..:: ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز ::.. BcMoviez.Com
.:: telegram: t.me/BcMoviez ::. .:: instagram: @BcMovie_co ::.
‫تــرجـمه از «آیـــدا»
‫خیلی‌خب، چون شما عزیزان کُلی ‫اتاق از ما گرفتید،
‫مایلیم که تخفیف ویژه رزرو گروهی ‫رو براتون اعمال کنیم.
‫و این‌که، خیلی دوست دارم ‫بدونم کیـا می‌خوان ازدواج کنن؟
‫اخه منم همین هفته پیش نامزد کردم.
‫نه؛ عروسی نداریم ‫یه رویداد خاصه...
‫تولد؟
‫نه؛ یه رویداد خانوادگیـه.
‫دورهمی خانوادگی!
‫خدایا....
‫ببخشید. من خیلی کنجکاوم.
‫همکـارم بغل اسم‌تون نوشته «مراسـم»
‫منظورش مراسم خاک‌سپاری بوده میکیلا.
‫خدای من...
‫خیلی ببخشید.
‫نه. نمی‌دونستی که. ‫فدای سرت.
‫عمیق‌ترین مراتب تسلیت من را به ‫مناسبت فقدان عزیزتان پذیرا باشید.
‫نه؛ همسر سابق‌ام بود.
‫ازش متنفر بودم.
‫نه متنفر نبودم.
‫اما قبل از این‌که این جریانات پیش بیاد ‫داشتم ازش طلاق می‌گرفتم.
‫الانم باید واسه مردی مراسم بگیـرم که
‫به هیچ عنوان دلش نمی‌خواست با من زندگی کنه.
‫آنی، عزیزدلم، میکیلا نیاز داره ‫روی کارش تمرکز کنه....
‫تازه نکته‌ی جالبش این‌جاست
‫اون زنی که باهاش بهم خیانت کرد امروز داره میـاد
‫تا توی کارهای مراسـمش به‌م کمک کنه.
‫پس...
‫اونقدرها هم فکر می‌کنی به‌مون خوش نمی‌گذره.
‫باشه پس؛ 12 تا اتاق ‫توی هیچ کدوم‌شون نمی‌شه سیگار کشید.
‫البته شما اگه نیاز داشتیـد بکشید.
‫- ممنونم. ‫- ممنون عزیزدلم.
‫« قسمت هشتم » ‫« زمستان »
‫وای! این رو یادت میاد؟
‫آقای شکلاتی‌ای که توی هرشی پارک دیدیم.
‫واقعی بود؟
‫همیشه فکر می‌کردم توی کابوس‌هام دیدمش.
‫وای. سفر خیلی خوبی بود. ‫یادت نمیاد؟
‫نه واقعاً. ببخشید.
‫حتماً خیلی کوچیک بودم.
‫جینی اومد.
‫سلام.
‫قربونت بشم...
‫سلام آن.
‫مرسی که دعوت‌م کردی.
‫خواهش می‌کنم.
‫خب، داشتم درمورد مراسمِ فردا فکر می‌کردم.
‫و چندتا ایده دارم.
‫راستش رو بخواین، این اولین بـاره که توی ‫یه مراسم خاک‌سپاری شرکت می‌کنم
‫چون ننه‌بزرگ بابا‌بزرگم‌هـام همه زنده‌ـن.
‫می‌دونی چیـه جینی؟
‫ما ترتیب همه‌چی رو دادیم، ‫تو نمی‌خواد خودت رو اذیت کنی.
‫اوه...
‫باشه!
‫خب، من چندتا از وسایلِ مورد علاقه‌ی نیک رو آوردم.
‫گفتـم شاید بخواین باهاش خاکشون کنید.
‫این عینکِ محافظ چشمـشه که توی ‫جشنواره «برنینگ من» بهش داده بودن.
‫و...
‫اینـم یکی از آلبوم‌های موردعلاقه‌ی نیکـه.
‫از یه گروهی به اسم «مانکن پوسی»
‫- توی فکرم بود... ‫- می‌دونی چیـه جینی؟
‫نظرت چیـه بیای توی ساخت «اسلاید شو» ‫بهم کمک کنی؟
‫اوه، حتماً.
‫سلام.
‫کجا می‌ری؟
‫باید برم ایستگاه قطار دنبال چندتا از فامیل‌هامون
‫و بعدشـم یه‌سر می‌رم سالن ترحیم...
‫چرا؟ مگه همه‌ کارها رو انجام ندادیم؟
‫خب؛ دارن سرمـون کلاه می‌ذارن. می‌خوان آن رو ‫تیغ بزنن و واسه یه کوزه 2500 دلار ازش بگیرن.
‫چی؟ من با 2500 دلار کل دندون‌هام رو درست کردم.
‫آره، تازه یه‌عالمـه چرت و پرت اضافی هم ‫نوشتن توی صورت‌حساب.
‫- عجب داستانی! ‫- هی...
‫می‌خوای من به‌جات برم؟ ‫می‌تونم باهاشون صحبت کنم‌ ارزون‌تر حساب کنن.
‫چی؟
‫والا تو همیشه یه‌کاری می‌کنی گرون‌تر حساب کنن!
‫یادت نمیـاد سر اون قضیه ‫بیمه «گیک اسکواد» اون سیم برق
‫12 دلاری رو کردن توی پاچه‌ت؟
‫آره اما اگه یادت باشه وقتی که خراب شد
‫کاملاً رایگان یدونه دیگه برامـون فرستادن.
‫البتـه منـهای هزینه پسـت دوباره و مرجوع کردنش.
‫می‌دونم که از نظـرت اونقدرها آدم به‌درد به‌بخوری نیستم
‫اما گاهی اوقات باید بهم اعتماد کنی ‫تا کمکت کنم.
‫خیلی‌خب؛ ممنونم. ‫پس تو برو سالن ترحیم.
‫ببین؛ می‌دونم اخیراً خیلی تحت فشار بودیم
‫و هیچ کدوم‌مون نمی‌دونیم چطوری ‫باید خودمون رو نجات بدیم
‫اما این اولین بارمـون نیست که ‫با همچین سختی‌هایی روبه‌رو می‌شیم
‫مثلاً، یادتـه وقتی خونه‌مون رو خریدیم، ‫یه‌روز بعدش من کـارم رو از دست دادم؟
‫واقعاً به‌گایی بود.
‫آره، یا وقتی که نـه ماهه باردار بودی
‫و گفتی نمی‌تونی بچه رو به‌دنیا ‫بیاری و می‌ترسی
‫شلوارم رو در نمی‌آوردم و اثر بی‌حسی زاییدن پریـد
‫آره.
‫ولی خب ما می‌دونیم باید چیکار کنیم.
‫فقط کافیـه تمام تلاش‌مون رو بکنیم ‫و دندون روی جیگر بذاریم
‫تمرکز کنیم
‫و تا وقتی همه‌چی درست نشده ‫بی‌خیال نشیم.
‫ازدواج همینه دیگه!
‫آره...
‫واقعاً سخته...
‫اشکال نداره.
‫همه‌چی درست می‌شه.
‫چطوری آخه؟
‫نیک مُرده. اوضاع واقعاً داغونه.
‫می‌دونم.
‫اما نیک دیگه الان یه پروانه‌ست ‫و این خیلی قشنگـه.
‫چی؟
‫دیشبِ خواب نیک رو دیدم.
‫کُلی پروانه دورش جمع شده بودن،
‫و خیلی خوشحال بود.
‫و امروز صبح، اَن یه مـاگ داد دستـم که ‫روش...
‫عکس پروانه بود!
‫آره.
‫فکرکنم این یه نشونه‌ست تا بدونیـم ‫اون همیشه پیشِ ماست.
‫خب، من زیاد به این جورچیزها باور ندارم.
‫اما من داشتم فکر می‌کردم که...
‫پیش نیومده بود بهت بگه از پروانه‌‌ها خوشش میـاد؟
‫یا نمی‌دونم، بگه یه ارتباط خاصی باهاشون داره؟
‫معلـومه که نه.
‫یه دختر بچه 9 سالـه یا ماریـا کری که نبود.
‫پروانه‌ها به تخمـش هم نبودن.
‫پس خیلی عجیبه که خودش الان یکی از اونا شده.
‫خیلی‌خب، همگی تمام عکس‌هاشون رو فرستادن؟
‫من سه تا فرستادم. والا با شماها سالی یه‌بـارم عکس ‫نمی‌گیریم.
‫خیلی‌خب، ممنون که یادآوری کردی با دوست‌های ‫گی‌ت بیشتر عکس می‌گیرین!
‫- آره خب. ‫- خب همین الان داشتم با مارتی صحبت می‌کردم.
‫- مارتی کیـه؟ ‫- مارتی گولاسـکا؛ سالن ترحیم گولاسکـا.
‫پسر باحالیه
‫عالیه. خرج و مخارج اضافی رو حذف کرد؟
‫خب، با توجه به حرف‌های مارتی،
‫تمام اون چیزهایی که فکر می‌کردی اضافی‌ان، ‫در واقع خیلی‌ هم مهـم
‫و ضروری‌ان.
‫پس محض احتیاط، چیزی رو حذف نکردیم.
‫خب از چهره‌ت می‌تونم حدس بزنم ‫فکر می‌کنی دوباره سرم رو کلاه گذاشتن
‫اما بهت قول می‌دم اینطور نیست.
‫نه. اشکالی نداره. ‫بعداً ردیف‌ش می‌کنم.
‫بریم سراغِ اسلایـد شو.
‫به‌به.
‫منم عکس‌هـام رو برات ایردراپ کردم. ‫چندتا از خوب‌هاش رو فرستادم.
‫- اوه. ‫- به‌به.
‫هـوم...
‫ماشالله زبون...
‫لُخته این‌جا؟
‫آره، اما نمی‌شه...
‫وای جینی. نمی‌دونم.
‫چیـه؟ چی شده؟
‫یه‌کوچولو خارج از عرف‌ـن...
‫از نظر من‌که خیلی عاشقانه‌ان.
‫نیـک عاشق این عکسش با بندبازهـا بود.
‫نه؛ می‌دونم که خوشش می‌اومده ‫و این عکس‌ها رو دوست داشته
‫فقط فکر نکنم دلش بخواد مردم با عکس‌هایی ‫که توش شبیـه
‫دلقک‌های سکس فرانسوی افتاده ازش یاد کنن.
‫خب، آره. فکر نکـنم حتی خودِ جینی ‫هم راضی باشه، مگه نه؟
‫منظورم اینه که، می‌تونی یه‌جور دیگـه ‫توی مراسـم مشارکت کنی
‫نمی‌دونم، درمورد نیک سخنرانی کنی...
‫آره، اینطوری عالی می‌شه!
‫حالا من عکس‌ها رو یه‌کاریـش می‌کنم.
‫نه؛ جدی می‌گم. اینطوری احساس خیلی ‫بهتری پیدا می‌کنم.
‫آره. ممنونم.
‫فردا می‌بینمتون دیگه، باشه؟
‫به‌نظرتون چقدر باشه؟ ‫سه تا پنج دقیقه اوکیه؟
‫حالا باهات هماهنگ می‌شم.
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب، خداحافظ.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫چرا؟
‫آخه خب شما از کجا می‌دونین؟ شاید اَن هم بخواد ‫جینی سخنرانی...
‫- نه. ‫- نه.
‫اَن، پِد تای خونگـی و ادایی بی‌مـزه میل داری؟
‫به‌نظر عالی میاد.
‫آره. می‌دونم.
‫باورم نمی‌شه مُرده...
‫نمی‌دونم حالـت رو بهتر می‌کنه یا نه اَن، ‫اما باید بگم اون همیشه پیشِ ماست.
‫آره.
‫از هردوتون ممنونم.
‫راستش رو بخوای، دیشب یه خوابی دیدم
‫- کلاود، کلاود... ‫- درموردِ نیک
‫اون ماگـی که امروز صبح بهم دادی رو یادتـه؟
‫همونی که روش عکس سنجاقـک داشت؟
‫جینی کجاست؟
‫برگشت هتل.
‫داشتم درموردِ مراسم فکر می‌کردم ‫و یه ایده‌ای به سرم زد.
‫به‌نظرتون به جینی اجازه بدم یه سخنرانی کوچیک داشته باشه؟
‫نه؛ عمراً بذارم فردا صحبت کنـه
‫آره. حدس می‌زدیم. ‫آره.
‫و خبر بعدی این‌که، اسلاید شـو خیلی خوب شده!
‫عالیه.
‫خب، با رفقیـت مارتی صحبت می‌کردم.
‫و بلاخره یه کوزه‌ی ‫مقرون‌به‌صرفـه و خوشگل پیدا کردیم.
‫حالا نمی‌دونم بدون اون پایه تاج گل ‫پلاتینی سیصد دلاری می‌خوایم چیکار کنیم،
‫اما یه‌راهی براش پیدا می‌کنیم.
‫می‌دونی، اصلاً نیازی به این‌کار نبود.
‫یعنی، فقط چون کاری که میخواستی ‫رو انجام ندادم، نیازی نبود زنگ بزنی.
‫مسئلـه این نیست جک. ‫کاری که گفته بودم رو انجام ندادی.
‫الان چرا داری می‌پری بـهم؟
‫هـا؟ پس اون حرف‌های «ازدواج همینه دیگه» ‫و این‌ها چی شد؟
‫«با هم تمام سختی‌ها رو پشت سر می‌ذاریم»؟
‫آخه جک؛ وقتی که خودش دائـم مسبب سختی‌ ‫و بدبختی‌هاست...
‫واسه چی برگشتی به جینی گفتی سخنرانی کنـه؟
‫سلام؛ ببخشید که مزاحم شدم.
‫- سلام عزیزم. ‫- اتاق خودتـه بابا.
‫فقط اومدم مسواک‌ام رو بردارم.
‫- باشه، برو برش دار ‫ - دندون‌هات رو حسابی تمیز کن.
‫- مطمئنی اشکال نداره ما توی اتاقت بخوابیم لایلا؟ ‫- آره بابا.
‫آره؛ آره. من پیش مامان راحتـم. ‫شب خوش.
‫می‌دونی، اتفاقاً خوب شد که بهش گفتم ‫سخنرانی کنه.
‫آره. دلـم براش سوخت. ‫از عکس‌هاش که نمی‌تونستی استفاده کنی!
‫واقعاً فکر کردی عکس‌های نیـک توی سیرک آفتاب
‫اونم با اون وضع، واسه اسلاید شویی که بچه‌هاش ‫هم قراره ببینن مناسبـه؟
‫- نه. ‫- نه.
‫پس کاش به‌‌جاش به جینی می‌گفتی که ‫عکس‌هاش خیلی تخمیـه!
‫اصلاً می‌تونستی خودت با اَن صحبت کنی!
‫اما نکردی؛ چون باید همیشه ‫نقشِ آدم خوبه رو بازی کنی.
‫و می‌دونی دیگه، منم می‌شم آدم بده.
‫ببخشید؛ یادم رفت کتاب‌ام رو بردارم.
‫مطمئنی نمی‌خوای این‌جا بخوابی؟
‫- ما می‌تونیم بریم یه‌جای دیگه. حتی روی سقف ‫- آره. هرجا باشه اوکیـه.
‫کاش فقط یه‌بار به من اعتماد می‌کردی!
‫- خب؟ هیچوقت به من اعتماد نمی‌کنی. ‫- آره، می‌دونی چرا؟
‫چون هرموقع روت حساب می‌کنم گند می‌زنی!
‫و دردسرهاش می‌مونه واسه من؛ ‫برای همین دیگه خسته‌ام.
‫دیگه به‌گایی هات رو جمع نمی‌کنم؛ ‫فردا صبح هم خودت برو با جینی صحبت کن.
‫خدایا، بعضی وقت‌ها واقعاً بداخلاق می‌شی!
‫خب، اگه اینقدر آدم داغونی‌ام، ‫چرا به دوستات توی «وکیل من» زنگ نمی‌زنی؟ ‫(یک برنامه برای مشاوره حقوقی)
‫این هفته خیلی زحمت کشیدی. ‫اَن یه دنیا ازت ممنونه.
‫خب، حقـه نیکـه که یه خداحافظی آبرومندانه داشته باشه.
‫یکی اومده.
‫سلام. برای مراسم اومدیم.
‫اوه، بله خانم.
‫ما قراره توی اداره‌ی این رویداد غم‌انگیز بهتون کمک کنیم.
‫- تسلیت می‌گم. ‫- تسلیت می‌گم.
‫می‌تونم بدونم در چرا قفلـه؟
‫بله، به پدرم گفته بودید...
‫ساعتِ ملاقات خصوصی خانوادگی رو نمی‌خواین...
‫یه لحظه صبر کنید
‫می‌خواین داخل منتظر بمونیـد؟
‫بله می‌خوایم
‫چرا هیچی آماده نیست؟
‫اوه، این‌جا که کلیسای اصلیـه
‫همونطور که درخواست کرده بودید،مراسم‌تون ‫توی اتاق سوگواری برگزار می‌شه.
‫اوه...
‫فکر کنم مارتی منظورش همین‌ها بود.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫اوه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫حالت چطوره؟
‫خوبم.
‫اوهوم...
‫ممنون که پرسیدی.
‫بله.
‫خب، گوش کن.
‫- من و کیت داشتیم صحبت می‌کردیم... ‫- خب؟
‫و می‌دونم که زیاد دوست نداری جینی ‫سخنرانی کنه...
‫چرا باز داریم درمورد این موضوع حرف می‌زنیم؟
‫خب، باشه.
‫ببین، راستش رو بخوام، من یه گندی زدم.
‫به جینی گفتم که می‌تونه سخنرانی کنه.
‫نه!
‫- اگه امکانش هست که یه‌جوری... ‫- نه!
‫دیگه از این بازی خسته شدم. ‫یه‌بارم که شده بذارید خط قرمـزم رو حفظ کنم.
‫ببین، آخه...
‫این مراسم برای خانواده‌ی واقعیـشه؛ ‫نه دختری که باهاش توی رابطه بوده.
‫خب، از نظر من نیـک خیلی بیشتر ‫از این حرف‌ها دوستش داشته...
‫تقریباً کل سال گذشته رو با هم گذروندن.
‫خب، یـه سـالم زده بود توی فاز «جودو».
‫باید به استاد استیـو بگیم بیاد سخنرانی کنه؟
‫فکر نکنم.
‫ما زن و شوهر بودیم.
‫بچه داشتیم. ‫یه عمر با هم بودیم.
‫واقعاً فرق می‌کنه. ‫فرق می‌کنه...
‫لیاقتِ این رو نداره بره اون بالا ‫و مثل من سخنرانی کنه
‫آره. آره. فقط خواستم برای چهارمیـن ‫بار بپرسم تا مطمئن بشم.
‫چون خودمم باهات موافقم. آره.
.:: telegram: t.me/BcMoviez ::. .:: instagram: @BcMovie_co ::.
‫سلام کیت...
‫سلام.
‫می‌خواستم بدونم کِی باید برم سخنرانی کنم؟
‫جک بهت نگفت؟
‫درسته، خب...
‫خب، اَن گفت خیلی بهتر می‌شه اگه ‫مراسم رو جمع‌وجور تر برگزار کنیم.
‫می‌دونی دیگه، یه‌چیز خانوادگیه...
‫برای همین فقط اَن قراره سخنرانی کنه.
‫ولی اَن حتی درست حسابی نیک رو نمی‌شناخت.
‫جینی، اَن و نیک 25 سال با هم زندگی کردن.
‫خب، اهمیتی نداره
‫کل عمرتو با آدم اشتباهی بگذرونی،
‫ اندازه‌ی یه لحظه کنار عشق واقعی‌ت نمی‌ارزه.
‫عشق واقعی؛ بله.
‫می‌دونم که احساس می‌کنی اون 8 ‫مـاهی که با نیـک بودی
‫مهم‌ترین و بهترین اتفاقه زندگیـته.
‫اما یک روز، امیدوارم،
‫با یکی ازدواج کنی و 25 سال با هم زندگی کنید
‫اون‌وقت می‌فهمی تمام این ماجراها ‫گذرا و بی اهمیت بودن.
‫گذرا؟
‫یه اتفاق گذرای قشنگ.
‫منظورم من اینه که یه زندگی خیلی قشنگ در انتظارتـه.
‫- ممنونم. ‫- ببخشید.
‫خب ما آماده‌ایم. ‫خودم بذارمـش...
‫یا خودتون زحمت می‌کشید؟
‫این چیـه؟
‫خاکستر خدابیامرزـه.
‫- چرا شکلِ کفشـه؟ ‫- خودتون این مدل رو سفارش دادید.
‫شمار 619، اوجِ زیبایی.
‫نه؛ آخه این‌که شکلِ کوزه نیست!
‫یعنی خب، اگه مدلی که مشتری انتخاب ‫می‌کنه کوزه نیست باید بهشون بگین!
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫این...این نیکـه؟
‫نه. قراره عوضش کنیم. عوضش می‌کنیم. ‫می‌شه عوضش کرد دیگه؟
‫خب راستش پدرم باید در این‌باره تصمیم بگیره.
‫بهش گفته بودید که مراسم قراره ساده و جمع‌وجور باشه
‫الانـم رفته سمتِ شمال ‫توی کلبه‌ ماهی‌گیری‌ش
‫خوش به حال مارتی. ‫عکس اونجارو بهم نشون داده بود.
‫خیلی خب کایلر.
‫- خیلی‌خب بیا بریم بذاریمش سرجاش ‫- واقعاً؟
‫یکم با جینی صحبت کردم ‫و همه‌چی اوکی شد. خیلی زحمت کشیدی.
‫جینی؟ من فکر کردم گفتی برو با اَن صحبت کن!
‫خدایا خفه‌م کن.
‫خب...
‫خیلی‌خب، هرموقع آماده بودی شروع کن.
‫و آهان...یه‌چیزی.
‫کوزه‌مـون موقـتی این شکلیه.
‫اون کفشِ پاشه‌بلنده رقاصه‌هاست؟
‫آره؛ اما دوباره می‌گم، موقتیـه ‫فردا درست‌ش می‌کنیم
‫باشه؟ پس...
‫شروع کن اَن.
‫سلام.
‫امروز دور هم جمع شدیم تا یاد و خاطره کسی ‫که برای همه‌مون عزیز بود رو زنده نگه داریم.
‫نیکولاس پگانو.
‫نیک عزیزمون.
‫وقتی که من و نیک تازه با هم آشنا شده بودیم، ‫ازم خواست کمکش کنم چند تابلوی هنری بخره.
‫وقتی ازش پرسیدم چه سبکی رو دوست داره، ‫گفت: «هر چی که باکلاس‌تره.»
‫بهش گفتم هنر باید احساس خلق ‫کنه و دل آدم رو به لرزه در بیاره.
‫به ده تا گالری مختلف سر زدیم؛ ‫اما هیچی چشم‌مون رو نگرفت.
‫تا اینکه یه هنرمند خیابونی رو دیدیم،
‫و نیک پا فشاری کرد که کاریکاتورمون رو بکشه.
‫آخرش وقتی تابلـو تموم شد؛ بهش نگاه کرد خودش ‫رو موتور نشسته بود و من توی صندلی کناری‌ش
‫و گفت: ‫«این چیزیـه که دل من رو به لرزه درمیاره»
‫و بیست سالِ تموم،
‫اون تابلو‌ی زیـبا روی دیوار خونه‌مون آویزون بود
‫یعنی خب منظورم خونه‌ی خودش بود.
‫احتمال زیاد بعداً برش داشته.
‫ببخشید. ببخشید. ‫حرف زدن راجع بهـش خیلی سخته.
‫از یه طرف، کلی خاطره‌ی...
‫قشنگ با هم داریم و از یه طرف دیگه، ‫بهم گفت می‌خواد ترکم کنه...
‫همون موقع که منتظر کارشناس بیمه بودیم ‫تا انبار منفجرشده‌مونو بررسی کنه.
‫فکر می‌کردم می‌شناسمش، ‫اما در واقع اصلاً نمی‌شناختمش.
‫مثلاً من اصلاً نمی‌دونستم عاشقِ ‫گروه «مانکی پوسی»ـه
‫«مانکن»...
‫آهان بله. خیلی هم عالی.
‫ظاهراً خانم مطلقـه لقمه‌ی بزرگ‌تر از دهنش برداشته.
‫بهتره یکی دیگه سخنرانی رو ادامه بده.
‫کلاود، گفتی می‌خوای درمورد اون ‫ماگ و این چیزها یه‌حرفایی بزنی...
‫اوه.
‫آره.
‫ممنونم اَن
‫دوست عزیزمون نیک الان دیگه یه پروانه‌ست...
‫خیلی‌خب؛ لایلا و بـث به قطارشون رسیدن.
‫خوبه.
‫این رو کجا بذارم؟
‫هر مراسم خاک‌سپاری‌ای سوتی‌های خودش رو داره.
‫درکل، فکرکنم رفیق‌مون رو خوب بدرقـه کردیم.
‫- امیدوارم. ‫- آره؛ گمون کنم حق با توئـه.
‫خدای من؛ زده به سرتـون؟
‫ببخشید؟
‫جدی‌ام؛ چطور روتون می‌شه بگیـن ‫خاک‌سپاری خوب بود؟
‫یعنی فکر کردید سخنرانی ‫چندثانیه‌ای مـن قراره
‫از این کیری که معلوم نیست ‫چه کوفتی بود بیشتر آبروتون رو ببره؟
‫- وای... ‫- جینی!
‫نه؛ دیگه به اینجام رسیده. ‫خب؟
‫عکس‌های من رو پاک کنید،
‫عینک محافظ چشم جشنوره «برنینگ ‫من» رو توی خونه جا بذارید،
‫با من مثل بچه‌ها رفتار کنید، ‫اما رابطه من و نیک گذرا نبود!
‫من و نیک داشتیم یه زندگی ‫واقعی با هم می‌ساختیم.
‫می‌رم یکم هوا بخورم
‫جینی، صبرکن.
‫گفتم می‌خوام برم یکم هوا بخورم. ‫اشکالی نداره یا اینـم باید با کیت هماهنگ کنی؟
‫حرف دردناک اما حَقـی بود.
‫جینی هنوز جواب نمی‌ده.
‫هوا داره تاریک می‌شه...
‫کسی نیست زنگ بزنیم بره پیداش کنـه؟ ‫مثلاً نگهبان دریاچه‌ای کسی...
‫- نه. خودمون می‌ریم دنبالش می‌گردیم. ‫- باشه.
‫نه اَن، تو نه. ‫امروز به اندازه کافی اذیت شدی.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره
‫ازم عصبانی نباش.
‫اَن ازم خواست سخنرانی کنم...
‫صرفاً چون باور نداری نیک الان یه پروانه‌ست ‫دلیل نمی‌شه...
‫نه، باور ندارم.
‫هزاربار هم بهت گفتم؛ ‫اما هی تکرار می‌کنی.
‫کلاود، تو هیچوقت حتی اجازه نمی‌دی ‫احساسات خودم رو تجربه کنم.
‫اصلاً اینطوری نیست. ‫همیشه این اجازه رو بهت دادم.
‫نه. نه. نه. ‫تو همیشه می‌خوای من حالم خوب باشه. خوشحال باشم
‫و وقتی که اینطوری نیست، یه مشت چرت و ‫پرت سرهم می‌کنی و می‌گی دوستم حشره‌ست!
‫- چرت و پرت نیست. خیلی قشنگه! ‫- اگه من مُرده بودم چی؟
‫می‌رفتی می‌گشتی و به همه می‌گفتی ‫من یه پرنده‌ام؟
‫انگار کلاً تو یه عالم دیگه‌ای،
‫و من دارم تمام این روزهای سخت ‫رو تنهایی می‌گذرونم.
‫بدترین بلای ممکن سر دوستمون اومده، ‫خیلی یهویی و کاملاً پوچ...
‫خواهشاً اینقدر سعی نکن توجیه‌ش کنی!
‫اینقدر نـگو «اشکالی نداره؛ ‫اون‌که واقعاً نمرده» چون اون مُرده!
‫اون یه پروانه‌ی کوفتی نیست. مُرده!
‫اصلاً هم قشنگ نیست و ‫از عالم غیب دستور نیومده.
‫واقعاً ناراحت‌کننده‌ست.
‫پس خواهشاً بذار ناراحت باشم.
‫شاید واقعاً پروانه نیست...
‫نه.
‫شایدم هست...
‫بیا راه بریم.
‫جینی!
‫صبرکن. اون سمت.
‫آهای جینی!
‫بابت اتفاقاتی که افتاد واقعاً متاسفیم.
‫جینی؟
‫اه. وایسا. گوزن بود که!
‫جینی!
‫وایسا ببینم، این یکی از اون چترهای ‫تزئینی‌ـه که اُن...
‫وایسا. وایسا. ‫ما الان روی دریاچه‌ایـم؟
‫این یخـه؟ ما روی یـخ وایستادیم؟
‫یا خدا؛ صدای ترک خوردن یخ میاد!
‫- داره می‌شکنه! ‫- آروم باش بابا، یه اینچ بیشتر عمقـش...
‫ممنونم.
‫ببخشید جینی.
‫باید می‌ذاشتم سخنرانی کنی.
‫چرا نذاشتی؟
‫فکر کنم...
‫می‌ترسیدم.
‫که اگه حرف‌های قشنگ بزنی،
‫25 سال زندگی ما رو بی‌اهمیت و بی‌معنی جلوه می‌ده.
‫و...می‌خواستم برای آخرین بار مجازات‌ش کنم.
‫لعنت بهش.
‫می‌دونستم که خودش هم دوست داشت ‫تو سخنرانی کنی و اجازه ندادم.
‫اَن، من فقط دلم می‌خواست چندتا حرف قشنگ بزنم
‫چون قبل از مرگـش با هم دعوا کرده بودیم.
‫فدای سرت.
‫سعی کن گریه نکنی.
‫من ازش عصبانی بودم و به‌خاطر همین
‫رفت توی اون مغازه.
‫شاید ما اونقدرها هم که فکر می‌کردم ‫خوشخبت نبودیم.
‫شاید یه رابطه گذرا بوده.
‫
‫نه...
‫عکس‌هاتون رو دیدم.
‫توی همه‌ی عکس‌ها تقریباً لخت بودید
‫و توی یکی‌شون سر شومبول‌ـش افتاده بود توی کادر.
‫یا خدا!
‫مطمئن بالش خوشحال بوده جینی.
‫تا حالا هیچوقت اینقدر خوشحال ندیده بودمش.
‫عوضی.
‫واقعاً؟
‫خیلی‌خب. بیا بریم داخل. ‫خیلی سرده.
‫آره.
‫راستش، حالا که این‌جایی...
‫جـک! کمک!
‫چی شده؟ صدای کیته؟
‫زیر پـام رو حس نمی‌کنم!
‫- چه غلطی می‌کنین؟ ‫- دنی کمک!
‫نه! نیاید. داره می‌شکنه!
‫- خواهش می‌کنم. ‫- باشه.
‫خیلی‌خب. ببین. ‫تمام حواست به من باشه.
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب.
‫تا سه می‌شمارم و می‌کشونمت بیرون. ‫یک، دو، سه.
‫گندش بزنن. چه خاکی تو سرمون کنیم؟
‫صبرکن. صبرکن. صبرکن.
‫خب، تو جنگ آسترلیتز،
‫ناپلئون روس‌ها رو کشوند رو یه دریاچه یخ‌زده.
‫خواهش می‌کنم از بالای منبر بیا پایین و بگو ‫چه غلطی کنیم.
‫باید تا جایی که می‌تونیم روی یخ‌ها غلط بزنیم
‫نه؛ اصلاً با عقل جور در نمیاد.
‫باید تند تند بدوویم و بریم؛ ‫مثل راه رفتن مارمولک روی آب.
‫نه؛ بهم اعتماد کن
‫- باشه. ‫- باشه.
‫کامل دراز بکش و خودت رو غلت بده.
‫دارن چیکار می‌کنن؟
‫ماجرایِ ناپلئون! تازه کتاب‌ش رو تموم کردم.
‫غلت بخور.
‫- غلت بخور. ‫- غلت. غلت.
‫دارم غلت می‌خورم. خدای من.
‫خدای من.
‫تو جون‌مون رو نجات دادی!
‫ممکن بود بمیریم.
‫نیک مُرده...
‫عزیزم؛ آره...
‫- نیک مُرده. آره. ‫- کیت؟
‫- اشکال نداره. ‫- کیت. خدای من.
‫اوه!
‫به‌خاطر نیکـه...
‫باشه.
‫چیزی نیست.
‫همه‌چی درست می‌شه.
‫نه. نمی‌شه. ‫اوضاع خیلی داغونه!
‫خیلی داغونه!
‫هنوز که سردتـه!
‫خیلی سرده!
‫بیا. زودباش.
‫دوش فایده‌ای نداشت.
‫- الان لقمه‌پیچـت می‌کنم گرم می‌شی. ‫- باشه.
‫آره. باشه. ‫خواهش می‌کنم لقمه‌پیچ‌ام کن.
‫بزن بریم.
‫بریم. اونطوری نگه‌ش دار.
‫گندش بزنن؛ خدایا...
‫- بیا؛ دراز بکش. ‫- بذارم اون‌جا.
‫باشه. بریم اون‌جا.
‫بفرما. بذار اینم بکشم روت
‫چطوره؟
‫اصلاً دوست ندارم این حرف رو بزنم؛ ‫اما می‌شه بیای روم دراز بکشی؟
‫آره. آره.
‫خوبه؟
‫من واقعاً متاسفم.
‫باید به حرفت گوش می‌کردم. ‫به حرف تو و مارتی.
‫نه؛ ببین. دیروز حق با تو بود.
‫باید دندون روی جیگر بذاریم.
‫چون ازدواج همیـنه دیگه. ‫جون کندن و تعهد قلبی می‌خواد.
‫یه تصمیمیه که باید هر روز از ته دل تکرارش کنی.
‫نه؛ همه اینا چرت و پرته.
‫تنها چیزی که می‌دونم اینه که ‫تو نیمه گمشده منی.
‫خب، کی موافقـه ازدواج‌مون ادامه پیدا کنه؟
‫اوه؛ ظاهراً باید دوباره بـرم سراغِ «وکیل من»
‫- نه. ‫- چی؟ به چه جراتی؟
‫ببخشید؛ اما برای اعلام رضایت برای ‫ادامه این رابطه باید دست‌تون رو ببرید بالا!
‫- بابا یه لحظه صبرکن. ‫- نـه!
‫حالا شد.
‫- قبوله دیگه. ‫- قبوله.
‫چیـه؟
‫می‌دونم بعضی وقت‌ها زیاده‌روی می‌کنم.
‫اوه...
‫نه، اینطور نیست.
‫نـه؟
‫اتفاقاً همیشه به‌اندازه و به‌جا رفتار می‌کنی.
‫باشه.
‫- چیـه؟ ‫- بی‌زحمت این رو برام هم بزن.
‫چشم.
‫به‌نظرت زیره‌هاش کجاست؟
‫هـوم، بغل این بطری آب یه مشت ادویه داره.
‫هـوم...
‫و...
‫بغل این چراغ‌قهوه هم چندتایی هست.
‫«بابایی»
‫- دستور پخت مامان‌بزرگمـه. ‫- خیلی خوبه!
‫عالی شده.
‫- ترکوندیم. ‫- ترکوندید.
‫خیلی هم سریع آماده شد.
‫واقعاً ممنون.
‫
‫جینی؟
‫اگه دلت خواست، می‌تونی متنی ‫که نوشتی رو بخونی.
‫اگه دوست داری‌ها.
‫حتماً.
‫چشم. ممنون.
‫آم...
‫«نیک یه‌بار گفت شخصیت من مثل نون تُست کره‌ایه»
‫«اگه من تُست کره‌ای‌ام، نیک هم یه املت یونانیـه.»
‫«مقوی و سیرکننده...و همیشه پر از غافلگیری»
‫وای، اگه می‌خوندمـش باز هم آبرومون می‌رفت. نـه؟
‫نـه!
‫فدای سرت. مگه فقط یه‌نفر باید سخنرانی کنـه ‫و از خاطرات‌ش بگه...
‫برای مراسم من همه‌تون باید سخنرانی کنید!
‫همه‌تون، به‌علاوه...
‫خواهشاً درموردِ اون اکیپ دوستات ‫که خیلی از ما خفن‌ترن حرف نزن.
‫- واقعاً ناراحت می‌شم. ‫- می‌دونم؛ ولی خیلی خفن‌ان!
‫می‌دونین به‌نظرم چیکار کنیم؟ ‫به افتخار نیک همگی بریم سفر.
‫- آره. ‫- ایول.
‫همیشه دلش می‌خواست بره مونتانا و ماهی‌گیری کنه.
‫- کیر توی موناتا! ‫- هـی!
‫نه، آخه خیلی دوست داشت...
‫من می‌گم بریم ایسلند و شفق‌های قطبی رو ببینیم
‫چون همیشه مخالفِ سفر به اونجا بود.
‫همیشه می‌گفت: «مگـه خـرم واسه دیدن محافظِ صفحه ‫خدا برم اون‌جا تا ماتحتـم یخ بزنه؟»
‫- ازمون عصبانی می‌شه. ‫- یه به‌سلامتی‌تون نشـه؟
‫- باشه. با ایـن؟ ‫- پیک‌ها رو بده به بچه‌ها لطفاً.
‫عزیزدلم.
‫- بفرما. ‫- عشقم.
‫ممنون.
‫نیک عاشق دوستـاش، خانواده‌ش و اسکـاچ بود.
‫حال‌به‌هم‌زن ترین نوشیدنی دنیا.
‫- به ‌افتخار نیک. ‫- به افتخار نیک.
‫- به‌سلامتی. ‫- به‌سلامتی.
‫- به ‌افتخار نیک. ‫- به افتخار نیک.
‫هـوم...
‫بله...
‫خانم خانم‌ها حامله‌ست!
بی سی موویز مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده BcMoviez.Com
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بی سی موویز ::.. .:: telegram: t.me/BcMoviez ::. .:: instagram: @BcMovie_co ::.