« ارائه شده توسط سایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.
ببین مامان چی واست خریده.
خرگوشه رو نگاه. خرگوشه رو ببین.
مامانی.
همین‌جام عزیزم.
عادت می‌کنه. یکم دندون روی جگر بذار عزیزم.
ممنون.
من مامانتم.
اینجا خونه‌ی جدیدته.
این تختته، تختِ جدیدت.
بیا بشین روی تختت.
بیا دیگه.
می‌خوای اینجا بشینی؟
کلی اسباب‌بازی واست گرفتم، مثل همین خرگوشه.
خرگوشه رو می‌خوای؟
واست پیانو خریدم.
می‌خوای تا من شام رو راه میندازم یه نگاهی به کتاب بندازی؟
خب...
لابد عادت کردی
به اسباب‌بازی‌های اعیونی و گرون‌قیمت پیشِ اون خانواده‌های قبلیت،
ولی وقتی بیشتر با همدیگه جور شدیم،
می‌تونی بهم بگی از چه اسباب‌بازی‌هایی خوشت می‌آد،
تا برم واست همون‌ها رو بخرم.
اصلاً روحت هم خبر نداره که کنار من قراره چقدر بهت خوش بگذره.
ببین، واست اسپاگتی درست کردم.
نه! نه!
حق نداری این خونه رو به گند بکشی!
بچه‌ی لوسِ کثافت.
جک و جیل رفتن بالای تپه
تا یه سطل آب بیارن.
جک کله‌پا شد و کله‌اش شکست،
و جیل هم پشت‌بندش قل خورد و افتاد.
جک و جیل رفتن بالای تپه تا یه سطل آب بیارن.
جک کله‌پا شد و کله‌اش شکست،
و جیل هم پشت‌بندش قل خورد و افتاد.
مامان، دوستت دارم! تو رو خدا نرو!
خواهش می‌کنم تنهام نذار!
خودتو اذیت نکن. حالش خوب می‌شه.
شاید یه روزی دوباره ببینیش.
مامان، نرو! دوستت دارم!
تنهام نذار، مامان!
مامان، عاشقتم!
آره، کار می‌کنه. ممنون، اپراتور.
الو؟
ارمیا، عزیزم، بیداری؟
پدر و مادر ناتنیتن.
مامان! بابا! مامانی! بابایی!
الو؟ آره، همین‌جاست.
خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم! می‌خوام باهاشون حرف بزنم!
گوشی رو بده من!
بده؟
خب، اونقدرا هم پسر بدی نبوده.
پس نمی‌خوای باهاش حرف بزنی؟
گوشی رو بده من!
الو؟ مامانی!
الو؟ آره، همین کارو کرد.
می‌خوام با مامانم حرف بزنم.
لعنتی، آره، بهش می‌گم.
مواظب خودتون باشین. فعلاً خداحافظ.
مامان! بابا!
مامان.
مامان. بابا.
مامان.
اونا نمی‌خواستن باهات حرف بزنن.
تو اصلاً واسشون مهم نیستی.
دهنم سرویس شد تا برت گردونم،
پس بهتره یه کم قدرشناس باشی.
می‌خوای بدونی درباره‌ت چی گفتن؟
همون ننه بابای خونده‌ت رو می‌گم.
یه پیرهن، دو تا آستین.
یه شورت، دو تا پا.
یه شلوار، دو تا پا.
دو تا جوراب، دو تا پا.
شکرت ای مسیح!
یک، دو، سه، چهار.
شکرت ای عیسی!
یک، دو، سه، چهار، پنج.
شکرت ای مسیح!
یک، دو، سه، چهار.
شکرت ای مسیح!
یکی دیگه بچه‌ها. این یکی رو با قدرت بزنید.
یا مسیح!
اگه ایمان دارید، صداتون رو بشنوم.
شکرت ای مسیح!
یک، دو، سه، چهار، پنج، شش.
یا مسیح!
یک، دو، سه، چهار، پنج، شش.
آره، بکوبش.
دمتون گرم.
خدا می‌گه اگه واقعاً ایمان داشته باشی،
می‌تونی از پسِ هر مانعی بربیای.
الان دقیقاً وسطِ یه مانعید.
احتمالاً بعضی‌هاتون تا حالا اصلاً ورزش نکردید.
دارید قدم اول رو برمی‌دارید.
حرف‌های پولس رو جدی بگیرید،
و ببینید چی می‌شه.
یک، دو...
حالا بیار بالا. بزن.
سلام.
بیا، این یکی رو امتحان کن.
بهت نشون می‌دم چطوری انجامش بدی.
بریکر، بریکر، بگوشم. تو امتحان کن.
بریکر، بریکر، بگوشم.
ببین، تو کلانتری.
قلقلکی هستی؟
آره! آره.
هیچ‌وقت نمی‌تونی عوضش کنی.
نه، فکر نکنم.
فقط تا جایی که می‌تونی زود یه نفر رو بفرست بیاد.
تمام.
هوی برنت، مامانِ پسره اینجاست.
مامانت اومد.
نه!
سلام.
چی شده؟
فکر کردم می‌خواستی مامانت رو ببینی.
فقط گیج شده.
خیلی ممنون جناب سروان، که پیداش کردین.
فکر کردم گم شده.
همه‌جا رو دنبالش گشتم.
بهش بستنی دادیم. امیدوارم مشکلی نداشته باشه.
نیگاش کن.
ببین چه ریختی شده.
نمی‌دونستیم چطوری باهات تماس بگیریم،
واسه همین زنگ زدیم به مددکاری اجتماعی، اونا شماره‌ت رو دادن.
ممنون.
قابلی نداشت. آره.
آره.
خیلی بیشتر از اون چیزی که باید، طول کشید.
می‌برمت خونه پیش مامان و بابات، باشه؟
دیرمون شده، یه جا قرار داریم.
فعلاً.
دمت گرم.
سیگار کشیدن واست بده.
مامانم همیشه اینو می‌گه.
اینو بهت می‌گفت؟
بفرما.
ریدم به اون مددکارای اجتماعی که هی می‌خوان بهم بگن،
«شاید پیش یه خونواده‌ی ناتنی جاش بهتر باشه.»
می‌خواستن تو رو بدن به یکی دیگه.
به من و بابام زنگ می‌زدن،
پیله کرده بودن که اون برگه‌ها رو امضا کنم
تا بتونن تو رو ازم بگیرن،
انگار که مثلاً یه سگ ولگردی چیزی هستی،
که برای همیشه تو رو ازم بدزدن.
اینطوری نیست.
تو مامان من نیستی.
چرا، هستم.
تو از تو شکمِ خودِ من اومدی بیرون.
من گیرِ توئم، تو هم گیرِ منی.
شیرفهم شدی؟
مامانمو می‌خوام!
منو ببر خونه!
منو ببر خونه پیش مامان واقعیم!
خواهش می‌کنم!
منو ببر خونه!
مامان!
دیگه بسه.
منو ببر خونه.
خیله‌خب، بیا من و تو یه گپ کوچولو با هم بزنیم.
بذار یه بار برای همیشه باهات اتمام حجت کنم، خب؟
من مادرتم.
حالیته؟
نمی‌تونم بگم که می‌خواستمت.
نمی‌تونم بگم که واسه خلاص شدن از شرت
به هر دری نزدم.
اگه بابام می‌ذاشت،
خیلی وقت پیش تو چاه توالت غرقت کرده بودم، می‌فهمی؟
البته، همون موقع که از تو شکمم پرتت کردم بیرون،
دیگه براش نوه نبودی.
دیگه حتی پول یه پوشکتم نمی‌داد.
یه قرون واسه شکمت یا نگه داشتنت خرج نکرد، مرتیکه‌ی خسیسِ بی‌‌شرف.
اون مددکارهای اجتماعیِ لعنتی تو رو ازم گرفتن.
ولی حالا دیگه ۲۳ سالمه.
پسِت گرفتم.
می‌بینی؟
مال منی.
منو ببر خونه.
اونا تو رو نمی‌خوان.
منو ببر خونه!
تو خونه‌ی خونواده‌های موقتت هم همین‌کارو می‌کردی؟
مثل یه بچه‌ی لوس می‌زدی زیر گریه و کولی‌بازی درمی‌آوردی
اگه چیزی که می‌خواستی نمی‌شد؟
حتماً واسه همینه که دیگه نخواستنت.
این حقیقت نداره.
پس بهم بگو، چرا از شرت خلاص شدن
اگه این‌قدر لعنتی دوستت داشتن؟
مطمئناً هیچ غلطی نکردن که جلوی مددکارا رو بگیرن
وقتی اومدن که ببرنت، مگه نه؟
اونا گفتن تو پسر بدی هستی،
و واسه همین بود که باید ردت می‌کردن بره.
به اون پلیسا گفتن که چقدر خبیثی.
اگه من نیومده بودم و نجاتت نداده بودم،
اسلحه‌هاشون رو می‌کشیدن و سوراخ‌سوراخت می‌کردن.
بستنی خریدم.
اگه نیومده بودم دنبالت،
الان بالای یه صلیب آویزون بودی.
از عیسی چیزی بهت یاد دادن؟
اگه برت گردونم، پلیسا
یه میخ بلند می‌کوبن این‌جا.
مامان و بابات هم یه میخ دیگه رو این‌جا چکش می‌زنن.
یکی هم فرو می‌کنن این‌جا،
و تازه اون آخرِ کاره که نَفَسِت بند میاد.
می‌خوام پیشت بمونم.
چی؟!
می‌خوام باهات بمونم.
جدی؟
از این به بعد دیگه فقط ما دو تا واسه هم موندیم،
فقط من و تو... همین و بس.
من واسه تو جنگیدم، حالا دیگه باید واسه خودم بجنگم.
من تنها کسی‌ام که برات مونده.
بیا این‌جا.
دستاتو حلقه کن دورم، یالا.
خیلی خب، راه بیفت. زود باش.
بیا، عزیزم.
«آ»، «ب»، «پ».
این چیه؟
وسایلت.
کجا داریم می‌ریم؟
یه لحظه صبر کن.
خوابی؟
کم نیار دیگه، لازم دارم که هم‌صحبتم باشی.
بیا، اینو باز کن.
مواظب باش، حواستو جمع کن.
یکی بردار.
نه، نه، یکی بردار و نصفشو گاز بزن.
بزن بره.
داروئه؟
آره، داروته.
همون کاری رو بکن که مامان بهت میگه.
یالله دیگه.
باید قورتش بدی. قورت دادی؟
قورت دادی؟
خوبه، خوبه.
فکر کنم خودمم یکی دیگه بندازم بالا.
ببین حالا چقدر حالمون ردیفه.
دیدی؟ من هواتو دارم.
بهم میگن حواسم بهت نیست.
وقتی ۱۵ سالم بود، شاید درست بهت نمی‌رسیدم،
اما اون صداهایی که از خودت درمی‌آوردی...
انگار جن‌زده شده بودی.
دیگه خسته نیستی؟
من مادرتم.
لعنتی، شبیه یه خرگوشِ چشم‌قورباغه‌ای شدی.
داری چه غلطی می‌کنی؟
دارم خودمو از این لجن می‌کشم بیرون.
اون ماشینِ لعنتی کدوم گوریه؟
ایول!
بدو دیگه، خوشگلم.
تو می‌خوای بشینی پشت فرمون؟
آره.
عزیزم.
نمی‌تونی صبر کنی تا برسیم به خونه‌ت؟
گل خوشگلی مثل تو.
نمی‌خوام الان واسه من پژمرده بشی.
لعنتی، کیه؟
منم.
تلما؟
یه لحظه وایسا.
یه بچه‌ اینجاست.
چیه، تو پسربچه‌ای، یا دختربچه؟
مامان.
من اون‌قدر پیر و پاتال نشدم که مامانِ کسی باشم،
مگر اینکه جلوی مددکارای اجتماعی باشیم.
اون‌وقت می‌شم مامان، فهمیدی؟
این داداشمه، جانی. دارم ازش نگهداری می‌کنم.
لعنتی، تمام این مدت تو ماشین بوده؟
تو دیگه آخرشی، دختر.
می‌دونم.
بیا دیگه، جانی.
تو همین‌جا می‌خوابی.
بدو دیگه.
کفشاتو دربیار.
جیش داری؟
باشه.
شب بخیر.
جانی... یادته؟
مونیک.
جانی.
تو کی باشی که بخوای در مورد من قضاوت کنی؟
چه گستاخ.
تو یکی از اون‌هایی که رو پوستر می‌زنن نیستی.
خب، یه خبر برات دارم.
همین‌طوری کارت به اینجا کشید.
لوتر، اصلاً باورم نمی‌شه چه اتفاقی افتاده.
داداشم... ریده تو اون بالش‌های فاکیت.
همیشه‌ی خدا داره می‌شاشه.
شاشیده رو بالش من؟
می‌خوای یه بلایی سرش بیارم؟
جانی، بیا اینجا توله‌سگ!
بیا تو، بچه!
فقط یه بازی دیگه مونده...
تا بشی قهرمانِ پر افتخارِ همیشگی‌مون.
لوتر، اون تا حالا رنگِ کتک رو هم ندیده.
ننه بابام بدجوری لوس و ننرش کردن.
مطمئن باش قراره قضیه خیلی فراتر از...
یه کتک‌کاری ساده باشه.
تنها راهی که داداشت یاد بگیره تو شلوارش نشاشه...
اینه که یه جوری شلاقش بزنی که تا عمر داره یادش نره.
لوتر، نمی‌دونستم این‌قدر حس پدری تو وجودت داری.
برو اونجا.
یالا پسر، زود باش.
کری؟ حرفم رو نمی‌شنوی؟
وسایلش رو بیار پایین.
لعنت بهش.
بوی گندِ کوچه‌پس‌کوچه‌های شهر رو می‌ده.
توش می‌شاشه، همون‌طوری هم می‌پوشدش.
تا وقتی آدم نشه نمی‌شورمش.
حالا یه جوری سیاه و کبودت می‌کنم...
...که مایه افتخارت بشه، پسر.
دیگه جرأت نمی‌کنی به شلوارت بشاشی.
شنیدی؟ می‌فهمی چی می‌گم؟
بچه‌لوسِ لعنتی!
نمی‌خوام صدای عر و عرت رو بشنوم، یالا بیا.
باشه.
اون جوراب رو بچپون تو دهنش.
نه!
مگه نه مامان؟
باید کاری کنیم این بچه زود بزرگ شه، نه؟
هر جوری شده بهش یاد می‌دیم.
درست مثل خودم مرد بار میاد.
باید بریم.
ببین عزیزم، ما داریم می‌ریم آتلانتیک‌سیتی.
بابای جدیدت داره منو می‌بره ماه عسل.
دو روزه برمی‌گردیم.
چندتا پنیر ورقه‌ای برات تو یخچال گذاشتم.
چیپس هم تو کمد هست،
فکر کنم یکم نون هم اونجا باشه.
پوتین‌ها رو یادت نره.
نه.
خیله‌خب، جرمایا،
ببین، ما در رو از بیرون قفل می‌کنیم.
تو هم از تو قفلش می‌کنی، خب؟
در رو رو هیچ احدالناسی باز نمی‌کنی.
صدای تلویزیون رو هم زیاد نکن،
جواب گوشی منم نمی‌دی، حله؟
نمی‌خوای که پلیس بیاد خفتت کنه، مگه نه؟
خیله‌خب، حالت خوبه؟ از پسش برمیای؟
ردیفی؟ باشه پس.
فعلاً.
خداحافظ.
در رو قفل کن.
تا پولم تموم شد، جیم زد و رفت...
دقیقاً وقتی که کفگیرم خورد ته دیگ.
سلیطه.
واسه اون نقاشی‌ها شرمنده‌ام.
فکر کردم دیگه برنمی‌گردی.
سارا.
عیبی نداره.
نمی‌خوام اذیتت کنم.
ببخشید.
خب، بزن بریم.
جناب سروان، اگه زحمتی نیست یه کمکی به ما برسون.
اسمت چیه پسرم؟
مدارک شناسایی رو توی ماشین پیدا کردیم؟
پسر، اسمت چیه؟
باید بخیه بخوره.
پرستار، این بندها رو آماده کن.
یه سوزشِ تیز حس می‌کنی، خب؟
یکی سفت نگهش داره.
پسر، کارت با عکس‌ها تموم نشد؟
اسمت رو به ما بگو.
پرستار، الان سفت نگهش دار. یه سوزنِ دیگه.
یکی سفت نگهش داره تکون نخوره.
و اینم آخریش.
آآآه!
خب، شروع شد.
الان ردیفت می‌کنیم.
مردیت، ۱۰۱، مردیت.
باشه.
درسته.
ببین، این پسربچه هم مثل خودت موهاش بوره.
کک و مک هم داره.
تو هم اونجا کک و مک داری، نه؟
این آدمِ بدیه.
خیلی آدم کثیفیه.
آدمِ بدیه، خیلی بد.
آدمِ بد.
آخ!
آخ، آخ، آخ، آخ!
هی.
ببین.
حواستو جمع کن.
به عروسک‌ها نگاه کن.
خب، حالا این کار چه حسی به پسر کوچولو می‌ده؟
می‌دونی که تقصیر اون نیست.
اینو می‌دونی. حالا بعد من تکرار کن.
تقصیر پسر کوچولو نیست.
یالا، می‌تونی بگی.
فقط بگو.
بعد من تکرار کن.
تقصیر پسر کوچولو نیست.
ببین، باید بگی.
فقط بگو. کاری نداره که، یالا.
تقصیر پسر کوچولو نیست.
اگه نگی،
حقِ کارتون دیدن رو ازت می‌گیرم،
و دوباره باید کل شب رو تو تنهایی بگذرونی.
تقصیر پسر کوچولو نیست.
تقصیرِ...
هی، همینه، یالا دیگه. بیا.
بجنب، بگو.
تقصیر اون پسره‌ست.
خوبه.
دیدی؟
راحت بود. اونقدرا هم سخت نبود، بود؟
درسته.
دیگه وقت رفتنه.
یالا.
هی.
اون اسباب‌بازی‌ها رو ول کن.
فردا می‌تونی با اسباب‌بازی‌ها بازی کنی.
جرمایا...
کلِ روز رو کدوم گوری بودی؟
داری می‌ری خونه.
مادربزرگت اینجاست.
حق حضانتت رو گرفته.
چرا شما دوتا نمی‌رید تو اتاق‌هاتون؟
یالا.
نمی‌خوای بری خونه؟
بجنب.
شاید یه وقت دیگه بیای و دوباره اینجا بچه‌ها رو ببینی،
یا اونا بیان دیدنت.
ببین.
اوناهاش، مادربزرگت اینجاست.
و تو هم...
داری می‌ری ویرجینیای غربی.
می‌دونم راهِ درازیه. واسه همینه که سر نزدی؟
سفرِ طولانی‌ایه.
خداوند رستگاری و جلالِ منه.
صخره‌ی قدرت و پناهگاهِ من در خداست.
در همه حال به او توکل کن.
خدا پناهگاهِ ماست.
مزمور ۶۲، آیات ۷ و ۸.
اینجا خانه‌ی خداست.
مادرت هیچ‌وقت بهت انجیل یاد نداد، نه؟
همین‌جا منتظرِ پدربزرگت بمون.
راهِ شریران پیشِ خداوند پلیدیه،
اما او کسی رو که دنبالِ عدالت باشه دوست داره.
می‌دونی این مالِ کجاست، ارمیا؟
حق نداری خداوند رو مسخره کنی.
یاد می‌گیری که منو دست نندازی.
این رساله‌ها رو باید یاد بگیری.
این رو همیشه پیشِ خودت نگه دار.
اون بالشِته، ارمیا.
بگیر روش بخواب.
جلویِ من قوز نکن،
یا جلویِ حضورِ خداوند.
اون تو رو فرستاد پیشِ ما.
صاف وایستا.
شاگردا به عیسی گفتن،
«فرمانروایی پدر کی از راه می‌رسه؟»
عیسی گفت: «با چشم‌به‌راه بودن نمی‌رسه.»
«کسی نمی‌گه ”اینجا رو بپا“ یا ”اونجا رو ببین“.»
«بلکه ملکوتِ پدر...»
چند سالته؟
هفت سال و ده روز.
تو چند سالته؟
مزمورِ یک تا هفتاد رو از بَرَم.
تو چند تا بلدی؟
من کلی آهنگ بلدم.
چی؟
لعنتی، عجب اسکل خنگی هستی.
چه آهنگایی بلدی؟
بزن زیرِ آواز، یکم بخون.
تو جن‌زده شدی.
یا عیسی مسیح.
باید اینو واسه اون پیرمرده بخونی.
خیلی خوشش میاد.
قول بده واسش می‌خونی.
اسمت چیه؟
آرون.
سارا رو می‌شناسی؟
سارا؟ آره.
یکی از خواهرهای بزرگترمه.
اون یه گناه‌کاره.
مجبور شدن ببرنش مدرسه شبانه‌روزی تو ایتالیا،
همون‌جایی که مادر به دنیا اومده بود.
آره، جن‌زده شده بود.
اون مادر منه.
آره، می‌دونم.
باید براش بخونی، باشه؟
فردا صبح شروع می‌کنیم، ارمیا.
ساعت ۷ شروع می‌کنیم.
این کارو نکن. این بت‌پرستیه.
تو جهنم می‌سوزی.
تختت رو مرتب کن.
حوله بپیچ دورت.
قبل دعا باید خودتو بشوری.
لباسای اون تو... باید اندازه‌ت باشن.
هم‌سن تو که بودم اندازه من بودن.
یالا تکون بخور!
کلی کار ریخته رو سرمون.
بزن تو گوشش.
کار من نبود.
به میخ‌های صلیب مسیح قسم می‌خورم.
برو.
اطاعت می‌شه. انجامش می‌دیم.
اما شما غسل کردید،
اما شما تطهیر شدید،
اما تبرئه شدین
به نام عیسیِ خداوند.
آمین.
اونقدرا هم بد نبود، مگه نه؟
بهش عادت می‌کنی.
تا حالا چندتا زدی؟
این پنجمیِ من بود.
من یه بیست‌تایی زدم.
نمی‌تونم بفهمم چرا.
پیرتر، سریع‌تر.
هی.
ها ها، یکی اونجاست...
ببین... ببین چیکار کردم.
ببین چیکار کردم.
اه!
آرون.
بیا تو، ارمیا.
در رو ببند.
بشین.
نه، اونجا.
بله.
مزامیر رو یاد گرفتی، ارمیا؟
یه سری آواز بلدم، قربان.
آرون بهم گفت براتون بخونمشون.
اون کدوم مزموره، ارمیا؟
پیستون‌های محوری، قربان.
این مزمور رو از کجا یاد گرفتی؟
از «بوگندو».
اون یه پانک‌راکره.
موهاش مدل موهاکی بود،
اما کوتاهشون کرد.
بهم گیتار یاد داد که منم پانک بشم.
اما فرار کردیم،
چون سارا می‌گفت خیلی آدم کِسِل‌کننده‌ایه،
سارا این‌طوری گفت.
آرون دیگه چی گفت؟
می‌گه از توی... از توی کشوی شما آبنبات کش می‌ره،
و اگه یه هفته تختش رو مرتب کنم، به منم یه خورده می‌ده.
بعدشم گفت مامانم گناهکاره.
همین بود دیگه.
ممنون.
دیگه حرفی نیست، ارمیا.
آره، اینم که الان شورت پام نیست.
پس ارمیا دروغگوئه؟
بله، قربان.
دروغ نمی‌گم!
آرون، ارمیا از کجا می‌دونست...
که من توی میزم آبنبات سفت نگه می‌دارم؟
دروغگو کیه، آرون؟
منم، قربان.
خب، که اینطور.
حالا باس چیکار کنیم؟
یک.
دو.
سه.
چهار.
پنج.
شش.
هفت.
هشت.
نه.
ده.
ممنون، قربان.
می‌خوام بهتون بگم چرا عیسی اومد،
و چه بلایی سرش اومد.
می‌خوام بهتون بگم چطوری قراره دوباره برگرده.
می‌خوام بهتون بگم که آماده باشید.
از همه مهم‌تر،
می‌خوام بگم گوش به زنگ باشید،
تا تو روزِ آخر،
با جلالِ خداوند قد علم کنید.
کلامِ خدا، کلامِ سوزانی‌یه.
پیر و جوون، بزرگ و کوچیک رو یه جور می‌سوزونه.
می‌سوزوندت تا پاک بشی.
لابد اون بیشتر از اون چیزی که به من می‌داد، بهت می‌رسه.
چی می‌خوای؟
اومدم ببرمت.
نگران پدربزرگت نباش.
اون جرئت نداره با من دربیفته.
من دست بالا رو دارم.
تو که این شر و ورا رو باور نمی‌کنی.
یادت میاد چقدر با هم حال می‌کردیم؟
یالا، داری با من میای.
بزن بریم.
یالا دیگه.
چرا؟
راه بیفت.
چی؟
چرا؟
من مادرتم.
«چرا؟»
یالا، سوار شو.
هی.
بیا، اینم خودش.
این کنیه، بابای جدیدت.
سلام.
گوش کن فسقلی.
خیلی وقته مامانتو ندیدی، نه؟
ولی می‌دونستم کجا پیدات کنم، می‌دونی که چی می‌گم؟
پدر منم مثل تو، منو می‌فرستاد اینجا.
داره از آتیش جهنم و عذاب الهی منبر می‌ره.
عجب مامان تیکه‌ای داری.
حالا، می‌دونم که...
یه چیزایی از دین و ایمون یادت دادن،
اما اینجا اصلاً از این بساط‌ها نداریم.
نُچ.
من حساب‌کتابم با خدا جدائه،
اگه بخوای واسه من موعظه کنی، در همون‌جاست،
بزن به چاک و دیگه پشت سرتم نگاه نکن.
حالیته؟
آره؟
خب، اون پشت یه تختِ فسقلی هست.
برو بگیر بکپ.
برو اون عقب.
برو دیگه.
ببین ننه چی واست گرفته، جِرِمایا.
ردیفی؟
آره، بزن بریم.
از این خراب‌شده متنفرم.
ایول!
هووو!
ایول!
هووو!
ایول! ایول!
هووو!
نه. نه، داری دردم میاری.
اون کلاه‌گیس فاکیت کج شده.
یه لحظه وایسا. بذار درستش کنم.
لعنتی.
عجب موهای سکسی‌ای.
ها!
ببین، نگاش کن.
اوه!
نه، نه، نه، نه، نه.
این رو صافش کن...
صاف نیست؟
جلوشو بکش پایین.
خیله‌خب. ردیفه؟
آره، آره، آره.
دست بهش نزن.
ولی ببین، می‌دونی، یه خرده دیرمون شده،
از اون باسکول آخری به این‌ور، تازه باید بچتم برداریم.
خب، به تخمم.
من بیشتر از کلِ بارِ تو پول درمیارم.
خودتم اینو می‌دونی.
هی! واسه همینم وایسادیم دیگه، عسلم.
لامصب کارتو خوب بلدی، نه؟
بیا اینجا. بیا اینجا.
نه!
اصلاً فکرِ خراب کردنِ آرایشِ لبم رو هم نکن،
مگه اینکه بخوای پولشو بدی.
گوش کن، امشب گوش به زنگتم.
گند نزن به...
هی، امشب حواسم بهت هست.
برو اون بیرون و یه کار درست و حسابی پیدا کن، ردیفه؟
رئیست کیه؟
خیلی خب، فعلاً، فعلاً.
داری همه‌چیزو اینجا به گه می‌کشی.
بعداً می‌بینمت.
داری می‌رینی تو کامیونم.
هی، اون‌طوری پا نذار روی اون فرش.
درست باهاش رفتار کن.
لعنتی.
یه چیز مشتی بذار.
کنی؟
نه خانم. منم.
بیا اینجا عقب.
بیا اینجا.
دراز بکش.
تو تنها کسی هستی که دارم.
بهتره تنهام نذاری.
من مال توام.
هی، پاهاتو نذار روی داشبورد.
لعنت بهش!
پاهاتو بیار پایین.
نه. چی؟
از پانک‌راک متنفرم.
نمی‌خوام به این آشغال گوش بدم.
چی؟ فقط کونی‌ها بهش می‌گن پانک‌راک، کنی.
آره.
هی!
کص‌ننت!
چرا نمی‌ری اون بیرون به اون نوارای فاکیت گوش بدی؟!
چی؟ آره.
چه غلطی کردی؟ نوارای فاکیم!
آشغالِ عوضی!
بسه دیگه لگد نزن!
دیگه غلط می‌کنی منو بزنی!
خفه شو!
برو اون نوارای فاکیِ منو بیار.
اون دهنِ فاکیتو ببند.
تو و اون آهنگای کانتریِ تخمیت!
هی عزیزم، نوار همه‌ش اونجاست.
ببخشید. فکر کنم بتونم درستش کنم.
فقط بذارش...
چیزیش... چیزیش نشده. نشکسته.
نوارِ ساب‌هیومنز بود، کص‌کش.
اینو نگاه کن.
حالا خوب به حرفم گوش کن.
بعداً می‌بینمت.
ارمیا، پاشو بیا بالا.
همین الان.
می‌خوام بری تو
و یه چیزی واسه خوردن برا خودت بگیری
قبل اینکه اون بوفه ببنده.
حله؟
بیشینه دمای امروز به ۷۵ درجه می‌رسه،
با هوای خنک‌تر واسه سرِ شب.
دما تا حدود ۴۱ درجه افت می‌کنه.
آسمون تا آخرِ هفته‌یِ کاری باید صاف بمونه،
قبل از اینکه شاهد رعدوبرق و رگبار باشیم
که از یکشنبه شروع می‌شه.
وضعیت ترافیک کلاً روبراهه.
ترافیک سنگین توی بزرگراه ۴۰ درست قبل از بلوار هندرسون.
یه سری عملیات تخریبِ خفن داریم،
که از حدودای ظهر شروع می‌شه.
غیر از اون، بقیه جاها اوکیه.
ادامه برنامه با شما.
هی!
خوشگل شدی، جیگر.
اون ما رو ول کرد؟
اون کامیون رو می‌بینی، همون نارنجیه؟
من اون توام.
یه ساعت دیگه بیا پیشم و نقش خواهرمو بازی کن.
کریستی باش.
ساک‌ها رو بیار.
خیله‌خب رفقا، حالا دیگه براش سنگ تموم بذارید.
یه دستِ مرتب بزنید.
این همون دخترِ معدنچیه.
خب همگی، خودتون روال رو می‌دونید.
تکون نخور!
همین‌جا منتظر بمون، رفیق.
خبری نیست. هیچیِ هیچی.
این‌ تو جنده خبری نیست.
خیله‌خب.
منِ فاکی رو بازداشت کردن.
اون یارویِ فاکی تو کلاب درمون آورد،
وگرنه لوئت می‌دادم.
شرمنده.
دعا کردم عیسی تو رو برگردونه.
خداوند رستگاری و جلالِ منه.
او صخره‌ی قدرتِ منه.
باید یاد بگیری کی دهنِ فاکیتو ببندی!
گمشو بیرون، ای تیکه‌ی گهِ جن‌زده.
گمشو بیرون.
بزن به چاک.
عزیزم.
دختر کوچولوی بابا.
بابایی به دختر کوچولوش نیاز داره.
باریکلا دختر.
آره.
و اینم از اولین رقیبمون، از آلمان.
برنامه‌ی بلند، یه دختر جوون و خیلی پرشور، نمره‌ی اسکیتش ۸۲ـه.
بیا اینجا.
۶۰۰ تا اسکیت‌باز از کلِ ۵۰ تا ایالت،
در رده‌ی سنی ۱۶ تا ۲۹ سال.
باید یه فکری به حالِ دماغت بکنیم.
یکی برده‌شو گاییده،
و این دماغت هم مدرکِ همون کاره.
درستش کن لطفاً.
باید استتارش کنی، می‌بینی؟
اینو تو مدرسه‌ی زیبایی یاد گرفتم.
یه روزی برمی‌گردم اونجا.
یه آرایشگاه واسه ستاره‌ها تو هالیوود راه می‌ندازم.
منم ببر.
تکون نخور.
بسیار خب.
چشماتو ببند.
چپو نگاه کن.
راستو نگاه کن.
پلک بزن.
بهم نگاه کن.
می‌تونم باهات بیام هالیوود؟
می‌تونم بیام هالیوود...
تکون نخور.
داری دیرم می‌کنی، باید برم سر کار.
می‌خوام قبل از اینکه جکسون برگرده بزنم به چاک.
مسابقه‌ی اصلی بستگی داره به...
خب؟
خوشگلم.
دیدی؟
می‌خوام بهت بگم که تو اصلاً باید دختر می‌شدی.
می‌دونم.
این کارو نکن. رژ لبم رو بهم نریز.
ببخشید.
موهام قبلاً مثل تو بور بود.
واسه تو هم تیره‌تر میشه.
ما دخترای خوشگلی هستیم، مگه نه؟
با دست دادن به کشیش
روی ایوون جلوی کلیسا، نمی‌تونی بری بهشت.
ردیف اول نشستن هم دردی رو دوا نمی‌کنه.
می‌تونی پیانو بزنی.
می‌تونی توی گروه کر بخونی...
خیلی خوشگلی، عروسک.
ممنون، عزیزم.
دخترِ سکسیِ بابا.
کلوچه‌ی عسلیِ عروسکم چطوره؟
خودت می‌دونی که عاشقشی، جکسون.
می‌تونی هر شب انجامش بدی.
و هنوزم اون بیرون داری با زنِ یکی دیگه ول می‌گردی.
درسته...
کدوم گوری داری چه غلطی می‌کنی؟
یا عیسی مسیح، ارمیا، چه مرگت شده؟
نکنه ننه‌ت یادت داده این بساطو راه بندازی؟
زود اومده خونه؟
سارا!
منم بابا.
من دختر کوچولوت‌ام.
واقعاً یه جورایی شبیه مامانتی.
یادش بخیر... اون شستِ صاب‌مرده رو از دهنت دربیار.
خودت می‌دونی که نباید این کارو بکنی.
یه تخته‌ات کمه پسر.
خدایا، خودت کمک کن.
مگه دختر کوچولوت "خوشگل" نیست؟
از این می‌خوای؟
دیگه بسه.
بابایی، خواهش می‌کنم باهام بازی کن.
باهام بازی کن.
خدا خیرت بده. ممنون.
لامپو می‌شکنی! نکن.
لعنت بهت. گمشو.
عزیزم، کوتاه بیا.
لعنت بهت. گمشو.
می‌گیرم دهنشو سرویس می‌کنم! اون مرتیکه‌ی حرومزاده رو می‌کشم!
دست از سرم بردار!
نه. پاشو.
لکه هنوز پاک نشده.
نمی‌تونم تا ابد نگهش دارم.
اون همیشه سعی می‌کنه چیزایی که مال منه رو بدزده!
خوبه. لکه پاک شد.
لکه پاک شده، خواهش می‌کنم.
یالا دیگه.
چیزی نیست، ببین؟ لکه پاک شده.
می‌کشمت پدرسگ!
برو! راه بیفت!
می‌کشمت!
بیا دیگه.
عروسک من.
اون عروسکم رو دزدید.
خیلی ازش متنفرم لعنتی.
کجا داری می‌ری؟
دارم از این خراب‌شده می‌زنم به چاک.
کونی‌های عوضی.
عزیزم، معذرت می‌خوام.
بیا دیگه عروسکم، خواهش می‌کنم بیا.
گفتم که معذرت می‌خوام. بیا اینجا عزیزم.
نمی‌تونی الان منو ول کنی بری.
حالمو به هم می‌زنی!
تو... حالیته؟ حالم ازت به هم می‌خوره.
عزیزم، فکر کردم تویی.
لباساش عین لباسای تو بود.
بهم چسبیده بود، ریختش شبیه تو بود، مثل تو هم حرف می‌زد.
به خدا قسم فکر کردم خودتی عزیزم.
در هر صورت یه جای کار این یارو می‌لنگه.
آدمِ سالمی نیست.
باید هر چه سریع‌تر از این خراب‌شده بزنم به چاک.
بسیار خب. آتیش واسه الان کافیه.
اگه بیشتر می‌خوای، بیا اینم بگیر.
این یکی تخت و پهنه.
مثل دفعه قبل همشو یهویی هدر ندی ها.
نه. نه، نمی‌دی.
بندازمش تو آتیش؟
نه، نه. الان نندازش.
منم دارم همین رو بهت می‌گم.
نگهش دار، بذارش واسه بعد که بتونی خودتو گرم کنی.
مگه اینکه بخوای بعداً از سرما بلرزی.
به ننهتم چیزی نگو.
خودت که می‌دونی سرِ قضیه زغال چطوری سگ می‌شه.
این وسط منم که باید باهاش سر و کله بزنم.
تلویزیونت هنوز باتری داره؟
نه زیاد.
خیله‌خب، ننه‌ت داره می‌آد. اینا رو قایم کن بره.
زغال‌ها رو از چشم ننه‌ت دور کن.
قایمش کن. حواست باشه نبینتش.
کریستالِ لعنتی.
عزیزم، سفت بچسب بهش. ولش نکن.
آره.
عینکِ کوفتی‌مو بگیر. چیه؟
عینکم رو بگیر.
یارو زنه بدجوری قاطی می‌کنه.
گذاشتمش تو سوتینم.
بکنش تو سوتینت.
بیا اینم از خوراکیت، جوجه.
یالا.
کریستالِ لعنتی!
آره، کریستال.
زغال.
عجب.
کارت تمومه، می‌میری!
مامانتو می‌خوای؟
مامان.
واااا.
فکر کردی با این عرعر کردنت به چیزی که می‌خوای می‌رسی؟
تو مامانتو کشتی.
دیدی؟
خون.
تو مامانتو کشتی.
حالا دیگه غیر من کسی رو نداری.
هی، جرمایا!
رفیق.
کسی هست؟
این در نباید باز می‌بود.
الو؟ کسی اونجاست؟
لعنتی.
احمق.
تنها اومدی این پایین، رفیق؟
کجایی؟ بیا بیرون، قایم نشو.
این پایینم، رفیق.
تو نباید این پایین باشی، جرمایا.
فکر نمی‌کردم...
در باز بود.
اومدم یه کم دیگه زغال بردارم.
زغال؟
زغالم تموم شده بود.
اگه چستر بفهمه اینجایی، بدجوری قاطی می‌کنه.
به زور اومدی تو؟
نه، در خودش باز بود.
من که قدرت خارق‌العاده ندارم از لای دیوار رد شم.
اگه لو بدی، تلویزیونم رو ازم می‌گیره.
می‌فهمه... چستر همیشه آمار همه‌چیز رو در میاره.
فقط اومدم این پایین برامون پاپ‌کورن درست کنم.
پاپ‌کورن؟ تو که اصلاً... پاپ‌کورن نداری.
توی یخچاله.
می‌خواستم غافلگیرت کنم.
ارمیا، چرا همه‌ی زغال‌ها رو ریختی رو زمین؟
خب، داشتم یه کم برمی‌داشتم از دستم در رفت.
کارت ساخته‌ست.
چستر داره میاد این پایین؟
آره، داره میاد.
گفت همین‌جا می‌بینتم.
این تو پاپ‌کورن فوری هست!
دیدی؟ بهت که گفتم.
من به تو دروغ نمیگم رفیق.
دروغ نمیگی. این تو کلی از اینا هست.
اگه کتک مفصل بخورم، دیگه نمی‌تونیم درستش کنیم.
بازش کن.
نه.
دیگه از کارتون دیدن هم خبری نیست.
منم می‌خوام باهات کارتون ببینم.
خب، می‌تونی کمکم کنی.
اگه زغال‌ها رو جمع کنی و بگی تو این‌جا بودی...
من که کلید ندارم. چستر هم اینو می‌دونه.
در باز بود.
باز بود، مگه نه؟
سیاه و کبودت نمی‌کنه.
ولی خب، این یعنی دروغ گفتن.
نه، دروغ نیست؛ چون همین الانم این‌جایی، مگه نه؟
آره، این‌جام.
و اومدم این‌جا که پاپ‌کورن درست کنم، درسته؟
اگه فقط بهش بگی که من اینجا پایین نبودم،
این که دیگه دروغ حساب نمی‌شه، مگه نه؟
می‌شه؟
بچه زرنگی هستی، ارمیا.
تو هم همین‌طور، رفیق.
سعی کن همه این زغال‌ها رو جمع کنی، باشه؟
باشه.
من اینو می‌برم که یه وقت لنگ نمونیم.
یادت نره، به چستر چیزی نگی‌ ها.
نه، به چستر هیچی نمی‌گم، خیالت راحت.
خداحافظ، رفیق.
به‌زودی می‌بینمت.
پسر، عجب سنگینه.
نه.
اینطوری تا ابد طول می‌کشه.
در چطوری باز شد؟
چستر؟
پسر، تو چه گوهی داری این پایین می‌خوری؟
چه جوری از این پایین سر در آوردی لامصب؟
داشتم سعی می‌کردم یه ذره پاپ‌کورن بردارم.
ولم کن! ولم کن!
زغال داره خون گریه می‌کنه!
می‌شه این اراجیفِ زغالِ کوفتی رو تمومش کنی؟
عزیزم، این فقط خطای دیده، باشه؟
ارمیا، اون واقعاً قاطی کرده.
بهت که گفتم قاطی می‌کنه.
مثلاً تو آدم باهوشه بودی.
چستر...
اون درِ صاحب‌مرده رو ببند!
داشتیم پاپ‌کورن درست می‌کردیم
که بتونیم یکم کارتون ببینیم.
چستر، هـ... هیچ اتفاقی نیفتاده.
همین الان بنال ببینم چه غلطی کردین، رفیق!
با کسی دستت تو یه کاسه‌ست؟
چستر، حواسم به شیشه‌ها بود.
اگه داری برای کسی آمار می‌بری، تیکه‌تیکه‌ت می‌کنم.
در رو باز گذاشتی.
من در رو...
من درِ لعنتی رو... مرتیکه‌ی احمق!
جرمایا! جرمایا!
نه!
می‌خوای ازش محافظت کنی؟
سلیطه‌های نمک‌نشناسِ عوضی!
ريدم توش!
بیا درِ آبجومو باز کن.
آآآآآه!
سارا.
سارا، سارا.
همین‌جا بمون.
چشماتو باز نگه دار و فکرت رو پاک.
یه پادزهر ردیف کردم که اگه یه وقت اتفاقی سمیش کردم، به فنا نریم.
برو.
زیادی قرمزه.
باید همه‌چیز رو سیاه کنیم.
شکسته.
گمشو پی کارت.
باید نیم ساعت منتظر بمونی.
یک میسیسیپی، دو میسیسیپی،
سه میسیسیپی، چهار میسیسیپی،
پنج میسیسیپی، شش میسیسیپی.
کارِ بچه‌ست.
چشمت به دیوارها باشه.
اگه تکون خوردن بهم خبر بده.
بیا این پایین، یالا!
یالا ارمیا، راه بیفت.
حواست به دیوارها باشه.
از این طرف.
بپا! بزن بریم.
سمه.
یه تیکه شکلات می‌خوای؟
نه.
داره میاد.
می‌گیریمش.
یالا سارا، سرتو بدزد.
خانم، ببخشید.
ببخشید خانم.
خانم، خانمی، ببخشید... با شمام!
یه لحظه بیا اینجا. ببخشید! آهای!
چیه؟!
آروم باش حالا.
خانم، باید اون پالتوت رو باز کنی،
یا اینکه برگردیم داخل، باشه؟
فکر کردی دزدی کردم کثافت؟
نمی‌دونم. ولی بدجوری الم‌شنگه راه انداختی.
بدجوری پشیمون می‌شی، خیلی بد.
واسه چی؟ واسه چی باید پشیمون بشم؟
می‌خوای کسم رو هم چک کنی؟
نه، نمی‌خوام. ممنون، خانم.
نکن این کارو. تمومش کن.
تا وقتی آروم نگیری از اینجا جُم نمی‌خورم.
حالش خوب می‌شه؟
فقط خسته‌ست. حالش جا می‌آد.
مطمئنی؟
آره.
خیله‌خب.
بیا بریم مامان.
سارا؟
آسمون شده آتیشِ سیاه که داره می‌آد.
همه جا سیاهه.
مامان؟
تو آتیش می‌سوزی، خائن کثافت!
سارا.
باشه.
چیزی نیست.
آروم باش.
مواظبتم، نمی‌ذارم بلایی سرت بیاد.
چیزی نیست. هیچ‌کس نمی‌تونه اینجا پیدامون کنه.
آروم باش.
هواتو دارم.
برم یه سری وسیله و آذوقه جور کنم؟
وسوسه بدجوری خِرت کرده.
شانس آوردی که منو داری.
همین الان مسموم شدی.
تو ضعیفی، زود تسلیم وسوسه می‌شی.
حالا دیگه کارت ساخته‌ست.
نمی‌خوام بمیرم.
خواهش می‌کنم...
پادزهری چیزی نداری؟
سم کوفت کردی!
زهر خوردی بدبخت!
اگه من بمیرم...
کی می‌خواد حواسش به دیوارا باشه؟
اگه من نفله شم...
فکر کردی بهت احتیاج دارم؟
فقط گند زدی به همه‌چیز، همین...
همیشه.
من به خاطرت از خیلی چیزا گذشتم.
مرتیکه‌ی لجن.
می‌تونستم واسه خودم کسی بشم.
مجبور شدم همه‌شون رو به خاطر تو فدا کنم.
تنهایی، همیشه گلیم خودم رو از آب کشیدم بیرون.
هیچ‌وقت اینو یادت نره.
بیا، اینم پادزهرت.
آروم. همه‌ش رو سر نکش.
اندازه بود؟
فکر کنم آره.
لامصب دیگه چیزی ازش نمونده.
ولی کار می‌کنه دیگه، نه؟
باید بکنه.
ممنون، خانم.
سم و پادزهر قراره توی بدنت با هم سرشاخ بشن.
از ماشینم گمشو بیرون!
بزن به چاک!
کاری به کار خواهرت نداشته باش. غذات رو بخور.
پسرم، حالت خوبه؟
بهم سم دادن.
فردا می‌ری سر کار؟
دو تا نون تست فرانسوی.
این سمه.
یا خدا!
یا خدا! توروخدا کمک کنید!
یکی زنگ بزنه اورژانس!
بالاخره داره به هوش میاد.
تو بیمارستانی.
یه سِرُم به دستته و یه لوله‌ی کوچیکم تو دماغت گذاشتن
تا بتونی نفس بکشی.
حالا آروم باش و بذار همون‌جا بمونن، باشه عزیزم؟
مامان‌بزرگت اینجاست.
سمت راستت.
مامان؟
توی همین بیمارستان. عجیب کنایه‌آمیزه، نه؟
شش ماه هم از رفتنش نمی‌گذره...
هنوز شش ماه نشده، این ریختی نیمه‌جون سر از اینجا درآورده.
اون یکی هم تو بخش روانی همین بیمارستانه، رسماً رد داده.
وسط چهارراه «یادبود» پیداش کردن،
لختِ مادرزاد،
داشت از آخرالزمان موعظه می‌کرد.