"زیرنویس اختصاصی از بی سی موویز"
بی سی موویز، مرجع دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده BcMoviez.Com t.me/BcMoviez
آتش‌بازی
- هی، عمو؟ - صدا نده!
هیس، توتو.
اینو بگیر.
باشه...
لعنتی!
در رفت.
- عمو؟ - ساکت، گاله رو ببند!
شنیدی، نینو؟
- آره. - بیا جیکمون درنیاد.
کجاست؟
اوناهاش، عمو!
هیس!
تکون بخور.
نگاه کن...
گرفتیش.
زدیش!
دیدی؟ بدو بیا.
توتو، خایه داری یا مثل سوسولا می‌ترسی؟
- برو خرگوش رو بیار. - نه، می‌ترسم.
برو!
- نترس، برو. - می‌ترسم!
خیلی بی‌عرضه‌ای.
دفعه دیگه بهتره خودت ردیفش کنی.
اینو ببین!
بزن بریم.
بپا نری تو خارها، توتو.
نینو!
عمو، صدا می‌پیچه.
نینو!
- این لهستانی‌ها عجب بازی می‌کنن. - آره.
توپ رو چسبیدن ول نمی‌کنن.
لعنتی، افتضاحه!
گاراژ
هوی، اون رادیو رو خفه‌اش کن!
بزن به چاک!
بزن، بزن!
ریدم توش!
جیانی-بانی؟
هوی!
جیانی-بانی؟
کری؟
جیانی-بانی؟
بیا با رفقات یه قهوه بزن.
یالله بیا دیگه!
دارم با تو حرف می‌زنما.
بیا اینجا.
داره با تو حرف می‌زنه!
رفیقم داره باهات حرف می‌زنه، نشنیدی؟
یه قهوه بخور.
نترس، بیا جلو.
رفقاتو آدم حساب نمی‌کنی؟
مامانی منتظرته؟
مامانیش منتظرشه!
برو یه قهوه بزن.
جانی-بانی؟
قهوه مهمون مایی.
آفرین، این شد یه چیزی؛ با رفقات یه قهوه بزن.
برو تو.
بسه دیگه!
برو تو!
سرجیو، یه قهوه واسه این رفیقمون بریز.
یه تشکر نمی‌کنی؟
خوشت اومد، نه؟
می‌تونی بگی خوشت اومده، نترس.
خوشت نیومد؟
چرا، خوشت اومده.
همه می‌دونن تو از چی خوشت می‌آد.
همه می‌دونن چی می‌خوای.
خب، این بهتر شد...
خوشگله!
خیلی خوشگله.
جانی‌بونیِ خوشگلم...
عجب دختر خوشگلیه.
جانی‌بونیِ خوشگل!
تکون نخور، جانی‌بونی.
هی!
خب، چه خبرا؟
دست از سر بچه بردار.
اگه تو اینطور میگی، حرفت سنده.
اسلحه رو بده من.
پدربزرگ!
- سلام بابابزرگ. - مراقب باش، توتو.
سلام بابابزرگ.
سلام بابا.
صنایع آتش‌بازی اسکالیا
آلفردو.
پیترو...
- اوضاع چطوره؟ - خوبه.
چطور پیش رفت؟
- ردیف بود. - مشکلی پیش نیومد؟
قضیه آتیش‌بازی سانتا ونرینا چی شد؟
- ردیفه. - اون یارو عضو شورا چی گفت؟
- بهش گفتی با هم برادریم؟ - اونجا نبود.
خودم بهش زنگ می‌زنم.
یالا بجنبین بچه‌ها.
می‌دونستم، خودم باید می‌رفتم.
لازم نیست، خودم ردیفش می‌کنم.
تو؟ تو که می‌ذاری هر کی از راه می‌رسه سوارت بشه.
پیترو، دیگه بس کن.
جلوی بچه‌ها نه.
بیا اینو بگیر،
زنم اصلاً دست‌پختش خوب نیست.
- دستت درد نکنه، می‌بینمت. - فعلاً.
توتو، اون تو داری چه غلطی می‌کنی؟
نینو، بیا اینجا.
این مال پدربزرگت بود، حالا دیگه مال توئه.
چون فارغ‌التحصیل شدی حقته، دمت گرم.
- ممنون، عمو. - فعلاً.
نگاه کن بابا.
پس بساط آتیش‌بازی «سانتا ونرینا» رو راه نمی‌اندازیم؟
چرت نگو! خودم همه‌چیو ردیف می‌کنم.
اینم لیستِ چیزایی که واسه امشب لازم داریم.
طناب، فیتیله، کِش...
داری به من میگی چی بخرم؟
من قبل از اینکه تو به دنیا بیای داشتم آتیش‌بازی می‌کردم!
حالا من اینو می‌ذارم اینجا.
توتو، ردیفی؟
جیانی!
شرمنده.
ببخشید که دارن به کارت می‌رینن، ولی کاری از دستم برنمی‌آد.
ذاتشون همینجوریه.
می‌فهمی داری چی می‌گی؟
خوبه، دهنتو ببند. وقتی حرف می‌زنی فقط گند می‌زنی به همه‌چی.
نمی‌خواستم بهشون بگم، ولی مجبورم کردن.
در ضمن، همش تقصیر توئه.
- تقصیر من؟ - آره!
اصلاً برات مهم نبود چه بلایی سرت میارن.
همین‌جوری واسه خنده بهشون گفتی.
گمشو!
جیانی اومد، بسه.
وایسا...
بسه دیگه!
یه کص کردنم نداریم با خیال راحت.
بهش بگو طبق معمول دهنی‌ش نکنه، سر بطری نره!
اون خوکِ کثیف...
یکم لیمو بریزم روش؟
چی شده؟
باز دارن کرم می‌ریزن؟
- مگه چیز جدیدیه؟ - تو بگو!
- واسه چی؟ - جفتمون حق داریم بدونیم.
تخمشم نیست، فقط نمی‌خواد پشت سرش حرف دربیارن.
- بهش بی‌احترامی نکن. - احترام؟ می‌خوای دستشم ببوسم؟
- می‌خوای؟ - خفه شو!
تقصیر توئه چون دوباره راهش دادی تو خونه.
اگه دست من بود، می‌ذاشتم همون‌جا توی دارالتأدیب بمونه بپوسه.
ولی چون ننت رو دوست دارم و چاره دیگه‌ای نداشتم،
با اینکه یه پاپاسی هم نمی‌ارزی، بازم گذاشتم تو گاراژم کار کنی.
ولی الان دیگه اوضاع...
دارم با تو حرف می‌زنم!
اون گاراژ کوفتیِ منه،
نه یه سیرکِ مسخره که مردم بیان بهش هر‌هر بخندن.
حالیت شد؟
تو چی؟ حرفی واسه گفتن نداری؟
چی دارم بگم؟
فکر کردی بزرگ شدن بدونِ آقا‌بالاسر کارِ راحتیه؟
پس لابد باید بره خودشو سقط کنه.
- سلام عمو. - چطوری.
مامان‌بزرگ!
عمو یه خرگوش شکار کرده.
خرگوش؟ مامان‌بزرگ یه خوراک خرگوشِ مشتی درست می‌کنه!
نگاش کن، این بشر اصلاً عرق نمی‌کنه!
دیشب که حسابی خیسِ عرق شدم!
جلوی بچه از این حرفا نزن.
باید به این بچه‌ها یاد بدیم دنیا دستِ کیه!
نینو، بیا اینجا.
چی شده عمو؟
می‌دونی دیشب چیکار کردم؟
چی؟
- بهت نمی‌گم. - بی‌خیال، بگو دیگه!
- داری چی می‌پزی؟ - پاستا با سس.
دیشب نرفتم سراغِ یه پیردخترِ درب‌وداغون،
مخ خوشگل‌ترین دختر اونجا رو زدم.
می‌دونی بهش چی گفتم؟
می‌دونی، مطمئن نیستم کدوم چشمت خوشگل‌تره...
اون چی گفت؟
گفت برو گمشو عوضی، همینو گفت.
بابات مگه چی حالیشه؟!
اشتهاتو کور نکن.
- اون سیگارو خاموش کن. - دست از سرم بردار بابا.
- ببین. - بذارش همون‌جا.
- وقت ناهاره؟ - نینو، بیا اینجا.
سلام مامان.
ببین عمو پیترو چی بهم داده.
نون و روغن و نمک رو بیار.
- ایزابلا؟ - بله؟
بیا اینجا.
توتو، تمومش کن!
نون رو ببر، یالله.
من نون می‌خوام.
احمق! این کار بدشگونیه.
خودت بدشگونی!
اینطوری با مامانت حرف می‌زنی؟ جمعش کن.
نیشتو ببند و بیا کمک کن.
چیکار کردی؟
توتو، گوش کن...
چیه؟
باید من و تو با هم هم‌دست شیم.
جدی؟ یعنی چی؟
یعنی همیشه هوای همدیگه رو داریم.
- جدی؟ - آره.
بجنب دیگه، مردم از گشنگی.
غذاتو بخور.
موتور رو دادی به عمو نینو؟
واقعاً برام موتور خریدی؟
قرار بود سورپرایز باشه، توتو.
- خودش بهم گفت بگم. - خالی نبند!
- هر چی می‌شنوه رو تکرار می‌کنه. - کجاست؟
بشین، اول غذاتو تموم کن.
می‌دونستم.
نمی‌شه به خاطر کنجکاو بودنش بهش گیر داد، چون خودمم همین‌طورم!
- ولش کن. - هیچ‌وقت بهش نه نمی‌گه.
خوشت اومد؟
کادوی فارغ‌التحصیلیته.
- لیاقتشو داری. - دمت گرم مامان.
- چطوره؟ همونیه که می‌خواستی؟ - آره، معرکه‌ست.
برو یه امتحانیش بکن.
- یه دور باهاش می‌زنم. - یواش برو!
آلفردو، نمی‌تونستی یه نُشو بخری؟! این که مثل عتیقه‌های جنگیه!
بریم موتور رو ببینیم.
برو.
عمو!
لعنتی، عجب چیزیه!
- بذار سوار شم. - وایستا.
- تو رو خدا! - برادرزاده‌ت رو یه دور سوار کن.
- مامان‌بزرگ، بهش بگو. - توتو، صبر کن.
تمومش کن توتو.
دیر نکنی، ساعت ۶ راه می‌افتیم.
گفته بودی با هم شریک می‌شیم!
دمت گرم دایی.
چی شده؟
نمی‌دونم، ۵۰ هزار لیر چطوره؟
حله، آقای شیاکا.
خیله‌خب.
تولد پسرت مبارک، فعلاً.
موتور پسر آقای شیاکا،
نمی‌تونن بیان دنبالش.
برو تحویلش بده.
خیلی دورن، چطوری برگردم؟
یه پیاده‌رویِ مشتی می‌کنی، شب هوا خنکه.
من دارم می‌رم خونه، تو اینجا رو تعطیل کن.
باشه.
جانی؟ ردیفی؟
چطوری.
کارت تموم شد؟
نه، باید یه موتور رو برسونم.
کجا؟
- راهش دوره. - منم میام.
لازم نکرده.
چرا نه؟
می‌تونیم یه جا وایسیم یه آبجویی بزنیم.
مثل قدیما.
حسش نیست.
امروز نمی‌خوای؟ چته مگه؟
هیچی.
اون اسکل‌ها رو آدم حساب نکن.
نگران نباش، خودم هواتو دارم.
ولم کن، باید برم.
چرا؟
- خیلی خوش‌تیپی. - تو رو خدا...
- بیا اینجا. - نه، توری.
- شل کن. - باید برم.
آروم بگیر.
نه، توری! دست از سرم بردار.
بیا اینجا.
حرامزاده، می‌کشمت!
کونیِ عوضی!
امانوئل؟ امانوئل!
- با من بیا. - هان؟
بزن بریم.
- ولم کن! - بیا اینجا ببینم.
خواهش می‌کنم، دست از سرم بردار.
وایسا.
جیانی-بانی!
برو، برو!
تقصیر منه، ندیدمت.
نفس بکش.
نفس بکش!
یالا.
حالت خوبه؟
اگه چیزی لازم داشتی، من نینو اسکالیا هستم، ساکن تریونا...
پدرم آلفردو اسکالیاست...
کار ما آتیش‌بازیه، همه ما رو می‌شناسن. بفرما.
بهتری؟
روبراهی؟
شرمنده بابا...
- کجا بودی؟ - تصادف کردم.
با اون موتور گازی جدیدت؟
- زخمی شدی؟ - نه.
چیزیش نیست.
بجنب، پول که علف خرس نیست.
برو دیگه.
- آقای شیاکا؟ - اومدم.
سلام.
- چطوری؟ - خوبم.
- ردیفه؟ با موتور مشکلی نداری؟ - نه، ردیفه.
- کجا بذارمش؟ - همون‌جا، این یه سورپرایزه.
از طرف من از رئیست تشکر کن.
و بهش بگو مردایی مثل اون این روزا کیمیا شدن.
لوکا، کیک آماده‌ست.
اومدم!
- فعلاً. - خداحافظ.
تولدت مبارک
تولدت مبارک...
- فیوز رو بده من. - باشه.
- آماده‌ای؟ - آره.
بزن بریم.
- سری اول تمومه. - دومی رو ردیف کن.
- مراقب باش. - حواسم هست.
- بابا چی شده؟ - هیچی نیست.
نگران نباش.
آماده‌ش کن.
بده به من.
تمومش کن.
- تو ادامه‌ش رو برو. - خوبی بابا؟
بابا؟
آتیشش بزن.
کجاست؟
روشنش کن.
بابا!
اسپری کجاست؟
توی ونِ، پیداش کن.
نفس بکش.
بهتری؟
گُر گرفتی‌ها!
من؟ عمراً.
چه غلطا!
عزیزم، امشب از اون یارت خبری نیست.
ولی اگه ایتالیا ببره، شک نکن می‌ره سراغ عشق و حال.
یکم حال می‌خوای، جگر؟
قصد جونمو کردی؟
کی، من؟
- چی شد؟ - می‌خواد دخلتو بیاره.
درِ گاراژ رو وا گذاشتی، رفت ببندتش.
فردا از دلش در بیار وگرنه تیکه‌تیکه‌ت می‌کنه.
با کی بودی؟
بکش اون‌ورتر.
بابا، سیگار نکش. اگه مامان ببینه خون به پا می‌کنه.
رو مخم نرو،
همین‌جوری‌اش هم به خاطر جواب ندادنِ اینا اعصابم خورده!
چطوری؟
خوبم، مگه چمه؟
دیشب منو ترسوندی.
نینو، اتفاقی نیفتاد.
حالا که اتفاقی نیفتاده، لازم نیست کسی هم چیزی بفهمه.
حالیته؟
آره.
برو سر کارت.
اون کیه؟
دنبال کسی می‌گردی؟
آقای اسکالیا.
- واسه چی؟ - دنبال کار می‌گردم.
همین‌جا واستا.
بابا، یه پسره دنبالت می‌گرده.
نینو، برو ببین کیه.
بالاخره! کل صبح داشتم بهت زنگ می‌زدم.
- سلام. - سلام.
- موتورت خراب شده بود؟ - نه...
- تقصیر من بود، شرمنده. - بی‌خیال، مهم نیست.
می‌خواستم معذرت‌خواهی کنم.
- اون تصادفِ موتور؟ - آره.
ما آدم‌های درستی هستیم، اگه خسارتی زده باشیم، پولشو می‌دیم.
نه، واسه پول نیومدم، موتوره سالمه.
داشتم واسه صاحب‌کارم برای یه مشتری می‌بردمش.
تو تعمیرگاه کار می‌کنم.
اون‌وقت صاحب‌کارت مجبورت کرد پیاده برگردی؟
آره، واسه همین می‌خوام ول کنم.
دنبال کار می‌گردی؟
- موفق باشی... - آره.
واسه همین این‌قدر به خودت رسیدی؟ اسمت چیه؟
جیانی، سلام.
ولی پیرهنت قشنگه. بیا تو.
- اجازه هست؟ - آره، بفرما.
خب...
خداحافظ.
بابا، این همون یارو تو تصادفه. دنبال کاره.
- سلام. - سلام.
پسرم بهم گفت چی شده،
تقصیر اون بود.
- نه، نه... - نه چی؟
جلوی روی من ازش معذرت بخواه.
ببخشید.
خوبه.
- پدربزرگ؟ - جونم؟
- گشنمه، بریم یه چیزی بخوریم. - می‌دونم، توتو.
وقتی شکمم خالی باشه
و کلافه باشم، نمی‌تونم در مورد چیزی حرف بزنم، چه برسه به کار.
بیا بریم.
مامانت همیشه خوشگل بوده.
- اون واسه چیه؟ - حالا می‌بینی.
تا چشمم بهش افتاد ازش خوشم اومد.
- حاضره؟ - آره.
اما یه شب تو خونه‌شون بود که تصمیمم رو گرفتم...
با هم قرار می‌ذاشتیم، و پدر و مادرش، یعنی مادرش،
منو واسه پیتزایی که خودش پخته بود دعوت کردن.
- وقتی دیدمش... - بسه دیگه!
کارملا؟
ببین چجوری لپاش گل انداخته، نگاش کن.
کارملا، اون وقتا خیلی خوشگل و باوقار بودی.
- الانم هستی! - زشته، مهمون داریم.
می‌دونم.
اون سیگارو...
- اون چیه؟ - هیس!
- شام ردیفه. - صاف بشین.
با دست بخور.
جانی، بابات چیکاره‌ست؟
بابام گذاشت رفت...
چند سال پیش...
رفت آلمان واسه کار.
خیلی وقته ندیدمش.
ولی خیلی جون می‌کنه،
هر کاری از دستش بربیاد انجام می‌ده.
می‌خوام مثل اون بشم.
می‌بینی چطور از باباش حرف می‌زنه؟
آدم اینجوری پشتِ سر باباش حرف می‌زنه.
شیرفهم شد؟
بچه درستی هستی، جانی.
مخصوصاً از طرز حرف زدنت در مورد بابات.
گوش کن،
سرتو بالا بگیر،
به چیزی که هستی و خونواده‌ای که داری افتخار کن.
- حالا که داریم کوفت می‌کنیم... - سالاد با پیاز یادم رفت!
...بیا درمورد کار حرف بزنیم.
می‌بینم که بچه سالمی هستی، اما بذار باهات رک باشم،
نمی‌تونم بهت کار بدم.
پول ندارم که دستمزد کارگر بدم.
کی می‌خوره؟
داریم درمورد چیزای مهم حرف می‌زنیم، ول کن اون پیازای وامونده رو!
ای بابا...
داشتم فکر می‌کردم فردا صبح از برادرم بپرسم
که توی معدن سنگ کمک لازم داره یا نه، چطوره؟
عالیه.
- تا حالا سنگ شکوندی؟ - نه، ولی یاد می‌گیرم.
اگه بالاخره اون مدرسه رو تموم کنی، تو هم می‌تونی پیش عموت کار کنی.
- من تو معدن کار نمی‌کنم! - مگه می‌خوای دانشمند بشی؟
- نه، فوتبالیست. - اول باید امتحان‌هاتو پاس کنی.
شعر رو حفظ کردی؟
- واقعاً بهم کمک می‌کنی؟ - معلومه که آره.
فکر کردم فقط همین الان می‌خوای بهش کمک کنی.
- اسمت چیه؟ - جانی.
قرن‌هاست که کسی باهاش رانندگی نکرده.
احتمالاً مال شمعشه، نگران نباش.
زنگ زده.
یه دستمال و سمباده بده به من.
- ایزابلا؟ - بله؟
- ایزابلا؟ - چیه؟
تو این بطری‌ها بهم کمک کن.
فردا بازی رو می‌بینی؟
- کدوم بازی؟ - کدوم بازی؟!
جام‌جهانی دیگه؟
آره.
تو کلاً واسه صبحانه هم پاستا با سس می‌زنی بر بدن!
مامانت چرا قاشق گذاشته تو دهنش؟
می‌گه یه کلکه واسه اینکه موقع پیاز خرد کردن گریه‌ت نگیره.
نمی‌دونستم. حالا یه امتحانی بکن.
دیدی؟
خب شمع رو که تمیز کردی، بالاخره کارت همینه دیگه.
چیز بود...
در هر صورت، من پولی تو بساط ندارم.
می‌رسونمت خونه، اینطوری با هم بی‌حساب می‌شیم.
نه، با اتوبوس می‌رم، نیازی نیست.
بیا بابا، ۳۰ دقیقه راهه.
- لازم نیست. - راه بیفت دیگه.
چیزی واسه ما موند بخوریم؟
ببین کی بیدار شده!
راستی دستت درد نکنه، ناهار خیلی چسبید.
کنار همه‌تون بهم خوش گذشت.
خانواده‌ی باحالی داری.
از بابات خداحافظی کن، نمی‌خوام مزاحمش بشم.
خداحافظ جانی. زود باز هم سر بزن.
- باشه، خداحافظ. - فعلاً.
- خداحافظ.
توتو، برو برام سیگار بگیر.
می‌فهمی ساعت چنده؟
یک،
دو، سه...
چهار، پنج، شش،
هفت، هشت، نه...
ببین کی اینجاست؟ انزو!
انزو، بیا اینجا.
بیا اینجا.
انزو، به این بچه‌مچه‌ها نشون بده چطوری یه ماشینو بلند می‌کنن.
کار خودشه.
هزار لیر شرط می‌بندم.
از پسش برمی‌آد.
انزو، انزو، انزو!
یک، دو، سه،
چهار، پنج، شش،
هفت، هشت، نه، ده!
ایول بابا!
چه گهی داری می‌خوری؟! اون ماشین منه.
انزو معرکه‌ست.
ببین کی اینجاست...
چرا این‌قدر شنگولی؟
خانم ایتالیا تشریف آوردن...
سرجیو، قهوه.
دیدی؟
امروز بدجوری دنبال شر می‌گرده.
داری چه غلطی می‌کنی؟
داری چیکار می‌کنی؟
چرا داری پا رو دمشون می‌ذاری؟
حالی‌ت نیست که دخلتو میارن؟
قهوه می‌خواستی؟
واسه اونم یه قهوه بیار، چون همه‌ش در حالِ کردنه.
فرانکو...
فرانکویِ کص‌باز.
فرانکو...
آره، بهتره دکونو تخته کنی.
برو خونه، فرانکو...
مامان.
پاک رد دادی!
روانی!
- چیزی نیست. - چیو چیزی نیست؟
نمی‌فهمی جفتمونو از این خونه می‌ندازه بیرون؟
یادت رفته قبلاً چه گهی می‌خوردیم؟
حالا برو ازش معذرت‌خواهی کن چون پول مقدسه!
یه کار پیدا کردم مامان.
به‌زودی از اینجا می‌زنیم به چاک.
- از اینجا می‌ریم. - چی؟
واسه خودمون یه خونه می‌گیریم، پولشو من میدم.
به اون نیازی نداریم، فهمیدی؟
ما به هیچ‌کسی احتیاج نداریم.
- بیا اینجا. - بذار باهاش حرف بزنم.
دیگه هیچ‌وقت پاتو توی گاراژ من نذار!
- نکن فرانکو. - بکش کنار.
- کاری به کارش نداشته باش. - از اینجا بزن به چاک.
وگرنه کاری می‌کنم از به دنیا اومدنت پشیمون بشی!
ولش کن.
گمشو بیرون.
این دیگه چه کوفتیه؟!
اینجا خونه‌ی منه، حالیته؟
قانونای اینجا رو هم من تعیین می‌کنم.
پاسکواله، لیست کجاست؟
خیله‌خب...
- تو کی هستی؟ - سالواتوره ماستونو.
سالواتوره، تو رو می‌شناسم. برو تو.
- آنتونینو، باز که اینجایی؟ - بله.
برو سرِ بیل‌مکانیکی.
- بار اولته؟ - بله، آقای اسکالیا.
- اسمت؟ - میکله مانینو.
میکله مانینو...
- اهل کارِ سخت هستی؟ - خانواده دارم.
برو وسایلتو بردار تا نظرم عوض نشده.
ممنون.
پاسکواله؟ بقیه‌اش با تو.
صبح بخیر.
شنیدم این قهرمان فرمول یک کوبیده بهت؟
داداشمو ول کن، فکر می‌کنه خیلی بامزه‌ست.
- اینو ببین. - تقصیر اون نیست.
جیانی آکوردینو، سلام.
سلام.
- چطوری؟ - خوبم، مگه باید طور دیگه‌ای باشم؟
نگران نباش، امشب خودم می‌رم سانتا ونرینا.
- نیازی نیست. - نیازی نیست و کوفت.
می‌خوام تو روم بهم بگن!
- این کارو نکن... - آلفردو...
باید بهت احترام بذارن چون آدم درستی هستی.
- جیانی، آماده‌ای؟ - آره.
ما هم باید دست به کار شیم.
- باز هم ممنون، آقای اسکاریا. - فعلاً، بچه.
خوش بگذره، جیانی.
فعلاً، عمو.
پاسکواله، اسم جیانی آکوردینو رو بنویس تو لیست.
جیانی، به لطف داداشم نوبت رو دور زدی،
ولی باید مثل بقیه سفت و سخت کار کنی.
باشه.
چم و خم کارو یادش بده، تا امشب می‌خوام واسه خودش یه پا حرفه‌ای شده باشه.
بزن بریم.
اون شاخه‌ها رو می‌بینی؟
کاری که باید بکنی اینه...
ردیفه، دمت گرم.
یواش.
برو.
بجنب، بجنب.
واستا!
ایست!
خاموشش کن!
چه خبره؟
ببخشید، داشتم یه سیگار دود می‌کردم.
گورتو گم کن برو خونه.
یعنی چی؟ من زن و بچه دارم.
بهت گفتم که،
وقتی دارن بارِ کامیون رو خالی می‌کنن، نباید هیچ احدی تو راه‌پله باشه.
حالیته؟
راه بیفت وگرنه خودم کِشون کِشون می‌ندازمت بیرون.
برو خونه، مرتیکه‌یِ خِنگ.
دمت گرم، اولین بارش نیست که از این غلطا می‌کنه.
پاسکواله...
واسه همین کارا اینجام دیگه.
درسته.
به چی زل زدی؟
چیزی نشده، برگردین سرِ کارتون.
بزن به سلامتی!
بازی رو دیدی؟ پائولو روسی: دو-هیچ! بخوریدش!
فعلاً، جاکینو.
جیانی، بیا اینجا.
داشتم می‌پاییدمت.
دیدم چطوری تکون می‌خوری.
ایول، کارت درسته.
کار سختیه و یه مدت طول می‌کشه تا چم و خم‌ش دستت بیاد.
ولی روز اولت خوب بود،
خوب مایه می‌ذاری.
ممنون.
فعلاً.
خداحافظ.
حالا که واسه خودت قهرمان فرمول یک شدی، دیگه با ما نمی‌آی شکار؟
نه عمو.
- فعلاً. - فعلاً.
می‌خوای بازی رو ببینی؟
نه، می‌خوام بیرون بمونم، با من می‌آی؟
نه، منو برسون ایستگاه اتوبوس.
- می‌خوام ببرمت یه جایی. - کجا؟
یه جایی که فقط خودم ازش خبر دارم.
بیا دیگه.
خیله‌خب...
این تو باروته،
وقتی گلوله می‌ره تو خمپاره، اولین انفجار
باعث می‌شه گاز منبسط بشه،
گلوله شلیک می‌شه تو آسمون و پرواز می‌کنه.
و وقتی رسید اون بالا، اون بالایِ بالایِ لعنتی،
منفجر می‌شه،
و بعد همه‌ی اون رنگ‌هایی که توش ریختی رو می‌بینی.
آبی، قرمز، سبز،
زرد، بنفش،
و این‌جور چیزا.
یه کلمه هم حالیت نشد؟
فهمیدم که منفجر می‌شه و رنگ‌ها رو می‌بینیم.
پس هیچی ولش کن. ببین...
پدربزرگم اینا رو کشیده.
اینو من کشیدم.
واسه شروع، به یه تیر هوایی نیاز داری.
بپایین!
مردم سرشون رو می‌آرن بالا و تو هم توجهشون رو جلب می‌کنی.
بعدش باید تصمیم بگیری پیامت چیه.
اگه می‌خوای از عشق بگی، از رنگ‌های ملایم‌تر استفاده کن.
اگه از دست کسی شاکی باشی، می‌خوای خشمت رو نشون بدی.
و اگه بخوای کسی رو بترسونی، غمی نیست.
یه زرادخانه کامل دم دستته.
داری چیکار می‌کنی؟
نمایش نهایی.
چون هر داستانی یه پایانی داره، مگه نه؟
چی شده؟
دفعه‌ی قبلی منو بوسیدی، بعد از اون تصادف.
چرت نگو، نبوسیدمت، تنفس مصنوعی بود.
نجاتت دادم.
برو خودتو بشور، لجن از سر و روت می‌باره.
من اون تو خودمو نمی‌شورم،
آبش سگ‌لرزه.
یالا دیگه.
نینو!
اینجام اسکل!
ترسیدم، فکر کردم غرق شدی.
حواست باشه، جریانِ آب اونجا تنده.
ما هر روز میایم اینجا، دیگه باید دستت اومده باشه.
آخرین اتوبوس کی میاد؟
گفتم که، همین زودیا.
پس باید به همون برسی...
بهت گفتم، بجنب دیگه!
- یالا. - وایسا.
تکون بخور.
- وایسا. - همین‌جا ولت می‌کنم، فعلاً.
نمی‌تونی، موتورِ منه!
- فعلاً، تا فردا. - فعلاً.
اسکل! رکب خوردی.
بپر بالا.
- اونجا کار می‌کردی؟ - آره.
همونیه که دکت کرد؟
آره.
قیافه‌ش که مثلِ عوضی‌هاست.
دقیقاً همین‌طوره.
سلام.
این نینوئه، برادرزاده‌ی صاحبِ معدنمونه.
سلام. امروز دیر کارشون تموم شد، واسه همین من رسوندمش.
عموم می‌گفت کارش حرف نداره.
ممنون.
- بیا بالا. - باشه.
می‌بینمت.
خوشت نمیاد من برسونمت؟
آخه نمی‌خوام مزاحمت بشم.
بی‌خیال بابا، فعلاً.
- فعلاً. - فعلاً.
اون چیه؟
یه کلکه که اشکت درنیاد.
این کلک رو از کجا یاد گرفتی؟
جواب می‌ده.
کاملاً معلومه!
رفیق جدید پیدا کردی؟
خوبه.
فردا همین موقع شنونده‌ی ما باشید.
اینم آخرین آهنگِ امروز...
کدوم؟
بیا برقصیم.
آره؟
یه کلنگ بردار و دست به کار شو.
- تو کی هستی؟ - روزاریو پولیسی.
- روز اولته؟ - آره.
پس واسه امروز می‌تونی علف‌ها رو بزنی.
بچه!
داری جیم می‌زنی؟
نه.
تکون بخور!
ببخشید آقای اسکالیا، ولی حالم زیاد میزون نیست.
می‌تونم برم خونه؟
- چته؟ - نمی‌دونم، فک کنم تب دارم.
تب داری؟
باشه، برو خونه.
ولی زود برگرد، کلی کار رو زمین مونده.
- باشه. - برو دیگه.
آقای اسکالیا، بسپارش به من.
مواظبش باش.
- سلام عمو. - بفرما، خوش‌قول و به‌موقع.
جیانی؟
- رفیقت رفت خونه. - چرا؟
گفت حالش خوب نیست، انگار تب داشت...
ولی حقیقت اینه که همه‌تون یه مشت سوسولین!
- منظورت کیه؟ - شما جوونای امروزی!
- یعنی می‌خوای بگی پیر شدی؟ - گمشو بابا!
- می‌بینمت. - به سلامت.
بله؟
- سلام. - سلام. جیانی اینجاست؟
- نه، سر کاره. - آها، راست میگی.
چیزی شده؟
نه، حواسم نبود انقدر زوده. میرم همون‌جا، فعلاً.
خداحافظ.
هوی، تو!
دنبال کی می‌گردی؟
- من؟ - آره تو.
بیا اینجا.
بیا.
خب؟
دنبال اون یارویی می‌گشتم که اونجا زندگی می‌کنه.
بذار حدس بزنم،
دنبال جانی-بونی می‌گردی؟
خفه شو، دارم بازی می‌بینم و تو داری رو مخم میری.
بذار یه کم حال کنیم.
- جانی رو واسه چی می‌خوای؟ - ایول، جوزپینا.
رسم مهمون‌نوازیت اینه دیگه...
فقط اومدم یه سری بزنم، حتماً هنوز سر کاره.
کار؟ کدوم کار؟
- واسه همینه که غیبش زده. - با عموی من کار می‌کنه.
- می‌بینمت. - کجا داری میری؟
وایسا ببینم.
اون شِر و وِرا رو در مورد کار کردن باباش تو آلمان به خوردت داده؟
آلمان، آلمان...
تو رفیقت رو اصلاً نمی‌شناسی.
جوزپینا یه داستان ازش برات تعریف می‌کنه.
داره خودش رو به موش‌مردگی می‌زنه.
- توری؟ - تمومش کن.
دارم بازی رو نگاه می‌کنم.
نمی‌خوام مزاحم بشم.
اصلاً هم مزاحم نیستی.
رفیقت کونیه.
جوزپینا دیده داشت واسه یه یارویی ساک می‌زد، واسه تو هم ساک می‌زنه؟
بسه دیگه!
گفتم خفه شو. وگرنه می‌کشمت.
حالیته؟
هنوز اینجایی؟ گمشو.
برو گم شو کونی.
ترسوندمت؟
چی شده؟
هیچی.
چی می‌خوای؟
عموم گفت مریضی، اومدم ببینم در چه حالی.
نینو، تا خودم بهت نگفتم حق نداری بیای خونه‌م. فهمیدی؟
در هر صورت، الان خوبم.
چرا اینجوری رفتار می‌کنی؟
هوی، با تو دارم حرف می‌زنما! جوابمو بده، خب؟
نمی‌تونی همین‌طوری جیم بزنی.
نه تب داری، نه صاحاب داری.
فقط داری واسه من کص‌شر می‌بافی.
منم رفیقی نمی‌خوام که بهم شرّ و ور بگه.
به هر حال دیگه همدیگه رو نمی‌بینیم.
یعنی چی؟
دیگه سرِ معدن سنگ نمیرم.
یه مرتیکه‌ای رو از شهر ما آوردن که اصلاً نمی‌تونم ریختشو تحمل کنم.
از همون لنده‌هورهایی که تو اون بارِ لجن پلاس هستن؟
تو از کجا می‌دونی؟
به منم حمله کردن.
متأسفم.
چیزایی که می‌گفتن حقیقت داشت؟
چی می‌گفتن؟
اراجیف...
مثل همون چرندیاتی که خودت میگی.
نمی‌خوام از دستت بدم.
منم همین‌طور.
پس یه راهی براش پیدا می‌کنیم.
بهم اعتماد کن.
بیا بریم پایین.
حتی تو هم نه؟
چطوری بگم...
بیخیال...
- سلام. - نینو.
ایتالیا، ایتالیا!
- پدربزرگ، بازی کی شروع میشه؟ - برو عمو نینو رو صدا کن.
آره! پائولو روسی!
پدربزرگ باهات کار داره.
سلام بابا.
پس قضیه اون شب رو به مامانت گفتی؟
من؟ عمراً!
به دکتر زنگ زد چون نگران سرفه‌هام شده.
حالا هم نمی‌خواد بذاره کار کنم.
می‌دونی چی اعصابم رو سگی می‌کنه؟
اینکه جفتتون راست می‌گین. لعنتی، دارم کم میارم.
- واسه همینه که... - چی؟
تا قبل از اوت ۲۰ تا نمایشگاه داریم، خیلی زیاده.
می‌دونم، ولی خودم تنهایی از پسش برمیام، دیگه قلق کار دستم اومده.
تو ۱۶ سالگی؟ تک و تنها؟
حق با توئه، ولی شاید...
جانی بتونه کمکم کنه.
چرا که نه؟ بدجوری دنبال کاره.
عمو پیترو می‌گه اون یکی از بهترین کارگراست.
سه چرخه رو برمی‌داریم و می‌ریم سر وقتش.
یه هفته که استراحت کنی، مثل روز اولت می‌شی.
تو این مدت هم می‌تونی همه بازی‌ها رو تماشا کنی.
یکی دیگه برام بیار.
بعد از اینکه با دکتر حرف زدم تصمیم می‌گیرم. باشه؟
باشه.
زنده‌باد ایتالیا!
- بلند بگو! - زنده‌باد سنت سباستین!
ببخشید...
می‌تونیم رد شیم؟
نه.
ماشین راه نمیدم، قدیس داره رد میشه.
- شما همون آتیش‌بازایین؟ - آره.
- یه کم دیر نکردین؟ - تو ترافیک موندیم.
الان نمی‌تونم بزارم رد شید.
باید بساط آتیش‌بازی رو راه بندازیم.
کنه نشو، راه نداره.
پس زنگ می‌زنم به عموم پیترو، اون وقت عضو شورا حسابی شاکی میشه...
هوی، اینا همون آتیش‌بازان.
باید رد شن.
بزارم برن؟
- برید. - دمت گرم.
نزدیک هم بچینشون، ولی نه اونقدر نزدیک.
- حالا فیتیله‌ها رو بده به من. - باشه، ولی واسه من رییس‌بازی درنیار.
- مگه من پادوی توام؟ - آره، داری به من کمک می‌کنی.
بس کن دیگه!
خفه شو!
- بیا اینجا ببینم! - می‌خوای با من دربیفتی؟
از تو یکی ترسی ندارم.
- تسلیمی؟ - آره.
تسلیمم.
تو حریف من نمی‌شی.
حالیته؟
بس کن دیگه.
نمی‌تونی.
بسه دیگه.
به سلامتیِ اولین فستیوالِ مشترکمون، رئیس.
ببین چه ردیفه.
روسپیدم کن!
- نینو! - چیه؟
بیا اینجا.
همین‌جا وایستا.
- از آتیش‌بازی خوشت اومد؟ - معلومه که اومد.
آمارشو کامل شنیدم.
- رفیقت کجاست؟ - اون توئه.
صداش کن.
جیانی، بیا اینجا.
خب؟
سلام.
نمایش خوب پیش رفت.
- توتو؟ - چیه؟
بیا اینجا.
دارم می‌رینم.
عضو شورا زنگ زد،
گفت کلِ شهر زل زده بودن و دهنشون از تعجب باز مونده بود.
دمت گرم.
چی؟
- بذار این قهرمانا برسوننت. - کجا؟
واسه رنگ کردن موهات.
خواب دیدم اگه موهامو رنگ نکنم، ایتالیا میبازه!
اینم پول.
حواست باشه سبز و سفید و قرمزش حسابی جیغ باشه!
- بقیه‌شو برگردون. - فعلاً.
- خداحافظ.
کجا دارن میرن؟
شبیه مومیایی شدین!
آماده‌ای؟
یک، دو، سه، رفتیم!
برو عمو!
ماشالا عمو!
بی سی موویز، مرجع دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده BcMoviez.Com t.me/BcMoviez
- توتو، بیا اینجا. - بدو دیگه.
نه، می‌ترسم! شنا بلد نیستم.
- توتو، مسخره‌بازی درنیار. - طوری نیست.
توتو، بس کن وگرنه توپتو می‌ترکونم.
می‌ترکونما...
بسه دیگه.
توتو، دست از سر اون توپ بردار.
ساکت باشین، نمی‌شنویم چی میگن.
پرش کن.
زمین رو عوض کن!
سمت راست!
دفاع باید یه خورده خشن‌تر بازی کنه.
خیلی فرزن، تا ۲-۲ شد تازه جون گرفتن.
ساکت باش.
کونتی...
کونتی آماده‌ی ضربه‌ست.
کونتی...
گل!
عزیزم!
لعنتی، نفسم بند اومد.
نینو؟
شانسِ گهی.
حالا چی؟
باید صبر کنیم تا بند بیاد، چاره‌ی دیگه‌ای نداریم.
- آبجو می‌خوای؟ - آره.
یه آبجو، دمت گرم.
مامان، یه خبرِ توپی دارم.
ترفیع گرفتم، قراره تو نمایشگاه‌ها کار کنم.
بابای نینو حالش ردیف نیست، فعلاً نمی‌تونه به آتیش‌بازی برسه.
- چرا قبلاً بهم نگفتی؟ - خب الان دارم بهت می‌گم.
آخه تو چی از آتیش‌بازی حالیته؟
اونقدرها هم سخت نیست، به نینو کمک می‌کنم.
مامان، اونا معرکه‌ان.
باید ببینی‌شون! با آتیش‌بازی می‌شه هر چیزی رو حالیِ بقیه کرد.
فقط خودِ دوتاتون؟
آره.
چی شده؟
هیچی...
هیچی.
خوبه، عمه کارملا درستش کرده.
توتو، از پاستا خوشت می‌آد؟
یه روز باید این رفیقت رو ببریم شکار.
- آره، اگه پایه باشه. - رو من حساب کن!
تیراندازی رو یادت میدم.
دفعه قبل که نینو یه خرگوش زد، این‌قدی بود، یه غولی بود واسه خودش!
مامان!
ببخشید، فکرم رفت یه جای دیگه.
- یه کمکی به عمه کارملا بکن. - نه، ردیفم.
دست‌پخت هیچ‌کی مثل زن‌داداشم نمیشه.
واسه من نکش، دیشب زیاده‌روی کردم، هنوز سنگینم.
- این زن‌داداش ما عجب تیکه‌ایه. - چشم‌تو درویش کن!
اون که فعلاً فقط فکرِ لمبوندنه.
دمت گرم.
تولدت مبارک، آلفردو!
تولدت مبارک داداش.
- بشین یه چیزی کوفت کن. - راست میگی، الان می‌خورم.
حرف من همیشه درسته.
چون تولدته، مجبوریم کوتاه بیاییم.
این بدبخت رو ولش کن، ریختشو نگاه.
انگار ۹۹ سالشه...
۴۹ سالشه بابا، نه ۹۹ سال!
رفیقام می‌گفتن کل شهر مات و مبهوت آتیش‌بازی شده بودن.
دمت گرم.
راست می‌گه.
کارملا، یه کم شراب بیار بیزحمت.
عمو باز دوباره نطقش باز شد.
پیترو، بذار حرفمو بزنم.
خب، همون‌طور که همه‌مون می‌دونیم، پسرم یه هنرمنده.
- دمت گرم. - ادامه بده، الان برمی‌گردم.
اما امروز می‌خوام به سلامتی کسی بنوشم که همپاشه و باهاش کار می‌کنه.
سیگارتو بکش...
بذار حرف بزنم.
این بچه خیلی اتفاقی و خاکی وارد خونه‌ی ما شد و...
ماشالله جانی.
و جای منو کنار کسی گرفت که برام یه دنیا ارزش داره.
تازه از اینا گذشته...
توی یه چیزی هم که کل دنیای منه جایگزینم شد،
شغلم.
و تو یکی از زرنگ‌ترین کارگرامو قاپیدی!
بی‌خیال بابا...
امسال، اولین پیک به سلامتی جانیه.
خیلی خب، جانی خوش اومدی.
کارملا، چه خبر شده؟
نینو، برو ببین مامانت داره چیکار می‌کنه.
مامان؟
مامان، چی شده؟
داشتم میاوردمشون ولی از دستم لیز خوردن و شکستن.
نگران نباش، پیش میاد دیگه.
نه، نینو...
این چرت و پرت‌ها نباید اتفاق بیفته، باید بیشتر حواسمون رو جمع کنیم.
مواظب باش بلایی سر خودت نیاری.
- سلام مامان. - چه عجله‌ای داری؟
نمایشگاه خیلی دوره، باید همین الان راه بیفتیم.
فقط اومدم لباسم رو عوض کنم، نینو بیرون منتظره.
سلام.
چطوری.
فعلاً.
ایول...
این پیرهن خیلی بهت میاد.
ای بابا، انگار دوتا دختر رفیق صمیمی‌ان.
ولی اون کار واقعاً مثل یه هدیه‌ی آسمونیه.
اگه حقوقش خوب باشه، می‌تونه یه خونه واسه خودش بگیره.
می‌دونی چیه؟
به یکی از دوستام که تو اداره مسکن کار می‌کنه زنگ می‌زنم،
و برات یه پارتی‌بازی می‌کنم.
لینا، کجا داری میری؟
جیانی!
الو؟
من مادر جیانی‌ام.
می‌خواستم بابت تموم کارایی که واسه پسرم کردی ازت تشکر کنم.
و به همین خاطر...
درسته که بدونی...
پسرم قربانی حرف‌های مفت و بدجنسی بقیه شده،
یه سری حرف‌های کثیف که فقط واسه خنده زدن،
اما همین‌ها می‌تونه تا ابد روت لکه ننگ بذاره،
مخصوصاً واسه کسی که اونقدر حساسه که نمی‌تونه واکنشی نشون بده.
پسر تو می‌تونه از شر این حرف و حدیث‌ها خلاص شه.
یه زندگی پر از شادی و موفقیت منتظرشه.
در حالی که جانی... زندگی اون...
گمشو تا نکشتمت.
- خبر داشتی؟ - فکر کردی خودم ازش نپرسیدم؟
- می‌دونستی یا نه؟ - نه.
- داری گُه می‌خوری! - خفه شو!
نه، خفه نمی‌شم.
با پسرم تنها بود، خدا می‌دونه چه بلایی سرش آورده!؟
- مگه نه، نینو؟ - ببرش بیرون.
مامان...
ما پای شیطان رو باز کردیم اینجا. نینو...
- گفتم برو بیرون! - نه!
بهت گفتم از اینجا بزن بیرون!
بسه دیگه، برو بیرون!
- نینو، بیا اینجا. - همین الان گمشو بیرون!
لعنت بهش!
بیرون!
بشین.
نینو، حقیقت رو بهمون بگو.
ما فقط وقتی می‌تونیم کمکت کنیم که بگی چه اتفاقی افتاده.
هنوز وقت هست که گندکاری‌ها رو جمع و جور کنیم.
فکر می‌کنی چه اتفاقی افتاده؟
واقعاً فکر می‌کنی...
ما نمی‌خوایم زود قضاوت کنیم، اما واقعیت مثل روز روشنه!
اون آشغال همونیه که هست، مجبورم نکن به زبون بیارمش.
مجبورم نکن بگم.
تو هم زیادی باهاش پلکیدی، همه دیدنتون.
تو و اون، تنهای تنها!
بابا، چی بگم آخه...
یعنی جانی کونیه؟
هر وقت یه دختر می‌دید...
این چه گوهیه؟!
واسه من شر و ور نگو!
به جون خودم دارم راست می‌گم، چرند نمی‌گم.
آروم باش.
یا مسیح...
آروم شدی؟
باید بهم بگه...
بالاخره یه اتفاقی افتاده یا نه؟
خب، نینو؟
بنال دیگه، جواب باباتو بده.
اگه می‌دونستم، اصلاً نمی‌ذاشتم پاشو تو این خونه بذاره.
چون حالم از امثال اون حتی بیشتر از تو به هم می‌خوره.
راستش دیگه اصلاً نمی‌خوام اون قیافه کونی‌شو ببینم!
حله؟
حالا خیالت راحت شد؟
بازجوییت تموم شد؟
چون خسته‌ام.
چرا؟
برو کپتو بذار، فرانکو فردا تو گاراژ منتظرته.
تو تو اون کثافت‌کاری دست داشتی.
من مادرتم.
یادت رفته زندگی یه پسره رو قبلاً به گه کشیدی؟
حالا می‌خوای رفیقتم به فاک بدی؟
اگه باهاش مشکل داری، برگرد همون دارالتأدیب.
به خاطر خودت این کارو کردی...
چون اگه پشت سرمون حرف دربیارن، شوت‌مون می‌کنه بیرون.
کی اون لباسِ بنجل رو برات خرید؟
کی بهت سرپناه داد؟ تو این خونه‌ی تخمی...
حالم از اینجا و خودت بهم می‌خوره.
حتی نمی‌تونی رو پاهات وایسی.
- کجا میری؟ - سیکتیر.
فکر کردی الان تو خونه‌ی رفیقت دارن بگو و بخند می‌کنن؟
بدجوری اشتباه می‌کنی عزیزم.
اگه اون پسره برات مهمه...
غیب شدنت بزرگترین لطفیه که می‌تونی در حقش بکنی.
کونیِ شناسنامه‌دار
- الو؟ - داریم می‌بندیم.
می‌خواستم واسه این بچه یه قهوه بگیرم، زود تموم میشه.
بچه داره کار می‌کنه.
مگه نگفت دارن می‌بندن؟
طوری نیست... سلام.
یه قهوه بزنیم؟
آره.
جیانی، جیانی...
خب، بالاخره قهوه می‌خوریم؟
بچه‌ها، ببینید چه خبره!
قهوه می‌خوریم یا نه؟
نظرت چیه؟ واسه رفیقت یه قهوه بخریم؟
خب...
چند تا قاشق شکر؟
نه، تمومش کنید!
بسه دیگه، عوضی‌ها!
آشغال‌ها، گمشید برید!
همین الان گمشید!
برید!
حرومزاده‌ها!
جیانی؟
اون‌جوری مثل بز زل نزن کثافت!
کمک!
کمک کنید!
در رفت.
بیشتر حواستو جمع کن.
اگه زیاد سر و صدا کنی، خرگوشه صداتو می‌شنوه.
بسه دیگه.
- می‌خوای شلیک کنی، توتو؟ - می‌ترسم.
از چی می‌ترسی؟ بیا اینجا، خودم یادت می‌دم.
دستت رو بده به من.
یکی اینجا...
یکی هم اینجا.
خرگوش رو می‌بینی؟
آره.
زدمش! زدمش!
زدمش!
- باریکلا! - ایول داری، توتو.
زدمش!
عمو، نگاه کن! زدمش.
زدمش.
حالا همه‌چی مثل قبل شد؟ بازم بازی می‌کنیم؟
معلومه.
جیانی...
بیا با هم دعا کنیم.
به نام پدر، پسر و روح‌القدس. آمین.
ای پدر ما که در آسمانی، نام تو مقدس باد.
ملکوت تو بیاید، اراده‌ی تو برقرار گردد،
همان‌گونه که در آسمان است، در زمین نیز هم.
نان روزانه‌ی ما را امروز به ما عطا فرما و گناهان ما را ببخش،
چنان‌که ما نیز آنان را که به ما بدی کرده‌اند می‌بخشیم.
و ما را در آزمایش میاور، بلکه از شریر رهاییمان ده. آمین.
یالا نینو، امشب بازیِ فیناله.
بیاین بساط رو راه بندازیم.
- ایزابلا، بیا کمک. - باشه بابا.
ایول ایتالیا!
اینجا؟
یالا، بلند شو!
چندتا صندلی بردار.
نینو، تکون بخور.
- چی شده؟ - میزو بگیر.
توتو، داری چه غلطی می‌کنی؟ بیا اینجا.
اون پرچمو بذار روی میز.
اون بالا.
همین‌طوری.
خوبه.
- امشب چه کاره‌ایم؟ - می‌بریم!
معلومه که می‌بریم، شک نکن!
دمت گرم.
برو بریم، پائولو روسی!
- نینو کجاست؟ - نمی‌دونم.
آقا جون، می‌بریم؟
حتماً می‌بریم، نگران نباش.
بجنب، برو!
یالا، برو دیگه!
حواستو جمع کن، برو!
بدو برو!
هی، مگه بازی رو نگاه نمی‌کنی؟
نه.
لازم نیست از من بترسی.
من از هیچی نمی‌ترسم.
این بده...
اگه نترسی، تو زندگی به هیچ‌جا نمی‌رسی،
یا اینکه آخرش می‌ری زیر قطار!
فکر می‌کنن همه‌چی رو دربارم می‌دونن...
بابات...
مامانت...
ایزابلا...
عمو پیترو...
ولی روحشونم از چیزی خبر نداره.
تمام کارهایی که شب‌ها می‌کنم... دخترا، رفیقا...
آمریکایی‌ها...
و همه‌ی اون کارهایی که نمی‌کنم...
البته اونا واسه خودشون خیال‌بافی می‌کنن،
ولی همیشه یه شکی ته دلشون می‌مونه...
و این کافی نیست.
نینو، هر کاری که مخفیانه انجام می‌دیم
می‌تونه تا صد سال همین‌طوری ادامه پیدا کنه.
فعلاً.
برگومی...
جام‌جهانی تموم شد!
قهرمانان جهان! قهرمانان جهان!
قهرمانای جهان!
ایتالیا بازی فینال رو برد، آلمان رو ۳ بر ۱ شکست داد...
ایتالیا! ایتالیا! ایتالیا!
جیانی؟
نینو! بیا پایین!
بیا اینجا، بیا پایین!
هیچ‌جا نمی‌ری!
آره، حق با توئه.
من هیچ‌جا نمی‌رم.
چی شده؟
برای تونی و جورجیو که سال ۱۹۸۰ توی سیسیل، فقط به خاطر اینکه عاشق هم بودن کشته شدن.
آتیش‌بازی
اولین انجمن «آرکی‌گی» ۹ دسامبر ۱۹۸۰ توی پالرمو تاسیس شد،
اونم به دنبال اعتراضاتی که بعد از مرگ اون دوتا جوون سیسیلی راه افتاد.