..:: ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز ::.. ‏.:: BcMoviez.com ::.
‫خب، بابا اون دکمه دایره‌ایه رو بزن. ‫یه‌بار. فقط یه‌بار بزن روش...
‫نه وایستا، هرموقع زدی بهم بگو.
‫- خیلی‌خب، باشه. ‫- خب، حاضری؟
‫خیلی‌خب، می‌دونم باید ‫یه‌سری توضیحاتی بدم. واسه همین...
‫[دیشب عالی بود]
‫[از نیل خبر داری؟]
‫با خودم گفتم بهترین روش گفتنش همینه.
‫[دستگیر شدی؟ زودباش پیام بده.]
‫[دستگیر شدی؟ پشمام استفانی. ‫این چه کاری بود؟]
‫اگه از حرفم خوشتون نمیاد، ‫توی بخش نظرات چیزی ننویسین،
‫چون نه می‌خونم، نه واسم مهمه.
‫[چه خوشگل شدی.]
‫خیلی‌خب، بذارین بگم.
‫[واسه همکاری پیام بده.]
‫از همون اولی که اومدم آمریکا،
‫می‌دونستم همرنگ ‫جماعت شدن واسم سخته.
‫ولی نمی‌دونستم چقدر ‫قراره واسم سخت باشه.
‫تمام خواسته منم این بود که...
‫عضو خفن‌ترین کلوپ شهر باشم.
‫یعنی کلوپ راک اند بول.
‫[سال 1999]
‫ولی موفق نشدم.
‫تمام آدم‌حسابی‌های شهر...
‫شنبه‌شب با رفقاشون ‫رفته بودن اونجا.
‫عملا شبیه مهمونی مراسم وی‌ام‌ای بود.
‫منم وقتی که چهارده ‫سالم شد، آره دیگه...
‫جشن تولدم رو اونجا گرفتم.
‫- آخ! بچه فضایی تو شکممه. ‫- چندش.
‫انقدر حالم خرابه...
‫چیزی نمونده توپ آتشین برینم.
‫اولین بار تو عمرم وقتی...
‫اونجا بودم، احساس خفن بودن کردم.
‫استف، تو هم انجام بده.
‫شده بودم شبیه بچه‌هایی ‫که دلم می‌خواست باشم.
‫همون بچه‌هایی که ‫حتی توی نوجوونی...
‫باحال و دوست داشتنی هستن.
‫همونا که بدنشون حسابی تو چشمه.
‫تنها برآمدگی پوستشون هم ‫واسه عضلات شکشمونه،
‫بوی طبیعی بدنشون هم عالیه.
‫یعنی بهترین حالت ممکنه.
‫- یعنی عین بچه باحال‌ها بودم. ‫- دنبالت بودما.
‫چطوری بلین؟ ‫سلام تیفانی.
‫خواستم بگم اگه دوست داشتین، ‫می‌تونین بیایین مهمونی تولدم.
‫اوخ، اوخ.
‫چه بامزه که توی استرالیا ‫به این می‌گین مهمونی.
‫چون ما آمریکایی‌ها که ‫بهش می‌گیم دلقک‌بازی.
‫اِم، راستش دلقک‌بازی هم که نیست. ‫چون کیک داریم دیگه...
‫بیا بریم.
‫ای خدا، بدجور دلم می‌خواست ‫شبیه اونا باشم.
‫اگه توی دبیرستان انقدر ‫زندگی‌هاشون جذاب بود،
‫تصور کن باقی عمرشون چقدر بهتر بوده.
‫بیا دیگه استف! ‫بیا بازم عکس بگیریم.
‫بی‌خیال بابی!
‫از دست تو.
‫بچه‌ها! می‌شه حداقل این بار ‫آبروریزی نکنین؟
‫از اینکه زندگیم اون شکلی نبود متنفر بودم،
‫از اینکه من محکوم به اینم...
‫که یه دختر معمولیِ ‫ساده‌ی گوشه‌گیر باشم...
‫که هیچ دوستی هم نداره.
‫توی استرالیا به این آدم‌ها ‫می‌گیم «نایجل»، ولی بگذریم.
‫خودتون فهمیدین منظورم چیه.
‫نمی‌خواستم زندگیم صرفا همین باشه.
‫همون لحظه بود که گفتم:
‫«بسه دیگه! منم باید آدم باحال بشم!»
‫می‌دونم آهنگ مورد علاقه‌ت ‫«اون‌جوری می‌خوامش»ئه،
‫ولی آهنگ مورد علاقه منم هست.
‫[کلاس نهم]
‫ای خدا!
‫خب حالا، واقعا دهن خودم رو سرویس کردم ‫که بشم سرگروه دخترهای مشوّق.
‫[کلاس دهم]
‫انقدر دوست جدید پیدا کردم، ‫که حتی اسم چندتاشون هم بلد نبودم.
‫اما مسلما همیشه با روی خوش ‫باهاشون برخورد می‌کردم.
‫بعد یا خدا، چشم رو هم گذاشتم، ‫دیدم جذاب‌ترین پسر مدرسه دوست‌پسرمه.
‫آخه خیلی خیلی خوشگل بود.
‫[کلاس یازدهم]
‫اصلا ابرخوشگل بود.
‫[کلاس دوازدهم]
‫استف! سث اومده!
‫باشه، باشه. اومدم.
‫هوم...
‫واقعا... واقعا خوشمزه شده ‫آقای کانوی.
‫صبحونه‌ست دیگه سث.
‫استفی، عجله کن!
‫بگو ببینم قراره دخترم رو...
‫ببری مراسم رقص یا نه؟
‫من ببرم؟
‫جان؟ نه، آخه نمی‌دونم ‫منظورتون چیه.
‫هر روز صبح میای اینجا،
‫که استفی بتونه تا مدرسه برسونت.
‫- گوش‌های من درازه؟ ‫- نه آقا.
‫آخه باید موقعیت مناسبش پیش بیاد.
‫پس بلین چی؟
‫سلام!
‫یا خدا، سث؟ موهاتو رنگ کردی؟
‫چه خوشگل شده!
‫بابا، لازم نبود صبحونه درست کنی.
‫ناسلامتی قراره فارغ‌التحصیل بشی.
‫لابد قراره کم فرصتش پیش بیاد ‫که کنار هم صبحونه بخوریم.
‫- آره. ‫- ممنونم منو تو این لحظه شریک دونستین جناب.
‫اِم، می‌شه بذاریمش واسه بعد؟
‫تا مراسم رژیم گرفتم که ‫فقط موز و تیکه‌های یخ بخورم.
‫عه! خوب شد گفتی...
‫می‌خواستم اینو بدم بهت.
‫«مطمئنم خیلی بهت میاد. با عشق، مادرت.»
‫ای خدا.
‫خیلی خوشگله.
‫راستش، بابا...
‫توی فروشگاه دیدم مغازه بغلی «وت سیل»،
‫گروهی واسه بیوه‌مردها و ‫بیوه‌زن‌ها درست کرده بودن.
‫ظاهرا که خیلی مشتاق بودن.
‫آره، شما هم خیلی ‫خوش‌تیپین آقای کانوی.
‫خانم‌های عزادار ‫بدجوری شیفته شما می‌شن.
‫اصلا می‌دونی چیه؟
‫هرموقع تو یکی رو پیدا کردی، ‫منم می‌رم یکی رو پیدا کنم.
‫باشه.
‫شنیدی تیفانی پشت سر من...
‫رفت هیئت داورها رو متقاعد کرد،
‫که «هرجا که بری» از گروه کالینگ ‫بشه آهنگ سلطان و بانوی منتخب؟
‫عه، نه. راستش این شایعه رو ‫هنوز واسه من تعریف نکردن.
‫خب، وقتی به گوشت رسید، ‫باورش کن.
‫می‌خواد حرصم رو دربیاره‌ها.
‫خودش می‌دونه من کلاسیک دوست دارم. ‫مثل آهنگ «قدرت عشق».
‫من عمرا اگه برم توی مراسم خودم، ‫تاج خودم رو بگیرم، ملت ستایشم کنن،
‫بعد با آهنگ مسخره‌ای ‫مثل «هرجا که بری»...
‫عه! آخ!
‫خودشه؛
‫دیانا روسوئه.
‫سرگروه مشوّق‌های سال 1995.
‫با اون هیکل ردیفش.
‫مثل چی پولداره و خونه‌ش بهترین ‫خونه‌ی کل مریلنده و...
‫توش با سه، دو، یک...
‫...شوهر عالیش زندگی می‌کنه.
‫سرگروه مشوّقان دبیرستان هاردینگ، ‫با شوهر معروفِ سه‌پاش.
‫من که اینطوری شنیدم.
‫دقیقا عین من و بلین.
‫انقدر دلم چنین چیزی می‌خواد که ‫عملا مزه بوسه‌شون توی دهنمه.
‫زندگی رویاییمه.
‫که قراره با بانوی منتخب شدنم شروع بشه.
‫خب، به نظر من که تو حتی ‫از دیانا روسو هم بهتری.
‫ای خدا، سث...
‫خاک به سرم، از پیشونیت داره خون میاد.
‫عه.
‫مطمئنی حالت خوبه؟
‫آره بابا، خوبم.
‫راستی ببین، مراسم که نزدیکه،
‫منم می‌خواستم یه چیزی ازت بپرسم.
‫خودم می‌دونم احتمالش کمه‌ها، ولی...
‫سث، اصلا لازم نیست چنین سوالی بپرسی.
‫- چون جوابم مثبته. ‫- جدی؟ پس بلین چی؟
‫عه، درک می‌کنه. منم راضی نیستم ‫شب مراسم کنار تو نباشم.
‫سث؛
‫از خدامه که واسه مهمونی ‫بعد مراسم بیای پیشمون.
‫عه، عجب. آره دیگه، ایول.
‫- مرسی استف. ‫- ای بابا، چه حرفیه؟
‫تازه یه اتاق اختصاصی هم ‫قراره داشته باشیم،
‫شک نکن تو هم توش راه می‌دیم. ‫به خدا قسم.
‫ایول.
‫خب اِم، همینجا پیاده‌ات می‌کنم،
‫چون باید روی ورودم تمرین کنم.
‫آها راستی، اون جوراب هم بذار بمونه.
‫جوراب بلینه.
‫واسه مواقع کف‌دستیمونه.
‫عه، خیلی‌خب. باشه. ‫حالم... حالم بهم خورد.
‫- خداحافظ! ‫- خداحافظ!
‫[سلطان و بانو‌ی مراسم رقص]
‫از دست تو!
‫کلی دنبال بانوی آینده مراسم می‌گشتم.
‫تو فکر زندگی آینده‌ام با ‫سلطان مراسم بودم.
‫این دو دوره آینده ‫واقعا دلم واست تنگ می‌شه.
‫جدی؟
‫پس بذار یه کاری کنم ‫منو یادت نره. بیب، بیب!
‫خاک به سرم، بلین! زشته! ‫خجالتم می‌دی‌ها.
‫ای خدا، چقدر دوستم داره. دیدین؟
‫وای خدا. کسی ندید؟ فعلا.
‫اوق. این کارش اصلا درست نیست.
‫اسمش معاشقه‌ست مارت.
‫زوج‌ها همین شکلی‌ان.
‫هرموقع دوست پسر پیدا کنی، ‫خودت هم همین‌جوری می‌شی.
‫باشه، پس پیدا نمی‌کنم.
‫بگیر.
‫گمشون نکنی‌ها. جدی می‌گم.
‫اگه خانواده‌ام بفهمن واسه مهمونی گرفتن ‫کلید خونه لب دریاچه رو دادم بهت،
‫قبل اینکه برم دانشکده وسلیان، ‫یه‌راست منو راهی صومعه می‌کنن.
‫جدی می‌گم، پدربزرگم این خونه رو ‫با دست خودش ساخته.
‫اگه اتفاقی بیفته...
‫ای بابا، باور کن نمی‌خواد نگرانش باشی. ‫عشق خودمی.
‫دستت درد نکنه مارت. ‫راستی خودت هم دعوتی‌ها.
‫یعنی منو به مهمونی که توی ‫خونه خودمونه دعوت کردی؟
‫نه، منظورم این نبود. ‫دعوتت کردم بخش اختصاصی.
‫سث هم میاد اونجا. ‫یکی رو داری باهاش هم‌کلام بشی.
‫باشه. ولی با خودتم می‌تونم هم‌کلام باشم.
‫آره، معلومه که می‌تونی.
‫آخه اون شب قراره بلین ‫باکرگیم رو ازم بگیره.
‫ولی زود میام.
‫بلین هم میاد، البته منظورم توی خودم بود. ‫فهمیدی چی شد؟
‫تازه مارتا خانم، امروز روز مسابقه‌ست. ‫چرا یونیفرم تنت نکردی؟
‫وای خدا.
‫خیلی جیگر شدی.
‫- خیلی خوب شدی. ‫- باشه، خیلی‌خب.
‫- خب دیگه، بعدا می‌بینمت. خداحافظ! ‫- خداحافظ.
‫خب، به همه که درمورد بخش ‫اختصاصی مهمونی گفتم،
‫ولی یه راز کوچولویی بهت بگم.
‫قراره واسه خودمون دو تا ‫یه بخش اختصاصیِ اختصاصی هم باشه.
‫واسه سکس دیگه.
‫ببین، خوب شد گفتی...
‫بیشتر بچه‌های تیم قرار شده ‫برن یه مهمونی دیگه.
‫ولی این مهمونیه هم استخر داره، ‫هم اجرای زنده.
‫جان؟ مهمونی کیه؟
‫مهمونی تیف. ولی اگه بخوای ‫می‌تونیم ما هم بریم.
‫چه زری زدی؟
‫برگرد پشت میز خودت خانم کانوی.
‫مایلم درس رو قبل از ‫هزاره بعدی شروع کنم.
‫- می‌شه برم دستشویی؟ ‫- برو.
‫دکس، وایستا.
‫اینو برسون دست تیفانی،
‫زودباش.
‫همگی صفحه‌ی...
‫پیامت رسید دستم.
‫بار آخره بهت می‌گم تیفانی خانم.
‫من کاملا منصفانه ‫سرگروه مشوّقان شدم.
‫وقتی هم تو و بلین جدا شدین، ‫من مخش رو زدم. پس تلقب نکردم.
‫پس واسه چی هنوز داری ‫پا روی... دمم می‌ذاری.
‫من که نمی‌فهمم حرفت چیه.
‫اول آهنگ سلطان و بانوی ‫منتخب رو عوض کردی.
‫الآنم مهمونی بعد مراسم راه انداختی،
‫با اینکه می‌دونی ماه‌هاست روی ‫مهمونی خودم برنامه ریختم.
‫منظورت همون مهمونیه که ‫چون خونه خودتون کوچیکه،
‫می‌خوای توی خونه تهوع‌خانم بگیری.
‫اولا که اسمش مارتاست.
‫دوما از کلاس هشتم دیگه ‫رو لباس خودش بالا نیاوره، پس...
‫- مهمونی‌ات رو لغو کن! ‫- شرمنده.
‫بابام دیگه هزینه‌ی ‫غذاخوری رو داده.
‫هزینه نوشیدنی‌ها رو داده، یاگر، ‫لیموناد الکلی، ودکای یخی.
‫هرچی خفنه رو گرفته.
‫پس خودت مهمونیت رو لغو کن.
‫وقتی مقام بانوی منتخب رو ببازی ‫دیگه مهمونی می‌خوای چی کار؟
‫دقیقا چرا فکر کردی ‫تو قراره انتخاب بشی؟
‫چون من مثل «ام‌تی‌وی»ام و ‫تو مثل «وی‌اچ1»ای.
‫اصل کاری منم، ‫تو صرفا داری تقلید می‌کنی.
‫خیال کردی توی کوآلا می‌تونی توی ‫زنجیره غذایی که خودم ساختم بری بالا و...
‫سال فارغ‌التحصیلیم رو ‫واسم خراب کنی؟
‫تو صرفا یه آدم بی‌چاره‌ای که ‫مدام مشغول آرایش کردنه.
‫پاتو از گلیمت درازتر نکن.
‫حرفتو پس بگیر ببینم.
‫نُهمی‌ها بدبختن!
‫- نُهمی‌ها بدبختن! ‫- نُهمی‌ها بدبختن!
‫- آروم باشین!
‫بلین، بشین سر جات. بشین.
‫گوش کنین.
‫کمتر از یک ماه به پایان سال مونده. ‫این دم آخری تحمل کنین.
‫- می‌دونم همه‌تون... ‫- خیلی‌خب خانمی‌ها.
‫همه به گوش.
‫گوش کنین مارتا چی می‌گه.
‫خب، چندتا نکته قبل اجرا بگم.
‫جای مسئولین نورافکن...
‫بچه‌های قدبلند رو گذاشتیم ‫که بتونن اجرا رو ببینن.
‫همون اول اجرا هم پیازداغش رو زیاد نکنین، ‫که آهنگمون عوض نشه.
‫«آهنگمون»؟
‫ببخشیدا، کی گفته شما با چهارتا برگه ‫و ژاکت شدی نازنین بولداگ؟
‫من گفتم بشه مسئول تجیزات، تیفانی خانم.
‫اصلا می‌دونی چقدر واسمون زور می‌زنه؟
‫اگه نبود گروه از هم می‌پاشید. ‫ولی اگه تو نبودی...
‫نمی‌دونم، فوقش یونیفرم‌هامون...
‫کمتر به خاطر اسپری برنزه بدن ‫جنابعالی کثیف می‌شد.
‫می‌گفتی مارت.
‫عه، گفتم دیگه.
‫آها.
‫خیلی‌خب آشغالا. وقتی داشتم ‫این رقص رو طراحی می‌کردم،
‫می‌دونستم صرفا یه ‫اجرای معمولی نیست،
‫واسه همین این رو درست کردم.
‫راهنمای قدم به قدم اجرامونه...
‫که مشوّق‌های آینده بتونن اجرای ‫در حد وی‌ام‌ای ما رو تکرار کنن.
‫مارتا، می‌شه بهشون بگی ‫این رو بذارن توی آرشیو مدرسه...
‫که افسانه ما به گوش آیندگان برسه؟
‫- مگه مدرسه‌مون آرشیو داره؟ ‫- از الآن داره.
‫همه سلیطه‌ها توی موقعیت!
‫دوقلوها؟
‫می‌شه صحبت کنیم؟
‫حالا که بحث نکات نامناسب ‫طبق قوانین مدرسه شد؛
‫کف مرتب بزنید به افتخار ‫نازنین بولداگ‌های مدرسه هاردینگ.
‫خانم خودمی!
‫همینه!
‫- حاضرین؟ ‫- آره!
‫♪ بولداگ که می‌گن ماییم ♪
‫♪ چون نمی‌کنیم رحم، رحم، رحم ♪
‫♪ کسی رو دستمون نیست ♪
‫♪ چون پوستمون حسابی کلفته ♪
‫♪ آره، تا آخرین نفس می‌جنگیم ♪
‫♪ تا پیروز نشیم ‫بی‌خیال نمی‌شیم ♪
‫♪ آره! ♪
‫کیه که بخواد روزهای ‫خوش گذشته رو فراموش کنه؟
‫هیچ‌کس.
‫واسه همین توی کمپانی هامرهای بالبو،
‫ما بهترین ماشین‌ها رو ‫با بهترین قیمت عرضه می‌کنیم.
‫خطاب به سال آخری‌های دبیرستان ‫که دارن گوش می‌دن،
‫کیه که واسه شب سرنوشت‌سازش ‫دلش یه هامر نخواد، مگه نه؟
‫درست شنیدین. کمپانی هامرهای بالبو برای ‫شب مراسم رقص لیموزین کرایه می‌ده.
‫♪ بیایید بالبو، هامر تهیه کنید! ♪
‫کمپانی هامرهای بالبو، ‫ما واسه مراسم رقص آماده‌ایم، شما چطور؟
‫[بلین بالبو از کمپانی هامرهای بالبو]
‫منم واسه مراسم حاضرم.
‫[تولد 25 سالگیت مبارک]
‫[تولد 37 سالگیت مبارک]
‫چی‌چی شد؟
‫عه، سلام.
‫سلام. آهای، سلام.
‫ببخشید. اِم، نمی‌دونم چی شد اومدم اینجا.
‫گمونم من رو توی اتاق اشتباهی گذاشتن.
‫چون تو اتاقم کلی کارت تبریک تولد ‫یه آدم شدیدا پیری دیدم.
‫صفحه تلویزیون هم تخت بود، ‫بخش پشتیش هم نبود.
‫منم واقعا کنجکاو شدم بدونم کی ‫برنده «مجموع درخواست زنده» شد.
‫دکتر جانسون به طبقه سوم.
‫مشوّقه به هوش اومده.
‫عه، ببین حالا نمی‌خوام نق بزنم. ‫ولی سرگروه مشوّقم.
‫سرگروه مشوّق به هوش اومده.
‫شلوار جین فون‌داچ هم دارین؟ ‫چون اینی که پامه خیلی ناجوره.
‫ای لعنتی.
‫تو به چی زل زدی؟
‫آهای؟ زشته به مردم زل بزنی‌ها.
‫آهای؟ بسه... انقدر ادامو در نیار.
‫چرا ادامو درمیاری پیردختر...
‫مشوّقه دوباره بی‌هوش شد.
‫وای، سرگروه مشوّق بود. ‫حالتون خوبه؟
‫این برخلاف توضیحات علمیه.
‫که انقدر جذابم؟
‫نه.
‫استفانی، الآن سال 2022ئه.
‫جدی می‌گی؟
‫اوهوم.
‫مطمئنی مثل فیلم «جمعه عجیب» ‫منو وارد بدن یه پیرزن نکردن؟
‫تقریبا دو دهه بود ‫که توی کما بودی.
‫این دیگه چاخان بود.
‫می‌دونم درکش واست دشواره،
‫ولی اصلا عجله نکن.
‫- استفانی؟ ‫- استفانی!
‫- وای خدا. ‫- استفانی!
‫استفانی باورم نمی‌شه! ‫منم! بابا اومده!
‫وای خدا!
‫- بابا؟ ‫- آره دیگه!
‫منو چی؟ منو یادته؟ ‫مارتا ام. مارتا رایزر.
‫باورم نمی‌شه برگشتی پیشم.
‫یه‌ذره مونده بود بفرستمت سردخونه.
‫یعنی چی بابا؟
‫بی‌خیال، اصلا پولش هم نداشتم.
‫صرفا می‌خواستم سرت رو منجمد کنم.
‫- نه! ‫- باید یه‌خرده نرم‌تر برخورد کنیم.
‫درسته بدنش رشد کرده، ‫ولی روانش هنوز دختر 17 ساله‌ست.
‫معلومه. آره، الآن که می‌بینم ‫یه‌خرده زیادی شلوغش کردیم.
‫آره.
‫مارتا، شدی شبیه شخصیت‌های ‫سریال «الی مک‌بیل».
‫ای خدا، لطف داری.
‫خب، خبر خوب اینه که...
‫توی آزمایش‌هاش مورد ‫غیرطبیعی دیده نشد.
‫استفانی، تحمل فیزیکی و روانیت ‫واقعا ستودنیه.
‫عه، بیا... بیا بریم خونه.
‫مارتا، خاک عالم.
‫این چیه؟ تلویزیون کوچولو داری؟
‫نه، نه استف.
‫این تلفن همراهمه.
‫وای خدا. جدی می‌گی؟
‫خیلی خفن شدی که.
‫از اول می‌دونستم تهش یه خانم قدرتمند ‫مثل توی «سکس اند د سیتی» می‌شی.
‫- دقیقا شخصیت میرانداست. مگه نه بابا؟ ‫- آخه...
‫راستش الآن مدیر دبیرستانم.
‫مدیر هاردینگم.
‫وای خدا، هنوزم مثل سابق بامزه‌ای.
‫یعنی... انگار کارت خیلی ‫خفن و مهمه.
‫- پس ایول بهت! ‫- اوهوم.
‫واسه همین بهت یه ‫تلفن باکلاس دادن؟
‫از اینا که همه دارن. ‫حتی منم یکی دارم.
‫عه. باشه پس.
‫تازه صرفا واسه تماس گرفتن نیست.
‫می‌شه توش اخبار هم دید.
‫ببین، الآن یه خبر ‫درمورد تو پخش شده.
‫- چی؟ درمورد من؟ خاک عالم. ‫- آره، خودتی!
‫خیلی‌خب، بیار ببینم.
‫ویدیو سانحه‌ای که برای وی رخ داد ‫به سرعت در اینستاگرام وایرال شد...
‫خاک عالم.
‫چقدر کیری خوردم زمین.
‫عه.
‫- استفانی! ‫- اصلا «وایرال» یعنی چی؟
‫«وایرال» یعنی اینکه...
‫همه دیدنش.
‫همه فیلم منو دیدن؟ ‫آخه توش عین عقب مونده‌هام.
‫نه، استف. دیگه نباید از ‫کلمه «ع» استفاده کرد.
‫- جان؟ واقعا؟ چرا؟ ‫- اوهوم.
‫چون برای افرادی که معلولیت ذهنی دارن ‫توهین آمیز تلقی می‌شه.
‫ولی اگه یه چیزی واقعا ‫شبیه کلمه «ع» باشه چی؟
‫اون موقع چی می‌گن؟ ‫مثلا می‌گن «گی بود»؟
‫نه، نه. دیگه نمی‌شه کلمه «گی» رو ‫به خیلی چیزها اختصاص داد.
‫مگر اینکه به عنوان اصطلاح معمولی...
‫نسبتش بدی به کسی که ‫خودش همجنس‌گراست.
‫- پس دیگه نمی‌شه کلمه «ع» رو گفت. ‫- درسته.
‫با...
‫وای ببخشید. یادم رفت.
‫- اون یکی کلمه زشته چی بود؟ ‫- «گی».
‫هه! دیدی گفتی؟
‫- از دست تو. ‫- خیلی...
‫- هنوز کارم درسته بابا. ‫- واقعا.
‫بابا، می‌شه اینجا بپیچی چپ؟
‫- عه. ‫- می‌خوام...
‫نه، نه، نه، نه. اِم...
‫راستش باید الآن استراحت کنی.
‫استراحت؟ من که 20 سال خواب بودم.
‫- بابا، می‌شه بپیچی چپ؟ ‫- جیم، اصلا نرو اون سمت.
‫من که موندم توش.
‫- راهنما بزن. راهنمای چپ بزن. ‫- نزن. اصلا نزن.
‫- خداروشکر هنوز مثل قدیمه. ‫- آره دیگه، دیدی. حالا بریم خونه.
‫وایستا ببینم. این که شوهر دیانا روسو نیست.
‫- این کیه؟ ‫- اِم...
‫خاک عالم. مطمئنم این ‫کون رو قبلا دیدم. کون بلینه.
‫وایستا ببینم. خونه رویاهام رو واسم خریده؟
‫بزن کنار بابا! چرا بهم نگفتین؟
‫- اصلا نزن کنار! ‫- یعنی چی نزن کنار؟ می‌گم بزن!
‫نزن کنار. نه، نه، نه. ‫احتمالا الآن خوابه.
‫- همین الآن رفت توی خونه. ‫- نباید باهاش حرف بزنی.
‫آخه انگار خسته بود!
‫- واقعا نمی‌دونم چی کار کنم! ‫- می‌گم بزن کنار!
‫نه!
‫عه. دیدی چی شد؟
‫دیروز یه نفر دیگه از پناهگاه اومد...
‫که متعلقات اهدایی ما رو تحویل بده. ‫ولی بازم مرسی.
‫تیفانی؟
‫زر نزن!
‫استفانی؟
‫خاک عالم به سرم، چه بزرگ شدی!
‫- اصلا باورم نمی‌شه. ‫- قضیه چیه؟
‫کلی حرف دارم که... می‌خوام بزنم.
‫من همیشه بابت اتفاقی که افتاد ‫احساس تأسف می‌کردم.
‫باورم نمی‌شه حرکت بدلکاریت ‫موفقیت آمیز نبود.
‫وایستا ببینم، ‫چرا تو و بلین پیش همین؟
‫من که نمی‌فهمم.
‫اینجا خونه رویایی من و بلینه، پس...
‫- خب، راستش... ‫- چرا اینجایی؟
‫داستانش مفصله.
‫هدیه عروسی خانواده‌هامون بود و...
‫خب، همین دیگه. ختم کلام.
‫نه، داری زر می‌زنی.
‫اِم، بلین کجاست؟ ‫برو بلین رو خبر کن و اِم...
‫واقعا معذرت می‌خوام. ‫ولی الآن سرش شلوغه.
‫آها.
‫پس قضیه این بود.
‫از شرّم خلاص شدی که ‫زندگی رویایی منو مال خودت کنی.
‫عه...
‫استف.
‫نه، نه.
‫ببین می‌دونم قبلا خیلی ‫با هم رقابت داشتیم،
‫ولی می‌دونی، بهترین خصلت زمان ‫اینه که می‌گذره و فراموش می‌شه.
‫باشه، راستش الآن باید برم ‫چون دارم سالاد کدو درست می‌کنم.
‫ولی هدیه مهمون یادم نرفته.
‫اِم، پس بذار اینو بهت بدم...
‫- چی؟ ‫- بفرما.
‫دست‌سازه و خودم درستش کردم. ‫نماد آشتی کردنمون باشه.
‫واقعا مشتاقم گذشته رو فراموش کنیم.
‫می‌دونی دیگه، گذشته‌ها گذشته.
‫پس هرموقع حالت بهتر شد و ‫وضعیتت متعادل شد،
‫می‌تونیم با هم چاشت بخوریم.
‫- بلین! ‫- خوشحال شدم دیدمت.
‫بلین!
‫بزن! بزن دیگه، بزن!
‫کی پشت در بود؟
‫راستش... استفانی کانوی بود.
‫به هوش اومده؟
‫آره بابا.
‫خود خودشه.
‫اینم از این.
‫عه! مگه کمربند نبسته بود؟
‫فکر نکنم.
‫ای خدا.
‫- قفله عزیزدلم. ‫- بابا!
‫بفرمایید. خیلی‌خب.
‫استفانی...
‫آخه...
‫ای خدا.
‫دلم نیومد عوضش کنم.
‫کالسکه‌ات هم نگه داشتم. تو که می‌دونی...
‫چقدر واسم سخته ‫از خاطرات دل بکنم.
‫آها، عضویت مجلاتت هم لغو نکردم.
‫این لیدی گاگا اسم جدید مدوناست؟
‫- نه. ‫- نه.
‫- ولی با مدونا مو نمی‌زنه. ‫- واسه امروز دیگه بسه.
‫آخر این هفته واست ‫مفصل تعریف می‌کنیم.
‫بابا!
‫بابا. چه وضعشه؟
‫توی کما بودم کی بهم غذا می‌داد؟ ‫چقدر سینه‌هام بزرگ شده.
‫آخه... داری بزرگ می‌شی دیگه.
‫بدن آدم عوض می‌شه،
‫چیزی به یائسگیت هم نمونده.
‫خاک عالم. نگو.
‫اصلا تحملش رو ندارم.
‫چیزی نمونده بود به ‫زندگی رویاییم برسم.
‫عزیزدلم، هنوزم می‌تونی بهش برسی.
‫دیگه نمی‌شه! آخه ببین!
‫خب...
‫اگه کسی بتونه زندگی رویایی رو ‫واست مهیا کنه، فقط خودتی.
‫ای بابا، ولم کن! می‌رم باز کنم.
‫بابا...
‫ای خدا. خیلی‌خب.
‫[خوش اومدی. با عشق، سث]
‫[سالنامه دبیرستان هاردینگ در 2002]
‫[خوب بخوابی. - جیمی کی] ‫[ببخشید که مُردی.]
‫[مراسم سال آخر دبیرستان]
‫[در راه بهشت]
‫[استفانی کانوی] ‫[زاده 2/2/1984 - متوفی 5/20/2002]
‫استف، قربونت برم. ‫چی کار می‌کنی؟
‫دارم سعی می‌کنم انقدر زشت نباشم.
‫خسته شدم انقدر مسخره‌ام کردن.
‫تو که زشت نیستی.
‫معلومه که زشتم.
‫می‌خوام عین بچه باحال‌ها باشم.
‫آها.
‫اونا چی دارن که تو نداری؟
‫موهای خفن، لباس‌های جذاب.
‫حتی دوست‌پسرهاشون جذاب‌تره.
‫لهجه مسخره هم ندارن.
‫هوم...
‫خب...
‫به نظر من...
‫که تو هم خوشگلی،
‫هم باهوشی و هم بامزه‌ای،
‫تازه با اون لهجه ‫استثنائی‌تر هم می‌شی.
‫خب، اگه تو بگی که حساب نیست مامان.
‫عه. که حساب نیست، آره؟
‫خب...
‫خیلی حیف شد، ‫چون عین حقیقته.
‫مامان‌ها این چیزها رو خوب می‌فهمن.
‫- اینم می‌دونم که جنابعالی... ‫- عه مامان!
‫قراره فارغ‌التحصیل بشی و بزرگ بشی...
‫و یه زندگی عالی دست و پا کنی.
‫مطمئنم می‌کنی.
‫جدی می‌گی؟
‫واقعا به نظرت ممکنه ‫بانوی منتخب بشم؟
‫- اگه از ته دلت بخوای که می‌تونی. ‫- معلومه!
‫خب، اگه کسی بتونه زندگی ‫رویاییت رو مهیا کنه...
‫فقط خودتی.
‫[پسرها از خرخون‌ها خوششون نمیاد.]
‫[هر یک کیلوگرم مرز بین ‫جذابیت و چاقیه.]
‫[بازگشت به مدرسه]
‫[سرگروه مشوّقان شدن]
‫[دوست پیدا کردن]
‫[به دست آوردن دل بقیه]
‫[بانوی منتخب شدن]
‫- مارتا! ‫- خدا بگم چی کارت نکنه.
‫- پیدات کردم! ‫- استف! آخه...
‫- خودمم. ‫- چرا اومدی اینجا؟
‫دقیقا یه مدیر مدرسه باید...
‫چنین ماشینی زیرپاش باشه.
‫انگار حسابی... کارت گرفته‌ها.
‫اِم، می‌خواستم تو یه موردی کمکم کنی.
‫می‌خوام برگردم مدرسه.
‫وای استف.
‫خیلی تصمیم خوبیه. ‫آره، معلومه که می‌تونی.
‫می‌تونم کلی اطلاعات ‫از برنامه‌های درسی بدم.
‫کلی مدرسه خوب واست هست.
‫نه، مارتا... یعنی می‌خواستم،
‫برگردم همون دبیرستان هاردینگ،
‫که سال آخرم رو تموم کنم.
‫چی؟
‫ای خدا.
‫نه...
‫می‌شه نه؟
‫نه که نشه، ولی می‌شه نشه؟
‫استف، ببین. یه چیزی بگم؟
‫در عوض...
‫وای. کلی کلاس آنلاین هست.
‫یا، یا، یا، یا...
‫دوره‌های دروس عمومی ‫برای دانشکده هست.
‫اگه آدم 20 سال توی فصل ‫قبلی زندگیش گیر کنه...
‫چطوری می‌خواد وارد فصل بعدی زندگیش بشه؟
‫درکت می‌کنم‌ها، ولی...
‫استف جان، من که نمی‌تونم...
‫یه زن چهل ساله رو...
‫راه بدم دبیرستان.
‫آره، ولی شنیدی که دکتر چی گفت.
‫من از نظر روانی هنوز هیفده سالمه.
‫- بعد ببین... ‫- آخه...
‫...راه درمانش همینه.
‫رو حرف علم هم حرف نزن.
‫- مطمئنی حاضری برگردی؟ ‫- معلومه!
‫انگار همین دیروز دبیرستان بودم.
‫اصلا هم عجیب نمی‌شه.
‫آخه اگه نرم مدرسه چی کار کنم؟
‫حساب اونلی‌فنز بسازم؟ ‫جلو دوربین باد واژن بدم بیرون؟
‫- جان؟ ‫- مگه...
‫مگه بقیه چنین کاری نمی‌کنن؟
‫همین دو تا راه که جلوت نیست. ‫کلی کار دیگه هست.
‫ببین دبیرستان یه‌جور اکوسیستم ‫ظریف ولی پرتنشه.
‫آره، که منم از پسش برمیام.
‫آخه می‌دونی؟ کلا یک ماه از ‫سال تحصیلی مونده.
‫اصلا دیگه بهتر! ‫منم یک ماه از تحصیلم مونده بود!
‫- آره راستی. ‫- وای، انگار سرنوشتم این بوده.
‫مثل گروه موسیقی «فرزند سرنوشت» شدم.
‫خب، لابد تو اولین انسان ‫کره زمین هستی که...
‫با گواهی پزشکی ‫می‌خواد بره مدرسه.
‫جونمی! همینه!
‫مارتا! وای خدا. ‫عاشقتم، عاشقتم.
‫واقعا نگرانتم.
‫[بازگشت به مدرسه]
‫شرمنده عزیزدلم.
‫توی کما بودم.
‫خانم کانوی! خانم کانوی! خانم کانوی!
‫سلام! چطو مطوری؟
‫می‌خواستم به زبون ‫خودتون سلام کنم.
‫استرالیایی بودین دیگه؟
‫- آره. درسته. ‫- وای خوبه، خوبه، خوبه!
‫دوست شما و مافوق خودم خانم رایز، ‫ازم خواستن شما رو ببرم...
‫و اطراف هاردینگ رو نشونتون بدم.
‫عه، باشه. ولی واقعا لازم نیست. ‫خودم اینجا رو بلدم.
‫عه، اذیت نکنین دیگه. خوش می‌گذره.
‫منم که کار مهمی ندارم.
‫من آقای تپر هستم، مشاور بچه‌ها.
‫ولی شما آقای «تی» صدام کن.
‫چون به کسایی که روز اول مدرسه‌شون سخته ‫می‌گی «بی‌چاره احمق‌ها!»؟
‫عه.
‫خب آره دیگه. آره...
‫چون خیلی ناراحت می‌شم.
‫نه، منظورم خود آقای تی بود.
‫«بی‌چاره احمق‌ها. بی‌چاره احمق‌ها!»
‫من که تا حالا چنین حرفی نزدم،
‫ولی اگه بخوایین می‌تونم بگم.
‫بی‌چاره احمق‌ها!
‫آقای تی به احمق‌ها می‌گه که بیچاره‌اند!
‫خیلی‌خب... بریم اطراف رو نشونتون بدم.
‫سوابق سال 2002 ‫شما رو اینجا نوشته.
‫نوشته که مشوّق بودین.
‫- سرگروه مشوّق بودم. ‫- آها پس سرگروه بودین.
‫رئیس باشگاه مُد هم بودین.
‫وای! چه نمرات درخشانی هم داشتین.
‫خاک به سرم، ساکت باش. بلند نگو.
‫وگرنه بقیه فکر می‌کنن خرخونم.
‫درک می‌کنم، ولی حرفم اینه ‫که دیپلم گرفتن واستون سخت نیست.
‫وایستا ببینم. چی شد؟
‫سوابق سلطان و بانوی منتخب ‫مراسم رقص کجاست؟
‫آها، به نظر مدیر رایز اونا ‫پیغام نامناسبی رو منتقل می‌کردن،
‫واسه همین با چیزهای ‫مثبت اندیشانه جاش رو پر کردن.
‫- این که شبیه کلی تامپونه. ‫- آره، واقعا.
‫ولی در عین حال هنر ابژه هم هست.
‫پس یعنی تامپون‌های ابژه هستن؟
‫بله، یعنی همین.
‫اگه نشد فقط وانمود کن ‫انگار چنین چیز نبوده.
‫عه! معذرت می‌خوام.
‫استفانی؟
‫- وای خدا! ‫- منم... سث!
‫- سث؟ ‫- آره!
‫- وای سث! ‫- یا خدا!
‫وای!
‫مارتا گفته بود برگشتی،
‫ولی فکرش هم نمی‌کردم ‫واقعا برگردی،
‫ولی واقعا اومدی. چه خوشگل شدی.
‫خودمم! ببین...
‫سُر و مُر و گنده‌ام.
‫- آره. خیلی هم سرحالی. ‫- کاملا.
‫مثل سابق سرحالی.
‫خودت چه عوض شدی! وای خدا!
‫- خودتم خیلی جذاب و خوشگل و بالغ شدی. ‫- آره.
‫وای! اون خرخونی که مدام ‫توی کتابخونه بود کجا رفت؟
‫کتابدار مدرسه شد دیگه.
‫جدی می‌گی؟
‫- اوهوم. ‫- وای...
‫سث، مرسی که سالنامه رو واسم فرستادی.
‫واسه چی نیومدی ببینمت؟
‫آخه، نمی‌خواستم خیلی ‫روت فشار بذارم.
‫از طرفی شب‌ها زیاد ‫اجازه ندارم بیرون مدرسه بمونم.
‫ای گوه بگیرنش. ‫یعنی «گندش بزنن.»
‫یعنی «وای!»
‫دلم می‌خواست بمونم صحبت کنیم،
‫ولی باید برگردم سر کارم دیگه.
‫- آره، منم باید برم سر کلاس. ‫- آره.
‫نمی‌خوام 20 سال و ده دقیقه دیر کنم.
‫پس بعدا می‌بینمت دیگه. ‫خودت می‌دونی کجام.
‫آره، تو هم همینطور. ‫مثل همیشه توی کتابخونه‌ام.
‫- بعضی آدم‌ها عوض نمی‌شن، نه؟ ‫- خداحافظ سث. بهت زنگ می‌زنم.
‫یا می‌تونی تقسیم تفصیلی هم انجام بدی.
‫استف، روز اول مدرسه‌ات چطور بود؟
‫وای خدا، خیلی محشر بود.
‫کلی دوست پیدا کردم.
‫همه هم انگار شیفته من شدن.
‫خیلی خوب شد. تلاشمون اینه ‫محیط دوستانه‌ای داشته باشیم.
‫اِم ببین، می‌خواستم درمورد برگشتن ‫به گروه نازنین بولداگ‌ها بگم.
‫گمونم بهتره به جای مشوّق بودن،
‫روی درس و مشقت تمرکز کنی.
‫آره، باشه، باشه، باشه، باشه!
‫ولی اگه خواستم برگردم ‫باید مزاحم کی بشم؟
‫باید با خودم صحبت کنی. ‫مسئول مشوّقان خودمم.
‫وایستا ببینم. ‫فهمیدم نقشه‌ات چی بود.
‫رفتی مدیر شدی...
‫که بتونی رئیس اصلی ‫گروه مشوّقان بشی.
‫خیلی زرنگی. واقعا دمت گرم.
‫راستش دقیقا واسه این نبود...
‫که توی این رشته تحصیل کردم.
‫اِم ببین، فکر نکنم گروه مشوّقان...
‫درحال حاضر دنبال عضو باشه.
‫اشتباه می‌کنی. تمام گروه ‫مشوّقان کل کشور...
‫از خداشونه من عضوشون باشم.
‫کلا دوتا اجراکننده ‫توی مدرسه مونده.
‫پس گمون نکنم ارزش داشته باشه.
‫مارتا جان، من با یه اجراکننده هم می‌تونم...
‫به جایگاه بانوی منتخب مراسم رقص برسم.
‫- استف... ‫- هنوز دنبال تاج سابقمم.
‫واقعا شرمنده‌ام. ‫ولی شدنی نیست.
‫استف...
‫توی این مدرسه دیگه ‫بانوی منتخب مراسم رقص نداریم.
‫وای خدا، سکته ناقص زدی؟
‫چی گفتی؟
‫چنین رقابت‌هایی خیلی خطرناکه.
‫اینکه یه نفر برنده بشه...
‫آخه ارزیابی مدرسه ما این شکلی نیست.
‫اگه برنده‌ای نباشه...
‫پس بازنده‌ای هم نیست.
‫من مدرسه‌ای ساختم ‫که توش هیچ‌کس بازنده نیست.
‫ولی همه مدام بهم می‌گن...
‫که چقدر دلشون بانوی منتخب می‌خواد.
‫استف، اگه دانش‌آموزها ‫می‌خوان چنین چیزی باشه،
‫خودشون بلدن چطوری دادخواست بدن.
‫ولی تا الآن که کسی نداده.
‫وای، خیلی نزدیک بود. ‫خیلی نزدیک بود.
‫- اجازه بده بذارمش تو دهنم. ‫- یکی دیگه. برو...
‫هورا!
‫عه سلام. میز سلیطه‌ها اینجاست؟
‫♪ با سلیطه‌ها می‌ریم سلیطه‌بازی، آره! ♪
‫می‌خواستم به طرز باحالی ‫بگم «چه خبرا؟»
‫- اسمم من جانته. ‫- منم یازم، اینم نیله.
‫بدجوری هم شیفته این ‫تیپ قدیمیت شدم.
‫اصلا هم شوخی ندارم. خب؟
‫خیلی‌خب، این میز ناهار گنده واسه چیه؟
‫آخه از کجا بفهمیم بچه باحال‌ها کجا می‌شینن؟
‫خب، وقتی یه میز باشه...
‫پس همه‌مون بچه باحال هستیم.
‫- همه‌مون. ‫- نه، نه، نه. دنیای واقعی که اینجوری نیست.
‫عملا سه راه برای باحال بودن هست؛
‫یکی اینکه مشوّق باشی، ‫یا توی ابرکرومبی کار کنی،
‫یا به پسرها از عقب بدی.
‫- جان؟ ‫- خاک به سرم. پس من چه باحالم.
‫جان؟
‫- هیچی. ‫- بگذریم، اِم جانت...
‫اوهوم؟
‫واسم سوال بود...
‫دوست داری دادخواستم رو امضا کنی؟
‫واسه برگردوندن ‫بانوی منتخب به هاردینگه.
‫وای خدا!
‫شوخی نکن!
‫اصلا نمی‌دونی من چقدر کشته مرده‌ی...
‫دادخواست‌های کاغذیِ واقعی ‫برای تغییر سیستم اجتماعی‌ام.
‫خیلی هم نوآورانه‌ست که می‌بینم ‫استراتژی جنبشی غیردیجیتالیه.
‫- واقعا. ‫- واسه همین امضا می‌کنم.
‫منم امضا می‌کنم.
‫ولی خیال نکنم بقیه بکنن.
‫اون وقت چرا؟
‫چون هیچ‌کس امضا نمی‌کنه، ‫مگر اینکه بری لاوز امضا کنه.
‫- کی؟ ‫- ایشون.
‫بری لاوز، البته اسم مستعارش ‫توی فضالی مجازیه،
‫تقریبا سه میلیون دنبال‌کننده ‫اینستاگرام داره.
‫اون آقای چهل کیلویی هم لنسه ‫که دوست پسر خوشگل و جذابشه.
‫پارسال «وایس» یه ولاگ کامل ‫درمورد رابطه‌ی باز اونا درست کرد،
‫که بهش لقب «معیار طلایی آینده» داد.
‫خب، خب، خب. ‫حالا چطوری راضیش کنم امضا کنه؟
‫نمی‌تونی.
‫کسی باهاش صمیمی نیست.
‫ببین، همه باهاش دوستن،
‫ولی اون با کسی دوست نیست.
‫آره.
‫- وای خدا، داره میاد اینجا. ‫- شوخی نکن.
‫- طبیعی باش. تو چشماش نگاه نکن. ‫- باشه.
‫- یاز! کجا بودی تو؟ ‫- خیلی وقت بود ندیدمت.
‫خیلی وقت بود! جانت، عاشق اون پستت ‫درمورد نکات مثبت بدن جایگزین شدم.
‫واقعا خیلی الهام‌بخشی.
‫صرفا داشتم پز لباس‌شنای ‫جدیدم رو می‌دادم.
‫سلام، اسم من بریه. ‫شما هم حتما استفانی هستین.
‫تعریفت رو شنیده بودم.
‫جدی؟
‫یعنی...
‫آره، معلومه که شنیدی. ‫کم آدمی نیستم.
‫تازه وقتی دبیرستانی بودم ‫جای تو بودم.
‫می‌دونی دیگه، باحال‌ترین ‫دختر مدرسه بودم، چون عین همیم دیگه.
‫راستش من محبوبیتم بین مردم ‫واسم ملاک نیست.
‫من صرفا می‌خوام معتبرترین و ‫آگاهانه‌ترین و...
‫مثبت‌ترین برند برای ‫محیط زیست آگاه و دلسوز رو بسازم،
‫که تبدیل به محلی برای ‫مد متمرکز، غذا و...
‫شیوه‌های مفرح زندگی باشه.
‫که اگه خیلی‌ها باهاش موافق باشن، ‫واقعا خوشحال می‌شم.
‫دقیقا. موافقم.
‫واضحه دیگه.
‫اِم، حالا که تا اینجا اومدی. ‫می‌شه اینم امضا کنی؟
‫لطفا ادامه نده.
‫امسال تعهد عدم استفاده از کاغذ دادم،
‫واسه همین فقط فرم ‫دیجیتالی امضا می‌کنم.
‫مطمئنم درک می‌کنی. ‫ولی میای یه خودمونی بگیریم؟
‫آره. حتما.
‫- کجا بگیریم؟ ‫- اِم...
‫کجا بریم؟ کجا بریم... عه جان؟ ببخشید.
‫- این چی بود؟ ‫- یادم رفت بهت بگم.
‫مامانم تیفانی سلام رسوند.
‫گفت اگه یادت نبود ‫بهت یادآوردی کنم که...
‫همسر بلینه و توی خونه رویایی ‫خودت زندگی می‌کنه.
‫مامانت تیفانیه؟
‫از آشنایی خوشوقتم استفانی. خداحافظ.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫عشقم، بازم مردونه نشستی‌ها.
‫عه.
‫خاک عالم.
‫وای خدا. طرف بهت نگاه کرد!
‫آره، احتمالا چون شیفته من شده دیگه.
‫خاک عالم. صدای چیه؟ زنگ خطره؟
‫- عه... ‫- ربات‌ها حمله کردن؟
‫بری لایو گذاشته.
‫سلام بچه‌ها، یه دانش‌آموز جدید اومده ‫که سنش از ما بالاتره.
‫منم می‌خواستم به کل دنیا یادآوری کنم،
‫که رفتار متفاوت با افرادی که سنشون بیشتره، ‫اسمش می‌شه سن‌گرایی.
‫فرقی هم نمی‌کنه اون آدم چقدر ‫عجیب و لهجه‌دار و گیج باشه،
‫درکل حرکت خوبی نیست.
‫همچنین گوش به زنگ باشین، ‫چون کلی خبر خوب...
‫درمورد سم‌زدایی صفحه نمایش ‫توی تابستون آتی توی نپال دارم.
‫یادتون نره، بری عاشقتونه.
‫خیلی جذاب بود.
‫جذاب تویی.
‫- منم دادخواستت رو امضا می‌کنم. ‫- وای ایول! سه نفر شدیم!
‫- یوهو! ‫- ای خدا، نه.
‫بچه‌ها، باید بدم مشوّق‌ها امضا کنن.
‫خب؟ چون بعد تحت تأثیر اونا، ‫همه امضا می‌کنن.
‫خب، امضا کردن دیگه، ‫چون ما امضا کردیم.
‫هورا!
‫- مشوّق‌ها شمایین؟ ‫- شک نکن.
‫- حاضرین؟ ‫- بله!
‫♪ زمین دارد می‌سوزد ♪
‫♪ قوانین جدیدی لازم است ♪
‫♪ لاک‌پشت‌ها در گلویشان ‫نی‌های پلاستیکی گیر کرده ♪
‫عه. آفرین. آفرین. ‫نظرت چیه؟
‫این چی بود؟
‫- این... ‫- چی بود؟
‫- اجرای روزانه محبوبمونه. ‫- آره.
‫- دقیقا کی رو تشویق می‌کنین؟ ‫- همه‌رو.
‫می‌دونی، تشویق به کار درست، مگه نه؟ ‫هورا به تیم انسانیت!
‫عه...
‫پس کِی آهنگ می‌ذارین و ‫می‌رقصین و پشتک می‌زنین؟
‫عه، نه، نه. دیگه بدلکاری نمی‌کنیم.
‫- آها. ‫- رقص‌های سکسی هم انجام نمی‌دیم.
‫ترجیح می‌دیم تمرکز مردم ‫روی حرفمون باشه، نه بدنمون.
‫باشه، ولی اجراتون خیلی بهتر می‌شه...
‫اگه متقاعدم کنین که ‫قراره سینه‌هاتون رو نشون بدین.
‫- نگو استف... ‫- می‌گم مارتا.
‫- خیلی‌خب. ‫- من یه حرکت مخصوص دارم.
‫عاشقش می‌شین. اسمش «لب به لب»ئه. ‫همه همزمان باهام انجام بدن.
‫- نکن. ‫- از صورتتون شروع می‌کنین.
‫- بعد می‌ره پایین بدنتون. ‫- نه.
‫می‌ره پایین بدنتون.
‫نه! چرا دارین انجام می‌دین؟ ‫می‌گم انجام ندین.
‫ببینین، گوش کنین.
‫می‌شه چنین کاری کرد، ولی بری لاوز ‫یه پست اینستاگرامی درست کرده بود...
‫می‌گفت ما ضد فمینیستیم.
‫کل مدرسه علیه ما شده بود و ‫مجبور شدیم تجدیدنظر کنیم.
‫پست‌هاش نزدیک هفت میلیون لایک می‌گیره.
‫- هشت میلیون. ‫- تصمیم درستی بود.
‫بگذریم، بیایین بهش حرکت ‫اسلحه رو نشون بدیم.
‫- از بهترین حرکاتمونه. ‫- نه، وایستین!
‫پس این گروه واسه چیه؟ آخه...
‫اصلا سرگروه هم دارین؟
‫- آره. ‫- آره استفانی، سرگروه منم.
‫- منم یه سرگروهم. ‫- منم یه سرگروهم.
‫منم یه سرگروهم.
‫- تازه مربی هم هستم. ‫- تو؟
‫مارتا، این تخمی ترین حرفی بود ‫که تو عمرم شنیدم.
‫ما همه‌مون سرگروهیم که ‫نشون دهنده... چیه بچه‌ها؟
‫برابری!
‫- از جمله خودت، استف. ‫- خوش اومدی.
‫خوشت اومد؟ حالت خوبه؟
‫وای خدا.
‫- وای خدا. ‫- عشق کرد. واقعا ترکوندین.
‫- وای خدا. ‫- آخ!
‫[سرگروه مشوّقان شدن]
‫ببخشید آقای داداش.
‫سلام، چطوری؟
‫حالا که کتابدار منم شدی،
‫قانونا وظیفه داری که ‫توی تحقیقات کمکم کنی، آره؟
‫قانونا آره.
‫آره، گمونم اتحادیه معلمان ‫درمورد چنین مسائلی سختگیرن.
‫شوخی کردم بابا. ‫من که جزو اتحادیه نیستم. چی شده؟
‫- وای، چقدر اعتیاد آوره. ‫- آره.
‫فضای مجازی تبدیل به ابزار حیاتی ‫برای ارتباطات انسانی شده.
‫اینجا رو، یه لاک‌پشت داره ‫یه سنگ رو می‌کنه.
‫- آره. ‫- بکنش، بکنش.
‫آره، به این یکی قلب می‌دم.
‫این کارم می‌شه کرد.
‫باشه، خیلی‌خب. ‫گمونم یاد گرفتم چطوریه.
‫خیلی‌خب.
‫عملا بر اساس لایک‌ها، ‫آدم دنبال‌کننده جذب می‌کنه.
‫اوهوم.
‫پس یه جور رقابت محبوبیته، ‫ولی صرفا به مدرسه محدود نیست،
‫و کل دنیا درگیرشه، ‫و کل دنیا هم توی گوشیته.
‫آره، تقریبا همینه که گفتی.
‫- درسته. ‫- خیلی هم ناراحت کننده‌ست.
‫نه! اتفاقا خیلی هم عالیه. ‫عین میون‌بر زدنه.
‫عجب. خیلی پشیمونم ‫چنین چیزی یادت دادم.
‫ولی راستش رو بگم، ‫یه فضاییه که مردم وانمود کنن...
‫زندگی شخصی‌شون ‫بهتر از چیزیه که واقعا هست.
‫واسه همین چنین عکسی رو با ‫این خانم خوشگله پست کردی؟
‫نه، ایشون دایانا همسر سابقمه.
‫- زن داشتی؟ ‫- قبلا داشتم.
‫- شوخی نکن! سث. ‫- آها.
‫راستش همین شد ‫که اومدم اینجا.
‫جفتمون توی مجموعه ملی ‫واشنگتن کار می‌کردیم،
‫بعد که جدا شدیم، ‫می‌خواستم زندگیم رو عوض کنم،
‫مارتا هم توی هاردینگ بهم ‫پیشنهاد کار داد، این شد که اومدم اینجا.
‫راستش با اینکه نزدیک 40 سالگیمه،
‫واسم افت داشت برگردم دبیرستان، ولی...
‫- دست رو دلم نذار! ‫- واقعا!
‫خب، منم برگردم سراغ ‫غنی‌سازی ذهن جوانان!
‫شوخی کردم. قراره جای ‫معلم هنر رو پر کنم.
‫- بعدا می‌بینمت. ‫- خیلی‌خب.
‫- خیلی‌خب، عه! ‫- خداحافظ
‫یادم رفت اینو بگیرم. ‫خب، مرسی استف.
‫بابا توروخدا!
‫گوشی مثل تاماگوچی دنیای امروزه.
‫خب؟ واقعا دلم گوشی می‌خواد.
‫قول می‌دم زیاد استفاده نکنم.
‫جدی می‌گم واسه امنیت خودمه.
‫اگه منو بدزدن چی؟
‫استفانی، اگه تو رو بدزدن،
‫احتمالا گوشیتو ازت می‌گیرن.
‫مگر اینکه بذارمش توی...
‫احتمالا واسه امنیت خودت چیز خوبیه.
‫واسه همین اینو گرفتم.
‫وای خدا.
‫بابا...
‫- دستت درد نکنه! ‫- قابل نداره.
‫وای تو بهترین بابایی!
‫بابا، واقعا باورم نمی‌شه!
‫سلام بچه‌ها. منم، استفانی.
‫تو اتاقم لش کردم.
‫اصلا بلد نیستم.
‫به‌نظرم بهتره بانوی منتخب ‫مراسم رقص رو برگردونیم مدرسه هاردینگ.
‫هشتگ: فکر_خوب.
‫هشتگ: ایول.
‫به همه بگین. ‫مثل_ویروس_پخشش_کنین.
‫خوبه... خوب شد.
‫یادتون نره برای تم ‫مراسم رقص امسال رأی بدین.
‫بین گزینه‌های... ‫الف: بریجرتون.
‫ب: غرور،
‫و آخرین موردی که لحظه آخر ‫توسط استفانی کانوی اضافه شد،
‫پ: دنیای واقعی، نیو اورلینز.
‫- یادتون نره دموکراسی به رأی شما وابسته‌ست. ‫- چیه؟
‫- وایستا، وایستا، وایستا. ‫- دوستتون دارم!
‫- وای خدا. ‫- می‌خوای بری پیشش؟
‫- خیلی‌خب. ‫- چه خفن.
‫تا مهمونی صبر کنیم ‫که به بقیه بگیم.
‫خاک عالم، دارین مهمونی می‌گیرین؟ یوهو!
‫عه. سلام استفانی. ‫چه خبرا؟
‫می‌خواستم بگم... ‫مشکلی نداریم‌ها.
‫خب؟ حتی با اینکه اون روز ‫گفتی من پیرپاتال و لهجه‌دارم.
‫عه، ناراحت شدی از حرفم؟
‫واقعا معذرت می‌خوام.
‫فقط داشتم به نوعی از...
‫تبعیضی که کمتر مورد توجه ‫قرار گرفته، اشاره می‌کردم.
‫ببین، جدی درکت می‌کنم.
‫ملکه مدرسه، حس می‌کنه دختر جذابه ‫که جدید اومده واسش تهدیده،
‫واسه همین علیه‌اش گارد می‌گیره.
‫سندی و ریزو هم همین بودن. ‫من و مامانتم همین بودیم.
‫من که مادرم نیستم. ‫اصلا هم شبیهش نیستم.
‫پس هرچی بین شما گذشته،
‫هیچ ارتباطی با من نداره.
‫ایول، خب. حالا که دوست شدیم...
‫می‌شه توی اینستا دنبالم کنی؟
‫اول یه علامت «ای» که توی دایره‌ست بذار، ‫بعد بنویس «دختر از کما برگشته جذاب 113».
‫باورت می‌شه؟ 112 تا دختر جذاب دیگه هستن ‫که از کما برگشتن.
‫اوهوم، باشه. ‫آخه خیلی به من درخواست می‌دن.
‫منم کسی رو دنبال نمی‌کنم.
‫چون اگه دنبال کنم، ‫بقیه عصبانی می‌شن.
‫عملا دارم درجهت ‫سلامت روان بقیه فداکاری می‌کنم.
‫ولی توی دنبال‌کننده جمع کردن موفق باشی.
‫خب، وایستا ببینم. ‫تو می‌شه دنبالم کنی؟
‫می‌شه توی اینستاگرام دنبالش کنم؟
‫نه.
‫نمی‌شه.
‫شرمنده دیگه.
‫[دوست پیدا کردن]
‫[دنبال کننده جمع کردن]
‫سلام استف.
‫- یا خدا. ‫- اِم، دارم آموزش آرایش می‌بینم.
‫که بشی شبیه کی؟ ‫دشمن‌های بتمن؟
‫بدجوری دلم دنبال کننده می‌خواد.
‫باورت نمی‌شه چقدر ‫ارزشی که واسه بقیه داری...
‫وابسته به عددیه که ‫روی گوشیت هست.
‫باشه پس، ولی اگه از ‫اینفلوئنسر بودن خسته شدی،
‫موزه تاریخی ملی قراره یک هفته تمام ‫فیلم «برخورد عمیق» رو روی آی‌مکس نشون بده.
‫خب، دوست داری آخر هفته بریم؟
‫باز بریم «برخورد عمیق» رو ببینیم؟
‫ای بابا، من و تو و مارتا همین ‫چند هفته پیش رفتیم دیدیمش.
‫نه، راستش هزار هفته پیش بود.
‫عه. راست می‌گی.
‫هوم، ببین دوست دارم بیام.
‫ولی آخر هفته مهمونی دعوتم.
‫خوبه، می‌شه بگی کدوم شبه؟
‫چون من وقتم کاملا آزاده.
‫راستش فعلا نمی‌دونم،
‫واسه همین نمی‌خوام برنامه بریزم.
‫صحیح.
‫درست متوجه شدم؟
‫واسه این جواب رد دادی ‫چون می‌خوای بری مهمونی که...
‫نه بهش دعوت شدی، ‫نه می‌دونی کِی و کجاست؟
‫آره. خب دیگه، برگردم سراغ آرایشم.
‫خیلی‌خب.
‫چه جیگری شدم.
‫یعنی حتی هر شب یک ساعت، ‫این‌طوری عالی می‌شه.
‫- درستش می‌کنم. ‫- آره.
‫خیلی‌خب.
‫قضیه چیه؟
‫چرا انقدر مشکوک شدین؟ ‫چی؟ وای نگین که...
‫شما دوتا عاشق هم شدین؟ خاک به سرم. ‫عمرا اگه مامان صدات کنم!
‫مارتا می‌گه خیلی از ‫کلاس‌هات عقب موندی.
‫افتادی تو خط کوکائین؟
‫نه.
‫بابا، صرفا دارم همرنگ جماعت می‌شم.
‫تازه فهمیدم هشت تا فیلم جدید ‫از «سریع و خشن» اومده.
‫صرفا می‌خوام اطمینان حاصل کنم ‫که به تکالیف مدرسه‌ات می‌رسی.
‫خب، منم سرم با مسائل خیلی مهمی...
‫مثل دوست پیدا کردن گرم بود.
‫- خب خوبه. واقعا خوبه. ‫- اوهوم.
‫- ولی بازم می‌تونی تکالیفت رو بنویسی. ‫- آره!
‫تو باهوشی استف، ‫همیشه هم بودی.
‫خوشم نمیاد ببینم این ‫شانس دوباره رو حروم کنی.
‫خیلی‌خب پس، من یه راه حلی واسش دارم.
‫این آخر هفته گوشیت توقیفه.
‫- چی؟ ‫- اوهوم.
‫بابا، نکن. پس چطوری زندگی کنم؟
‫ناسلامتی 20 سال بدون غذای ‫درست حسابی زنده موندی.
‫یک هفته گوشی دستت نباشه ‫چیزی نمی‌شه عزیزم.
‫- نه! ‫- بده بیاد.
‫- واقعا جدی می‌گی؟ ‫- آره، واقعا...
‫یعنی کاملا جدیِ جدی می‌گی؟
‫- جدیِ جدی‌ام. ‫- از جدة اومدی؟
‫واقعا جدی‌ام.
‫نه!
‫- گوشیتو بده. ‫- باشه، مال خودت. بیا.
‫کنترل رو دادی.
‫- نه! ‫- عه...
‫- می‌شه چارچوب رو ول کنی عزیزدلم؟ ‫- نه! گوشی خودمه!
‫گوشی رو بده به بابات.
‫نه...
‫لطف کردی مارتای مدیرخانم.
‫وای خدا، لنس و بری ‫چقدر خوشگلن.
‫چقدر بی‌شعورن. همه‌شون دعوت شدن!
‫می‌شه... می‌شه گوشیم رو پس بدی؟
‫وای خدایا.
‫بچه‌ها، این دیگه چه دنیای مسخره‌ایه...
‫که مشوقان رو به مهمونی دعوت نمی‌کنن؟ ‫ای بابا!
‫مگه احمقن؟ مهمونی با ما گرم می‌شه‌ها!
‫عزیز دلم، معلومه که دعوتمون نکردن.
‫- فقط با پیام شخصی دعوت می‌کنن. ‫- آره.
‫فقط افرادی رو که دنبال می‌کنن، دعوت می‌کنن.
‫فقط افراد جذاب و خفن رو دعوت می‌کنن.
‫- آره. ‫- خب، باشه، ولی ما که جذاب و خفنیم.
‫- ممنون. ‫- اِم،
‫وقتی چهار سال به مهمونی دعوتمون نکردن،
‫کاملا مشخصه که نیستیم.
‫الان هم مهمونی گرفتیم دیگه. ‫می‌تونم به بابام بگم یه «دی» بذاره.
‫پیتزای «دی‌ژورنو» رو می‌گم.
‫- آها، آها، آها. ‫- نه، مهمونی واقعی رو می‌گم.
‫نباید تو مهمونی ازم فیلم بگیرن. ‫وقتی نامزد ریاست‌جمهوری بشم،
‫رسانه‌های اعتبارم رو عین ‫الکساندریا اوکاسیو کورتز...
‫با همون فیلم‌ها خدشه‌دار می‌کنن.
‫نه‌خیر.
‫خیلی‌خب بچه‌ها، باید به حرفم گوش بدین، خب؟ ‫دیگه شوخی ندارم.
‫باید برقصیم، ‫آخه باید به همه نشون بدیم...
‫که ما از همه خفن‌تریم.
‫بچه‌ها، وقتی خودم دبیرستانی بودم، ‫همه بچه باحال‌ها باهام بدرفتاری می‌کردن،
‫ولی بعدش نشونشون دادم چقدر خفنم،
‫اون‌قدر خفن شدم ‫که دوست‌پسر باحال‌ترین دختر دبیرستانمون...
‫ولش کرد که با من دوست بشه.
‫- می‌دونین دختره کی بود؟ ‫- کی بود؟
‫- مامان بری بود. ‫- تیفانی رو می‌گی؟
‫دوست‌پسرش هم...
‫بابای بری بود.
‫♪ وای خدایا. ♪
‫چی؟
‫ضمنا، وقتی آدم واسه بابای کسی بخوره، ‫می‌فهمه طرف اون‌قدرها هم ترسناک نیست.
‫- هوم. ‫- خوب شد گفتی.
‫آره، بالاخره...
‫پس همگی نظاره‌گر باشین و یاد بگیرین.
‫- بیاین برقصیم. ‫- خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، می‌تونی پخشش کنی؟ ‫آفرین، چه خوب پخش می‌کنی.
‫♪ دیوانه‌ام. ♪
‫♪ عزیزم، خیلی ازت خوشم میاد. ♪
‫♪ خصوصیت خاصی داری. ‫چه کاری از دستم برمیاد؟ ♪
‫♪ عزیزم، من رو دور خودم می‌چرخونی. ♪
‫- ایول، خیلی‌خب، فازش رو بگیرین بچه‌ها. ‫- ♪ زمین تکون می‌خوره، ♪
‫- ♪ ولی زمین رو حس نمی‌کنم. ♪ ‫- ران و شونه‌تون رو تکون بدین.
‫♪ هر بار که نگاهم می‌کنی، ♪
‫♪ قلبم می‌تپه. ♪
‫♪ کاملا مشخصه... ♪
‫♪ که دلم برات می‌ره. ♪
‫♪ اصلا خوابم نمی‌بره. ♪
‫♪ خیلی هیجان‌زده‌ام. ♪
‫♪ بدجوری دلم رو بردی. ♪
‫♪ وای، وای، وای، دیوانه‌ام، ♪
‫♪ ولی حالم خوبه. ♪
‫♪ عزیزم، شب تا صبح به فکر توئم ‫و خوابم نمی‌بره. ♪
‫♪ وای. ♪
‫♪ ایول. ♪
‫♪ دیوانه‌ام می‌کنی. ♪
‫- ♪ وای. ♪ ‫- بخونین!
‫- ♪ وای، دیوانه‌ام. ♪ ‫- ایول!
‫♪ ایول، ایول. ♪
‫♪ وای، وای. ♪
‫وایستین!
‫♪ وای، وای، ایول. ♪
‫♪ دیوانه‌ام می‌کنی عزیزم. ♪
‫♪ هیجان‌زده‌ام. ‫بدجوری دلم رو بردی. ♪
‫♪ وای. ♪
‫♪ وای خدا، حالم خوبه. ♪
‫♪ عزیزم، شب تا صبح به فکر توئم ‫و خوابم نمی‌بره. ♪
‫خیلی‌خب بچه‌ها، باید برنامه اجرا کنیم.
‫خواهشا واسه بابای من نخور.
‫ولی نگران نباشین. ‫با پرستار مدرسه‌مون صحبت کردم...
‫و الان که سه هفته بیشتر ‫به مراسم فارغ‌التحصیلی نمونده،
‫آمادگی مقابله با همه‌گیری ‫کمبود اشتیاق برای تحصیل رو داریم.
‫کلاس نهمی‌ها خیلی داغونن.
‫اِم، خیلی‌خب. پس بدون اتلاف وقت، ‫بزنیم به افتخار...
‫رئیس انجمن اولیا و مربیان دبیرستان هاردینگ: ‫تیفانی بالبو.
‫سلام!
‫ممنون.
‫ضمنا، می‌دونم ایشون مدیره، هو.
‫هو.
‫ولی بزنین به افتخار خانم رایزر.
‫- بس کن. ‫- ببخشید. ببخشید.
‫خیلی‌خب. چه شب خاصیه ‫که می‌تونیم قبل از ورود فرزندانمون...
‫به دوره بزرگسالی، ‫باهاشون بگذرونیم.
‫خیلی‌خب بچه‌ها، جو سالن خیلی بی‌انرژیه.
‫باید بریم بیرون و سرحالشون کنیم.
‫راستی، این هم بگیر.
‫ها؟
‫- آهنگ رقصمونه. ‫- آها، آره.
‫ممنون که این تامپون کامپیوتری رو آوردی. ‫فرو می‌کنمش تو سوراخش.
‫واقعا همگیتون خیلی خفنین بچه‌ها.
‫- همگیتون خفنین. ‫- آخی!
‫خیلی دوستتون دارم، ‫قراره این هرزه‌ها رو نابود کنیم و...
‫وای، اجرای نهایی مهم فرا رسیده بچه‌ها. ‫اجرای نهایی مهم فرا رسیده.
‫خیلی بهتون افتخار می‌کنم.
‫انرژی دارین که برین بیرون ‫و نظرشون رو عوض کنین؟
‫ضمنا، یادتون باشه ‫دار و ندارم همینه.
‫نکته کوتاهی رو هم بگم: ‫به خاطر وسایل میزآرایی دست‌سازمون،
‫هزینه بلیت مراسم رقص ‫از چهل و هشت دلار به نود و سه دلار رسیده.
‫می‌تونین با «ونمو»، ‫«پی‌پل» یا «زل» پرداخت کنین.
‫خیلی ممنون!
‫ایول!
‫خیلی‌خب. ممنون از والدین.
‫حالا که حرف مراسم رقص شد،
‫چارچوب مراسمات هر مدرسه‌ای ‫تصمیمات درسته،
‫پس بزنین به افتخار ‫«نازنین بولداگ‌ها»ی رادیکالمون...
‫که می‌خوان همین مسئله رو ‫به تصویر بکشن.
‫- آماده‌این؟ ‫- رضایت!
‫♪ ر، ضاد، الف، ی، ت. ♪
‫♪ اگه جفتمون کاملا موافق نباشیم، ‫نه من بهت دست می‌زنم، ♪
‫♪ نه خودت بهم دست می‌زنی. ♪
‫♪ رضایت. ♪
‫ایول!
‫بریم تو کارش! ‫بزنین به افتخار رضایت!
‫♪ باشه. ♪
‫♪ زیادش کن. ♪
‫♪ باشه. ♪
‫- ♪ نه، نه، نه، نه. ♪ ‫- باشه. ♪
‫♪ زیادش کن. ♪
‫♪ نه. ♪
‫♪ نه یعنی نه. ♪
‫آماده‌این ریمیکسش رو هم بشنوین؟
‫♪ یک... ♪
‫♪ دست خودم نیست ‫که این شکلی به دنیا اومدم. ♪
‫♪ تقصیر من نیست که دنبال بدنمی. ♪
‫♪ زنیکه ترش‌رو می‌تونست باهام رفیق شه. ♪
‫♪ حالا دیگه باید ‫بیان احساساتم رو گوش کنه. ♪
‫♪ سریعم، سریع میام. ♪
‫♪ اول شدم، تو آخر می‌شی. ♪
‫♪ گاز می‌دم، گاز می‌دم. ♪
‫♪ تکون می‌خوریم. ♪
‫♪ هیاهو به پا می‌کنیم. ♪
‫♪ عملیش، عملیش، عملیش می‌کنم. ♪
‫♪ عملیش، عملیش، ♪
‫- ♪ عملیش می‌کنم. ♪ ‫- وای خدایا.
‫♪ کمرم درد می‌کنه، ‫سینه‌بندم خیلی تنگه. ♪
‫♪ خیلی دلخوری که توجه همه رو جلب می‌کنم. ♪
‫♪ کمرم درد می‌کنه، ‫سینه‌بندم خیلی تنگه. ♪
‫♪ باسنم می‌لرزه، ‫آره بابا، همین‌طوره. ♪
‫♪ آها، آها، آها، آها، رضایت. ♪
‫- واقعا دستشون رو بردن رو... ‫- خفه شو دیگه. خفه شو.
‫ایول!
‫ایول «بولداگ‌ها»! ایول! یوهو!
‫- خیر سرت پدری‌ها. ‫- یاد قدیم رو زنده کردن. پدرم‌ها.
‫وای.
‫- خاک بر سرم کانوی! ‫- عه!
‫- سلام بلین! وای خدایا! وای خدایا. ‫- یوهو!
‫داشتم رو صحنه تماشات می‌کردم.
‫- خفه شو دیگه. ‫- نه، راست می‌گم!
‫- خفه شو بابا! خودت رو باش! ‫- واقعا؟
‫خودت رو باش. خیلی...
‫یه پا دیلف شدم. خودم می‌دونم. ‫اصلا معلوم نبود، مگه نه؟
‫- هوم. ‫- هوم.
‫راستی، می‌خواستم بگم ‫به نظرم خیلی باحال بود...
‫که وقتی تازه به هوش اومده بودی، ‫خیلی زود سراغ من رو گرفتی.
‫باورت نمی‌شه طی سال‌های اخیر ‫چند بار به یادت بودم.
‫- واقعا؟ ‫- واقعا.
‫خب، با این که تقریبا ‫دچار مرگ مغزی شده بودم،
‫قلبم به خاطر تو می‌زد.
‫خب، ببین، رک و راست بگم: ‫اگه احیانا خواستی...
‫با بلین تجدید خاطره کنی، ‫بهم خبر بده.
‫- باشه، ولی تیف چی می‌شه بلین؟ ‫- ای بابا.
‫دفعه قبلی که جلومون رو نگرفته بود.
‫چی؟ تو که گفته بودی به هم زده بودین.
‫اِم... راستش، نمی...
‫- چیه؟ ‫- شوخی کردم بابا.
‫قانون «خیانت ممنوع»ـت یادم نرفته.
‫آره، واسه همین نمی‌شه ‫با هم باشیم.
‫هنوز نمی‌شه.
‫ولی اگه همون مرد تصوراتم باشی...
‫مطمئنم تصمیم درستی می‌گیری.
‫آها. نه، اِم...
‫وای، خـ...
‫هوم.
‫خداحافظ کانوی.
‫[«اینستاگرام»: ‫چهل و نه هزار کاربر جدید...]
‫[دنبالتان کردند ‫«دختر از کما برگشته جذاب 113»]
‫[#انجمن_اولیا_مربیان_ترکونده]
‫[#ازدحام_دختران]
‫[#رضایت]
‫[دنبال‌کننده پیدا کن]
‫[دل ملت رو به دست بیار]
‫استفانی، می‌شه لطفا بیای پایین؟
‫«استفانی، ما از ستارگان ‫اینستاگرامی چون خودت...»
‫«که عین «هوستس» اصلا نمی‌خوان ‫پیر بشن، حمایت می‌کنیم.»
‫«دوستانت در «کانادا گوس» ‫آرزومند موفقیتت هستن.» چه خفنه!
‫«بیا رفیق بشیم.»
‫پشم‌هام.
‫نمی‌فهمم چه مشکلی داشت. ‫داشتیم می‌رقصیدیم دیگه!
‫استف، مشکلش اینجاست ‫که بهت گفته بودم دیگه چنین کاری نمی‌کنیم،
‫ولی تو باز هم بدون اطلاع من ‫چنین کاری کردی.
‫واقعا عصبانی هستی؟ یا صرفا چون تیف ‫سرت داد زده، این‌طوری می‌کنی؟
‫وای استف!
‫همیشه گفتم نباید بذاری ‫بهت زور بگه.
‫با تیفانی کاری ندارم.
‫این مسئله برام مهمه،
‫آخه کارتون رو صحنه ‫مناسب مدرسه نبود.
‫جلوی حضار از همه‌جا بی‌خبر،
‫وسط رقصی که راجع به رضایت بوده، ‫حرکات جنسی انجام دادین.
‫ولی خودم به خودم رضایت داده بودم...
‫که چنین کاری بکنم.
‫این‌قدر نوک سینه‌ات رو نمال.
‫جریان از چه قراره مارت؟
‫مشوقان که اجازه ندارن برقصن.
‫بانوی منتخب مراسم رقص رو که حذف کردین.
‫کافه‌تریای مدرسه رو هم ‫که عین هاگواترز کردین،
‫ولی جادویی در کار نیست.
‫تعمدا داری سعی می‌کنی ‫اینجا رو داغون کنی؟
‫اولا، خجالت نمی‌کشی؟ ‫عین هاگواترزه، جادویی هم هست.
‫دوما، اینجا که داغون نیست. ‫خیلی قشنگه.
‫اینجا... اینجا قشنگه.
‫تو کما بیشتر از اینجا ‫بهم خوش گذشته بود.
‫تو کما بیشتر از اینجا ‫بهت خوش نگذشته بود.
‫وقتی این شکلی بودم، ‫بیشتر از اینجا بهم خوش می‌گذشت.
‫استفانی.
‫اون موقع خیلی بیشتر از این دبیرستان ‫بهم خوش می‌گذشت.
‫استف، شاید با شنیدن این خبر شوکه بشی، ‫ولی اکثر بچه‌ها از دبیرستان بدشون میاد.
‫نمی‌دونم چرا جوری رفتار می‌کنی ‫که انگار تجربیات متفاوتی داشتیم.
‫دبیرستان که خیلی خفن بود!
‫تو که سال نهم من و سث رو ول کردی ‫که بری دختر باحالی بشی.
‫نه‌خیر، ولتون نکردم. ‫صرفا دوستان بیشتری پیدا کردم،
‫دوست‌پسر هم پیدا کردم.
‫جدی می‌گم، اگه خودت ‫دوست‌پسر می‌داشتی، درک می‌کردی.
‫استفانی، درکش از توانم خارجه، ‫آخه من همجنسگرام.
‫عه، چنین کلمه‌ای رو فقط باید ‫بی‌منظور یا با منظور مثبت...
‫ادا کرد و باید خطاب به کسی باشه که خودش...
‫اوهوم.
‫آها.
‫آره.
‫و همین موضوع باعث شده بود ‫دبیرستان برام عین جهنم باشه.
‫اون موقع به شدت احساس تنهایی،
‫خشم و خطر می‌کردم...
‫که اگه اندکی شخصیت واقعیم رو بروز بدم، ‫تیفانی، بلین...
‫یا خودت تکه پاره‌ام می‌کردین.
‫من؟
‫امکان نداره. اصلا چرا چنین حرفی می‌زنی؟
‫آخه گاهی اوقات اصلا نمی‌شناختمت استف.
‫یا بهتره بگم... نمی‌شناسمت.
‫ببین، بیا...
‫سه هفته بیشتر از سال تحصیلی نمونده.
‫پس بیا این سه هفته رو با نهایت ‫آرامش ممکن پشت سر بذاریم...
‫که بعدش بتونم تابستون برم ‫خونه کنار دریاچه خانواده‌ام.
‫جدول تناوبی از صد و نوزده عنصر تشکیل شده.
‫عه، سلام خوره‌های فضایی. ‫شوخی می‌کنم بابا.
‫احیانا نمی‌خواین این آخر هفته با من و بلین ‫بیاین «تأثیر عمیق» رو تماشا کنیم؟
‫به خاطر همکاریم با «موزه تاریخ طبیعی»،
‫بابت بلیتشون بیست درصد تخفیف می‌دن ‫و بستنی فضایی رایگان هم بهتون می‌دن.
‫پس بیاین و پایان دنیا رو ‫باهامون تماشا کنین.
‫خواهش می‌کنم به خاطر من یادتون بمونه.
‫تو رو که کسی نمی‌خونه.
‫وای پسر، تو رو که اصلا کسی نمی‌خونه.
‫داری با کتاب‌ها صحبت می‌کنی؟
‫- آره بابا، به رشدشون کمک می‌کنه. ‫- هنوز هم خنگولی.
‫- هه. ‫- خب...
‫اِم...
‫هنوز هم می‌خوای «تأثیر عمیق» رو ببینی؟
‫می‌رم پف‌فیل بگیرم.
‫شاید بستنی فضایی سرخ‌شده هم گرفتم. ‫شاید شکلات «میلک دادز» و «ووپرز» هم گرفتم.
‫شاید «جوسی فروت» هم گرفتم. ‫باید چیزهای دخترونه بگیرم.
‫تو چیزی نمی‌خوای...؟
‫اِم، نه بابا، نه، نه، فعلا نرو. ‫یه لحظه همین‌جا بمون.
‫باشه، چرا که نه؟
‫وای خدایا، سث، چقدر متشخصی ‫که می‌خوای بری خوراکی بگیری.
‫وای خدایا، قسم می‌خورم ‫کیرت خیلی بزرگه.
‫- چی گفتی؟ ‫- چی؟ عه، سلام بلین، سلام تیفانی.
‫- سلام! ‫- سلام! واسه چی اومدی اینجا؟
‫چه اتفاقی.
‫اِم، با سث اومدیم سر قرار.
‫دعوتم کرد بیایم بیرون، من هم گفتم:
‫«می‌دونی چیه؟ من که مجردم ‫و خیلی حشری‌ام، پس قبوله.»
‫- مگه نه؟ ‫- آره.
‫واقعا؟
‫ببخشید، عذر می‌خوام. ‫یا سثانی اومدی سر قرار؟
‫خب، اسمم که سث خالیه.
‫آروم باش. شوخی می‌کنم بابا.
‫خب، آره، صرفا اومدیم فیلم ببینیم.
‫ما که نمی‌خوایم بعد از خاموشی سالن...
‫سکس جذابی ‫با رضایت طرفین داشته باشیم.
‫اوهوم. هوم. هوم؟
‫وای! اِم...
‫وای، سث، بیست سال طول کشید ‫و مغزش هم آسیب دید،
‫ولی بالاخره قبول کرد باهات بیاد بیرون. ‫احسنت!
‫باز هم شوخی کردم.
‫- چه بامزه. ‫- بریم صندلیمون رو پیدا کنیم.
‫- ها؟ ‫- بریم صندلیمون رو پیدا کنیم.
‫- باید صندلیمون رو پیدا کنیم. ‫- اون جلوئه، آره.
‫آره.
‫- آره بابا. ‫- «سثانی.»
‫بهم پف‌فیل بده.
‫جدی می‌گی؟
‫آره، خفن باش دیگه. ‫پف‌فیل بنداز تو دهنم.
‫خیلی‌خب.
‫سث!
‫وای خدایا. تو گلوم گیر کرده. ‫وای، دارم خفه می‌شم.
‫- نه، بی‌شوخی... یه «میلک داد» خوردم. ‫- واقعا باهاش خفه شدی؟
‫آره، همین‌جا گیر کرده، ‫ولی اشکالی نداره.
‫خیال کردم داری اوضاع رو خوب جلوه می‌دی.
‫- تیغه‌های کمندی رو شلیک کنین. ‫- تیغه‌ها رو شلیک کردیم.
‫- بس کن. ‫- چیه؟
‫این‌قدر داری استفانی رو با نگاهت می‌کنی ‫که باید بره قرص ضدبارداری بخوره.
‫من که کسی رو با نگاهم نمی‌کنم.
‫خجالت‌آوره. می‌خوای ‫با دکتر ویلبین تماس بگیرم...
‫که باز بری تراپی؟
‫- تراپی که خوش می‌گذره. ‫- خفه شین!
‫برگرد و فیلمت رو تماشا کن زنیکه زشت.
‫حواست به لحن صحبتت ‫با شهروندان مسن باشه.
‫خفه شو بلین.
‫خانم، مجبورم ازتون بخوام ساکت باشین.
‫مشکل که از من نیست.
‫اونجا دارن پورن اجرا می‌کنن!
‫- چی؟ ‫- نور ننداز رو صورت من.
‫تقصیر من نیست. ‫من که کاری نمی‌کنم.
‫ساکت باشین. ‫دارم سعی می‌کنم فیلم رو تماشا کنم.
‫می‌ترسی متوجه اتفاقی نشی؟
‫سیارکه برخورد می‌کنه...
‫و موج عظیمی تیا لئونی ‫و بابای استرالیاییش رو در بر می‌گیره.
‫- ای بابا. ‫- چی؟
‫بی‌خیال دیگه! داستانش رو که بلد بودیم!
‫می‌شه...
‫- شرمنده. ‫- خانم؟
‫اِم...
‫- خانم، باهام تشریف بیارین. ‫- خیلی‌خب، باشه. بلین؟
‫اسم مدیرتون چیه؟
‫جناب؟ به مدیرتون ایمیل می‌زنم.
‫وای!
‫بیست سال گذشته، ولی هنوز هم ‫عاشق تماشای دیوانه شدن تیفم.
‫- واقعا خیلی رضایت‌بخش بود. ‫- اوهوم.
‫خیلی‌خب، تازه درک می‌کنم...
‫واسه چی تو دبیرستان وقتت رو ‫اون همه صرف این کار می‌کردی.
‫- خب، همیشه که نمی‌کردم. ‫- جدی؟
‫صرفا کل سال نهم، دهم ‫و اکثر سال یازدهم چنین کاری می‌کردم.
‫هوم. اوهوم.
‫بگذریم، دبیرستانی که بودیم، ‫مارت چیزی ازت بهم گفته بود.
‫وای خدا. چی گفته بود؟
‫گفته بود دلت پیشم گیره.
‫آره.
‫دبیرستانی که بودیم، ‫خیلی عاشقت بودم.
‫سث!
‫- آره دیگه. ‫- بودی؟ واقعا؟
‫- آره دیگه. ‫- چرا چیزی نگفته بودی؟
‫آخه رفیق بودیم دیگه.
‫- آره. ‫- تو هم با بلین بودی.
‫ضمنا، جفتمون می‌دونیم ‫در اون صورت چه جوابی می‌دادی.
‫شاید بدونیم، شاید هم ندونیم. ‫الان که با هم اومدیم بیرون، مگه نه؟
‫آره، ولی صرفا ‫واسه این اومدیم بیرون...
‫که خیال می‌کردی می‌‌تونی ‫حسادت بلین رو با من برانگیزی.
‫بی‌خیال دیگه استف. ‫من آدم بزرگم.
‫گمون کنم توانایی تشخیص ‫حقه‌های نوجوانانه رو داشته باشم.
‫اصلا این‌طور نیست.
‫بی‌خیال دیگه، همیشه تو دبیرستان ‫با من و مارت همین کار رو می‌کردی.
‫توجه ما رو به کار می‌گرفتی ‫که بچه باحال‌ها بخوان بهشون توجه کنی.
‫اِم، واقعا؟
‫آره.
‫همیشه می‌خواستیم بدونیم اون بچه‌ها ‫تونسته بودن خود واقعیت رو بشناسن یا نه.
‫شخصیت واقعیت رو می‌گم.
‫خب، امشب که واقعا ‫خیلی بهم خوش گذشت.
‫عـ... عذر می‌خوام.
‫نه، ولش کن.
‫خب، برسونمت خونه؟
‫یا می‌تونیم باز هم بیرون بمونیم. ‫فهمیدم می‌شه کجا رفت.
‫وای، خیلی‌خب. ‫اینجا عوض شده‌ها.
‫آها، گمون کنم صرفا چراغ‌هاش رو روشن کردن.
‫- بیا. ‫- خیلی‌خب.
‫بری جانم، باید لطفی در حقم بکنی.
‫می‌خوام سلطان و بانوی منتخب ‫مراسم رقص رو برگردونی.
‫چی؟
‫مامان.
‫نه. چنین چیزی واسه کسی مهم نیست.
‫واسه من که مهمه.
‫می‌خوام استف رو شکست بدی ‫و بانوی منتخب مراسم رقص بشی.
‫خودت گفته بودی چنین کاری ‫جایگاه‌های جنسیتی کهنه رو گرامی می‌داره.
‫خب، دقیقا همین‌طوره، واسه همین باید ‫بانوی منتخب «ووک»ـی باشی.
‫همین الانش یه سری برندها علاقمند شدن...
‫و خیلی مشتاقن.
‫مامان. من چنین کاری نمی‌کنم.
‫ضمنا، کلمات «ووک» و «مشتاق» رو به کار نبر.
‫استف رو به خاطر مامان جونت شکست بده دیگه.
‫بهم مدیونی‌ها.
‫بابت چی؟
‫بابت زنده بودنت.
‫ضمنا، اگه بخوای به نپال سفر کنی، ‫باید چنین لطفی در حقم بکنی.
‫- می‌شه سوالی ازت بپرسم؟ ‫- هوم؟
‫خسته نمی‌شی که همیشه سعی می‌کنی ‫همه ازت خوششون بیاد؟
‫خب،
‫به بانوی منتخب مراسم رقص شدنم می‌ارزه.
‫خب، تا جایی که یادمه، ‫مراسم رقص رو الکی بزرگ کرده بودن،
‫خودت شرکت نکرده بودی ‫و خیلی افتضاح بود.
‫- خاطراتت از مراسم رقص در همین حده؟ ‫- آره، در همین حده.
‫سث! ای بابا، اذیت نکن دیگه.
‫اصلا سعی کردی خوش بگذرونی؟ ‫اصلا سعی کردی رو پست رقص بترکونی؟
‫- برم وسط قر بدم؟ نه بابا! ‫- آره دیگه!
‫فرقی نمی‌کرد، ‫آخه مراسم رقص مهم نیست،
‫بانوی منتخب مراسم رقص ‫که اصلا مهم نیست.
‫ای روانی.
‫اذیت نکن دیگه استف.
‫تو با اراده خودت از کما خارج شدی، ‫اون‌وقت به فکر چنین چیزی هستی؟
‫- از نظر من صرفا تاج نیست. ‫- هوم.
‫وقتی به آمریکا نقل‌مکان کرده بودم،
‫زندگیم دشوار بود.
‫- همون‌طور که یادته، همه مسخره‌ام می‌کردن. ‫- آره.
‫بعدش هم مامان مریض شد.
‫من هم بدبخت شده بودم. ‫خیلی بدبخت شده بودم.
‫ولی می‌دونی قبلا چی می‌گفت ‫که خوشحال بشم؟
‫می‌گفت: «استف، چشمت رو ببند ‫و زندگی بی‌نقصت رو تصور کن.»
‫«اگه بتونی تصورش کنی، ‫می‌تونی بهش برسی.»
‫من هم می‌گفتم: «خفه شو مامان.»
‫حرفش رو باور نمی‌کردم.
‫ولی بعدش فوت شد.
‫بعدش...
‫به کسی نگفته بودم، ولی ‫بیش از همیشه بدبخت شده بودم.
‫ولی بعدش که یه روز سوار ماشین بودیم ‫و دیانا روسو رو دیده بودم،
‫با خودم گفته بودم: «وای، چه خوشحاله.»
‫بانوی منتخب مراسم رقص هم بود،
‫من هم باید جاش رو می‌گرفتم. خب؟
‫خیلی دلم می‌خواست جاش باشم.
‫ضمنا، داشتم موفق می‌شم، ‫ولی یهویی... شترق.
‫رفتم تو کما. ‫از هوش رفتم.
‫بعدش هم باز بدبخت بودم.
‫بعدش با خودم گفتم: «خب...»
‫«باید ببینم می‌تونم صحت ‫حرف مامانم رو اثبات کنم یا نه.»
‫«باید واقعا سعی کنم ‫زندگی بی‌نقصی داشته باشم»، متوجهی؟
‫خیلی‌خب، قطعا فراتر از تاجه. ‫عذر می‌خوام. خیلی بی‌شعورم.
‫نه، نـ...
‫- نه، نیستی. ‫- خیلی‌خب.
‫- وای! ‫- وای! موفق شدی. گرفتیش!
‫وای خدایا، خیلی‌خب.
‫ایول!
‫یوهو، یوهو.
‫- وای خدایا! ‫- مال خودته. دست خودت باشه.
‫می‌خوای باهات تو مراسم رقص شرکت کنی؟
‫بهت قول می‌دم ‫بهمون خوش می‌گذره.
‫خب، من از قبل گفته بودم ناظر مراسم می‌شم، ‫اینه که باشه، بریم.
‫- واقعا؟ ‫- آها.
‫ایول!
‫- چه عالی. ‫- آره.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب. وایستا.
‫- بذار من سعی کنم یه چیزی برات ببرم. ‫- خیلی‌خب. باشه.
‫سال دوازدهمی‌های ‫دبیرستان هاردینگ، دقت کنین،
‫بری بالبو، یعنی لاوز، ‫همین الان...
‫دادخواستی به دستم رسوند...
‫که انتخابات سلطان و بانوی منتخب ‫مراسم رقص رو...
‫مجددا از امسال آغاز کنیم.
‫- چی؟ مجددا برگزار می‌شه! ‫- مراسم رقص رو می‌گن؟
‫وای خدایا!
‫- خفه شین! ‫- وای خدایا!
‫مسلما رازداری در روند انتخابات مدرسه ‫برام خیلی محترمه.
‫- ولی قطعا به تو رأی می‌دم. ‫- شک نکن! می‌بینمت بانوی منتخب!
‫خیلی دوستت دارم!
‫- [چهار روز تا مراسم رقص] ‫- [به بری لاوز رأی بدین]
‫باورت می‌شه؟
‫بالاخره ممکنه تاریخ‌سازی بشی.
‫اولین نفری می‌شی که دو بار ‫انتخابات بانوی منتخب رو باخته.
‫لقمه بزرگ‌تر از دهنت برندار استف.
‫- هرزه خانم. ‫- چی گفتی؟
‫هیچی بابا.
‫جنده خانم.
‫الان چی خطابم کردی؟
‫- هیچی. ‫- کس‌پشمالو.
‫- تن‌فروش خانم. ‫- منی‌خور خانم.
‫چه همسر بدبختی هستی.
‫چی گفتی؟
‫چیزی نگفتم، ‫ولی خودت شنیدی.
‫وای خدایا.
‫دعوت‌نامه مهمونی مراسم رقص تو خونه بریه.
‫- دعوت‌نامه است؟ ‫- گوشیت رو ببین!
‫وای خدایا! دعوتم کردن!
‫- باورت می‌شه؟ ‫- دعوت شدیم!
‫- دی‌جیشون استیو آئوکیه. ‫- خیلی باحاله، نه؟
‫استیو آئوکیه؟ ‫خیلی باحاله!
‫وای خدایا!
‫استف، استف، احتمالا نریم، ‫آخه ورودیش پنجاه دلاره.
‫- آره بابا. ‫- خیلی زیاده.
‫این‌قدر پول ندارم.
‫چرا نگفته بودی خونه خودمونه؟ ‫شراب هوس‌زائه رو می‌گرفتم دیگه.
‫خبر نداشتم.
‫سلام بچه‌ها.
‫با افتخار اعلام می‌کنم...
‫که قراره بهترین و خفن‌ترین مهمونی ‫بعد از مراسم رقص رو برگزار کنم...
‫که جاش فوق‌سریه.
‫برخلاف مهمونی بری، ‫ورودی نمی‌خواد.
‫قراره خیلی خفن بشه.
‫پس عکس برگ رأیتون به من ‫تو انتخابات بانوی منتخب رو برام بفرستین...
‫که جزئیاتش رو براتون بفرستم.
‫از نظر خودم هم خیلی غیرعادیه جناب.
‫استفی!
‫نمی‌خوای کمی بجنبی؟
‫آبجو می‌خوری؟
‫اِم، چرا که نه؟
‫اشتباه جواب دادی خفن خان.
‫خیال کردی می‌ذارم وقتی مستی ‫دخترم رو سوار ماشینت کنی؟
‫آها، خب، راستش، با ماشین من نمی‌ریم. ‫«لیفت» می‌گیریم.
‫آها، ایول.
‫البته گمون کنم استفانی ترجیح می‌ده ‫مراسم رقصش رو...
‫با احمقی مست نگذرونه.
‫من که یکی بیشتر نمی...
‫نه، راستش، نمی‌خوام. ‫اصلا شاید آب خوردم.
‫با خودت کاندوم نیاوردی؟
‫اِم، نه.
‫هوم. خیال نمی‌کردم لازم بشه ‫چنین صحبتی بکنیم، ولی، اِم...
‫خودت می‌دونی که سکس بدون کاندوم ‫گاهی اوقات منجر به بارداری می‌شه؟
‫- استفی؟ ‫- آماده‌ای که بابای مسنی باشی؟
‫ببخشید، یعنی دلتون می‌خواد ‫با دخترتون سکس کنم؟
‫- یا... ‫- الان چه سوالی کردی؟
‫- اِم... ‫- خیلی‌خب، آماده شدم!
‫انتخاب مامان حرف نداشت.
‫آره.
‫می‌ریم مراسم رقص.
‫- وای خدایا. بس کن بابا. ‫- چیزی نگو.
‫بس کن بابا. ‫داری آبروم رو می‌بری.
‫دوربین رو کمی بالاتر بگیر.
‫بابا، داری خیلی عکس می‌گیری، ‫ولی بیشتر بگیر، بیشتر بگیر.
‫مدل گروه‌های پسرانه وایستیم.
‫خیلی‌خب بابا، بسه.
‫- می‌شه چندتا تکی هم ازم بگیری؟ ‫- آها.
‫[مراسم رقص 2022 دبیرستان «هاردینگ»]
‫چه شب بی‌نقصیه.
‫- آره. ‫- ای زنیکه کثافت.
‫داره تو انتخابات تقلب می‌کنه.
‫آدم بزرگه بابا. ‫خودش رو این‌قدر حقیر نمی‌کنه.
‫وایستا.
‫سلام تیفانی.
‫- وای خدا جون. ‫- سلام استف!
‫غافلگیر شدم که تو هم اومدی.
‫مگه معمولا شنبه شب‌ها خونه نمی‌شینی ‫و دندون تیز نمی‌کنی؟
‫راستش، صرفا می‌خواستم بگم...
‫اگه بخوای نجیبانه رفتار کنی، ‫باید عین باقی دانش‌آموزان...
‫به بری رأی بدی.
‫عه.
‫- که این‌طور؟ ‫- اوهوم.
‫خب، من که همیشه نجیبانه رفتار می‌کنم.
‫به بری رأی می‌دم. ‫املاش عین اسم همون پنیره است؟
‫ب، ر، ی.
‫هوم.
‫جالبه.
‫وای.
‫آره. بنداز همین تو.
‫بفرما.
‫خیلی اعتماد به نفس دارم.
‫- به خودم رأی بدی‌ها. ‫- باشه بابا. آها. آها.
‫سلام سثانی.
‫خودت می‌دونی که شرایط ‫بانوی منتخب شدن رو نداری دیگه؟
‫درسته، ندارم. ‫صلاحیت بانوی منتخب شدن رو ندارم.
‫احتمالا خودت هم خیلی ناراحتی ‫که صلاحیتش رو نداری.
‫آروم باش تیف.
‫شوخی می‌کنم بابا.
‫- بامزه بود. ‫- بامزه بود. شوخی بود دیگه. آره.
‫شوخی بود.
‫نابود می‌شه.
‫خداحافظ.
‫- وای خدایا، چه خوشگله. ‫- اوهوم.
‫وای خدایا، استف! اومدی!
‫وای، چه خارق‌العاده شدین. ‫حرف ندارین!
‫مرسی. می‌خوای بریم ‫غرفه عکاسی رو بترکونیم؟
‫وای خدایا، بس کنین. ‫تغییرات اقلیمی ایجاد کردین‌ها.
‫اِم، من باید برم رأی جمع کنم. ‫نمی‌دونم دیدین یا نه،
‫ولی مامان بری داره سعی می‌کنه ‫تو انتخابات تقلب کنه.
‫وای! عمرا!
‫من سرکوب آرا رو برنمی‌تابم.
‫- ما می‌ریم به همه خبر می‌دیم. ‫- برین کافه‌تریا.
‫- خداحافظ. ‫- می‌بینیمت؟
‫کسی احساس جداافتادگی نمی‌کنه؟ ‫خیلی‌خب.
‫همه رو پیست رقص جا می‌شن،
‫حتما هم لازم نیست دو نفری برقصین. ‫خودم معمولا تنهایی می‌رقصم. حال می‌ده.
‫سلام عزیزم، من رو باش. راستش، ‫وقتی بانوی منتخب شده بودم،
‫همین پیراهن تنم بود. ‫هنوز اندازه‌امه.
‫چیزی نمونده بود همین پیراهن رو بپوشم،
‫ولی خوشحالم که نپوشیدم، ‫آخه خیلی خوشگل شدین.
‫- آخی. ‫- داری چیکار می‌کنی؟
‫رئیس انجمن اولیا و مربیانم ‫و دارم وظیفه‌ام رو انجام می‌دم...
‫و رو جعبه آرا نظارت می‌کنم؛
‫ضمنا، یه حسی بهم می‌گه ‫پیروزیت قطعیه.
‫چشمک.
‫بالاخره اگه شکست بخوری ‫که نمی‌تونی بانوی منتخب «ووک»ـی باشی.
‫راستی، یادم افتاد، ‫این فهرست برندها رو بگیر؛
‫خیلی خوشحال می‌شم ‫در حین سخنرانی پیروزیت...
‫همین‌جوری بهشون اشاره کنی.
‫هر کدوم رو که بگی، ‫ده هزار دلار می‌گیریم.
‫اگه نتونستی به «پپ بویز» ‫اشاره کنی، اشکالی نداره.
‫زیاد به کارمون نمیان.
‫لطفا سعی کن یادت باشه ‫که الان مراسم رقص منه، نه تو.
‫سلام بچه‌ها.
‫اِم، بچه‌ها، صرفا به اطلاعتون می‌رسونم ‫که انتخابات بانوی منتخب هنوز در جریانه...
‫و به نظرم اتفاقی...
‫خاک بر سرم کانوی، خیلی...
‫جذاب شدی.
‫وای خدایا، اومدی اینجا. ‫یعنی، اِم...
‫اومدی.
‫معلومه که اومدم. بیست سال منتظر بودم ‫این پیراهن رو به تنت ببینم.
‫خدایا، چه زیبایی.
‫این چیه؟ می‌شه این رو باز کنم؟
‫- اِم... ‫- به کارت نمیاد.
‫هنوز از بانوهای منتخب خوشم میاد، مگه نه؟
‫خب، اگه رأی کافی نیارم، ‫احتمالش هست با دخترت سکس کنی.
‫ها؟
‫- نه، من که چنین کاری نمی‌کنم، ولی... ‫- نه. معلومه. ببخشید. آره.
‫ما رو باش. سـ...
‫سرنوشت ما با هم بودنه. ‫با همدیگه بی‌نقصیم. قبول کن.
‫ما رو واسه همدیگه ساختن.
‫- بلین؟ ‫- چیه؟
‫به نظرم کار درستی نیست. ‫داری اشتباه می‌کنی.
‫نه، نه. از من بشنو. اشتباهم ‫دعوت از تیف به مراسم رقص بود.
‫وایستا. نه بلین. شوخی ندارم.
‫سث.
‫سث؟
‫آهای سث! سث، آهای! ‫خودم می‌دونم چطور جلوه می‌کرد،
‫ولی بهت قول می‌دم اشتباه برداشت کردی.
‫عین نوجوان‌ها گولم زدی استف.
‫ضمنا، می‌دونی چیه؟ ‫تقصیر خودمه که باور کردم عوض شدی.
‫خیلی‌خب، لحظه مهم فرا رسیده ‫فارغ‌التحصیلان 2022!
‫خیلی‌خب، دلیل اینجا جمع شدنمون ‫و تنها دلیل حضورمون در این مراسم...
‫- نه‌خیر. ‫- اینه که... نه‌خیر، همینه...
‫که نتایج انتخابات مراسم رقص به دستم رسیده.
‫سلطان منتخب مراسم رقص 2022ـمون ‫با آرای ناشناس...
‫لنس هریسونه.
‫ایول!
‫وای خدایا!
‫برنده انتخابات بانوی منتخب ‫هم علی‌رغم این که شما 327 نفر...
‫بیشتر نیستین، ‫بیش از هزار رأی آورده.
‫ولی همین الان به اطلاعمون رسوند...
‫که از انتخابات انصراف داده.
‫چی؟
‫- خیلی‌خب، خلاصه که... ‫- بری.
‫بانوی منتخب مراسم رقص 2022ـمون...
‫استفانی کانویه.
‫اشتباهی شده. نه، نه، نه.
‫ایول استف! باورم نمی‌شه!
‫ای خدا!
‫استفانی! ‫استفانی! استفانی! استفانی!
‫استفانی!
‫نه! نه!
‫استفانی! ‫استفانی! استفانی! استفانی!
‫حالا وقتشه که سلطان و بانوی منتخبمون برقصن.
‫وای خدایا!
‫- وای خدایا! ‫- چی؟
‫بس کنین.
‫مهمونی بعد از مراسم ‫با موسیقی زنده تو خونه بری برگزار می‌شه.
‫هدیه‌مون رو هم لو می‌دم، ‫هدفون «بیتس بای دره» هدیه می‌دیم!
‫بری، بهشون می‌گی؟
‫آهای بچه‌ها، ‫مهمونی بعد از مراسم...
‫خونه استف برگزار می‌شه. ‫اونجا می‌بینمتون.
‫وایستا ببینم، چیکار می‌کنی؟ ‫خونه‌مون رو واسه مهمونی آماده کردیم.
‫استیو آئوکی تو اتاق ‫نشیمنمون نشسته.
‫می‌خوام بهش چی بگم؟
‫چه بدونم. بهش بگو بانوی منتخب نشدی.
‫خاک بر سرم. خاک بر سرم.
‫برو بالا! برو بالا! ‫برو بالا! برو بالا! برو بالا!
‫نه!
‫سلام. می‌خوام مهمونی ‫پر سر و صدایی متشکل از دبیرستانی‌ها رو...
‫گزارش بدم که کلی از افراد ‫زیر سن قانونی مشروب می‌خورن.
‫ضمنا... وای خدایا!
‫گمون کنم مهمونی رو ‫شخص بزرگسالی برگزار کرده.
‫ایول!
‫اینجا رو جانت!
‫قر بده!
‫- نه، ازم فیلم نگیر! ‫- واسه چی؟
‫رسانه‌ها سعی می‌کنن اعتبارم رو ‫باهاش خدشه‌دار کنن.
‫وایستا ببینم، نه.
‫- به درک! به درک! فیلم بگیر! فیلم بگیر! ‫- باشه. باشه.
‫آره، بگیر دیگه، آره. ‫درسته عوضی‌ها. منم، رئیس‌جمهور!
‫- ایول! ‫- فرجم رو بخورین بابا!
‫وای خدایا، این دندون کیه؟
‫وای، پشم‌هام.
‫پلیس اومده!
‫- کجاست؟ وایستین. خیلی‌خب، وایستین... ‫- خداحافظ استفانی.
‫نه. وای خدایا.
‫وای خدایا، سلام مارتا، ‫همین الان می‌خواستم بهت زنگ بزنم.
‫استف، آخه با خودت چه فکری کرده بودی؟
‫خودت گفته بودی ‫می‌تونم اینجا مهمونی بگیرم.
‫شوخیت گرفته؟ ‫بیست سال پیش گفته بودم.
‫تازه، حتی اون موقع هم ‫نمی‌خواستم مهمونی بگیری.
‫اصلا من رو در نظر گرفته بودی؟
‫چنین کاری خیلی غیرقانونیه.
‫وای خدایا، راجع بهم ‫مستند «نتفلیکس»ـی می‌سازن.
‫خب، وایستا ببینم. ‫خیلی‌خب، فکرش رو بکن.
‫ممکنه خیلی باحال بشه.
‫ممکنه خیلی خفن بشه.
‫ببین چقدر به نفع «ببر پادشاه» تموم شد.
‫نه‌خیر.
‫نه‌خیر، اصلا خفن یا باحال نیست.
‫ای خدا، عین دوران دبیرستانی.
‫- یعنی مشروب نمی‌خوری؟ ‫- نه‌خیر، مشروب نمی‌خورم!
‫باید بزرگ شی!
‫تو نوجوان نیستی!
‫خودم می‌دونم نیستم. آدم بزرگم. ‫می‌خوای همین رو بشنوی؟
‫آره، من سی و هفت ساله‌ام ‫و کلاس دوازدهمم.
‫به نظرت خودم نمی‌دونم ‫بازگشت به دبیرستان...
‫با چنین جسمی چقدر مسخره است؟
‫دیگه می‌خواستم چیکار کنم؟
‫- دیگه چی داشتم؟ ‫- من رو داشتی، سث رو داشتی.
‫بقیه تونسته بودن ‫زندگی خودشون رو بکنن.
‫من هم باید یهو در زمان سفر کنم؟
‫دیگه اصلا اجازه ندارم اشتباه کنم؟
‫اشتباه کردن...
‫با اذیت کردن تعمدی ‫افرادی که براشون عزیزی فرق داره.
‫تو ما رو از خودت روندی.
‫اون‌ها که دوستت نبودن. ‫ما دوستت بودیم.
‫تو واسه ما عزیز بودی.
‫ما بودیم که اومده بودیم بیمارستان.
‫اون‌ها اصلا نیومده بودن بیمارستان. ‫هیچ‌کدومشون نیومده بودن.
‫باورم نمی‌شه ‫که چنین حرفی می‌زنی.
‫من که کلی کارت تبریک تولد گرفته بودم.
‫اصلا نگاه کردی ‫ببینی از طرف کی بودن؟
‫کمکم کنین. ای خدا.
‫خورش کاری بالا آوردی؟
‫دیگه حرفی ندارم. خودت تنهایی برو خونه.
‫سلام سث.
‫بالاخره اومدی.
‫دیدم استفانی رو تو «اینستا» دنبال کردی.
‫نمی‌خوای بدونی ‫تو مهمونی‌ای که خودت...
‫به اطلاع پلیس‌ها رسوندی ‫دستگیر شدم یا نه؟
‫می‌دونم کار تو بود.
‫به نظرت این کارها رو ‫واسه سرگرمی خودم می‌کنم؟
‫این‌طوری مواظبتم.
‫امشب می‌تونستم صد هزار دلار به جیب بزنیم.
‫می‌تونستیم پولش رو به دانشگاهی اهدا کنیم ‫تا ثبت‌نامت کنن.
‫که خودت بتونی تو وبلاگت بنویسی...
‫دخترت دانشجوی یکی از ‫دانشگاه‌های «آیوی لیگ» شده؟
‫آها، خب، لابد مجبورم خودم قبول بشم دیگه.
‫می‌خوام زندگیت عین خودم...
‫بی‌نقص باشه.
‫زندگی بی‌نقص اینترنتی...
‫وقتی آدم تو زندگی واقعیش بدبخت باشه، ‫به هیچ دردی نمی‌خوره.
‫ما که بدبخت نیستیم.
‫چرا، هستیم.
‫ضمنا، درست می‌گفتی مامان.
‫هیچ فرد نخبه‌ای ‫بیش از صد نفر رو دنبال نمی‌کنه.
‫در نتیجه، باید تو رو حذف کنم.
‫دماغت سوخت.
‫خانواده‌تون خیلی داغونه‌ها.
‫مهمونی می‌گیریم یا نه؟ ‫باید یه ساعت دیگه برم جای دیگه‌ای.
‫می‌دونی چیه؟ گور بابات استیو آئوکی.
‫توهین نباشه، ‫ولی عین بانوان منتخب مراسم رقص شدی.
‫پشم‌هام، تو دیانا روسویی؟
‫آره. همدیگه رو می‌شناسیم؟
‫وای خدایا. نه. یـ... یعنی... ‫خب، خودم می‌شناسمت.
‫تو دبیرستان «هاردینگ» خیلی مشهوری.
‫بانوی منتخب مراسم رقص شدی ‫و زندگی بی‌نقصی داشتی.
‫زندگی بی‌نقص؟
‫آها. اِم، بذار ببینم، اِم...
‫قبل از سی سالگیم طلاق گرفتم ‫و شوهرم به خاطر باریستایی...
‫بیست و یک ساله که دو ماهیچه شکم ‫بیشتر از من داشت، ولم کرد.
‫بعدش هم نه اعتباری ‫تو حسابم داشتم،
‫نه استعداد کاری رو داشتم.
‫اگه از من می‌شنوی، ‫اون تاج رو همین الان بنداز دور.
‫می‌دونی چی از بانوی منتخب شدن نصیبم شد؟
‫یاد گرفتم اسپری برنزه رو ‫درست بزنم...
‫و هر بار که موهام رو ‫درست می‌کنم،
‫با سفیدکننده مسموم نشم.
‫خب، این هم خودش مهارتیه.
‫آره.
‫ولی تصور کن اگه می‌رفتم دانشگاه،
‫چه مهارت‌های بیشتری ‫یاد می‌گرفتم.
‫نمی‌دونم در اون صورت ‫الان کجا بودم،
‫ولی مطمئنم تو دانشگاه منطقه‌ای ‫کلاس برنمی‌داشتم...
‫و با داشتن دو شغل، ‫دنبال پول اضافه نبودم.
‫فقط مشتاق همینم ‫که شب‌ها شلوارم رو دربیارم.
‫وای خدایا. ‫من هم همین کار رو می‌کنم.
‫- حس خیلی خوبی داره، نه؟ ‫- آره. اصلا انگار...
‫آره.
‫ولی می‌ارزه، آخه قراره مدرک بگیرم،
‫قراره کار داشته باشم ‫و خیلی خوب می‌شه.
‫ضمنا، اولین باره که به عمرم ‫جای یاد کردن از گذشته،
‫بابت آینده هیجان‌زده‌ام.
‫بزنین به افتخار «نازنین بولداگ‌ها»ی هاردینگ ‫که جایزه هم بردن!
‫[امیدواریم تولد سی و پنج سالگیت ‫مفرح و شگفت‌انگیز باشه!]
‫عه. پس اینجایی.
‫همه‌چی مرتبه؟
‫چیزی می‌خوری؟
‫گرسنه نیستم.
‫اذیت نکن دیگه. بیا پیشم بشین. ‫با بابای پیرت صبحانه بخور.
‫هنوز نمی‌دونی تو مراسم ‫فارغ‌التحصیلی کجا می‌شینی؟
‫رو باسنم می‌شینم دیگه؟
‫صرفا می‌خوام رو صندلی مناسبی بشینم ‫که بتونم ببینمت.
‫تو مراسم فارغ‌التحصیلی شرکت نمی‌کنم بابا.
‫سث و مارتا حاضر نیستن ‫باهام صحبت کنن...
‫و گمون نکنم بقیه هم بخوان شرکت کنم.
‫خب، من که می‌خوام شرکت کنی.
‫تو حساب نیستی.
‫چرا، هستم.
‫من حسابم.
‫خودم می‌دونم هر بار ‫که مامان ازت تعریف می‌کرد،
‫می‌گفت چقدر شگفت‌انگیزی،
‫چقدر زیبایی، چقدر خارق‌العاده‌ای، ‫چشم‌غره می‌رفتی...
‫و حس می‌کردی چون مامانته، ‫مجبوره این حرف‌ها رو بزنه،
‫ولی واقعا می‌خواست ‫چنین حرف‌هایی بزنه،
‫آخه از صمیم قلب باورشون داشت.
‫یکی از آخرین حرف‌هاش به من ‫این بود که اطمینان حاصل کنم...
‫یاد بگیری محبت دیگران رو قبول کنی.
‫من هم تک‌تک روزهایی رو که تو کما بودی، ‫با خودم می‌گفتم گند زدم یا نه،
‫خلاصه که... بذار رک و راست بگم.
‫وقتت رو تلف نکن و به افرادی ‫که بیش از همه دوستت دارن،
‫نگو تو حساب نیستی.
‫فقط همون افراد مهمن.
‫مرسی بابا.
‫خواهش.
‫خیلی‌خب، خودم می‌دونم باید ‫یه سری موارد رو شفاف‌سازی کنم، اینه که...
‫با خودم گفتم بهترین راهش همینه.
‫بچه‌ها، من گند زدم ‫و واقعا باید عذرخواهی کنم.
‫اولا، واسه دو شخصی ‫که بیش از همه...
‫براشون عزیز بودم ‫و وقتی تازه از استرالیا...
‫اومده بودم و خنگول بودم، ‫ازم حمایت کرده بودن و حتی...
‫وقتی اصلا بهشون توجه نمی‌کردم، ‫هوام رو داشتن و به دلیلی...
‫اصلا ازم ناامید نشدن، دوست نامناسبی بودم.
‫مهم نیست تعداد رفقا، لایک‌ها ‫یا دنبال‌کنندگان کی بیشتره.
‫اگه آدم یکی دو دوست خفن داشته باشه...
‫که حتی وقتی خیلی بی‌شعور می‌شه، ‫هواش رو داشته باشن،
‫دیگه چیزی کم نداره.
‫می‌ارزه آدم واسه چنین چیزی بجنگه،
‫پس گور بابای حرف مردم.
‫آره، گور بابای محبوب بودن. ‫گور بابای باحال بودن.
‫گور بابای همه این چیزها.
‫استفی، عفت کلام داشته باش.
‫مسلما خودم اصلا قصد نداشتم ‫فارغ‌التحصیل شدنم رو بیست سال عقب بندازم،
‫ولی فارغ‌التحصیلان 2022 ‫چیزی رو اولین بار...
‫تو دبیرستان متوجه نشده بودم، حالیم کردن.
‫بایگانی مدرسه جور شد!
‫حالیم کردن تک‌تکمون منحصر به فردیم ‫و همین موضوع خیلی خفنه.
‫واسه چی وقتی می‌شه منحصر به فرد باشیم، ‫همرنگ جماعت بشیم؟
‫خلاصه الان می‌خوام کاری رو بکنم...
‫که کاش بیست سال پیش جرئتش رو داشتم،
‫می‌خوام خود واقعیم باشم.
‫آره خب، هنوز هم می‌ترسم ‫اگه خود واقعیم رو به همه بروز بدم،
‫افراد نامناسبی مسخره‌ام کنن.
‫ولی جور دیگه‌ای نمی‌تونم ‫خودم رو به افراد مناسب نشون بدم.
‫همون افراد بیش از همه برام عزیزن.
‫بزرگ‌ترین خواسته‌ام همینه ‫که این افراد من رو ببخشین.
‫قطعش کن بابا. قطعش کن.
‫تموم شد.
‫قطعش کن دیگه بابا! قطعش کن.
‫شرمنده.
‫خیلی قشنگ بود.
‫سلام تیف.
‫دختر می‌گه اگه نیام و ازت عذرخواهی نکنم،
‫آنبلاکم نمی‌کنه.
‫- بی‌شوخی؟ ‫- خلاصه...
‫اِم...
‫بابت کل اعمالم و بابت این که قبلا...
‫عین آشغال باهات رفتار می‌کردم، ‫عذر می‌خوام.
‫تیف، تو که نباید سعی کنی ‫رابطه‌ات رو با من بهبود ببخشی.
‫تو و بلین دختر خفنی دارین...
‫که خیلی از خودم و خودت ‫باهوش‌تر و باحال‌تره.
‫این‌قدر باهاش رقابت نکن.
‫به همگیتون می‌رسه.
‫به همگیمون می‌رسه.
‫لزومی نداره با همدیگه دعوا کنیم.
‫درست می‌گی.
‫واقعا بابت همه‌چی...
‫خیلی...
‫عذر می‌خوام.
‫باشه.
‫عذرخواهیت رو قبول می‌کنم.
‫- خیلی‌خب. ‫- تیف، وایستا، اِم...
‫من همیشه به مهمون‌هام هدیه می‌دم.
‫- وایستا. ‫- چه...
‫- یه... یه لحظه وایستا. ‫- چه کار نازی می‌کنی.
‫مال تو.
‫- خیلی ممنونم. ممنون. ‫- مرسی که تشریف آوردی.
‫لنس هریسون.
‫وای خدایا.
‫- صرفا می‌خوام از مامان‌بزگم تشکر کنم... ‫- نه، نه، نه، نه.
‫صرفا جهت اطلاعتون می‌گم ‫که دیگه چنین کاری نکنین. خیلی‌خب.
‫بریتنی جین بالبو.
‫- ایول بری! ‫- ایول عزیزم!
‫ایول بری!
‫استفانی ماری کانوی.
‫دختر منه‌ها!
‫اِم، آها...
‫بیا. بابت خساراتیه ‫که به خونه کنار دریاچه‌تون وارد شد.
‫این رو از کجا آوردی؟
‫کاشین کروکیم رو فروختم. ‫وقتشه که بزرگ بشم.
‫آخی.
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫آخی، مرسی مارت.
‫خیلی خوش‌شانسم که دوستمی.
‫تبریک می‌گم استف.
‫مرسی.
‫خب، جهت اتمام مراسممون، ‫از نماینده فارغ‌التحصیلان 2022،
‫جانت سینگ، دعوت می‌کنم بیاد بالا.
‫- بفرمایین. ‫- ممنون!
‫ایول جانت!
‫خیلی‌خب، ببینین.
‫هوا خیلی گرمه، ‫مراسممون هم خیلی طولانیه.
‫اینه که یه چیز بیشتر نمی‌گم.
‫شما با شخصیت دبیرستانتون تعریف نمی‌شین.
‫ضمنا، می‌خوام آغاز به کار ستاد انتخاباتی...
‫ریاست‌جمهوریم رو رسما اعلام کنم.
‫سال 2040 بهم رأی بدین.
‫هورا!
‫در نهایت، از همگیتون یه سوال دارم.
‫- آماده‌این...؟ ‫- ♪ آماده‌این... ♪
‫- ♪ که «نازنین بولداگ‌ها»ی... ♪ ‫- که «نازنین بولداگ‌ها»ی...
‫- ♪ هاردینگ رو ببینین؟ ♪ ‫- هاردینگ رو ببینین؟
‫نه بابا. آهنگ رقص استفانی رو گذاشتن؟
‫- آماده‌این؟ ‫- خیلی‌خب!
‫♪ ما بولداگیم، همه‌اش پارس می‌کنیم، ‫پارس می‌کنیم. ♪
‫♪ کسی توان شکستمون رو نداره. ‫نه‌خیر، خیلی سختیم. ♪
‫- دستت قویه! ‫- ♪ آره، آره. ♪
‫♪ تا تهش مبارزه می‌کنیم، ‫اومدیم که برنده بشیم. ♪
‫♪ آها، ایول. ♪
‫خیلی‌خب، باید برم.
‫آهنگ کلی کلارکسونه!
‫♪ ما بولداگیم، همه‌اش پارس می‌کنیم، ‫پارس می‌کنیم. ♪
‫♪ کسی توان شکستمون رو نداره. ‫نه‌خیر، خیلی سرسختیم. ♪
‫♪ ما بولداگیم، ‫خیلی جذابیم. ♪
‫♪ کسی توان شکستمون رو نداره، ‫آخه سرسختیم. ♪
‫♪ آره، آره، تا تهش مبارزه می‌کنیم. ♪
‫♪ اومدیم که برنده بشیم. ♪
‫♪ آره بابا. ♪
‫♪ آها، آها، آها، آها، آها. ♪
‫وای خدایا! وای خدایا!
‫خب، با هم بریم بیرون؟
‫معلومه دیگه.
‫♪ بعضی‌ها می‌گن شبیه بابام هستم. ♪
‫♪ ای وای. ♪
‫♪ آها، آها. ♪
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اينستاگرام سايت .:: @BcMovie_co ::.
‫کیه که واسه شب سرنوشت‌سازش ‫دلش یه «هامر» نخواد؟
‫من که دلم نمی‌خواد.
‫عاشق ناف‌بازی‌ام.
‫خیلی دلم می‌خواد دو مرد مسن چرم‌پوش ‫روم تف کنن و تحقیرم کنن.
‫به هیچ وجه. اصلا... سکس نداشتم.
‫- بس کنین. ‫- باشه، خیلی‌خب دیگه.
‫اعلامیه اولیه.
‫اعلامیه ثانویه.
‫دارم قلب ترسیم می‌کنم.
‫مگه چیکار می‌کنم؟ ‫دارم قلب ترسیم می‌کنم دیگه.
‫به برنامه «خانه کتاب» ‫با اجرای سم ریچاردسون خوش اومدین.
‫اوپا گانگنام استایل.
‫- اوپا. اوپا. ‫- اوپا گانگنام استایل.
‫آره، خیلی سریعه.
‫واقعا دلم می‌خواد برم دانشگاه. ‫خب، باید چیکار کنم؟
‫حاضرم هر کاری بکنم. ‫- منظورم این نـ...
‫عه.
‫شرمنده، صرفا... آره... ‫منظورم این بود... که هرکاری می‌کنم.
‫نه، نمی... شرمنده. ‫منظوری نداشتم. یعنی...
‫وای خدایا. منظورم این بود که هر کار...
‫- وای خدایا. ‫- غیرجنسی‌ای می‌کنم.
‫آها، خوبه، خوبه. تا مجبور نشدی ‫به فکر اون کارها نباش.
‫ضمنا، اگه می‌خوای کلا چنین کاری بکنی، ‫برو تو کارش،
‫ولی من رو انتخاب نکن. ‫من اصلا سکس بلد نیستم.