« ارائه شده توسط سایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین و آدرس سایت، بی سی موویز را در شبکه اجتماعی دنبال کنید Instagram:bcmovie_co Telegram:@bcmoviez
آمستردام... پیش خودشون چی فکر کرده بودن؟
- منظورت چیه؟ - خیلی کثیفه.
خونه‌ها رو هم ببین، همه‌شون کج و کوله‌ان.
واسه اینه که همه‌شون ۷۵۰ سال قدمت دارن.
دوچرخه‌ها رو هم که نگو، واقعاً خطرناکه. چرا سوار ماشین نمی‌شن؟
- می‌خوان سالم بمونن. - آره، واسه همینه این‌همه مواد می‌کشن.
خب، فردا دیگه تو راه دبی هستیم.
وای خدا، دیگه طاقت ندارم.
این همون پلیه که بهتون گفتم.
- همونی که کلی جاکلیدی بهش آویزونه؟ - شهرداری دیگه اجازه نمی‌ده اون کارو بکنن.
- اوه، ولی هنوز که می‌تونیم لَب بگیریم، نه؟ - آره.
ولی فقط زیر پل.
ای ناقلا.
زیر پل. این‌دفعه دیگه خودتو کنترل کن، خب؟
- این چه گوهی بود؟ - کجا غیبش زد؟
جک، بهت گفتم اون یارو مشکوک می‌زنه. دیدی گفتم؟
می‌دونم. بذار فکر کنم.
قربان.
آقای تورهای رمانتیک؟
یا ابوالفضل.
جک، چه خبره اینجا؟
- داری چه غلطی می‌کنی؟ - فکر کردی دارم چه غلطی می‌کنم؟
وای خدا.
می‌خوام پیاده شم. منو بیارید بیرون.
یا خدا. جک؟
کمک.
- از کجا پیدات شد؟ - داشتیم همین الان دربارش حرف می‌زدیم.
- هی. - یه موتور جدید خریدی.
یا خدا.
وای خدا، وای خدا.
کمک، کمک کنید!
خب خانم‌ها و آقایان، اگه به سمت راستتون نگاه کنید
یکی از خیره‌کننده‌ترین مناظر طول مسیر رو می‌بینید:
کانال رگولیرز.
هفت‌تا پل پشت سر هم، منظره‌ای که لنگه‌اش فقط تو آمستردامه.
پس دوربین‌هاتون رو آماده کنید. این لحظه‌ایه که باید ثبتش کرد.
برید کنار لطفا.
حرکت کنید لطفا. زود باشید. راه رو باز کنید.
این چه کصشریه؟
- تارا، خوشحالم اومدی. - مگه اوضاع خیلی خیطه؟
باز که بالا نیاوردی؟ اونم جلوی چشم همه؟
چیزی نمونده بود. از اون نردبون برو پایین.
بیرون کشیدنشون کلی مکافات داره.
ناخدای قایق توریستی می‌گه از سمت کانال رگولیرز اومدن.
لختِ مادرزاد. بعد یهو آتیش گرفتن.
- هیچ تیکه‌ پاره‌ای از لباس نبود؟ - چیزی که ما پیدا نکردیم.
می‌تونی یه بار دیگه موقعیت رو بهم بگی؟
دست و پاشون بسته نیست.
پس یا از قبل مرده بودن، وگرنه خودشونو پرت می‌کردن تو آب.
- خودبه‌خود که آتیش نمی‌گیره. - تیم فنی تو راهه.
کلی جای زخم چاقو دارن. گلوشون هم بریده شده.
می‌دونیم کی هستن؟
این قایق پدالی دیشب از یه شرکت کرایه‌ای دزدیده شده.
تصویر دوربینی چیزی هست؟
تو اینترنت پر از فیلمه.
- مهم‌ترین‌هاشو جمع کن. - حله، دارم انجامش می‌دم.
سگ‌ها رو هم بیارید. ممکنه مواد منفجره یا سوختنی اونجا باشه.
نمی‌خوایم کس دیگه‌ای جزغاله بشه.
تام؟
درسته.
دارم میام.
محدوده بزرگتری رو نوار بکشید، باشه؟ برمی‌گردم.
بچه‌ها.
محدوده وسیع‌تری رو قرنطینه کنید.
- بگو ببینم. - مامورای اداره برق زنگ زدن.
یه کابل تو آب افتاده بود، بعدش قایق رو پیدا کردن.
- قربانی‌ها چی؟ - تو قایق نبودن. باید کف آب رو بگردیم.
ولی یه کیف زنونه و دو تا آیفون پیدا کردیم.
واسه همین زنگ زدی.
تو دو تا پیدا کردی، منم دو تا مفقودی دارم.
آره، خودشه. قایق منه.
چه بلای لعنتی‌ای سرش اومده؟
- کی قایق رو کرایه کرده بود؟ - یه زوج آمریکایی.
- یه زن و مرد؟ - آره. اصرار داشتن که نصفه‌شب باشه.
یه چرندیاتی هم در مورد ماه کامل می‌گفتن. حتی پول اضافه‌تر هم دادن.
این عجایب‌الخلقه‌ها دیگه کی‌ان؟ راستی، فلوریس کجاست؟
- فلوریس کیه؟ - ناخدا.
ما نمی‌ذاریم هر عوضی‌ای بشینه پشت فرمون قایق.
فلوریس.
یا ابوالفضل، این کانال‌ها چقدر لجن و کثیفن.
من ۵۰ یورو پول می‌دم که این کانال‌های لعنتی رو تمیز کنن.
داری به محیط زیست لطف می‌کنی.
می‌دونستی با همین پلاستیک‌ها مبلمان درست می‌کنن؟
پس امیدوارم بوی گند نده.
هوی، اینو نگاه کن.
اینو می‌خوای، برت؟
خیلی چندشه پسر.
می‌خوای یه بار دیگه ببینی؟
خبر جدیدی نیست؟
دوتا توریست آمریکایی‌ان اهل بوستون.
از هتلشون تو «دامراک» یه گشتِ قایق‌سواری رمانتیک رزرو کرده بودن.
یه راهنما هم داشتن. هر سه تاشون کشته شدن. کل چیزی که می‌دونیم همینه.
- راهنما رو تیکه تیکه کردن. - هنوز تمام تیکه‌های جنازه رو پیدا نکردیم.
یه دست و یه پا هنوز مفقوده.
توریست‌ها قبل از اینکه بسوزن مرده بودن. الان دارن کالبدشکافی‌شون می‌کنن.
یه نفر درست همون لحظه‌ای که قایق توریستی داشت رد می‌شد آتیششون زد.
- می‌خواسته تماشاچی داشته باشه. - یا شایدم تماشاچی «زن».
- ممکنه کار یه زن باشه. - یا شایدم چند نفر با هم.
- کسی ندید کی این کارو کرد؟ - نه، درسته.
داریم تمام فیلما رو مو به مو چک می‌کنیم، ولی تا الان هیچی گیرمون نیومده.
تسویه حسابِ دنیای خلافکاراس؟ یا مشکل خانوادگی؟
احتمالش هست.
یا شاید کارِ کسیه که از توریست‌ها متنفره.
اینجوری که نصفِ آمستردام می‌رن تو لیستِ مظنونین.
با پلیس آمریکا در تماسیم ولی اونجا هنوز اولِ صبحه.
پرس‌وجوی محلی و بازبینی دوربین‌ها رو شروع کردیم.
- اون فیلما رو ردیف می‌کنیم. - ممکنه چیز زیادی از توشون در نیاد.
طرف حتماً یه راهی واسه جیم شدن داشته.
یا شایدم چند نفر بودن. بعیده آدم تنهایی بتونه از پسِ همچین کاری بربیاد.
مگر اینکه قدرتِ ماوراءطبیعی داشته باشن.
هلگا، از پزشکی قانونی.
باید یه تدابیری بیندیشیم. چاره‌ی دیگه‌ای نداریم.
مثلاً چی؟ جلوی قایق‌های پدالی رو بگیریم؟
مثلاً اینکه وادارشون کنیم دور و برِ کانال‌ها بیشتر مراقب باشن.
تو آمستردام، کارِ حضرت فیله.
۱۶۵ تا کانالِ آب اینجاست.
یعنی همه‌شون منطقه ممنوعه‌ست؟
چرا فکر می‌کنی بازم اتفاق می‌افته؟ هیچ سرنخی وجود نداره.
باشه، شاید دارم یه کم تند می‌رم.
- اگه نیروی کمکی خواستی خبرم کن. - من و تیمم فعلاً ردیفیم.
باشه. خیالم از بابتت کاملاً راحته.
محرمانه
یه سری آزمایش‌های اولیه‌ی سریع انجام دادم.
مقتولِ مَرد ۱۳ تا ضربه چاقو خورده.
زنه بیشتر از ۲۰ تا.
گلوی هر دوتاشون رو بریدن، دست و پاهاشون رو هم تیکه‌پاره کردن.
لابد می‌خواستن جلوی ضارب رو بگیرن.
- علت مرگ همون ضرباتِ چاقوئه؟ - اونم هست، ولی فقط اون نیست.
ستون فقرات زنه از دو جا شکسته.
این نشون می‌ده که حمله چقدر وحشیانه بوده.
احتمالاً حدود نیمه‌شب، حالا یه ساعت این‌ور اون‌ور.
- توی قایق کُشته شدن؟ - نه، توی ریه‌هاشون آب بوده.
- پس حتماً زیر آب تموم کردن. - زیر آب؟
- غرق شدن؟ - احتمالاً ترکیبی از هر دو.
زیر آب کُشتنشون، بعد گذاشتنشون توی یه قایق پدالی و آتیشش زدن.
ترتیبِ اتفاقات همین بوده. شک ندارم.
امروز از دندوناشون عکس می‌گیرم تا هویتشون معلوم بشه.
محتویات معده‌شون رو هم چک می‌کنم.
شاید یه سرنخی پیدا کنیم که ساعت‌های آخر کجا بودن.
فکرِ خوبیه.
از آلتِ قتل خبری نشد؟ چه جور چاقویی بوده؟
باید یه چیزِ گنده‌ای بوده باشه، با یه تیغه‌ی حدوداً ۴۰ سانتی.
از روی زخما می‌شه گفت لبه‌ش دندونه‌دار بوده.
دندونه‌دار؟
مثل این چاقوهای بقا.
غواص‌ها هم زیاد از اینا استفاده می‌کنن.
واسه بریدنِ تورِ ماهی‌گیری یا جلبکا، وقتی به مشکل می‌خورن.
- پس کارِ یه غواصه. - البته این چاقوها رو راحت می‌شه اینترنتی خرید.
خیلیا از اینا دارن، حتی بچه‌مدرسه‌ای‌ها.
ولی مدل‌های ارزونِ چینی‌شون مالی نیستن.
این باید یه چاقوی فوق‌العاده تیز و جون‌دار بوده باشه.
اون فکرِ غواص... ازش خوشم اومد.
یکی باید اون قایق پدالی رو آتیش زده باشه.
میشد از توی خیابون هم انجامش داد، با یه تیکه پارچه شعله‌ور یا یه همچین چیزی.
نه بابا. هیشکی چیزی ندیده. ولی یه غواص تو چند ثانیه غیبش می‌زنه.
- قایق پدالی که همین‌طوری گُر نمی‌گیره. - شاید روش ژل آتش‌زا ریخته باشن؟
اون می‌تونه یه آتیش‌سوزیِ درست و حسابی راه بندازه.
- تام چیزی دستگیرش شد؟ - نه از بازجویی‌ها چیزی دراومده، نه از دوربین‌ها.
غواص‌ها هم چیزی پیدا نکردن.
از اون‌ورِ آب خبری نشد؟
هیچ‌کدوم‌شون سابقه ندارن. حتی یه جریمه رانندگی هم تو پرونده‌شون نیست.
یارو تو یه شرکت سرمایه‌گذاری کار می‌کرد. زنه هم آرایشگر بود.
مَرده متأهل بود. زنه نه.
- پس قضیه ناموسیه. - یه زنِ حسود؟
این نه یه درام خانوادگیه نه تصفیه‌حسابِ گنگستری. خیلی دنگ‌وفنگ داره.
اون‌جوری تیکه‌پاره کردنِ اون راهنما...
- یعنی قربانی‌ها تصادفی بودن؟ - این‌طور محتمل‌تره.
خیلی فیلم و سینما بازی کرده.
ولی مسئله اینجاست که آخه چرا؟
پیامش چیه؟ چرا این بساط رو راه انداخته؟
امیدوارم فقط همین یکی باشه.
- طبقه بالاست. - دمت گرم جان، لطف کردی.
یالله روس، بزن بریم.
- چیزی زدی؟ - فقط یکم اسپید.
می‌خوام برم خونه.
بازم زدت؟
- دست خودش نیست. - آره، ارواح شکمت.
تو خیلی نازی. خیلی جیگری.
مجبور نیستی باهاش بمونی. بیا پیش من.
- تو اون کاروان؟ - خونه متحرکه، روز. خونه‌ی منه.
ببخشید.
هی.
اگه یه بار دیگه دستت بهش بخوره، تیکه‌تیکه‌ات می‌کنم.
شب درازه تن‌ها نرم و لطیف
تو آمستردام شب می‌درخشه
تو هر کوچه پس‌کوچه‌ای کنار کانال‌ها
مردم هی تشنه‌تر می‌شن بیشتر و بیشتر
ولی حواست به خطر باشه
هر وقت لازم داشتی هواتو دارم
دالی دابل داچ می‌برتت به یه سفر مشتی
تو دل شهر، تو سیاهی شب بیا به قصر من
خودتو رها کن، تا تهش برو
شیطونی کن، شیطونی
دالی دابل داچ
- همین‌طوری جیم زدم اومدم تو. - لازم نیست بهم انعام بدی.
- فعلاً دخترا. - خداحافظ دالی. فعلاً عزیزم.
خداحافظ عزیزم.
دفعه بعد باید هم‌قد اون سلیطه‌ی بنفش‌پوش بهم مایه بدی.
- اول سعی کن سر وقت برسی. - فعلاً، جان.
- هی دالی، برسونمت؟ - مرسی عزیزم، تاکسیم الان می‌رسه.
- باشه. فعلاً. - فعلاً.
کره‌خر.
ببین، اینکه راننده تاکسی‌ها آدم حسابت نمی‌کنن، کاملاً قابل‌درکه.
راستی: بابت این نمایش‌هات چقدر بهت می‌دن؟
دیک؟
چیه؟
تارا.
دالی دابل داچ. اسم واقعی‌ش تئو اسلاکتره.
یه زن‌پوش، آخرین بار وقتی دیدنش که اون، ببخشید: اون خانوم، داشت از کلوب «بهشتِ گمشده» می‌اومد بیرون.
یکی از کارمندای موزه جنازه رو حدود ساعت ۷ صبح پیدا کرد.
آخه چطور ممکنه پاش به اونجا رسیده باشه؟
فیلم‌هاش رو داریم.
- این بارونِ لعنتی. - آشغالِ بی‌مصرف.
به نظر می‌رسه تنها بوده.
شاید یکی تو قایق کمکش کرده جنازه رو بکشن بالا.
شک ندارم. بعیده کارِ یه نفر باشه.
کلی جای زخم چاقو هست، شکمش رو هم سفره کردن.
تا حالا همچین چیزی ندیده بودم.
- آلت قتل؟ - یه چاقو، ولی یه چیزی مثل تبرزین هم بوده.
- همون چاقو؟ - مطمئن نیستم، ولی ممکنه.
رد خون از اسکله تا خودِ کشتی رفته، پس جسد از...
از تو آب اومده.
رئیس؟
امیدوار بودم هیچ‌وقت دیگه مجبور نشم اینو تجربه کنم.
این چی؟
تو جوونی تارا. این مال قبل از زمان توئه.
داری کنجکاوم می‌کنی.
استیک گیاهی
خانم؟
کمکی از دستم برمی‌آد؟
- این که گوشت نیست، هست؟ - نه، جایگزین گوشته.
پس اون گوشت‌های واقعی که قبلاً اینجا بود چی شدن؟
هنوزم داریم، ولی یه سری چیزا عوض شده.
تقاضا واسه محصولات گیاهی زیاد شده.
اوه، جدی؟
- داریم نسبت به محیط زیست آگاه می‌شیم. - شوخی می‌کنی؟
چی بهتر از یه استیک آبدار و مشتی؟
الان دیگه اصلاً نمی‌تونی فرقشو بفهمی.
سالم‌تر هم هست. چربی اشباع و کلسترولش کمتره.
- سالم‌تر؟ - چرا امتحانش نمی‌کنی؟
خیلی‌ها دیگه گوشت نمی‌خورن. خودِ من اصلاً لب نمی‌زنم.
باشه، امتحانش می‌کنم. چون تو پیشنهاد دادی.
- عالیه. - چند تا بردارم؟
یعنی نمی‌دونی؟
- بستگی داره به اینکه امشب با من همراه بشی یا نه. - آقا!
اوضاع عوض شده.
قدیما واسم صف می‌کشیدن. اون موقع‌ها که هنوز با خودم حرف نمی‌زدم.
هوی، تو. بس کن.
- سرت تو لاک خودت باشه پیرمرد پیزوری. - کاری به کار دختره نداشته باش.
- داره اذیتت می‌کنه؟ - نه، نه.
گمشو بابا پیرمرد.
فرصت آخرته گنده گوز. فقط یه بار بهت میگم...
ای بابا، اریک. دیگه تو حیاط مدرسه نیستیم.
من فقط به همون اندازه که لازم بود خشونت به خرج دادم.
- یه بار دماغ «شاک» رو آوردی پایین. - داشت بهت دست‌درازی می‌کرد.
- باید یه مرزی تعیین می‌کردم. - یادت نرفته که باهاش ازدواج کردم؟
آره دیگه، پیش میاد.
- امیدوارم کبود نشه. - ولی من امیدوارم بشه. اینطوری شبیه پلیس‌های کله‌خراب میشم.
اینجا آمستردام نیست. تو هم دیگه بازنشست شدی.
- اومدی اینجا که یه کم آرامش داشته باشی. - اینجا زیادی واسه من آرومه.
واسه همین با جوونای محل دعوا راه می‌ندازی؟
- مطمئنی نوه‌ام نبوده؟ - تو اصلاً اون شکلی نبودی.
همه چی که ارثی نیست. بیا، اینم مسکن.
اینطوری از مغازه و درگیریا دور می‌مونی.
مگه هفته دیگه قرار نیست مدال افتخار بگیری؟
درسته. پنج سال پیچوندمش، ولی بالاخره خرم رو چسبیدن.
- فعلاً، روزا. - مراقب خودت باش. به فکر قلبت هم باش.
سلام منو به «شاک» برسون.
خب، پس گنده لاتی، ها؟ ها؟
اونطوری بود که من...
سالم‌تر...؟ اه، چندش.
هی، «کوس».
می‌خوای تیپِ هفته بعد رو با هم چک کنیم؟
چه خبره؟ تلویزیون محلیه؟
درسته تو حومه شهر زندگی می‌کنم، ولی ما هم اینجا آب لوله‌کشی داریم.
پشت سرم کشتی «دِ آمستردام» رو می‌بینید، بازسازیِ یه کشتی قرن هفدهمی،
جایی که جسد مقتول در حالی که از دکل جلوی کشتی آویزون بود پیدا شد،
اونم توسط یه سرایدار بخت‌برگشته که اصلاً روحشم خبر نداشت.
می‌گن یه مرد اهل «آلمره» است،
که تو جامعه رنگین‌کمونی‌ها به «دالی دابل داچ» معروفه.
تحقیقات با تمام قدرت در جریانه. هنوز کسی دستگیر نشده.
برمی‌گردیم به استودیو.
واسه کارناوال یه کم زود نیست؟ این مال کیه؟
دیروز؟
خیلی کثیفه.
خب، این یه نتیجه‌گیریِ عجولانه‌ست.
واسه تو، هر وقت که بگی.
باشه.
- نباید مراقب وزنت باشی؟ - ماهی که ایرادی نداره.
بیا اینجا.
دمت گرم که انقدر زود خودت رو رسوندی.
خب؟ از تپه‌های لیمبورگ خوشت می‌آد؟
فقط گاهی سرِ تارت‌های محلی یقه همو می‌گیریم، همین.
چی انقدر واجب بود که مجبور شدم یه هفته زودتر بیام؟
- فیلم رو دیدی؟ - آره، کثافت‌کاریه.
اصلاً به حالت حسودی نمی‌کنم. توریست‌ها به زودی دمشون رو می‌ذارن رو کولشون و می‌رن.
شهردار که از خداشه.
حالا منو واسه چی می‌خوای؟
دو تا صحنه قتل.
چهار تا قربانی تو دو روز. می‌ترسم بازم تلفات بدیم.
چرا همچین فکری می‌کنی؟
همه شواهد نشون می‌ده کار یه نفره.
قربانی‌ها هم انگار اتفاقی انتخاب شدن.
روانی تا دلت بخواد پیدا می‌شه، مخصوصاً تو آمستردام.
ولی انگار این یکی تو آب هم می‌پلکه.
- خب، بگو. - فکر می‌کنیم با یه غواص طرفیم.
- بیخیال. فکر می‌کنی از روی دست کسی کپی کرده؟ - احتمالش هست.
چیز دیگه‌ای هم هست؟
یکم پیچیده‌ست. می‌خواستم هفته دیگه توی مراسم بهت بگم.
قضیه اون مداله؟ می‌خواستم همون موقع باهات حرف بزنم.
- آزمایش DNA گرفتیم. - جدی؟ واسه یه مدال؟
آرماند اسلویتر.
خب، مگه اون چی؟
تست DNAـش توی تمام پرونده‌ها منفی بود. سه بار چکش کردیم.
می‌خواستم بعد از مهمونی بهت بگم، ولی حالا با این اوضاع...
داری می‌گی DNA کسی رو تست کردین که ۳۰ سال پیش مغز خودشو ترکوند؟
DNAـش رو با تمام شواهد صحنه‌های قتل اون زمان تطبیق دادیم.
لعنتی. DNA که ۳۰ سال ازش گذشته؟
آره. این روزا دیگه کاری نداره.
- و همه‌ش منفی بود؟ - آره. می‌دونم باورش سخته.
به درخواست کی تست شد؟
از یه زن خارجی یه دختر داشت. اصلاً روحمون هم خبر نداشت.
اون با تیم پرونده‌های راکد تماس گرفت.
- کارِ دختره بود؟ - آره. همه‌مون بدجوری جا خوردیم.
خب، اگه درست فهمیده باشم، پس...
آدمِ اشتباهی رو چسبیده بودیم.
- من آدمِ اشتباهی رو گرفته بودم. - فقط تو نبودی.
پس آرماند اسلوئیتر هیچ نقشی تو این قتل‌ها نداشته.
شاید یه جورِ دیگه تو قضیه دست داشته.
فکر می‌کنی قاتلِ اصلی بعدِ ۳۰ سال دوباره دست به کار شده؟
آخه چطور ممکنه؟ مگه ستاره‌ها دوباره تو یه خط ردیف شدن؟
نمی‌دونم.
ولی بازنشسته شدنِ تو، به معنیِ بازنشسته شدنِ اون نیست.
می‌خواستم قبل از اینکه تو اینترنت بخونیش، خودت در جریان باشی.
عجب سورپرایزی.
بهتره اون مهمونی رو عقب بندازیم.
- زیر پلِ مونت بود؟ - آره، قشنگ سرِ فرصت هر غلطی خواسته کرده.
طولانی‌ترین پلِ آمستردامه. اصلاً شانسِ زنده موندن نداشتن.
عجیبه که قبلِ حمله، صبر کرده تا جوابِ آزمایش DNA بیاد.
مثلِ چیزی که گفتم، شاید یکی داره اداشو درمیاره.
نمی‌دونم. یه جای کار بدجوری می‌لنگه.
۳۰ سال پیش هم همین حس رو داشتم.
اون قدرت، اون وحشی‌گری... اصلاً شبیه آدمیزاد نیست.
ببین، این سوراخ‌ها... یه جور نظم و ساختارِ خاصی توشون هست.
- اون کیه؟ - نمی‌دونم. نمی‌شناسمش.
سلام تارا. بذار یکی از همکارای قدیمی‌م رو بهت معرفی کنم.
- اریک ویسر. - تارا لی.
- اریک ویسر. - ون دونگن.
- تارا مسئول پرونده‌ست. - اوه، عالی شد. یه پرونده‌ی کثیف و لجن.
همین‌طوره. اگه جسارت نباشه، شما به چه عنوانی اینجا تشریف دارید؟
فضولِ حرفه‌ای. بازنشسته‌ام.
اریک یه بار یه پرونده مشابه داشت.
همون که توریست‌ها تو قایق پدالی کباب شده بودن و یه زن‌پوش روی دماغه بود؟
یه چیزی تو همین مایه‌ها.
پرونده‌ی اریک هم غواص داشت. توی کانال‌ها. هفت تا جنازه.
امیدوارم کنتورِ ما همین‌جا وایسه.
حق با تو بود اریک، سوراخ‌ها رو از زیر ایجاد کردن.
- چاقوی غواصی؟ - مطمئن نیستم. کفِش خیلی ضخیمه.
چوبش ممکنه...
فرد. سلام. سرپرست پرونده همین‌جاست.
اوه، البته. ببین، اریک داشت می‌پرسید...
شنیدم آقای فیسر بازنشسته شدن.
بله، درسته. پرونده‌ی شماست. قصد نداشتم فضولی کنم.
- پس از زیر بوده. - درسته.
پس ممکنه کارِ یه غواص باشه.
- زنِ کله‌شقیه. - یه جورایی خاطرخواشم.
جوونه. کار کردن باهاش راحت نیست.
تا حالا چندتا پرونده‌ی لجن و کثیف زیر دستش بوده.
- اما؟ - این یکی بازیش کلاً فرق می‌کنه.
یه قاتل توی کانال‌ها، از اون تصفیه‌حساب‌های معمولیِ تبهکارها نیست.
این موضوع به کل شهر مربوط می‌شه.
اگه خبرش در بره، باید سفت و سخت اوضاع رو کنترل کنی.
- تو که خودت آخرِ این کارایی. - باید باهاش کنار بیاد.
- ورودی همین‌جا بود؟ - یا بعداً این‌طوری شد؟
ازت نمی‌خوام بهش کمک کنی. دیگه اینجا کار نمی‌کنی.
ولی حالا که تو شهری، شاید وقت کنی یه سری به اطراف بزنی.
خیلی وقته اینجا نیومدی. جای قشنگیه.
کلی کانال آب داره.
آدم محبوبی بوده.
هفته پیش یه ملاقاتی دیگه داشت، اونم زیر بارون شدید.
چه شکلی بود؟
یه هیکل‌گنده که سرتاپا سیاه پوشیده بود. درست نتونستم ببینمش.
باید جنازه اون کثافت رو ببرن. امیدوارم باهاش فامیل نباشی.
- اون گل‌ها چی؟ - همون یارو آوردشون.
ظاهراً حتی قاتل‌ها هم لایقِ گل هستن.
متأسفم، هوگو.
می‌ترسی در رفته باشه؟
- براش گل آوردی؟ - هی، میک.
- مثل همیشه، جزو اولین نفراتی. - منو که می‌شناسی.
- حتماً شوکه شدی. - آره جون خودت. موهات کو؟
نگرانی. نگرانی‌های بزرگ. البته نه به اندازه مالِ تو.
اینجا چیکار می‌کنی؟ دنبال رزرو کردن جایی؟
من هنوز وقت دارم.
اون‌قدری وقت هست که یه مقاله بنویسم. متأسفانه واسه صفحه اول.
- بالاخره یکی باید پُرِش کنه. - در مورد تیترش مطمئن نیستم.
هیولای کانال؟ روانی؟ نظرت چیه؟
لوخ‌نس. همیشه طرفدار داره.
- «باس» می‌تونه چندتا عکس بگیره؟ - می‌تونم بگم نه؟
نظرت چیه؟ جاده‌ی عمومیه دیگه.
ولی جدی اریک، از آزمایش دی‌ان‌ای خبر داشتی؟
نمی‌تونم در موردش حرف بزنم.
بی‌خیال بابا. الان دیگه یه آدم عادی هستی. رازی در کار نیست.
فاجعه‌ست بفهمی آدم اشتباهی رو گرفتی، نه؟
اعتبارت هم که به باد رفت.
ما برای این کار سخنگوی پلیس داریم، میک.
لابد اون مراسم اهدای مدال رو هم کنسل کردن؟
- حتی کت‌وشلوار مجلسی هم کرایه کرده بودم. - خوش‌گذشت.
مواظب باش اریک. دیگه اون‌قدرها هم جوون نیستی.
بابا! فکر کردم هفته‌ی دیگه می‌آی.
آره، حق با توئه.
خودمم همین فکرو می‌کردم، ولی برنامه‌ها عوض شد.
- امیدوارم اتفاق بدی نیفتاده باشه؟ - نه. بیا، اینا برای بچه‌هاست.
نه، نگران نباش.
- شب رو می‌مونی؟ - نه، مرکز شهر هتل گرفتم.
- اوضاع چطوره؟ پاول سر کاره؟ - آره، بانکوکه. همین الان زنگ زد.
به خاطر وضع بد هوا تأخیر دارن و کمک‌خلبانش هم مسموم شده.
پس یه روز بیشتر توی ساحل می‌مونه.
- بچه‌ها چطورن؟ - خوبن، آره.
شنا بلدن، می‌دونی که.
بچه‌ها، بیاین اینجا. نرید توی آب.
پدربزرگ!
بذار راحت باشن. دارن بازی می‌کنن.
نه، می‌دونم، فقط...
حس خوبی به این ندارم.
- قضیه چیه؟ - بیا اینجا.
- چرا داری عجیب‌غریب رفتار می‌کنی؟ - گوش کن.
خیله‌خب بچه‌ها، بیاید اینجا، از آب بیاید بیرون.
شنیدید پدربزرگ چی گفت.
جدی می‌گی؟ چه گهی آخه...
پس اون مرتیکه عوضی برگشته؟
نمی‌دونم. اون روانی دیگه باید الان خیلی پیر شده باشه.
تست دی‌ان‌ای درسته؟
ممکنه اشتباه کرده باشن. بار اولشون که نیست.
خیلی مطمئن به نظر می‌رسیدن. گزارش‌ها رو خوندم.
آدم اشتباهی رو گرفتیم. شک و تردیدی توش نیست.
- این برات افتضاحه، بابا. - بیشتر واسه شهر افتضاحه.
یه چیز خطرناکی توی کانال‌هاست که نمی‌تونیم از مردم در برابرش محافظت کنیم.
یه چیزی؟ یا یه کسی؟
- سوال خوبیه. - ولی تو خودت رو قاطی نمی‌کنی، مگه نه؟
- تو دیگه بازنشست شدی. - قصدم این نبود.
- بابا. - گه‌گداری این‌ور اون‌ور مشاوره می‌دم.
خود دانی.
تو که هیچ‌وقت به حرفم گوش نمی‌دی، واقعاً آدم رو فرسوده می‌کنی.
- شام با مایی؟ - چی دارید؟
- غذای مکزیکی. - عالیه.
یه غذای گیاهی با جایگزین‌های گوشت. خیلی سالمه.
امشب رو توی شهر غذا می‌خورم.
بهت چندتا ویتامین می‌دم. حواست به کلسترول خونت هم باشه.
نگران من نباش.
کلی آدم کله‌گنده تو محله‌ی چراغ‌قرمز زندگی می‌کردن.
رامبراند، اون نقاش معروفه، همین نزدیکی‌ها زندگی و کار می‌کرد.
باید درباره این کانال‌های آب بهت هشدار بدم. تعدادشون خیلی زیاده.
اگه نپایی، خیلی راحت ممکنه سوت شی توشون.
هر سال تقریباً ۱۸ نفر موقع جیش کردن تو کانال غرق می‌شن.
پس خیلی حواست رو جمع کن که زیادی به لبه‌ی کانال نزدیک نشی.
دیدی؟ راه بیفت دنبال من.
منو بکش بیرون، بکش بیرون.
یا خدا.
جل‌الخالق. اریک ویسر. پارسال دوست، امسال آشنا.
- انگلیسی‌ت که هیچ پیشرفتی نکرده. - اخلاق سگی تو هم همین‌طور.
- ماشینت رو با جرثقیل بردن؟ - ماشین؟ آره ارواح عمه‌ت.
تو این خراب‌شده باید به کی داد تا بشه رفت مرکز شهر؟
حالا که حرف از دادن شد... موفق باشی.
لعنتی.
هی.
بی‌خبر گذاشتی رفتی لیمبورگ، حتی یه خداحافظی هم نکردی.
کارم اینجا تموم شده بود.
روبراهی. هنوزم.
- سالم و سرحالی. - لابد اثر اون هوای آزاده.
- بیکار نشستن بهت نمی‌سازه. - دکترم گفته دور هیجان رو خط بکشم.
جدی می‌گی؟
بی‌خیال بابا. اینجا آمستردامه. همه‌اش هیجانه.
تو روزنامه‌ها خوندی؟ قضیه دالی رو؟
همین هفته پیش باهاش حرف زدم. اون توریستا چی؟
شانس آوردی که اون یارو رو ۳۰ سال پیش گرفتی.
واقعاً به خاطر اون کارت دمت گرم. وگرنه آدم فکر می‌کرد...
می‌تونم امشب رو اینجا بمونم؟
بیا تو.
- حق با توئه، داره منو می‌پاد. - آره جون خودت.
- می‌رم یه گپی باهاش بزنم. - مگه فردا صبح پرونده نداری؟
همون یارو روسیه که میلیاردها دلار رو از طریق اوکراین پیچوند یا همچین چیزی؟
نه، اون مال هفته بعده. راستی، پرونده‌ باحالیه.
واسم یه آپارتمان نقلی و مشتی تو الگاروه جور کرد.
- اوه جدی؟ - آره خدایی.
باید حال بده، کار کردن روی یه دعوای قاره‌ای.
- عجله‌ای واسه تموم کردنش ندارم. - معلومه.
ولی اون رفیقش یه جورایی غیبش زد، نه؟
- آره خب. - به نظر من که بودار میاد.
ولی اینو ببین. دست‌خالی نیومدم.
پسر، دیوونه نشو. چطوری می‌تونی این‌جوری کار کنی؟
حاجی، دنیا دو روزه. باید یه حالی بهش بدی.
ایول، دمت گرم.
- بفرما. - مرسی.
- شیطونی نکنیا. - نه، اون‌جوری که حال نمی‌ده، مگه نه ساندرین؟
- ساندرا. - اوه، سانه... ساندرا.
از این طرف. ماشینم اونجاست.
- شوخی می‌کنی دیگه، نه؟ - نه، معلومه که نه. ما هیچ‌وقت اینو نمی‌گیم.
رسیدیم. اونو ببین. بفرما.
- اصلاً توش جا می‌شیم؟ - کونِ تو ممکنه دردسر بشه.
- لاشی. - کص‌کش.
ای ریدم توش.
بپا.
حله.
اول کونِ من میره تو. اومدم، اومدم.
- خیلی‌خب، بزن بریم. - جا می‌شیم؟
آره، نگران نباش.
وایسا.
- باشه. - باشه، آره.
آره، ردیفه.
تا حالا پشت این نشستی؟
- ترمز. ترمز بگیر! - دارم می‌گیرم.
معلومه که آمارشو درآوردیم ببینیم دختر «اسلوتر» هست یا نه، ولی آره، صد در صده.
با یه اسم مستعار توی جمهوری چک زندگی می‌کرد.
چرا این‌قدر لفتش داد؟
باباش وقتی ۱۰ سالش بود گذاشت رفت. ننش هم چند سال بعد مُرد.
توی یه خونواده‌ی ناتنی بزرگ شد. تازگی‌ها فهمیده که «اسلوتر» مُرده.
- اونوقت افتاد دنبال قضیه؟ - آره، یه جورایی به خاطر ارث‌ومیراث.
پول بیمه‌ی عمری که باباش داشت.
- یعنی فقط دنبال پولش نبود؟ - شاید. ولی این یه مسئله‌ی شخصیه.
چرا با درخواستش موافقت کردی؟
ده‌ها پرونده‌ی حل‌نشده هست. سرت باید حسابی شلوغ باشه.
این وظیفه‌ی ما در قبال بازمانده‌هاست. اون مطمئن بود باباش بی‌گناهه.
امیدوار بودیم بتونیم خلافش رو بهش ثابت کنیم. ولی نشد.
چطور اینقدر از بی‌گناهی اون مطمئن بود؟
فکر کنم بهتره از خودش بپرسی.
آخرش معلوم شد حق با اون بوده.
- دراگانا یانکوویچ؟ - بله.
از نیروهای خدماتی؟
- فکر کنم امروز طبقه دوم باشه. - باشه.
دراگانا یانکوویچ؟
تو کی هستی؟
اسمم اریک فیسره.
می‌شناسمت. تو همون پلیسی هستی که بابام رو کشت.
من بابای تو رو نکشتم.
نمی‌خوام باهات حرف بزنم. لطفاً برو.
می‌تونم چندتا سوال بپرسم؟
باید کار کنم. نمی‌خوام حرف بزنم.
اخبار رو دنبال کردی؟ دوباره دارن آدمای بی‌گناه رو می‌کشن.
این قضیه باید تموم بشه. لطفاً هر چی می‌دونی بهم بگو.
- خوشت اومد؟ - آره.
- از کدوم قسمتش بیشتر خوشت اومد؟ - نمی‌دونم.
آره، بکشش بالا.
- می‌ذارید رد شم؟ - خانم، اجازه ندارید رد بشید.
آخه من اونجا زندگی می‌کنم.
سگم تک و تنها مونده.
- چرا باید این رو توی روزنامه بخونم؟ - چی رو؟
درباره آزمایش دی‌ان‌ای و اینکه آدم اشتباهی رو گرفتی؟
به نظر نمی‌رسید به اون پرونده قدیمی علاقه‌ای داشته باشی.
در ضمن، این کجاش به درد می‌خوره؟
امکان نداره این همون یارو باشه.
فقط یه خودی نشون بده و این یکی رو بفرست آب‌خنک بخوره.
«ون آمستل» فرستادت؟ که زاغ‌سیاهمو چوب بزنی؟
نه بابا، نگران نباش.
همین دور و برا بودم، از بی‌سیمِ پلیس شنیدم.
یه قربانی؟
- این‌طور به نظر میاد. - ممنون.
یه زن، دیشب دمار از روزگارش درآوردن و تیکه‌پاره‌ش کردن.
درست همین‌جا بود.
امروز صبح یه «بیرو» توی کانال پیدا کردیم با جنازه یه مرد.
- غرق شده؟ - فکر می‌کنیم سرقت بوده.
قربانی شلیک کرده. یه شاهد هم داریم.
اما اون فقط زنه رو دیده.
امروز صبح صاحب‌کارش زنگ زد و مفقود شدنش رو گزارش داد.
وکیلِ یه کله‌گندهِ روسیه‌ست. داریم ته و توی قضیه رو درمیاریم.
- زحمت نکش. زخمی چیزی داره؟ - چیزی که ما ندیدیم.
با الگو جوره. کارِ همون یاروئه.
- واسه چی اینو میگی؟ - خب معلومه، به‌خاطر جای گلوله‌ها.
که بهت گفتم. اون شلیک کرده.
یه برتا، مدل ۹۲ اف‌اس، کالیبر ۲۲؛ حداقل ده تا تیر.
یکی خواسته ازش خفت‌گیری کنه، اونم شلیک کرده، بعدش پرت شدن توی کانال.
- گلوله‌ای پیدا کردین؟ - هنوز داریم می‌گردیم.
- راستش فایده‌ای نداره. - عه؟
- «بیرو» همین‌جا پارک شده بود؟ - این‌طور به نظر میاد.
اون‌وری راه یه طرفه‌ست. دماغش رو به آب بود.
ولی جای گلوله‌ها سمت راننده‌ست.
رد و نشونه‌ها میگه این «بیرو» نزدیک سطل زباله پارک شده بود.
ضارب جایی برای ایستادن نداشته، واسه همین گلوله‌ها زیر آب شلیک شدن.
درهای «بیرو» زیر آب راحت باز می‌شن.
ولی یه چیزی یا یه کسی جلوش رو گرفته بود. حدس می‌زنم یه کسی بوده.
وکیلمون سعی کرده به ضاربش شلیک کنه.
گلوله‌ی برتا زیر آب بیشتر از یک‌ونیم متر جلو نمی‌ره.
شیشه هم سرعتش رو حتی بیشتر می‌گیره، مثلاً تا ۶۰ سانت.
پس گلوله‌ها باید تو شعاع یک متری «بیرو» افتاده باشن.
به نظرم یه آهنربا بردار و بگرد. نباید زیاد طول بکشه.
اگه کمتر از ۱۰ تا گلوله پیدا کردی، بقیه‌اش تو تن و بدن رفیقمونه.
یعنی زخمی شده.
- چیز دیگه‌ای هم هست؟ - نه، فعلاً همینا کافیه.
دیکی، یه آهنربا جور کن.
لابد الان دیگه می‌دونی کجاست.
معلومه. ولی یه بخشی از کار رو هم خودت باید انجام بدی.
انقدر هم با من رسمی نباش. اریک صدام کن.
باشه اریک.
پس با یه غواص طرفیم که آدم می‌کشه.
- ظاهراً نتیجه‌گیری همینه. - «ظاهراً»؟
مگه چیز دیگه‌ای هم می‌تونه باشه؟
۳۰ سال پیش، منم اولین چیزی که به ذهنم رسید همین بود.
ولی؟
خیلی تابلویه، نه؟ شاید زیادی تابلویه.
خوشحالم که جای تو نیستم.
ممنون.
مگه بهت نگفتم اریک؟ سخت نگیر.
روانی.
تمام بیمارستان‌ها و داروخونه‌ها رو چک کن. درخواست بازبینی دوربین‌ها رو هم بده.
حله، ردیفش می‌کنم.
همیشه می‌خواستی بری ماهی‌ها رو ببینی.
تو از کجا می‌دونی؟ تو که هیچ‌وقت نمیومدی، من همیشه با مامان می‌رفتم.
اون بهم گفت. اونجا خنک و تاریک و ساکت بود.
یه روز غیبت زد و اون دید که همون‌جا خوابت برده.
- هیچ‌وقت به مامان فکر می‌کنی؟ - هر روز.
خب، بگیم یه روز در میون.
ویلی، از اونجا بیا پایین.
- بریم بستنی بخوریم؟ - آره.
- بله هلگا. - سلام.
در مورد اون گل‌ها، یه سری آزمایش انجام دادیم.
ردپایی از رنگ ضدخزه پیدا کردم.
ازش واسه محافظت از کشتی‌ها در برابر رشد جلبک استفاده می‌شه.
پس ممکنه تو یه کشتی‌سازی کار کنه. فقط تو آمستردام بیشتر از ده تا هست.
یه چیز دیگه هم هست.
این رنگ حاوی تری‌بوتیل‌تین هست که سمیه و از سال ۲۰۰۸ ممنوع شده.
اگه طبق قانون پیش برن، این یعنی کشتی‌سازی‌های رسمی از لیست حذف می‌شن.
آره، پس فقط می‌مونن تعمیرکارهای شخصی یا کشتی‌سازی‌های قدیمی و متروکه.
ماندگاری این رنگ توی خاک و دیوارها، مخصوصاً چوبی‌ها، تا سال‌هاست.
درسته. به درد خورد. مرسی. فعلاً.
نه. مگه بهت چی گفتم؟ خودتو قاطی نکن.
- قاطیِ چی؟ - می‌شناسمت. جدی میگم.
- فکر می‌کنی هنوز ۲۰ سالته. - این‌جوری روحم جوون می‌مونه.
بریم بستنی بخوریم، بعدشم پنکیک. یالا بیا.
اینا اصلاً براشون خوب نیست.
با این حال تو خوب از آب دراومدی.
مجموعه قتل‌های فجیع در مرکز شهر آمستردام
مردم رو حسابی زهره‌ترک کرده.
پلیس هنوز سرنخی از عامل جنایت و انگیزه‌اش نداره.
چند تا قربانیِ دیگه؟ آیا الگوی خاصی وجود داره؟
فقط بذارید کارمون رو بکنیم.
شایعه شده که شما رو از پرونده کنار میذارن.
صبر اهالی لبریز شده.
هیچ‌جا امنیت نداریم. هر لحظه ممکنه جنازه‌مون رو بندازن تو کانال.
اون زنی که از پل آویزون بود زنِ پاک‌دامنی نبود.
شاید خونِ کسی رو به جوش آورده بود.
شایعه شده که مظنون خودش رو خلاص کرده.
اریک ویسر، مسئول پرونده، انتظار دستگیری دیگه‌ای رو نداره.
همه چی به یه نفر ختم میشه. پرونده رو می‌بندیم.
آمستردامی‌ها دوباره می‌تونن با خیال راحت قایق‌سواری کنن.
آقای شهردار، این ماجرا چقدر رو صنعت توریسم تاثیر گذاشت؟
- کجاست؟ - اتاق بازجویی ۴. پاش رو تو یه کفش کرده که فقط با تو حرف بزنه.
نکنه باز یه دیوونه‌ست که اومده از مادرزنش شکایت کنه؟
- به نظر آدمِ حسابی میاد. - آره جون عمه‌ت. مثل شوهر سابقم.
قلدر.
- همون قُلدره؟ - باورش سخته، ولی برگشته.
شاید تو هم به همون نتیجه‌ای رسیده باشی که من رسیدم.
صبر کن. ببخشید، یه لحظه. داری درباره کدوم قلدر حرف می‌زنی؟
«قلدر».
هیولایی که قرن‌هاست توی کانال‌ها پرسه می‌زنه.
آدما رو به فجیع‌ترین شکل ممکن می‌کُشه.
بچه‌ها رو می‌کشه توی آب. قرن‌هاست که کارش همینه.
اینا همش افسانه و داستانه.
نه، متأسفم ولی باید بگم که اینجا داری اشتباه می‌کنی.
در طول این سال‌ها، مدارک زیادی از وجودش جمع کردم.
شهادت‌های معتبری از آدمایی پیدا کردم که این هیولا رو با جزئیات توصیف کردن.
و این حموم خونی که امروز راه افتاده، یه اتفاقِ اتفاقی و تکی نیست.
توصیفاتی وجود داره که نمیشه انکارشون کرد...
دیکی، همیشه سوابقِ شهود رو چک کن.
- اون توی دانشگاه استاد بود. - بود؟
به خاطر عقایدِ غیرمتعارفش اخراجش کردن.
غیرمتعارف؟ اینو از کجاشون درآوردن؟
ببخشید. تارا مجبور شد یهویی بره.
خیلی سرش شلوغه.
شهری که رو به زوال باشه، آسیب‌پذیر میشه.
خیلی آسیب‌پذیر.
متأسفانه دیگه خیلی دیر شده.
جای خیلی قشنگی بود.
بله، فرد؟
درباره اون کشتی‌سازی که پرسیدی.
همونی که رنگش سمی بود؟
آره. یه جا برات سراغ دارم. چندین سال پیش تعطیل شد.
یه بار بعد از یه تیراندازی بین یه مشت عملی و اراذل و اوباش رفتم اونجا.
فکر کنم الان دیگه متروکه شده باشه.
خوبه. آدرسش کجاست؟
...سی.
خیلی ممنون.
تارا. تحقیقات چطور پیش میره؟
- الان نه، میک. - کارِ همون یاروئه؟
با سخنگوی ما صحبت کن.
اریک هم همین رو گفت. زیاد کمکی نمی‌کنن.
چه حسی داری که این گند رو بالا آورده؟ حالا تو باید گندکاریش رو جمع کنی.
باید اینو ببینی.
یه پروفسور دیگه؟
این چیه؟ این کیه؟
جوزف ویس‌بین. همکار آرماند اسلوتر.
- غواصه؟ - با آرماند رو دکل‌های نفتی کار می‌کرد.
اون موقع از اون هم بازجویی کردن.
- ولی پاک بود؟ - طبق پرونده‌اش، آره.
بعد از خودکشی آرماند پرونده رو بستن.
ولی سابقه داره. مال‌خری و سرقت.
تنها کسی که ممکنه حقیقت رو بدونه...
اریک ویسره.
این فیلم مال یه هفته پیشه. ده تا بطری ژل آتش‌زا خرید.
- شاید واسه کباب درست کردن بوده. - بعید می‌دونم.
طرف تمام عمرش گیاه‌خوار بوده.
دارم به اون قایق پدالیه فکر می‌کنم.
- آدرسی داری؟ - پی‌گیرشیم. طرف کارتن‌خوابه.
اینم اضافه کن به لیست.
یه جایی اون بالاها.
این دوناتو می‌خوای؟
- مالِ خودت. - قندم افتاده.
الو؟
هیولای لخ‌نس یا اون قلدره؟
لعنتی.
- اینجا چیکار می‌کنی؟ - نمی‌تونم بگم. پرونده‌ست.
اوه، فضولِ حرفه‌ای. اونم از نوع بازنشسته‌ش.
امیدوارم این اسلحه سازمانیت نباشه. غیرقانونیه. چهار سال حبس داره.
همه مجوزها رو دارم. تنهایی؟
درخواست پشتیبانی دادم ولی منتظرشون نموندم.
- نظرت چیه؟ خودشه؟ - این‌طور به نظر می‌رسه.
- کیه؟ - یوزف ویس‌بین.
- نمی‌شناسمش. - همکار قدیمیِ اسلویتره.
همون آدمِ اشتباهی، یادته؟
پس هنرِت رو به رُخم بکش.
در ضمن، ده تا بودن. گلوله‌ها رو می‌گم. هر ده تاشو پیدا کردیم.
پس شانس باهاش یار بوده.
ایست، پلیس!
ایست. پلیس. همون‌جا بمون.
- بازگشتِ وجه؟ گوه نخور بابا. - ولی آخه داره بارونِ لامصب میاد.
آره، تغییر اقلیم بدجوری دهن‌آدمو سرویس می‌کنه.
لعنتی. هوی، عوضی.
- خوبی؟ - دور نشده، اریک افتاده دنبالش.
- اون کاره‌ای نیست. - داره کمک می‌کنه.
اریک نه. جوزف. اون بی‌گناهه.
مدرکش مو لای درزش نمی‌ره.
- ریدم توش. مطمئنی؟ - آره.
- هوی. رفت اون طرفی. - لعنتی.
- قایقه همینه؟ - هر چی که ازش مونده.
تسلیم شو، جوزف.
- راه فرار نداری. - اریک ویسر. زرنگ‌ترین پلیس شهر.
فکر می‌کنی همه‌چی رو می‌دونی، ولی هنوز همون گندهای قبلی رو می‌زنی.
احمق نباش. دیگه تمومه.
نگاهت کن. ناجی آمستردام. یه پیرمرد مفلوک و بدبختی.
همون‌جا بمون.
حسودی نکن. نوبت تو هم می‌رسه.
اون مردی که رو قبر گل گذاشت، همکار سابقش بود.
شاید در مورد دی‌ان‌ای و بی‌گناهی آرماند شنیده بوده.
- می‌خواسته ادای احترام کنه. - رفتارش خیلی مشکوک بود.
اگه پلیس با یه قایق دزدی می‌گرفتت، چی‌کار می‌کردی؟
تازه با آزادی مشروط اومده بود بیرون.
- ولی اینکه آدم خودشو به آتیش بکشه...؟ - پرونده پزشکیشو دیدی؟
تعادل روانی نداشت، توهمی بود. نصف عمرش رو تو تیمارستان گذرونده بود.
دیگه داره برام عادت می‌شه که دنبال آدم اشتباهی بیفتم.
شرمنده‌ام اریک. اصلاً نباید پات رو می‌کشیدم وسط.
من...
دیگه دور و بر تو و تارا آفتابی نمی‌شم.
نگران تارا نباش. اونم می‌کشه کنار.
اصلاً روحت هم خبر نداره چه خوابی برامون دیدن.
دیگه از دست من خارجه.
دولت داره با اقدامات سفت و سخت، کنترل رو به دست می‌گیره.
هر چی نباشه پای پایتخت هلند در میونه.
ما تصمیم گرفتیم که از امروز،
از ساعت ۸ شب تا ۶ صبح، کانال‌های مرکز آمستردام
به روی هرگونه تردد آبی بسته باشن.
همچنین، مرکز شهر فقط برای ساکنین و تردد محلی بازه.
این وضعیت حداقل چهار روز طول می‌کشه.
مسابقه شنای آمستردام که برای دو هفته دیگه برنامه‌ریزی شده، برگزار می‌شه.
این دیوونگیه. اون سلیطه با خودش چه فکری کرده؟
فکر کردم مرکز شهر خیلی وقت پیش تخته شده.
کافیه بذارن گوردون یه کنسرت بده، قاتله سه سوته جیم می‌شه.
- پاتوقته؟ - آره، سال‌ها پاتوقم بود.
دلم براش لک زده.
- مگه تو لیمبورگ پاتوق نیست؟ - چرا، جاهای مشتی هم هست، ولی... فرق دارن.
ردیف شدی؟
یه چندتا زخم و زیلی. مثل همیشه.
خب، هنوز جوونی.
بیشتر غرورم جریحه‌دار شده.
اشتباه بخشی از بازیه. آدم هیچ‌وقت بهش عادت نمی‌کنه.
فقط خوشحالم که نفله نشدی.
به این فکر نکن که چی می‌تونست بشه. این‌طوری کار راحت‌تر پیش میره.
- چیزی می‌خوری؟ - یه آبجو می‌زنم.
- اد، دو تا آبجو بیار لطفاً. - الان میاد، اریک.
- امشب مرخصی‌ام. - آره شنیدم. به عنوان جریمه.
ببینیم بدون من چطوری از پسش برمی‌آن. ببینیم امشب چی کاره‌ان.
منطقه کانال‌ها محدوده ممنوعه‌ست.
- چه اتفاقی می‌افته؟ - ون آمستل داره موش‌دوانی می‌کنه.
«فوق سریه».
ولی می‌خواد من اونجا باشم، واسه اینکه مثلاً تجربه کسب کنم.
- به شرطی که زبون به دهن بگیرم. - یه تجربه آموزشی تو سکوت مطلق.
سخته. ولی تو از پسش برمی‌آی.
شک داشتی. در مورد اینکه یه غواص باشه.
فعلاً میگم یه USOـه؛ یه شیء زیرآبی ناشناخته.
ترسناک به نظر میاد. تو هم به موجودات فضایی اعتقاد داری؟
آمستردام پر از اینجور جونوراست.
امیدوارم امشب ته و توی قضیه رو دربیاریم.
- بفرما. بزن روشن شی. - ممنون.
قضیه این ساک چیه؟
- کدوم ساک؟ - همونی که همین الان هلش دادی اون‌طرف.
ساک مسافرتی رو میگی؟
یه کارهایی هست که اصلاً نباید انجام بدی.
مثل انداختن نور فرابنفش دور تا دور اتاق هتل.
خوردن برف زرد. یا لیس زدن یه تیر چراغ‌برق یخ‌زده.
یا اینکه زیادی تو مهمونی‌ای که نمی‌خوانت تلپ بشی.
اتفاقاً همون‌ها بهترین مهمونیان.
بستگی داره با کی باشی.
- پس داری برمی‌گردی لیمبورگ؟ - نقشه‌ام همینه، آره.
حدود یه ساعت دیگه.
- داری جا می‌زنی. - دیگه چیکار می‌تونم بکنم؟
با قایق تو کانال‌ها گشت بزنم؟
ما نمی‌دونیم باید دنبال چی بگردیم یا کجا. بذار حرفه‌ای‌ها انجامش بدن.
نه، می‌فهمم. هر چی باشه دیگه داری پیر می‌شی.
دیگه از این همه استرس و هیجان سیر شدی.
وقتشه قبول کنی که بهترین سال‌های عمرت گذشته و حقته که یکم استراحت کنی.
بی‌خیال بابا.
خجالت نداره که.
یا عیسی مسیح. نکنه واحد «روانشناسی برای احمق‌ها» رو پاس کردی؟
نیمه‌کاره ولش کردم. خیلی کسل‌کننده بود.
حیف که امشب نمی‌تونی اونجا باشی.
واقعاً حیف شد.
چارلی یک-سه مستقر شد.
چارلی یک-یک، من نپتونم. زمان رسیدن رو اعلام کن.
این چارلی یک-یکه، دو دقیقه دیگه می‌رسیم، تمام.
مفهومه، دو دقیقه دیگه. تمام.
چارلی یک-دو، گزارش وضعیت؟
چارلی یک-دو مستقر در موقعیتِ هرنگراخت/لیدس‌گراخت.
چارلی یک-دو در موقعیت هرنگراخت/لیدس‌گراخت مستقر شد. مفهومه، تمام.
چارلی یک الان می‌زنه به آب.
خوب تماشا کن. این دیگه تهِ تکنولوژیه‌.
فان هوستی هستم. از آشنایی باهات خوشبختم.
مسئول پرونده تو بودی؟
پیدا کردنِ عناصر ناخواسته زیر آب واسه ما رواله.
راحت باش، تماشا کن.
نپتون، این هتله. پیام از آمستردام، تمام.
هتل، نپتونم. زمان تخمینی رسیدن به لیلی‌گراخت رو اعلام کن.
این هتله، تا دو دقیقه دیگه اونجاییم.
تیمِ پهپاد آماده‌ی پروازه؟
پهپادِ یک، نپتونم، عملیات رو شروع کن.
کسی قهوه تازه دم نکرده؟
تصویر وصل شد. سونار فعاله.
روی ضلع شمالی هرن‌گراخت تمرکز کن.
برو روی ۳۱ یونیفورم؛ فاکسترات یونیفورم.
۲۵۹۳۱؛ ۰۳۱۸۲.
بُرد سونار ۶۰ متره.
طوری تنظیمش کردیم که فقط به موجودات زنده‌ی بزرگ واکنش نشون بده.
وگرنه با رد شدنِ هر یه دونه ماهی، صدای آژیرش درمیومد.
ردیاب مادون قرمز هم داریم که توی جزایر آنتیل خیلی به دردمون خورد.
معلوم نیست غواصه امشب توی کانال‌ها باشه.
طبق شنیده‌های من، با زنجیر هم نمی‌شه از اونجا کَندِش.
ولی راست می‌گی. شاید این دفعه شبِ آرومی داشته باشیم.
چه می‌دونی، شاید گذاشته رفته ونیز.
- می‌رم بیرون یه سیگار بکشم. - باشه.
- وایسا، این راه بسته‌ست. - لعنتیِ احمق، خونم همونجاست.
باید از اون‌طرف بری. راه بیفت. برو.
- عجب عوضیه. - مشکل ما نیست.
- خب؟ - یه مشت آشغال.
آب‌های کارائیب فرق دارن. زلالِ زلالن.
زن‌های خوشگلی اونجا هستن. لب ساحل زیاد گشت می‌زدیم.
- کسی قهوه می‌خوره؟ - آره، دمت گرم.
- چهارتا قند بیزحمت. - جدی می‌گی؟
مطمئنی؟
داره می‌آد.
چیزی نمی‌شنوم.
وقتی گفتم «الان»، بفرستش بره ته آب.
الان.
قضیه بدجوری بیخ پیدا کرد.
معلوم شد برادرزاده‌ی یکی از کله‌گنده‌های جزیره بوده.
ولی اخلاقیات اونا با ما زمین تا آسمون فرق داره.
سرگرد، سوژه رو داریم.
اینم از اون پدرسوخته.
چارلی ۱-۱، اینجا نپتون. پهپاد شناسایی‌ش کرد.
برین سمت کایزرزکراخت/رگولیرزکراخت.
نکنه فقط یه ماهی باشه؟
مگه همین الان چی بهت گفتم؟ تصویر حرارتی من کدوم گوریه؟
گیر افتاده و خودش هم خوب می‌دونه.
چارلی ۱-۱، اینجا نپتون. برین سمت کایزرزکراخت/لایدسه‌کراخت.
چارلی ۱-۲، هرن‌کراخت/لایدسه‌کراخت.
سرگرد.
این دیگه چه گهیه؟
لعنت بهش.
چارلی یک-یک، مستقر شدیم. غواص تو موقعیت شماست.
خروجی‌های شمال، جنوب و غرب رو ببندین.
نپتون هستم. گزارش وضعیت می‌خوام.
چارلی یک-یک، هدف توی دوربین حرارتی مشخصه.
نارنجک، همین الان.
چارلی یک-دو، گزارش وضعیت بده.
اینجاییم، ما اینجاییم.
چارلی یک-یک غزلشو خوند، تیم زد به آب.
داریم سوژه رو تعقیب می‌کنیم.
هدف داره به سمت شمال میره، طرفِ نیو هارلمرس‌لویس.
دریچه بسته است. گرفتنش.
در جریان باشین، دریچه بسته است.
دقیقاً روبرومونه. نارنجک، یالا.
دقیقاً همون زیره.
من دارم میرم تو.
هتل، نپتون هستم. گزارش وضعیت.
هتل هستم. یکی از نیروها کشته شد.
از این طرف. اینجا.
یا خدا.
چارلی یک-دو کلاً از پا دراومد.
دارم میرم بیرون.
تأییدیه رسید. کمکی تو راهه.
هتل، نپتون هستم. تأییدیه رو بفرست روی مانیتور.
اصلاً باورم نمیشه.
عجب حموم خونی راه افتاده.
خب؟
آدمام دارن کانال رو می‌گردن. احتمال این‌که هدف از پا در اومده باشه خیلی زیاده.
سونار رو چک کن و خط‌ها رو آزاد نگه دار.
مطمئن شو غواص‌ها تو حالت آماده‌باش باشن. کسی حق نداره بره تو آب.
اینم از شب مرخصیت؛ کوفتت شد.
پنج‌تا کشته تأیید شده، یه نفر هم بدجوری زخمیه.
- چیزی هم دستگیرت شد؟ - دوره‌ی خیلی فشرده‌ای بود.
آخه چطوری می‌تونه از این جون سالم به در ببره؟
از روی رادار محو شده.
هدف پیدا نشد.
منطقه پاکه. یه لوله فاضلاب توی دیوار غربی هست، اما...
لوله فاضلاب؟ رفت اون تو؟
- احتمالاً. - خب بجنب، منتظر چی هستی؟
اگه چند نفر دیگه هم باهامون بودن بد نبود.
وسیله داری؟
آره.
- من برونم؟ - فقط بگو کجا برم.
پول قهوه‌ها با تو.
- چطور مطمئن باشیم که میره اونجا؟ - من سیستم فاضلاب رو مثل کف دستم می‌شناسم.
فکر کردی ۳۰ سال اینجا داشتم غاز می‌چروندم؟ این تنها راه خروجه.
- درخواست نیروی کمکی بدیم؟ - ترجیح می‌دم این کار رو نکنیم.
شاید هم اشتباه می‌کنم.
- وایسا. - چی شده؟
این راهرو.
قبلاً اینجا نبود.
یالا.
بزنیم به چاک.
چه بوی گندی می‌آد.
« ارائه شده توسط سایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.
ردیفی؟
توپِ توپم.
- اریک. - چیه؟
باشه.
لعنتی.
می‌شناسیش؟
مادرش چکی بود و همون‌جا بزرگ شد.
توی ارتش چک فرمانده واحد غواصی شد.
مشکل روانی پیدا کرد، با بی‌آبرویی اخراج شد، سابقه کیفری هم داره.
باباش بت‌ش بود.
واسه همین دق‌ودلی‌شو سر آمستردام خالی کرد.
- به نظر می‌رسه طرف یه روانی به تمام معنا بوده. - همین‌طوره.
اریک، بهت تبریک می‌گم. از طرف شهردار هم همین‌طور.
تو هم همین‌طور، تارا.
واسه اطمینان یه تست دی‌ان‌ای می‌گیرم.
آره، حتماً اریک.
شک نکن.
هنوزم شک داری؟
نمی‌دونم.
سی سال پیش مطمئن بودم آدمِ درست رو گرفتیم، اما اشتباه می‌کردم.
الان مطمئن نیستم، پس...
پس یعنی خودش رو گرفتیم.
اریک ویسر فقط یه افسر پلیس نبود.
اون یه نمونه بارز از معنیِ واقعیِ خدمت به دیگرانه.
تلاش برای داشتن یه دنیای بهتر، حتی اگه مسیرش سخت و پرخطر باشه.
از طرف کلِ کادر نیرو، از ته دل بهت تبریک می‌گم،
بابت این مدال افتخاری که واقعاً برازنده و حقته.
بابابزرگ، بابابزرگ.
- کارت عالی بود. - ممنون.
- تبریک می‌گم. - مرسی.
ممنون. خیلی خوشحالم که تونستی بیای.
- مبارک باشه. - سلامت باشی.
- امیدوارم منم یه روز یکی از اینا بگیرم. - همه‌اش به پشتکار آدم ربط داره.
البته حل کردنِ جرم و جنایت هم بی‌تاثیر نیست.
- برگشتی سر کار؟ - فعلاً کارهای سبک انجام می‌دم.
دعواهای خانوادگی و این‌جور چیزها.
ممنون. به نظر سرگرم‌کننده میاد.
توی اون فاضلاب‌ها چیزی پیدا کردین؟
- شورا تصمیم گرفته پرش کنه. - پرش کنه؟
با بتن فوم.
می‌گفتن زیادی خطرناکه.
درخواست عقب‌انداختن دادم، ولی شانس باهام یار نبود.
زیادی خطرناک؟
- چه سریع دست‌به‌کار شدن. - می‌خوان کل ماجرا رو فراموش کنن.
اون حموم خون، اون همه تفنگدار دریایی که کشته شدن... واقعاً مایه ننگه.
درکت می‌کنم.
به هر حال... مرسی که اومدی.
باعث افتخارم بود.
- حدودای ساعت پنج برمی‌گردیم. - باشه. شام رو آماده می‌کنم.
- عالیه. - یه چیز سالم و مقوی درست کن.
- فعلاً. - به زودی می‌بینمت. خوش بگذره.
- خداحافظ. - فعلاً.
هی، تارا.
ای بابا. پس می‌خوای ریسک کنی؟
من دیگه چم و خم کار دستمه.
تازه، خواهر عزیزمم اینجاست.
اوکی می‌شی، نگران نباش.
موفق باشی. فعلاً.
دمت گرم، موفق باشی.
اوه، شرمنده.
هی.
می‌دونم عالی از پسش برمیای.
خانم‌ها و آقایان، آماده‌اید؟ صداتون رو بشنوم.
داریم به لحظه شمارش معکوس می‌رسیم. دست‌های هم رو بگیرید.
شمارش معکوس از ده تا صفر. ده. نه. هشت.