« ارائه شده توسط سایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.
ادرس تلگرام ما: https://t.me/bcmoviez
♪ هی، اون قدیما که «سی.سی. رایدر» یه جوجه‌فکلیِ فین‌فینی بود ♪
♪ من دیگه واسه کارهایی که می‌کردم اسم در کرده بودم ♪
♪ هر جا پا می‌ذاشتم، زن‌ها برام جیغ و داد راه می‌انداختن ♪
♪ بابام منو نفرین می‌کرد ♪
♪ و ننه مم می‌زد زیر گریه ♪
♪ چون آره، دیگه همه می‌شناختنم ♪
♪ واسه همون کارهایی که ازم سر می‌زد ♪
♪ عجب آوازه‌ای داشتم، هی ♪
♪ واسه کارهایی که می‌کردم ♪
♪ هیچ‌جوره نمی‌تونستن مچ این بچه رو بگیرن ♪
♪ آخه واسه کارهایی که می‌کردم، زیادی معروف شده بودم ♪
♪ هی، ننه مم رفت سراغ کشیش ♪
♪ به هر کی که می‌شناخت رو انداخت ♪
♪ به همه‌ی رفیقای عوضی‌ش و خودت می‌دونی کیا ♪
♪ اون موقع که کازانوای پیر یه توله‌سگِ دلباخته بود ♪
♪ من اون‌قدر قلب شکسته بودم ♪
♪ که می‌تونستم یه زباله‌دونیِ قلب راه بندازم ♪
♪ آره، چون دیگه اسمم همه جا پیچیده بود ♪
♪ بدجوری اسم و رسم داشتم ♪
♪ هی، واسه کارهایی که می‌کردم ♪
هوی! چه مرگتونه؟ اینجا چه خبره؟
امروز روزِ پرچمه، یه روز بزرگ.
چهارم جولایه، روز استقلاله.
ایول! ایول!
چهارم جولای!
مرخصی! هووو!
من رفتنی شدم!
هووو!
آزادی!
خب دیگه. من زدم به چاک!
فقط یه روز دیگه! آره!
آزادی! فعلاً، احمق‌ها!
هووو!
♪ آخرش معلما گذاشتن تمام قانونا رو بشکنم ♪
♪ روزنامه‌نگارا بو بردن و می‌خواستن ببرنم تو خبرا ♪
♪ جرئت نداشتن حرفی بزنن، چون می‌ترسیدن همه چیو از دست بدن ♪
♪ چون آره، من واسه کارایی که می‌کردم معروف بودم ♪
♪ آره، اسم و رسمم واسه کارایی که می‌کردم پیچیده بود ♪
♪ هیچ جوره نمی‌تونستن مچ این بچه رو بگیرن ♪
♪ چون واسه کارایی که می‌کردم زیادی تابلو بودم ♪
♪ آره، انگار از همون اولش وصله‌ی ناجور بودم ♪
♪ از وقتی که به دنیا اومدم ♪
♪ پسر، تک و تنها وایسادم ♪
♪ آره ایول، من قوی بودم ♪
♪ پای کارایی که کردم ♪
♪ آره، پای کارایی که کردم ♪
استیگم، بگو.
آره، مستر دی‌وین هستم.
اوه، بله قربان. بله.
منتظر تماست بودم.
چهارم جولای هم نگهت داشتن سر کار، نه؟
آره، باید تا دیروقت سگ‌دو بزنم. لعنت بهش.
عشقم چطوره؟
عشقت؟ دارم دقیقاً نگاش می‌کنم.
فولِ فوله، همه‌چی تمومه.
هر چی خواسته بودی هست. تلفن هم توش ردیفه.
صندلی‌های حرفه‌ایِ رِکارو.
هر چی که خواسته بودی؛ فول آپشن.
اما خب، می‌دونی، وقتی تلفنی سفارش می‌دی
و پول رو نقد حواله می‌کنی، می‌شی مشتریِ سوگلیِ ما.
امشب میام اونجا. و استیگ،
از لبخندِ گشادِ روی صورتم منو می‌شناسی.
حله.
صبح بخیر عزیزم.
چطوری؟ ردیفی؟
صبح بخیر سکسی.
صبح بخیر.
چطوری یادت موند تولدمه؟
مگه می‌شه یادم بره، خوشگله؟
خیلی گلی.
دقیقاً همون روزِ این مملکتِ لعنتی.
بخش پردازش، قسمت هفت، فینستر هستم. بفرمایید.
هاوارد. تو انبار.
هاوارد؟
پنج دقیقه دیگه، تو انبار.
نه.
هاوارد.
نه، نه.
هاوارد؟ گوشِت با من باشه.
اون باسن وامونده‌ت رو بردار بیا تو اون انبار لعنتی. نه!
نه، نه، نه.
هی، نه.
نه، نه.
هاوارد.
خیلی خب هاوارد، طرف طراحه.
تو یه کارگاه تو لس‌آنجلس کار می‌کنه.
بهم زنگ می‌زنه، منم بهش می‌گم چی می‌تونم براش جور کنم.
و تق! هزار جفت شلوار دمپاگشاد مجلسی سفید می‌خواد.
هزار تا، هاوارد.
ببین هاوارد، راضیش کردم جفتی ۱۲ دلار پیاده شه.
می‌شه ۱۲ هزار تا، نقد دمِ در.
باورم نمی‌شه روز آخری قبل از ترخیص، داری همچین بساطی راه می‌ندازی.
درست قبلِ ترخیص.
نه!
هاوارد، به همین پیر و پیغمبر قسم...
این دیگه خدایی آخریشه.
دفعه قبلی قرار بود همون دفعه‌یِ آخر و نهایی باشه،
و دفعه قبل از اونم قرار بود دقیقاً همون آخریش باشه.
دوباره دارم کهیر می‌زنم.
هاوارد، فکر می‌کردم قراره ازم تشکر کنی.
دارم از نفری شیش هزار تایِ اضافه حرف می‌زنم.
این همه بار رو باید به چند تا بخش جدا تقسیم کرد،
هر کدوم با لیستِ بار خودش، هر کدوم از یه نقطه ورود جدا.
نه.
واو. نمی‌دونستم قراره انقدر داستان بشه، هاوارد.
اگه می‌دونستم، یه محموله رو رد نمی‌کردم و مسیرِ یه کامیون رو تغییر نمی‌دادم.
هاوارد، اینا شماره فاکتورها هستن.
بگیرشون، هاوارد.
یعنی...
اگه اینا رو غیبشون نکنی،
بدجوری به چوخ می‌ریم.
باید فوری به این قضیه رسیدگی کنم.
هاوارد.
بیا اینجا یه بغل بهم بده.
همینه رفیق. خوبه. خوبه.
خیلی خب.
بعداً واسه ناهار چطوری؟
هوی ادی. مستر چیف می‌خواد سه‌سوت ببینتت.
تو کلاً نمی‌تونی بس کنی، نه ادی؟
اگه می‌تونستم که دیگه منو دوست نداشتی.
بیا تو.
دنبال من بودین، رئیس؟
آره، بودم.
نمی‌خوام باهات صغری‌کبری بچینم، پسر.
اون دژبان‌های ساحلی بیرون...
به خاطر تو اینجان.
ظاهراً به خاطر تعطیلات،
واحد بازداشتِ نیرو کم آورده.
واسه همین اسم تو دراومد.
واحد بازداشت، رئیس؟
بازداشتِ نیروی دریایی، پسر.
یه زندانی تو بازداشتگاهِ مرکز تسلیحات «کمپ لژون» دارن.
باید برش گردونن اینجا به چارلستون.
انگار اون آدم قراره تو باشی.
یکی رو واسه اسکورتِ زندانی لازم دارن.
مأموریت اسکورت؟
مشکلِ جوونا اینه که از زیرِ وظیفه‌شون در می‌رن.
نه، نه، نه، نه. هیچ‌وقت پشت‌میزنشین نبودی.
اسمت توی کامپیوتر بالا اومد، چون فعلاً مأموریتی نداری.
این یعنی هنوز دستور جدیدی نگرفتی، مگه نه؟
نه، ولی من فردا کارم تمومه، رئیس. مرخص می‌شم.
آره. خب، چون وقتت آزاد بود...
و همین‌طور تجربه‌ت تو بخش امنیتِ پایگاه،
این مأموریت رو انداختن گردن تو. باید بهش افتخار کنی.
با عرض معذرت، رئیس.
من یکی رو تو بخش کارگزینی می‌شناسم که می‌تونه این اشتباهِ تابلورو لغو کنه.
بهتره بی‌خیالش بشی، پسر.
دستور دستوره، تو هم تو نیروی دریایی هستی.
قربان، امروز روز آخرمه.
برنامه ریخته بودم.
خب، عوضشون کن.
مرخصی.
یه بارِ دیگه، برای بار آخر.
آخرینِ آخرین بار.
یارو می‌تونه به اسکیمو هم یخچال بفروشه.
آره، قضیه‌ی این همجنس‌بازا... منظورم اینه که کنگره پر شده از طرفدارای سیاه‌پوستای اواخواهر.
اوه، عجب.
مدارک رو نابود کن.
اول می‌رن سراغ میز اِدی.
دوستت دارم، مامان.
دوستت دارم، بابا.
سلام هاوارد. سلام.
چطوری؟ خوبم.
باید یه زنگ بزنم. می‌تونی کنار اون کیوسک تلفن نگه داری؟
ممنون، لطف می‌کنی.
مرتیکه‌ی دهاتیِ لجن.
چی گفتی، عوضی؟
هیچی.
داشتم فکر می‌کردم چقدر رقت‌انگیزه وقتی فامیل‌ها با هم ازدواج می‌کنن.
ایول!
رفیقِ من.
اوووو!
هوی، راک، چه خبر؟
شایعه شده که...
یارِ قبلیت موقع تعقیب یه کاکاسیاه خودشو بدجوری نفله کرد.
باید اون مادرقحبه رو با تیر می‌زد.
چرا هنوز این لگنِ قراضه رو سوار می‌شی؟
لعنتی، ما همین الان یه ماشینِ ردیف گرفتیم.
من و ونس داشتیم آماده می‌شدیم آب‌بندی‌ش کنیم.
امروز صبح می‌خوایم بریم چند تا کون رو پاره کنیم.
یه مشت کوباییِ کثافت دارن اون پایین نزدیک «پاتریوت پوینت» خفت‌گیری می‌کنن.
فکر می‌کنیم امروز دست به کار بشن.
دلیلش هم اینه که همه به خاطر جشن و این حرفا ریختن بیرون.
می‌خوایم بریم دهنِ چند تا از این لوبیاخورها رو سرویس کنیم.
آره!
سلام رئیس، چطوری؟
این دور و برا تلفن عمومی پیدا می‌شه؟
یادمون رفت راک رو به شریک جدیدش معرفی کنیم.
گفتی اسمت چی بود، آبجی؟
چطور تونستی منو با آبجیت اشتباه بگیری؟
کیرِ اون که خیلی از مالِ من بزرگتره.
گه توش. لعنت بهش.
راک، پسر، جاخالی داد. لعنت بهش، پسر!
خودت دیدی. جاخالی داد. آخه این چه کصشری بود؟
ببین، در مورد اون تلفن...
می‌تونه منتظر بمونه.
بپوشش.
امضاش کن.
بپوشش.
اسمم داره این؟
ادی. ادی دی‌وین.
البته، می‌تونی اد، یا ادوارد صدام کنی.
چطوره همون «عوضی» صدات کنم، تو هم جواب بدی؟
خب، این اولین بار میشه.
خوب گوشاتو وا کن مرتیکه.
تنها دلیلی که تو الان اینجایی اینه که...
مقررات نیروی دریایی واسه جابه‌جایی زندانی دو نفر رو لازم میدونه.
نه بهت احتیاج دارم، نه دلم می‌خواد ریختتو ببینم.
اصلاً هم حوصله ندارم حرفامو دوباره برات تکرار کنم.
من تا حالا با صدتا همکار کار کردم.
اونایی که عقل تو کله‌شون بود، پا تو کفش من نکردن.
اونایی هم که کردن...
حال و روزشون از این زندانی‌ها هم سگ‌تر شد.
اگه بخوای با من دربیفتی،
کاری می‌کنم این شش ساعت، طولانی‌ترین زمان زندگی نکبتیت بشه.
حالا گمشو تو ون!
این لگن تندتر از اینم میره؟
یه یارو داره اون بیرون پا به پای ما می‌دوئه و می‌خواد سوار شه.
ببین، من امشب کلی کار دارم.
می‌دونی که، من فردا آزاد میشم.
ردیفه. ترخیصم با افتخاره.
باورش یه کم سخته.
چطور مگه؟
بذار اینطوری بگم، خیلی وقته تو این کارم.
منظورت چیه؟
منظورم اینه که از یه فرسخی داد می‌زنی کی هستی، خوش‌تیپ.
با اون لباس اتوکشیده‌ت و اون قلمبه پول تو جیب عقبت.
خوراکت اینه که بشی نماد دله‌دزدی.
شایدم فراتر از دله‌دزدی.
دست نزن بهش، خرابه!
♪ من اهل دعوا نیستم، کارم فقط عاشقیه ♪
دو تا هات‌داگ چیلی بیکن، سیب‌زمینی بزرگ و یه نوشابه بزرگ.
هوی، داداش.
اون کارت به جایی نمی‌رسه.
بلندگو خرابه.
من سفارشت رو می‌گیرم.
آها، باشه، خب... دو تا هات‌داگ چیلی بیکن،
یه سیب‌زمینی بزرگ و یه نوشابه بزرگ.
ما اصلاً هات‌داگ چیلی بیکن نداریم.
از کی تا حالا؟
تا اونجایی که یادمه و اینجا کار می‌کنم.
یه لحظه وایسا. من حداقل ۵۰ بار تا حالا اومدم اینجا.
همیشه هم همونا رو سفارش می‌دم.
خب که چی؟
پس یه برگر «فلایینگ پیگ» بده با یه نوشابه کوچیک.
هوی، هنوز حرفم تموم نشده.
فقط داشتم بهت زمان می‌دادم قشنگ برانداز کنی.
خب دیگه، بجنب پیرمرد. چی می‌خوری؟
پیرمرد؟
هی، گوش کن ببین چی می‌گم. هر وقت بخوایم می‌تونیم بریم یه جای دیگه کوفت کنیم.
چی؟ اوه، نه!
نه. منظورت این نیست که می‌خوای کاسبی رو ببری یه جای دیگه؟
اوه! هی، می‌دونی چیه؟
بزن به چاک!
چی! برو گهتو بخور.
تیکه‌تیکه‌ت می‌کنم، خوکِ لاشی!
اوه، عالی شد. تا کوفت‌کردنیِ بعدی ۱۰۰ کیلومتر راهه.
پیرمرد!
باید نفله‌ش می‌کردم، مرتیکه‌ی سوسولِ بی‌عرضه رو.
مگه چند سالته؟
بحث اصلاً این نیست.
بحث اینه که چیزی به اسم ادب و نزاکت هم وجود داره.
کلِ بدبختیِ این مملکت تو همین لحظه همینه.
تو کلاً بلد نیستی با آدمیزاد تا کنی، راک.
داری می‌ری رو اعصابم.
منظورم اینه که حتماً وقتی دست‌بند دستشونه کارت حرف نداره.
ولی در غیر این صورت، جذبه‌ت در حدِ یه بولدوزره.
بذار یه نصیحتی بهت بکنم.
منم وقتی این ماموریت رو شروع کردیم یه چیزایی بهت گفتم.
شاخ‌به‌شاخ نرو تو شکمِ ملت.
اگه چیزی می‌خوای، یه سری هم به درِ پشتی بزن.
معمولاً بازه.
عین دهن لق تو.
یک، دو، سه، هِی!
بکش برو.
اولی نورث یه اوبیِ کونیه!
- به شهر کله‌پوستی‌ها خوش اومدین. - نگاهشون کن!
چرا ما این‌قدر از این تفنگدارا متنفریم؟
- چرا؟ - آره، انگار یه قانون نانوشته‌ست.
تفنگدار دریایی یعنی عنِ سگ.
چرا اونوقت؟
چون یه مشت عوضی‌ان!
آره، راست می‌گی. یادم رفته بود.
نمی‌دونن دارن وارد چه جهنمی می‌شن.
اون کله‌ماهی‌های فسقلی.
اون ماهی‌کوچولوها.
اسباب‌بازی نیست. بذارش تو غلاف.
فکر کن واسه دکوریه.
یعنی به اون کوفتی دست نزن.
اگه اوضاع خیط شد، خودم نفله‌شون می‌کنم، ردیفه؟
حالا، یادت باشه.
بخش اصلی این کار به جذبه و پررو‌بودنه.
اگه سفت باشی، کسی جرأت نمی‌کنه به کارت برینه.
از این به بعد، باید سگ باشی.
خدا به دادمون برسه.
اومدن.
خودشونن.
بفرما تو.
تازه بازی داره شروع می‌شه، پسرا.
هی، بنگر! مرتیکه‌ی کثافت!
اوه، راک. راک، راک، راک.
اوه. یه همکار جدید پیدا کردی.
آره. یه بچه‌خوشگلِ واقعی.
ببخشید.
قراره کل روز رو اینجا معطل بشیم؟
اونش دیگه بستگی داره، قربان.
واسه چی اومدین اینجا؟
یه ملوان درجه دو، تونی جانسون.
تونی جانسون؟ اوهوم.
اونو بده من.
نمی‌شد این کار رو همون بیرون انجام داد؟
باید مطمئن شم همه‌چی رو رواله.
واسه این زندانی فقط شما دوتا رو فرستادن؟
نه!
یه اوسکولی مثل تو هم پشت سرمون قایم شده.
یالا. باید برم بیرون.
از جاهای تنگ خوشت نمی‌آد، نه؟
باید یکم وازلین بمالی.
مطمئنی کس دیگه‌ای همراهتون نیست؟
یالا!
اوه، شما نیروی دریایی‌ها خیلی هفت‌خطید.
یه زندانی داره میاد بالا.
به خونه‌ی جاذبه خوش اومدی.
لعنتی.
اوه، هووو! اوه! نیروی دریایی، نیروی دریایی!
نیروی دریایی، از ماهی هم لیزتره.
باشه.
سریع جَمِش کن «بنگر»، راه درازی در پیش داریم.
جانسون، سلول هفت تا ده.
باید مطمئن شم همه‌چی مو به مو درسته.
خیلی خب، من میرم دستشویی.
چندتا کبریت بکش.
لنگرها رو بکشید، کله‌پوستی‌ها.
شماها، مستقر شید سر پستاتون.
یکی داره خواب بد می‌بینه.
همینه و بس.
چرا اینو امضا نمی‌کنی؟
این چیه؟
رواله، فقط واسه تحویل گرفتن زندانی.
بعدش می‌تونید برید پی کارتون.
جانسون رو بیارید بالا!
بله قربان!
هی سرجوخه! آره.
اینجا رو دیوار یه چیزایی نوشتن!
چی هست؟
«بنگر» مادرِ خودشو می‌گاد!
«بنگر» واسه خودش سلیطه‌ایه.
هر جور کثافت‌کاری‌ای که فکر کنی.
کاسه توالت رو بو کن. بو کن اون وامونده رو، «راک»!
با ماهی‌های توالت بازی کن، «راک».
جات همون‌جاست، دقیقاً همون پایین پیشِ ماهی‌های توالت.
شماهایی که تو نیروی دریایی هستین.
اوهو!
خیلی دلِ خوشی از نیروی دریایی ندارم.
هیچ‌وقت هم نداشتم.
اوه!
از بوی گندش خوشم نمیاد.
ولی کارِ درستی کردن که فرستادنت این پایین.
جونِت قشنگ به دردِ این‌جور کارها می‌خوره.
اوهوم. بله قربان.
عجب غولِ کله‌خری هستی تو لامصب.
تکون بخور.
باز داری چه زری می‌زنی؟
چیزی که می‌خوام بدونم اینه که...
کدومتون قراره نقشِ اسکورتِ زن رو تو این بساط بازی کنه؟
عقب‌گرد!
این دیگه چه گوهیه؟
قوانین رو که می‌دونی.
هر زندانیِ زنی که بخواد جابه‌جا بشه،
باید یه مأمورِ اسکورتِ زن همراهش باشه.
اومدیم دنبال یه نفر. ملوان تونی جانسون.
می‌دونم دنبال کی اومدین.
چارلستون یه گوه هم حالیش نیست.
این گزارش «اِن.آی.اِس» هستش.
املای درستش اینه.
دستورات نیروی دریایی باز هم غلط غلوطه.
ت-و-ن-ی.
مثل اسم اون مدل موی فِره.
طرف مادس (زنه).
خیلی خب، شوخی دیگه بسه، «بنگر». برش گردون.
نه، نمی‌تونم.
ما اینو نمی‌بریم! خلاف مقرراته.
چاره دیگه‌ای نداری. این بچه خوشگل قبلاً رسیدش رو امضا کرده.
دیگه مالِ خودتونه.
قوانین رو ول کن. می‌تونم یه لباس زنونه برات جفت و جور کنم.
گفت یه کار روتین و عادیه.
تو... یا از اون شورت‌های فاق‌باز. با یه سوتین سایز ۴۴ دابل دی.
اوم، من فکر کردم که... کی بهت اجازه داده فکر کنی؟
هوی! چته!
این سگ‌دعوای زن و شوهریتون رو ببرین بیرون.
اینجا دفتر منه. یه جای محترمه!
پابندهای منو از پاش باز کن.
قربان، اون دیگه بلای جونِ این آقاست.
موفق باشی.
چی شده؟ آفتاب اذیتت می‌کنه؟
خیلی وقته بیرون نیومدم.
چند تا عینک آفتابی توی ون دارم. ممنون.
برگرد اینجا و زندانی رو مهار کن!
رئیس، فقط داشتم براش عینک می‌آوردم.
این گُه‌کاری رو تموم کن و برو پایین!
صندلیش داغه.
یه حوله برات میارم.
باشه.
اونا مالِ منه.
برو توی ون!
می‌خوای یه پارچ چای یخی هم براش درست کنیم؟
ببین، نمی‌خوام دردسرِ بیشتری درست کنم، باشه؟
حق با توئه. برو تو.
حالا دیگه خفه‌خون بگیر.
حتماً باید اون پشت دستبند به دستش باشه؟
این‌جوری نیست که بتونه از توی قفس یا هر کوفتی فرار کنه.
- خوبی؟ - روتو بگردون!
فقط پرسیدم.
طبق مقررات، حرف زدن با زندانی ممنوعه.
آره، ولی... قانون قانونه دیگه.
اون یارو اون عقب گفت هفت تا ده.
منظورش ساله؟
عجب.
این پرونده‌شه؟
چیکار کرده؟
به من چه؟ اصلاً نمی‌خونمشون.
هفت تا ده سال زمان خیلی زیادیه. اصلاً کنجکاو نیستی؟
نه.
آسم دارم.
لعنتی.
ببخشید.
اگه اجازه بدین، باید برم دستشویی.
آره، حتماً. همین جلوها می‌زنیم کنار.
وقتی واسه بنزین وایسادیم می‌تونه بره.
باید بره، فشار بهش اومده.
باید همون‌جا توی «کمپ لژون» می‌رفت.
منم باید برم.
به‌هرحال، هنوز چیزی نخوردیم.
به نظر می‌رسه تا یه مدتی این آخرین فرصتمون باشه.
خیلی خب، باشه بابا!
نه، نه. نمی‌تونم این کارو بکنم.
اپراتور.
چارلستون، ۷۲۲-۱۵۹۹.
لطفاً پشت خط بمونید.
فکر کردم دستشوییت گرفته؟
آره خب، پرید.
آها.
دمت گرم که نگه داشتی.
خواهش می‌کنم.
یه دونه طلبت.
نه، این‌طور نیست.
مطمئنی چیزی نمی‌خوای؟
خیلی چیزا دلم می‌خواد دخترجون، ولی پولم به هیچ‌کدوم نمی‌رسه.
ببخشید.
سلام.
اون حتی ارزش یه قطره اشکت رو هم نداره، سو آن.
مرتیکه با خواهرت می‌خوابه. اون...
اون یه آشغاله!
از آشغال هم پست‌تره!
یا عیسی مسیح.
هی، اون در نباید قفل بشه.
حله، جیگر.
من اگه بودم انگشتر رو نگه می‌داشتم و لاستیکاش رو پاره می‌کردم.
اینجا کسی هست؟
وای عزیزم، وقتی کفشاش رو از زیر در دیدم نزدیک بود سکته کنم.
نزدیک بود دیالوگام یادم بره.
خدا رو شکر.
خیلی دیر کردی، فکر کردم دیگه پیدات نمی‌شه.
ببخشید «فلو»، زمان‌بندی دقیقی نداشتم.
از این کار مطمئنی، عروسک؟
انجامش بده.
لعنتی!
سلام، خوشگله.
هی، سیگار داری؟
آره، بیا.
اپراتور، اون شماره تایید شد؟
بله قربان.
آها.
ممنون.
حله.
باید با اون قر و فرت، یه ظرف سیب‌زمینی هم سفارش بدی!
جانسون؟
در رفت!
اونجا!
همون‌جا کپه مرگتو بذار، جانسون!
کمک!
کمک! تو رو خدا! می‌خوان منو بکشن!
خیلی خب، راه بیفت.
هوی، ولش کن!
بزن به چاک فسقلی!
خیلی خب، تکون نخور!
داری با یه مجرم فراری همدستی می‌کنی.
یا همین الان ولش می‌کنی، یا یه تیر خالی می‌کنم تو اون شکمِ گنده‌ت!
♪ قدیما همش الم‌شنگه و دعوا داشتیم ♪
♪ تا بوق سگ می‌زدیم تو سر و کله‌ی هم و نعره می‌کشیدیم ♪
♪ و می‌ذاشتیم شات‌گان بترکونه ♪
♪ کلاً غلط بار اومدیم ♪
♪ و با سرعت به هیچ‌جا نرسیدیم ♪
♪ آبجومم که تو یخه... ♪
لعنتی، بدجوری رید به اعصابم.
من ۸۶۲ تا زندانی رو جابه‌جا کردم و تا حالا سابقه نداشته حتی یکیشون هم از دستم در بره.
آروم باش بابا، دوباره گرفتیش که.
بحث سر این نیست.
اگه بخوام همچین چرندی رو گزارش بدم، شبیه یه احمقِ تمام‌عیار به نظر میام.
خب گزارش نده.
حدس می‌زدم اینو بگی، جنابِ «بیا-دستبندشو-باز-کنیم-و-واسه-ش-کیک-بپزیم».
کی بهش سیگار داد؟
کی در رو باز کرد؟
رئیس کیه؟ خفه شو مرتیکه!
امیدوارم بدونی جانسون، که اون شیرین‌کاریِ کوچیکت...
همین الان پنج سال حبسِ اضافه برات آب خورد.
نظرت در مورد این چیه؟
فکر کنم تو «ماه»‌مم.
چی؟
اوضاعِ زنونه‌م.
چی گفت؟
دارم پریود می‌شم.
هان؟ آهان. عادت ماهانه‌ش شروع شده.
اوه!
خب بشو، به درک!
اگه فکر کردی خامِ این فیلمات می‌شم،
نصفِ اون چیزی که فکر می‌کردم هم باهوش نیستی.
هیچ غلطی نمی‌تونی بکنی که باعث بشه دوباره از اونجا بیارمت بیرون.
حتی اگه ون آتیش بگیره.
حتی اگه خودتو خیس کنی.
حتی اگه یه مار زنگی بره تو پاچه‌ت و تمام راه رو جیغ بکشی، باز خبری از رهایی نیست.
بیابون سبز می‌شه ولی دیگه رنگِ بیرون رو نمی‌بینی.
هی!
همین بود؟
یالا. برو اون تو.
تا حالا در حالی که به یه مَرد دستبند شدم، این کارو نکرده بودم.
یه جورایی تحریک‌کننده‌ست، نه؟
بفرما.
تموم شد.
بیا.
کمک کن جلوی خونریزی رو بگیریم.
بزن بریم!
هی، خوشگله.
یا عیسی مسیح!
مرتیکه‌ی احمق...
پدرسگ!
عمدی این کارو کردی.
اون شیلنگ رو با لگد پروندی بیرون.
این تویی که داری منو با این دستبندا این‌ور اون‌ور می‌کشی.
هی، آروم باش، راک.
آروم باشم؟
می‌فرستمت توی سردخونه، ملوان.
قوانینه، راک.
کتک زدنِ همکارت احتمالاً خلافِ قوانینه.
بندازش تو ون و در رو قفل کن.
می‌رم حساب کنم.
بعدشم برو تو مستراح و این کثافت رو بشور.
باشه.
ما هنوز با هم آشنا نشدیم. اسم من اِدی دِوِینه.
تونی جانسون. از دیدنت خوشبختم.
همچنین.
اِدی، می‌شه، اه، یه دستمال کاغذی بدی به من؟
نکنه می‌خوای باهاش یه جور اسلحه بسازی، نه؟
بامزه‌ای.
دِوِین.
مگه بهت نگفتم زندانی رو مهار کنی؟
شرمنده، رئیس.
خب، در رو ببند.
داریم راه می‌افتیم. بزن برو تو ون.
♪ هزار مایل از ناکجاآباد دورم ♪
♪ زمان برام فرقی نداره ♪
♪ چون هزار مایل از ناکجاآباد دورم ♪
♪ و هیچ جایی نیست که بخوام اونجا باشم ♪
خب رئیس، اسم زنت چیه؟
چی؟
زنت، اسمش چیه؟
به تو ربطی نداره.
زن داری؟
اونم به تو ربطی نداره.
فقط تصور کردنش برام سخته، همین.
چیه، مگه تکاوره؟
خوشحالم که هنوز شوخ‌طبعی‌ت گل کرده، جانسون.
آخه اونجایی که داری می‌ری، لازمش داری.
اوه. انگار دست گذاشتیم رو نقطه ضعفش.
عادت ندارم با یه زندانی درباره خونواده‌م گپ بزنم.
پس واقعاً خونواده داری.
یه زن و یه پسر.
اینا رو تو پمپ بنزین با هم تمرین کردین؟
این اون راهی نیست که ازش اومدیم.
میانبره. دیرمون شده.
مطمئنی؟
قبلاً هم وقتی عجله داشتم زیاد از اینجا اومدم.
یه جاده معدنی قدیمیه، جلوتر به بزرگراه اصلی می‌رسه.
تا ۲۰ مایل دیگه. یه ساعتی جلو می‌فتیم.
خب، حالا چه عجله‌ایه؟
فکر کردم تو بودی که تنت می‌خارید زودتر برگردی.
می‌شه یه کم آب بخورم؟
♪ هزار مایل از ناکجاآباد دورم ♪
♪ زمان واسم فرقی نداره ♪ مرسی.
♪ هزار مایل از ناکجاآباد دورم ♪
♪ و هیچ‌جا نیست که بخوام باشم ♪
♪ هزار مایل از ناکجاآباد دورم ♪
حالا باز چه مرگش شده؟
اون چی بود؟
یالا دیگه عزیزم.
یالّا دیگه، راه بیفت لعنتی.
یالّا دیگه، خوشگلم.
آشغالِ بی‌مصرف!
چرا وایساد؟
چی فکر کردی؟ مگه من غیب‌گوئم؟
یا مسیح.
وسطِ این ناکجاآباد گیر افتادیم.
لازم نیست دست‌پاچه بشی. من تو ناوگان کمک‌مکانیک بودم.
اونو بده من!
خب، اینم یه نشونه‌ی امیدوارکننده.
اَه، گندش بزنن.
ممکنه از باتری باشه؟
نه، ربطی به اون باتریِ کوفتی نداره.
شاید واسه این همه زنگ‌زدگیه.
شاید تو هیچ گهی از موتور حالیت نیست.
فقط می‌خواستم کمک کنم.
چه کوفتی ریختی تو باک؟
سعی نکن اینو بندازی گردن من.
قبلش که داشت مثِ آدم کار می‌کرد.
مطمئنی از باتری نیست؟
آخ! پدرسگ!
شماها باید روی این بساطِ مسخره‌تون یه چادر بکشید.
خیلی خب! تمومه. دیگه راه می‌افتیم.
کجا؟
از همون راهی که اومدیم.
یعنی پیاده بریم؟
نه، قراره کولت کنم!
انگار حالا جاییم می‌تونی بری.
خیلی خب.
اوه! این اولین تحرکیه که تو این چند هفته داشتم.
خوشحالم داری حال می‌کنی.
اون بطری آب رو رد کن بیاد. نه.
هر ساعت فقط یه در بطری؛ قانون اینه.
قانون، قانون. همه‌چیزِ تو شده قانون.
همین قانوناست که باعث شده هنوز آب واسه خوردن داشته باشیم.
پشت سر هم.
همه‌ش مسخره‌ست.
میای تو نیروی دریایی و فکر می‌کنی تهِ تهش غرق می‌شی.
اما از تشنگی مردن؟
ادبیات دبیرستان یادت میاد؟
این دقیقاً همون چیزیه که بهش می‌گن طنز تلخ روزگار.
سه تا ملوان که دارن وسط کویر جون می‌دن.
راک، کجا داری می‌ری؟
بزرگراه اون‌ورِ اون تپه‌ست.
چیه، باز یه میان‌بر دیگه؟
شروع نکن، دوان.
یکم احمقانه به نظر می‌رسه که جاده رو ول کنیم،
و بزنیم به دل کویر به سمت اون تپه‌ی تخمی.
هی، جای بحثی نمونده.
حالا، یا دنبالم می‌آی، یا به جرم تمرد بهت شلیک می‌کنم.
ببین، یه چیزی پیدا کردم.
چی؟
نمی‌دونم.
شبیه یه تابلو یا یه همچین چیزیه.
چی نوشته؟
انگار نوشته «خشم».
حتماً می‌دونستن «راک» داره می‌آد.
ها، ها، ها.
اون «خشم» نیست، نوشته «خطر».
خطرِ چی؟
خب، فکر کنم اونقدری مدرک دارم که بتونم از دستتون شکایت کنم.
خیله‌خب، یه فکری دارم.
بیاین کف رو بیاریم بالا تا برسیم بالای سطح زمین.
نمی‌بینم کاری انجام بدی.
زود باش، بگرد دنبال طنابی چیزی.
نه.
دهنمون سرویسه. آفرین، روحیه یعنی همین.
رئیس، اصلاً نباید از جاده خارج می‌شدیم.
اون دیگه تموم شد. انقدر ناله نکن.
ممکنه همه‌مون همین‌جا نفله بشیم.
مگه اینکه اول خودم بکشمت.
آره؟ اگه خایه‌شو داری امتحان کن.
هی، پا روی دُم من نذار مرتیکه.
من از تو نمی‌ترسم، پیرمرد.
خیله‌خب. دیگه بسه، جِقیِ الدنگ!
صبر کن! بکش عقب!
یه راه فراری هست!
چطوری؟
فکر کنم اگه بریم رو کول هم، یکیمون دستش به اون بالا برسه.
اون‌وقت کی اول میره بیرون؟
من. حدس می‌زدم همینو بگی.
خب، من عمراً بتونم وزن هیچ‌کدومتون رو تحمل کنم!
ولش کن بابا! کی اهمیت میده کی اول بره بیرون؟
واقعاً فکر می‌کنی وقتی برسه اون بالا،
واسه ما طناب میندازه پایین؟ هه!
معلومه که میندازه. هه!
مگه نه؟
من قاتل نیستم.
از کجا معلوم؟ شاید واسه همینم هفت تا ده سال حبس برات بریدن.
خیلی آدم آشغالی هستی، خودتم می‌دونی؟
اگه ما رو آزاد کنه، دست‌کم هفت سال حبسِ انفرادی میره تو پاچه‌ش.
برسه اون بالا، احتمالاً درِ این چاله کوفتی رو هم رومون می‌بنده.
واقعاً فکر می‌کنی همچین کاری می‌کنم؟
آره، همین‌طوری فکر می‌کنم! خب، اشتباه می‌کنی!
ببین، مگه چاره دیگه‌ای هم داریم؟
یا این کارو امتحان می‌کنیم، یا هر سه‌تامون همین‌جا می‌مونیم و مثل موش سقط می‌شیم.
هی، اون پایین تکون نخور.
چیزی نمونده، نزدیکه.
اوکی، گرفتمش!
خوبه، بفرستش بالا!
- گرفتمش! - آره!
باشه. بندازش پایین!
یالله، پرتش کن پایین!
تونی؟
تونی!
بی‌خیال شو پسر، اون دیگه رفته.
نه، نرفته.
تونی!
اسکل.
ما رو ول کرد رفت.
اون جنده‌ی لعنتی تنهامون گذاشت.
لعنت بهش!
باید یه تلفن پیدا کنم.
داستانت با اون تلفن فاکی چیه؟
برگشت.
می‌دونی، خیلی خرشانسی که اصلاً اومدم اینجا دنبالت.
چهارم جولای و این بساط‌ها.
امشب آتیش‌بازی داریم.
بعضیا میگن تو کل منطقه بهترینه.
واسه شکم‌چرانی هم که،
تنها جایی که یه ذره غذاش قابل خوردنه «باکی»ـه.
این بچه‌ها مال توان؟
ای بابا، خیلی دلم می‌خواست واسه آتیش‌بازی بمونم، حاجی.
آخه بابا، نمی‌شه بمونیم؟ توروخدا!
آره، باید بمونید.
امشب یه گروه دارم که تو کافه شورتیز اجرا می‌کنن...
فقط سراغِ «مرده در جاده» رو بگیر.
سعی می‌کنیم اولِ صبح برات ردیفش کنیم.
خوش گذشت. فعلاً.
خیله‌خب، من باید آمار بدم به پایگاه،
بگم قضیه از چه قراره.
تو دو تا اتاقِ تووهم‌باز برامون بگیر.
تو هم پیش من می‌مونی.
اون تو.
ای بابا.
می‌خوای آمارِ یکی رو بگیری؟
عصر بخیر قربان، ناواستوار یکم «راک رایلی» گزارش میده.
رایلی، واسه چی روی مخِ منی؟ چه خبر شده؟
یه سری مشکلات فنی داشتیم،
و ظاهراً مجبوریم شب رو همین‌جا بمونیم.
من نمی‌تونم اجازه بدم. کدوم گوری هستی ملوون، هان؟
یه جایی به اسم، اِم، یماسی.
می‌دونی که اون صبح پرواز داره و باید برسه؟
بله قربان، می‌دونم فردا ساعت ۰۸۰۰ باید توی اون هواپیما به مقصد سن‌دیگو باشه.
سه سوت بیارش اینجا، شیرفهم شد؟
سرِ وقت اونجاییم. — بهتره که باشی!
اطاعت میشه قربان.
فقط می‌خواستم خودم رو از شرّ یه کوه کاغذبازیِ لعنتی خلاص کنم.
در هر صورت ممنون.
ممنون که برگشتی.
بزن بریم.
فکر کردم هیچ‌وقت نمی‌خونیشون.
مسواک و خمیردندون آوردم.
خب، مگه چیکار کرده؟
جاسوسی؟ عبور غیرمجاز؟
کتابای کتابخونه رو دیر پس داده؟
خب؟ چی شد؟
تا من دوش می‌گیرم، تو زاغ‌سیاه‌شو چوب بزن.
آره، می‌دونستم چیزی نداری تنت کنی.
یه کم تو چشمه، نه؟
خیلی قشنگه.
خوشت میاد؟
مرسی.
از این طرف.
بسیار خب. دو تا نون‌تست و پنیر، یه بشقاب ویژه، یه سوپ.
هوا واسه سوپ خوردن زیادی گرمه.
پس سه تا سالاد برات میارم.
چیز دیگه‌ای؟
نه، مگه اینکه چیزی رو از قلم انداخته باشم.
عزیزم، تا جایی که من می‌بینم، تو هیچ‌چیزی کم نداری.
خب، این در مورد شما دوبرابر صدق می‌کنه، خانم.
من که هلاکِ مردایِ یونیفرم‌پوشم!
اوه، اینو می‌گن یه زنِ تموم‌عیار.
ممنون.
عجب دخترکشی پیدا کردیم اینجا.
اتاقمو می‌ذارم پایِ این کار.
دست‌کم اون انگشترو دربیار، رئیس.
انگشتره توفیری نداره.
به‌به، عجب حرفه‌ای.
نه، ۱۰ سال پیش از هم جدا شدیم.
آهان.
ممنون.
خواهش می‌کنم.
پسرت چی؟
پیشِ مامانشه.
برادرت چی؟
اون چی؟
تو پرونده فقط واقعیت‌ها رو نوشتن.
فقط همون چیزا براشون مهم بود.
خب، توش ننوشته بود که اون...
یه هفته بعد از اینکه محکوم شدم.
نگهبانه ناهارو آورد و گفت: «راستی، داداشت مُرد.»
خودم بزرگش کردم، می‌فهمی که؟
خب، من و عمه‌ام، ولی بیشتر خودم.
ولی خیلی قبل‌تر از اینکه برم تو نظام، یاغی شده بود.
این چند سالِ آخر همه‌اش واسه پول بهم زنگ می‌زد.
بیشتر واسه وثیقه.
بعدش واسه چیزای دیگه.
اونجا بود که دیگه شروع کردم به نه گفتن.
منظورم اینه که، نه اینکه خودم فرشته باشم،
ولی حداقل یاد گرفتم کجا باید ترمز کنم.
به هر حال، فکر می‌کردم یاد گرفتم.
بهم خبر دادن بابی تو یه بیمارستان دولتی به خاطر اوردوز افتاده رو تخت.
درخواست مرخصی اضطراری دادم. رد کردن. خب، منم قاطی کردم.
و اون درگیری؟
زدم تو سر یه دژبان که می‌خواست جلبم کنه.
با آچار چرخ.
خودتم که تو کار با آچار چرخ بدجوری واردی، رئیس.
تابلوئه که اون موقع عقلم درست کار نمی‌کرد.
بعدشم که اونجوری خبر بابی رو شنیدم،
خب، راستش دقیقاً باعث نشد یه زندانی نمونه بشم.
فقط پشت سر هم برام جرم می‌بریدن و می‌دوختن.
حتی وقتی مُرد هم پیشش نبودم.
بچه‌ای که تو رشده باید سبزیجات بخوره.
ممنون.
بعد یهو اوج گرفتن و شیرجه زدن،
یه حمله رگباری غافلگیرانه به باندهای فرودگاه دشمن.
«اسموکی» مثل یه کوارتربک همه‌فن‌حریف تو یه تیم فوتبال خفنه.
اون مدام با کل یگان هوایی در تماسه.
وقتی اولین جنگنده‌هامون با سرعت به سمت جزیره «مارکوس» میرن،
تو ارتفاع پایین پرواز می‌کنن...
...به این امید که رادارهای دشمن نگیرنشون.
مسئولیت این اتاقو سپردن به اونا...
استیگ هستم.
استیگ، آقای «دیوین» هستم.
یه جا گیر افتادم سرِ معامله.
خواستم خبر بدم که فردا میام دنبال ماشینم.
یه ماشین دیگه می‌خوای؟
نه، نه، ماشینِ خودمو می‌خوام.
فردا اونجام.
چی شده؟ مگه ماشین مشکلی داره؟
کدوم ماشین؟
چی؟ ماشینت دیگه!
همونی که همکارت اومد بردش. مگه چیه؟
اِم، آقای... چی بود اسمش؟ هاوارد. آقای هاوارد ماشینت رو برد.
آقای هاوارد؟ آره.
یه لحظه وایسا.
اگه مشکلی پیش اومده، همین الان به پلیس زنگ بزنم.
نه، نه، نه، ردیفه. آقای هاوارد رو می‌شناسم.
خب خوبه، چون همه‌ی مدارک دستش بود.
مرتیکه‌ی مادرجنده.
استیگ، شماره تلفنِ ماشینم چنده؟
بذا تو پرونده‌ها نگاه کنم.
803-655-9746
ممنون.
ماشینِ گرونیه. امیدوارم ماشینشو پیدا کنه.
هاواردم.
کجایی؟
کدوم گوری هستی؟
تو توالتم.
توی ماشینم.
خنده‌داره.
من... من دیگه کهیر نمی‌زنم.
خوبه. خیلی هم عالیه، هاوارد.
ببین، یه چند تا معامله داشتیم که وقت نکردم بهت بگم.
این ماشینی که توشی و پولای توی میزم قرار بود یه جور سورپرایز باشه.
یه سورپرایز.
غافلگیر شدم.
خوبه. خیلی هم خوبه، هاوارد.
هاوارد، آروم‌تر برو
و اون لعنتی رو کج کن برگرد.
من... نمی‌خوام گیر بیفتم.
ولی ردیفه. نگرانش نباش.
من... همه‌چیز رو ردیف کردم.
من... همه‌چیز رو قایم کردم. حداقل فکر کنم...
باشه هاوارد، پول ماشین رو از سهم من بردار.
کدوم سهم؟ تو هیچ سهمی نداری.
تو می‌خواستی بدون اینکه به من بگی، ۱۵۰ هزار دلار از نیروی دریایی بالا بکشی.
دیگه کلاه کی رو برداشتی؟
تو می‌خواستی سر من کلاه بذاری.
گوش کن ببین چی می‌گم، مرتیکه‌ی حرومزاده!
یه جک برات دارم، ادی.
اگه اینو درست جواب بدی،
دور می‌زنم.
هاوارد، خودت رو جمع و جور کن.
خیله‌خب.
آخه چطوری با یه ماهی ارتباط برقرار می‌کنی؟
هاوارد.
این غلطه! اشتباهه!
برگرد اینجا، کثافتِ حروم‌زاده.
دیگه خبری از کندو نیست.
مشترک مورد نظری که با آن تماس گرفته‌اید
در دسترس نمی‌باشد یا در خارج از محدوده آنتن‌دهی است.
لطفاً بعداً تماس بگیرید. روز خوش.
لعنت بهش.
♪ قراره ترکم کنی ♪
♪ اون نگاهِ خیره‌ات به دوردست رو می‌بینم... ♪
هیس.
داری آخرین شبِ خدمتت تو نیروی دریایی رو جشن می‌گیری؟
آره.
یه همچین چیزایی.
بیا تو.
♪ و این‌که اشک‌ها فقط بارونی‌ان واسه شکفتنِ عشق ♪
اوه، تو این رادیو همیشه یکی داره در حقِ یکی دیگه نامردی می‌کنه.
اوه، اخماتو باز کن. حداقلش اینه که پات به زندان باز نمی‌شه.
درسته.
چی تو سرت می‌گذره؟
داشتم منفجر می‌شدم
وقتی روی پام نشسته بودی.
اوه، حالا رسیدیم به مرحله‌ی زبون‌بازی؟
کُشتی منو. داری حشریم می‌کنی.
خیلی وحشی‌ای.
من پایه‌م.
♪ حالا می‌گی یکی رو پیدا کردی که بیشتر از من دوستش داری ♪
♪ همیشه هم همین‌جوری شده ♪
♪ و به همون قطعیتی که خورشید فردا بالا می‌آد ♪
♪ وقتی از این در بری بیرون، وقت زجه زدنه ♪
خب، جایی نرو. باشه؟
♪ از مدل بغل کردنت می‌فهمم عزیزم ♪
اوه، باز وقت گریه شد. عجب آهنگ کلاسیک نابی بود.
باک اوونز، «وقت گریه». عاشق این آهنگم.
دارید به رادیو «کانتری یکسره» گوش می‌دید.
چهارم جولای مبارک. در ادامه پیت اندرسون رو داریم،
یه قطعه بی‌کلام بلوتوز معرکه که توی «مد داگ» ضبط شده.
تونی.
داری چه غلطی می‌کنی؟
آاااخ!
اوه! آخ! وای!
چطوری خانم؟
اوه، پس موتورت چی؟ گور بابای موتور، فقط بزن به چاک!
چشم خانم.
دِوان.
دِوان!
اون کجاست؟
می‌خواستی منو بکشی. اما نکشتی.
کشتم.
لعنتی، باید...
لباساتو بپوش!
باید بگم که...
خیلی کنجکاوم. نباش.
لباس جالبیه. البته فقط یه کنجکاویِ حرفه‌ایه.
من تو کارِ مُدَم.
اسمم لازلو دِرکینه،
و، اِاِ، رفقام،
خب، اونا بهم می‌گن داگی.
عالیه. آره.
می‌شه ۸۶ دلار و ۹۷ سنت، لطفاً.
یالا راه بیفت.
اون سه سنتِ خُرد رو ندارم. بقیه‌اش واسه خودت.
خیلی ممنون.
حتی نمی‌خوای بدونی چِش شده بود؟
لوازم بهداشتیِ زنونه.
چی؟
تامپون تو باکِ بنزینت.
هوی!
ببین، نه اینکه اینی که پوشیدی خوب نباشه،
چون به نظرِ من... حرف نداره.
ولی یکی دو تا لباس تو صندوق‌عقب دارم
که تو تنت معرکه می‌شه.
و، اِ...
اگه دلت می‌خواد، یکی‌ش مال تو.
خب، از این پیشنهاد استقبال می‌کنم.
ببین چی می‌گم، داگی.
چطوره همین‌جاها یه جا بزنیم کنار؟
مثلاً همین‌جا چطوره؟ عالیه.
یه جای دنج و خلوت پیدا کن.
اون‌وقت می‌تونی یکی‌شون رو واسه من انتخاب کنی.
خب، باشه!
اووه، یا خدا!
خب، می‌دونی، من یه سری...
اِ، چیزای توریِ زنونه دارم که، اِ...
که شاید بخوای اونا رو هم امتحان کنی.
اومم، عالی به نظر می‌رسه.
اوه، امروز دیگه روز شانسِ داگیه.
باید اعتراف کنم، کارش درسته.
قشنگ مثل موم تو مشتش گرفتت.
از همون اولِ این ماموریت واسه منم عشوه اومد.
ایول بابا!
می‌دونی اول از همه می‌خوام چیکار کنی؟
می‌خوام بپری تو یه مینی‌ژوپ پلنگی.
چطوره اول با لباس‌خواب‌ها شروع کنیم؟
پسر، تو خیلی وحشی هستی! آره، هستم.
می‌دونی چیه؟
یه سری شورت فاق‌باز دارم... اوه!
خیلی خوشگلن.
میدونی، خیلی بهت میان. اوه.
دارم مهارت حرفه‌ایمو از دست می‌دم!
زود برگردیا.
چشم خانم! چشم خانم!
همون‌جا آروم بتمرگ. بدون من زیادی جوگیر نشیا!
هی! هی، برگرد اینجا!
زود برگرد اینجا!
زود برگرد اینجا! مرتیکه‌ی...
یا خدا!
♪ این حرف به نظرت احمقانه نیست؟ ♪
♪ درباره چیزی که هیچ‌وقت تجربه‌ش نکردی؟ ♪
♪ شریک‌هایی که نظرات متفاوتی دارن ♪
♪ که هیچ‌کس هیچ‌وقت براش مهم نبوده ♪
♪ یه نظر متفاوت که هیچ‌کس بهش اهمیت نمی‌داده ♪
نکوب به ونِ من!
بپا!
فرمو بچرخون! ترمز بزن!
پدرسگ!
یا ابوالفضل، هر غلطی می‌کنی بکن، ولی تکون نخور لامصب!
تکون نخور عوضی! کدوم خری داره تکون می‌خوره؟
تکون نخور لاشی! کدوم احمقی داره تکون می‌خوره؟
اوه!
حالا دیگه چه مرگشه؟
پشمام.
بهت گفتم جُم نخور!
- من که تکون نخوردم. - هوی!
حالت خوبه؟
اینجا چه خبره؟
روشن نمی‌شه.
خب، بذارش رو دنده پارک.
جُم نمی‌خوره!
بزنش رو دنده عقب!
هوی، هوی!
هوی، یاد نگرفتی چشاتو وا کنی ببینی کدوم گوری می‌ری؟
سلام پسرا! روبراهین؟
راک! نکن!
راک!
جانسون، همین الان بزن کنار!
نه!
بزن کنار، جانسون!
جانسون! رئیس! یالا دیگه، رئیس!
بزن کنار، تونی!
تونی، بزن کنار!
خدافظ!
ندو دیگه! شنیدی چی گفتم؟ ندو!
ادی، ولم کن!
بگیرش، دوین! توروخدا فقط بذار برم!
لعنتی، کارت تمومه! پاشو!
لعنت بهت... اون چیه؟
بازم قصد فرار داری؟ قضیه همینه؟ هان؟
نه، مال منه! بدش به من!
نه! بدش من!
دفتر یادبود مراسم.
شماها نباید اینجا باشین.
یالا دیگه!
بزنین به چاک!
یالا، بزنین به چاک! برین دیگه! الان له می‌شین!
بچرخونش!
نه، اون‌وری، احمق!
نگفتی کدوم طرفی! خب، الان دارم بهت می‌گم، اون‌وری!
محکم‌تر!
بسه دیگه!
بالاخره تصمیمت رو می‌گیری؟
برو سمتِ خودت. با کمال میل.
کمربندت رو ببند.
دوباره شروع کردی؟
بهت دستور دادم! شنیدم چی گفتی.
کمربند رو ببند دِیوِین! ریدم تو اون کمربند!
چی؟ شنیدی چی گفتم. گفتم ریدم تو اون کمربند، رییس.
دردت چیه ملوان؟ دردِ لعنتیِ من تویی.
آره، خب چرا یه غلطی نمی‌کنی؟
فقط می‌خوام بهت هشدار بدم عوضی، من هفت سال سابقه کاراته دارم.
منم بیست سال سابقه دعوا تو کافه‌ها.
عجب خواب گند و کثافتیه.
آره، و منم قراره بدترین کابوس زندگیت بشم. حالا گمشو برو توی ون، دیوِین!
هی! بجنب دیگه.
یالله، دیوِین.
زود باش! بجنب دیگه!
آره، بگیرینش!
بجنب، پیرمرد!
پاشو!
♪ دختر، تو بهم یاد دادی چطور حسابی درد بکشم و با گریه بخوابم ♪
♪ و بهم نشون دادی چطور این شهر می‌تونه رویاها رو پرپر کنه ♪
♪ یه درس دیگه واسه احمقِ ساده‌لوحی که اومد به بابل ♪
یه توقف کوتاه.
♪ و فهمید که این زندگی اونقدرها هم شیرین نیست ♪
♪ حالا مونده و گیتارها و کادیلاک‌ها و موزیک دهاتی ♪
♪ خیابونای تنهایی که بهشون می‌گم خونه ♪
♪ آره، گیتارها و کادیلاک‌ها و موزیک دهاتی من ♪
هی عزیزم، چیزی می‌خوری برات بیارم؟
یه آبجو «باد» چطوره، خوشگله؟ بسیار خب.
♪ تو این سرزمین زرق و برق‌دارِ پر از زندگی‌های باخته، هیچ جذابیتی نیست ♪
نباید بذاری یه مَرد تنها بنوشه.
♪ اوه، اما ممنون دختر که بهم راه‌های جدیدی برای سنگدل بودن یاد دادی ♪
♪ اگه بتونم حواسم رو جمع کنم، فکر کنم فقط باید بذارم برم ♪
♪ و اینم از گیتارها و کادیلاک‌ها و موزیک دهاتی ♪
♪ خیابونای تنهایی که بهشون می‌گم خونه ♪
لعنتی.
مزاحم نیستم بیام پیشت؟
مملکت آزاده.
♪ این تنها چیزیه که منو سرِ پا نگه می‌داره... ♪
ایول.
باید بهت ایوالله گفت.
ممنون.
همچنین.
جدی گفتم، از ته دل بود.
یه برداشت متفاوتی ازش داشتم.
آهان، پس منظورت این بود؟
این دیگه چه کوفتی بود گفتی؟
یه قلابی براش بنداز.
چی؟
این‌جوری با ماهی ارتباط می‌گیرن.
درسته.
همشو شنیدم.
بیشتر از اون چیزی که دلم می‌خواست، بذار اینو بهت بگم.
می‌خوای چیکار کنی؟
چیکار؟
منظورم اینه، اگه بحثِ باج‌گیریه.
در موردم این‌جوری فکر می‌کنی؟
لعنتی، می‌تونی منو لو بدی.
اوه، خدا.
حتماً فکر می‌کنی یه سلیطه‌ی واقعاً سنگدلم.
خب، تو منو نمی‌شناسی.
تو هیچ پخی از من نمی‌دونی.
حقیقت اینه که تو بیشتر از من به این‌جا تعلق داری.
می‌دونم.
کسی گوزید؟
♪ دیگه اون هیجان قبل رو نداره ♪
♪ اون شور و حال از بین رفته ♪
♪ دیگه تمومه عزیزم، اون حسِ خوب پریده ♪
♪ دیگه از اون حال خبری نیست ♪
♪ خودت می‌دونی که باهام بد کردی، عزیزم ♪
♪ و یه روزی پشیمون می‌شی ♪
♪ دیگه اون هیجان قبل رو نداره ♪
♪ از پیشم رفته و دیگه نیست ♪
بالاخره رسیدین.
چه مرگتون شده شما دوتا؟
خب جناب ارشد، باورت نمی‌شه،
داشتیم بنزین می‌زدیم،
که چندتا تفنگدار دریایی شروع کردن به زر زدن پشت سر نیروی دریایی،
من و دیوِین هم مجبور شدیم حال‌شون رو جا بیاریم.
عالیه.
داری یه چیزایی یاد می‌گیری.
دردسری باهاش نداشتین؟
نه، یه زندانیِ نمونه بود.
توی پرونده‌ش قید می‌کنم.
برنامه‌ت عوض شده، فردا هشتِ صبح از فرودگاه چارلستون پرواز داری.
بعدازظهر می‌رسی سن‌دیگو که دوران محکومیتت رو شروع کنی.
سؤالی نیست؟
گرفتمش بچه‌ها.
ملوان، حالا می‌تونی ولش کنی.
دیگه تمومه، ادی.
ولش کن بره.
بزن به چاک.
اوم، گفتی ترخیصت کی بود؟
ساعت ۲۱۰۰.
من، اِ...
خب، این یکی مهمونِ منی، ملوان.
بله قربان.
اسمم راکه.
مواظب خودت باش، راک.
تو هم همین‌طور، بچه.
♪ با یه کشتی بخار به سمت لیما، با کیلی و پریما تانگو می‌رقصیم ♪
♪ تو کارتینای باصفا، با جکی و جینا اسکی می‌کنیم ♪
هی، آبجی!
امروز روزِ شانسمونه.
دنبالت می‌گشتیم دخترجون. حالا هم که اینجایی.
شرمنده داداش.
وقتم کاملاً پُره.
♪ هر طرفی که می‌ری عزیزم، دقیقاً تو مسیرِ خونه منه ♪
♪ اِ تیکت، اِ تسکت، پشت سرت راه می‌افتم ♪
هی ونس، مگه اینا نوشیدنیِ مردونه نیست؟
معلومه که هست، روری.
فکر می‌کنی این آبجی‌مون واسه چی داره اینا رو کوفت می‌کنه؟
خریده... واسه ما.
مگه غیر از اینه؟
هووو!
بپا! هووو!
لیستمون پُره.
یا عیسی. شماها ول‌کن نیستید، نه؟
اوه، لعنتی.
لامصب، عجب حالی داد.
شما شازده‌ها دیگه بزنید به چاک، برید خونه‌هاتون.
مادرجنده‌ها.
دهن یکی رو سرویس کنم؟ آره، دهن یکی رو سرویس می‌کنم.
ایول، بیا جلو.
هی!
اون بالا چه غلطی داری می‌کنی؟
هنوز نمی‌دونم.
بیا پایین از اونجا!
می‌خوام نجاتش بدم.
نه، همچین غلطی نمی‌کنی.
اوه، عالی شد!
- بیدار شو! - چی؟
زود باش، پاشو.
ساعت چنده؟
دیره. باید بزنیم به چاک. حالا بلند شو.
باید کپه‌مرگمو بذارم.
بپوش اینا رو.
یه مایه مختصری اون تو هست که کارت راه بیفته.
تو پیش دختره بمون. من قفل ون رو باز می‌کنم. حله؟
کلیدا رو بده من. پیش من نیست.
آره بابا. نه، کلیدا پیش توئه.
اوه لعنتی! من رانندگی می‌کردم!
گفتی داشتیم کجا می‌رفتیم؟
همین‌جا.
فقط قهوه‌ت رو بخور.
درِ پشتی یادت هست؟
خودشه؟ آره.
من اصلاً تو رو ندیدم.
اون چی بود؟
نمی‌دونم.
این ون نوئه!
بنزین هم داره!
اوه، لعنتی!
این دور و بر تلفن پیدا می‌شه؟
آره، یه تلفن اضطراری درست همون‌جاست.
باشه، من زنگ می‌زنم.
تمام.
ببین، اگه بزنی تو دماغ طرف،
با کف دست که بکوبی بهش،
می‌تونی اون استخون رو قشنگ بفرستی...
منظورم اینه که صاف بره تو ملاجش.
اینو کجا یاد گرفتی؟
از بازپخش سریال کونگ‌فو.
آره، آره، همونه... همون حرکتای بروس‌لی دیگه، آره.
آره.
لعنتی.
اوه، گندش بزنن. یدک‌کش‌مون اومد.
- اوهوی! - هی.
این که از کامیونای ما نیست.
پسرا، امروز روز شانستونه.
لابد دقیقاً پشت سرتون بودم.
وقتی تو بی‌سیم شنیدم، روی پل بودم.
چطوری؟ ردیفم. تو چطوری؟
ببین داداش، این که ماشین نیروی دریایی نیست.
ماشین نیروی دریایی؟ معلومه که نیست.
ما پیمانکار خصوصی هستیم.
رئیسم قبلاً تو نیروی دریایی بوده.
هنوز چندتا رفیق تو ترابری داره.
هر از گاهی یه استخونی جلوش میندازن.
از شرکت خصوصی هستی؟ دقیقاً!
آره بابا، همین ماه پیش داشتم یه کامیون پر از اژدر رو بکسل می‌کردم!
پسر، چه خفن!
خب، باشه، برو قلابش کن.
- ردیفه. - برو تو دختره رو بیار.
هوی، صبر کن!
همه‌تون باید اون جلو پیش من بشینین.
خلافه که موقع بکسل کردن کسی اون پشت باشه.
خب، دختره رو می‌گیریم.
نه، وایسا. همین الان قلاب رو بهش انداختم.
بذار اول بلندش کنم.
یالا برو!
خیلی خب، حالا می‌ریم سراغ دختره.
برو! برو! بجنب! ایول! حرکت کن! روری: بیارش بیرون.
همینه! برید بیاریدش بیرون بچه‌ها! ونس: باشه.
زود باش!
برو بیارش بیرون! هووو!
کلیدها پیش توئه؟
هی، هی!
هی، اون زندانی منه!
برگرد اینجا، پدرسگ!
ایول!
رئیس، تلفن!
باشه، باشه.
منزل راک رایلی، عصر بخیر.
هی، گوش کن راک!
قانون اول اینه: هیچ قانونی در کار نیست!
شما دوتا کار و زندگی بهتری ندارین جز اینکه یه آدم بازنشسته رو اذیت کنین؟
اوه، یه چیز آخری.
عاشقتیم راک! فداتیم راک!
کیتی! تو رو خدا.
داری چیکار می‌کنی؟ هر لحظه ممکنه پسرم برسه!
ای جان، خیلی جیگر شدی، راکی جونی.
مطمئنی وقت نداریم؟ نه! نه، جدی می‌گم.
باید لباس بپوشی. باید حاضر شی! باشه، باشه!
من از اون دختریام که همیشه حاضره.
♪ خب، اون زود قد کشید و از درختای ممفیس هم بلندتر شد ♪
♪ واسه خودش یلی شده بود، یه اعجوبه‌ی کله‌شق ♪
♪ اوه، اون وحشی بود، وحشی، وحشی، فقط کسی درکش نمی‌کرد ♪
♪ اون بد بود، بدِ بد، ولی فکر می‌کرد آدم خوبیه ♪
♪ حسابی خوش گذروند، می‌دونست که خوش می‌گذره ♪
♪ ولی وقتی شانس بیاری، تو سیزده‌سالگی این‌جوری میشه ♪
♪ اون حسابی به خودش رسیده بود، از ملکه زیبایی هم سرتر بود ♪
♪ با اون پاشنه‌بلنداش، حرصِ بقیه دخترا رو درمی‌آورد ♪
♪ خب، اون وحشی بود، وحشی، وحشی، فقط کسی درکش نمی‌کرد ♪
♪ اون بد بود، بدِ بد، ولی فکر می‌کرد آدم خوبیه ♪
♪ حسابی خوش گذروند، می‌دونست که خوش می‌گذره ♪
♪ ولی وقتی شانس بیاری، تو سیزده‌سالگی این‌جوری میشه ♪
♪ خب، اونا هر شب جیم می‌زدن می‌رفتن به اون مخفیگاه لب دریاچه ♪
♪ تو مدرسه همه‌اش تو فکر هم بودن و سعی می‌کردن بیدار بمونن ♪
♪ تا اینکه یه روز فرار کردن و یه اتوبوس «گری‌هوند» رو دزدیدن ♪
♪ و گازشو گرفتن رفتن مکزیک، فقط واسه اینکه از شر این هیاهو خلاص شن ♪
♪ اونا وحشی بودن، وحشی، وحشی، فقط کسی درکشون نمی‌کرد ♪
♪ اونا بد بودن، بدِ بد، ولی فکر می‌کردن آدمای خوبین ♪
♪ حسابی خوش گذروندن، می‌دونستن که خوش می‌گذره ♪
♪ ولی وقتی آدم شانس بیاره، این‌جوری میشه ♪
♪ خیلی وحشی، وحشی، وحشی، فقط کسی درکشون نمی‌کرد ♪
♪ اونا لجنِ لجن بودن، ولی فکر می‌کردن خیلی دست‌درستن ♪
♪ تا می‌تونستن حال‌وهول می‌کردن و می‌دونستن قراره بترکونن ♪
♪ ولی وقتی با اون ۱۳ِ خوش‌شانس روبرو می‌شی، تهش همینه ♪
♪ آره، عاقبتت همینه وقتی با اون ۱۳ِ خوش‌شانس سرشاخ می‌شی ♪
« ارائه شده توسط سایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.