ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز BcMoviez
‫« چشمان کاملاً بسته »
مترجمین: آرین دراما و حسین رضایی
‫عزیزم، کیف پول منو ندیدی؟
‫روی میز کنار تخت نیست؟
‫ببین، یکم داره دیرمون میشه
‫میدونم
‫چطور شدم؟
‫معرکه
‫موهام خوبه؟
‫عالیه
‫نگاه نکرده میگی
‫خیلی خوشگله
‫تو همیشه خوشگلی
‫شماره تلفن و پیجر رو به "راز" دادی؟
‫آره، گذاشتمش روی یخچال. ‫بیا بریم
‫اومدم
‫خیلی‌خب
‫حاضرم
‫اسم پرستاره چیه؟
‫راز
‫خیلی‌خب، راز، ما داریم میریم
‫خیلی زیبا شدین خانم هارفورد
‫مرسی. هلنا، برای خواب حاضری؟
‫بله مامان. میشه بیدار بمونم ‫و فندق‌شکن رو نگاه کنم؟
‫- کِی پخش میشه؟ ‫- ساعت 9
‫- میتونی نگاه کنی ‫- میشه بیدار بمونم تا بیای خونه؟
‫- نه عزیزم ‫- اونجوری یکم دیر میشه
‫شماره تلفن روی یخچال هست
‫غذا هم توش هست. ‫از خودت پذیرایی کن
‫احتمالا تا ساعت یک میرسیم خونه
‫- به تاکسی‌ میگم که تو رو برسونه ‫- مرسی دکتر هارفورد
‫دختر خوبی باشی‌ها
‫- شب بخیر عزیزم ‫- صبح می‌بینمت
‫- ویکتور، ایلونا ‫- بیل، آلیس
‫- کریسمس مبارک ‫- مرسی که اومدین
‫- خیلی ممنونم که اومدین ‫- مگه میشه نیایم؟
‫آلیس رو ببین. ‫خدایا، چقدر زیبا شدی!
‫من اینو به همه زن‌ها نمیگم. درسته؟
‫- چرا، میگه ‫- میگه؟
‫اون فیزیتوراپی که گفتی ‫برم پیشش رو دستم کار کنه یادته؟
‫- باید ببینی چطوری تنیس بازی میکنم ‫- تو نیویورک بهترینه
‫هزینه ویزیتش رو که دیدم فهمیدم
‫برید داخل، یه نوشیدنی بزنین، ‫از مهمونی لذت ببرین
‫یکم دیگه می‌بینمتون. ‫قدم‌رنجه کردین
‫اینجا کسی رو می‌شناسی؟
‫هیچکس
‫بنظرت چرا زیگلر هر سال ما رو ‫به این مراسم‌ها دعوت میکنه؟
‫وقتی برای ویزیت میری خونه طرف ‫همین میشه دیگه
‫اونی که پشت پیانو نشسته رو می‌بینی؟
‫تو دانشکده پزشکی همکلاسی بودیم
‫واقعا؟
‫به نسبت دکتر بودنش خیلی خوب میزنه
‫دکتر نیست. انصراف داد
‫خانم‌ها و آقایان، امیدوارم ‫اوقات خوشی رو سپری کرده باشین
‫گروه ده دقیقه استراحت میکنه ‫و بعدش برمیگردیم خدمتتون
‫ممنونم
‫بریم اونجا یه سلامی کنیم
‫عزیزم، من شدیداً ‫نیاز دارم برم دستشویی
‫تو برو سلام کن، ‫من کجا ببینمت؟ جلوی بار خوبه؟
‫خوبه
‫نایتینگیل
‫نیک نایتینگیل
‫وای خدا. بیل
‫بیل هارفورد! چطوری تو رفیق؟
‫- چند وقته ندیدمت؟ ‫- نمیدونم. ده سال؟
‫دو سه سال بیشتر
‫- وقت داری یه نوشیدنی بزنیم؟ ‫- آره
‫یه ذره هم عوض نشدی
‫مرسی اگه تعریف بود. ‫در چه حالی؟
‫بدک نیست. ‫میگذرونیم
‫می‌بینم که پیانیست شدی
‫آره، دوستام هم همینجوری صدام میزنن
‫تو چطور؟ ‫هنوز تو کار دکتری هستی؟
‫از قدیم گفتن: ‫"دکتر که بشی، دکتر میمونی"
‫بله، در مورد من میشه ‫"دکتر که نشی، نمیشی"
‫- هیچوقت نفهمیدم چرا گذاشتی رفتی ‫- جدی؟
‫حس خوبی داره. ‫زیاد میذارم میرم
‫به سلامتی
‫ببخشید. ‫نیک، یه لحظه کارت دارم
‫الان میام
‫ببین، من یه کاری دارم. ‫اگه دیگه ندیدمت...
‫تا دو هفته توی کافه سوناتا اجرا دارم
‫- فرصت کردی یه سر بزن ‫- حتما میام
‫- خوشحال شدم دیدمت ‫- منم خوشحال شدم
‫فکر کنم این گیلاس منه
‫من شکی ندارم
‫من ساندور ساووست هستم. ‫مجار هستم
‫من هم آلیس هارفورد هستم
‫آمریکایی هستم
‫از دیدارت خوشحالم آلیس
‫اشعار شاعر لاتین، "اووید"، رو ‫توی کتاب "هنر عشق ورزیدن" خوندی؟
‫همون که آخرش تک و تنها موند
‫و زار میزد
‫اونم تو یه جای بدآب‌وهوا؟
‫ولی قبلش خیلی بهش خوش گذشت
‫خیلی زیاد
‫امشب با کسی اومدی اینجا آلیس؟
‫با شوهرم
‫چه بد
‫ولی مطمئنم از اون مردهایی نیست ‫که اگه با هم برقصیم ناراحت بشه
‫کارت چیه آلیس؟
‫خب، در حال حاضر...
‫دنبال کارم
‫قبلا مدیر گالری هنری بودم
‫ولی ورشکسته شد
‫چه حیف
‫من آشناهایی توی کار هنر دارم
‫شاید بتونم کمکت کنم
‫مرسی
‫می‌شناسیش؟
‫عه...
‫شوهرم
‫بنظرت یکی از جذابیت‌های ازدواج...
‫این نیست که هر دو طرف باید ‫همدیگه رو فریب بدن؟
‫میشه بپرسم چرا یه زن زیبا
‫که میتونه هر مردی که اینجاست ‫رو داشته باشه، میخواد متأهل باشه؟
‫چرا نخواد؟
‫به این بدیه؟
‫به این خوبیه
‫نوآلا وینزر رو می‌شناسی؟
‫نه، خیلی خوشحال شدم دیدمتون
‫نوآلا چجوری نوشته میشه؟
‫ن-و-آ-ل-ا
‫من رو که یادت نمیاد، درسته؟
‫یه بار خیلی بهم محبت کردی
‫فقط یه بار؟ ‫پس حسابی تو خواب غفلت بودم
‫من تو راکفلر پلازا یه جلسه عکاسی داشتم...
‫تو یه روز طوفانی؟
‫- یه چیزی رفته بود تو چشمت ‫- طرفای خیابون پنجم
‫تو هم خیلی جنتلمن بودی! ‫دستمال گردنت رو دادی بهم
‫که تمیز هم بود
‫من گاهی اوقات از این قهرمان‌بازی‌ها درمیارم
میدونی قدیما زن‌ها برای چی ازدواج می‌کردن؟
‫تو بگو بدونم
‫چون این تنها راهشون برای از دست دادن باکرگی...
‫و بودن با مردهای دیگه بود
‫مردهایی که واقعا می‌خواستن
‫چه جالب
‫میدونی خوبی دکترها چیه؟
‫به اون خوبی که مردم فکر می‌کنن نیستن
‫همیشه خیلی...
‫باسواد بنظر میان
‫باسواد که هستن
‫تو خیلی زمینه‌ها
‫ولی مطمئنم خیلی کار میکنن
‫فکر کن چه چیزایی رو از دست میدن
‫فکر کنم راست میگی
‫خانوما، دقیقا داریم کجا میریم؟
‫دقیقا؟
‫جایی که رنگین‌‌کمان به پایان میرسه
جایی که رنگین‌‌کمان به پایان میرسه؟
‫نمیخوای بری جایی که ‫رنگین کمون تموم میشه؟
‫بستگی داره کجا باشه
‫خب بریم بفهمیم
‫ببخشید خانم‌ها. ‫شرمنده دکتر هارفورد
‫امکانش هست یه لحظه با من بیاین؟ ‫آقای زیگلر باهاتون کار دارن
‫باشه
‫ادامه دارد؟
‫بیل، مرسی که اومدی
‫یه حادثه کوچیکی رخ داد
‫چی شد؟
‫خب، داشت...
‫داشت مواد میزد، ‫یهو حالش بد شد
‫چی مصرف کرده؟
‫اسپیدبال یا اسنوبال ‫یا هر کوفتی که اسمشه
‫هروئین و کوکائینه
‫هروئین و کوکائین؟
‫چیز دیگه‌ای؟
‫دو تا پیک مشروب و یکم ‫شامپاین خوردیم. همین
‫از کِی تو این حاله؟
‫شاید پنج شیش دقیقه‌ ایناست
‫اسمش چیه؟
‫مندی
‫صدامو می‌شنوی مندی؟
‫صدامو می‌شنوی؟ ‫سرت رو تکون بده اگه می‌شنوی
‫سرت رو تکون بده اگه صدام ‫رو می‌شنوی مندی. آفرین
‫صدامو می‌شنوی
‫چشمات رو باز میکنی برام؟ ‫مندی، میتونی این کارو بکنی؟
‫چشمات رو باز کن ببینم. ‫آفرین، همینه
‫همینه، منو ببین. ‫به من نگاه کن
‫منو نگاه کن. ‫منو ببین
‫منو ببین. ‫منو نگاه کن مندی
‫خوبه
‫من عاشق مجموعه هنری ویکتورم، تو چطور؟
‫محشره
‫گالری مجسمه‌هاش رو دیدی؟
‫خیر
‫یه مجموعه معرکه از مجسمه‌های برنزی ‫رنسانس داره
‫به اون دوره علاقه داری؟
‫بله
‫من می‌پرستمش
‫گالری مجسمه طبقه بالاست
‫مایلی ببینیش؟
‫میتونم نشونت بدم
‫زیاد طول نمی‌کشه
‫شاید...
‫یه وقت...
‫دیگه
‫بدجور زهره ترکمون کردی بچه جون
‫شرمنده
‫الان حالت چطوره مندی؟
‫بهترم
‫تو دختر خیلی خیلی خوش‌شانسی هستی
‫می‌دونستی؟
‫میدونم
‫این سری حالت خوب میشه
‫ولی نمیتونی این روند رو ادامه بدی
‫فهمیدی؟
‫باید بری مرکز ترک اعتیاد. ‫میدونی دیگه؟
‫میدونم
‫خب، ویکتور...
‫باقیش به عهده تو
‫اشکالی نداره لباسش رو بپوشونم ‫و ببرمش بیرون؟
‫نه، بنظر من یه ساعت دیگه اینجا نگهش دار
‫یه ساعت دیگه؟
‫بگو بده یکی ببردش خونه
‫باشه. باشه
‫شب خوش مندی
‫واقعا نمیدونم چجوری ازت تشکر کنم
‫- به دادم رسیدی ‫- خوشحالم اینجا بودم
‫بیل، من احتمالا...
‫میدونم لازم به گفتنش نیست
‫ولی بین خودمون بمونه
‫البته
‫مرسی
‫فکر کنم یکم زیادی شامپاین خوردم
‫بنظرم دیگه برم شوهرم رو پیدا کنم
‫ولی یکم دیگه هم تنها باشه چیزیش نمیشه
‫بله...
‫ولی من چی؟
‫تو هم چیزیت نمیشه
‫نه. نه، نه
‫واقعا باید برم. باید برم
‫نه بنظرم
‫چرا، باید برم
‫آلیس
‫باید بازم ببینمت
‫- غیرممکنه ‫- چرا؟
‫چون...
‫من شوهر دارم
‫صبح بخیر لیسا
‫صبح بخیر دکتر. ‫نامه‌تون
‫خوبه. لطفا به ژانل بگو قهوه‌ام رو بیاره
‫- حتما ‫- مرسی
‫- صبح بخیر سارا ‫- صبح بخیر دکتر
‫"شب قبل از کریسمس بود که ‫در تمام خانه...
‫هیچ موجودی جمب نمی‌خورد، ‫حتی یک موش"
‫باشه. مشکلی نیست. ‫میتونی لباست رو بپوشی
‫اینو برای مامان نگه دار
‫- برای کریسمس هیجان داری؟ ‫- آره
‫- الان درد داری؟ ‫- آره
‫- اینجا؟ ‫- آره
‫بابا خیلی خوشش میاد
‫انتخاب خیلی خوبیه
‫"قبل از من...
‫وقتی که می‌پرم روی تختم"
‫باید به زیگلرها زنگ بزنیم ‫و بابت مهمونی دیشب تشکر کنیم
‫من زنگ زدم
‫خوبه
‫نظرت چیه بقیه هدیه‌ها ‫رو کادوپیچ کنیم؟
‫بذاریمش فردا
‫یه چیزی رو بگو ببینم
‫اون دو تا دختر...
‫که دیشب تو مهمونی بودن...
‫تو...
‫احیانا...
‫خیلی اتفاقی...
‫نکردی‌شون؟
‫چی؟
‫چی داری میگی؟
‫اون دو تا دخترو میگم...
‫که پررو پررو داشتی باهاشون لاس میزدی
‫من با کسی لاس نزدم
‫کی بودن؟
‫دو تا مدل بودن فقط
‫بعد چرا انقدر باهاشون غیبت زده بود؟
‫وایسا ببینم
‫من با کسی غیبم نزد
‫زیگلر حالش خوب نبود...
‫گفتن برم بالا معاینه‌ش کنم
‫بگذریم، اون یارو که باهاش می‌رقصیدی کی بود؟
‫یکی از دوستای زیگلر
‫چی می‌خواست؟
‫سکس...
‫طبقه بالا...
‫همونجا و همون لحظه
‫همین؟
‫آره، همین
‫فقط می‌خواسته زن منو بکنه
‫درسته
‫خب بنظرم قابل درکه
‫قابل درکه؟
‫چون تو زن...
‫خیلی زیبایی هستی
‫صبر کن. پس...
‫چون زن زیبایی‌ام...
‫تنها دلیلی که مردها میخوان ‫باهام حرف بزنن...
‫اینه که میخوان منو بکنن. ‫منظورت اینه؟
‫خب، بنظرم انقدر سیاه و سفید نیست...
‫ولی فکر کنم جفتمون میدونیم ‫مردها چجورین
‫پس اگه اینجوریه...
‫نتیجه می‌گیریم که تو هم ‫می‌خواستی اون دو تا مدل رو بکنی
‫استثنائاتی هست
‫اونوقت چی باعث میشه تو استثنا باشی؟
‫چیزی که من رو استثنا میکنه اینه که...
‫دست بر قضا من عاشق توام
‫و چون زن و شوهریم...
‫و چون هرگز بهت دروغ نمیگم...
‫یا دلت رو نمی‌شکنم
‫متوجهی که حرفت...
‫یعنی تنها دلیلت برای نکردن اون مدل‌ها...
‫اینه که ملاحظه من رو کردی؟
‫نه چون خودت نمی‌خواستی
‫یکم آروم باش آلیس
‫گل یکم خشنت کرده
‫نه! بخاطر گل نیست. بخاطر توئه!
‫چرا هیچوقت یه جواب ‫رک و پوست‌کنده نمیدی؟
‫فکر کردم الان دارم همین کارو میکنم
‫اصلا نمیدونم داریم سر چی بحث میکنیم
‫من بحث نمیکنم
‫فقط میخوام بفهمم نگرشت چیه
‫نگرشم چیه؟
‫فرض کنیم... فرض کنیم مثلا ‫یه زن خوشگل...
‫لخت وایساده تو مطبت...
‫و داری پستون‌هاش رو حس میکنی
‫حالا میخوام بدونم که...
‫میخوام بدونم وقتی داری ‫فشارشون میدی به چی فکر میکنی
‫آلیس، من خیر سرم دکترم
‫نگاه غیرشخصی دارم
‫و میدونی که همیشه یه پرستار اونجا حاضره
‫پس وقتی داری ممه‌هاش رو دست میزنی، ‫همه‌چی حرفه‌ای و کاریه؟
‫دقیقا
‫وقتی پیش یه بیمارم، ‫سکس آخرین چیزیه که تو ذهنمه
‫حالا وقتی داری ممه‌هاش رو میمالی...
‫بنظرت اون تو ذهنش خیال‌پردازی نمیکنه
‫که دودول دکتر بیل خوشتیپ ‫چه شکلی ممکنه باشه؟
‫بیخیال، بهت قول میدم سکس آخرین ‫چیزیه که...
‫تو ذهن این بیمار فرضی کوفتیه
‫از کجا انقدر مطمئنی؟
‫ساده‌ترین دلیلش اینه که...
‫می‌ترسه بیماری‌هاش رو تشخیص بدم
‫باشه، باشه. خب بعد از اینکه ‫بهش گفتی همه‌چی خوبه چی؟
‫اونوقت چی؟
‫نمیدونم آلیس...
‫اونوقت چی؟
‫ببین، زن‌ها...
‫زن‌ها اساسا اینجوری فکر نمیکنن
‫میلیون‌ها سال فرگشت، درسته؟ ‫درسته؟
‫مردها باید هر سوراخی که ‫پیدا میکنن فرو کنن...
‫ولی زن‌ها فقط به فکر ‫امنیت و تعهد...
‫و این کسشران!
‫یکم زیادی ساده‌اش کردی آلیس. ‫ولی بله، همچین چیزی
‫ای کاش مردها می‌دونستن
‫چیزی که من میدونم اینه که ‫الان نئشه‌ای و دنبال دعوا میگردی...
‫و الانم میخوای حسادت من ‫رو برانگیخته کنی
‫ولی تو کلا حسود نیستی، نه؟
‫نه، نیستم
‫هیچوقت سر من حسادت نکردی، درسته؟
‫نخیر، نکردم
‫اونوقت چرا تا حالا سر من ‫حسودیت نشده؟
‫چه‌میدونم آلیس. ‫شاید چون ناسلامتی زن منی
‫شاید چون مادر بچه‌ی منی...
‫و میدونم که هیچوقت بهم خیانت نمی‌کنی
‫خیلی خیلی از خودت مطمئنی
‫مگه نه؟
‫نه
‫من از تو مطمئنم
‫این خنده داشت؟
‫خیلی‌خب. به درک
‫الانم افتادی رو دور خنده، نه؟
‫تو...
‫پارسال تابستون یادته ‫رفته بودیم دماغه کاد؟
‫آره
‫یادته یه شب تو اتاق غذاخوری...
‫یه افسر نیروی دریایی جوون بود...
‫و با دو تا افسر دیگه ‫نزدیک میز ما نشسته بود؟
‫نه
‫گارسون یه پیغام براش آورد ‫که اونم بعدش پاشد رفت
‫یادت نیومد؟
‫نه
‫خب...
‫اولین بار صبح اون روز تو لابی دیدمش
‫داشت اتاق می‌گرفت
‫و داشت با چمدونش دنبال پیشخدمت میرفت...
‫سمت آسانسور
‫موقع رد شدن یه نگاه بهم انداخت. ‫فقط یه نگاه مختصر
‫همین و بس
‫ولی من نمی‌تونستم...
‫تکون بخورم
‫اون روز عصر...
‫هلنا با دوستش رفت سینما
‫من و تو هم عشق‌بازی کردیم
‫و برای آینده‌مون برنامه‌ریزی کردیم
‫و درباره هلنا حرف زدیم
‫با این وجود...
‫اون یه لحظه هم...
‫از ذهنم...
‫بیرون نرفت
‫تو فکرم بود که اگه منو بخواد...
‫حتی شده...
‫فقط برای یه شب...
‫حاضر بودم بیخیال همه‌چی شم
‫تو...
‫هلنا...
‫کل آینده‌ی کوفتیم
‫همه‌چی
‫و خیلی عجیب بود، ‫چون در عین حال...
‫از همیشه برام عزیزتر بودی
‫و تو اون لحظه، عشقم به تو...
‫هم...
‫محبت‌آمیز بود هم غم‌انگیز
‫اون شب خیلی کم خوابیدم...
‫و صبح فرداش وحشت‌زده بیدار شدم
‫نمی‌دونستم از این می‌ترسم ‫که رفته باشه...
‫یا اینکه هنوز مونده
‫اما تا موقع شام...
‫فهمیدم رفته
‫و خیالم...
‫راحت شد
‫الو
‫بله، دکتر هارفورد هستم
‫کِی؟
‫نه، نه. آدرس رو دارم
‫ممنون
‫لو نِیتنسون مرده
‫فکر کنم باید برم اونجا
‫- سلام رُزا ‫- وقت بخیر دکتر هارفورد
‫- خانم نیتنسون چطورن؟ ‫- تعریفی ندارن. تو اتاق خوابه
‫ممنونم
‫بفرمایین
‫ماریون...
‫وای دکتر هارفورد...
‫خیلی لطف کردی اومدی
‫به محض شنیدن خبر اومدم
‫- ممنون ‫- خیلی...
‫- خیلی متأسفم ‫- ممنون
‫پدرت...
‫مرد خیلی شجاعی بود
‫ممنون
‫حالت خوبه؟
‫یکم بی‌حسم
‫فکر کنم هنوز هضمش نکردم
‫میخواین بشینین؟
‫اصلا باورم نمیشه
‫بابا امروز حالش خیلی خوب بود
‫ذهنش آروم بود، ‫خیلی چیزا هم یادش اومده بود
‫بعد یه شام کوچولو خورد...
‫و گفت میخواد چرت بزنه
‫منم رفتم آشپزخونه و نهایتش ‫نیم‌ساعت با رزا حرف زدم...
‫بعد که اومدم بهش سر بزنم...
‫فکر کردم خوابه
‫بعد فهمیدم نفس نمی‌کشه
‫ماریون، اینطور که تو برام گفتی...
‫مطمئنم پدرت با آرامش ‫تو خواب فوت کرده
‫خدایا، امیدوارم
‫فکر کنم بیشتر از اینکه چجوری ‫قراره بمیره می‌ترسیدم...
‫تا خود مرگش
‫فرصت کردی به بستگانت زنگ بزنی؟
‫سعی کردم به مادرخونده‌ام که ‫تو لندنه زنگ بزنم، ولی بیرون بود
‫دوست‌پسرم، کارل، داره ‫با چند نفر تماس میگیره...
‫و به زودی میرسه اینجا
‫فکر کنم قبلا چند بار ‫کارل رو اینجا دیدی
‫بله، یادمه. ‫معلم بود، مگه نه؟
‫استاد ریاضی
‫ماه مِی قراره ازدواج کنیم
‫به به چه خبر خوبی. ‫تبریک میگم
‫ممنون
‫کارل تو دانشگاه میشیگان ‫برای تدریس استخدام شده
‫به زودی نقل مکان میکنیم به اونجا
‫میشیگان ایالت زیباییه. ‫بنظرم خیلی خوشت میاد
‫آره
‫میتونه تغییر معرکه‌ای برات باشه ماریون
‫خدای من، نه...
‫تو رو دوست دارم
‫دوستت دارم
‫دوستت دارم، دوستت دارم
‫نمیخوام با کارل برم
‫ماریون، فکر نکنم متوجه باشی که...
‫متوجه‌ام
‫حتی اگه قرار باشه دیگه هیچوقت نبینمت، ‫میخوام حداقل نزدیکت زندگی کنم
‫ماریون، گوش کن بهم. گوش کن
‫الان خیلی ناراحتی، و فکر کنم ‫متوجه نیستی داری چی میگی
‫عاشقتم
‫ما اصلا همدیگه رو نمی‌شناسیم
‫تا حالا یه بارم درباره چیزی جز پدرت ‫حرف نزدیم
‫من عاشقتم
‫احتمالا کارل ـه
‫لطفا ازم متنفر نشو
‫- سلام رزا ‫- سلام آقای توماس
‫- تو اتاق خوابه؟ ‫- بله
‫ممنون
‫بیا تو
‫عزیزم
‫خیلی متاسفم
‫حالت خوبه؟
‫خوبم
‫- دکتر هارفورد، وقت بخیر ‫- وقت بخیر کارل
‫خیلی ممنونم که امشب تشریف آوردین
‫- کمترین کاریه که میتونم بکنم ‫- خیلی برامون ارزشمنده
‫ممنونم
‫اتفاقا دیگه داشتم رفع زحمت میکردم
‫ماریون...
‫پدرت خیلی بهت افتخار میکرد
‫و میدونم که این چند ماه آخر ‫آرامش خاطر زیادی بهش دادی
‫- ممنون ‫- ممنون
‫من بدرقه‌تون میکنم
‫شب بخیر
‫حالا اینو گوش کن. ‫یه رز سرخ تو دهنش بود
‫بعد داشت باهام یه رقص ‫توبغلی مکزیکی انجام میداد
‫جدی میگم. ‫پشت گردنم زخمه
‫این آقا خوشتیپه واسه کدوم تیم بازی میکنه؟
‫- فکر کنم تیم صورتی ‫- نگاش کن این کونی رو
‫عن نشی رو زمین کونی!
‫کریسمست مبارک مریم!
‫- رفیقای کونده‌ات اینجان! ‫- اصل کونه‌ها!
‫میخوای رو این کیر سواری کنی، ‫کونی خان اسکل؟
‫تو باید ممه داشته باشی جیگر
‫- عن من از هیکل تو گنده‌تره! ‫- بیا جلو خوش‌هیکل!
‫- میخوای بشینی سرش خوشگل‌‌پسر؟ ‫- من فقط میکنم قشنگم
‫برگرد سان‌فرانسیسکو، ‫جات همونجاست رفیق
‫ببخشید، میدونین ساعت چنده؟
‫دوازده و ده دقیقه
‫جای خاصی میری؟
‫نه، فقط دارم قدم میزنم
‫نظرت چیه یکم خوش بگذرونیم؟
‫جان؟
‫یکم حال کنیم
‫من خونه‌ام همین پایینه
‫میخوای باهام بیای خونه؟
‫- باهات بیام خونه؟ ‫- آره
‫اون تو خیلی راحت‌تر از اینجاست
‫اینجا زندگی میکنی؟
‫بله
‫تنهایی؟
‫نه. هم‌اتاقی دارم، ‫ولی خونه نیست
‫چیزی نیست
‫ببین، کسی مزاحممون نمیشه
‫خجالت نکش. بیا
‫بیا دیگه
بی سی موویز مرجع دانلود فیلم و سریال BcMoviez
‫بفرما
‫درخت قشنگیه
‫شرمنده بهم ریخته‌ست. ‫خدمتکار امروز تعطیل بود
‫خب...
‫دنجه
‫خونه دنجیه
‫بد نیست
‫خب...
‫الان باید درباره پول حرف بزنیم؟
‫آره گمونم
‫بستگی داره چیکار میخوای بکنی
‫میخوای چیکار کنی؟
‫پیشنهادت چیه؟
‫پیشنهاد من چیه؟
‫ترجیح میدم به زبون نیارم
‫چطوره بذاریش به عهده خودم؟
‫- من در اختیار توام ‫- باشه
‫150 تا خوبه؟
‫عالیه
‫نگران نباش. من زمان رو حساب نمیکنم
‫ مرسی
‫ خواهش میکنم
‫ - ممنونم ‫ - خواهش میکنم
‫ اگه ایتالیایی بودم، ‫ به ایتالیایی جوابم رو میداد
‫خب...
‫شروع کنیم؟
‫ببخشید
‫الو
‫سلام
‫سلام. اوضاع روبراهه؟
‫آره. فقط...
‫فقط خواستم بپرسم ‫خیلی طول میکشه یا نه
‫ببین، الان نمیتونم راحت حرف بزنم
‫شاید یکم طول بکشه
‫نمیدونی چقدر؟
‫نه، نمیدونم
‫هنوز منتظریم چند تا از بستگان برسن
‫خب، من دیگه میرم بخوابم
‫باشه. خدافظ
‫خانمت بود دکتر بیل؟
‫بله. بله
‫باید بری؟
‫باید برم؟
‫فکر کنم آره
‫مطمئنی؟
‫بله، متأسفانه
‫ولی ببین، بهرحال میخوام پولت رو بدم
‫گفتی چقدر میشه؟ ‫صد و پنجاه؟
‫آره
‫ولی میدونی چیه؟ ‫اصلا لازم نیست
‫نه، اشکال نداره
‫- نه جدی میگم. لازم نیست ‫- خودم میخوام
‫- واقعا؟ ‫- واقعا
‫خب، خیلی ممنون
"نیک نایتینگل"
‫ممنون
‫شب خوش قربان. میز میخواین ‫یا جلوی بار می‌شینین؟
‫- میز لطفا ‫- لطفا دنبالم بیاین
‫- کتتون رو لطف می‌کنین؟ ‫- ممنونم
‫نوشیدنی‌ای براتون بیارم؟
‫- یه آبجو لطفا ‫- حتما
‫یک، دو، یک-دو-سه-چهار
‫اجرای امشبمون به پایان رسید خانم‌ها و آقایان
‫بیس، آقای لری مک‌وی. ‫درام، کیپ فلمینگ
‫و گیتار، بابی برمنِ عزیز
‫ما تا دو هفته ‌آینده اینجا هستیم. لطفا بازم بهمون سر بزنین
‫من نیک نایتینگیل هستم. شب خوش
‫- نیک، عالی بود ‫- مرسی
‫- ناینتینگیل ‫- بیل، پس تونستی بیای
‫شرمنده آخر اجرات رسیدم
‫اشکال نداره. ‫کلا بند امروز افتضاح بود
‫- چی میل دارید؟ ‫- ودکا و تونیک لطفا
‫ممنون
‫حالا این وقت شب اینجا چیکار میکنی؟
‫- تو این محله یه بیمار دارم ‫- توی ویلج زندگی میکنی؟
‫نه، خونه‌مون توی سنترال پارک وسته
‫متاهلی؟
‫نه ساله
‫- بچه داری؟ ‫- بله، یه دختر 7 ساله داریم
‫تو چطور؟
‫زن و چهار تا پسرم تو سیاتل‌ان
‫پس خیلی از خونه‌ات فاصله داری
‫دیگه باید بری جایی که کار برات هست
‫ممنون
‫- این بند توئه؟ ‫- نه، همینجا جمعشون کردم
‫- معمولا با کی می‌نوازی؟ ‫- هر کی، هر جا
‫امشب یه جای دیگه هم باید برم
‫امشب جای دیگه‌ای هم قراره کار کنی؟
‫حدود ساعت دو کار رو شروع میکنن
‫تو ویلج؟
‫شاید باورت نشه، ولی هنوز ‫آدرسش رو بلد نیستم
‫نیستی؟
‫نه. شاید مسخره بنظر بیاد، ‫ولی هر بار جاش عوض میشه
‫و همیشه حدود یه ساعت قبلش ‫آدرس به دستم میرسه
‫- هر بار جاش عوض میشه؟ ‫- تا الان اینطور بوده
‫چرا انقدر اسرارآمیز؟
‫من فقط پیانوم رو میزنم رفیق
‫نیک، ببخشید. ‫چیزی هست که من نمیدونم؟
‫با چشم بسته می‌نوازم
‫چی؟
‫چشمام رو می‌بندن
‫داری سرکارم میذاری
‫نه، حقیقته
‫و آخرین بار، ‫پارچه‌ی رو چشمم زیاد خوب بسته نشده بود
‫وای پسر
‫بیل، من تو عمرم چیزای عجیب کم ندیدم...
‫ولی هیچوقت...
‫همچین چیزی...
‫یا همچین زن‌هایی ندیدم
‫خب...
‫ببخشید
‫سلام
‫بله قربان. ‫بله قربان، نیک هستم
‫میدونم کجاست
‫صحیح
"فیدلیو"
‫باشه. همین الان راه میفتم
‫باشه قربان. ممنونم. خدانگهدار
‫این چیه؟
‫اسم یکی از اپراهای بتهوونه، مگه نه؟
‫نیک
‫این رمز عبوره
‫رمز عبور؟
‫آره. ببین. واقعا شرمنده‌ام که ‫این کارو میکنم بیل
‫دیگه باید راه بیفتم
‫نیک...
‫خودت بهتر میدونی
‫محاله بذارم بری و من رو با خودت نبری
‫- بیخیال شو رفیق ‫- نیک، یه پیشنهاد
‫رمز عبور رو که دارم
‫فقط آدرس رو بده. ‫خودم میام اونجا
‫اینجوری معلوم نمیشه تو به من چیزی گفتی
‫ببین، اصلا فرض کنیم
‫حاضرم این کارو بکنم
‫با این لباسا نمیتونی وارد بشی
‫چرا؟
‫چون همه لباس مخصوص ‫و ماسک دارن
‫این موقع شب میخوای ‫لباس از کجا گیر بیاری؟
‫مرسی. خرده‌اش هم بمونه
‫بله؟ کیه؟
‫پیتر، بیل هارفورد هستم
‫عذر میخوام که دیروقت مزاحمت شدم، ‫ولی به کمکت نیاز دارم
‫با کی کار داری؟
‫خیلی ببخشید. ‫با پیتر گرنینگ کار دارم
‫صاحب لباس‌فروشی "رینبو فشنز"
‫اسمت چیه؟
‫بیل هارفورد هستم
‫دکتر آقای گرنینگ
‫- دکترِ گرنینگی؟ ‫- بله
‫باشه
‫یه لحظه
‫با پیتر گرنینگ کار داری؟
‫بله
‫بیشتر از یه سال پیش رفت شیکاگو
‫رفت شیکاگو؟
‫من در جریان نبودم
‫پس صاحب فعلی رینبو فشنز شمایی؟
‫بله، درسته
‫خب، اول اینکه...
معذرت میخوام که ...اینوقت شب مزاحم شدم آقای
‫میلیچ
‫آقای میلیچ. برای اینکه مطمئن بشی ‫که واقعا دکتر هارفورد هستم
‫این کارت نظام پزشکیمه
‫باشه، خب تو دکتر هارفوردی
‫اگه پیتر رو دیدم بهش میگم ‫کارش داشتی
‫نه، نه وایسا. خواهش میکنم
‫ببین، امشب بخاطر این اومدم اینجا
‫اساسا دلیلش اینه ‫که یه لباس مخصوص میخوام
‫و با کمال میل صد دلار بیشتر ‫از پول کرایه...
‫بابت این زحمتتون میدم
‫- صد دلار؟ ‫- بله
‫فکر نمی‌کنم
‫باشه. دویست دلار چطوره؟
‫دویست دلار بیشتر از پول کرایه؟
‫بله
‫باشه
‫بیا تو
‫این روزا خیلی باید مراقب بود
‫بفرما
‫دنبال لباس خاصی میگردی؟
‫بله
‫یه کت‌شلوار تاکسیدو میخوام، یه ردا ‫و سرانداز و یه نقاب
‫- ردا و سرانداز و نقاب؟ ‫- بله
‫باشه، فکر کنم بتونیم یه چیزی برات پیدا کنیم
‫دنبالم بیا لطفا
‫خوبه
‫- انگار زنده‌ان، نه؟ ‫- بله
‫- معرکه‌ست ‫- بیا
‫سرانداز چه رنگی؟
‫قرمز، قهوه‌ای، قرمز؟
‫مشکی
‫دکتر جان چیز رنگارنگ‌تری نمی‌پسندن؟
‫- فکر نکنم ‫- دلقک، مأمور، دزد دریایی؟
‫نه، فقط همون کت شلوار تاکسیدو، ‫ردای مشکی
‫با یه سرانداز و نقاب
‫- بله ‫- باشه
‫میشه کتت رو بگیرم؟
‫- دکتر پزشکی هستی دیگه؟ ‫- بله
‫- ببین دکتر، موهام یه مشکلی داره ‫- موهات؟
‫خیلی سریع داره میریزه
‫تو دو هفته کلی از موهام ریخت. ‫بیشتر از اینجا
‫نگاه کن. ایناها
‫- دیدی؟ ‫- بله
‫خب؟
‫متأسفانه این موضوع در تخصص من نیست
‫چی؟ نمیتونی کمکم کنی؟
‫نه. باید بری پیش تریکولوژیست. ‫همون متخصص مو
‫آقای میلیچ، مشخصه که ‫من امشب یکم دیر به خودم جنبیدم
‫- پس اگه ممکنه... ‫- باشه بابا، باشه
‫خودمم عجله دارم زود برم بخوابم
‫متوجه‌ام
‫ردای سیاه می‌خواستی؟
‫چیزی شنیدی؟
‫بله
‫چیه؟
‫چیه این؟
‫این چیه؟
‫اینجا چه خبره؟
‫میلیچ، برات توضیح میدم
‫تو! تو اینجا چیکار میکنی؟
‫به جان مادرم می‌کشمت!
‫و تو! تو یه ذره ادب نداری؟
‫آقایون، شما یه ذره ‫هم ادب حالیتون نیست؟
‫میلیچ، دیوونه شدی؟ ‫این دخترخانم ما رو دعوت کرد
‫دخترخانم؟ این دختر منه! ‫ندیدی بچه‌ست؟
‫- باید برید به پلیس توضیح بدید! ‫- پلیس؟
‫دختره‌ی جنده! ‫من می‌کشمت
‫باور کن می‌کشمت! ‫می‌کشمت!
‫دختره رو بگیر در نره لطفا!
‫میلیچ، این چه کاریه. ‫این دخترخانم ما رو دعوت کرد
‫کور بودی ندیدی دیوونه‌ست؟
‫دکتر، ببخشید که منتظر موندین. ‫آقایون، الان دیگه سروکارتون با پلیسه
‫همینجا میمونین تا وقتی من برگردم
‫بذار بیایم بیرون!
‫متأسفانه امکانش نیست
‫دکتر، ببخشید، گفتی چه رنگی؟
‫- مشکی؟ ‫- مشکی
‫آقایون، حداقل لطف کنین ‫یه لحظه ساکت شین!
‫مگه نمی‌بینین مشتری دارم؟
‫شرمنده
‫و تو، دختره‌ی هرزه، همین الان ‫برو بخواب پتیاره
‫کار این آقا رو که انجام دادم ‫به خدمتت میرسم
‫یه ردا بگیر که خز قاقم داشته باشه
‫خیلی‌خب، شد 74 دلار و 50 سنت
‫هفتاد دلار و پنجاه سنت. خیلی‌خب
‫این هشتاد تا
‫گفتم پنجاه تا هم بیشتر بهت میدم، نه؟
‫صد تا بهت میدم اگه منتظرم بمونی
‫بذار تاکسی‌متر روشن بمونه
‫وقتی برگشتم اون نصف دیگه‌ش ‫رو بهت میدم به علاوه پول تاکسی‌متر
‫- باشه؟ ‫- چقدر طول میکشه؟
‫نمیدونم، شاید یه ساعت یا بیشتر. ‫شایدم فقط ده دقیقه
‫وسایلم رو میذارم بمونه اینجا
‫- باشه؟ ‫- باشه
‫شب خوش قربان
‫شب خوش
‫کمکی از دست ما برمیاد؟
‫خب، گمونم کلمه رمز رو میخواین
‫اگه شما مایلین
‫فیدلیو
‫ممنونم قربان. ‫تا منزل همراهی‌تون می‌کنیم
‫شب خوش قربان
‫شب خوش
‫رمز عبور؟
‫فیدلیو
‫ممنونم قربان
‫فکر نکنم بدونی داری چیکار میکنی
‫اما به اینجا تعلق نداری
‫متأسفم اما فکر کنم من رو ‫با یکی دیگه اشتباه گرفتی
‫بیخیال. حماقت نکن
‫باید همین الان بری
‫تو کی هستی؟
‫مهم نیست کی‌ام
‫در خطر بزرگی هستی
‫تا فرصتش رو داری باید بری
‫یک لحظه‌ ما رو ببخشید لطفا
‫تا اینجا لذت بردید؟
‫خب، چیزهای خیلی جالبی رو دیدم
‫میخواین بریم یه جای خصوصی‌تر؟
‫خصوصی؟
‫شاید فکر خوبی باشه
‫پس اینجایی. ‫همه‌جا رو دنبالت گشتم
‫میشه چند لحظه ایشون رو قرض بگیرم؟
‫قول میدم زود برش گردونم
‫فکر نکنم بدونی الان ‫چه خطری تهدیدت میکنه
‫بیشتر از این نمیتونی گولشون بزنی
‫باید تا دیر نشده فرار کنی
‫چرا اینا رو بهم میگی؟
‫مهم نیست
‫تو کی هستی؟
‫به نفعته ندونی. ‫ولی باید بری. زود!
‫تو هم باهام میای؟
‫غیرممکنه
‫چرا؟
‫چون ممکنه به قیمت جون من ‫و احتمالا تو تموم شه
‫- بذار صورتت رو ببینم ‫- نه!
‫برو!
‫ببخشید قربان
‫شما همون آقایی هستین که ‫تاکسی منتظرشه؟
‫بله
‫راننده‌تون جلوی دره ‫و میخواد فورا باهاتون صحبت کنه
‫لطفا، بیا جلو
‫میشه لطفا رمز رو بگی؟
‫فیدلیو
‫درسته قربان. ‫این کلمه رمز عبور...
‫برای ورودیه
‫اما ممکنه بپرسم کلمه رمز عبور کاخ چیه؟
‫رمز عبور کاخ چیه؟
‫بله
‫ببخشید...
‫گویا...
‫فراموشش کردم
‫مایه تأسفه
‫چون اینجا فرقی نداره که فراموش کردین
‫یا اصلا نمی‌دونستین
‫لطف کنید و نقابتون رو بردارید
‫حالا...
‫برهنه شو
‫برهنه شم؟
‫لباس‌هات رو دربیار
‫آقایون، لطفا...
‫لباس‌هات رو دربیار
‫یا میخوای ما برات این کارو بکنیم؟
‫دست نگه دارید!
‫ولش کنید
‫من رو بگیرید
‫من حاضرم گروی آزادیش بشم
حاضری گروی آزادیش بشی؟
‫بله
‫مطمئنی میدونی که چی رو ‫داری به جون میخری...
‫با این کار؟
‫بله
‫بسیارخب
‫تو آزادی
‫اما بهت هشدار میدم...
‫اگر باز هم فضولی کنی...
‫یا در مورد چیزی که اینجا دیدی...
حرفی به کسی بزنی
‫شدیدترین پیامدها در انتظار تو...
‫و خانواده‌ات خواهد بود
‫متوجهی؟
‫چه اتفاقی برای اون زن میفته؟
‫دیگه کسی نمیتونه سرنوشتش رو عوض کنه
‫اینجا وقتی وعده‌ای داده بشه...
‫راه بازگشتی نداره
‫برو!
‫آلیس
‫آلیس. چیزی نیست. چیزی نیست
‫ببخشید
‫ببخشید بیدارت کردم. ‫فکر کردم داری کابوس می‌بینی
‫ای خدا
‫چه خواب بدی دیدم
‫ساعت چنده؟
‫چهار و خرده‌ای
‫- الان رسیدی خونه؟ ‫- آره
‫بیشتر از اونی که فکر میکردم طول کشید
‫حتما خیلی خسته‌ای
‫بیا. دراز بکش. دراز بکش
‫چه خوابی می‌دیدی؟
‫یه خواب عجیب
‫چی بود؟
‫خیلی عجیب بود
‫تعریف کن
‫تو یه شهر متروکه بودیم
‫و لباس‌هامون هم نبود
‫لخت بودیم
‫منم وحشت کرده بودم
‫و حس شرم داشتم
‫وای خدا...
‫و عصبانی بودم چون تو رو ‫مقصر می‌دونستم
‫تو با عجله رفتی برامون لباس پیدا کنی
‫و به محض اینکه رفتی، ‫حسم کاملا فرق کرد
‫حس فوق‌العاده‌ای داشتم
‫بعد تو یه باغ خوشگل دراز کشیده بودم...
‫لخت زیر آفتاب...
‫بعد یه مرد از جنگل اومد بیرون
‫همون مرد تو هتل بود ‫که برات تعریف کردم
‫افسر نیروی دریایی
‫زل زد بهم...
‫و فقط خندید
‫فقط بهم خندید
‫ولی خوابت اینجا تموم نشد...
‫مگه نه؟
‫نه
‫چطوره بقیه‌ش هم برام تعریف کنی؟
‫زیادی وحشتناکه
‫فقط خوابه
‫داشت من رو می‌بوسید...
‫و داشتیم عشق‌بازی میکردیم
‫بعد هم کلی آدم دورمون جمع شدن...
‫چند صد نفر، همه‌جا
‫همه داشتن سکس میکردن
‫بعد منم...
‫داشتم با مردهای دیگه سکس میکردم
‫خیلی زیاد بودن...
‫نمیدونم با چند نفر بودم
‫و می‌دونستم که تو من رو تو آغوش ‫این همه مرد می‌بینی...
‫در حالی که دارم بهشون میدم
‫می‌خواستم مسخره‌ات کنم
‫و تو صورتت بخندم
‫برای همین تا تونستم بلند خندیدم
‫حتما همون موقع بوده که بیدار شدم
‫لعنتی!
‫- سلام ‫- سلام
‫فقط یه فنجون قهوه لطفا
‫امر دیگه‌ای هست؟
‫نه، ممنون
‫ببخشید
‫شما میدونین این سوناتا کافه ‫که بغلتونه کِی باز میکنه؟
‫فکر کنم معمولا حدود ساعت ‫دو یا سه یکی تو دفترش هست
‫احیانا نیک نایتینگیل رو نمی‌شناسین؟
‫اونجا پیانو میزنه
‫نیک نایتینگیل؟
‫آره، اینجا هم میاد
‫ببین، شاید بتونی کمکم کنی...
‫چون یه کار واجب باهاش دارم
‫میدونی کجاست؟
‫نمیدونم راضیه که آدرسش رو بهت بگم یا نه
‫اشکالی نداره. من دکترم
‫اتفاقا یکی از دوستای خیلی قدیمیش هم هستم
‫خب، دکتر...
‫امشب تو کافه قراره پیانو بزنه. ‫تا اون موقع نمیتونی منتظر بمونی؟
‫ببین، اگه راستش رو بخوای...
‫موضوع پزشکیه
‫یه سری آزمایش داده. مطمئنم ‫که میخواد هر چه زودتر از نتیجه‌ش مطلع شه
‫ببخشید
‫سلام. کمکی ازم برمیاد؟
‫میشه لطفا به اتاق آقای نایتینگیل ‫زنگ بزنین؟ نیک نایتینگیل
‫ببخشید قربان، آقای نایتینگیل ‫حساب کردن و از هتل رفتن
‫- رفتن؟ ‫- بله
‫- نشونی جدیدی براتون گذاشتن؟ ‫- نه متأسفانه
‫کی خارج شد؟
‫حدود ساعت 5 صبح
‫- پنج؟ ‫- بله
‫خیلی زود رفته، مگه نه؟
‫یه کوچولو زود هست، آره
‫ببین...
‫وقتی از اینجا رفت...
‫نمیدونم...
متوجه چیز مشکوکی نشدی؟
مشکوک؟
‫- مأمور که نیستی، هستی؟ ‫- نه
‫نه، از دوستان قدیمی‌شم
‫واقعا؟
‫دکترم
‫- خب، بیل صدات کنم؟ ‫- حتما
‫جالبه که اینو می‌پرسی بیل
‫چون اتفاقا رفتن آقای نایتینگیل
‫یکم عجیب بود
‫واقعا؟ چطور؟
‫امروز صبح اومد، حدود ساعت چهار و نیم
‫با دو تا آقا
‫گنده بودن
‫البته خیلی تیپ و طرز صحبتشون خوب بود
‫ولی از اون آدمایی بودن ‫که آدم نمی‌خواد سربه‌سرشون بذاره
‫اگه منظورم رو میگیری
‫خلاصه...
‫متوجه شدم که آقای نایتینگیل ‫یه کبودی روی گونه‌ش داشت
‫راستش رو بخوای، بنظرم ‫یکم هم ترسیده بود
‫ترسیده بود؟
‫بله. بله
‫گفت میخواد حساب کنه بره
‫و بعد با یکی از اون آقاها رفت اتاقش
‫اون یکی هم موند تو لابی ‫و صورتحسابش رو پرداخت کرد
‫وقتی برگشتن، آقای نایتینگیل ‫سعی کرد یه پاکت بهم بده
‫ولی اونا دیدن و گرفتنش
‫و گفتن که هر نامه یا پیامی ‫که براش برسه...
‫یه فرد مورد اعتماد میاد و میگیردشون
‫بعد هم سوار ماشین کردنش و رفتن
‫میدونی کجا رفتن؟
‫نه، اصلا
‫خب، بگذریم...
‫از کمکت واقعا ممنونم
‫خواهش میکنم بیل. خدافظ
‫- اوه، دکتر عزیز! ‫- آقای میلیچ
‫- لباس‌ها تو رو به مرادت رسوند؟ ‫- بله. ممنونم
‫خوبه، خوبه
‫کت شلوار تاکسیدو، ردا، کفش
‫فکر کنم نقاب رو یادت رفته
‫- اینجا نیست؟ ‫- نه، نه، نه
‫شاید تو مهمونی جاش گذاشتی
‫فکر نکنم
‫حتما گمش کردم. ‫میشه لطفا هزینه‌ش رو اضافه کنی؟
‫حتما
‫خیلی‌خب
‫کرایه لباس میشه 150، ‫دویست تا هم خودت گفتی بابت مزاحم شدنت
‫‌25 تا بابت نقاب. شرمنده...
‫سیصد و هفتاد و پنج
‫بله عزیزم؟
‫بیا، بیا
‫میخوای به دکتر هارفورد سلام کنی؟
‫- سلام ‫- سلام
‫خیلی ممنون آقای میلیچ. ‫بهتون زنگ میزنم. خداحافظ
‫خدانگهدار آقایون
‫- کریسمس و سال نو مبارک! ‫- همچنین
‫خب، دکتر هارفورد...
‫این از رسیدت
‫ودیعه‌ات هم دارم پاره میکنم...
‫و ممنون که ما رو انتخاب کردی
‫آقای میلیچ، دیشب...
‫می‌خواستین به پلیس زنگ بزنین
‫خب، شرایط عوض میشه دیگه. ‫یه جور دیگه به تفاهم رسیدیم
‫و راستی، دکتر عزیز ‫اگه بازم چیزی لازمت شد
‫هر چیزی...
‫لازم نیست حتما لباس باشه
‫بیا تو
‫- سالاد ماهی تن و قهوه تلخ ‫- مرسی
‫ببین، بعدظهرم در چه حاله؟
‫فکر کنم فقط خانم آکرلی ساعت دو و نیم ‫و خانم کومینسکی ساعت چهار
‫خب، یه کاری پیش اومده. ‫نمیتونم ویزیتشون کنم
‫لطفا از دکتر میلر بپرس میتونه ‫ویزیتشون کن یا نه. یا اینکه عذرخواهی کن...
‫- و وقت جدید تعیین کن ‫- حتما
‫و لطفا به گاراژ زنگ بزن بگو ‫ماشین من رو تا نیم‌‌ساعت دیگه بیارن
‫- حتما ‫- خیلی‌خب
‫[دست از این تحقیقات بیهوده بردار ‫و این نامه را هشدار دوم ما بدان]
‫[بخاطر صلاح خودت امیدواریم ‫این هشدار دوم کفایت کند]
‫- سلام ‫- سلام بابا
‫سلام
‫کسی با من تماس نگرفت؟
‫دکتر ساندرز و خانم شاپیرو
‫- سلام رفقا ‫- سلام بابا
‫سلام
‫ببین، همه اینا رو درست جواب دادم
‫- همه‌شون رو درست جواب دادی؟ ‫- آره
‫تک تکشون رو؟
‫خوبه
‫گشنته؟
‫یه جورایی
‫ساعت 7 شام بخوریم؟
‫هفت؟ میشه زودتر بخوریم؟
‫چون تو مطب چند تا بیمار دارم
‫امشب بازم باید بری؟
‫متأسفانه
‫بابا، میشه کریسمس ‫برام یه هاپو بخری؟
‫ببینیم چی میشه، خب؟
‫آخه میتونه سگ نگهبان هم باشه...
‫ببینیم چی میشه
‫بیا عزیزم، بیا اینو تموم کنیم
‫خیلی‌خب، جو 2 دلار و 50 سنت داره‌
‫مایک 1 دلار و 75 سنت
‫پول جو چقدر از پول مایک بیشتره؟
‫75 سنت؟
‫خب پس میشه تفریق یا جمع؟
‫"چقدر بیشتر" یعنی میشه تفریق
‫آره، چون قراره... ‫درسته
‫ بعد هم کلی آدم دورمون جمع شدن...
‫ چند صد نفر، همه‌جا
‫ همه داشتن سکس میکردن
‫ بعد منم... ‫ داشتم با مردهای دیگه سکس میکردم
‫ خیلی زیاد بودن...
‫ نمیدونم با چند نفر بودم
‫الو؟
‫خرده‌اش بمونه. کریسمس مبارک
‫- چیه؟ ‫- دامینو؟
‫نه، نیست
‫قراره زود برگرده؟
‫نه، قرار نیست
‫باشه
‫من یه چیزی براش آوردم. ‫میشه بذارمش پیش تو؟
‫یه دقیقه
‫بگم از طرف کیه؟
‫خب، بهش بگو از طرف...
‫بیل ـه
‫- بیل تویی؟ ‫- بله
‫همون بیل معروف؟ ‫دکتری که دیشب اینجا بوده؟
‫خب، گمونم آره
‫دامینو گفت چقدر باهاش مهربون بودی
‫جدی؟
‫چطوره یه لحظه بیای تو؟
‫حتما
‫من سالی‌ام
‫سلام سالی
‫خب میدونی دامینو کِی ممکنه برگرده؟
‫نه
‫هیچ ایده‌ای ندارم
‫- هیچ ایده‌ای نداری؟ ‫- نه
‫راستش رو بخوای، ‫شاید اصلا دیگه برنگرده
‫شاید دیگه برنگرده؟
‫خب...
‫من...
‫تو...؟
‫فکر کنم یه چیزی هست ‫که باید بهت بگم
‫- واقعا؟ ‫- آره
‫ولی نمیدونم. نمیدونم
‫نمیدونی؟ ‫خب، چیه؟
‫نمیدونم بهت بگم یا نه
‫چطوره یه لحظه بشینی؟
‫بیا بشینیم
‫- دقیقا نمیدونم چجوری اینو بگم ‫- دقیقا نمیدونی؟
‫خب، با توجه به این که دیشب با دامینو بودی...
‫بنظرم حق داری بدونی که...
‫امروز صبح جواب آزمایش خونش اومد
‫و اچ آی وی مثبت بود
‫- اچ آی وی مثبت؟ ‫- آره
‫خیلی خیلی متأسفم که اینو می‌شنوم
‫آره
‫واقعا تأسف‌باره
‫ببین، چیزی میل داری برات بیارم؟
‫شاید یه فنجون قهوه؟
‫نه، ممنون
‫فکر کنم...
‫شاید بهتره که برم
‫باشه
‫- تاکسی! ‫- ساعت کارم تموم شد
‫فقط یه کاپوچینو میخوام لطفا
‫میارم براتون
‫ممنون
‫[ملکه زیبایی سابق در هتل اوردوز کرد]
‫- شب خوش ‫- شب خوش
‫دکتر هارفورد هستم
‫یکی از بیمارانم امروز صبح ‫اینجا بستری شده. آماندا کوران
‫میشه لطفا شماره اتاقش رو بهم بدین؟
‫حتما دکتر. ‫اسمش چی بود؟
‫کوران. آماندا کوران
‫ک-و-ر-ا-ن
‫بله
‫خانم آماندا کوران؟
‫درسته
‫متاسفم دکتر. ‫خانم کوران امروز بعدازظهر فوت کردن
‫بعدازظهر فوت کرده؟
‫بله، ساعت 3 و 45 دقیقه
‫متاسفم
‫ چون ممکنه به قیمت جون من...
‫ و احتمالا تو تموم شه
‫الو
‫بله، دکتر هارفورد هستم
‫امشب؟
‫نه، نه، مشکلی نیست
‫لطفا بهشون بگو بیست دقیقه دیگه میرسم. خب؟
‫بیا تو
‫بیل، خیلی ممنون که اومدی. ‫شرمنده کشوندمت تا اینجا
‫- کتت رو بده من ‫- قبلشم بیرون بودم. مرسی
‫با نوشیدنی چطوری؟
‫- خودت میخوری؟ ‫- چرا که نه
‫- خیلی‌خب ‫- چی دوست داری؟
‫یکم اسکاچ فقط
‫خوبه
‫چطور میخوری؟ ساده؟
‫بله لطفا
‫اون شب مهمونی معرکه‌ای راه انداختین
‫- من و آلیس خیلی بهمون خوش گذشت ‫- خب خوبه. خوبه
‫خیلی خوشحال شدم دیدمتون
‫- به سلامتی ‫- به سلامتی
‫داشتی بازی میکردی؟
‫نه، فقط داشتم توپ‌ها ‫رو اینور اونور میزدم
‫- اسکاچ خوبیه ‫- 25 ساله‌ست
‫- یه جعبه برات می‌فرستم ‫- نه، ممنون
‫- چرا؟ ‫- نه
‫حوصله بازی کردن داری؟
‫نه، مرسی. ‫تو بازی کن، من نگاه میکنم
‫فقط داشتم...
‫ببین...
‫بیل...
‫ازت خواستم بیای اینجا...
‫چون باید درباره یه چیزی باهات صحبت کنم
‫حتما
‫یکم گفتنش سخته
‫و میخوام کاملا باهات روراست باشم
‫چه مشکلی داری؟
‫مشکلم پزشکی نیست
‫اتفاقا...
‫مربوط به توئه
‫بیل...
‫من میدونم دیشب چی شده
‫و میدونم بعد از اون ‫چه اتفاقاتی افتاده
‫و بنظرم یه چیزهایی رو...
‫اشتباه برداشت کردی
‫ببخشید ویکتور، من...
‫چی داری میگی تو؟
‫بیخیال بیل، بازی درنیار
‫من اونجا بودم
‫توی قصر
‫همه‌چی رو دیدم
‫بیل...
‫چه فکری با خودت کردی؟
‫حتی تو تصورم نمی‌گنجید...
‫که چطور به گوشت رسیده...
‫چه برسه به اینکه چطور ‫از در رد شدی
‫بعد یادم اومد با اون پیانیست دیوث...
‫نیک نمیدونم چی چی، تو مهمونی خودم دیدمت
‫و باقیش دیگه معلوم بود
‫تقصیر نیک نبود
‫تقصیر من بود
‫البته که تقصیر نیک بود
‫اگه بهت چیزی نگفته بود، ‫هیچکدوم این اتفاقات نمیفتاد
‫من اون پفیوز رو بهشون معرفی کردم...
‫بعد اونجوری آبروم رو برد
‫ویکتور...
‫چی بگم؟
‫اصلا...
‫نمی‌دونستم که...
‫پای تو هم به نحوی وسطه
‫میدونم که نمی‌دونستی بیل
‫ولی اینو هم میدونم که...
‫امروز صبح رفتی هتل نیک
‫و با متصدی هتل حرف زدی
‫از کجا میدونی؟
‫چون برات بپا گذاشتم
‫برام بپا گذاشتی؟
‫باشه، باشه، شرمنده
‫خب؟ یه عذرخواهی بهت بدهکارم
‫به صلاح خودت بود، باور کن
‫میدونم متصدی چی بهت گفته. ‫ولی چیزی که نگفته اینه که...
‫اونا فقط نیک رو سوار هواپیما کردن ‫و فرستادن سیاتل
‫تا الان احتمالا پیش خونواده‌شه
‫و داره خانمش رو تلمبه می‌زنه
‫متصدی گفت صورتش کبود بوده
‫باشه، صورتش کبود بوده
‫خیلی بیشتر از اینا حقشه
‫ببین بیل، فکر کنم نمیدون دیشب ‫توی چه دردسری بودی
‫فکر کردی اون آدما کی بودن؟
‫آدمای معمولی نبودن که
‫اگه اسماشون رو بهت بگم... ‫که البته نمیگم...
‫ولی اگه می‌گفتم، ‫دیگه شب خوابت نمی‌برد
‫بخاطر رمز عبور دوم بود؟
‫بخاطر اون لو رفتم؟
‫بله، در نهایت
‫ولی نه چون نمی‌دونستیش
‫چون رمز دومی در کار نبود
‫البته اینکه بقیه همه با لیموزین اومدن ‫و تو با تاکسی اومدی
‫هم آب به آسیابشون ریخت
‫یا اینکه تو کتت رسید مغازه‌ای که ‫لباس رو ازش کرایه کرده بودی رو پیدا کردن...
‫و رسید به دست اونی که میدونی
‫یه...
‫یه زن اونجا بود...
‫که سعی کرد بهم هشدار بده
‫میدونم
‫میدونی کی بود؟
‫بله
‫فاحشه بود
‫شرمنده، ولی...
‫فقط همین بود
‫یه فاحشه
‫بیل...
‫فرض کنیم بهت بگم که...
‫تمام اتفاقاتی که اونجا برات افتاد...
‫تمام تهدیدها، هشدارهای دختره...
‫اون پادرمیونیِ دقیقه نودی
‫فرض کن بهت گفتم که همه اینا...
‫برنامه‌ریزی شده بوده
‫و همش یه جور ادابازی بوده
‫و الکی بوده
‫الکی؟
‫بله. الکی
‫چرا باید این کارو بکنن؟
‫چرا؟
‫ساده بگم...
‫برای اینکه از ترس برینی به خودت
‫تا به کسی نگی که کجا بودی
‫و چی دیدی
‫اینو دیدی؟
ملکه زیبایی سابق در اثر سوءاستفاده از" "مواد مخدر، در هتل خود درگذشت
‫بله، دیدم
‫جسدش رو توی سردخونه دیدم
‫همون زنه‌ست که تو مهمونی بود؟
‫بله
‫بود
‫ویکتور...
‫زنی که تن بی‌جونش تو سردخونه بود...
‫همونیه که تو مهمونی بود؟
‫بله
‫خب ویکتور، شاید من ‫یه چیزی رو نمی‌فهمم
‫گفتی الکی و ادابازی بوده
‫میشه بگی کدوم ادابازی‌
‫منجر به مرگ یکنفر میشه؟
‫خیلی‌خب بیل، دیگه بسه این کسشرا. خب؟
‫الان ‌24 ساعته که پات ‫رو از گلیمت درازتر کردی
‫میخوای بدونی چجور ادابازی‌؟ ‫الان بهت میگم
‫اون فداکاری قلابی و اون ‫"به جاش من رو بگیرین" گفتن‌ها
‫که تو این مدت به یادش جق زدی، ‫هیچ ربطی به مرگ واقعیش نداشت
‫بعد از اینکه از مهمونی رفتی، ‫هیچ اتفاقی براش نیفتاد که قبلش نیفتاده باشه
‫مثل سگ کردنش. تمام
‫وقتی بردنش خونه، ‫حالش خوب بود...
‫بقیه‌ش هم تو روزنامه نوشته شده
‫معتاد بود. اوردوز کرد. ‫هیچ چیز مشکوکی در کار نبود
‫در خونه‌ش از داخل قفل بود. ‫پلیس هم شاد و خوشحاله. تموم شد رفت
‫بیخیال. اون بالاخره دیر یا زود ‫به آخر خط می‌رسید
‫یادته؟ خودت بهش گفتی
‫اونی که تو حموم اتاق من اوردوز کرد ‫و ممه‌های خوشگلی داشت رو یادته؟
‫گوش کن بیل، کسی کسی رو نکشته
‫یه نفر مرده. ‫همیشه هم پیش میاد
‫ولی زندگی ادامه داره
‫همیشه ادامه داره...
‫تا جایی که دیگه ادامه نداره
‫ولی تو اینو خوب میدونی، مگه نه؟
‫همه‌چی رو برات میگم
‫هلنا دیگه الانا بیدار میشه
‫انتظار داره امروز ببریمش خرید کریسمس
‫چه قشنگه
‫میتونم سابرینا رو بذارم توش
‫خیلی خوشگله
‫قدیمیه
‫چه گنده‌ست
‫امیدوارم بابانوئل، کریسمس ‫یکی از اینا برام بگیره
‫واقعا؟
‫خب، باید صبر کنی ببینی چی میشه
‫آلیس
‫بنظرت باید چیکار کنیم؟
‫بنظرم چیکار کنیم؟
‫ببین، مامان!
‫هی
‫نظر من چیه؟ ‫نمیدونم
‫خب شاید...
‫هی
‫شاید فکر میکنم...
‫که باید شکرگزار باشیم
‫شکرگزار...
‫بابت اینکه تونستیم ‫رد بشیم از تمامِ...
‫ماجراجویی‌هامون
‫چه اونایی که واقعی بودن...
‫چه اونایی که فقط رویا بودن
‫مطمئنی؟
‫مطمئنم؟
‫به همون اندازه‌ای مطمئنم...
‫که میدونم حقیقت یک شب...
‫چه برسه به حقیقت یک عمر...
‫می‌تونه تمامِ حقیقت باشه
‫و هیچ خوابی هیچوقت...
‫صرفا یک خواب نیست
‫مهم اینه که...
‫الان دیگه بیداریم
‫و امیدوارم...
‫تا مدت‌ها بیدار بمونیم
‫تا ابد
‫تا ابد؟
‫تا ابد
‫بیا این کلمه رو نگیم. میدونی...
‫من رو می‌ترسونه
‫اما تو رو دوست دارم
‫و میدونی...
‫یه کار خیلی مهم هست
‫که باید هر چه سریعتر انجام بدیم
‫چه کاری؟
‫سکس
مترجمین: آرین دراما و حسین رضایی Arian Drama & ‫HosseinTL
ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز BcMoviez