« ارائه شده توسط سایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.
ادرس تلگرام ما: https://t.me/bcmoviez
[تیغِ خشم]
به عنوان یه جایزه‌بگیر،
من واسه پول با جونم بازی می‌کنم.
دنیا الان بدجوری به لجن کشیده شده.
همه جا پر از یاغی و گردن‌کشه.
حکومت بهم پول می‌ده
تا دخلِ این یاغی‌ها رو بیارم.
به کسایی که این‌کاره‌ان می‌گن جایزه‌بگیر.
حالی‌ت نیست؟
ما هم یه جورایی کاسبیم.
کاسبی‌مون هم بدجوری پرخطره.
اومدم سراغت
تا باهات یه معامله‌ای بکنم.
یه محموله مال و اموال هست.
مالِ حکومته.
یه بارِ جواهراته.
اونایی که داشتن بار رو جابه‌جا می‌کردن وسط راه لختشون کردن.
بعد از اینکه غارتشون کردی و کشتی‌شون،
تاجرای ایرانی رو هم سلاخی کردی.
بعدشم خودت رو جا زدی جای تاجرای خارجی
و سعی کردی جیم شی بری سمت نواحی غربی.
این کارت خیلی پرریسک بود.
جواهرات رو بذار همین‌جا.
و منم وانمود می‌کنم اصلاً همدیگه رو ندیدیم.
در مورد همین می‌خواستم باهات حرف بزنم.
تو واقعاً جایزه‌بگیری؟
جایزه‌بگیرهای زیادی با همین چاقو نفله شدن.
من از احدی نمی‌ترسم.
به جز اون چهار نفر.
اون چهار نفر کی‌ان؟
«شغالِ» نترس.
«بانوی ارواحِ» حیله‌گر.
«کورِ» سنگدل.
و «استادِ مو سپیدِ» وحشی.
خب تابلویه که تو زن نیستی.
نه موهات سفیده،
نه کوری.
نکنه تو شغالی؟
بعید می‌دونم امروز معامله‌مون نشه.
تو دیوونه‌ای!
من...
شغالم!
[شغال]
زرنگی.
غلط کردم.
همه‌ی این جنس‌ها رو می‌دم به تو.
خواهش می‌کنم بذار برم.
دیگه خیلی دیر شده.
شغال.
چیزی که دولت داشت جابه‌جا می‌کرد جواهر نیست.
اونی که دارن می‌برنش یه زنه.
بیا حرف بزنیم.
ولم کن.
اون زنه
یه رازی می‌دونه.
رازش از جواهرات هم باارزش‌تره.
تازه،
می‌تونه حسابی سکسی و وحشی باشه.
داری چه غلطی می‌کنی؟
چیکار داری می‌کنی؟
نکشش!
نه، لعنتی.
توی اعلامیه نوشته بود باید زنده دستگیر بشه.
اگه بمیره، یه قرون هم جایزه گیرم نمیاد.
بس کن.
باید خسارتمو بدی.
ولم کن!
تو نمی‌تونی شراب بخوری.
پول نداری.
نمی‌تونی بری اونجا.
بازم از ما جلو افتاد.
این همون «چو شیونگِ» دزدِ بدنامه؟
آره.
چطور تونستی همچین دروغ احمقانه‌ای سر هم کنی؟
اون چو شیونگ رو کشت.
یکی در عوضِ یکی.
آوردمش تا ثابت کنم کارم رو انجام دادم.
اگه حرفم رو باور نمی‌کنی، از خودش بپرس.
مرتیکه‌ی عوضی!
حتی اگه فقط نصفِ جایزه‌ای که طی کردیم رو هم بدی، مشکلی نیست.
خانم، حق با شماست.
بهش می‌گن شغال.
معلومه که اون حتی از سگ و خوک هم پست‌تره.
این روزا آدم بودن کارِ سختیه.
سگ یا خوک بودن راحت‌تره.
آشغال!
اگه پولم رو ندی،
از اینجا جم نمی‌خورم.
داری چه غلطی می‌کنی؟
اون می‌تونه آدم بکشه.
اون یه جانیِ بدنام رو کشت.
طبق قانون، باهاش با ملایمت رفتار می‌شه.
لازم نیست بره زندان.
گرچه این روزا همه جا پر از آدمای عوضیه،
ولی ما هنوز پای عدالت وایسادیم.
بازم یه کارِ بی جیره و مواجب انجام دادم که پولی بابتش گیرم نمیاد.
صبر کن.
سرورم.
پاش توی یه پرونده قتل گیره.
اول بازداشتش کنید.
باید بازجویی بشه.
برو.
ولم کن!
بکشم!
بکشم، خواهش می‌کنم!
التماست می‌کنم.
بکشم، تو رو خدا!
خواهش می‌کنم.
بکشم!
برو.
بکشم!
شغال.
طبق قانون،
جایزه‌ای بهت نمی‌رسه.
ولی مزد زحمتت رو بهت می‌دم.
هان لو.
ارباب.
شرمنده‌ام، ارباب.
ارباب.
ارباب، منو ببخشید.
ارباب.
شرمنده.
ارباب.
بزن به چاک!
زود باش.
بزرگ. بزرگ. بزرگ.
شرط می‌بندم کوچیکه.
بیا.
کوچیک.
بذار یه بار دیگه امتحان کنم.
دوباره امتحان کن.
دوباره.
برو.
شرط می‌بندم بزرگه.
بیا یه بار دیگه امتحان کنیم.
قربان، مایلید
یه پنکیک تازه؟
خیلی خوشمزه‌ست.
کی راه داده این بچه بیاد تو؟
گمشو بیرون!
برو بیرون.
شر درست نکن.
از بچه‌ها متنفرم.
بدشانسی.
باورم نمیشه که همیشه همین‌قدر بدشانس بمونم.
شرط می‌بندم همه‌اش درشته.
بزن به چاک.
کیفمو پس بده!
گمشو اونور!
کیفمو پس بده!
کیفمو بده بهم!
- لباسم رو کثیف کردی. - کیفمو پس بده!
پول رو به جای خسارتم برمی‌دارم.
کیفمو پس بده!
ولم کن!
کیفمو پس بده!
گمشو!
شراب!
بهم شراب بده.
- شراب. - بکشیدش کنار!
بزنینش!
تا می‌خوره بزنش!
حسابشو برس!
تو دیگه کدوم خری هستی؟
منتظر چی هستی؟
بزنش!
گمشو!
در رو!
شینگ؟
شراب.
واقعاً خودِ خودتی.
شراب می‌خوام.
بهت که گفتم امروز دیدمش.
شراب.
پی شینگ.
خیلی وقته هیچ خبری ازت نیست.
فکر نمی‌کردم اینجا ببینمت.
دارم می‌نوشم، وسط حرفم نپر.
ما الان برای ارباب گوئو کار می‌کنیم.
برای مأموریت اینجاییم.
شراب.
وقتی مستی از سرت پرید،
توی ویلای گلِ کوهستان ووزی پیدام کن.
دوباره.
قربان.
بیا.
سرورم، داشتم از زیر زبونش حرف می‌کشیدم.
ببرینش.
چیزی دستگیرت شد؟
نه.
نه، هیچی.
مگه داشتی ازش بازجویی نمی‌کردی؟
نه، نه.
[دفتر حکومتی]
ارباب یانگ.
اینا کی‌ان؟
چطور جرأت می‌کنن بدون اجازه زندانی رو ببرن؟
پاتو از این قضیه بکش بیرون.
خفه شو.
این کار خلاف قانونه.
خفه‌خون بگیر.
ارباب هان.
التماست می‌کنم.
[دفتر فرمانداری]
بازم کابوس دیدی؟
بانو یینگ.
تو اینجا چیکار می‌کنی؟
اینجا خونه‌مه.
پس من اینجا چه غلطی می‌کنم؟
اون گدا کولت کرد آوردت بالای کوه.
می‌ترسید همون‌جا وسط خیابون سقط بشی.
درسته که با هم صمیمی هستیم،
ولی اگه یه بار دیگه این بساط رو راه بندازی،
پولشو باهات حساب می‌کنم.
خب.
جراحت‌هات این دفعه زیاد جدی نیستن.
این زخم از همه عمیق‌تره.
انگار یه زن چنگت زده که این‌طوری شدی.
این دفعه اطلاعاتت یه جاییش می‌لنگید.
ولی از پس دادن پول خبری نیست.
چو شیانگ جواهرا رو نزده.
یه زنه رو دزدیده.
پس لابد زنِ خاصیه.
می‌خوای آمارشو دربیاری؟
بیخیال.
بازم هرچی داشتی تو قمار به باد دادی؟
تسویه می‌کنم...
پولی که بهت بدهکارم رو.
تموم شد.
تا دو روز نذار به زخمت آب بخوره.
قرصی داری که بتونم باهاش راحت بخوابم؟
آره.
ولی در مقایسه با قرص،
مشروب خوردن خرجش کمتره.
بازم بزنم به حسابت؟
می‌رم پول دربیارم تا بدهیمو صاف کنم.
این دزدِ عوضی و همدستِ زنش
کارشون آدمکشی و خفت‌گیریه
و توی قاچاقِ انسان هم دست دارن.
آمارِ دقیق رسیده
که توی یه کارگاه سنگ‌تراشی بیرونِ شهر قایم شدن.
این کار نون و آب‌داریه.
واسه خودت نگهش داشتم.
مثلِ همیشه.
[حکم بازداشت دریایی]
همین الان یه گاو زدیم.
نمی‌تونه اونقدرها هم جدی باشه.
بهت که گفته بودم.
نباید باهات می‌اومدم.
من واسه خودم تو یه خونواده پولدار خانمی بودم.
اما حالا دارم می‌رم آب خنک بخورم،
اونم با تو.
هه لیان‌رو.
مومن تیشو.
چطور جرات کردی بیای نون منو آجر کنی؟
یه مارمولک کوچولو هم اینجاست.
[مار چهارپا]
پس هدفتون منم.
خودت چی فکر می‌کنی؟
دنبال من می‌گردی؟
[قمه‌کش دیوانه]
[فرفره خاکی]
یه لحظه صبر کن.
ارباب یانگ.
این چند روزه چرا نیومدی سراغم؟
نمی‌دونی مگه...
که یه سگ هار افتاده بود به جونم.
یک‌سره تو فکرت بودم،
تمام این مدت.
تمام وقت.
کیه؟
شرمنده.
در رو خیلی محکم باز کردم.
جک...
شغال.
شغال، چی شده گذرت به اینجا افتاده؟
تو...
چی می‌خوای بدونی؟
همه چی رو بهت می‌گم.
حکم بازداشت رو از بالا صادر کردن.
به من ربطی نداره.
من فقط یه بخشدارم.
من فقط به امورات همین بخش رسیدگی می‌کنم.
کشتن من هیچ دردی رو دوا نمی‌کنه.
قضیه مربوط به اون زنیه که آوردی.
هر کسی که با اون زن سر و سرّی داشته باشه...
فاتحه‌اش خونده‌ست.
شغال.
شغال، داداش.
من مأمور دولتم.
شغال.
نگهبانا!
خوب ازش پذیرایی کنین.
ایشون از مقام‌های مهم مملکتی هستن.
فکر کنم گند زدم.
بیا بیرون.
اون زنه خیلی کله‌شقیه.
فقط همین‌قدر می‌دونم که اسمش «لیو ژن»ـه.
چیز دیگه‌ای نمی‌دونم.
اون شب یه عده ریختن سرش و بردنش.
داشتم تماشا می‌کردم و هیچ غلطی از دستم برنمی‌اومد.
پرس‌وجو کردم
و فهمیدم واسه «ارباب گوئو» کار می‌کنن.
این «ارباب گوئو» آدم مرموز و توداریه.
فقط می‌دونم که از عمارتِ صدراعظم اومده.
نشانِ مخصوصِ فرماندهیِ ارتش (یوفو) دستشه.
حتی «ارباب یانگ» هم باید ازش دستور بگیره.
تازگی‌ها یه مشت آدم اجیر کرده تا هر چی درخته قطع کنن.
عجله داره که توی «کوهستان ووزی» بیرونِ شهر، یه سکوی بلند بسازه.
نمی‌دونم واسه چی می‌خوادش.
هنوزم به عدالت اعتقاد داری؟
ریخت و قیافتو ببین.
خیلی رقت‌انگیزی.
چرا نخواستی توی عمارت صدراعظم واسه خودت حال کنی و عشق و حال داشته باشی؟
چرا به‌جاش فراری بودن و دربه‌دری رو انتخاب کردی؟
ما فقط آرامش می‌خوایم.
نمی‌خوایم توی خرابه‌ای بمونیم که پر از مأمورای بی‌رحم و حروم‌زاده‌ست.
خواهش می‌کنم.
التماست می‌کنم بذار بریم.
خیله‌خب.
تا وقتی که همه‌چی رو بهم بگی،
هر کاری برات می‌کنم.
این کار رو به صلاح خودت می‌کنم.
می‌دونم چه نقشه‌ای تو سرته.
نمی‌ذارم موفق بشی.
اگه خایه‌شو داری منو بکش!
بکشم!
عمراً اگه بکشمت.
فقط نمی‌خوام هیچ جای دیگه‌ای بری.
نگرانت بودم.
پاهات خیلی قشنگن.
چرا تا امروز پیدات نبود؟
همین‌جا منتظرم بمون.
حالا که اینجایی، همه‌چی ردیف می‌شه.
ارباب گو قدرتو می‌دونه.
می‌دونی،
که اگه ارباب گو نبود،
اوضاع من و داداشام اصلاً ردیف نبود.
تو هم کلی چیز داری
که نگرانشون باشی، مگه نه؟
الان دیگه قضیه فرق کرده.
حالا دیگه هر کاری می‌کنیم
واسه خودمونه.
خوش برگشتی.
ارباب گوئو امروز اصلاً اعصاب نداره.
مراقب حرف زدنت باش.
ارباب گوئو.
پِی شینگ.
بشین.
بیا با هم تماشا کنیم.
عادت ندارم رو صندلیِ بلند بشینم.
ببخشید.
این گرگ‌ها...
چند روزیه که گرسنه موندن.
اونی که اون پایین شکست بخوره...
امروز طعمه‌ی اینا میشه.
واسه زنده موندن، با تمام وجود به جون هم می‌افتن.
چقدر معرکه‌ست.
فقط همین صحنه‌هاست...
که باعث میشه غصه‌هام رو فراموش کنم.
ضعیف‌ها...
خوراکِ آدم‌های قوی میشن.
اسمت شغاله.
می‌دونی...
این رو خوب حالیته، مگه نه؟
خوبه!
ممنونم، ارباب.
خودش با میل خودش این کار رو کرد.
کسی مجبورش نکرده بود.
می‌گن موقع شورش «آن‌-شی»،
تو و «هان لو» هردوتون تو اردوگاه «فوفنگ» سلسله‌ی تانگ سرباز بودین.
واسه سرکوب شورشِ معبد «ژائوجوان»
خیلی مایه گذاشتی.
آدمِ به‌شدت کاربلدی هستی.
اگه بخوای بهم وفادار بمونی،
قدرت رو می‌دونم.
اشتباه متوجه شدی.
اومدم اینجا معامله کنم.
من یه کاسبم.
ولی این اواخر بدشانسی آوردم.
کاسبیم از سکه افتاد،
اونم به خاطرِ تو.
هان لو.
من اشتباه فهمیدم؟
پِی زینگ.
قضیه سرِ یه بچه‌ست، مگه نه؟
چقدر ازش خبر داری؟
حدس می‌زنم
بدونی که من از طرفِ عمارتِ وزیرِ اعظم میام.
وزیرِ اعظم دیگه پیر شده.
اما تازگی‌ها صاحبِ یه پسر شده.
خبرِ فوق‌العاده‌ای واسش بود.
ولی اون زنیکه‌یِ روانی
بچه رو دزدید.
وقتی بچه‌هه هنوز یه ماهش هم نشده بود.
این یه مایه ننگ واسه خونواده‌ست.
آبروی نخست‌وزیر رو به باد می‌ده.
من به نخست‌وزیر کمک می‌کنم تا مشکلاتش رو حل کنه،
پس باید درباره همه‌چی خوب فکر کنم.
اگه کاری کردم که بهت صدمه زد،
به بزرگی خودت ببخش.
می‌دونی بچه کجاست؟
ده روز.
بچه رو برات میارم،
تا ده روز دیگه.
چرا ده روز؟
کار من هیچ‌وقت بیشتر از ده روز طول نمی‌کشه.
هدفت اینه که...
حکم بازداشتم رو لغو کنی.
اگه شکست بخوری چی؟
اون‌وقت حاضرم خوراک گرگ‌ها بشم.
قبوله.
آزادی.
اما یادت باشه،
فقط ده روز وقت داری.
صبر کن.
می‌دونم چه جور آدمی هستی.
این یه هدیه کوچیک واسه توئه.
منتظر خبرای خوب می‌مونم.
بیخیالِ تعقیب شو.
حکم جلب شغال فعلاً لغو شده.
تو اصلاً فکر کردی کی هستی؟
از کجا می‌دونی پایِ یه بچه در میونه؟
فقط یه حدس بود. یه ریسکِ پرخطر کردم.
تو هیچ‌وقت توی شرط‌بندی برنده نمی‌شدی.
ولی این‌بار، بردی.
اون زنه فقط می‌خواست بمیره.
حتماً داشته از یه چیزی محافظت می‌کرده.
چه چیزی می‌تونه از جونش براش مهم‌تر باشه؟
تو هیچ‌وقت خودتو قاطیِ مسائل مربوط به زن‌ها و بچه‌ها نمی‌کردی.
چطور شد که...
...این‌دفعه فرق کرد؟
نمی‌تونم چشماشو فراموش کنم.
منو بکش!
بکشم!
منو بکش!
بکشم!
بچه‌مو نکش.
نقشه‌ت چیه؟
باید دقیق بدونم...
...کجاها رفته...
...و قبل از اینکه گیر بیفته...
...با چه کسایی ملاقات کرده.
هر چی زودتر آمارو بهم بدی، به نفعته.
ارباب گو مقام خیلی گردن‌کلفتیه.
ما حریفش نمی‌شیم.
اگه بزنه زیر قولش...
رازشو می‌دونم.
جرئت نمی‌کنه بلایی سرم بیاره.
نمی‌خواستم پاتو وسط بکشم.
ولی واقعاً کس دیگه‌ای رو پیدا نکردم.
می‌تونی کمکم نکنی.
می‌دونم پولش...
بسه.
اتفاقی که ده روز دیگه می‌افته
دیگه دست من نیست.
واقعاً بین جایزه‌بگیرا ردیاب معروفی هستی.
زودتر از من رسیدی.
[سایه‌زن] سایه‌زن، تنهایی نمی‌تونی از این کار سودی ببری.
دیدیش؟
نترس.
طبق گفته‌ی سانیا،
یه زنی بچه رو داد بهش و رفت.
یه آینه هم به عنوان مژدگانی انداخت جلوش.
اون زن گفت برمی‌گرده تا بچه رو ببره.
سانیا هر روز می‌رفت بیرون منتظر اون زن می‌موند.
بالاخره اومدی.
بهتره که
همین الان بچه رو با خودت ببری.
همین الانشم بزرگ کردن بچه‌های خودم...
به خودیِ خود برام خیلی مکافاته.
این‌طوری که نمی‌شه بچه رو بغل کرد.
تو دیگه چه جور پدری هستی؟
برو پیش بابات.
بچه خوبی باش.
صبر کن.
اینو با خودت ببر.
این همون گنجیه که مادرِ بچه واسش به یادگار گذاشته.
نمی‌تونم پیش خودم نگهش دارم.
بچه خوبی باش.
بائو.
بائو؟
همین‌جوری یه اسم الکی رو بچه گذاشتم.
هر بچه‌ای تو چشم پدر و مادرش عزیزترینه.
غذا رو بردار. تو راه می‌تونی بخوریش.
یادت نره خوب بجوی‌شون بعد بدی به بچه.
می‌شه انقدر عر نزنی؟
نه.
نه!
بکش منو!
منو بکش!
بکشمت؟
پس تو همونی هستی که باعث می‌شه بتونم یه خوابِ راحت داشته باشم؟
[به شغال]
اون جایزه‌بگیری که «وو شائوان» اجیر کرده، تویی.
گوا ژونگ‌شیانگ
پیشکارِ عمارتِ نخست‌وزیره.
اصل و نسبِ درست‌حسابی نداره.
نام خانوادگی مادرش، «گوا» رو برای خودش برداشته.
بچه‌ی حروم‌زاده‌ی نخست‌وزیره.
ذاتاً آدمِ خیلی تودار و صبوری بار اومده.
در عین حال، هم به‌شدت وسواسیه و هم بی‌رحم.
کثافت‌کاری‌های توی عمارت همه‌ش زیر سر اونه.
نخست‌وزیر دیگه پیر و ازکارافتاده شده.
زنِ اصلیش هم اجاقه و بچه‌دار نمیشه.
اون رقاصه، «لیو ژن»، واسه نخست‌وزیر یه پسر زایید.
رمال بهش گفته بود که این بچه قراره آدمِ فوق‌العاده‌ای بشه.
نخست‌وزیر هم تا اینو شنید خرکیف شد.
اما همین قضیه باعث شد توی عمارت بینِ دار و دسته‌های مختلف جنگ بیفته.
«لیو ژن» از پایتخت زد به چاک،
تا جونِ خودش و بچه‌ش رو نجات بده.
«گوا ژونگ‌شیانگ» از طرف نخست‌وزیر مأمور شده که بچه رو پیدا کنه.
ولی در واقع، خودش نقشه کشیده که سرِ بچه رو زیر آب کنه.
همیشه تو این فکر بوده که وارثِ قانونیِ نخست‌وزیر بشه،
و به جادو جَنبل‌های سیاه ساحرهای غرب هم اعتقاد پیدا کرده.
نقشه ریخته که شبِ ماهِ کاملِ همین ماه، بچه رو قربانی کنه،
و ازش یه قرصِ معجون درست کنه و بخوره.
فکر می‌کنه با این کار، بخت و اقبالِ بچه به اون می‌رسه.
دیگه پاک رد داده و مخش تعطیل شده.
اون از یه حیوون هم پست‌تره.
همین‌جا منتظرم بمون.
برو تو و آمار بده.
بچه رو بسپار به من.
بزن بریم.
اگه تو نری، من می‌رم.
ما رو به کشتن میدی.
یه کارِ آخری واسم انجام بده.
یه هویت جدید،
با یه قیافه جدید.
می‌خوام بزرگ شدن این بچه رو ببینم.
بائو.
مگه تو نبودی که از بچه‌ها بیشتر از همه متنفر بودی؟
هنوزم متنفرم.
چشماتو ببند.
یه کم بخواب.
بیدار که بشی حالت خوب میشه.
انگار وقتِ جیش‌کردنشه.
نگران نباش.
من تو بچه‌داری از تو هم بهترم.
تو این دنیای شیرتوشیر،
اصلاً کار راحتی نیست
که آدمای معمولی مثل ما بتونن زندگی کنن.
من نوک کوه زندگی می‌کنم
تا از دردسر دور بمونم.
حتی اگه قراره با خواری و ذلت زندگی کنم،
نمی‌خوام برگردم به اون کابوسای گذشته.
اما این روزا،
بدجوری دلشوره دارم.
چرا از این خراب‌شده دور نشیم
و یه زندگی جدید رو شروع نکنیم؟
تو حتی یه بچه رو هم کشتی.
حرام‌زاده!
خائن باید اعدام بشه.
پی زینگ.
این مایه افتخارته.
نه!
بچه‌م رو نکش!
نه!
بچه‌م رو نکش!
اگه می‌خوای کسی رو بکشی، منو بکش!
نه!
منو بکش!
بکش منو! بکش منو! بکش منو!
چشماتو وا کن و خوب ببین.
توی میدون جنگ،
فقط با تبدیل شدن به یه درنده
می‌تونی زنده بمونی.
می‌خوام یه نفر دیگه رو هم اضافه کنم.
اگه تا قبل سحر برنگشتم،
یه خانواده‌ی درست‌وحسابی واسه این بچه پیدا کن.
هر کسی یه سرنوشتی داره.
ارزشش رو داره که خودت رو به خطر بندازی،
اونم واسه زنی که اصلاً نمی‌شناسی؟
کی می‌دونه؟
یه شکست دیگه.
«لیو ژن» همین‌جا زندونیه.
بهش اطمینان دارم.
پاک کردنِ رد پاها حتماً برات گرون تموم شده.
می‌ارزه.
یه گزارش رد می‌کنم،
تا گندکاری‌های «گو ژونگ‌ژیانگ» رو واسه دربار رو کنم.
می‌کشونمش پای میز محاکمه،
حتی اگه به قیمتِ از دست دادن شغلم تموم بشه.
اینجا معمولاً سفت‌وسخت نگهبانی می‌شه.
فکر کنم امشب همه‌شون غیبشون زده.
خیلی عجیبه.
چرا داری بهم کمک می‌کنی؟
می‌خوام بدونی،
که هنوز تو این دنیا انسانیت پیدا می‌شه.
هر جا انسانیت باشه، عدالت هم هست.
زنده بمون.
آدمای بیشتری تو این دنیا هستن که بهت نیاز دارن.
همین‌جا منتظرم بمون.
شغال.
هنوز اسم واقعیت رو نمی‌دونم.
مگه اهمیتی هم داره؟
باید به اسم واقعیت صدات کنم.
دفعه‌ی بعد که همدیگه رو دیدیم بهت می‌گم.
[فاحشه]
«آینه‌ی درخشانِ تالارِ بلند رو نمی‌بینی؟
که داره واسه موهای سفیدت غصه می‌خوره؛ همونایی که یه زمانی مثلِ ابریشم سیاه بودن.»
داشتم فکر می‌کردم چرا اینجا هیچ نگهبانی نداره.
نگو نگو، نگو که رئیسِ بزرگ خودش اینجاست.
سخت گیر می‌ای که بشه باهات ملاقات کرد.
نباید بذاریم کسی مزاحممون بشه.
نظرت چیه؟
حتی «استاد مو سفید» رو هم اجیر کردن؛ کسی که بین همه‌ی جایزه‌بگیرها حرف اول رو می‌زنه.
واقعاً به خودم افتخار می‌کنم.
[استاد مو سفید]
امتحانش کن.
شرابِ خوبیه.
کوزه‌یِ خوبیه.
اومدی نجاتش بدی؟
چه صنمی باهاش داری؟
هیچی.
پس حتماً یه دلیلی داره.
تو چی؟
من یه جایزه‌بگیرم.
من هیچ‌وقت نپرسیدم چی درسته و چی غلط.
شغال.
زدی زیرِ قواعد.
انگار که
باید دخل همدیگه رو بیاریم.
اون کوزه رو هنوز بهم برنگردوندی.
خیلی وقت بود این‌جوری حال نکرده بودم.
بسیار خب.
دیگه آخراشه.
فرار نکن.
به گرد پاتم نمی‌رسم.
شغال.
بیا تمومش کنیم.
کنجکاوم بدونم
چرا شغال، که تهِ کاسبیه،
واسه یه نخست‌وزیرِ کله‌گنده شاخ شده،
اونم فقط واسه یه الف‌بچه.
می‌خوام بفهمم
چه مرگت شده.
خب، به چی رسیدی؟
زمین تا آسمون با اونی که بودی فرق کردی.
بهت حسودیم میشه.
به عنوان یه رزمی‌کار،
هزار بار به مدل‌های مختلفِ سقط شدن فکر کردم.
بدک نیست.
امروز قراره همین‌جا غزل خداحافظی رو بخونیم.
در حقیقت، همه‌مون توی یه تابوت بزرگ زندگی می‌کنیم.
تنها فرقش زمانِ نفله شدنمونه.
«نمی‌تونم خودم رو تا حدِ دم‌تکون دادن واسه سلبریتی‌ها پایین بیارم.
این‌جوری خنده‌ی از تهِ دلم خشک می‌شه.»
لیو ژن.
بچه‌م.
بچه‌م کجاست؟
نگران نباش، جاش امنه.
می‌خوام بهت ثابت کنم...
که هنوز تو این دنیای لعنتی انسانیت پیدا می‌شه.
جایی که انسانیت باشه، عدالت هم هست.
منو ببخش.
چاره‌ی دیگه‌ای ندارم.
پی شینگ.
عقب موندی.
قربان.
شما هم عقب موندین.
محاله جونِ سالم به در برده باشه.
می‌خوام جنازه‌شو با چشمای خودم ببینم.
اطاعت.
همه‌چیز رو برای مراسم قربانی آماده کنید.
فرماندار «وو شائوان» و «شغال» قصد شورش داشتن،
و همون‌جا در دم اعدام شدن.
اعلامیه‌ش رو پخش می‌کنم.
مو لای درزش نمی‌ره، بی‌نقص انجامش میدم.
ردخور نداره.
زیادی می‌دونی.
گو... گو...
چه بوی نابی میدی.
چرا واسه دیدنم این‌جوری بال‌بال می‌زنی؟
بجنب دیگه.
جنازه رو پیدا کردین؟
به سروان هان گزارش میدم.
آخه واسه چی خودتو انقدر به زحمت انداختی،
اونم سرِ یه شغال؟
حتی سروان هان هم
انگار ازش حساب می‌بره.
تو نمی‌دونی اون چه جونوریه.
اون...
معروفه به "شغالِ نامیرا".
فقط می‌خوام زنده بمونم.
می‌دونستی نباید پا رو دم‌شون بذاریم،
اما پای همه‌مون رو کشیدی وسط.
ببین چه بلایی سرم آوردن!
نمی‌خوام برگردم به گذشته.
وقتی رفتی یه غریبه رو نجات بدی،
به این فکر کردی که من چی می‌کشم؟
وو شائوان کجاست؟
می‌خوام روحشو از برزخ خلاص کنم.
اسم من...
پِی شینگه.
کجا داری می‌ری؟
می‌دونم...
که تا وقتی ازم دور باشی،
راه‌های زیادی برای فرار داری.
ولی تو اون راه رو انتخاب نکردی.
زنده بمون.
من شمشیری که فرمانده هان ازش استفاده می‌کنه رو می‌شناسم.
هیچ‌کس از اون شمشیر جون سالم به در نمی‌بره.
این شمشیرِ کائناته.
یه زمانی مالِ «بای چی» بود، بزرگترین سردار.
قربان‌گاه آماده شده.
با کشاورزا چیکار کنیم؟
اونایی که پاشون گیره،
باید بمیرن.
حله.
[آرامگاه پِی شینگ]
هان لو.
جبران می‌کنم برات،
بعدِ این جریانات.
ممنونم، ارباب گوئو.
ازت خوشم میاد،
چون شبیه همیم.
فقط یادت باشه، زیاد تو کار بقیه سرک نکش.
تا وقتی پیشمی،
کمکت می‌کنم
به خواسته‌ت برسی.
یادت باشه.
وقتی بارون بند بیاد،
سرِ نیمه‌شب،
اکسیر آماده می‌شه.
همراهیت می‌کنم.
اینجا چه غلطی می‌کنی؟
پی شینگ.
انقدر لجبازی نکن.
نمی‌تونی فقط یه جایزه‌بگیرِ کوفتی بمونی؟
چرا روبروی ما وایسادی؟
ببین.
اصلاً راحت نبود
که تا اینجا برسیم.
می‌خوای همه‌چیو به گند بکشی؟
هفت ساله که جایزه‌بگیرم.
همه‌ش داشتم برای این و اون حمالی می‌کردم.
امروز،
می‌خوام برای دلِ خودم کار کنم.
اگه می‌خوای زنده بمونی، بکش عقب.
نمی‌خوام دستم به خونِ رفیقام آلوده بشه.
سربازها
هیچ‌وقت عقب‌نشینی نمی‌کنن.
بزن به چاک.
زنده موندن چه فایده‌ای داره
وقتی از پس هیچ غلطی برنمی‌ام؟
اون سربازایی که هان لو هدایت می‌کرد
یه قرون هم عرضه‌ی کاری رو ندارن.
فقط بذارش به حسابِ دست‌گرمی برای ارباب گوئو.
تو و هان لو یه جورایی شبیه همید.
اما فرقش اینه که
هان لو هیچ‌وقت از پشت به کسی خنجر نمی‌زد.
واقعاً مایه‌ی ننگه
اگه قرار باشه به دست تو نفله بشم.
کشتن کشتنه دیگه.
دیگه نباید در مورد راه و روشش مته به خشخاش گذاشت.
کلِ زورت همین بود؟
واقعاً ناامیدم کردی.
التماست می‌کنم.
جونمو نگیر.
تو رو خدا.
بهم رحم کن.
ازم بگذر.
پسر خوب.
بائو.
انگار واقعاً تنت می‌خاره واسه مردن.
این دفعه،
می‌خوام زنده بمونم.
پاشو.
مگه تو همون «شغالِ نامیرا» نیستی؟
بهت یه فرصت دادم،
ولی قدرشو ندونستی.
داشتیم به فنا می‌رفتیم.
که چی بشه؟
واسه زندگیِ اعیونیِ اون کله‌گنده‌ها؟
ما از بین کوهی از جنازه جون سالم به در بردیم.
حق ما یه زندگیِ بهتره.
الان به خودت نگاه کن.
مثل سگ ولگرد زندگی می‌کنی.
شماها سگِ ولگردین.
انگار...
یادت رفته...
قبلاً چه غلطی می‌کردی.
کمکت می‌کنم یادت بیاد.
اینا رو یادت هست؟
تو...
مگه عشقِ نجات دادنِ مردمی؟
خیله‌خب.
چشماتو باز کن و خوب نگاه کن.
اینا...
به خاطرِ تو نفله می‌شن.
هردوی ما شیطانیم.
اگه بوداها نجاتم ندن،
خودم رو خلاص می‌کنم.
نمی‌خوای اون بچه‌رو نجات بدی؟
همین الان کلکشو می‌کنم.
ولش کن بره.
نه!
واقعاً سگ‌جونی.
اما،
داداش،
دیگه کافیه.
توی زندگی بعدی آدم عاقل‌تری باش.
سرما، خون و تیغه.
پِی شینگ.
بیا اینجا.
انگار از دیدنت خوشحاله.
می‌شه به این گفت برادری؟
بذار بغلت کنم.
آخه تو لیاقتشو داری؟
خواهش می‌کنم.
خواهش می‌کنم بذار برم.
التماست می‌کنم.
هر چی بخوای بهت می‌دم.
خواهش می‌کنم.
می‌دونی چه کسی پشتمه.
فقط منم که می‌تونم پول رو بیرون بکشم.
من از طرف لیو ژن اینجام.
نه، نه، نه.
بوی گند می‌ده.
پِی شینگ.
فکر نکن می‌تونی قسر در بری.
از این به بعد،
همه‌ی جایزه‌بگیرهای دنیا
میفتن دنبال کشتنت.
از این به بعد،
دیگه رنگ آرامشو نمی‌بینی
تا وقتی که
سرت از تنت جدا بشه.
بچه.
دو تا راه جلوت داری.
یکیش یه راهِ صاف به سمت پایتخته
که توش به مال و منال و افتخار می‌رسی.
اون یکی هم یه راهه به دلِ یه دنیای پرآشوب.
باید تا تهِ دنیا پام وایسی.
دیگه خود دانی.
« ارائه شده توسط سایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.
[شراب]
بفرما، اینم شراب.
ارباب.
نوش جان کنید.
چیزی لازم داشتید صدام بزنید.
[تحت تعقیب]
[شی میائو در نقش چنگِ کور]