« بی سی موویز تقدیم میکند » .:: BcMoviez.Com ::.
کانال تلگرام و اينستاگرام بی سی موویز t.me/BcMoviez
‫«مدیسون»
‫آفرین
‫خیلی از وجود قلاب توی غذاش ‫خوش‌حال نیست.
‫با ملخ گرفتیش؟
‫ملخ‌ها اومدن روی آب؟
‫یکی‌شون اومده.
‫گولِ این طعمه‌ی سالمون‌فلای رو نمی‌خورن.
‫گولِ عرضه کردنت رو نمی‌خورن.
‫داری می‌کوبیش به آب. ‫آروم بندازش.
‫خیلی از مچت استفاده می‌کنی.
‫مگه داری تاکسی می‌گیری؟
‫آروم بندازش.
‫این شکلی.
‫و تله رو گرفت.
‫از این راه امرار معاش می‌کنم، برادر.
‫خب، یه‌جورهایی البته.
‫باید باهاش امرار معاش بکنی.
‫هیچ‌وقت علاقه‌ت رو تبدیل به کار نکن.
‫خب، نقطه مقابل این حرف می‌شه: ‫عاشق کارت باش،
‫اینجوری هیچ‌وقت کار نمی‌کنی.
‫- عاشق کارتی؟ ‫- من از کارم خوشم هم نمیاد.
‫باید تحلیلش کنی پس.
‫دقیقا دارم همین کار رو می‌کنم.
‫خوش‌حالم داری یه کاری می‌کنی،
‫چون ماهی که نمی‌گیری.
‫بهتره اون کاری که فکر می‌کنم ‫داری می‌کنی رو نکنی.
‫- دارم پوره به قلاب می‌بندم. ‫- غلط کردی.
‫این آخرین روزمه، پاول.
‫پوره بهش می‌بندم.
‫و اگه حتی یه ذره سر به سرم بذاری،
‫طعمه‌ی مصنوعی می‌بندم.
‫اصلا دیگه نمی‌شناسمت.
‫قیافه‌ت رو می‌شناسم،
‫ولی حرف‌هایی که می‌زنی، ‫حرف‌های یه غریبه‌ست.
‫حساب نیست.
‫خوبم حسابه.
‫قرقره‌ی چرخون توی ماشین دارم.
‫نظرت چیه یه تیکه پنیر ‫بذاری روی قلاب سه‌شاخ؟
‫گم شو بینم.
‫هی.
‫نگه‌ش می‌دارم.
‫بایدم نگه داری، ‫ماهی‌کشِ آشغال.
‫من نگه‌ش می‌دارم، ‫تو هم می‌پزیش.
‫خیلی‌خب.
‫و می‌ندازیمش توی آب.
‫شال هرمس و بلوز برنلو رو دارم.
‫توی گرین‌ویچ باهاش قرار دارم،
‫بعدش ده دقیقه به شیش، ‫با هم می‌ریم افتتاحیه.
‫دستیارش خبر داره؟
‫باشه، الان زنگ می‌زنم.
‫مرکز زنان واشینگتن هایتس
‫خدمات حیاتی رو
‫به قشر محروم و کسانی که
‫صداشون شنیده نمی‌شه رو ‫ارائه می‌کنه.
‫فارغ از مراقبت‌های زادآوری،
‫مرکز زنان، خدمات درمانی،
‫مشاوره‌ی عادی و غذایی...
‫متخصص تغذیه ایده‌ی من بود.
‫رژیم بعضی از آدم‌های اینجا منزجر‌کننده‌ست.
‫نمی‌دونن چی براشون خوبه.
‫از سر علاقه، غذای آشغال نمی‌خورن، لورا.
‫چون ارزونه می‌خورنش.
‫به متخصص تغذیه نیازی ندارن. ‫به غذای بهتر نیاز دارن.
‫تنوع غذایی بیش‌تری در دسترسِ اوناست
‫تا من، استیسی و همه‌شون فاسد می‌شن.
‫چون نمی‌خورن‌شون.
‫مرغ و سیب‌زمینی، ناگت ‫و غلات شیرین می‌خوان.
‫در اصل به آموزش نیاز دارن.
‫ببخشید.
‫پیج؟
‫بهم حمله شد.
‫حمله؟
‫یه مردی اومد و کتکم زد.
‫وسایلم رو برداشت و کتکم زد.
‫- یا... ‫- می‌بینی؟
‫پلیس خبر کردی؟
‫- تازه اتفاق افتاد. ‫- کجایی؟
‫مرکز شهر
‫- تاکسی بگیر. ‫- برم بیمارستان؟
‫- آخه نگاه کن. ‫- نه.
‫برو مطب دکتر استیل. ‫اونجا می‌بینمت.
‫وایسا، ماشین پلیس اینجاست.
‫چی شده؟
‫خفتم کردن.
‫- کسی کتکت زده؟ ‫- کتکم زد و دوتا کیف‌دستیم رو برد،
‫- خریدهام بودن. ‫- چه شکلی بود؟
‫احتمالا 30 سالش بود
‫هودی نیلی تنش بود، ‫کلاهش رو گذاشته و قد بلند بود،
‫- قد بلند و لاغر بود. ‫- رنگش چی بود؟
‫رنگش؟
‫رنگ پوستش.
‫نمی‌تونم. نمی‌تونم.
‫توجه نکردی؟
‫مثل من تیره‌پوست بود ‫یا مثل اون روشن‌پوست؟
‫نمی‌دونم. فقط دیدم فرار کرد.
‫ولی گفتی احتمالا 30 سالشه. ‫از کجا می‌دونی پس؟
‫یه لحظه دیدمش، ولی آره، ‫به‌نظر 30 ساله یا جوون‌تر می‌اومد،
‫ولی نمی‌خوام نژادش رو بگم ‫چون نمی‌دونم.
‫وایسا ببینم.
‫کیف‌دستی‌هات چه رنگی بودن؟
‫دوتا سفید بودن.
‫هودی نیلی و دوتا کیف‌دست سفید.
‫حله
‫باید ثبت شکایت کنی.
‫هنوز پشت خطی؟
‫خیابون پارک، پلاک 117.
‫چندتا بخیه می‌خواد؟
‫فکر کنم شیش‌تا.
‫زخمش چقدر بزرگ می‌شه؟
‫بعداً زخم رو درست می‌کنیم.
‫گفتنش برای تو آسونه. ‫صورت تو که زخمی نشده.
‫شاید راسل خوشش بیاد.
‫زخم سکسیه.
‫زخمِ مرد سکسیه.
‫زخم زن‌ها...
‫شبیه زن‌هایی می‌شم که ‫شوهرشون کتک‌شون زده.
‫نمی‌دونم چرا پیاده بودی.
‫چرا پیاده بودی؟ ‫تو که عقلت می‌رسه.
‫خیابون پنجم بودم، مامان.
‫اگه نتونی توی خیابون پنجم ‫قدم بزنی، کجا باید قدم زد پس؟
‫نمی‌شه قدم زد. ‫مسئله همینه.
‫به بابایی زنگ زدی؟
‫- نه، رفته ماهی‌گیری. ‫- و این یعنی
‫- نمی‌تونی بهش زنگ بزنی؟ ‫- نه، عزیزم،
‫می‌تونم بهش زنگ بزنم. ‫ولی نمی‌گیره.
‫سمت رودخونه آنتن نمی‌ده.
‫خودش امشب زنگ می‌زنه
‫ولی بذار بهت بگم چی می‌گه.
‫می‌گه با ماشین رفت و آمد کن.
‫تکون نخور.
‫کتکم زد.
‫بی‌دلیل.
‫اگه می‌گفت، کیف‌دستی‌ها رو بهش می‌دادم.
‫می‌دونم.
‫- همین‌جوری کتک زد. ‫- می‌دونم.
‫وسایل رو بذار توی هواپیما بمونه.
‫فردا برات سورپرایز دارم.
‫پاول، باید فردا برم.
‫فردا واسه ماهی‌گیری ‫می‌ری بیگ لاست.
‫بیگ لاست که ماشین رو نیست.
‫من با تیم اسموک جامپر پرواز می‌کنم، ‫می‌تونیم از باندشون استفاده کنیم.
‫تولدت مبارک.
‫اوه، لعنتی.
‫آه.
‫جیگر
‫- آره. ‫- جیگر.
‫نرم.
‫شصت و چهار
‫چه زود زمان می‌گذره.
‫برام سواله،
‫چند سال دیگه مونده؟... ده پونزده سال ‫مونده به اینکه اونقدر پیر بشم،
‫که کاری جز به یادآوردن از دستم برنیاد؟
‫استیسی و بچه‌ها رو بردم ‫به یه تفریحگاه توی کارائیب.
‫کرایه اتاق‌ها شبی 10 هزار دلار بودن.
‫ویلاهاش سی هزار.
‫این چیزها تحت تاثیر قرارم نمی‌ده.
‫نه، پاول، منم نمی‌ده.
‫صرفا می‌خوام برات یه داستان ‫تعریف کنم.
‫حالا...
‫اگه شاخص موفقیتت، چیزهایی باشن ‫که می‌خری،
‫پس اجاره‌ی این مکان هم ‫به معنی موفق شدنه، آره؟
‫توی ساحل نشسته بودیم
‫و رد شدن زوج‌ها رو می‌دیدیم.
‫با بیست سال اختلاف، ما جوون‌تر بودیم.
‫همه توی 70 و 80 سالگی‌شون بودن.
‫به‌زور مثل اردک توی شن‌ها ‫راه می‌رفتن.
‫کلاه‌های بزرگ و تی‌شرت‌های ‫آستین‌بلند پوشیده بودن.
‫موفق شده بودن.
‫ولی جسماً پیر شده بودن ‫و نمی‌تونستن لذتی ببرن.
‫نصف دنیا رو سفر کرده بودن،
‫و پیر و علیل بودن.
‫شنا توی آب، دویدن توی ماسه‌ها، ‫عشق‌بازی، از همه‌ش بی‌نصیب بودن.
‫بالاخره موفق شدن.
‫و اون‌قدر پیر شده بودن که ‫نمی‌تونستن خاطره‌ای بسازن.
‫و خودشونم می‌دونستن.
‫از قیافه‌ی تک‌تک‌شون مشخص بود.
‫توی رستوران دیدم‌شون.
‫بازم همون‌طور بودن. ‫یکی‌شون هم لبخند نمی‌زد.
‫چون خودشون می‌دونستن.
‫کل عمرشون برای اون لحظه ‫کار کرده بودن.
‫لحظه‌ای که از کنارشون رد شده بود.
‫واسه همین اینجام.
‫واسه همین استعفا دادم.
‫روزی یه خاطره می‌سازم، برادر.
‫گاهی بیش‌تر.
‫ولی واسه کی می‌سازی‌شون، هان؟
‫هوم؟
‫نه بچه داری.
‫نه زن.
‫کسی رو نداری که باهاش ‫به اشتراک بذاریش، پاول.
‫الان دارم با تو به اشتراک می‌ذارم.
‫اونم سالی یه‌بار.
‫پس باید بیش‌تر بیای.
‫حداقل یه دوست دختر پیدا کن.
‫عمراً.
‫سگ چی؟
‫اونا بیش‌تر از دوست دخترِ آدم، ‫تشنه‌ی محبت و توجه‌ن.
‫خب پس ماهی قرمز بگیر.
‫شاید گرفتم
‫البته امکان نداره
‫با اون قلاب‌های بزرگت بکشیش.
‫راست می‌گی.
‫ممنون.
‫اوه، ببخشید.
‫اَبی، روزت چطور بود؟
‫لیزر کردنش بهترین راه حله.
‫این باعث نمی‌شه پوستت ‫برای همیشه بدرخشه؟
‫هنوز ندیدمش.
‫هیچ‌وقت نمی‌بینیش. ‫شبیه زیپ شده.
‫ای‌کاش اونجا می‌بودم.
‫تا تو هم کتک می‌زد؟
‫فقط ممکن بود تیر یا چاقو بخوری، ‫یا حتی بدتر.
‫چی از تیر خوردن بدتره؟
‫نمی‌دونم، ولی چنین اتفاقی می‌افتاد.
‫- آتیش گرفتن بدتره. ‫- دخترها،
‫- لطفا می‌شه... ‫- بعدش پلیس،
‫همه‌ش می‌پرسیدن، ‫«نژادش چی بود؟»
‫انگار که ربطی داره.
‫موقع پیدا کردن یک شخص
‫مهم‌ترین اطلاعاته.
‫خیلی نژادپرستانه بود.
‫کجا می‌ری؟
‫پدرت داره زنگ می‌زنه.
‫خب؟ کجا می‌ری؟
‫زشته که آدم توی رستوران، ‫تلفنی صحبت کنه.
‫اینم زشته که آدم توی رستوران
‫با گوشیش بازی و وب‌گردی کنه.
‫عملاً کاری که همه‌تون دارید می‌کنید ‫خیلی زشته.
‫در حق کی؟
‫در حق من. در حق همدیگه.
‫در حق کارکنان.
‫خیلی زشته.
‫چه روشنه اونجا.
‫- ساعت چنده؟ ‫- هفت.
‫ماه کامله.
‫وای، ستاره‌ها رو ببین.
‫منظره‌ی من بهتره.
‫خب،
‫تا وقتی برادرت لوله‌کشی داخلی ‫انجام نده،
‫مجبورم به حرفت بسنده کنم.
‫لوله‌کشی داره اینجا.
‫سینک داره.
‫- تازه دوش گرفتم ‫- خب، تا وقتی
‫توالت رو می‌بره داخل،
‫فقط می‌تونم به عکس ‫اتکا کنم.
‫استراحت کردی؟
‫فردا کِی می‌رسی؟
‫خیلی‌خب، باید یه روز دیگه بمونم، عزیزم،
‫چون پاول برای فردا
‫یه برنامه‌ی خیلی ویژه داره.
‫یه رودخونه‌ست
‫که فقط با اسب باری می‌شه رفت اونجا.
‫یه هفته طول می‌کشه برسی.
‫پاول مجوز پرواز به اونجا رو داره.
‫عزیزم، عملا...
‫آبش بکره.
‫اوه، پای بکر و باکره اومد وسط.
‫هیچ‌کس اونجا صید نمی‌کنه، عزیزم. ‫هیچ‌کس.
‫در بهترین حالت، ده دوازده نفر آدم ‫در سال صید می‌کنن.
‫هی، برات خبر بد دارم.
‫امروز پیج رو توی ویلج خفت کردن.
‫چی؟ خفتش کردن؟
‫- حالش خوبه؟ ‫- آره.
‫می‌دونی، پای چشمش کبود شده
‫و زخم برداشته.
‫ولی دکتر بخیه‌ش زد. ‫شیش‌تا بخیه خورد.
‫لعنتی. هنوز یک دلیل معقول ‫برای زندگی توی اون شهر
‫- به ذهنم نمی‌رسه. ‫- خب،
‫دوتا دلیل بهت می‌دم.
‫بچه‌هامون.
‫دوتا دیگه. نوه‌هامون، والدینِ من.
‫.مجبورش کن با ماشین رفت و آمد کنه، عزیزم ‫کاربرد ماشین همینه.
‫از نظرش با ماشین ثروت‌نمایی می‌کنه.
‫خب، اگه پولم براش توهین‌آمیزه،
‫شاید بهتر باشه بهش ندیم.
‫- اوه، عزیزم. ‫- نه، جدی می‌گم.
‫یا آپارتمانش رو می‌فروشیم ‫و یه خونه توی گریت نک
‫براش می‌گیریم، یا با ماشین رفت و آمد کنه.
‫وای خدا، می‌دونستم اینجوری می‌کنی.
‫- چی کار کردم؟ ‫- خیلی‌خب، بیا...
‫وقتی برگردی، این مشکل همین‌جا ‫خواهد موند.
‫بیا اون موقع حلش کنیم.
‫خیلی‌خب.
‫حالش خوبه دیگه؟
‫آره. تا اون موقع، از کوهستان
‫از برادرت، سوراخِ توی زمینی که
‫از نظرش توالته لذت ببر، ‫منم دوشنبه می‌بینمت.
‫دوشنبه.
‫دوستت دارم، عزیزم.
‫منم دوستت دارم.
‫خب، راسل، امروز توی جهانت
‫به جز خفت شدن زنت،
‫اتفاق جالبی افتاده؟
‫آه...
‫آره، ما...
‫خب، داریم توی یک شرکت کشتی باری هلندی ‫سرمایه‌گذاری می‌کنیم.
‫بعضی از این کشتی‌های بزرگ،
‫حدود 25 هزار کانتینر حمل می‌کنن.
‫هر کانتینر هم 2000 و خرده‌ای ظرفیت داره.
‫اینجوری به ظرفیت بار پنجاه میلیونی می‌رسیم.
‫هزینه‌ی خدمه و باراندازی هم هست، ‫هزینه‌ی سوخت
‫با اختلاف سنگین‌تر از بقیه‌ست...
‫پس نه، اتفاق جالبی نیفتاده.
‫ببخشید، می‌شه یه مارتینی، جین ‫با سه‌تا زیتون برام بیارید؟
‫ممنون.
‫چه مرگت شده؟
‫من بودم که مُشت خوردم.
‫بزن بریم.
‫- پرست؟ ‫- بله؟
‫شاید بهتر باشه چوبت رو بیاری.
‫وای لعنتی. خدایا.
‫اینجور که تو از اینجا تعریف کردی،
‫فکر کردم فقط به تورم نیاز پیدا می‌کنم.
‫هی.
‫لاروهای «کدیس» دارن تبدیل به حشره میشن.
‫بالا! آره!
‫اوه.
‫از اون روزهاست، برادر.
‫خوبه.
‫بهش نیاز دارم.
‫این اصلا نگرانت نمی‌کنه؟
‫اون طرفی نمی‌ریم.
‫چون به‌نظر میاد طوفانه ‫داره میاد اینوری.
‫امروز صبح توی گزارش هواشناسی ‫طوفانی در کار نبود.
‫خب الان طوفان اونجاست، پاول.
‫هر روز عصر، طوفان بر فراز کوه‌ها ‫شکل می‌گیرن.
‫ولی ما اونوری می‌ریم.
‫اگه بخوای می‌تونیم همین الان بریم.
‫دلم نمی‌خواد برم.
‫بهتر از این نمی‌شه انجامش داد.
‫آه.
‫اوه، نه.
‫نه!
‫من... هیولایی بود واسه خودش!
‫باید بریم.
‫آره.
‫لعنتی!
‫نظرت چیه؟ این چی می‌گه؟
‫ازش رد می‌شم.
‫بالای کوه یه خرده مسیر ‫ناهموار می‌شه.
‫باشه. خیلی‌خب.
‫یا خدا.
‫آره.
‫بیگ اسکای اپروچ، سسنا 185 براوو زولو ‫صحبت می‌کنه.
‫درخواست تغییر مسیر دارم.
‫دریافت شد، نانسی براوو. ‫سرعت و ارتفاع؟
‫130 گره در ارتفاع 8200.
‫به مسیرتون به جنوب غرب ادامه بدید ‫و به ارتفاع 11000 برید.
‫دریافت شد. ممنون، برج مراقبت.
‫پشت سر می‌ذاریمش.
‫یا خدا!
‫- دهنت سرویس، پاول! ‫- محکم بشین.
‫یا خدا.
‫استیسی!
‫- وایسا ببینم، کجا بود؟ ‫- پنج بلوک اونورتر.
‫توی روز روشن.
‫سیاستمداران این شهر ‫زندگی‌مون رو به آشوب کشوندن.
‫مایکل می‌خواد به کنتیکت ‫نقل مکان کنیم.
‫یا کل سال
‫توی همپتونز بمونیم. ‫بهانه‌هام دارن تموم می‌شن.
‫بچه‌ها رفتن.
‫این روزها می‌تونه هرجایی ‫کارش رو بکنه.
‫خب، چرا نمی‌رید؟
‫چون زندگی زناشویی‌مون ‫یه ماه هم دوام نمیاره.
‫بس کن بابا.
‫اولاً باید آشپزی یاد بگیرم.
‫وای، خدا نکنه.
‫و اصلا درباره چی صحبت کنیم؟
‫همه‌ی دوست‌هامون اینجان،
‫- اونایی که نرفتن فلوریدا رو می‌گم. ‫- آره.
‫هوم. اینجا شهرمه.
‫قبلا هم جهنم شده.
‫به دوران اوجش برمی‌گرده. ‫همیشه برمی‌گرده.
‫حالا از اون‌طرف،
‫اینکه تو چطور مرد کوهستانیت رو ‫توی منهتن نگه می‌داری،
‫حقه‌ایه که باید یادم بدی.
‫حقه‌ـه دخترامونن.
‫هیچ‌وقت ول‌شون نمی‌کنه،
‫و هیچ‌وقت هم نمی‌تونه دخترها رو ‫راضی به رفتن کنه، پس...
‫- نه. ‫- همین که گاهی بتونه
‫فرار کنه، براش کافیه.
‫ولی آدم براش سوال می‌شه ‫چرا باید جایی زندگی کنیم
‫که نیاز به فرار داشته باشه.
‫چون توی تلیوراید، بازار سهام نداریم، عزیزم.
‫هروقت مایکل توی اینترنت، عکسِ ‫خونه می‌بینه،
‫بهش یادآوری می‌کنم که چقدر
‫از استادیوم یانکی دوره ‫و معمولا بی‌خیال می‌شه.
‫باید هادسون رو پر از قزل‌آلا کنی
‫تا شوهر من رو گول بزنی.
‫یه کلبه‌ی کوچیک توی کت‌اسکیلز ‫براش بخر.
‫فکر کنم ماهیگیری با طعمه مصنوعی رو ‫اونجا ابداع کردن.
‫کلا سه ساعت فاصله داره.
‫می‌تونه هروقت دلش خواست بره.
‫رفتن به اونجا راحت‌تر از همپتونزه.
‫می‌دونی همیشه درباره رفتن صحبت می‌کنیم؟
‫- همه درباره همین صحبت می‌کنیم. ‫- خب معلومه.
‫نیویورکی هستیم دیگه. ‫اگه بابت شهرمون غر نزنیم
‫پس درباره چی صحبت کنیم؟
‫- هوم. ‫- هوم؟
‫کسی رو توی آیداهو می‌شناسیم؟
‫خانواده‌ی گرین‌برگ توی سان ولی ‫خونه دارن.
‫آره، پرستون دیشب بهم زنگ نزد.
‫پس جواب...
‫الو؟
‫خانم کلایبورن؟
‫خودمم.
‫شما؟
‫افسر شپرد هستم از وزارت جنگلبانی.
‫بفرماید؟
‫همسرتون پرستون کلایبورن هستن؟
‫آره.
‫خانم، همسرتون با هواپیما ‫روی کوهی به نامِ
‫بورا پیک، سقوط کردن.
‫می‌شه... الان...
‫می‌شه باهاش صحبت کنم؟ ‫حالش خوبه؟
‫نه، خانم.
‫متاسفانه باید بگم همسرتون
‫و پاول کلایبورن فوت شدن.
‫استیسی؟
‫خانم؟
‫چی کار کنم؟ چی کار...
‫خب، خانم، ازتون می‌خوایم بیاید
‫و اجساد رو شناسایی کنید.
‫همین‌طور کمک کنید که جسدشون رو
‫به هرجا که می‌خواید ‫منتقل کنیم.
‫سلام. من دوستِ استیسی هستم. ‫چی شده؟
‫آه...
‫خیلی‌خب، بذارید...
‫بذارید بنویسم.
‫آه...
‫آیداهو فالز.
‫فرودگاه داره؟
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫عزیزم.
‫- خیلی... ‫- فقط...
‫فقط بذار...
‫من ماشین رو میارم.
‫مامان.
‫فکر می‌کنن خودشه. ‫مطمئن نیستن.
‫- پیج. ‫- چیه خب؟ مطمئن نیستن.
‫- لطفا. ‫- شبیه زائرها هستن.
‫کجاییم ما؟
‫سلام.
‫پیام دادم و برات پیغام هم گذاشتم.
‫این یه خرده مهم‌تر از مدرسه‌ست، نه؟
‫وقتی جواب ندی، نمی‌تونم ‫توی تصمیماتم دخیلت کنم.
‫دلیلش رو بهت می‌گم.
‫چون پدر کوفتیمه و اونا هم بچه‌هام هستن.
‫وقتی آدم‌ها درباره اتفاقاتِ دگرگون‌کننده
‫صحبت می‌کنن، منظورشون چنین چیزیه.
‫پس سوار هواپیما شو و بیا ببرشون.
‫آره، همین فکر رو می‌کردم.
‫می‌خوای بریم هتل؟
‫و صبح به بقیه‌ش رسیدگی کنی؟
‫من رو ببر پزشکی قانونی. ‫می‌خوام تمومش کنم بره.
‫- آهنگ بذارم؟ ‫- نه‌خیر.
‫باشه.
بی سی موویز
‫همگی بریم داخل؟
‫نمی‌دونم.
‫بذار ببینم وضعیت چه‌جوریه.
‫خانم،
‫تسلیت می‌گم.
‫بگید چی شده.
‫برادرش هم می‌شناختید؟
‫- بله. ‫- دولت الزام کرده
‫که بقایا با اطمینان کامل توسط خویشاوند
‫یا یک دوست نزدیک، شناسایی بشن.
‫یه نفر با شناخت کافی ‫برای تشخیص بصری.
‫زیاد طول نمی‌کشه.
‫راه دیگه‌ای نداره؟
‫مشخصاً شناختیدشون
‫وگرنه به من یکی زنگ نمی‌زدید.
‫یه موبایل پیدا کردیم، خانم.
‫این باعث شناسایی جسد نمی‌شه.
‫ولی چرا باید موبایلش باهاش باشه؟
‫قانون رو من ننوشتم خانم، ‫ولی باید اجراش کنم.
‫می‌خواید مجبورم کنید.
‫قبل از رفتن، من رو بوسید.
‫و لبخند زد،
‫و این آخرین تصویریه که توی ذهنم ‫ازش دارم.
‫اگه...
‫اگه برم داخل و ببینم چه اتفاقی...
‫براش افتاده،
‫اون می‌شه آخرین تصویرش توی ذهنم.
‫برای همیشه.
‫من می‌رم، مامان.
‫نه.
‫نه، نمی‌ری.
‫کدوم کدومه؟
‫نمی‌دونیم.
‫پاول.
‫چرا اثر انگشت نگرفتید؟
‫چطور جرات می‌کنید؟
‫چیزی که نشونش دادین رو ‫نشونم بدین.
‫وصیت‌نامه داشته؟
‫- آره. ‫- بیمه عمر؟
‫- آره. ‫- بدم میاد
‫- این چیزها رو بپرسم، ولی... ‫- به اندازه خودمون داریم.
‫مراسم ترحیم چی؟
‫نمی‌دونم
‫شاید توی مزرعه بگیریم.
‫به‌گمونم برادرشم خاک می‌کنم.
‫کسی رو نداشـ... ‫کسی رو نداره.
‫پس دیگه نمی‌تونی ببینیش، استیسی.
‫هروقت بخوام ببینمش، ‫چشم‌هام رو می‌بندم.
‫با این کلبه می‌خوای چی کار کنی؟
‫- کلبه‌ی من نیست. ‫- الان دیگه مال توئه،
‫و اگه بفروشیش، هیچ‌جا ‫نمی‌تونی ببینیش.
‫بهش فکر کن. ‫بیارش خونه، عزیزم.
‫خیلی‌خب، دارم کم میارم.
‫واسه یه روز، تصمیمات زیادیه.
‫- یه قرص خواب بخور. ‫- همین قصد رو دارم.
‫- فردا بهت زنگ می‌زنم. ‫- باشه.
‫گفتیم باهم مهمونیِ شب‌نشینی بگیریم.
‫بیاید تو
‫برید.
‫بایستی یه خراب‌شده‌ای توی این شهر ‫پیتزای تخمی بفروشه.
‫این‌طور فکر می‌کنی؟
‫امیدوارم.
‫دخترها، می‌شه یه فیلمی ‫از نتفلیکس پخش کنید؟
‫واسه تو آوردم.
‫خدا خیرت بده.
‫هیچی مثل یه طلاق خوب
‫بهت یاد نمی‌ده خود درمانی کنی.
‫چی بذارم، مامان بزرگ؟
‫کمدی بذار.
‫آه...
‫فیلم «یک رودخانه ازش می‌گذرد» چطوره؟
‫فیلم موردعلاقه‌ی بابابزرگ بود.
‫شاید یک رودخونه ازش بگذره،
‫ولی من هیچ‌وقت ازش نگذشتم. ‫[ کامل ندیدمش ]
‫پس به افتخارش ببینیمش.
‫جای درستی اومدید.
‫می‌تونی پیتزا گیری بیاری؟
‫- پیتزا؟ ‫- آره.
‫- آره. می‌رم... ‫- بستنی هم بخر.
‫چه طعمی؟
‫با گزینه‌های مختلف مبهوت‌مون کن.
‫- حله. ‫- ممنون، راس.
‫فیلمش غم‌انگیزه؟
‫اوه...
‫درباره ماهی‌گیریه. ‫چقدر می‌تونه غم‌انگیز باشه؟
‫این آب‌ها تسخیرم کردن.
‫ممنون، مامان. ‫الان بهترم.
‫خدایا.
‫اشک باباتون رو هم درآورد.
‫هر سری مثل یه بچه‌ی گنده ‫گریه می‌کرد.
‫اون و رودی.
‫فقط مردها می‌تونن به‌خاطر ماهی‌گیری ‫و فوتبال گریه کنن.
‫خدایا، کاش زندگی همین‌قدر ‫ساده بود.
‫می‌دونی،
‫توی 39 سال زندگی زناشویی...
‫هیچ‌وقت دعوامون نشد.
‫حتی یه‌بار.
‫البته... تا مرزش
‫رفتیم، ولی...
‫ولی جفت‌مون می‌دونستیم که رابطه‌مون
‫چقدر ارزشمند و نادر بود.
‫باید خوش‌حال باشم که اینجا ‫حین انجام کاری که دوست داشت...
‫مُرد و نه درحالی که...
‫...به تخت بیمارستان بسته شده بود
‫مثل اکثر مردها و در انتظار مرگ نبود.
‫موقع زندگی کردن مُرد، ‫نه موقعی که صرفاً وجود داشت.
‫چند نفر می‌تونن همچین حرفی بزنن؟
‫امیدوارم یه روز چنین رابطه‌ای رو ‫تجربه کنی، عزیزم.
‫جدی می‌گم.
‫امیدوارم مردی رو پیدا کنی که ‫ارزش دلتنگی رو داشته باشه.
‫فقط یه مرد می‌خوام که ‫تماسم رو جواب بده.
‫وای خدا.
‫باید استانداردهات رو بالا ببریم.
‫شماها آنتن دارید؟
‫نزدیکیم؟
‫نمی‌دونم. تاحالا نرفتم.
‫فکر کنم نزدیکیم.
‫به‌گمونم همین‌جاست.
‫همین‌جاست؟
‫نقشه که همین رو می‌گه.
‫نگه دار.
‫این عکس رو دیدم.
‫خیلی‌خب.
‫باید نگران خرس‌ها باشیم؟
‫پرستون هیچ‌وقت حرفی ‫از خرس نزد.
‫خیلی عجیبه.
‫سینک و دوش داره، ولی توالت نه.
‫توالتش بیرونه.
‫- بیرون؟ ‫- سیستم فاضلاب نداره.
‫کلبه‌ها زیادی به رودخونه نزدیکن.
‫- واسه همین هیچ‌وقت نمی‌اومدیم. ‫- من
‫اصلا نمی‌دونم چجور می‌شه ‫این اسباب اثاثیه رو آورد این بالا.
‫کجا می‌ری؟
‫می‌خوام کلبه‌ی پرستون رو پیدا کنم.
‫خب، این رو ببر. ‫مواظبت کن.
‫این چیه؟
‫- اسپری خرس. ‫- گفتی خرس نداره.
‫گفتم درباره خرس حرفی نزد.
‫دارم حموم می‌کنم.
‫مگه با دخترها
‫قرار شام نداشتی؟
‫نه، آم...
‫بریجت از بین این همه جا
‫توی چلسی، کلاس رقص داره
‫انگار که دوازده‌تا آکادمی باله ‫این نزدیکی‌ها نداریم.
‫پیج هم با راسل
‫توی اون کلابی که پول‌شون رو
‫با عضویت توش حروم کردن، کار دارن.
‫پول ما رو.
‫پول ما رو با عضویت توش ‫حروم کردن.
‫حرفم رو تصحیح می‌کنم.
‫تو چی کار می‌کنی؟
‫قهوه درست می‌کنم.
‫اونجا ساعت چنده؟
‫نمی‌دونم. پنج و نیم؟
‫عزیزم، تا صبح خوابت نمی‌بره.
‫خب، مادامی که اینجام، سعی می‌کنم ‫تا جای ممکن کم بخوابم.
‫می‌دونی، شب‌ها گوزن نر
‫میاد رودخونه و شیپور می‌زن.
‫- شیپور؟ ‫- آره.
‫یه صدای زیر داره که تقریبا مثل سوت می‌مونه.
‫و گوزن ماده رو دیوونه می‌کنه.
‫اوه.
‫مواقعی که خودت شیپور می‌زدی رو یادمه.
‫هنوزم می‌زنم.
‫خب...
‫این روزها بیش‌تر شبیه ترومبون شده
‫ولی هی، من گوزن ماده نیستم
‫پس ترومبون برای من کافیه.
‫چطور قهوه درست می‌کنی؟
‫مگه نگفتی برق ندارین؟
‫برق داریم، پریز نداریم.
‫می‌دونی، توی ایوون یه چراغ داریم
‫و بالای میز هم یه دونه.
‫هان.
‫جواب سوالم رو ندادی.
‫خب، توی شومینه آتیش روشن می‌کنم
‫و قوری رو با آب رودخونه ‫پر می‌کنم.
‫قهوه رو می‌ریزم توی قوری،
‫آب رو می‌جوشونم و تموم.
‫مزه‌ی دودش رو می‌شه حس کرد، استیسی.
‫بهترین قهوه‌ایه که توی عمرت می‌خوری.
‫وای خدا.
‫اوه، عزیزم، به‌نظرم داری زیاد از حد
‫رمانتیکش می‌کنی.
‫شاید بهتر باشه قوری رو بشوری.
‫خب، اساساً قهوه‌جوشه.
‫و اگه یه روز بیای اینجا،
‫یه فنجون برات درست می‌کنم.
‫بهترین قهوه‌ی عمرت می‌شه.
‫اگه واقعا می‌خواستی بیام اونجا،
‫با برادرت یه دستشویی ‫داخل خونه درست می‌کردید.
‫دستشویی داره بابا.
‫توی خونه.
‫خدایا، خیلی لوسی.
‫امکانات رفاهی برات تبدیل به الزام شدن.
‫یه بار خیلی وقت پیش رفتیم کمپینگ،
‫یا نکنه اونم از یاد بردی؟
‫نه، اون کمپینگ نبود.
‫اون بهانه‌ای بود برای بردنت توی چادر.
‫برای بعد از سکس
‫هیچ برنامه‌ای نداشتم.
‫خب، با یه موش شهری ‫ازدواج کردی، عزیزم.
‫موش‌هاش شهری توی شهر می‌مونن.
‫باید ببینیش، استیس.
‫فقط یه‌بار.
‫می‌بینم. می‌بینمش.
‫هر دفعه یه عکس از خودت
‫و یه قزل‌آلای تراماتایز شده می‌فرستی.
‫نه، فرق داره.
‫اوه.
‫دخترها؟
‫کجا می‌رید؟
‫- می‌خوایم یه نگاه بهش بندازیم. ‫- خب، از چیزی بالا نرید.
‫مواظب مار هم باشید.
‫- مار داره؟ ‫- نمی‌دونم،
‫پس احتمالا باید مواظب باشید.
‫چی کار می‌کنه؟
‫یه مسافرخونه پیدا کردم
‫که حدود یه ساعت باهامون ‫فاصله داره.
‫چیز دهن پر کنی نیست.
‫می‌تونیم بریم بوزمن یا هلنا.
‫همه‌چیز از بقیه جاها حدود دو ساعت ‫فاصله داره.
‫به‌نظرت تا کِی می‌خواد بمونه؟
‫می‌رم بفهمم.
‫مامان؟
‫این چیه؟
‫قهوه‌ساز.
‫- واقعا؟ ‫- فکر کنم درست شد.
‫می‌خوری؟
‫چرا که نه؟
‫اینجا می‌نشست و بهم زنگ می‌زد.
‫همین‌جا.
‫درباره ماهی صحبت می‌کرد.
‫منم وانمود می‌کردم برام مهمه.
‫حق با اون بود.
‫با عکس‌ها فرق داره.
‫هیچ‌وقت باهاش نمی‌اومدم...
‫...چون فکر می‌کردم حوصله‌م سر می‌ره.
‫یا حس اضافه بودن می‌کنم.
‫نمی‌خواستم مزاحم وقت‌گذرونیش
‫با برادرش بشم.
‫سن‌تون که کم‌تر بود، تو فکرم بود بیارم‌تون.
‫ولی می‌دونی، برای اون ‫حکمِ سفر تعطیلاتی نداره.
‫براش سفر گردشیه،
‫و نگران راضی نگه داشتنِ ‫شما می‌شه، نه خودش و...
‫وای، اشتباه می‌کردم.
‫این رو از خودمون دریغ کردم.
‫از اینکه باهامون شریک بشتش ‫محرومش کردم.
‫لطفا این کار رو نکن.
‫خودت رو بابت کارهایی که نکردی، ‫سرزنش نکن.
‫شما 40 سال یه زندگی زناشویی شاد ‫اونم توی نیویورک داشتید.
‫باید از شما دوتا مجسمه بسازن.
‫دلم براش تنگ می‌شه.
‫خدا شاهده.
‫ولی سرزنش بی سرزنش.
‫شما دوتا کارتون درست بود.
‫داره دیر می‌شه.
‫مسافرخونه خیلی دوره. ‫صبح برمی‌گردیم.
‫هوم...
‫من اینجا می‌مونم.
‫راست می‌گفت.
‫مزه‌ی دودش رو می‌شه چشید.
‫هوم.
‫می‌خواد بمونه؟
‫بمونه چی کار؟ اینجا دستشویی هم نداره.
‫دستشویی پیدا کردم. ‫بیرونه.
‫اسپارتیه.
‫اسپارتی یعنی چی؟
‫- روستاییه. ‫- آره.
‫لونه‌ی زنبور سرخ توی سوراخه هست.
‫یه خرده کار رو سخت‌تر می‌کنه.
‫نمی‌تونه اینجا بمونه.
‫باشه؟ خودخواهانه‌ست.
‫جوری وانمود می‌کنه انگار فقط خودش ‫عزیز از دست داده.
‫- اون پدرم بود. ‫- دهنت رو ببند.
‫از 19 سالگیش باهاش بوده.
‫من از بدو تولد باهاش بودم. ‫تو هم همین‌طور!
‫ما باهاش نبودیم!
‫وقتی چیزی لازم داشتیم، حضور داشت.
‫وقتی شوفر یا تشویق لازم داشتیم.
‫وقتی روان‌شناس و پول لازم داشتیم.
‫می‌خوای عزاداری کنی؟ ‫چطوره عزای زمانی رو
‫بگیریم که بهش ندادیم؟
‫اون معشوقه و دوست صمیمیش بود.
‫با ما فرق داشته.
‫تو تصورش رو از دست دادی، پیج،
‫که هنوز می‌تونی داشته باشی.
‫- دخترها، برگردید بیرون ببینم. ‫- صدای داد و فریادتون میاد.
‫اوه!
‫خدا عموتون رو بیامرزه.
‫هی، اینورها باغ دیدم، درست دیدم؟
‫اوهوم، کنار طویله‌ست.
‫- چی توشه؟ ‫- نگاه نکردیم.
‫بریم ببینیم.
‫به‌نظرم با من یکی ترکوندین.
‫ولی اگه برای شما دوتا ‫چنین حکمی داشته...
‫باید افسوس خورد، دخترها.
‫کلم، اونم فکر کنم چارده.
‫اینا هم فکر کنم پیازچه‌ن.
‫اوه، این آویشنه.
‫این به کارمون میاد.
‫بوش خوبه، آره؟
‫توت فرنگی؟
‫وایسا.
‫می‌شه پرورش‌شون داد؟
‫ظاهرا.
‫فکر می‌کردم توی مزرعه ‫به عمل میان.
‫اینم همونه دیگه. ‫یه مزرعه‌ی کوچولو موچولوئه.
‫فکر کنم...
‫این اسفناجه.
‫این چیه؟
‫لعنتی!
‫ماره!
‫اوضاع مرتبه؟
‫ما خوبیم! چیزی نیست.
‫بیش‌تر از اینکه شما ازش بترسید، ‫اون از شما می‌ترسه.
‫خیلی‌خب، بریم اینور.
‫اوه!
‫خیلی‌خب.
‫درسم رو گرفتم. این چیزها ‫کم‌شون زیاده.
‫اوه.
‫آخرین بار کی همچین چیزی دیدین، دخترها؟
‫چی؟
‫غروب.
‫یادت نمیاد؟
‫منم همین‌طور.
‫بایستی یه بقالی خیلی خوب ‫اینورها باشه،
‫چون پاول همه‌ی پنیرهای ‫روی زمین رو داره.
‫من براش یه بسته فرستادم. ‫پدرتون زندگی دور افتاده رو دوست داره،
‫ولی دوست نداره گرسنگی بکشه.
‫- می‌شه یکی‌تون پارمزان رو رنده کنه؟ ‫- بسپارش به ما.
‫چی درست می‌کنی؟
‫پولنته.
‫چطور پولنته درست می‌کنی؟
‫صرفا باید آرد گندم رو بجوشونی، عزیزم.
‫بعید می‌دونم توی پولنته ‫ذرت باشه.
‫پولنته همه‌ش ذرته.
‫فقط ذرت و مایعات و پنیره.
‫- فکر کنم اون بلغوره. ‫- آره.
‫بلغور و پولنته یکی‌ان.
‫مادر، بلغور رو توی آلاباما درست می‌کنن.
‫یعنی می‌گی با غذای ایتالیایی یکیه؟
‫دقیقا خودشه.
‫فقط روکش‌شون فرق داره.
‫وقتی موادش فرق بکنه، ‫پس غذاش هم فرق می‌کنه.
‫- می‌شه یکی برام شراب بریزه؟ ‫- یعنی
‫چیزی که توی فلورانس
‫درست می‌کنن رو توی برمینگام هم ‫درست می‌کنن؟
‫پنیرش فرق داره. ‫تنها فرقش همینه.
‫باشه. باهات بحث نمی‌کنم،
‫چون عزاداری، ولی به وقتش ‫بهت ثابت می‌کنم
‫که چقدر در اشتباهی.
‫...آم
‫اوه، عالی شده.
‫آره، آم...
‫بعید می‌دونم این گوشت گاو باشه.
‫- چی؟ گوشت گاوه که. ‫- نه مثل گوشت گاو
‫کباب شد، نه بوی گوشت گاو رو می‌ده.
‫نگاه‌م کن. گوشت گاوه، باشه؟
‫واسه امشب، گوشت گاوه.
‫باشه.
‫ولی در اصل چیه؟
‫نوشته بود گوشت گوزن،
‫ولی لازم نیست جهانیان بدونن.
‫چرا؟
‫به‌نظرت جهانیان شورش می‌کنن؟
‫به‌نظرت زنِ خودت چه واکنشی ‫نشون می‌ده؟
‫آم، آره،
‫واکنش خوبی نشون نمی‌ده؟
‫- همین رو ضرب در چهار کن ‫- صحیح.
‫خیلی‌خب، قاچ قاچش کنم؟
‫نه، هرکاری که باعث می‌شه ‫شبیه گوشت گاو بشه رو
‫- انجام بده. ‫- باشه.
‫حله.
‫می‌شه برام بازم استیک بکشی؟
‫حتما، عزیزم.
‫لطفا واسه منم بکشید. ‫واقعا آشپز خوبی هستی.
‫- ممنون. ‫- استیکش خیلی خوشمزه شده، عزیزم.
‫ممنون.
‫- بازم بلغور می‌خورید؟ ‫- بلغور نیست.
‫- پولنته‌ست. ‫- خیلی‌خب، من و تو می‌تونیم
‫مخالف باشیم و به روی هم نیاریم، ‫ولی من به بچه‌هام دروغ نمی‌گم.
‫- اونا بچه‌های منن. ‫- خواهرزاده‌م که هستن.
‫می‌دونی که چی می‌گم. ‫عملاً بچه‌های خودمن.
‫حتی تقریبی هم بچه‌هات نیستن،
‫ولی اگه می‌خوای بچه‌هات باشن،
‫می‌تونی سه‌شنبه و پنج‌شنبه ‫ببری‌شون کلاس رقص
‫و بعد ساعت هشت صبح ‫برای ژیمناستیک
‫ببری‌شون پاراموس.
‫باشه.
‫به «بچه‌ها» به بچه‌ها دروغ نمی‌گم.
‫چرا که نه؟ من که دارم ‫به بچه‌های خودم دروغ می‌گم.
‫گوشت گوزنه خوشمزه‌ست، پیج؟
‫چی چی؟
‫گوشت گوزنه.
‫گوزن؟ آهو رو می‌گی؟
‫نه، آهو نه.
‫- اون آهو گنده‌ها دیگه؟ ‫- نه، یه گونه‌ی متفاوته.
‫مثل بلغور و پولنته می‌مونه،
‫- البته طبق منطق تو. ‫- شاخ‌های بزرگ
‫و سم داشته و آزادانه برای خودش می‌چرخیده
‫تا اینکه برادر شوهرت ‫بهش شلیک کرده.
‫دارم گوشتش رو می‌خورم؟
‫بعید می‌دونم سم داشته باشن.
‫تو خبر داشتی؟
‫خبر داشتی. مشخصه.
‫می‌دونستی و کبابش کردی
‫و می‌خواستی بذاری بخورمش؟
‫به‌نظرم خیلی خوشمزه‌ست.
‫- مامان. ‫- فکر کردی
‫چه اتفاقی برای خوراکی‌های ‫توی این خونه می‌افته، پیج؟
‫یا باید خورده بشن، یا فاسد.
‫من که حیوونه رو نکشتم.
‫عموت دیگه نمی‌کشتشون.
‫به‌گمونم می‌تونیم ‫همه‌ش رو بندازیم دور.
‫بعدش به‌گمونم یه راکون
‫یا کرمی چیزی می‌خورنش.
‫یا می‌تونیم خودمون بخوریمش.
‫الانم داریم همین کار رو می‌کنیم.
‫آخرین بار کی غذا درست کردی، پیج؟
‫غذای حاضری و مایکرو ویوی رو نمی‌گم.
‫این رو از باغ چیدیم.
‫عموت این حیوون رو یه جایی ‫همین اطراف شکار کرده.
‫آرد گندم توی شیشه‌ست.
‫خودش درستش کرده؟ شاید.
‫تمام چیزهایی که خوردیم ‫از این...
‫دنیای کوچیکی که باباتون ‫عاشقش بود اومده.
‫باهمدیگه یک غذا از این مکان ‫درست کردیم.
‫به‌نظرم زیباست.
‫به‌نظرم فوق العاده‌ست.
‫و می‌دونم پدرتون هم ‫چنین فکری می‌کرد.
‫برام سواله کی باید بمیره ‫تا دوباره باهم غذا درست کنیم؟
‫خب، شب به‌خیر.
‫موندم اینا جواب می‌دن یا نه.
‫به‌گمونم می‌دن.
‫تا زمانی که اوضاع به کامت باشه.
‫نکته‌ی خوبی بود.
‫چی می‌خونی؟
‫دفتر خاطرات.
‫پدرت اینجا دفتر خاطرات داشت.
‫بیست و پنج سال.
‫توش چی نوشته؟
‫درباره رودخونه صحبت کرده،
‫و گفته موقع روشن کردن آتیش توی شومینه
‫زمانی که باد میاد، پنجره رو باز کن.
‫فروبادی هست که دود رو
‫برمی‌گردونه توی کلبه.
‫نصف دفتر خاطراته، نصف...
‫دفتر راهنما.
‫این بخش هم...
‫...درباره من نوشته
‫یه جایی سمت شمال، ‫پیش رودخونه هست...
‫و بهش می‌گه دره‌ی استیسی...
‫گوزن‌ها به دلیلی اونجا نمی‌چرن،
‫واسه همین چمنش بلند می‌شه و زرده،
‫و یاد موهام می‌ندازتش.
‫باید آخرین...
‫...راز کوچولوش رو بفهمم
‫چطور می‌تونم وداع کنم، وقتی هنوز...
‫...کلی چیزی برای فهمیدن هست؟
‫واسه همین، فردا صبح،
‫پا می‌شم...
‫...و می‌رم این دره‌ی کوچولو رو ‫پیدا می‌کنم
‫بعدش پدرت رو میارم اینجا.
‫و اونجا دفنش می‌کنم.
‫بعدش این دفتر رو برمی‌دارم،
‫و می‌رم به تمام جاهایی
‫که درباره‌شون نوشته.
‫و می‌تونی بگی دیوونه شدم، ‫باید بی‌خیال بشم،
‫زندگی طولانی‌ای در پیش دارم ‫و این چرندیات.
‫من 65 سالمه.
‫زندگی طولانی‌ای در پیش ندارم.
‫بازه‌ی زمانی کوتاهی برای ‫بی‌پروا بودن دارم،
‫تا تصمیماتی بگیرم که ‫قلبم رو راضی می‌کنن
‫و خواسته‌های مغزم رو نادیده بگیرم.
‫و چنین کاری می‌کنم.
‫کاری که 30 سال التماس کرد بکنم رو می‌کنم.
‫بالاخره می‌رم اونجا رو ببینم.
‫می‌خوای همراهت بیام؟
‫بدم نمیاد.
‫پس، فردا صبح می‌بینمت.
‫باشه.
‫کفش‌های مناسبی نیستن.
‫خیلی‌خب
‫محض اطلاع، شخصاً حس می‌کنم،
‫که لباس مناسبی تن‌مون نیست ‫و غیر مسلحیم و...
‫و به‌طور کلی برای اتفاقات خطرناکِ
‫پیش رو آماده نیستیم.
‫«پیش رو»
‫نمی‌دونستم توی دانشگاه براون ‫انگلیسیِ درباری یاد می‌دن.
‫درس می‌دن. من نخوندم،
‫ولی دوره‌ش موجوده.
‫و دنیا براش جای بهتریه، راسل.
‫بریم این مکان رو پیدا کنیم.
« ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.