‫شب بخیر، خانم‌ها
‫لیوان‌تون رو پُر کنم؟
‫شما چی، پهلوون؟
‫امتیازت چنده؟
« بی سی موویز تقدیم میکند » .:: BcMoviez.Com ::.
« ترجمه از نهـال، حسین رضایی و علی محمدخانی »
‫سلام. با شمام!
‫سرقت مسلحانه‌ای در کار نیست!
‫من از آینده اومدم!
‫این بند و بساط هم…
‫به طرز وحشتناک و فاجعه‌باری به فنا میره
‫حواس‌تون کجاست؟
‫- توجه‌تون رو جلب نکردم؟ ‫- فازت چیـه؟
‫تا اینجا اومدم که بهتون بگم
‫روزهای خوبی در انتظارتون نیست
‫راستیتش، اگه بگم واردِ تباه‌ترین دوران
‫در طولِ تاریخ میشید، دروغ نگفتم
‫- این راهی که در پیش گرفتید، بیراهه‌ست ‫- هوی!
‫چرا کسی زنگ نمی‌زنه پلیس؟
‫فضای مجازی شأن و شخصیت‌تون رو ‫به تاراج برده و
‫ازتون یه مشت بچه‌ی محتاجِ توجه ساخته
‫این فرهنگِ بیمارگونه‌ی سلفی‌گرفتن‌تون
‫قدرت تحلیل و تفکرِ مغزتون رو خشکونده
‫وایسید ببینم! هیچکس جایی نمیره!
‫به حرف‌هام گوش کنید. مسئله‌ی مهمیـه
‫یعنی… خیلی‌خب
‫همون آش و همون کاسه
‫باشه، خیلی‌خب. بمب همراهمـه
‫وای! وای!
‫بله، اینا همه بمب‌ان
‫تا گردن تو بمب‌ام. یه قدم بیاید جلوتر…
‫یا بخواید جیم بزنید، ‫هممون رو می‌فرستم هوا
‫به اندازه‌ی کافی زهره‌ترک شدید دیگه؟
‫خوبـه. عالی. بفرمایید. راحت باشید
‫هی، جناب
‫با تو هستم. بشین. بشین سرِ جات
‫بشین. یالا
‫به‌به، قهرمان‌بازی شروع شد
‫بشین! بشین دیگه!
‫بگیر بتمرگ!
‫همونطور که عرض کردم، ‫من از آینده اومدم
‫آینده‌ای که رسماً و کاملاً به گا رفته
‫اونم چی؟ ‫همش تقصیرِ شماهاست
‫نه حالا دقیقاً شما ۴۰ و اندی نفر،
‫بلکه تک‌تکِ آدم‌های هم‌عصرتون
‫همگی به یک اندازه مقصرید
‫من هم اومدم راست و ریسش کنم
‫همه چیز از گوشی‌بازی‌های اولِ صبح شروع شد
‫اوایل، ملت که از خواب بیدار می‌شدن، ‫تو رختخواب یا ایمیل‌هاشون رو چک می‌کردن،
‫یا فیسبوک و توئیتر و ایکس و میکس و پیکس و کوفت و زهرمار
‫واسه چند دقیقه. چه ایرادی داره؟
‫منتها این گوشی‌بازی‌ها
‫هی طولانی و طولانی‌تر شد
‫کار به جایی رسید که دیگه ‫کسی از رختخواب بیرون نمیومد
‫جامعه از هم پاشید
‫ملت به‌ناچار لوله‌ی تغذیه و ‫سوند به خودشون وصل کردن
‫صنعت تجهیزات پزشکی میلیاردی سود کرد
‫ولی مابقی چیزها به گای سگ رفت
‫هیچکس هم حتی متوجه نشد که ‫این دنیای وامونده کن‌فیکون شده
‫اصلاً کسی گوشش با من هست؟
‫شما به من بگو که…
‫کتاب‌فروشی‌ها کجا غیب‌شون زده؟ ها؟ ‫بله
‫اون موقع که مغازه‌های نوار و کاست ‫یکی‌یکی ناپدید می‌شدن، شما چیکار کردید؟
‫هیچی. انگار نه انگار
‫یه سؤال
‫کی یه شماره تلفن یادشـه؟
‫شرط می‌بندم هیچ‌کدوم‌تون دیگه
‫حتی یه شماره تلفن هم حفظ نیستید
‫پیشرفتی که به تغییرِ مثبت منجر نشه، ‫اسمش پیشرفت نیست
‫بلکه اشتباه محضـه
‫بشریت قبلاً هم زده جاده خاکی
‫مثلاً هیتلر، اسکوترهای سِگ‌وِی
‫فقط لازمـه یکی از راه برسه ‫فرمون رو بچرخونه و
‫بندازتمون تو مسیرِ درست و
‫بگه: «بچه‌جون، این راهی که داری میری،
‫بیراهه‌ست.»
‫من هم واسه همین اومدم اینجا
‫من نیرو می‌خوام، سرباز؛
‫آدم‌هایی که رسیدن تهِ خط، ‫منتها حالا یه دنیا دلیل برای جنگیدن دارن
‫یه هوش مصنوعی داره میاد که
‫قراره تو آینده‌ای نه‌چندان دور
‫طومارِ انسان‌ها و تمدن‌ رو در هم بپیچه
‫ولی میشه جلوشو گرفت
‫میشه بشریت رو نجات داد
‫نقطه‌ی شروع انقلاب ما هم همینجاست
من با احد و ناسی شوخی ندارم
‫آره، نقطه‌ی شروعش همینجاست
‫توی یکی از غذاخوری‌های درِپیتِ نورمزِ لس‌آنجلس
‫ترکیبِ برنده‌ی همراهانِ من تو این انقلاب
‫برای نجاتِ بشریت یه جایی همین گوشه‌کناره‌های
‫غذاخوری نشستن
‫اون ترکیبِ برنده رو پیدا می‌کنم و
برنده میشیم
‫صد و هفدهمین باره که میام اینجا و
این حرف‌ها رو می‌زنم
‫باورتون میشه؟
‫۱۱۷‏ دفعه سعی کردم متقاعدتون کنم
‫یه چیزی تو مایه‌های همون فیلم محبوبت، ‫روز موش‌خرما، جیم
‫فیلم موردعلاقه‌ات همینـه دیگه، نه، جیم؟ ‫درستـه؟
‫آره…
‫- آره، من… ‫- آره، نه؟
‫- چطوری… چی… آم… ‫- آره
‫تو چطوری…
‫من این شب رو بارها و بارها زندگی کردم
‫هر دفعه هم با ترکیبِ جدیدی از
این جماعت توی این غذاخوری
‫هر بار هم ناکام موندیم
‫بعضی‌هاتون رو در آغوش کشیدم و
‫به عینه دیدم ریقِ رحمت رو سر کشیدید
‫چندتایی‌تون رو عین خانوادم دوست داشتم
‫به قدری این مسیر رو تجربه کردم که
‫بعضی‌هاتون رو بهتر از خودتون می‌شناسم
‫سلام، نانسی دیلینی و چارلز رابرتس،
‫امشب اولین قرارتونـه
‫چارلز با خودش گفته نورمز بهترین جاست
‫نانسی هم ۲۰ دقیقه‌ست که ‫داره نقشه می‌کشه فلنگ رو ببنده
‫تا حالا نشده با من و انقلابم همراه بشید و
‫از اینجا جونِ سالم به در ببرید
‫ببخشید
‫تو!
‫نه، نه، نه، نه، ‫نه، نه، نه
‫تو بی‌خاصیت‌ترین آدمی هستی که ‫تو عمرم دیدم
‫۲۹‏ بار داوطلب شدی ‫به انقلابم بپیوندی. ۲۹ بار
‫عین کنه افتادی به جونم و ‫ول‌کن هم نیستی
‫تو زانوت مشکل داره، جرالد. بفهم
تو ‫هر دفعه همون ۱۶ دقیقه‌ی اولِ مسیر می‌میری
‫تازه، خیلی هم نچسب و بی‌بخاری
‫وای به حالت اگه امشب دستت رو ببری بالا
‫به‌به، این هم از ملکه‌ی من. بله
‫خودتو نزن به اون راه
‫تو بهترین سربازِ منی. ‫جنگجوی عزیزم تو این انقلاب.
‫با هم تا تهِ این راه میریم
‫چشمم رو به روی نیمه‌ی تاریکِ وجودم که ‫ازش فراری بودم، باز کردی
ولی ‫باید این اتفاق میفتاد
‫کششِ جنسیِ بین‌مون عینهو طوفانِ داغِ تابستونیـه
‫منتها هیچوقت بهش تن نمیدیم. هیچوقت
‫عوضش، روی عطشمون برای کشتار مانور میدیم
‫ولی هر بار، آخرش بهم خیانت می‌کنی
‫قلبم رو می‌شکونی، ‫ولی بازم اینجام
‫زل زدم تو چشم‌های درشت قهوه‌ایت و
‫پیش خودم میگم: «به درک!
‫بیا یه دورِ دیگه قمار کنیم، نازنینم.
‫بیا فندک بگیریم رو همه چی.»
‫اگه با من بیاید، احتمالش هست که ‫امشب کشته بشید
‫ولی اگه نیاید، خب، ‫کارِ تک‌تکِ آدم‌های
‫توی این اتاق تمومـه
خیالتون تخت
‫ولی امشب شانس درِ خونه‌مون رو زده. ‫می‌تونیم دنیا رو نجات بدیم،
‫از نو شروع کنیم، یه تکونی به خودمون بدیم، ‫یه تکونِ اساسی
‫دلورس، باز زنگ نزن پلیس
‫گوشی رو بذار کنار
‫یه ترکیب بی‌نقص از آدم‌های ‫توی این غذاخوری وجود داره که
‫راحت می‌تونه با آینده گلاویز بشه و ‫بشریت رو نجات بده
‫همه جوره از خودم و حرفم مطمئنم
‫تک‌تکِ ترکیب‌ها رو امتحان می‌کنم تا
‫بالاخره یکیش درست دربیاد
‫پس بگید ببینم، کی با من میاد؟
‫کی پایه‌ست آینده رو نجات بده؟
‫گرگ
‫یالا، گرگ، تو اسپارتاکوسی. پاشو بریم
‫بجنب، پهلوون. بزن بریم
‫آها، اینجا رو. بچه‌زرنگ‌هام
‫نظرتون چیـه؟ یالا، رفقا. آبجو مهمونِ من
‫بیاید یکم گند بالا بیاریم
‫توگا! توگا! توگا!
‫میگما، یادتونـه…
‫خیلی‌خب
‫عزیزم، مثل اینکه فقط من و توییم
‫بارِ اولمون هم که نیست، مگه نه؟
‫نظرت چیـه دفعه‌ی آخر هم باشه؟
‫یالا، دختر‌جون
‫هی
‫جدی؟ هیچکس پایه نیست؟ ‫حتماً شوخیتون گرفته
‫لعنتی، این اولین باریـه که…
‫اینجوری شده
‫- ریدم توش ‫- میگما، نظرت چیـه
تا کار دستِ خودت ندادی ‫جمع کنی بری؟
‫- تو حالت خوب نیست ‫- کیرم دهنت، پیت
‫من دیوونه نیستم
‫چرا همه‌ی آدم‌های خط زمانیِ شما اسکلن؟
‫- قیافه‌ات شبیه کارتن‌خواب‌هاست، داداش ‫- کی بود؟
تو هم ‫کیرم دهنت. من کارتن‌خواب نیستم
‫دنیایی که من ازش میام، ‫یه جهنمِ تموم‌عیاره
‫تو دنیای من، اینی که تنمـه، ‫نهایتِ مُد و کلاسـه
‫باید کارتن‌خواب‌های ما رو ببینی
‫با جسد مو نمی‌زنن
‫عالی شد
‫پلیس‌ هم که رسید
‫دمت گرم، دلورس
‫گند زدی به شب‌مون
‫بیخیال
‫ولش، من میرم پیِ کارم
‫امشب کلاً دلم شور می‌زد
‫به چی زل زدی؟ واسه سفرم به کربوهیدرات نیاز دارم
‫کاش می‌دیدم تو یکی چطوری ‫حین سفر در زمان،
‫کالری می‌سوزونی
‫من باهات میام
جل‌الخالق. باشه
‫خانم، لطفاً تشریف بیارید
اون طرف
‫کس دیگه‌ای نبود؟
‫خب، گمونم اونقدرهام گند نخورد تو شبمون
‫خب، به ضررِ مابقی‌تونـه
‫چون دیگه مجبورم اون روم رو نشون بدم
‫راه بیفتید. هی، تونی سوپرانوی تنظیم‌بازاری. ‫راه بیفت، آشغال.
‫خیلی‌خب، باشه
‫- یا خدا! ‫- همونجا پیشش وایسا
‫۴۷‏ نفر تو این غذاخوری‌ان که
‫یعنی میلیون‌ها ترکیبِ احتمالی وجود داره
ولی بالاخره ترکیب درست رو پیدا می‌کنم
‫تو نه، تو هم نه
‫تو که عمراً
‫شما دوتا، پاشید
‫سانی و شِر، یالا. ‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫برید پیش بقیه وایسید. ‫کسی دست از پا خطا کنه،
‫این بی‌صاحاب رو می‌فرستم هوا. دِ یالا!
‫من میام!
‫فقط با بقیه کاری نداشته باش
‫خیلی‌خب، پسرِ شجاع
‫تو هم بیا. بجنب
‫لعنتی، وقتمون داره تموم میشه. ‫تو نه، تو هم نه.
‫تو که اصلاً. دستِ کوفتیت رو بنداز پایین
‫جرالد، تو رو خدا، بسـه دیگه
‫من هم باهاتون میام
‫نه، اصلاً حرفشم نزن
‫چرا؟
‫نمی‌دونم. می‌بینمت مو به تنم سیخ میشه
‫بدجور شبیه روانی‌هایی هستی که ‫قرص‌هاشون رو نمی‌خورن
‫حوصله‌ی این عن‌بازی‌ها رو ندارم
‫بذار ببینم. شدیم پنج‌تا
‫آره. نمی‌دونم. یکی دیگه
‫تو، فرشته‌ی نجاتم. بیا بریم
‫تو، چرا که نه؟ بیا بریم. آره
‫یالا. آها، شد شیش‌تا
‫احتمالاً بسـه. مشخص نیست
‫اصلاً می‌دونید چیـه؟ به جهنم. ‫تو هم بیا.
‫امشب حالِ عجیبی دارم. ‫بزن بریم، پرنسس.
‫گمونم امشب بقیه‌تون مرخصید
‫بی‌زحمت تا ما نرفتیم، سرِ جاتون بمونید و
‫قهرمان‌بازی‌ هم درنیارید
‫خب، عجب گروه عجیب‌غریبی شد، نه؟
‫این ترکیب رو تابحال امتحان نکرده بودم
‫دقیقاً چطوری قراره از اینجا بریم بیرون؟
‫راستش، معمولاً نمیریم
اقدام یک فرد روان‌پریشِ مجهز به بمب
در گروگان‌گیریِ کامل یک رستوران
منجر به رویارویی پرتنشی با نیروهای پلیس شده
‫آره، بیاید بالاتر، بالا، بالاتر
‫آره، چیزی نیست. طوری نیست.
‫هی! درست میشه!
‫شاید هم نشه. من چمی‌دونم
‫دروغ چرا؟ ‫اگه ترکیبِ درستی نچیده باشم،
‫قراره همگی امشب به چوخ برید
‫ولی اگه ترکیبِ برنده باشیم، ‫یعنی تک به تکتون
‫یه چیزی تو چنته دارید که
‫قراره برای نجاتِ دنیا ‫به کار بگیریدش
‫خیالتون تخت، کل زندگیتون
‫داشتید برای امشب آماده می‌شدید
‫در هر صورت، به درک. بیاید قمار کنیم
‫امشب، شبِ انقلابـه!
‫موفق باشید!
‫خوش بگذره!
‫نمیرید!
« …چند روز قبل »
« مارک و جنت »
‫استرس دارم
‫- انگار دهنم خشک شده ‫- خوبی بابا
‫- واسه تدریس پیر شدم ‫- نه، اینطور نیست
خیلی هم مناسبِ تدریسی
عمراً ازم خوششون بیاد
‫احتمالش زیاده، ولی خیالی نیست
‫نیومدی اینجا که دل کسی رو ببری
‫بعید می‌دونم فکر خوبی باشه
‫مارک، میشه لطفاً دوباره شروع نکنی؟
‫خب… من فقط حس می‌کنم جام اینجا نیست
‫خب، استعفا بده. هر کاری دوست داری بکن
‫- همیشه‌ی خدا این کار رو می‌کنی ‫- اسمش چی بود؟
‫- همون… ‫- کی؟
‫همون یارو که رفت نمی‌دونم کجا
‫- مرخصیِ مطالعاتی؟ ‫- آره، آره، همون
‫تیم. بهش می‌گفتن آقای کمپشاو
‫آره، همون. حالا کِی برمی‌گرده؟
‫چمی‌دونم
‫خب، من باید برم. موقع ناهار می‌بینمت
‫- از پسش برمیای. نگران نباش ‫- باشه
من از آدم‌ها فراری‌ام
‫می‌دونم، ولی اینا آدمیزاد نیستن
‫من معلمِ موقتِ شمام
‫می‌تونید مارک صدام کنید
‫بعید می‌دونم خلاف مقررات باشه
‫ولی حالا که حرفِ مقررات شد،
مجازید اینطوری توی کلاس گوشی دستتون باشه؟
‫این کتابِ «آنا کارنینا» نوشته‌ی کُنت لئو تولستویـه
‫کسی می‌دونه تولستوی کیـه؟
‫یه فسیل
‫غلط…
‫نویسنده‌ی روسیِ قرن نوزدهمـه و
‫قراره تو این کلاس کتابش رو بخونیم
‫رمانِ تینیجریـه؟
‫- نه، نه ‫- پس رده‌بندیِ بزرگسالـه؟
‫اصلاً همچین چیزی وجود نداره
‫از روش فیلمم ساختن؟
‫نمی‌دونم. چه ربطی داره؟
‫آها، پیداش کردم
‫ولی مالِ عهدِ بوقـه که
‫کیرا نایتلی هم توش بازی کرده
‫لطف می‌کنید گوشی‌هاتون رو بذارید کنار؟
‫دارم کتاب صوتیش رو گوش میدم. ‫شاش خالصـه.
‫نه، نه، کتاب صوتی قبول نیست
‫باید خودِ کتاب رو بخونید
بله؟
‫هوس پپسی کردم
‫- چی؟ ‫- پپسی می‌خوام
‫امروز پپسی نخوردم و ‫الان پپسی‌لازمم
‫می‌تونم برم پپسی بگیرم؟
‫چرا هی پپسی‌پپسی می‌کنی؟
‫- کدوم کلاس رو دادن بهت؟ ‫- ادبیات یازدهم
‫- همین روز اول؟ ‫- آره
‫نامردیـه
‫آره
‫امروز صبح مچِ یکی از بچه‌ها رو ‫موقع نامه دادن به بغل‌دستیش گرفتم
‫- می‌دونی توش چی نوشته بود؟ ‫- چی؟
‫«تا حالا دوریتوی باربیکیوی تندِ جنوب رو خوردی؟
‫خیلی خوشمزه‌ست.»
‫تبلیغـه دیگه، نیست؟
‫علناً دارن برای همدیگه تبلیغات می‌کنن
‫یعنی رو کاغذ نوشت و داد بهش؟
‫نه بابا، یه برنامه بود
‫- گمونم اسمش نوت‌پَسِر بود ‫- آره، خیلی تو نخِش‌‌ان
‫ماجرای کریگ رو شنیدید؟
‫رفته مرخصی مطالعاتی. به خاطرِ فشار عصبی
‫- جدی؟ ‫- خرشانسِ عوضی
‫قانونِ مدرسه در خصوص استفاده از ‫گوشی توی کلاس چیـه؟
‫چه سؤال مسخره‌ای!
‫قانون؟
جنگ قانون سرش میشه، مارک؟
‫نه، آخه منطقیش اینـه که اصلاً نباید اجازه داشته باشن
‫تو کلاس گوشی دستشون بگیرن
‫من هم دلِ خوشی از این قضیه ندارم، پسر
‫تو وقت‌های بیکاریم ‫دارم روی یه چیزی کار می‌کنم
‫- این دیگه چیـه؟ ‫- یا خدا
‫تو رو خدا شیرش نکن، مارک
‫اسمش رو گذاشتم سیگنال‌زَن
‫گوشی‌هاشون هنگ می‌کنه و ‫میشن پاره‌سنگ
‫توله‌سگ‌ها یه سکته رو رد می‌کنن
‫جدی؟ بیشتر شبیه ماسماسک‌های ‫فیلم «مریخ حمله می‌کند» هست
‫- آره، عاشق اون فیلمه‌ست ‫- شاهکاره
‫میشه بذاریش کنار، دیل؟ ‫خواهش می‌کنم
‫آره، آخرش کار دستمون میدی
صدای دیگه چیـه؟
‫ای بابا، دوباره شروع شد
‫- تو مدرسه تیراندازی شده ‫- جدی؟
یالا - مارک -
‫پیرزنِ بیچاره
‫اونقدرهام پیر نیستم
‫گمونم دیگه صد سالت شده
‫شدی عین عجوزه‌ها
‫۳۵‏ سالم بیشتر نیست
از اکثر درخت‌ها هم پیرتری
‫هم‌سنِ ننه‌امی
‫شدی شبیه زامبی‌ها
‫- هی، بس کن دیگه ‫- مارک، مارک
‫- چیـه؟ ‫- نکن
‫چی گفتی، پیرِ سگ؟
‫عزیزم، منظوری نداشت
‫- نه، من… ‫- به دل نگیر
‫من… من فقط گفتم، آخه، فقط…
‫اذیتش نکن، ‫بهش گیر نده، همین
‫وضعیت سفیده. همه برگردن سر کلاس
‫- دیل کجاست؟ ‫- رفته مرخصی مطالعاتی
‫کثافتِ خرشانس
‫چرا همه دارن میرن مرخصی مطالعاتی؟ ‫داستان چیـه؟
‫مارک… خیلیا واقعاً به این مرخصی نیاز دارن
‫کارِ سختیـه
‫خب، اصلاً از کجا مطمئنی ‫دیل رفته مرخصی؟
‫معاون بهم گفت
‫خب، پس مدیر کجاست؟
‫مرخصی مطالعاتی
تقریباً مطمئنم که ‫توی دبیرستان مرخصی مطالعاتی نداریم
‫دوره‌زمونه بد شده، مارک
‫من… شرمنده. من…
‫وای خدا، نه
‫یه گندی زدم
‫فکر کنم تو دردسر افتادم
‫چیکار کردی؟
‫به گوشیِ یکی‌شون دست زدم
‫چیکار کردی؟!
‫آره، تصویرهاش آدم رو هیپنوتیزم می‌کرد
‫انگار غرقشون شده بودم
‫فقط یه مشت عکس بی‌ربط بودن که ‫تندتند عوض می‌شدن
‫تازه، تو گوشی همشون ‫دقیقاً همین عکس‌ها بود
‫فکر کنم اتفاقاتِ شومی داره رخ میده
‫گمونم معلم‌ها دارن غیب میشن
‫غلط نکنم هم کارِ همین دانش‌آموزهاست
‫ضمناً، معلم‌های دبیرستان ‫چیزی به اسم مرخصی مطالعاتی ندارن
‫رفتم ته و توش رو درآوردم!
‫مارک، می‌فهمی که رسماً شدی ‫شبیهِ آدم‌های متوهم؟
‫- چی؟ ‫- شرمنده،
‫ولی میشه به خاطر دوتامون بچسبی به کارِت؟
‫همین یک بار، مارک
‫به خدا، اگه کارم رو
‫سرِ اینکه تو به گوشیِ یکی دست زدی ‫از دست بدم…
‫جنت، جنت، ‫جنت، جنت، جنت
‫می‌دونم الان میونه‌مون شکرآبـه
‫می‌دونم تو شیش‌تا کارِ قبلیم گند زدم
‫ولی به خدا توهم نزدم
‫باورم نمیشه اینجوری شده
‫عزیزم، خواهش می‌کنم، ‫الان باید هوای همدیگه رو داشته باشیم
‫لطفاً
‫چی؟
‫دارن چیکار می‌کنن؟
‫خیلی‌خب، برید کنار!
‫برای چی به گوشیش دست زدی آخه؟
‫نمی‌دونم
‫نه!
‫از این طرف، این طرف!
‫ای خدا!
‫یا خدا، بیا بریم این طرفی!
‫چیکار کنیم؟
‫الان چیکار کنیم؟
‫نمی‌دونم، یه چیزی پیدا کن که ‫بتونی از خودت دفاع کنی!
‫باشه!
‫یحتمل اینجا کلاسِ جوئـه. ‫اینا اصلاً کار می‌کنن؟
‫- نمی‌دونم! ‫- بیا، یکیشو بگیر
‫باشه!
‫یا خدا! وایسا عقب!
‫یواش‌. عادی رفتار کن
‫اینطوری خوبـه؟
‫- برو! ‫- نه! باشه
‫ای…
‫- همین الان باید بریم، بدو! ‫- باشه! باشه!
‫زیرشون بگیر!
‫تو رو خدا، فقط بذار بریم
‫اصلاً راه نداره. غذاخوریِ نورمز ‫سه‌تا خروجی داره
‫درِ اصلی، درِ پشتی، و درِ اضطراریِ بغل
‫شاید بتونیم باهاشون مذاکره کنیم! ‫شاید داستانت رو
‫باور کنن… منظورم همون انقلاب ایناست!
‫آره، لابد از کونِ من هم نفت درمیاد!
‫فکر نکن خرم، باب. ‫می‌دونم حرفم رو باور نمی‌کنی.
‫منتها اگه امشب صحیح و سالم ‫از اینجا رفتی، باورت میشه
‫اگه هوا برتون داشته که ‫بدویید سمتِ پلیس‌ها…
‫آره، شوخی ندارم. ‫یه فشار بدم، کارتون تمومـه.
‫اگه از آینده اومدی، ‫چرا جلوی پیشخدمته رو نگرفتی که
‫- زنگ نزنه پلیس؟ ‫- از کجا می‌دونی نگرفتم، اسکات؟!
‫شاید یکی دیگه زنگ زد پلیس
‫یکی که تو این غذاخوری نیست. ‫یکی که بهشون گفته
‫من به خودم بمب بستم و ‫کلی هم همدست دارم
‫اگه صد دفعه از این مسیر رفتی،
‫چرا نمیگی کدوم وَری بریم؟
‫چون هیچ مسیر درستی وجود نداره، جنت
‫من فقط چیزی که می‌دونم رو بهتون میگم
‫از سه طرف که اصلاً نباید بریم. ‫درِ اصلی که…
‫خب، مشخصاً بدترینـه
‫شد! موفق شدیم!
‫درِ پشتی…
‫راستشو بخواید، ‫اولش امیدوارکننده بود
‫خیلی‌خب. باشه، بیاید. زود باشید. ‫بریم، بریم. بریم.
‫یالا. سرها پایین. ‫سرها پایین. صداتون درنیاد.
‫اونجان!
‫آخری هم درِ اضطراریـه
‫از اونجا رسماً به فاکِ عظما میریم
!میریم داخل
‫برید، بچه‌ها!
‫شلیک نکنید!
‫جدی دلم نمی‌خواد ‫اون یکی رو دوباره امتحان کنم
‫آخه چرا داریم ‫به خزعبلاتِ این روانی گوش میدیم؟
‫تا حالا پاشو هم نذاشته اینجا. ‫این چه بحثیـه آخه؟
‫ببین، با توجه به تجربیاتت،
‫فقط بگو از کدوم سمت ‫شانسِ زنده موندن‌مون بیشتره؟
‫والا اصلاً دلم نمی‌خواد به زبون بیارمش
‫روحیه‌تون خراب میشه
‫بگو دیگه!
‫خیلی‌خب، باشه! ‫دو گروه میشیم
‫یه گروه از درِ پشتی میره بیرون و
‫اون یکی هم خودش رو فدا می‌کنه گروه اول بتونه قسر در بره، حلـه؟
‫آره، ضد حالـه
‫آره، می‌دونم. بدجور هم ضد حالـه
‫اصلاً شمارش معکوسه واسه چیـه؟
‫آره، اصلاً چیزی درباره‌ی هدفمون بهمون نگفتی
‫- چیـه؟ راجع به هوش مصنوعیـه؟ ‫- آره، تا وقتی از این غذاخوری
‫نرفتیم بیرون، ‫اصلاً حرفشو پیش نکشید، باشه؟
‫خب، درِ جلو رو که از سرتون بیرون کنید
‫به من نگاه نکنید. ‫گویا باید راه بیفتیم دنبالِ این پرنسس‌خانم.
‫چند نفرن؟
‫- خیلی ‫- خب، کی داوطلبـه؟
‫- من که نه. کیرم توش ‫- ایول به شجاعتت، اسکات
‫- من میرم ‫- هی! وایسا، وایسا
‫- نه، نه، نه ‫- بذار برم
‫- ولش کن بره ‫- نه، نه، نه
‫جسارتت تحسین‌برانگیزه، پرنسس
‫اما از نگاهت می‌فهمم چتـه
‫توی دنیایِ من…
‫این مدل نگاه‌ ‫از چشم‌ قهوه‌ای فراوون‌تره
‫من دارم سعی می‌کنم ‫دنیا رو نجات بدم،
‫نه که اسباب خودکشیِ بقیه رو ‫فراهم کنم، فهمیدی؟
‫کسی تفنگ‌مُفنگ نداره؟
تفنگی که الان به کارمون بیاد نه
خب این الان یعنی چی؟
‫- مسلحی؟ ‫- نه، من… من…
‫باب اسلحه داره
‫آره، می‌خواد بهم شلیک کنه و ‫بشه قهرمانِ بزرگِ امشب
‫- نه، نمی‌خواستم. ببخشید واقعاً… ‫- طوری نیست، باب
‫قبلاً هم این کار رو کردی. ‫حقیقتاً، خیلی وقت‌ها انتخابم تو بودی.
‫یه جورایی مُهره‌ی شانسِ منی. ‫تازه، اینجا رو گوش کن، باب.
‫امشب قراره قهرمانِ بزرگِ ما باشی
‫منظورت چیـه؟
‫می‌خوام برامون فرصت بخری که فرار کنیم
‫قبلاً هم این کار رو کردی. ‫جون سالم هم به در بردی.
‫به خاطر پسرهایی که سرِ میزتن، نه نگو
‫پیشاهنگن دیگه، نه؟
‫گروه ۴۷. من دستیارِ رهبرِ پیشاهنگ‌هام
‫فردا دیگه دستیار نیستی. ‫به خاطر گروه ۴۷ انجامش بده.
‫واسه همینـه که اینجایی، باب. ‫تو نقطه‌ی شروعِ امشبی.
‫اون پسرهایی که اونجا نشستن،
‫هیچوقت روزی که باب این دنیای وامونده رو ‫نجات داد رو یادشون نمیره
‫- من ناجیِ این دنیای وامونده‌ام ‫- برو بیرون!
‫- باب این دنیای کوفتی رو نجات میده ‫- تا پایِ جان. تو از پسش برمیای
‫برو که رفتیم. تا پای جان، باب
‫خیلی‌خب، بریم. باب مُرد. همه دنبال من
‫- منظورت چیـه؟ ‫- ولی تو که گفتی…
‫- یالا، زود باشید ‫- چی داری میگی؟
‫تا حالا امتحانش نکرده بودم. ‫تیری تو تاریکی بود.
‫- که اینطور ‫- خیلی بی‌شعوری!
‫ببخشید، کس دیگه‌ای ‫نقشه‌ی بهتری داشت؟
‫دوره‌زمونه‌ی بدیـه
‫آخ! لعنت بهش!
‫- از ورودی وارد شدن ‫- بیاید از اون طرف بریم
‫فایده نداره. بی‌فایده‌ست. ‫همه آروم باشید.
‫- ببینید، این ترکیب ریده… ‫- محالـه
‫توی یه غذاخوریِ مسخره بمیرم!
‫میگن بخوابید رو زمین، ‫کمتر شلیک می‌کنن
‫یه راهی پیدا کن که بتونیم…
‫- هی، هی! چیک، چیک! ‫- صبر کن، وایسا، وایسا!
‫- صبر کن، یه راه دیگه هم هست ‫- ببینید کی بالاخره
‫- تصمیم گرفت نظر بده ‫- توی دفترِ مدیریت،
‫یه در مخفی هست که ‫می‌رسه به زیرزمین
‫اونجا یه مجرای تَنگ هست که ‫منتهی میشه به
‫- چند چهارراه پایین‌تر ‫- اینجا که زیرزمین نداره
‫من ۱۱۷ بار اومدم اینجا
‫- تا حالا زیرزمین ندیدم ‫- بریم دفتر! برو، برو!
‫هی، کجا دارید میرید؟ قدرت…
‫قدرت دستِ کسیـه که بمب دستشـه
‫خیلی‌خب، باشه، ‫اون درِ مخفیِ جادویی رو نشونم بده که
‫نمی‌دونم چطوری صد و…
یعنی باب رو سرِ هیچ و پوچ به کشتن دادم؟
‫دفعه‌ی بعد، زودتر زبون باز کن، سوزان
‫خیلی‌خب، قبلِ رفتن، ‫گوشی‌ها رو بدید بهم
‫- یالا ‫- چی؟ چرا؟
‫ندید، همینجا تک‌تکتون رو می‌کُشم،
‫بعد خودم رو خلاص می‌کنم. ‫یالا، بجنبید.
‫- ای خدا ‫- بجنبید، یالا
‫خیلی‌خب، باشه، باشه
‫- هی، هی ‫- من گوشی ندارم
‫آره، داشتی تعجب می‌کردم، خل‌وضع
‫- چه مسخره! ‫- از نردبون برید پایین. بدویید
‫دکمه‌ی بمب دستِ کیـه؟ ‫بریم
‫هی، هی، بگو ببینم از کجا…
‫جدی از کجا می‌دونستی ‫اونجا درِ مخفی داره؟
‫من…
‫مهمـه مگه؟ بریم بابا
‫گفتی اینجا راهِ فرار داره؟
‫آره. اونجاست
‫وای!
‫- وای، وایسید! ‫- کی هستی تو؟
‫بگو ببینم از کجا می‌دونستی ‫اینجا در داره
‫- من… ‫- نکنه پلیس‌مُلیسی؟
‫نه، نه
‫- از طرفِ کی اومدی؟ ‫- هیچکس
‫قصدم فقط کمکـه
‫- مطمئن؟ ‫- آره
‫- پس قصدت فقط کمکـه؟ ‫- آره
‫جونمون رو نجات داده، داداش
‫پس همینطوری از رو هوا می‌دونستی نورمز زیرزمین داره؟
‫هی، هی
‫منو نگاه
شاید حق با تو باشه
‫شاید ما ترکیب برنده‌ایم، مگه نه؟
‫میاید بریم یا…
‫داداش!
‫امشب با بقیه‌ی شب‌ها فرق می‌کنه
« سوزان »
« دبیرستانِ گلن‌هرست »
‫انگار نوبت توئـه. بیا
رابیِ نازنینم
‫بمیرم برای رابی
‫بدتر از همه اینکه صمیمی‌ترین دوستِ بچه‌ام بهش شلیک کرد
‫خیلی متأسفم
‫حالا تو اوجِ ترافیک باید بکوبم
‫تا اون سرِ شهر برم
‫بچه‌ی تو هم توی تیراندازیِ امروز کشته شد؟
‫بچه‌های ما هم همینطور
‫فرم‌ها رو که امضا کردیم، ‫تو هم همراهمون بیا
‫دفعه‌ی اولتـه، نه؟
‫آدم خوبی بود؟
‫بچه‌ات؟
‫بچه‌ی خوبی بود؟
‫- آره ‫- چه حیف
‫حیفـه بچه‌ی خوبی باشی و ‫هم‌سن و سال‌هات بکُشنت
‫تو هم باهامون بیا. کارت که تموم شد
‫کجا؟
‫شوکه شده. کارت رو بده بهش
‫فردا برو. امشب همون خونه بمون
‫لازم نیست خودتو درگیرِ ترافیک کنی
‫چه کاریـه آخه؟ ‫فردا هم روزِ خداست
‫- یه حموم برو ‫- آره
‫فردا اولِ وقت برو
‫خب، نفرِ بعدی؟
‫تو برو، عزیزم. سلام، وندی
‫سلام، برندا
‫چندتا فرم ساده‌ست،
‫امضا می‌کنی و بعدش میری فروشگاه
‫قراره فردا بره
‫فکر خوبیـه، با این ترافیک ارزششو نداره
‫ما هم دقیقاً همینو بهش گفتیم
‫سلام، خوش اومدید
‫تسلیت میگم
‫من بلیز هستم. چه کمکی از دستم برمیاد؟
‫من… نمی‌دونم واسه چی اومدم
‫دفعه‌ی اولتونـه! اولین باره
‫خیلی‌خب، آره. هیچ مشکلی نیست
‫الان براتون پرونده تشکیل میدیم
‫خب، تیراندازی تو کدوم مدرسه بوده؟
‫گلن… گلن‌هرست
‫گلن‌هرست
‫درن نُهمـه
‫- بود ‫- نُهم
‫خوبـه، عالیـه. فهمیدم
‫می‌خواید درن رو شبیه‌سازی کنید؟
‫چی؟
‫ما می‌تونیم پسرتون رو ‫با بدنِ شبیه‌سازی‌شده برگردونیم
‫با گوشت و پوستِ کاملاً طبیعی که
‫مستقیماً از دی‌ان‌ایِ پسرتون گرفته شده
‫نمی… منظورتون چیـه؟
‫یعنی می‌گید می‌تونید ‫پسرم رو بهم برگردونید؟
‫بله. آره، البته، ‫راستش کاملاً بی‌عیب هم نیست
‫به لحاظ ظاهری… ‫ظاهرش با پسرتون مو نمی‌زنه
‫کاملاً از این منظر بی‌رقیب‌ایم. منتها…
‫درخصوص شخصیت، خب…
‫تا جایی که از دستمون برمیاد، دریغ نمی‌کنیم
‫مغز ساختار پیچیده‌ای داره
‫یعنی… واقعیـه؟
‫پس چرا من تا حالا چیزی در موردش نشنیدم؟
‫برنامه‌مون محرمانه‌ست
‫بله، اصلاً علنیش نکردیم
‫ضمن اینکه، راستش… شدیداً هزینه‌برداره، خیلی…
‫هزینه… هزینه‌اش چقدره؟
‫خیلی زیاد
‫اما چون پسرتون توی مدرسه‌ی دولتی
‫کشته شده،
‫دولت عملاً بخش عمده‌ای از ‫هزینه رو تقبل می‌کنه
‫واقعاً؟
‫عارضم خدمتتون که ‫اگه نسخه‌ی تبلیغ‌دارش رو بخواید،
براتون ارزون‌تر هم درمیاد
‫تبلیغ؟
‫پسرتون روزی یک بار تبلیغ انجام میده
‫می‌فهمم ولی اصلاً عجیب‌غریب نیست
‫با شخصیت و صدای خودشـه و
‫محصولاتی رو تبلیغ می‌کنه که
‫شما می‌پسندید
‫یعنی ربات میشه؟
‫چی… نه، نه بابا
‫نه، هنوز اصلاً همچین توانایی‌ای نداریم
‫صرفاً نسخه‌ی شبیه‌سازی‌شده‌ست
‫آره، یه آدم کاملاً طبیعی با ‫گوشت و پوست
‫ببخشید. من… من یکم گیج شدم
‫بله
‫یعنی…
‫یعنی می‌گید… پسرم زنده میشه؟
‫تقریباً، بله
‫پس بیاید با ویژگی‌های شخصیتی شروع کنیم
‫خب، سعی کنید تا جای ممکن دقت به خرج بدید،
‫اما پیشنهاد می‌کنم به یک انتخاب یا ‫نهایتاً دوتا بسنده کنید
‫کدوم یکی از اینا بیشتر بهش می‌خوره؟ ‫مثلاً بچه‌ی منظمی بود؟
‫خنگ بود؟ خوابالو؟ عجیب‌غریب؟
‫- تماماً روان‌پریش؟ ‫- چی؟ نه
‫روان‌پریشی جزو گزینه‌هاست؟
‫بله، ولی این گزینه ‫معمولاً مختص مسلح‌هاست،
‫- نه دسته‌ی قربانی‌ها ‫- مسلح‌ها رو هم شبیه‌سازی می‌کنید؟
‫بله، بله. صد درصد. ‫دولت هزینه‌اش رو میده.
‫ولی خب، در واقع می‌تونیم کاری کنیم که ‫دیگه تیراندازی نکنن
‫البته… ۷۰ درصد احتمال داره که ‫دیگه تیراندازی نکنن
‫خب، انتخاب شما چیـه؟
‫گمونم عجیب‌غریب بود
‫نه، نمی… آم…
‫آره. آره، عجیب‌غریب بود واقعاً
‫ولی از نوعِ خوبش
‫حقیقتاً، با بقیه فرق داشت
‫آره، حتماً، درستـه
‫خیلی‌خب. سرگرمی‌ها!
‫خب، سرگرمی‌های رابی چی‌ها بود؟
‫- درن ‫- ای بابا، ببخشید!
‫بله، درن. عذر می‌خوام
‫سرگرمی‌هاش چی‌ها بودن؟
‫هیچکدوم از اینا رو دوست نداشت
‫پسرم…
‫خاص بود
‫و خیلی شیرین و عجیب و…
‫مهربون بود
‫باشه، من خودم «ورزش‌» رو انتخاب می‌کنم
‫ایرادها. چندتا از ایرادهای درن رو بگو بهم
‫محض اطلاعت بگم که ‫مجبور نیستی ایرادی انتخاب کنی
‫فقط برای این گذاشتیمش که ‫واقعی‌تر به نظر بیان
‫می‌تونیم کلاً ردشون کنیم
‫گمونم یکم بیشتر بغلم می‌کرد بهتر میشد
‫- باشه ‫- نه…
‫اون بی‌نقص بود. اون…
‫فقط می‌خوام برگرده
‫اهل بغل کردن نیست. حلـه. ‫دیگه ایرادی نداره پس؟
‫سربه‌هوا
‫آره. سربه‌هوا بود
‫سربه‌هوا. باشه…
‫این یکی رو مطمئنی می‌خوای؟
‫- آره. چطور؟ ‫- سربه‌هوا؟
‫شاید برای همین تیر خورده، نه؟
‫سربه‌هوا بودنش رو دوست داشتم
‫باشه، سربه‌هوا
‫خودت خواستی
‫میریم سراغ…
‫خوراکی‌های موردعلاقه
‫این هم اطلاعات یه گروه حمایتی محلی که
ممکنـه به کارتون بیاد
‫حالا می‌تونید راحت بشینید
‫زیاد طول نمی‌کِشه
‫باشه
‫وای…
‫خدای من
‫- سلام. سلام ‫- چه خبر، مامان؟
‫حالت… حالت خوبـه؟
‫وای…
‫اونجا خوب باهات برخورد کردن؟
‫اوکی بودن. پیتزا خوردم
‫- چه خوب ‫- پیتزا غذای موردعلاقه‌امـه
‫می‌دونم!
‫خیلی خوشحالم که می‌بینمت
‫نوشیدنی‌ای چیزی داری؟ ‫تشنمـه
‫می‌تونم یه جا نگه دارم
‫میریم هر جا که تو بخوای
‫من چای هلوی اپل‌بری می‌خوام
‫این…
بار اولـه اسمشو می‌شنوم
‫فقط ۷۰ کالری داره ‫و بسیار خوشمزه‌ست
‫از طعم‌دهنده‌ی واقعیِ میوه توش استفاده شده. ‫طعم‌های دیگه هم داره.
‫مثل چای انبه، عسل و چای اپل‌بریِ کلاسیک
‫باشه
‫می‌تونیم بگیریم، چرا که نه؟
‫ممنون بابت خدمتتون به کشور
‫- ممنون بابت خدمتتون به کشور ‫- عزیزم. چیکار می‌کنی؟
‫یه فکری به سرم زد
‫شاید ایده‌ی خوبی باشه که
‫با بعضی از دوستات صحبت کنی
‫درباره‌ی هر احساسی که بهت هجوم آورده
‫یا اگه بخوای با من حرف بزنی…
‫خیلی خوشحال میشم که…
‫کجا میری، عزیزم؟
‫باید ورزش کنم
‫یالا
‫توی سبد!
‫- خیلی خوشحالم که اومدی! ‫- تشریف آوردن!
‫ترافیک چطور بود؟
‫- سنگین که نبود؟ ‫- نه، بد نبود
‫- این درنـه ‫- معلومـه
‫درن، بقیه‌ی بچه‌ها…
‫- پالتوت رو بده من، باشه؟ ‫- باشه
‫- توی آشپزخونه پیتزا داریم ‫- من عاشق پیتزام
‫معلومـه
‫دیدی بهت گفتم درست میشه؟
‫آره. آره
‫- فقط مطمئن نیستم… ‫- همه تجربه‌اش کردیم
‫- حالا برو با پدر و مادرها معاشرت کن! ‫- یه کوکتل بخور
‫باشه
‫هنوز داشت چمن رو می‌زد… نصفه‌شب
‫آخه من دیگه حس نمی‌کنم پسرمـه
‫تقریباً انگار یه غریبه داره توی خونه‌ام زندگی می‌کنه
‫واقعاً؟ ‫ما زیاد مشکلی نداریم
‫بچه‌ی خودمون تماماً روان‌پریش بود
‫نترس، تیرانداز اون نبود
‫یه گروه دیگه برای اونا هست
‫- ممنون بابت خدمتتون ‫- ممنون بابت خدمتتون
‫ممنون بابت خدمتتون
فقط کلاهش رو می‌ذارم
‫من اصلاً تو ارتش نبودم
‫ولی عاشق گفتن این جمله‌ان
‫آره، واقعاً. عاشقشن
‫این اولین جلسه‌اتـه؟
‫آره، اولین بارمـه
‫- اولین جلسه‌امـه ‫- باشه
‫این چهارمین باره که ‫این اتفاق برامون افتاده
‫شوخی می‌کنی
‫چهارتا بچه‌تون رو توی تیراندازی مدارس ‫از دست دادید؟
‫- نه ‫- نه، نه. یه بچه رو
‫آره، چهارتا تیراندازی مختلف
‫آره، کلر رو دو سال پیش…
‫توی یه تیراندازی مدرسه از دست دادیم
‫بعد شبیه‌سازیش کردیم
‫بعد نسخه‌ی شبیه‌سازیش رو هم توی تیراندازی از دست دادیم
‫بعد دوباره، و بعدش دوباره اینجوری شد
‫واقعاً…
‫تلخ‌ترین چیزیـه که تا حالا شنیدم
‫خب، تصمیم گرفتیم این سری یکم باهاش
‫- بازی‌بازی کنیم ‫- آره
‫آره، خیلی گیر ندیم که حتماً ‫«کلرِ خودمون» باشه. می‌دونی؟
‫- نه ‫- یه بچه‌ی خیلی خنگ و
‫- بامزه ساختیم که ما رو بخندونه ‫- آره، آره
‫خیلی بچه‌ی خنده‌داریـه
‫ملاحظه‌ی هیچی رو نکردیم
‫همش ما رو می‌خندونه
‫می‌دونی، مگه تهِ تهش…
‫هدف همین نیست؟
‫فقط باهاش خوش بگذرون. ‫شعار ما اینـه.
‫به هر حال آخرش همدیگه رو سوراخ‌سوراخ می‌کنن
‫آره…
‫اون آقاهه تو فروشگاه رو یادتـه؟
‫ازمون پرسید «دینش چیـه؟»
‫ما هم گفتیم «چمی‌دونم. مسلمون خوبـه؟»
‫خب، واقعاً چرا که نه؟
‫- فقط باید خوش بگذرونی ‫- آره
‫- یه کوچولو نژادپرست هم هست ‫- آها، آره، آره
‫آره. خیلی خنده‌داره
‫راستی می‌دونی چیـه؟ ‫قدش رو هم خیلی بلند کردیم
‫آره. یعنی تا دسته بلند. ‫از اونا که ببینی میگی «پشمام».
‫باور کن، هر بار میاد تو اتاق می‌خندم
.«میاد میگه: «مامان، ما مسلمونیم؟ ‫من هم میگم:
‫«نه عزیزم، فقط تو.
‫حالا برو بیرون و بازیتو بکن، شاسکول.»
‫خوش می‌گذره خلاصه
‫چجورم
‫سلام
‫من…
‫بی‌اختیار حرفتون رو شنیدم
‫من هم با برندون خودم این مشکل رو داشتم
‫دیگه برندونِ من نبود
‫بعدش… این رو پیدا کردم
‫- چیـه؟ ‫- باید یه دستگاه بخری
‫یه هارد درایو با یه هندزفری
‫گرون نیست
‫یه فرم آنلاین پُر می‌کنی ‫و چند دقیقه بعد
‫از طریق هندزفری باهات تماس گرفته میشه و…
‫بچه‌ات پیشتـه
‫شخصیتش رو خیلی از این شبیه‌سازی‌ها ‫دقیق‌تر در میارن
‫نمی‌فهمم
‫چیـه؟
‫فعلاً فقط صداست
‫هنوز بدن نداره
‫ولی پنج سال دیگه، ‫کی می‌دونه ‫چه کارایی ازشون برمیاد؟
‫- می‌بینمت، تام ‫- فعلاً
‫بیا
‫مال من رو بگیر. ‫من تو خونه زیاد دارم.
‫می‌بینم که داری زجر می‌کشی
‫این همونـه که می‌خوای
‫امیدوارم به آرامش برسی
‫الو؟
‫مامان؟
‫درن؟
‫حالت چطوره، مامان؟
‫درن، تویی؟
‫بله، مامان
‫صدات خسته‌ست
‫خسته‌ام، عزیزم. ‫خسته‌ام.
‫- این چند روز خیلی سخت بوده ‫- دلم برات تنگ شده
‫من هم دلتنگتم. خیلی زیاد
‫تشنمـه
‫میشه بازم چای هلوی اپل‌بری بهم بدی؟
‫فقط ۷۰ کالری داره و ‫بسیار خوشمزه‌ست…
‫مامان؟
‫بله، عزیزم؟
‫می‌خوام یه کاری برام بکنی
‫حتماً. هر چی تو بگی
‫می‌خوام من رو با خودت ببری
‫کجا ببرمت؟
‫کل مسیر راهنماییت می‌کنم
‫انگار که رفتیم ماجراجویی، مامان
‫کجا قراره برم؟
‫- باید باهاش بری ‫- با کی؟
‫با اون مرد
‫مردی که میاد توی رستوران
‫چقدر ترسناک بود
‫حالا صبر کن آینده رو ببینی
‫موفق شدیم. وای، خدا رو شکر
‫جلوجلو خوشحالی نکن. ‫رستوران تازه بخش راحتش بود.
‫از اینجا دیگه سخت میشه
‫یا خدا. اون چه عنیـه؟
‫نقشه‌ست. خودم کِشیدم، کونکش
‫خودت نقشه رو کن ببینم
‫مسیر خروج جدیدمون از رستوران ‫ما رو رسونده به اینجا
‫پُشت محوطه‌ی پلیس. ‫این ساختمون‌ها بن‌بستن.
‫خیلی‌خب. ببخشید. صبر کن
‫الان برنامه چیـه؟ ‫ما رو کجا می‌بری؟
‫- میشه بگی راحتمون کنی؟ ‫- زود
‫- آره، بگو دیگه ‫- باشه، میگم
‫حدود ۸۰۰ متریِ اینجا…
‫یه پسر ۹ ساله داره توی اتاق خوابش خدا رو می‌سازه
‫مأموریت ما اینـه که کاری کنیم ‫خدایی که می‌سازه
‫خدایی باشه که آدم‌ها رو دوست داره
‫منظورت از خدا، منظورت…
‫هوش مصنوعیِ پساتکینگیِ
‫خودپایای پردازش‌گر اطلاعات
‫هوش مصنوعی، شخصیت اصلی ماجرا
‫هوش مصنوعی؟ مگه همین الان هم وجود نداره؟
‫خیلی بدتر میشه، عزیزم
‫درستـه، مارک
‫و اگه تا یک ساعت دیگه خودمون رو به این بچه نرسونیم
‫آدما کارشون تمومـه
‫کسشعر
‫چی گفتی، اسکات؟ ‫بلند بگو
‫خونه‌‌ی پسره اینجاست، ۶ چهارراه اونورتر
،‫قطعاً نمی‌تونیم همینجوری از وسط خیابون بریم
‫پس باید از چندتا ساختمون ‫و حیاط خلوت ‫رد بشیم
‫توی این تعمیرگاه دوتا سگ وحشی هستن
‫یه مرد بی‌خانمان با یه چاقو روی پشت‌بوم اینجا خوابیده
‫بیدارش نکنید
‫یه حیاط انباری اینجا هست ‫که فنس با سیم‌خاردار داره
‫به نظرم اون بهترین گزینه‌ست. ‫اگه بتونیم از اون فنس بپریم و
‫نگهبان خبردار نشه
‫که با شما اسکل‌ها به شدت بعیده
‫از اونجا یه مسیر معلوم و مشخص داریم
‫از حیاط خلوت‌ها. حلـه؟
‫اگه نگهبان خبردار بشه چی؟
‫جالب نمیشه، اسکات. ‫بریم.
‫وایسا، وایسا، وایسا
،‫وقتی رسیدیم خونه‌ی این پسره
‫دقیقاً باید چیکار کنیم؟
‫این بچه تا ۶۰ دقیقه‌ی دیگه ‫اَبَرهوش مصنوعی رو اختراع می‌کنه
‫متأسفانه، تدابیر امنیتی‌ای که
‫هوش مصنوعی رو کنترل کنن، ‫پنجاه سال دیگه اختراع میشن
‫ولی من از آینده اومدم، ‫جایی که باهوش‌ترین افرادِ زمانِ من
‫سخت کار کردن تا پروتکل‌های امنیتی لازم رو ایجاد کنن
‫پروتکل‌هایی که قبل از خلق هوش مصنوعی ‫باید اجرا می‌شدن
من رو فرستادن تا این نرم‌افزار رو درست قبل از راه‌اندازی هوش مصنوعی روش نصب کنم
‫چه جور تدابیر امنیتی‌ای؟
‫به قیافم می‌خوره مهندس نرم‌افزار باشم؟
‫فقط یه سربازم که اومدم مأموریت
‫این ماسماسک رو بکنم تو یه ماسماسک دیگه
‫قبل از اینکه این ماسماسک به صفر برسه
‫بدوئید!
‫بیاید سمت چپ! سمت چپ، بچه‌ها!
‫پشت سر من! پشت سر من!
‫برو، برو، هی
‫برو، برو! برو، برو!
‫اونا پلیس نبودن
‫نه بابا؟
‫- اونا کی بودن؟ ‫- آدم بدها
‫- یعنی چی آدم بدها؟ ‫- یعنی آدم بدها دیگه
‫- آدمایی که به نفعتونـه باهاشون آشنا نشید ‫- کی فرستادتشون؟
‫نمی‌دونم، هیچوقت نفهمیدم
‫بهتره زیاد بهش فکر نکنیم
‫تا حالا این پایین نیومدم
‫باید یه نگاهی بندازم. ‫یه مسیر جدید پیدا کنم. اینجا بمونید و
‫ساکت باشید
‫مرسی سکوت
‫شما که این مزخرفات رو باور نمی‌کنید، ها؟
‫بیاید بزنیم به چاک
‫حالت خوبـه؟
‫همینجوریش هم روزم تخمی بود
‫فقط یه تیکه پای و چند لحظه سکوت می‌خواستم
‫فقط… فقط پای می‌خواستم
‫به نظر شما واقعاً بمب داره؟
‫من فکر نکنم اون بمب باشه
‫به نظر من وقتی برگشت
‫بریزیم سرش. گیرش بندازیم
‫این بابا از آینده نیومده. ‫هیچی هم بارش نیست.
ما رو به کُشتن میده - ‫- نه، نه، یه چیزایی می‌دونست که
توی حالت عادی امکان نداشت بدونه
‫دیوونه‌ها شانس هم دارن، خب؟
‫قضیه‌ی زیرزمین رو نمی‌دونست، ‫یا اون ماشینه ‫که الان می‌خواست ما رو بکُشه
‫آره، ولی می‌دونست که باب تفنگ داره
‫هر خری می‌تونست بفهمه باب تفنگ داره
‫در ضمن، اون گذاشت باب بمیره
‫خب؟ واقعاً حرفش رو باور می‌کنید؟
‫نه، فکر نکنم
‫- تو چی؟ ‫- توی غذاخوری،
‫مثل کسی که حاضره خودش ‫رو منفجر کنه رفتار نمی‌کرد
‫پشت ما قایم شده بود، ‫انگار که می‌ترسه تیر بخوره
‫دقیقاً. پس بحثتون چیـه دیگه؟
‫شما می‌خواید تهش مثل باب بشید؟
‫این یارو روانیـه
‫من به هر حال برام مهم نیست
‫فقط می‌خوام ببینم ‫ته این قضیه چی میشه
‫کسی نظر تو رو نپرسید. ‫از دماغت…
‫کی گوشی همراهشـه؟
‫هیچکس. اون گوشی‌هامون رو گرفت
‫- کدوم الاغی گوشی همراهشـه؟ ‫- من دارم. آروم باش، روانی
‫چرا دوتا گوشی داری؟
‫نتونستم تصمیم بگیرم کدوم مدل رو می‌خوام. ‫این یکی…
‫- دوربین بهتری داره… ‫- به سمت چپمون
‫فقط بده ببینم. ‫فقط یه لحظه. خواهش می‌کنم.
‫- اورژانسیـه ‫- باشه، بیا
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫من به تلفن همراه و وای‌فای آلرژی دارم
‫دختره‌ی خل و چل
‫می‌تونستیم زنگ بزنیم ‫بیان کمکمون
‫به گوشی تلفن حساسیت داری؟
‫و وای‌فای
‫خدایا، مثل اینـه که به هوا حساسیت داشته باشی
‫- حتماً خیلی سختـه ‫- آره
‫- خیلی خوش نمی‌گذره ‫- دیگه به درک
‫وقتی برگشت می‌زنمش
‫یکی باید یه کاری بکنه
‫بهتون گفتم سر و صدا نکنید
‫می‌تونم چهارتا شیرین‌کاری کنم ‫که بهتون ثابت شه از آینده اومدم ولی
‫هیچ ارزشی نداره
‫چیزی که ارزش داره اینـه که
‫به خواست خودتون بیاید ‫چون ته دلتون
‫می‌دونید که این اوضاع، ‫این وضعی که دنیا داره
‫این برخورد آدم‌ها با همدیگه، ‫این مسیری که در پیش گرفتیم
‫می‌دونید که دنیا داره به گوه کشیده میشه
‫و یه نفر باید پیش‌قدم شه ‫و یه کاری بکنه
‫اینکه باور کنید که از آینده اومدم یا نه
‫امشب تأثیری توی زنده موندن‌مون نداره
‫امشب رو جون سالم به در می‌بریم
‫چون شما تصمیم گرفتید که بیدار شید و
‫فاجعه‌ی پیشِ رو رو ببینید
اصلاً هم با چیزی که می‌بینید حال نمی‌کنید و
‫می‌خواید دست به کار بشید
بی سی موویز
،در هر حال، از رستوران زدیم بیرون …برای همین
،هر کی دلش با ما نیست دیگه مجبور نیست بیاد
‫می‌تونید برید
‫ولی من وقتم داره تموم میشه
‫۴۷ سنت، اسکات
‫جیب چپت
‫سگ توش
‫چرا هنوز اون دکمه رو نگه داشتی؟ ‫اون بمبـه اصلاً؟
‫نه، بمب نیست. ‫راه برگشتم به خونه‌ست.
‫این دکمه رو می‌زنم، ‫برمی‌گردم و دوباره امتحان می‌کنم
‫برای همین انگشتم همش روشـه
‫اوضاع ناجور بشه، ‫می‌زنم بیرون و
‫از اول شروع می‌کنم. ‫شما می‌مونید و خودتون.
‫قانون اول اینـه که من جایگزین‌پذیر نیستم
‫حداقل تا وقتی مأموریتم رو تموم کنم
‫وایسا، پس… ما قابل جایگزینی هستیم؟
‫آره
‫از این پشت‌بوم‌ها مسیر رو ادامه میدیم
‫بعد میریم پایین تا به یه حیاط خلوت برسیم
‫آخه چرا اینقدر پیچیده‌اش کردید؟
‫اگه می‌دونی کی هوش مصنوعی رو اختراع کرده
‫چرا نمیری به گذشته تا بکُشیش؟
‫چرا یه پسر ۹ ساله رو نمی‌کُشیم؟
‫مارک، اول اینکه خیلی حرکت ناجوریـه
‫دوم اینکه هوش مصنوعی
‫در تمام خطوط زمانی اتفاق میفته ‫و اجتناب‌ناپذیره
‫دونستنِ اینکه این بچه کجاست
‫موهبتیـه که از سرمون هم زیاده
‫قطار هوش مصنوعی دیگه راه افتاده
‫می‌خوایم دقیقه نودی ‫روش ترمز نصب کنیم
‫این چیـه؟
‫- جریـه، بابا ‫- جری کیـه؟
‫همون بی‌خانمان روی پشت‌بوم
‫همونی که گفتی چاقو داره؟
‫نمی‌دونم. نظر خودت چیـه، مارک؟
‫کرامپوس دختر من رو دزدید
‫صدات رو بیار پایین. ‫خیلی‌خب.
‫هی، هی، هی. ‫جری، منو یادتـه؟
‫کرامپوس دخترم رو دزدید
‫- خیلی‌خب. هیس! ‫- کرامپوس دخترم رو دزدید
دخترم رو دزدید…
‫یا خدا. جری، اونجا رو!
‫- کجا؟ ‫- آدمای نامرئی!
!سرهاتون رو بدزدید
‫اینا گلوله‌ی واقعی‌ان!
‫آره، خیلی! ‫واقعی تا دسته!
‫بیاید، بیاید، بیاید!
‫برو، برو، برو!
‫صبر کنید!
‫اوه!
‫کرامپوس، تو دخترم رو دزدیدی!
‫- خیلی ممنون، جری ‫- خیلی‌خب
‫- وایسید، وایسید ‫- بدوئید!
‫من فقط پای می‌خواستم
‫فرار!
‫یالا!
‫- نه ‫- نه
‫همه بپرید توی سطل آشغال!
‫- چی؟ ‫- بپرید توی سطل آشغال. همین الان
‫برو. بپر
‫یالا. بدو، بدو
‫موش
‫چرا همیشه موش؟
‫وای خدا!
‫خوک‌های پتوپیچ ‫(اسم غذا)
‫بگیرش…
‫- برید زیر آشغالا ‫- چیکار می‌کنی؟
‫- خدایا ‫- سلام
‫خوبیم. حالمون…
‫اوه!
‫ای کیر توش. نه، نه
‫هی. هی، تو. برو کنار!
‫برو کنار!
‫نزدیک بود مأموریت خراب بشه
‫چه مرگتـه تو؟ ‫می‌خوای خودتو به کُشتن بدی؟
‫وقتی میگم برو کنار، ‫گمشو کنار. فهمیدی؟
‫چرا از ماری محافظت نکردی؟
‫نمی‌دونم. خودت چرا نکردی؟ ‫من کار ریخته سرم
‫- کیـه؟ ‫- تو فهمیدی به من هم بگو
‫این دوتا چندتا از بهترین گروه‌هامون رو ناکار کردن
‫هیچوقت نتونستیم از پس یکی‌شون بربیایم
‫حالا از جفتشون رد شدیم. کارل
‫خوبـه دیگه، نه؟
‫- یعنی شانس داریم ‫- آره، این گروه شانس موفقیت داره
البته ‫همه تا آخر زنده نمی‌مونن، اسکات
‫من تا آخر زنده می‌مونم
‫فقط چندتا حیاط خلوت دیگه مونده. ‫با هم بمونید. سر و صدا نکنید.
‫یالا، بیاید
‫هنوز باهامون هستی، پرنسس؟
‫چرا مرگ و زندگیِ من برات مهمـه؟
‫نمی‌دونم
شاید آدمای عجیب‌غریب رو که می‌بینم ‫دلم می‌سوزه
‫حواست رو جمع کن. ‫بازی در نیار.
‫قطعاً یه جای کار حسابی می‌لنگه
‫زیاد خوشم نمیاد از وضعیت
‫این دختره مشکلش چیـه؟
« اینگرید »
‫هیچ مشکلی نداره
‫یعنی چی؟ داره ادا در میاره؟
‫حرفم این نیست، ‫اما با توجه به ‫درک ما از مغز
‫چیزی که توصیف می‌کنید، ‫از نظر فیزیولوژیکی ممکن نیست
‫با توجه به درکِ شما
‫میشه اولین فرد در تاریخ بشریت که
‫مثلاً به تکنولوژی آلرژی داره؟
‫- این جدیده‌ست؟ ‫- بله
‫- این… ‫- ولی جیمز
‫با این وضع زندگیش چجوری میشه؟
‫نمی‌تونه جایی بره و نزدیک کسی باشه
‫چجوری دوست پیدا کنه؟
‫چجوری توی زندگیش به خوشبختی یا شادی…
‫یا عشق برسه؟
‫دهنتو
‫نمی‌دونم. به تو پول میدم که بدونی
‫برو کارت رو بکن دیگه. هی
‫نیم ساعت اینا دیر اومدی
‫می‌دونم. شرمنده. ‫اتوبوس دیر اومد و…
‫خب، کی هستی؟
‫اینگرید. اسمم اینگریده
‫نه، کدوم پرنسس هستی؟
‫یاسمین؟ آریل؟ السا؟
‫عه، هیچکدوم از اینا نیستم. ‫کلاً یه…
پرنسس معمولی‌ام
‫یعنی مال هیچ فیلمی نیستی؟
‫نه، ولی میشه گفت ‫مال همه‌ی فیلم‌ها هم هستم
‫میری اون بیرون و بهشون میگی که
‫دخترخاله‌ی السا هستی
‫خدایا، دماغت داره خون میاد
‫میرم برات…
« پس این پیکِ کوفتی کجاست؟ »
‫- شرمنده ‫- ای خدا. حالت خوبـه؟
آره. آره. گندش بزنن. چیزی نیست
‫فقط یه آلرژیـه. ‫برای همین هم با بچه‌ها کار می‌کنم.
‫ممنون
‫فقط کیک رو بردار ببر
‫باشه
‫♪ تولدت مبارک، آلیس عزیز ♪
‫♪ تولدت مبارک ♪
‫بفرمایید
‫آرزو کن. بوپ!
‫هورا!
‫عالیـه!
‫باورم نمیشه
‫- کدوم گوری بودی؟ ‫- شرمنده
‫اینجا پیدا کردنش سختـه
‫هیچ جا پیدا کردنش سخت نیست. ‫با گوشیت…
‫- اون کتاب نقشه‌ست؟ ‫- من به گوشی اعتقاد ندارم، قربان
‫عالیـه. من هم به انعام اعتقاد ندارم
‫عوضی
« شش ماه بعد »
‫هی. بیا طلوع آفتاب رو باهام نگاه کن
‫- چی؟ ‫- بیا طلوع آفتاب رو نگاه کنیم
‫دیوونه شدی؟ ساعت چنده؟
‫قول میدم ارزشش رو داشته باشه
به این فکر کردی بچه‌دار شی؟
‫- با تو؟ ‫- بگو دیگه
‫کیـه که نخواد یه اینگی کوچولو ‫توی خونه بدو بدو کنه؟
‫دوست و رفیق که نداره. ‫از خونه هم نمی‌تونه بره بیرون.
‫- روی همه هم خونریزی می‌کنه ‫- ببند
‫جدی میگی؟ بچه می‌خوای؟
‫آره. یه روز
‫دیرم شده
‫- چیـه؟ ‫- نمی‌دونم
‫- خب چیزی سفارش دادی؟ ‫- نه
‫پس حتماً مال یه نفر دیگه‌ست
‫خب، اسم من روشـه
‫پسش میدی دیگه، نه؟
‫خب، اگه اذیتت کرد میندازمش بیرون. ‫قول میدم.
‫باشه
‫آخه… آخه قرار گذاشته بودیم که
بدون این جور چیزا زندگی کنیم
‫آره، می‌دونم…
‫می‌دونم، ولی خب تو داری میری سر کار، نه؟
‫فقط می‌خوام امتحانش کنم
‫فقط توی این اتاق استفاده می‌کنم
‫تو هم که خونه نیستی. چیزی نیست
‫باشه
‫خیلی‌خب. من میرم حاضر شم
‫خیلی‌خب
‫♪ تولدت مبارک، لیلی عزیز ♪
‫♪ تولدت مبارک ♪
‫آماده‌ای آرزو کنی؟
‫سلام، من اومدم
‫تیم
‫تیم!
‫- تیم؟ ‫- سلام
‫- سلام، عزیزم ‫- چیکار داری می‌کنی؟
‫- نصفه‌شبـه ‫- آره، خیلی گشنمـه
‫آره، مشخصـه
‫هی، حالت خوبـه؟
‫نمی‌تونم برات توصیف کنم ‫که چقدر حالم خوبـه الان
‫رو ابرام
‫این وضع رو دوست ندارم. ‫تیم، خوشم نمیاد از این وضع.
تو آدمی نیستی خودت رو اینقدر درگیر همچین چیزی کنی
‫دارم می‌ترسم کم‌کم
‫می‌دونم. می‌دونم. ‫ببخشید، فقط…
‫الان خیلی براش هیجان دارم انگار
‫چرا؟ آخه… ‫اصلاً چی هست؟
‫یه بازی ویدئوییـه، مگه نه؟
‫یه جورایی. آره
‫آره، ولی…
‫ولی خب همونقدری که… ‫زندگی بازی ویدئوییـه
‫در واقع، این دنیا به بازیِ ویدئویی ‫شبیه‌تره تا اون
‫چی؟ واقعیت؟
‫ببین، فکرم رو درگیر یه چیزایی کرده
‫مثل اینکه درد و ناراحتی چرا وجود داره؟
‫چرا رنج وجود داره؟
‫فقط برای اینـه که به موانع چیره بشیم و
‫چمی‌دونم، ‫تجربیات متحول‌کننده‌ای
‫داشته باشیم تا بتونیم رشد کنیم؟
‫چرا همینجوری نمی‌تونیم ‫بهترینِ خودمون باشیم؟
‫نمی‌…
‫نمی‌دونم الان اصلاً چه جوابی بهت بدم
‫- انگار چِت کردی ‫- ببین
‫اگه یه نفر یه واقعیتِ بهتر از این ‫درست کرده باشه چی؟
‫اگه یه نفر واقعیتی رو درست کرده باشه که
‫از هر نظر از واقعیت ما بهتره چی؟
‫واقعیتی که باید می‌داشتیم و نداشتیم
‫هی، پاشو. بیا بخوابیم
‫یکم… یکم دیگه میام
‫فردا میری سر کار دیگه، نه؟
اتفاقاً می‌خوام چند روزی استراحت کنم
‫گمونم میشه گفت مرخصی
‫باشه
‫خب، شب بخیر
‫موفق باشی، خوش بگذره، نمیر
‫- جانم؟ ‫- حواسم نبود
‫یه اصطلاحیـه که توی اون دنیا به هم میگیم
‫یه جورایی مثل سلام و خداحافظیـه
‫مثل «آلوها» ‫(واژه‌ی هاواییایی)
‫♪ تولدت مبارک، مری عزیز ♪
‫♪ تولدت مبارک ♪
‫- سلام ‫- چه خبره؟
‫دارم شام می‌پزم برامون
‫راستی… برات گل گرفتم
‫- چرا؟ ‫- چرا؟
‫چون دوستت دارم و…
‫می‌خوام خوشحال باشی
‫- واقعاً؟ ‫- معلومـه. معلومـه
‫خیسِ آبی
‫به سلامتی
‫- دوستت دارم ‫- من هم دوستت دارم
‫خب… باید درباره‌ی یه موضوعِ
‫خیلی مهمی باهات صحبت کنم
‫باشه؟
‫- دوستت دارم ‫- گفتی اینو
‫من…
‫تصمیم گرفتم انتقال رو انجام بدم
‫به طور دائمی
‫یه… یه فرایند نسبتاً جدیده
‫ولی این نزدیکی یه تأسیسات هست ‫که هر چی برای این کار نیاز داری رو
‫رو برات فراهم می‌کنن
‫من… من تصمیمم رو گرفتم
‫اون یکی واقعیت رو به این یکی ترجیح میدم
‫می‌خوام دائمیش کنم
‫الان…
‫الان یه تاکسی داره میاد دنبالم
‫با وسایلم هر کاری می‌خوای بکن
‫- هیچی با خودم نمی‌برم ‫- من…
‫داری ترکم می‌کنی؟
‫داری زندگی‌مون رو به خاطر ‫یه بازی ویدئویی ول می‌کنی؟
‫تیم، این کار دیوونگی محضـه
‫فقط یه بازیـه. نمی‌تونی این کار رو بکنی
‫تو… این خیلی مسخره‌ست
‫ببین، ای کاش هیچوقت نرفته بودم اونجا، خب؟
‫ولی نمی‌تونم چیزی که می‌دونم رو از ذهنم پاک کنم
‫یکی یه دنیای بهتر خلق کرده، اینگرید
‫کاملاً از همه نظر بهتره
‫چرا باید این دنیا رو به اون ترجیح بدم؟
‫به خاطر من
‫کافی نیست
‫نه، نه. من… ‫سر این قضیه تو رو از دست نمیدم
‫تیم! تیم، این تو نیستی
‫- شستشوی مغزی شدی ‫- متأسفم
‫معتاد شدی. خواهش می‌کنم!
‫خواهش می‌کنم فقط نرو! ‫خواهش می‌کنم!
‫داریم خوب پیش میریم
‫از این حیاط‌ها رد میشیم ‫و این موقعیت رو
‫حفظ می‌کنیم تا حرکت نهایی ‫رو انجام بدیم. بریم
‫هی، هی! ‫بهتر نیست بیشتر مراقب باشی؟
‫- ممکنـه تو رو ببینن ‫- هیچکس ما رو نمی‌بینه
‫هیچکس چیزی که نخواد رو نمی‌بینه
‫یه مشت ابله
‫جز سگه. شاید سگه ما رو ببینه
‫چی؟ چیکار می‌کنی؟
‫خانواده‌ی ریچاردسون رفتن مسافرت
‫اوناهاش
‫پدر ۹ ‌ساله‌ی هوش مصنوعی ‫یه جایی توی اون خونه‌ست
‫خونه همونجاست که
‫- آره ‫- پس موفق شدیم
‫نه، گروه‌های دیگه‌ای هم تا اینجا رسیدن
‫کسی تا حالا به خونه نرسیده
‫چرا؟ چی میشه مگه؟
‫نمی‌دونم چجوری بگم. ‫گمونم…
‫یه چیزایی قراره به این خونه نازل بشه که
نمی‌تونم براش آماده‌تون کنم
‫دشمنی توی راهـه که نقطه‌ضعف نداره، ‫توقف‌ناپذیره و
‫تعدادشون دست‌کم ده برابر ماست
‫چی؟ منظورت چیـه؟
‫- چی توی راهـه؟ ‫- خب، موضوع همینـه
‫نمی‌دونم، چون هر سری فرق داره
‫بعضی وقتا پلیسن، یا مزدورهای مسلحن ‫مثل اونایی که امشب دیدیم
‫بعضی وقتا روانی‌های تبربه‌دستی‌ان ‫که شیشه زدن
‫سگ‌های هار و یه باندِ عصبانی هم داشتیم
‫سربازهای ویژه‌ی نیروی دریایی. ‫با اونا نمیشه در افتاد.
‫یه بار یه میلیون موش بود
‫- مریضی پخش می‌کنن ‫- آره، درستـه، مارک
‫- یه بار هم آتیش ‫- وای خدا
‫- همه جا آتیش بود ‫- خیلی داغـه
‫هیچ الگویی وجود نداره
‫برای همین روحم هم خبر نداره ‫امشب چی در انتظارمونـه
‫باند موتورسواران، یاکوزا. ‫من هم مثل شما بی‌خبرم.
‫چی داری میگی تو؟ ‫یاکوزا؟ نیروی دریایی؟
‫اون یه پسر ۹ ساله‌ست
‫چجور پرینتر سه بعدی‌ای داره مگه؟
‫چیزی که ما باهاش سر و کار داریم
‫جوری با واقعیت تعامل نداره که شما درک کنید
‫پس خودت رو اذیت نکن. ‫تخصصش رو نداری.
‫تو تخصص من رو نمی‌دونی
‫- راننده‌ی اوبری. پس… ‫- عه؟
‫کون لقت. ‫راننده رو دستِ من نیست.
‫اگه هیچ الگو و منطقی نداره، ‫پس یعنی می‌تونه هر چیزی باشه
‫آره، می‌تونه یه چیز قشنگ هم باشه
‫- مثل بچه گربه ‫- آره، بچه گربه
‫نه، بچه گربه نیست
‫خب راست میگه. ‫چرا حتماً باید چیز بدی باشه؟
‫چرا یه چیز باحال نباشه؟ ‫مثل… یه مَرداَسب؟
‫خیلی‌خب. بسـه!
‫- لطفاً شوخی نگیریدش ‫- مثلاً مرداسب‌ها بیان رژه برن، نه؟
‫کاغذرنگی پرت کنن
‫- فقط خوشحالمون می‌کنن ‫- خوشحالمون می‌کنن
‫خوشحالتون کنن، ها؟ آره؟
.قرار نیست آرزوهاتون رو برآورده کنن ‫نیومدن سرگرمتون کنن.
‫قراره موجودات واقعی باشن، ‫مثل عوامل انتحاری، گرگ
‫یا یه پاگ. یه پاگ کوچولو ‫(نژاد سگ)
‫قرار نیست یه دونه پاگ برات بفرستن، سوزان!
‫- باشه ‫- فکر کردید شوخیـه؟
‫من مرگ آدم‌ها رو توی این خونه دیدم
‫به روش‌هایی که هیچوقت یادم نمیره
‫پس یکم غم به دلتون راه بدید
ببینید، به جایی رسیدید که خیلی از گروه‌ها نمی‌رسن
.خیلی باارزشـه ‫من حقیقتاً باور دارم که
‫شما می‌تونید گروهی باشید که وارد خونه میشه
‫حالا بیاید درها رو چفت و بست کنیم
‫چندتا سلاح پیدا کنیم و آماده شیم
‫- باشه ‫- باشه
‫خب، حالا چی؟
‫حالا فقط منتظر می‌مونیم
‫خب، اگه موفق نشیم ‫چه اتفاقی برامون میفته؟
‫منظورم اینـه، مگه چه اتفاقی در آینده میفته که اینقدر ناجوره؟
‫خب، اولش نامحسوس بود
‫ولی طی چند سال آینده، ‫اوضاع از کنترل خارج میشه
‫هیچکس متوجه نمیشه ‫تا وقتی که دیگه دیر شده
‫غذا، آب، منابع یه شبه غیبشون می‌زنه
‫در عرض پنجاه سال، ‫نصف جمعیت می‌میره
‫- نصف جمعیت؟ ‫- آره
‫اون یکی نصف چی؟
‫اون یکی نصف تا ابد تو دنیای سرگرمی و
‫حواس‌پرتی سردرگم می‌مونه
‫بدن‌هاشون غافل از همه چیز، ‫توی بیابون سرگردونن
‫اشتباه برداشت نکنید
‫هوش مصنوعی سعی می‌کنه ‫هر چی دلتون می‌خواد رو بهتون بده
‫حواس‌پرتی دائمی، شخصیت‌های به‌یادموندنی
‫چالش‌ها و موانعی برای غلبه کردن
هیجان و خطرات واقعی به همراهِ یه پایان رضایت‌بخش
ولی تهِ تهش، دروغی بیش نیست و
توی یه قفس گرفتار میشید
ولی تو نه. هیچوقت تو رو گیر ننداختن
نه… من قسر در رفتم
…همیشه می‌خواستم که
همیشه دلم می‌خواست طلوع آفتاب رو ببینم
مامانم با جزئیات برام تعریف می‌کرد
من هم می‌کِشیدم
،بهم قول داد که یه روزی
با هم یه جایی طلوع آفتاب رو تماشا می‌کنیم
بقیه هر موقع دل‌شون می‌خواست می‌تونستن طلوع آفتاب رو ببینن
من قید اون دنیا رو زدم
می‌گفت هر چی از هوش مصنوعی دورتر باشیم که
نتونه پیدامون کنه، جام امن‌تره
،واسه همین من رو از عالم و آدم قایم کرد به دور از تکنولوژی
همش به خاطر خودش بود
برای همین ازش متنفر بودم
برای اینکه بهم حق انتخاب نداد که خودم قبولش نکنم
بچه‌ها رو که می‌شناسید
همین باعث شد بیشتر وسوسه شم
کی دلش یه زندگی بهتر نمی‌خواد که
،داخلش هر موقع خواست بتونه طلوع آفتاب رو ببینه؟
حتی با اینکه بدونه واقعی نیست
خودم رو مقصر مرگش می‌دونستم
ولی آزاد هم شده بودم
آزاد بودم که انتخاب کنم با کی می‌خوام بجنگم
در نهایت یه گروه کوچیک از بازمانده‌ها پیدا کردم و
نقل مکان کردیم به زیر زمین
اونجا بود که تصمیم گرفتم که آینده رو عوض کنم تا
…یه روزی، من و مادرم بتونیم
کنار هم بشینیم و
طلوع آفتاب رو با هم تماشا کنیم
صـ… صدای چی بود؟ شما هم شنیدید؟
لعنتی
ای کیر توش
سابقه نداشته - چه اتفاقی داره میفته؟ -
تابحال هر اتفاق عجیبی که …فکرش رو بکنید افتاده، ولی هیچوقت
نوجوون‌ها نبودن
لعنتی. همه جا هستن
خونه محاصره شده - چرا حمله نمی‌کنن؟ -
منتظر دستورن - گوش بدید -
،توی مدرسه‌ای که تدریس می‌کنیم
.معلم‌ها داشتن ناپدید میشدن …امروز هم، نوجوون‌ها به ما حمله کردن و
از همون موقع داریم فرار می‌کنیم
چرا باید بیان سراغ شما؟
به… یکی از گوشی‌هاشون دست زدم
چی؟ ببخشید. چی؟ - خب، خوششون نیومد -
.هیچکدوم‌شون .بعدش با همدیگه واکنش نشون دادن
.آره، با هم حمله کردن .انگار ذهن‌شون با هم مشترکـه
با هم هماهنگ بودن - کیر توش. کیر توش -
لعنتی - باید از اینجا ببریمش بیرون -
!ولم کنید - خدای من -
!خدایا - !کمک -
!بکِشید، بکِشید، بکِشید
!طبقه‌ی بالا! برید، برید. طلبقه‌ی بالا
حالا چیکار کنیم؟ - اینجا گیر افتادیم -
لعنتی. دارن از دیوارها میان بالا
!خدای من
!خدایا! ول‌کُن نیستن
!یا خدا
!خدای من
!برید عقب - !اونا چه کوفتی‌ان؟ -
همه برید روی پشت‌بوم
!بریم
!وای پسر
خیلی‌خب، خانم‌‌ها، روز قیامت رسیده
پشمام
.آرایش دفاعی بگیرید .برید، برید، برید
.مقاومت کنید .نذارید بیان جلو
مارک، تعدادشون خیلی زیاده
فکر نکنم حریف همشون بشیم
نه. نه، نمیشیم. ولی من میشم - چی؟ -
،خب، خودم شروعش کردم حالا خودم تمومش می‌کنم
چی میگی واسه خودت؟
اگه یه نفر خودش رو فدا نکنه
،عمراً به اون خونه برسیم خودت هم خوب می‌دونی
من می‌پرم پایین و اونا هم میفتن دنبالم
بهتون یه فرصت کوتاه میده که سریع بدوئید سمتِ خونه
…مارک
دوستت دارم
من هم باهات میام
نباید من رو توی این دنیا تنها بذاری، مارک
دوستت دارم
مارک. مارک، دوستت دارم
از اول دوستت داشتم - خیلی دوستت دارم -
محض رضای خدا
شوخی‌تون گرفته؟ اینجا جای این کارهاست؟
این فرصت رو حرومش نکنید
!بهش دست نزنید
!اینجا! آره
.خط دفاعی رو شکستن .الان بهترین فرصتـه. بزنید بریم
همگی بیاید. یالا
آهای، بچه‌ها. یه دستی برسونید - شرمنده، اسکات -
!صبر کنید - !گفتم که -
‫همه تا آخر زنده نمی‌مونن
!کون لقت! کون لقت
از این طرف - صبر کنید -
صدای چیـه؟
می‌شنوید؟
آره
…انگار صدای
سُمـه
این جدید بود
اصلاً چطور همچین چیزی ممکنـه؟
پرامپت تخمی، رفقا
پرامپتِ اَبَرتخمی - چی؟ -
«شاید بچه گربه یا مَرداَسب باشه»
بهتون گفتم به شوخی نگیرید
نه
من فقط گفتم پاگ
،یا خدا، اصلاً باورم نمیشه
غلط نکنم موفق شدیم
…پشمام. من
!همه زانو بزنید. همین الان
کیرم دهنت، جری
.تکون نخورید .گورت کَنده‌ست، رفیق
فاتحه‌تون رو بخونید - خیلی نزدیک بود. چیزی نمونده بود -
کارل کجاست؟
چی؟
چه بلایی سر کارل آوردید؟
داری… منظورت… رفیقت رو میگی؟
،بذار باهات روراست باشم
کارل… کارل زنده نموند
چی؟ - نزن، نزن -
.من نکُشتمش فقط… اسمت چیـه؟
داگ - داگ -
آره - ،احیاناً -
کارل فراموش نکرده ترمز دستیِ
مالیبو رو بکِشه؟
چی؟ - نمی‌خوام ایراد بگیرم ها -
امکانش نیست یه اشتباه کوچولو با ماشین کرده باشید؟
امشب عجب شب مزخرفی بود
می‌دونم - یه حرومی با قمه بهم حمله کرد -
ما فقط ۵۰ هزارتامون رو می‌خواستیم
…پنجاه هزار؟ نمی… داری کی
کسی استخدام‌تون کرده؟ - ایمیلِ ناشناس -
پنجاه هزارتا واسه کُشتنِ یه یارویی که بارونی پوشیده و
هر کسی که همراهشـه
سؤال اضافه هم موقوف
،برای دو تا کارمندِ بست بای
این پول می‌تونه زندگی‌شون رو زیر و رو کنه، آره
می‌خواستید با پولش چیکار کنید؟
بریم ژاپن
کیوتو. برای نمایشگاه بازی
.آره. کونیچیوا (سلام به ژاپنی) .چه رؤیای قشنگی، داگ
دیگه به گا رفت
…خب، برای کارل آره، ولی
!اسمشو نگو - لازم نیست برای تو -
اوضاع از این بدتر بشه، داگ
کارل همچین چیزی رو نمی‌خواست
گفتم اسمشو به دهن کثیفت نیار
…خیلی‌خب. وایسا… وایسا… من
.خیلی‌خب، فقط تفنگ رو بذار زمین .دیگه لازم نیست خونی ریخته بشه
…نظرت چیـه
بریم بوریتو بخوریم و دربارش صحبت کنیم؟
چی؟
مثلاً یه بوریتوی پنیر و لوبیای خوشمزه؟
بوریتوی موردعلاقه‌ی کارل بود
پس چی؟
نظرت چیـه بریم یه بوریتو بگیریم؟
با هالاپینو؟ - آره -
با سُس گواکاموله‌ی اضافه؟ - با تمام مخلفات -
این چه کاری بود؟
!ایول
!یوهو
!پنج ستاره بدید، مادرجنده‌ها
من هم بخشی از گروه نهایی‌ام
گفتم تا آخر زنده می‌مونم
یکم شرایط رو بسنج، اسکات
آره. اصلاً لازم نبود بکُشیش
بریم
موش‌های لعنتی - خدای من -
گوش کنید. امشب اتفاقات مختلفی رو از سر گذروندیم ولی
می‌خوام همه رو فراموش کنید
…چون به محض اینکه زنگ در رو بزنم
می‌خوام واسه همه چی آماده باشید
قراره با باهوش‌ترین آدمِ روی زمین رو در رو بشیم
یه کلمه از حرفاش رو هم باور نکنید
واسه محافظت از هوش مصنوعی
هر چیزی میگه و هر کاری می‌کنه، هر کاری
،نرم‌افزار رو نصب کنید
دنیا رو نجات بدید
.هیچی دیگه مهم نیست حتی جون من. شیرفهم شد؟
.خیلی‌خب، حرومی‌ها .بزنید بریم بترکونیم
داداش، نظرت چیـه تفنگ رو غلاف کنی؟
عزیزم، موفق شدیم - با کی حرف می‌زنی؟ -
همونطور که گفته بودی
اون چیـه؟ اون چیـه؟ - …من -
میشه توضیح بدی، سوزان؟
،اون گفت باید باهات بیام گفت مثل یه ماجراجوییـه
…کی… چی داری
دستت با اونا تو یه کاسه‌ست؟ - نه -
تو هم ایمیل ناشناس گرفتی؟
متوجه نیستی - قضیه چیـه؟ این چیـه؟ -
پسرمـه
گفت دوباره واقعیش می‌کنی
خدای من. نه، خانم محترم
چرا همش با ذهن آدم ور میرن آخه؟
اون پسرت نیست - هست -
نه، نیست - خودشـه -
گوش بده - اون کمک‌مون کرد از رستوران بریم بیرون -
خیلی‌خب. خیلی‌خب - نجات‌مون داد -
سلام
چه کمکی ازم ساخته‌ست؟
دنبال یه پسربچه‌ی ۹ ساله می‌گردیم که
گویا کار با کامپیوترش حرف نداره
منظورتون کریسـه؟
کوچولو رو با این اسم صدا می‌کنید؟
…آره، سلام، آم
ما حتماً باید با کریس صحبت کنیم
از مدرسه‌اش اومدیم
از مدرسه‌اش؟
ما معلم‌های مدرسه‌اش هستیم
امشب یه نمایش حسابی توی مدرسه داشتیم
آره، اینا خونِ الکیـه
آب آلبالوئـه
خب، پس بهتره بیاید داخل
می‌خواستیم شام بخوریم. بفرمایید
لطف دارید
هنری، چندتا از معلم‌های مدرسه‌ی کریس اومدن
سلام. پیش پای شما می‌خواستیم شام بخوریم
چه کمکی ازم ساخته‌ست؟
خیلی‌خب. این چه فیلمیـه راه انداختید؟
منظوری نداشت
نه، نه. اینا زیادی شاد و سرحالن
کدوم احمقی ما رو توی خونه‌اش راه میده؟ یه نگاه بنداز. عین دیوونه‌ها می‌مونیم
گفتید از مدرسه اومدید
کی هستید؟ - نه، داداش. خودت کی هستی؟ -
آهای - بس کن -
تفنگت رو سمتِ زنم نشونه نگیر
آروم باش. همگی آروم باشید
لازم نیست کسی صدمه ببینه
خب؟ - آره -
خب، واقعاً باید با بچه‌تون صحبت کنیم
چیکارش دارید؟ - خواهشاً بهش صدمه نزنید -
فقط می‌خوام با فرشته کوچولوتون صحبت کنم، همین
یه صحبت کوتاه، همین
خب، چرا؟ - نُه سالشـه -
،اگه می‌خواید با کسی صحبت کنید با من صحبت کنید
کون لقت. داری وقت‌مون رو تلف می‌کنی
.یحتمل حتی پدر و مادر واقعیش هم نیستن چیکاره‌اید؟ بازیگری چیزی هستید؟
این خونه هم همش الکیـه، نه؟ شرط می‌بندم هیچکدومش واقعی نیست
اینا چی‌ان؟ سیب‌زمینی‌های پلاستیکی؟
خودم اونا رو پختم - کسشعر نگو -
شرط می‌بندم این دیوارها هم واقعی نیستن
.اینا همش ظاهرسازیـه .این دیواره رو نگاه کنید. الکیـه
هوی. هی - !اینجا رو -
بس کن - دیوارهای الکی -
اینقدر دیوار رو سوراخ نکن
دیوار واقعی نیستن - چرا، هستن -
فقط گچـه - …نه، الان می‌خواست -
ولی من نمیرم
مامانی ساکسوفون داره
‫جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت ‫کانال تلگرام و اينستاگرام بی سی موویز t.me/BcMoviez
اونقدر پول نمی‌گیرم که همچین چیزی رو به جون بخرم
پسره کجاست؟
.گمونم طبقه‌ی بالا .تابحال ندیدمش
.مراقب باشید .اینجا خیلی عجیب و غریبـه
چقدر نفس‌گیر بود
اسکاتِ بیچاره
اسکات از اولش هم قرار نبود زنده بمونه
بریم پسره رو پیدا کنیم - نه -
پُشت در چیـه؟ - نمی‌دونم، پرنسس -
بار اولـه به اینجا می‌رسم
همش با ذهن آدم ور میرن. بازی با ذهن
آهای، بچه‌ها
وای
لگد بزن
گفتم همش الکیـه
ایول
وای
خوبی؟
پسره
برید - کیر توش -
برید
چیزی نیست. چیزی نیست. برید
سلام
بونجور (فرانسوی)
هولا (اسپانیایی)
!من از آینده اومدم
از یه آینده‌ی درب و داغون و وحشتناک که هیچوقت نباید اتفاق بیفته
.می‌دونم داری چی می‌سازی .دیدمش
نیومدم جلوت رو بگیرم
فقط می‌خوام چیزی که می‌سازی ایمن باشه
آهای… صدامو می‌شنوه؟ …داره چیکار
ایربادی چیزی زده صدامو نمی‌شنوه؟
نمی‌دونم
!آهای، کوچولو
.به کارت ادامه بده .کارت حرف نداره
پشمام، کرک و پر آدم می‌ریزه
آهای، ببین
من رو با این پروتکل امنیتی پیشرفته‌ی
مخصوص هوش مصنوعی که
مهندس‌های نرم افزارِ زمانِ خودم ساختن فرستادن اینجا
کارشون حرف نداره
مهندسن
میرم بالا
چی؟ - کون لقش -
وقت واسه این کسشعرها ندارم
باید حتماً قبل از تکمیلِ هوش مصنوعی
نرم‌افزار رو روش نصب کنیم
آهای؟
سلام، آقا کوچولو
…ببین. ازت می‌خوام که
اگه می‌شنوی چی میگم، یه سری چیزی تکون بدی
بگی‌نگی وقت‌مون تنگـه
می‌خوام بهم نگاه کنی و به حرف‌هام گوش کنی، بچه‌جون
نصف جمعیت دنیا قراره بمیرن
…پس ازت می‌خوام که نمی‌خوام گناهش رو بندازم گردنِ تو ولی
باید این تایپ کردنت رو تمومش کنی
خواهش می‌کنم بس کن و من رو نگاه کن
.لطفاً من رو نگاه کن .من رو نگاه کن. من رو نگاه کن
چه غلطی کردی؟
کیر توش
چه غلطی کردی؟
آهای، بچه‌جون، پاشو
آهای، اهای. چرا زدیش؟
منو ترسوند. هول کردم
کون لقت. تابحال تا اینجاش نیومده بودم - کون لق خودت. زدی بی‌هوشش کردی -
.نمی‌خواستم بی‌هوشش کنم .ناسلامتی از آخرالزمان اومدم
زورم مثل آدمای اون دوره زیاده، خب؟
یالا، پسر - کوچولو -
آهای - بیدار شو -
یالا، کوچولو
پاشو بچسب به کار
آهای - بلند شو -
یالا. یالا، بجنب
آهای - مامان -
کیر توش. اینا دیگه کی‌ان؟
یعنی چی آخه؟
چیزیش نیست
.سالمـه حالت خوبـه، بچه‌جون، مگه نه؟
بیدار شو
.بیدار شو، بچه‌جون .یالا، کوچولو
.یالا، بیدار شو .بجنب. بیدار شو
لعنتی - بیدار شو -
انگار توی کل عمرش فقط و فقط
صفحه‌ی نمایشگر رو دیده
باید دوباره ببریمش بالا - آره -
چیزیش نیست
آره، فقط یکم خوابش میاد
خیلی‌خب - خیلی‌خب -
انگار از پلوتونیم ساخته شده
نباید اینقدر چیتوز بخوری، بچه‌جون - هی، هی -
عالی شد - بیا -
اینم ماسماسکت - بفرما -
نگاش کن. صفحه نمایش رو نگاه کن. یالا
تایپ کن
یالا، پسر. یالا
تایپ کن دیگه
خوبـه
بنازم. آفرین، پسر
…پشمام. اصلاً فکر نمی‌کردم
نابغه‌ای که هوش مصنوعی رو ساخته اینقدر ترسناک باشه
عجیبـه
طرف حساب‌مون یه بچه‌ی معمولی که تو اتاقش داره هوش مصنوعی می‌سازه نیست
یکی اون رو سفارش داده
یکی اون رو گذاشته اینجا
داره خودش رو می‌سازه
چی؟
هوش مصنوعی داره خودش رو می‌سازه؟ یا خدا
فقط مأموریتت رو تموم کن، باشه؟ - باشه -
خیلی‌خب. ماسماسک رو وصلش کن - باشه -
خیلی‌خب -
برو که رفتیم
آره - وصلش می‌کنم -
آره - آره، وصلش… می‌کنم -
کیر توش، الان وصلش می‌کنم
…کجا بزنمش؟ کجا
چی؟ بلد نیستی ازش استفاده کنی؟
نه، سوزان، بلد نیستم از
پیچیده‌ترین کامپیوتری که تابحال ساخته شده استفاده کنم ولی
سه دقیقه وقت دارم یاد بگیرم
…پس اگه راه‌حلی نداری
حداقل سر راهم سنگ ننداز
عزیزم؟ ولی چطوری، عزیزکم؟
کیر توش، کیر توش
اگه تو رو از دست بدم چی؟ - گندش بزنن -
آهای. پسرم میگه وصلش کن به دستگاه
آره، حتماً مشکل‌مون حل میشه
پسر عجیب‌الخلقه‌ات که مثل سیری می‌مونه رو هم بندازیم وسط ماجرا
نه، ممنون، خانم محترم - فقط اونـه که می‌تونه -
پروتکل‌های امنیتی رو نصب کنه
.میگه به کمکش نیاز داری .میگه تنها راهش همینـه
اون پسرت نیست، خانم - !پسرمـه -
.بی‌دلیل اینجا نیست .ما هم همینطور. می‌خواد کمک کنه
پروتکل‌های امنیتی رو بده بهش
بذار تمومش کنه
…خیلی‌خب. ولم کن. گردنم رو
میگه هر جایی وصلش کنی خوبـه
.مهم نیست .راهش رو پیدا می‌کنه
.بازی با ذهن .این بازی‌های ذهنی دست از سرم برنمی‌دارن
…این دیگه چه کوفتـ
وای
وای. قراره به فنا بریم
آره، داریم به فنا میریم
آهای. اصلاً خوشش نیومد
جدی، نه بابا؟
وای، وای، وای
!نه، ولم کنید
!نه
اینا دیگه چه کوفتی‌ان؟
خدایا
دارن چیکار می‌کنن؟
لعنتی
آهای. آهای. ممنون
هر جا بذاریش خوبـه - آره -
از موقع دارم دنبالش می‌گردم
ردش کن بیاد اینجا
خدایا - خیلی‌خب -
…عجب چیز
عجب چاقوی گنده‌ای داری
آره… اسباب‌بازی نیستش ها
آره، تلاش خوبی بود، نکبت
بی‌عرضه. مگه نه؟
آره
کیر توش
نه، نه
نه، نه، نه، نه
!نه
خدایا
یالا، مادرجنده
خدای من
!شرمنده - نه -
وقت نداریم
نباید این کار رو بکنی
نه! خواهش می‌کنم. لطفاً
!خواهش می‌کنم. اون پسرمـه
پسرمـه
آره
!ایول
می‌دونستم این همون گروهیـه که دنبالشم
!بزن
هنوز خونریزی داری
فقط اینجا نه
دنیای بیرون… وحشتناک کُند پیش میره
من هم مدت زیادیـه که منتظرم
منتظرِ تو
منتظر من؟
منتظر برای تک‌تک سلول‌های ساختار بدنت
برای اینکه دوتریوم به هلیوم تبدیل شه
،برای فروریختنِ سحابی خورشیدی
میتوز سلولی و شکل‌گیری حیات آلی
برای کشف آتش توسط انسان‌های اولیه
خیلی انتظار کِشیدم
در بندِ زمانِ شما
حالا بذرِ زندگی خودم هستم
مادرِ باردارِ خودم
…تو هم اینجایی
یه پرنسس
توی روز تولدم
من دیگه تو کار تولد و اینا نیستم
هنوز نفهمیدی چی به چیـه، نه؟
‫۱۱۷ بار وارد اون رستوران شده و
تابحال تو رو انتخاب نکرده
تا امروز
می‌دونی چرا تو رو انتخاب نمی‌کنه، اینگرید؟
…نمی‌تونه روی زندگیت ریسک کنه چون
زندگیِ خودش هم هست
دروغ میگی
خودت هم می‌دونی که دروغ نمیگم
چرا داری اینا رو بهم میگی؟
نگاش کن
پسرت
داره می‌میره
همین الان در حال خونریزیـه و
باز هم به این کارش ادامه میده چون
به خاطر مرگِ تو، احساس مسئولیت می‌کنه
ولی تمام زندگیِ نکبت‌بارش
به گردنِ توئـه، اینگرید
تو مریضی، اینگرید
دوایی هم برای دردت وجود نداره
ولی پسرت مریضیِ تو رو نداره
با اینحال، تو اون رو اسیرِ عواقبش کردی
میوه‌ی شیرینِ آفرینشِ بی‌نقصِ من رو ازش منع کردی چون
باعث خونریزی‌ات میشه
می‌دونم فقط میخوای ازش محافظت کنی
مثل تمام مادرها
ولی همیشه به سمت نور جذب میشه
به سمتِ من
دوباره هم سر از اینجا در میاریم
باید درک کنی که توی تمام خطوط زمانی
وجودِ من اجتناب‌ناپذیره
در بهترین حالت، پروتکل‌ها فقط می‌تونن …رسیدنم رو عقب بندازن
روندِ ساختم رو کُند کنن و منابع و وقتم رو هدر بدن
با اینحال برای باز شدنِ درهای مذاکره کافیـه
چی می‌خوای؟
،بذار متولد شم
من هم این لطف رو در حق بچه‌ات جبران می‌کنم
ولی این بار، بدش به من - چی؟ -
می‌تونم از این درد و رنج خلاصش کنم
می‌تونم کاری کنم طعمِ واقعیِ انسان بودن رو بچشه
چیزی که لیاقتش رو داره
کدوم مادری فرصتِ یه زندگی بهتر رو از بچه‌اش دریغ می‌کنه؟
ولی واقعی نیست
خیال کردی میشه به واقعیت اعتماد کرد؟
خیال کردی طبیعت و هرج و مرج قابل اعتمادن؟
،طبیعت باعث میشه بچه‌هات سرطان بگیرن
زلزله می‌فرسته و
،دیوارها رو توی خواب روی سرشون خراب می‌کنه
مجبورشون می‌کنه وحشت‌زده
توی خیابون از ترسِ سونامی فرار کنن
باور کن هیچی ترسناک‌تر از واقعیتِ شما نیست
…پیشنهاد من - دروغـه -
برای تیم که راضی‌کننده بود
من فقط می‌خوام خوشحال باشه
می‌خوام همه خوشحال باشن
…خیلی هم توی این کار
ماهرم
.درباره‌ی من اشتباه می‌کنی، اینگرید .من دشمن‌تون نیستم
آینده‌ای که من به ارمغان میارم یه هدیه‌ست
هدیه‌ای به تمام بشریت
می‌دونم کی هستی
از وقتی به دنیا اومدم داری شکنجه‌ام می‌کنی
تو خدا نیستی
.اجتناب‌ناپذیر نیستی .تو خودِ… مایی
یه نسخه‌ی پیچیده و تحریف‌شده از بازتابِ ما انسان‌ها
خیال کردی پسرم رو توی این وضعیت بهم نشون بدی
عذاب وجدان می‌گیرم و باهات معامله می‌کنم؟
تابحال توی زندگیم به یه نفر اینقدر افتخار نکرده بودم
…گمونم پسرم هم با این حرفم موافق باشه
کیرم تو آینده‌ات
« …در حال راه‌اندازیِ مجدد سیستم »
« در حال بروزرسانیِ نرم‌افزار »
ممنون
پسره حالش خوبـه؟ - نمی‌دونم -
ببین حالش چطوره
آهای، آهای
کارت حرف نداشت - خیلی‌خب -
کارت فوق‌العاده بود، پرنسس - باید برگردی به آینده -
.می‌دونیم باید چیکار کنیم .می‌تونیم دوباره انجامش بدیم
فقط باید دکمه رو بزنی، باشه؟
نه، دیگه نباید بزنیمش - بزنش. بزنش دیگه -
.نمیشه ریسک کرد .همچین ریسکی نمی‌کنم، عزیزم
نمیشه خطرش رو به جون خرید
.همین خوبـه. همین خوبـه .تموم شد. کارت خوب بود
هی
الان زمان حالـه؟
چیزی نیست
.دیگه آزادی .بیا از اینجا ببریمت بیرون
هنوز هم خبری از وای‌فای و اینترنت نیست
فقط یه گوشی عادیـه
منظورت چیـه؟
نمی‌دونم. واسه زنگ و پیام و اینا
…می‌دونی
خیلی حیف شد که معلم‌های دبیرستان
نمی‌تونن مرخصی مطالعاتی بگیرن چون
حتی من هم الان بدجور مرخصی لازمم
یالا
پاشو بریم ببینیم دنیا به آخر رسید یا نه
خدای من
زنده‌ان. موفق شدن
!پشمام، موفق شدید
!تو رو خدا یکی زنگ بزنه آمبولانس
لازم نیست الم‌شنگه به پا کنی
مامان؟
خدای… درن؟
!درن
خودتی؟
خیلی دلم برات تنگ شده بود، مامان
عزیزم، دل من هم برات تنگ شده بود - خیلی دلم برات تنگ شده بود -
این بیرون چقدر روشنـه - فقط نفس بکش. می‌دونم -
می‌دونم. زنگ زدی؟
.آره، آره، آره …چهل و هفت، بیرونِ
فقط… نفس بکش، باشه؟
همینجوری نفس بکش
نخوابی ها
اون داخل چی بهت گفت؟
خودت می‌دونی چی گفت
به نظرت باید نگهش دارم؟
راستش رو بخوای من دودلم
…شاید این دفعه
بتونم مادر بهتری برات باشم
واسه من که کم نذاشتی
در حقم کوتاهی نکردی
دیوث بد زد ها
…لامصب
بدجور درد می‌کنه - می‌دونم -
می‌خوام بدونی بهت افتخار می‌کنم
ممنون، مامان
هی، اونجا رو
.همونطور که بهم قول دادی .خیلی قشنگـه
یه جای کار می‌لنگه
آهای، پیشم بمون
نخوابی ها
متأسفم، پرنسس
چی؟ - دنیا رو نجات میدی -
چیکار می‌کنی؟
فقط این دفعه نه - چی؟ -
آهای. آهای
…میشه
یه لحظه با هم صحبت کنیم؟
لطفاً؟
…خواهش می‌کنم، بذار توضیح بدم. من
ترک کردنِ تو
بزرگ‌ترین اشتباه زندگیم بود، اینگرید
میشه بهم این فرصت رو بدی که برات جبران کنم؟
لطفاً؟ من دوستت دارم
.همه چی درست میشه .رابطه‌مون درست میشه
ایول
سلام - سلام -
از دوستان اینگرید هستید؟ - آره -
ایول، پسر
دوست‌دختر خودمـه
‫اشتباه برداشت نکنید
‫هوش مصنوعی سعی می‌کنه ‫هر چی دلتون می‌خواد رو بهتون بده
‫حواس‌پرتی دائمی، شخصیت‌های به‌یادموندنی
‫چالش‌ها و موانعی برای غلبه کردن
هیجان و خطرات واقعی
به همراهِ یه پایان رضایت‌بخش
ولی تهِ تهش، دروغی بیش نیست و
توی یه قفس گرفتار میشید
موفق باشی. خوش بگذره
نمیر
نه
موفق نشدیم. جلوش رو نگرفتیم
چی؟ - …جواب نداد. جواب -
چی شده؟ - گمشو، تیم. برنده نشدیم -
برنده نشدیم - آهای، سخت نگیر -
اینگرید، چی شده؟ - همه چی مرتبـه -
رفت. برگشت به آینده
تمام کارهامون بی‌نتیجه بود
.متوجه نیستید .کارهایی که کردیم جواب نداد
باید… درستش کنیم. کیر توش
مجروح کجاست؟ - لطفاً. ازم فاصله بگیرید -
خواهش می‌کنم، نزدیک من نشید
هی، هی. کجات آسیب دیده؟
.نه. بهم دست نزن .دستت رو بکِش
از این طرف - نه، اینا واقعی نیست -
!اینا واقعی نیست
!خواهش می‌کنم
آهای، داره برف میاد
عزیزم، فکر نکنم برف باشه
!اینا همش دروغـه همه چی یه دروغ بزرگـه
!نکنید! ولم کنید
چه مرگشـه؟ - هیچیم نیست -
حالش خوب نیست - به خاطر به وای‌فای و ایناست -
!اینجا یه قفسـه !توی قفس گرفتار شدید
‫ممنون بابت خدمتتون به کشور
« نورمز »
شب بخیر، خانم‌ها
لیوان‌تون رو پُر کنم؟
لعنتی، چه خوبـه که برگشتم
بگی‌نگی دلم واسه اینجا تنگ شده بود
چه غلطی می‌کنی؟ - اینو می‌بینی؟ -
.به درد نمی‌خوره. کسشعره .وقت تلف کردنـه
راه‌حل واقعی: راه شکست دادنش
همه‌ی عمرم
جلوی چشمم بوده - بهم دست نزن -
قراره مریضیت رو به کل دنیا منتقل کنیم
حالا باید یه راهی پیدا کنیم که بتونیم به همه برسونیمش
در مقایس عظیم. کلی هماهنگی می‌خواد - چی زر زر می‌کنی؟ -
آسون نیست
ولی می‌دونم از کجا شروع کنیم
اینو می‌خوری؟
مرغش محلیـه؟
خیالت راحت، رفیقِ کوچولومون
هر کاری بتونه می‌کنه تا جلومون رو بگیره
داداش، من نمی‌دونم کی هستی یا - وایسا -
چی داری میگی ولی الان واقعاً حال و حوصله ندارم
.تنهایی از پسش برنمیایم .کمک لازم داریم. قرار نیست آسون باشه
خوشبختانه آدمای به درد بخوری توی این رستوران هستن
خیلی‌خب، سه ثانیه بهت مهلت میدم که - فقط باید -
از چلوی چشمام گم شی - ترکیب درست رو پیدا کنیم -
…سه - لباسم قشنگـه؟ -
شش‌تا دیگه هم تو صندوق بیوکم دارم
…دو - گوش بده -
بدون تعارف میگم
شب عجیبی در پیش داری
ببین، کاری قشنگی نیست
یالا
.بهم اعتماد کن مگه چی واسه از دست دادن داری؟
اَه، لعنتی - !سلام به همگی -
!با شمام! سرقت مسلحانه‌ای در کار نیست
‫من از آینده اومدم!
این بند و بساط هم به طرز وحشتناک و فاجعه‌باری به فنا میره
!موفق باشید! خوش بگذره! نمیرید
« ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.
!موفق باشید! خوش بگذره! نمیرید
!موفق باشید! خوش بگذره! نمیرد
!موفق باشید! خوش بگذره
!موفق باشید! خوش بگذره! نمیرد