"دانلود شده توسط سایت بی سی موویز" .:: BcMoviez.Com ::.
میگن خونه جاییه که دل آدم اونجاست.
واسه من، اینجا جاییه که سعی کردن دلمو توش خاک کنن.
اومدن سراغ من و مورگان،
سعی کردن از اینجا بیرونمون کنن.
اما اینجا خونه‌ی ماست،
و منم قرار نیست فرار کنم.
نه الان، نه هیچ‌وقت.
این‌دفعه، حاضرم تا تهش پاش وایسم.
بده من اونو.
خوبم.
اونقدرا که فکر می‌کنی شکننده نیستم.
من که همچین حرفی نزدم. تو تکیه‌گاه منی.
سلام رفقا.
اوضاع چطوره؟
کلانتر.
جایی تشریف می‌برید؟
داریم میریم پیش برادرش.
چه خدمتی از دستمون برمیاد؟
امیدوار بودم در مورد پیشنهاد فکر کرده باشین.
واسه همچین جایی، پول خیلی خوبیه.
حتی بیشتر از چیزی که می‌ارزه.
هنوز فرصت نکردیم تصمیم بگیریم.
بهتون خبر می‌دیم.
باشه.
فقط یه چیز.
دقیقاً کی طالبِ خریدنشه؟
مگه فرقی هم می‌کنه؟
یه نصیحتِ دوستانه.
بهتره پیشنهاد رو قبول کنی.
همون‌طور که زنم گفت، داریم بهش فکر می‌کنیم.
زیاد لفتش ندین.
مواظب رانندگیت باش.
خانم.
عجیب بودا.
عجیب نبود؟
بزن بریم.
هی؟ جک.
هی. جک.
جک.
جک. هی؟ جک.
کجا غیبت زد؟
نه، ردیفم.
درکت می‌کنم، منم اون شرایط رو داشتم.
یه لحظه اینجایی، لحظه بعد دوباره پرت می‌شی تو افغانستان.
داشتی به اون وقتایی فکر می‌کردی که کونت رو نجات دادم؟
فکر کنم برعکس یادت مونده.
آره جونِ عمت.
آبجی ما باهات خوب تا می‌کنه؟
آبجی ما باهات خوب تا می‌کنه؟ می‌دونم که آدمِ یه دنده‌ایه.
ببخشید.
اوه.
اون همه کَسِ منه. شک نکن.
نمی‌خوای یه روز دیگه هم بمونی؟
آره، دقیقاً داشتم به همین فکر می‌کردم.
فردا کله‌ی سحر باید بیدار شیم.
یه تعمیرکار قراره بیاد به جک توی کارای خونه کمک کنه.
مامانم یه مشت آشغال‌واشغال از خودش جا گذاشته.
هنوز داریم وسایلشو کارتن‌پیچ می‌کنیم.
کاش به ما نزدیک‌تر بودین.
خیلی خوب بود که پیشمون بودین.
ببین، همین پایین خیابون یه خونه‌ی سه خوابه‌ی مشتی واسه فروش گذاشتن.
فقط خواستم بگم.
خب، راستش همین الانم واسه خونه مشتری پیدا شده.
یه چیزی در مورد اون شهر عجیبه...
یه جای کار می‌لنگه.
چطور مگه؟
آخه تنها سیاهپوستایی که دیدم تو رستوران‌های ماشینی کار می‌کردن.
و اون کلانتره.
اون یارو یه خودشیرینِ خودفروخته‌ست.
حتماً جیره‌خورِ یه نفر دیگه‌ست.
یه یکی دو ماه دیگه هم بهش وقت می‌دیم.
آره، ببینیم خوشمون میاد یا نه.
در هر صورت، موقعی که بلیک به دنیا بیاد باید اینجا باشی.
واسه دیدنش لحظه‌شماری می‌کنم.
منم همین‌طور.
بلیک؟
منظورت چارلیه.
بلیک.
سفر خوش.
مراقب خودت باش.
دیگه رسیدیم خونه.
بگیر بخواب.
عزیزم، رسیدیم خونه.
- اگه همین‌جوری بفروشیم چی؟
همین شکلی که هست.
- باشه.
- جدی؟
به همین راحتی؟
- آره.
مورگان، این فقط یه خونه‌ست.
چیزی که واسه من مهمه تو و چارلی هستین.
- منظورت بلیکه؟
- تو برو.
منم الان میام بالا.
- عزیزم!
برقا رفته.
ارل.
- هی.
- چقدر زود برگشتین.
- آره.
- ولی قرار بود فردا برگردی.
- نه بابا.
- فکر کردم می‌خوای برگردی.
- جک.
ارل.
مست کردی.
برو خونه‌ت.
- گفتن دارن میان.
- کی داشت می‌اومد؟
- ببین، من اصلاً نمی‌خوام قاتیِ این بازی بشم.
به من هیچ ربطی نداره، هیچ‌چی.
- داری درباره چی حرف می‌زنی؟
- زنت.
عزیزم.
آره، می‌خوام یه وضعیت اضطراری رو گزارش بدم.
وایستا!
جک!
تمومش کن!
خب... داشتیم با هم گپ می‌زدیم.
و دیگه نمی‌خوایم خونه رو بخریم.
فقط می‌خوایم شرّت رو کم کنی.
شنیدی چی گفت، پفیوز؟
می‌خوایم گورت رو از شهر ما گم کنی.
باشه.
می‌تونیم بریم. همین الان می‌تونیم راه بیفتیم.
ششششش.
وایسا!
بنشونش رو زانوهاش.
حالا دیگه...
...می‌خوایم یه کم حال کنیم.
نه!
بمون همون پایین، عوضی.
این دور و برا درختِ درستی پیدا می‌شه؟
آخ، مرتیکه‌ی پدرسگِ...
لئون، چه گوهی خوردی؟
بازی تمومه.
بیا از این خراب‌شده بزنیم به چاک.
نه!
ن ن ن ن نه!
نه.
زیادی زیاده‌روی کردی.
چه غلطی داری می‌گی؟
داشتم از خودم دفاع می‌کردم.
اونا داخل نبودن.
معلومه که بودن.
هر سه تاشون...
تو...
- وقتی مایکل رو کشتی، بیرون بودی.
بیرون.
- داری چه زری می‌زنی؟
- قانون.
قانون دفاع از خود.
چی؟
تو هر ایالتی فرق می‌کنه.
اینجا، باید اول عقب‌نشینی کنی.
اما اگه بتونی و طرف داخلِ خونه‌ت باشه، می‌تونی از نیروی مرگبار استفاده کنی.
اما وقتی مایکل رو کشتی...
...اون بیرون بود.
بیرون بود.
قرار بود فقط یه پیامو برسونی، مگه نه؟
شاید یه کم گوشمالیش بدی.
فقط یه ذره.
ولی حالا، وضعمون اینه.
مایکل مُرده. اونم به خاطرِ تو.
مرتیکه‌ی لجن.
و به خاطرِ تو.
چه مرگته لئون؟ چی می‌خوای؟
بهم نگاه کن!
چه گهی می‌خوای؟
- شرمنده‌م بابا.
- چی؟ شرمنده‌ای؟
این فایده‌ای نداره.
- نمی‌دونم چی شد بابا.
تو نمی‌دونی چی به چیه، لئون.
گوش کن.
مایکل فهمیده بود که قدرت فقط یه ابزاره.
اما باید کنترلش کنی. آره.
و اگه این کارو بکنی،
هر چی که تو این دنیا بخوای می‌تونی به دست بیاری، لئون.
چی می‌خوای؟ هان؟
- من همون چیزی رو می‌خوام که تو می‌خوای، بابا.
- آره، خوبه. اینجا مملکت ماست.
و ما قلبشیم. ما همون خونی هستیم که تو رگاش می‌چرخه.
رنگ کوفتی پوستمون اصلاً هیچ اهمیتی نداره.
چیزی که مهمه اینه که قدرت دست ماست.
بالای سر اون لاشی‌هایی که فکر می‌کنن مهمه،
حالیته؟
همش یه توهمه.
ببین، قدرت... باید مهار بشه.
مایکل فهمید. حالا چرا تو سگ‌مصب نمی‌تونی بفهمی؟
هان؟
فقط اینا رو از اینجا ببر بیرون.
حرکت کن.
بزن به چاک.
و واسه همینه که...
متهم کاملاً تو چارچوب حق و حقوقش عمل کرده.
باید از خودش دفاع می‌کرد...
متولد نروژی.
سیزده سالت بود که اومدی اینجا.
توی همون خونه.
مادرت هم که تازگیا فوت کرده.
متاسفم که اینو می‌شنوم.
حالا هم برگشتی که تکلیف ارث و میراث رو روشن کنی...
...درسته؟
اگه جایی رو اشتباه گفتم، حرفمو قطع کن.
تو دبیرستان یه دانش‌آموز معمولی بودی. دانشگاه نرفتی،
۱۸ سالگی رفتی ارتش؛ افغانستان، سوریه.
بعدش رفتی توی نیروهای ویژه و چند سالی اونجا بودی.
اما سه سال پیش با ننگ و بی‌آبرویی اخراج شدی.
این اتفاق نادریه.
می‌خوای توضیح بدی چی شد؟
- این به قضایای دیشب ربطی داره؟
- من یه فرصت دارم که بهت کمک کنم.
چیزی که نمی‌دونم اینه که اصلاً باید این کارو بکنم یا نه.
اینجا نوشته که از دستورات سرپیچی کردی.
باعث شدی چندتا از همرزمات به کشتن برن.
واسه همین اخراجت کردن؟
- اگه اونجا اینطوری نوشته، حتماً همینه.
می‌خوام از زبون خودت بشنوم.
دو تا بچه بودن. قرار بود کشته بشن.
منم نجاتشون دادم.
با کمک کردن به اونا من...
چندتا از برادرام رو تو مخمصه انداختم.
یه تصمیمی گرفتی، کاری رو کردی که فکر می‌کردی درسته.
اینجا قضیه فرق می‌کنه.
- همیشه همین‌طوره.
پس اون حرومزاده‌هایی که زنم رو کشتن چی؟
می‌خوای بذاری قسر در برن؟
- پاشون به دادگاه باز می‌شه.
- بذار خودم کارشون رو بسازم.
- آخرین چیزی که این شهر لازم داره یه سرباز خودسره که راه افتاده دنبال شکار آدما.
اینجا افغانستان نیست.
به جرم قتل محاکمه می‌شی.
باید حبس بکشی.
- پیشنهاد توافق دادن.
با توجه به شرایط، پیشنهاد خیلی خوبیه.
- چه شرایطی؟
- اون...
- بگو (بنال).
- سیاه‌پوست بود.
اون سیاه‌پوست بود.
- یعنی داری می‌گی زنم حقش بود؟
- نه.
ولی قانون اینه که—
- قانون دفاع از خود.
- آره.
- ریدم تو قانون.
ریدم به هیکلت تو هم.
- اینا آدمایی نیستن که بخوای باهاشون دربیفتی.
حتی خودت.
چقدر؟
- شیش سال.
فقط همین.
- ما اون تو آدم داریم.
- نه، نه، نه.
بذار همون‌جا بگنده.
سیکتیر کن.
آره.
وقتی بیاد بیرون، ما همین‌جا منتظرشیم.
- بابایی.
بابا، بابا، مامان کی برمی‌گرده؟
آخ، هی مولی، مولی، مولی.
تو مگه نباید الان مدرسه باشی؟ هان؟ نه؟
چی؟
- مامان کی برمی‌گرده؟
- خب، اون فردا برمی‌گرده.
یا پس‌فردا.
- دیروزم همینو گفتی، پریروزم همین‌طور...
...و روزِ قبلش هم.
- من؟
گوش کن مالی.
بیا.
بیا بشینیم.
خوبی؟
ببین،
یه جورایی عجیبه، ولی این اواخر اینجا خیلی اتفاقا افتاده.
- چه اتفاقایی؟
چند سالته؟
- یازده.
- یازده سال.
خب، پس می‌تونم باهات رک و پوست‌کنده حرف بزنم، مگه نه؟
ببین، مامانت،
اون ممکنه دیگه هیچ‌وقت برنگرده.
چون...
...دیگه منو دوست نداره.
دیگه لئون رو دوست نداره.
و از همه بدتر...
...دیگه تو رو هم دوست نداره.
- نمی‌فهمم چی میگی.
- یه روز می‌فهمی.
بالاخره یه روزی می‌فهمی.
حالا دیگه برو پی کارت.
ممنون.
- هی داداش.
- هی جو.
- گشنته؟
بزن بریم.
خوشحالم که برگشتی مرد.
ببین چقدر هیکلی شدی پسر.
اگه چیزی لازم داشتی، می‌دونی کجا پیدام کنی.
خب جک، ردیفی؟ اگه بخوای می‌تونم یکی دو روز پیشت بمونم...
...برام فرقی نمی‌کنه.
- ردیفم.
- باشه.
اگه لازمم داشتی زنگ بزن، هواتو دارم.
- دمت گرم، جو.
سلام ارل.
جای باحالیه.
- هوم، آره.
شرلی ولم کرد.
نتونست با عرق‌خوریم کنار بیاد، دیگه برید.
اما خبر خوب اینه که، سه ساله پاکم.
- می‌دونی لئون رو کجا می‌تونم پیدا کنم؟
و اون یکی یارو، رفیقش رو.
- رفیقش همون درک‌ـه.
- آره، لئون و درک.
- خب، شاید بتونی تو «ویش‌بون» پیداش کنی.
یه بارِ، درست همون بغل جاده ۳۰،
اما اگه می‌خوای بری سراغ کله‌گنده‌ها،
دنبال بستیونی.
همه‌کاره‌ی این شهر اونه.
همه‌چیز.
باشه.
هی، جک.
می‌خوام بابت اون شب معذرت‌خواهی کنم.
یه روز هم نمی‌گذره که بهش فکر نکنم.
- منم همین‌طور.
- چی می‌خوری؟
- یه آبجو.
سه و نیم.
- بقیه‌اش مال خودت.
خب، نمی‌تونی اونجا بشینی.
- چرا؟
- چون من این‌طوری می‌گم.
پاشو گمشو.
دنبال دردسر نمی‌گردم.
ما هم همین‌طور.
- دنبال چندتا از رفیقام می‌گردم.
لئون و درک.
می‌شناسیشون؟
اینجا همون‌جاییه که باید بزنی به چاک.
قبل از اینکه نظرم عوض شه،
باشه.
اه، ریدم بهت... اه، کثافتای آشغال.
چه خبرا جک؟
آدرس.
بالاخره لازمش دارم.
- آره، برات می‌فرستمش، ولی نمی‌خوام بیشتر از این تو دردسر بیفتی.
کمک می‌خوای؟
خیله‌خب... مواظب خودت باش جک.
بله قربان، حله.
هی مولی، باید بری خونه.
چرا؟
چون من و پدرت تازه بازی شطرنجمون رو تموم کردیم.
- چی؟
- فکر کنم خودت بفهمی یعنی چی.
- خب، اونوقت من این وسط چی‌کاره‌ام؟ مهره‌ی پیاده‌ام؟
- خب، بستگی داره.
هستی؟
تو جکی؟
آره.
جو زنگ زد، چطور می‌تونم کمکت کنم؟
خیلی وقته ندیدمت جک.
اینکه دوباره آزاد باشی حس خوبی داره، نه؟
اگه جای تو بودم، این فرصت رو هدر نمی‌دادم.
وسایلم رو جمع می‌کردم، از شهر می‌رفتم بیرون و دنیا رو می‌گشتم.
از ملک من گمشو بیرون عوضی.
بیخیال بابا.
وقتی اینطوری حرف می‌زنی، چطور می‌تونم جدی بگیرمت؟
هق... آآآه...
چیزِ دندون‌گیری صید کردی؟
چرا نمیای جلو خودت یه نگاهی بندازی؟
پس نقشه‌ت اینه، هان؟
قانونِ دفاع از حریم شخصی.
من میام تو.
تو هم قانوناً حق داری مخمو بترکونی.
یه چیزی تو همین مایه‌ها.
خوشحالم می‌بینمت، جک.
بازم همدیگه رو می‌بینیم.
خیلی زود.
حاضری حرف بزنی؟
برو گُه بخور.
دنبال چندتا از رفیقام می‌گردم.
لئون و دریک.
حقِ انتخاب داری.
می‌خوای از خایه‌هات شروع کنیم؟
یا از صورتت؟
یا شایدم چشمات.
خواهش می‌کنم، التماس می‌کنم.
نه.
بیا حرف بزنیم.
این کیه؟
کی؟
آها.
اوه.
وایسا.
- الان خیلی کارا می‌تونیم باهاش بکنیم.
- لئون، لئون باید اینو جواب بدی.
- الان نه.
- لئون، همین الان!
- الو، کیه؟
- خیلی وقت بود منتظر این لحظه بودم.
- خوشحالم، واقعاً برات خوشحالم.
- دقیقاً شش سال.
داداشت تو تابوتِ باز نبود، مگه نه؟
نه.
فکر کنم چیزی از صورتش باقی نمونده بود.
- تو.
مرتیکه‌ی مادرجنده.
- تو همه‌چیز رو از من گرفتی.
و حالا، منم قراره همه‌چیز رو ازت بگیرم.
- هوی، گوش کن ببین چی می‌گم.
دیگه چیزی ازت باقی نمی‌مونه
وقتی کارم باهات تموم بشه، شنیدی چی گفتم؟
- صدامو می‌شنوی یا نه مادرجنده؟!
- می‌دونی کجا پیدام کنی.
- الو.
لعنتیِ فلان...
- مطمئن نیستم.
فکر کنم کارِ بنی باشه.
اون موشِ کثیفِ حرومزاده. فقط بکشش. جک رو هم بیار پیشِ من.
- مردک، اصلاً نمی‌دونی با کی درافتادی.
اتفاقاً خوب هم می‌دونم.
- خب، حالا چی؟
- بعضی وقتا آدمِ باحالی میشم.
واسه همین یه فرصت دیگه بهت میدم.
- نمی‌خوای منو بکشی؟
- تا نظرم عوض نشده، بهتره گورتو گم کنی.
شرمنده، شرمنده، شرمنده.
باید اینو جواب بدم.
- فکر می‌کردم قراره تنهایی این کارو بکنم.
آره، آره...
- لئون و رفقاش همین الان پیداشون شد.
لئون، چه غلطی داری می‌کنی؟
فقط بهش بگو از اون خراب‌شده بزنه بیرون.
شاید احمق باشه، ولی هنوز پسرمه.
چارلز، جک رو زنده برام بیار.
اون حرومزاده رو زنده می‌خوام.
بابت اون معذرت می‌خوام.
پس همه‌مون موافقیم، مگه نه؟
لئون، وایسا!
لئون!
پاشو! یالله پاشو!
گمشو تو، کثافت!
لعنتی!
- حالت خوب می‌شه پسر، فقط دووم بیار.
- نکن... لعنتی...
اوه، گندش بزنن.
چارلز، تمومش کن!
- خفه شو!
- ای لعنت.
- رو دستم جون نده، کثافت.
- لعنت، لعنت، لعنت.
- سفت فشارش بده لعنتی!
- هی، هی.
چارلز... بچه؟
- فاک!
لعنت!
گندش بزنن!
می‌دونم داری چه غلطی می‌کنی جک.
خر نیستم.
- من حق دارم از خودم و مالم دفاع کنم.
می‌دونی پسر کی رو نفله کردی؟
آره. تا حالا دوتاشون رو.
اونا برمی‌گردن جک.
روزای بدتری تو راهه.
- بدترینش شش سال پیش سرم اومد.
و هنوزم زنده‌م.
- خب، همه‌شون رو می‌کشی. بعدش چی؟
شاید اصلاً آخرش خونه رو فروختم.
هنوزم خریداری؟
بهت بگم، خیلی خرشانسه که هنوز زنده‌ست، لعنتی.
مایا، فشارسنج رو بده به من و اینو نگه دار.
یالا، اینو بگیر.
اوضاع چطوره دکتر؟
خیلی خرابه.
زنده می‌مونه، مگه نه؟
هیچی قطعی نیست.
تو دنیای من، هست.
فقط دووم بیار لئون.
فقط طاقت بیار.
همه چی ردیف میشه.
خب، فعلاً وضعیتش ثابته.
باید برم، من...
تا یکی دو ساعت دیگه برمی‌گردم.
ممنون، سم.
مایا رو می‌ذارم اینجا که مواظبش باشه.
دمت گرم.
میشه؟ می‌خوام یه لحظه باهاش تنها باشم.
احمقِ عوضی.
آره، باید بیشتر هواتو می‌داشتم.
تقاصشو پس می‌دن.
همه‌شون رو برمی‌دارم.
نارنجک دودزا چطور؟
- اینا رو هم می‌برم.
عجب نقشه‌ای واسه شکار گوزن چیدی.
بیا دنبال من.
- اون گوزنا اصلاً نمی‌فهمن از کجا خوردن.
- من دنبال شکار گوزن نیستم.
- می‌دونم دنبال چی هستی.
واسه همینه که همه چی رو نصف قیمت حساب کردم.
- اوضاعش چطوره؟
- داره دووم میاره.
- همون یارویی که مایکل رو کشت؟
- آره خودشه.
- چرا؟
- کارما بدجوری بی‌رحمه، مولی.
- «دواین» رو بفرست سراغش تا کارشو یه سره کنه.
داری به من دستورِ فاکی می‌دی یا چی؟
هان؟
هوی مایا، ما رو تنها بذار.
تو هم بشین.
خیلی شبیهشی.
خیلی خوشگله، مگه نه؟
باهوش.
می‌دونی، زیاد مطمئن نیستم که...
کدوم طرفی هستی یا چه حسی داری.
- داری از چی حرف می‌زنی؟
- یه کلاغی خبر آورده برام.
- من مادرم نیستم.
- خوبه.
- تو هنوز فکر می‌کنی تو این دنیا خیر و شری وجود داره؟
- آره، دارم.
- واقعاً؟
سخت در اشتباهی، لعنتی.
فقط ما هستیم.
و اونا.
اصلاً یادت نره، عوضی.
حالا گمشو بیرون.
و دیگه هیچ‌وقت به من دستور نده، مرتیکه.
چی می‌خوای ارل؟
- یه چیزی برات آوردم. دست‌پخت زنمه. یعنی زن سابقم، همون شرلی رو که می‌شناسی.
منتظر کسی هستی؟
- آره.
- باید یه چیزی بخوری جک.
بهترین آشپز دنیا نیستم، ولی طعمش عالیه.
مادربزرگ شرلی دستور پختش رو بهم داده بود.
نوش جان.
- ممنون ارل.
بوش که خیلی خوبه.
امشب نباید اینجا بمونی.
اوضاع اینجا قراره خطرناک بشه.
- باشه.
اگه تو اینطور میگی.
نوش جون.
دمت گرم ارل، خیلی ردیفه.
واقعاً عالیه.
چه خبر جک؟
پیشنهادت هنوز سر جاشه؟
حتماً داداش.
«جوِ دست‌به‌آچار» راه افتاده.
باید چیزی با خودم بیارم؟
یه سری ابزار اضافه بیار.
ببینم چیکار می‌تونم بکنم.
فعلاً.
اون چی بود؟
جک واسه دیوارای پیش‌ساخته کمک می‌خواد.
آره، جونِ عمت.
دیوار گچی؟
پس توالت خودمون چی می‌شه؟
برگردم ردیفش می‌کنم، قول می‌دم.
رئیس اون رو زنده می‌خواد!
شیرفهم شد؟
اوه، لعنتی.
بهش گفتم.
چه غلطی با خودش فکر کرده بود؟
چه خبره؟
از بابای خودت بپرس!
یالا دیگه، جونز.
لعنتی.
- حالم اصلاً خوب نیست.
فکر کنم الانه که بالا بیارم.
- هی، هی، منو نگاه کن.
ما واسه این آموزش دیدیم، باشه؟
- نه، من ندیدم.
تو دیدی؟
- هی، جونز، اون شلوار کوفتی مردونگی‌تو بکش بالا دیگه، باشه؟
هوم
- باشه.
- حله؟
- حله.
- و نفس بکش...
- هی!
عقب رو پوشش بده.
- نذار این مادرجنده قسر در بره.
- اِ، فکر نکنم زنده آوردنش...
...یه گزینه باشه.
خفه‌شو زر نزن، همین الان بیارش اینجا.
همین الان می‌خوامش اینجا!
همون غلطی رو بکن که دارم واسش بهت پول کوفتی رو می‌دم.
احمق‌های کونی.
خوشگلی.
مایا.
می‌تونم ببینم؟
خیلی خوشگلی، مایا.
پیر هم هستم.
شاید برای تو زیادی پیر باشم.
زیادی زشتم؟
ممنون که هوای پسرم رو داشتی.
آره.
پاداش خوبی نصیبت میشه.
هوی جک! هنوز اون تو زنده‌ای؟
- آره!
- خودت می‌دونی آخرش چی میشه.
جک، کارت تمومه.
- من شیش سال پیش مُردم، مرتیکه‌ی کونی!
خیله‌خب، من دارم میرم تو.
تو عقب بمون.
هوای پشتم رو داشته باش.
- باشه رئیس.
- اوه لعنت.
- دفعه قبل فقط وایسادم و نگاه کردم.
دیدم که شما اراذل چطوری آدم‌های خوب رو کُشتید.
حالا گورتون رو از این محله گم کنید.
اوه ریدم، جونز.
- زود باش.
- اینو از اینجا ببر، من دارم میرم تو.
- چه کوفتی شد یهو؟
- ارل، مرتیکه‌ی روانیِ عوضی.
بدو یالا.
- فکر کنم تیر خوردم.
- حواسم هست.
- می‌دونی که تیر خوردم.
- آره.
میارمت این تو.
- خیلی دارم خون از دست می‌دم.
هوی! هوی!
هوی! هوی! هوی!
بابا!
داری چه غلطی می‌کنی؟
- خب، می‌خوای به ما ملحق شی؟
- دیگه تمومش کن!
- اوه، ننه تم همیشه همین چرت و پرتا رو می‌گفت!
- مرتیکه دیوث!
- هوی، مراقب دهنت باش!
مالی، یادت نره، فقط ما هستیم و اونا. یادت هست چی بهت گفتم؟
فقط باید انتخاب کنی کدوم طرفی هستی، مالی.
با منی یا نه؟
با منی یا نه، مالی؟ معذرت می‌خوام. واقعاً معذرت می‌خوام.
هیچ احدالناسی به تخمش هم نیست که تو چه فکری می‌کنی.
با منی یا نه...
اصلاً کی به کیرشه که تو چه فکری می‌کنی؟
تو فقط یه بچه لوس و نُنُری، که تو اون قصر شیشه‌ایِ لعنتی زندگی می‌کنی.
دیگه به خودت بیا، لامصب!
یا به فاک برو.
جک!
جک، اونجایی؟
...یا خدا.
عجب سگ‌جونِ لجبازی هستی تو، مرتیکه‌ی عوضی.
- می‌خوای منو ببری پیشش؟ معامله این بود؟
- یه حرکتِ اضافه بزنی...
- اون یکی پاتم قلم می‌کنم.
بلند شو جک. همینه.
راه بیفت.
چپ، راست.
زندان کُندِت کرده، جک.
- همه‌چی که سرعت نیست. بندازش زمین.
- خودتو نگاه کن دواین.
- بازداشتی.
- باز دوباره کراک زدی، آقای قایم‌موشک‌باز؟
- اینا رو بهش بزن.
- فکر کنم یادت رفته برای کی کار می‌کنی.
- هرچی می‌گم انجام بده جک.
همین الان!
جک!
شب‌ بخیر، مولی.
- یعنی ممکنه بیدار بشه؟
- من در جایگاهی نیستم که نظر بدم، مولی.
دیگه همه‌چی دستِ اون بالاییه.
اون دعاها رو می‌شنوه، معجزه می‌کنه.
صبح برمی‌گردم.
- سم.
تو مادرم رو می‌شناختی.
- چرا گذاشت رفت؟
- ای کاش می‌دونستم مولی.
- لطفاً بهم دروغ نگو.
- هر کاری کرد برای محافظت از تو، مایکل و لئون بود.
- از چی؟
- چطور می‌تونی بگی از ما محافظت کرد وقتی مارو با اون تنها گذاشت؟
- چرا مارو با خودش نبرد؟
- چاره‌ای نداشت مولی.
چاره‌ای نداشت.
- تو می‌دونی کجاست.
- مولی،
یه وقت به بابات چیزی نگیا.
- ممنون.
به عنوان یه پزشک‌یار واقعاً ریدی.
- از اینکه مثل سگ خونریزی کنی و بمیری که بهتره.
تازه، گند می‌زدی به فرش‌های من.
باید بری بیمارستان.
- منظورت اینه که «ما» باید بریم؟
- هنوز کارم تموم نشده.
- پس قضیه از این قراره.
به خاطر اون کونِ نشورت همین الآن چاقو خوردم، حالا باز می‌خوای واسه راندِ بعدی هم وایسی؟
- می‌تونی بشینی پشت فرمون؟
هی! همون‌جا وایستا!
- جونز، جونز! منم.
- اوه.
- همه‌چی ردیفه، رئیس.
- تو هنوز اینجایی؟
- خودت گفتی هواتو داشته باشم، منم همین کارو کردم.
- ارل چی شد؟
- حالش خوبه. احتمالا باید ببرمش اورژانس.
گوش کن، مولی همین الان زنگ زد، باستین تو راهه.
- لعنتی.
- آره، باید بزنیم به چاک.
- جک، خواهش می‌کنم با ما بیا.
بی‌خیال، جک.
جک.
التماست می‌کنم.
- من هیچ‌جا نمیام.
امشب همه‌چی تموم می‌شه.
زود باش، جونز.
- خیلی طولش دادی تا گورتو گم کنی بیای اینجا.
- دست بردار جک، زدم به یه گوزنِ لعنتی.
ردیفی؟
رسیدم.
- دمت گرم، جو.
- هر وقت بخوای، خودت که می‌دونی.
- به «آیلین» چی گفتی؟
- گفتم دارم گچ‌کاری می‌کنم.
اما باید اینجا می‌بودم.
تیراندازیم از تو بهتره.
بدون من تا حالا به فاک رفته بودی، پس...
حالا اینجام.
- فکر کنم قضیه رو برعکس فهمیدی.
- آره، جون خودت.
داری چه غلطی می‌کنی؟
- دارم وظیفه‌م رو انجام می‌دم.
- کلانتر، نباید اینجا باشی.
- گوش کن، اینجا من دستور می‌دم.
باشه.
«بستیون».
می‌خوام خودت و آدمات از اینجا برین.
از این ملک گمشین بیرون.
- هی «جک»، رو به راهی؟
- شنیدی چی گفتم.
همین الان از این زمین گمشو بیرون.
آره، داشتم فکر می‌کردم بیای اینجا پایین
و مرد و مردونه با هم حرف بزنیم.
- نه، دمت گرم.
- باشه جک!
هر گوهی می‌خوای بخور.
- چرا نمیای تو آشپزخونه یه قهوه بزنیم؟
خیلی باحال بود. واقعاً ایول داشت.
- واسه بار آخر می‌گم.
از این مِلک گمشو بیرون.
وگرنه می‌دم بازداشتت کنن.
- اگه اون‌قدر کونت می‌خاره که یه نفرو دستگیر کنی،
همین الان اون کونِ سیاهت رو بردار برو تو و بازداشتش کن.
- من دیگه از تو دستور نمی‌گیرم.
- نه؟
- نه.
- دیگه قرار نیست ازت حمایت کنم.
جدی می‌گی؟
- واقعاً جدی می‌گی، جناب کلانتر؟
به اون کلاهِ فاکی‌م دست زد.
جلو رو بپایید، آروم اسکن کنید.
حرکت، حرکت، حرکت.
پشت سرت رو بپا.
هوای پشتت رو داشته باش.
پاکه. طبقه دوم رو چک کنید.
درگیری!
نارنجک!
هوشیار بمونید.
وضعیت رو اعلام کنید، تمام.
دید روی هدف.
مواظب پشت سرت باش.
ما اینجا کوریم، ارتباط‌تون رو حفظ کنید.
وضعیت رو تأیید کن، تمام.
کجا داری می‌ری، هان؟
دید ندارم.
مواظب سایه‌ها باش، مفهومه؟
وقت رفتنه، جک.
تو برو.
دوین رو از اینجا ببر بیرون.
- من تنهات نمی‌ذارم برم.
- من هواتو دارم.
- جک.
- بهم اعتماد کن داداش.
چیزیم نمی‌شه.
برعکس بشمار برام، جک.
سه، دو، یک.
بزن بریم!
پاشو دیگه لامصب، دوین. بدو!
یالا دیگه!
بدو، بریم.
خب...
...یه خبرایی دارم.
داریم بچه‌دار می‌شیم.
حامله‌ام.
نمی‌خوای چیزی بگی؟
فکر کردم خوشحال می‌شی.
- اسمی مد نظرت هست؟
- بلیک.
- عجیبه.
می‌خواستم همین رو بگم.
خیله‌خب، فقط برو تو و اون عوضی رو بگیر.
دیگه کارم تمومه.
حالا می‌خوام کل این دنیای لعنتی رو بفرستم رو هوا.
ترسوندمت؟
اِم...؟
اوه گندش بزنن، ترسوندمت. معذرت می‌خوام.
نمی‌خواستم بترسونمت، بیا اینجا عزیزم.
بشین.
- نکن. تو مریضی.
- این خیلی بی‌ادبی بود. واقعاً بی‌ادبی کردی.
- تو به «دواین» شلیک کردی. چرا؟
- حقش بود. بدون اون حال همه‌مون بهتره.
- خب، اون نمرده. تو اورژانس پیشش بودم. همه‌چیز رو بهم گفت.
- چه گوهی خوردی، نمرده؟ پس لابد من تیرانداز افتضاحیم.
- چند نفر دیگه باید بمیرن تا تو راضی بشی؟
- گوش کن «مال»، من هر وقت تو رو می‌بینم حالم خوب میشه. بیا.
- تو آدم نیستی.
- باید «لئون» رو از اینجا ببرم بیرون.
- همه‌مون رو بفرست سردخونه. همه‌مون رو بفرست به اون سردخونه‌ی لعنتی.
- لئون؟ دارم از اینجا می‌برمت بیرون.
برو بیرون. من به‌خاطر تو اینجا نیومدم.
- تو کشتیش.
- زنم رو کشت.
و بچه‌ام رو.
من دنبال این دختره نبودم.
- ای لعنت بهت... بدجوری رو اعصابمی، عوضی.
حالا از طرف من به زنت سلام برسون.
- تمومش کن!
- داری چه غلطی می‌کنی؟
اون اسلحه رو بذار زمین!
بابا...
- مالی!
اون اسلحه لعنتی رو بذار زمین.
گفتم اون اسلحه کوفتی رو بکش کنار.
- بابا...
- باشه، خودت خواستی.
سلیطه.
دنیا فکر می‌کنه همه چی تمومه.
که من دیگه نیستم.
ولی مرگ آخرِ کار نیست.
یه جور گذره.
یه پچ‌پچِ تغییر.
و توی این سکوت،
چرخِ روزگار می‌چرخه،
تا وقتش برسه.
خوش اومدی رئیس.
- باید بگم این یونیفرم بدجوری بهت میاد.
- داشتم چم و خم کار رو بهش یاد می‌دادم.
- فکرشم ترسناکه. به کارتون برسین.
- خب بچه‌ها، من دیگه زدم به چاک.
- دلمون برات تنگ می‌شه، مولی.
- اگه هنوز بخوای، وقتی برگردی کارت سر جاشه.
- فکر نکنم دیگه هیچ‌وقت گذرم به این‌طرف‌ها بخوره.
- قابل درکه.
- کجا داری می‌ری؟
- چته آخه جونز؟ داره می‌ره شمال که مامانش رو ببینه.
- آهان، راست می‌گی. آره.
- یعنی منو می‌شناسه؟
- معلومه که می‌شناسه.
- اگه تو این‌طور می‌گی...
ببین مولی.
خیلی سختی کشیدی.
بهترین راه چاره؟
هیچ‌وقت به پشت سرت نگاه نکن.
همه چی رو از نو شروع کن.
لیاقتش رو داری.
- ممنون.
اوم...
ببینید، قبل از اینکه برم می‌خوام یه چیزی بگم.
دمتون گرم که چشمام رو باز کردید.
شماها مردونه وایسادید.
به کاری که کردم افتخار می‌کنم؟ نه.
ولی من از پسش براومدم.
مگه نه؟
باید بلند شی.
حتی وقتی همه‌چیز علیهته، بازم باید وایسی.
باید کار درست رو انجام بدی.
وگرنه...
وگرنه دیگه هیچ نوری باقی نمی‌مونه.
"برای دانلود جدیدترین فیلم و سریال های روز دنیا با زیرنویس چسبیده" .:: BcMoviez.Com ::.