؟ اینجا بهتون خوش می‌گذره؟
راستش واسه من که...
کار خودشه!
خودش!
فکر کردی خیلی زرنگی؟ اون بچه رو بیارید اینجا!
حله رئیس!
اگه نگی کجاست، همین الان بچه رو پرت می‌کنم ته دریا.
بهش دست نزنید!
این دیگه چیه؟
دارم بهتون هشدار می‌دم. اگه یه تار مو از سر این بچه کم بشه...
ببخشید کوچولو...
مثل اینکه فایده‌ای نداره.
خلاصش کنید.
باشه، شلیک کن.
برام مهم نیست!
اما لوِش نمی‌دم!
و دیگه عمراً... نتونید پیداش کنید.
یه جایی قایمش کردم که دستتون بهش نرسه.
یه جای مطمئن.
بفرما، اینم از یک میلیون دلارِ من.
- به بی‌بی دست نزنید! - گمشو اونور!
- گفتم بهش دست نزنید! - چیه فسقلی، مگه نشنیدی چی گفتم؟
تیکه‌تیکه‌شون کن بی‌بی!
بگیرید اون حیوونو!
ـ محاصره‌ش کنید! ـ گیرت انداختم، جونور کثیف!
بگیریدش!
گرفتمش!
ولش کن!
فقط ما موندیم.
ایول! بی‌بی!
کارتم... کارتم!
بی‌بی، تو از همه قوی‌تری!
چت شده بی‌بی؟ حالت خوب نیست؟
ـ وایسا، وایسا، وایسا! ـ عقلتونو از دست دادید؟ چرا این کارو کردید؟!
جای یه حیوون وحشی توی کشتی نیست!
ولی اون جون همه‌مونو نجات داد!
دزدای دریایی دقیقاً به خاطر اون به کشتی حمله کردن.
نه! می‌خواید باهاش چیکار کنید؟!
این حیوون به شدت خطرناکه. باید خلاصش کنن.
ـ چی؟ ـ نه!
ساکت باش. ممکنه تو رو هم خلاص کنن.
ـ شما حق ندارید! ـ گمرک هر غلطی بخواد می‌تونه بکنه.
نه! نمی‌تونید این کارو بکنید!
وایسید، تمومه. معامله کنسله.
نگفته بودید که می‌کشیدش.
اگه می‌خوای چیزی رو نجات بدی، از سابقه کاریت شروع کن.
اگه دنبال کسی می‌گردی که گناه رو بندازی گردنش،
پس برو یقه اون قاچاقچی رو بگیر که این حیوونو آورد اینجا.
واسه این‌که قاچاقش کنیم فرانسه.
دارین درباره کی حرف می‌زنین؟
همین یارو! بیاریدش.
بابا؟
دیوید...
چاره دیگه‌ای برام نذاشتن.
نه، بابا اینو واسه تولدم بهم کادو داد!
بابا، یه چیزی بهشون بگو!
بابا؟
بسه دیگه. ببرینش.
تس، باور کن! چاره‌ای نداشتم!
لئو، منو ببخش! همه‌چی رو توضیح می‌دم! قول می‌دم!
باورم نمی‌شه از همون اول داشت بهمون دروغ می‌گفت.
دلفین خودِ عوضیشه!
همه سالمین؟
اوناهاش!
تکون نخور!
نه!
تیکول! منم باهاتونم!
اونا می‌خوان مارسوپیلامی رو سر به نیست کنن!
همه‌اش هم تقصیر شماست!
هیچ‌وقت نمی‌بخشمتون!
اگه مارسوپیلامی رو واسه رئیس نبرم،
منو می‌ندازه جلوی کفتارها.
حالا دیگه همه‌چی رو از دست دادم...
پسرم، خونوادم...
بسه دیگه، انقدر نق‌نق نکنین!
دنبال من بیاین.
می‌ریم که مارسوپیلامی رو نجات بدیم.
خب چطوری؟
اون مأمور گمرک.
باید ردشو بزنیم.
اگه پیداش کنیم، می‌تونیم «بی‌بی» رو نجات بدیم.
اخبار
پلیس همچنان به دنبال قاچاقچیا، پابلیتو کامارون و داوید تیکوله.
کشتی به گل نشست. ناخدا تو سالن اسپا پیدا شد.
این آخری واسه پلیس و دستگاه قضا کاملاً شناخته‌شدست،
سال پیش یه بچه کر و لال رو درست جلوی مدرسه دزدیده بود.
و حالا اخبار اقتصادی.
بفرمایید.
درست فهمیدم؟ یعنی باغ‌وحش فقط یه پوششه؟
یه جورایی، آره...
با آزمایش‌هایی که روی حیوونای باغ‌وحش انجام می‌دیم،
داروهایی می‌سازیم که ویژگی‌های گونه‌های مختلف رو
به آدم منتقل می‌کنه.
مثلاً قرص‌هایی که از دی‌ان‌ای فیل گرفتیم واسه حافظه.
سیاه‌گوش واسه بینایی. تنبل هم واسه بچه‌های بیش‌فعال.
- جالبه. - آره.
دی‌ان‌ای اسب پونی چی؟ تصادفی چیزی ندارین؟
آخه یال و کوپال خوبی دارن... واسه رشد مو می‌گم.
خب، مارسوپیلامی رو واسه چی می‌خوای؟
دی‌ان‌اِیش مشکل کمبود قدرت بدنی رو حل می‌کنه،
همونایی که با بالا رفتن سن سراغ آدم میان.
بسیار خب، راهنمایی‌تون می‌کنم... معامله با شما لذت‌بخش بود.
منم همین‌طور، شما از تلویزیون بهتر پول می‌دین.
در ضمن، فصل دوم «گمرکِ خفن» رو از دست ندین، معرکه‌ست.
بپایین! با احتیاط!
آهان، ایناهاش! اینجاست!
تیکول! از جات تکون نخور!
اسلحه رو بنداز زمین!
تمومه، بزنیم به چاک!
یالا، بجنب، سریع!
ممنون بابت کمکت، ریکی.
قابلی نداشت. هر چی باشه به خاطر من کار به اینجا کشید.
فکر کنم دیگه وقتشه بیخیالِ کار و بارم بشم.
خوانیتو از من بهتره.
اون همه چی تمومه.
داره ضعیف می‌شه.
باید سریع برگردونیمش به پالومبیا.
چطوری؟ پیاده بریم؟
فکر کنم یه راهی باشه...
پدرم.
پسرم
ببین! یادِ من افتاده.
چی شده یادی از ما کردی؟
بابا، به کمکت احتیاج دارم.
توقع کمک داری، اون‌وقت حتی واسه عروسیم هم نیومدی؟
- ازدواجت؟
تو لاتاری بردی و من و مامانو دک کردی،
مثل یه مشت فاهیتای آشغال،
مغزت رد داده، پیرخرفت شدی!
خرفت؟ کدوم خرفت؟
کی این اراجیف رو به خوردت داده؟
من به خاطر صلاح مامانت ازش جدا شدم.
اون پول بردن اصلاً ربطی به این موضوع نداشت.
باشه، کمکت می‌کنم، ولی فقط به یه شرط:
اینکه بالاخره با نامادری‌ت آشنا بشی.
می‌زنم رو حالت تصویری.
- نه. نه... - اوکسانا!
به پسر گل‌ت سلام کن.
سلام پابلیتو! سلام!
خواهراش هم اینجان!
پابلیتو! پابلیتو! پابلیتو!
- پابلیتو! پابلیتو! پابلیتو! - پابلیتو...
- پابلیتو! - پابلیتو!
حالا شد.
ممنون که سر زدی، ولی واقعاً لازم نیست، می‌تونی بری.
نه بابا، این چه حرفیه. واسم خیلی مهمه که الان هواتو داشته باشم.
راستی، عجب تتو قشنگی رو پات داری.
اینا واریسه.
عجب منظره‌ایه!
- دیوید؟ - بابا؟
اینجا چیکار می‌کنی؟
فقط می‌خوام قبل از اینکه دیر بشه، باهاش خداحافظی کنین.
بی‌بی!
تو نجاتش دادی، بابا؟
رفقاهام کمکم کردن.
این چیه؟
همه‌جا پرِ پلیسه.
دیوید، حماقت نکن. هنوز دیر نشده.
من توی این وضعیتِ سگی کمکت می‌کنم.
با رایمون ردیفش کردم. نمی‌فرستت آب‌خنک بخوری،
اون‌وقت می‌تونی برگردی سرِ زندگیِ عادیت.
دیوید، حق انتخاب داری:
حیوون رو پس بدی و برگردی سرِ زندگی قبلیت،
یا اینکه کله‌شقی کنی و بیفتی گوشه‌ی زندان، دور از خانواده‌ی عزیزت.
خوب فکرهاتو بکن.
بسیار خب. تصمیمم رو گرفتم.
و بهترین راه رو انتخاب می‌کنم.
بابا، نه، بی‌بی رو بهشون نده.
مگه بهت قول ندادم که می‌بریمش پیشِ خونواده‌ش؟
دیگه وقتش رسیده.
- حیوون پیشِ اوناست! - جلوشون رو بگیرین!
- سوار ماشین‌ها شید! - حیوون دستِ اوناست!
دستور بده جاده‌ها رو ببندن!
دارن حیوونه رو می‌برن!
بشین پشت رول!
بپر بالا، داریم میریم فرودگاه! بجنب!
- لعنتی... - وایستا، تکون نخور! زود از ماشین بیاین بیرون!
سفت بچسب!
یالا، با من بیا!
بزن به لاستیکاش!
با احتیاط! آروم باش، آروم!
دیگه دیره احمق! برگرد تو!
جلو راهبنده!
- ژان پیر، می‌تونی قند بیاری؟ - بعداً، دستم بنده!
ژان پیر! ژان پیر!
مامان، چراغ قرمزه، خطرناکه.
ما که از قند نیستیم، مگه نه؟ سفت بچسب!
مامان، اوناهان، برو بهشون برس!
نیکول! نیکول!
شیرجه زدن ممنوع
- حیوون رو پس بدین! - تو فرودگاه می‌بینمت!
تیکول! تیکول!
صبر کنین!
از جات تکون نخور...
تیکول! تیکول! همین‌جا وایستا!
همه‌چی تمومه، تیکول.
انتخاب غلطی کردی.
ببخشید! می‌شه لطفاً کولر رو خاموش کنین؟
دمت گرم بیبی، ردیف شد!
- رسیدیم! - یکی زنگ بزنه به نیکول.
ریکی، وایسا! خوآنیتو تو موزیک‌ویدیو ازم استفاده می‌کنه، مگه نه؟
- صد در صد. - دمت گرم!
پس دیوید چی؟
بابام نمیاد.
صبر کنید...
اون کیه اونجا؟
اون بابامه.
دیابلو.
- بابا! - پسرم!
بابا! بابا!
خیلی دلم برات تنگ شده بود... بابا!
هیچی معلوم نیست، این ارتفاع‌سنج کدوم گوریه؟
عینک‌تو بزن بابا!
- خسته نشدی انقدر ادا جوونا رو درآوردی؟ - شروع نکن، من چشمام مثل عقاب کار می‌کنه!
خب. بزن بریم!
خروج اضطراری
همه چی ردیفه؟
ردیفه... ردیفه...
منو تنها نذارید!
هوی! منو ول نکنید، من اینجام!
اینجا گیر افتادم، دارید چه غلطی می‌کنید؟ ملت!
پس بابا کجاست؟
اون با ما نمیاد پسرم.
چرا؟
چون خیلی خاطرخواهمونه.
می‌خواستی ادای باهوشا رو دربیاری، ولی تهش پشت میله‌ها می‌پوسی.
عینِ حیوونای باغ‌وحش خودم.
این دیگه چه صیغه‌ایه؟
دارین چه غلطی می‌کنین؟
یکی دو تا سوال ازت داریم.
خبرنگار «گمرک خفن»
راجع به فساد و حیوون‌آزاری گزارش داده.
استفان، شرمنده که پات رو باز کردم به این کثافت‌کاری.
دمت گرم بابت کمکت.
آدمِ درستی هستی.
مرسی، لطف داری.
ولی اگه دقیق بشی، شما پامو نکشیدی وسط، کارِ RTL بود.
تریستا... استوپادو!
همین‌جاست.
هوبا-هوبا!
بیبی، با خونواده آشنا شو.
دلم برات تنگ می‌شه، بیبی.
با تو زندگی خیلی بهتر می‌شه.
فراموشت نمی‌کنم.
دوستت دارم.
یالا، تو هم برو. برو دنبال خونوادت بگرد.
برو. دلم برات تنگ می‌شه.
مغزت کار می‌کنه؟
- الو؟ - سلام، خوآنیتوئم.
ببین، با اینکه کار تکی‌م حسابی ترکوند
و واسه یه نسل کامل شدم بت و نماد جذابیت،
می‌خوام موزیک‌ویدئوی جدیدمو با تو بسازم.
وقتشه دوباره بدرخشی.
خب... آره، بیا دربارش گپ بزنیم.
تا وقتی این نقشه وجود داره...
مارسوپیلامی‌ها در خطرن.
پس باید پاره‌ش کنیم.
فقط اون موقع‌ست که...
دیگه هیچ‌وقت نمی‌بینیمش.
تو بی دوس
ریکی سالسا خوآنیتو
فیلیپ لاشو
ژامل دبوز
طارق بودالی
الودی فونتن
ژولین آروتی
آلبان ایوانف
رِم کریچی
و ژان رنو
و همچنین ژرار ژونیو، دیدیه بوردون
نویسندگان فیلمنامه: فیلیپ لاشو، پیر دودان
با حضور افتخاری: ژامل دبوز و محمد حمیدی
بر اساس کمیک‌های مارسوپیلامی اثر: آندره فرانکن
خالق شخصیت پابلیتو کامارون
آهنگسازان: ماکسیم دِپره، میکائیل تورژمان
تهیه‌کننده: پاتریس لودو هم‌تهیه‌کنندگان: اردوان صفی، پیر لاشو
کارگردان فیلیپ لاشو
تقدیم به وینس