توجه!
تو این فیلم، بچه‌ها فحش می‌دن، عرق می‌خورن، سیگار می‌کشن،
« ارائه شده توسط سایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.
ادرس تلگرام ما: https://t.me/bcmoviez
ممکنه تماشای این فیلم براتون ناخوشایند باشه.
جهت اطلاع از جدیدترین و آدرس سایت، بی سی موویز را در شبکه اجتماعی دنبال کنید Instagram:bcmovie_co Telegram:@bcmoviez
(این فیلم بر اساس داستان‌های واقعیه)
خیلی وقته عمو ندیدتت.
سلام، پل.
هی.
تا کی قراره طول بکشه؟
فقط چند روز وقت می‌خوام تا اوضاع رو ردیف کنم.
نه، منظورم اینه که تا کی می‌خوای بذاری این بساط ادامه پیدا کنه؟
از اونجا بیا کنار! جدی می‌گم، می‌تونم کمکت کنم.
بزدل لعنتی. آدم همچین کاری با یه بچه می‌کنه...
اون این کار رو... نه...
ببین، اون نمی‌خواست... - چی؟ لابد منظوری نداشته؟
نه، نداشت.
تو هیچی نمی‌دونی. - خب پس روشنم کن.
فقط چند روز لازم دارم...
فردا تولد پله.
ممنون.
گشنته؟ می‌تونم برات یه ساندویچ درست کنم.
نه.
مامانم چی گفت؟ - اینکه اون...
...که زود برمی‌گرده.
چقدر زود؟
دو سه روز دیگه.
خوشحالم می‌بینمت. بزرگ شدی.
بس کن این کص‌شعرا رو...
می‌خوای کل روز رو همین‌جا لنگر بندازی؟
اوه! وایسا...
از طرف مامانته. تولدت مبارک!
مرسی.
نگهش دار.
فقط راند سومه. کم آوردی؟
نه، می‌تونم. - ای ریدم توش، دندونم...
دندون‌شیریه بابا. بپر برو!
بزنش، بزنش! - دهنشو بگای!
آره، ایول! خیلی خوبه!
دوباره بزنش، بزنش!
بازم بزنش! بیشتر، بیشتر!
ردیفی؟
برو کنار.
فردا بلند می‌شی یا چی؟
نه، همین امروز. - کسی سیگار داره؟
هوی، به چی زل زدی؟
من دارم. - چی داری؟
سیگار.
تا حالا ندیده بودمت.
بچه شهرم. چند روزی‌ئه اینجام.
یه یارویِ عجیبی رو سکوی قطاره.
آها، منظورت فرانکه. - فرانکی؟
خب، مثل هیولای فرانکشتاین دیگه. فیلم معروفیه، بیخیال بابا!
گُه نخور تانل.
چیکار کرد؟ رو اعصابت رفت؟
خب، در واقع کاری نکرد،
ولی منو ترسوند و گوشیم داغون شد.
وسایلتو بذار همین‌جا.
وسایلتو بذار. یالله تکون بخور.
هرکی فک و صورتشو ردیف کنه، یه آبجو مهمون منه.
سنگ به اندازه کافی نیست...
تا سه می‌شمارم.
سه، دو...
ساشا! - ریدم توش!
من اینجام!
تکون نخور.
اون داداششه. آدمِ داغونیه...
بزن بریم.
یه وقت دیگه. بزن بریم! - کی اونجاست؟
بدو، بدو، بدو!
خیلی تیزی.
بریم لب رودخونه، یه چیزی می‌زنیم بر بدن.
یا اینکه کارِ بهتری واسه انجام دادن داری؟
به تخمم، بزن بریم. - سمتِ رودخونه!
شما دوتا، برین وسایل کوفتی‌مون رو بیارین!
مالِ پُل رو هم بیارین!
پس بالاخره تصمیم گرفتی برگردی؟
چه فرقی می‌کنه؟ در هر صورت کسی منو نمی‌خواد.
مثل یه تیکه آشغال دارن منو پرت می‌کنن تو یه لجن‌دونی.
اصلاً می‌دونی ناگت یعنی چی؟
خیلی خب.
نمی‌خوام بهت درسِ زندگی بدم یا به هیچ شکلی کنترلت کنم،
فقط هر شب یه ساعتِ معقولی خونه باش.
تا وقتی که مادرت برگرده.
حله؟
«۱۳ سالگیت مبارک!»
بیا، بگیر. - ممنون!
خداحافظ! - فعلاً!
سلام! - سلام!
خب...
اولیِ امروزه.
با سوپِ کنسروی؟ پشمام، چه اعجوبه‌ای!
«ای. لِ کوک» بهتره.
می‌دونی «کاک» تو انگلیسی یعنی چی؟
یه چیزیه که به خاطر این شکمِ گنده‌ت، عمراً بتونی ببینیش.
چی؟ - کیرتو می‌گه، اسکل.
چه کُصی می‌گه؟ - بشکه‌ی چربی!
ننه بابات چیکاره‌ان؟
کیرم دهنت!
مامانم فنلانده. داره کار می‌کنه.
بابا هم... خیلی وقت پیش جیم زد.
بابای منم چند سال پیش رفت ماموریت.
دیگه برنمی‌گرده. - برمی‌گرده!
ماموریت، ماموریت، بابات خیلی وقته سقط شده.
اگه جای بابات بودم، منم ولت می‌کردم.
ننه بابات هنوز با همن؟
نه.
می‌دونی ننه بابای کی اصلاً نباید با هم سکس می‌کردن؟
معلومه دیگه، فرنک.
اصلاً دردش چیه؟ چرا اینجوریه؟
داداشم می‌گفت وقتی بچه بوده انداختنش تو حوض اسید.
مثل جوکر تو بتمن.
قدیما واسه خودش دخترباز خفنی بود، الان شده یه کوفته‌قلقلی پشمالوی متحرک.
کوکاکولا! لعنتی، طرف واسه یه جرعه‌اش هر غلطی می‌کنه.
اون ویلمِ آبنبات‌فروش یه بار بهش داد...
کاتیا!
بزنیم به چاک! لعنتی، همین الان برو!
سلام جوان.
چرا فرار نکردی؟
اگه دلم بخواد، همین‌جوری ول می‌کنم می‌رم.
تو کی هستی و چی می‌خوای؟
می‌خوام بدونم اون توله‌سگی که
یه ساعت پیش داشت گند می‌زد به همه‌چی و دزدی می‌کرد کی بود؟
پلیسی چیزی هستی؟
حالا که گفتی...
این همون مارکیه که همین الان زدنش.
عجب کارآگاهی هستی تو.
خیله‌خب، پس بزن بریم پیاده. - آخ! آخ...
یارمو! دفعه دیگه شوتش کن اون‌ورتر!
همین‌جا وایستا.
خواهرزاده‌ته؟ شماره‌شو بده بهم، لطفاً.
فعلاً در دسترس نیست.
می‌دونی، گور بابای سوپ و آبجو،
اما انگشت نشون دادن به پلیس...
باهاش حرف می‌زنم، دیگه از این غلطا نمی‌کنه.
شرمنده.
خب، امشب چی؟ تو هم می‌آی؟
سعی می‌کنم خودمو برسونم، آره.
باشه.
راستی، شراب رو خودت بخر، من دیر تعطیل می‌شم.
شما دوتا با هم سَر و سِر دارین؟
آخه من با تو چیکار کنم؟
هیچی. در هر صورت من به زودی از اینجا می‌رم.
بالاخره از شرم راحت می‌شی. - گوش کن، من...
خفه شو! - خودت خفه شو!
من باید... - آره، بزن به چاک.
چه خبره؟ هوی!
اون شروع کرد! - برام مهم نیست کی شروع کرد.
این انرژی رو بذار واسه بازی، لطفاً.
چی گیرت اومد؟
هان؟
اصلاً حالیت هست چی به چیه؟
این؟
این چه گهیه دیگه؟
آره...
می‌خوای با پال هم حرف بزنی؟
باشه... فعلاً.
مامانم؟
آره. گفت یه خرده دیگه وقت لازم داره.
گفت باید فکراشو بکنه ببینه چه خاکی تو سرش بریزه.
ببینه...
عافیت باشه!
لبخندت مثل خورشیده که خرید رو برام صفا میده... برای تینا، از طرف جی.
ممنون، روز خوبی داشته باشین. - خداحافظ.
سلام! - سلام، جسپر.
امروز یه بنای یادبود رو تو «موهو» دوباره افتتاح کردن.
می‌گم یعنی اونجا هم همین‌قدر گرمه؟
ببین! - چیه؟
نگاه کن! - چی شده؟
اون بنای یادبود رو امروز دوباره باز کردن...
دوباره باز کردن... نه که تازه افتتاح شده باشه... تو موهو...
چیز دیگه‌ای لازم نداری؟ - نه، دستت درد نکنه.
بفرما.
روز قشنگی داشته باشی. - خداحافظ.
هوی!
اسمم میخائیله، خیلی هم جیگرم.
آمفتامین تو خونمه، کل خونوادم معتادن.
یه دختر استونیایی پیدا می‌کنم،
سوزنو فرو می‌کنم تو ماتحتش...
لامصب، عجب ممه‌هایی داره خواهرت. کسی تو زندگی‌ش هست؟
خفه شو! شیش سال ازت بزرگتره.
خب که چی؟ من بیشتر از بابات پرس‌سینه می‌زنم.
سن فقط یه عدده. - آره، گل گفتی!
اونایی که یکم سن‌شون بالاتره بهترن.
ولی واسه تور کردن‌شون، باید مایه‌دار باشی.
اصلاً محل سگ به گداگشنه‌ها نمی‌ذارن.
بعدِ فارغ‌التحصیلی می‌رم تو شرکت بابام کار می‌کنم.
شاید یه روزی مدیر جزء شدم... - آره، بعدشم لابد می‌خوای واسه خودت زن بخری؟
چی؟
چی گفتی؟
چی گفتی؟ یه بار دیگه بگو ببینم.
چه گوهی خوردی؟ هان؟!
شوخی کردم، باشه.
فقط شوخی بود، خب؟
دفعه بعد زیپ دهنتو بکش.
شوخیِ تخمی‌ای بود.
این چه مرگشه دیگه؟
چرا این همیشه نیشش تا بناگوش بازه؟ همیشه...
اگه منم از اون کتونی‌ها داشتم، همین‌جوری بودم...
خفه شو، تانل.
چرا اینقد زر‌زر می‌کنی لعنتی؟
وقتی بابام برگرده...
لازم نیست یه ریز فک بزنی.
خب، مسخره‌باز. بیا جلو.
بیا یه کم بخندیم.
خب؟ گوشیتو داغون کرد، نه؟
این کاره نیست.
باشه، بزن‌بهادر. هر چه سریع‌تر گورتو از اینجا گم کن.
نگران نباش، بعداً می‌تونی با دخترا لی‌لی بازی کنی.
هوی! - چیه؟
داری چه غلطی می‌کنی؟ - آشغال!
بزن بریم!
توروخدا، کمک کنید!
صدای جیغ اون روانی رو شنیدی؟
چرا منو زدی؟
خفه شو! - ولی من که چیزی نگفتم.
لعنتی، کری مگه؟! - نه.
ببند دهنتو!
آروم باش و فقط ببرش خونه.
اگه الان به اون بچه‌ها دست بزنی، می‌ندازنت زندان.
اون وقت برادرت تنها می‌مونه. - وقتی گیر این توله سگ‌ها بیفتم،
نمی‌دونم چه بلایی سرشون میارم.
شب بخیر!
خب، امروز چه غلطی می‌کردی؟
رفتم شنا. با رفقا.
می‌دونی امروز تو فروشگاه چه اتفاقی افتاد؟
نه.
خودت که می‌دونی...
واقعاً مجبوریم این کارو بکنیم؟
مجبوریم؟ نه، نیستیم.
بیا برگردیم تو ماشین و بریم پیش پلیس.
آخرش سر از دارالتأدیب «پویاتو» درمیاری.
چی می‌خوای؟ - سلام.
داداشت چطوره؟ ردیفه همه‌چی؟
پسره اصلاً نفهمید از کجا خورده. اومده معذرت‌خواهی.
معذرت‌خواهی؟
تا گندی که زده رو جمع نکنه، جایی نمی‌ره.
چشم ساشا به فاک رفته، اینو می‌دونه؟
بیا اینجا! - گوش کن...
هوی! گفتم بیا اینجا! - گوش کن، تمومش کن.
آخه گوسفندِ احمق! ندیدی حالش خوش نیست؟
بسه دیگه!
کله‌تو می‌کنم. فهمیدی؟
ازتون شکایت می‌کنم، عوضی‌های پست‌فطرت.
کل چیزی که داشتم همینه. می‌دونم پول لازم داری.
لازمش ندارم...
فقط با پول نمی‌شه این گندو جمع کرد.
برو دیگه!
خب، خب!
چه خبر؟
دارم با بابا می‌رم شکار. تو چی؟
هیچی.
داری دیوارا رو می‌شوری. الان دو روزه.
این عموی لانتوریم تهدید کرده می‌فرستتم مدرسه شبانه‌روزی.
به کسی چیزی گفتی؟
اون پلیسِ سلیطه رفت پیش کارل. من آدم‌فروش نیستم.
پایه ای بعداً چندتا آبجو تگری بزنیم؟
تو می‌اری؟
به خاطر اون کنسرو سوپه، دیگه پامو نباید تو مغازه بذارم.
جاسپر!
تا حالا که ناامیدم نکردی.
فاک...
هی!
منو یادت می‌آد؟
بیخیال، صبر کن!
هی، بیا یه معامله بکنیم.
گه.
کوکاکولا!
می‌خوای؟
خب؟
بدجوری به فاک رفتیم! فهمید چی گفتم!
خیله‌خب، وسیله‌هامو بده من.
چی؟
هی، بدش من! قرار داشتیم، یادت نیست؟
بده‌ش به من!
ریدم توش!
خیله‌خب، بزن بریم. یالا بریم!
زود باش!
دارن میان، از سمت راست.
آروم باش.
هنوز نه.
نفس بکش.
لرزیدنو تموم کن. شنیدی؟
همین حالا!
ما رو دید. - همین حالا!
لعنت بهش.
تیرو از رو درخت برداشتی؟
من... زودی برمی‌گردم. - تو خونه می‌بینمت.
ولی آخه چطوری... - نمی‌دونم.
راه بیفت.
هی، دیگه بیشتر از این نمی‌تونم معطل شم.
فقط آبجوهای منو بده و بعدش هر غلطی دلت می‌خواد بکن.
کص‌کش! چرا این کارو...
احمق.
جس! هوی!
قرار بود یه آبجویی بزنیم، مگه نه؟
ایول، از کجا گیرشون آوردی؟
یه ولگردی برامون خرید.
همون «اونو» بود؟ - نمی‌...
آره، اونو. بیا، ایناهاش.
این چه گوهیه دیگه؟ چرا اینا...
می‌خواست شروع کنه به زهر ماری خوردن درشون رو باز کرد.
درشون رو وا کرد، آره؟ - آره.
آدم اولیه‌ای چیزی هستی یا چی؟
اصلاً تو کله‌ت چیزی هست؟ هان؟ - من... من...
بَع بَع! مرتیکه‌ی گوسفند!
کونیِ لعنتی!
عجیب‌الخلقه...
این چه گـ...
پیداش کردم.
چی؟
تیر رو.
شب بخیر، پدر.
سلام!
حسش نیست.
شرمنده، نه. نه.
چشمت در چه حاله؟
چشمت؟ ردیفه؟
خیله‌خب، ولش کن.
به هر حال، بابت اون قضیه معذرت می‌خوام.
واقعاً نمی‌فهمی چی دارم بهت می‌گم، نه؟
من پُلم.
اوول... - پُل.
پُل! - پُل!
همین بسه.
خیله‌خب، فشنگاتو رو کن.
خب؟ بشین، بیا کوفت کنیم.
پاستا کاربونارا، با مربا.
پل... پل...
هی، یه ذره دیگه صبر کنی، منفجر می‌شن.
انقدر سیخونکش نزن! می‌خوای اون یکی چشمت رو هم به باد بدی؟
لعنتی! بده‌ش من! نه!
شنیدی چی گفتم؟ نه!
پرش کن.
دهنت سرویس، بهت که گفتم! گفتم می‌ترکه! آره!
پل؟
جس...
جاسپر! اونجا چه غلطی می‌کنی؟
لعنتی... پاشو برو خونه!
پل... - بیخیال بابا.
پل! - ریدم تو این شانس...
احمق! مرتیکه‌ی نفهم.
ساعت از دستت در رفته؟ - آره، آره.
یه پسره زنگ زد گفت بهش زنگ بزنی، شماره‌اش کنار تلفنه.
الو. پل هستم.
فردا یه چیز مشتی بیار.
چطوری!
یو، چطوری.
چسبِ درست و حسابی داری؟
واسه چی؟
باید یه آینه بزنم به دیوار. - آینه‌ش چقدره؟
دیوار سنگیه، چوبیه، گچیه؟
بزرگه، آره. دیوار سنگیه.
بیست و پنج‌تا.
کیسه پلاستیکی؟
«فوتبال از سکس بهتره!»
ببین! خوشت می‌آد.
اوضاع چطوره؟ - ردیفه.
یه جور چسبه؟ خوبه؟
آره، باید باشه. - اوه، واقعاً؟
چه آهنگ عجیبیه - «فوتبال از سکس بهتره».
هر کی شعرشو گفته لابد تا حالا نکرده.
چندتا آهنگ خوب دارن. - باشه، پنج‌تاشو اسم ببر. بنال!
اونجا داری چه غلطی می‌کنی؟
معلومه دیگه، «فوتبال از سکس بهتره». - یک.
امم... «بیا بریم رانندگی». - دو.
خب؟!
بذار یه کم فکر کنم آخه!
هی تانل! بیا، یه ذره بو بکش.
تو فازم نیست. شاید فردا.
کیرم تو فردا! فقط یه ذره.
اون آبجوی وامونده‌تو بردار، عقب‌مونده!
نفسو بده بیرون... حالا بده تو!
جَس، این چه کصشریه؟
جس، صدامو می‌شنوی؟
کونی!
خوبی؟ - نه، ریده شده بهم، اصلاً خوب نیستم.
شاید بتونی یه چیزی برامون بزنی؟
نه، من...
نمی‌فهمم داری درباره چی حرف می‌زنی.
آره.
خودت به پسرا می‌گی یا من بگم؟
نه. نه-نه-نه...
آقایان! آقایون، خوب گوش کنین.
و اما سوال اصلی.
این بچه شهری عرق از کجا آورده؟
اگه پاشو نمی‌تونست بذاره تو مغازه؟ - کش رفته.
عقب‌مونده‌ای؟ اون حتی نمی‌تونه بره تو مغازه.
شاید اون اونویِ الدنگ؟ - نه، اونو نه.
از یخچال عموش! - ورزشکارا که لب به عرق نمی‌زنن.
بچه شهری‌مون یه دوست‌دختر جدید پیدا کرده.
ایول! چی؟ - جدی می‌گی؟
دیروز، پشت پمپ بنزین.
آتیش‌بازی بود، پاول هم بود.
عشق و حال هم به راه بود. - نه بابا!
پاول حتی داشت یه جورایی فلوت می‌زد.
و کنارش... کنارش داشت می‌رقصید...
خودِ هیولای فرانکنشتاین!
داره دروغ می‌گه! - این چه گوهیه دیگه؟
من اصلاً با این سقط‌جنینِ زنده نمی‌گردم.
سقط‌جنینِ زنده؟ واسه رفیقت عجب توصیفِ کثیفیه.
دروغ که نمی‌گم، ها؟
کوکائین هم وسط بود؟
پس من دوست‌دختر دارم؟
می‌خوای درباره مالِ خودت حرف بزنیم؟
ها؟ - تو از زن‌های سن‌بالا خوشت می‌ومد، مگه نه؟
اسم اون صندوق‌داره چی بود؟
تینا؟ همه می‌شناسنش، نه؟ - چه مرگتونه؟ اینجا چه خبره؟
دروغ می‌گم اگه بگم واسه یه صندوق‌دار نامه‌ی عاشقانه می‌نویسی؟
آره، داری زر می‌زنی! من اصلاً ننوشتم...
پس اینو تو ننوشتی؟ - این یه کلکه، نه؟
لعنتی، بدش به من! - چه غلطی داری می‌کنی؟
اگه اون نامه‌ی فاکیو بخونی...!
تینا، وقتی چشماتو می‌بینم، روحم پر از درد و گریه می‌شه.
هر روز دلم بدجوری می‌گیره، جوری که انگار کلِ دنیا محو می‌شه.
ولی تو اصلاً منو نمی‌بینی، نمی‌فهمی قلبم چقدر تند می‌زنه.
صدای پچ‌پچ‌هامم نمی‌شنوی که می‌گم، تینا، چقدر عاشقتم.
عشقِ من، تنها کَسِ من. برای همیشه. از طرف جِی.
این چه زهرماریه جَس؟ این دیگه چه کثافت‌کاری‌ایه؟
اون جای مادرتو داره.
من تو تاریکی هم با اون نمی‌خوابم. - عجب پیرزن‌بازِ لعنتی‌ای هستی تو.
اوضاع از این قراره. اگه یه کلمه‌ی دیگه جلوی کسی جیک بزنی،
نامه رو مستقیم می‌برم می‌دم به تینا.
اون نمی‌دونه که خاطرخواهِ مخفی‌ش یه بچه‌ی ۱۴ ساله‌ست.
خب، منتظر چی هستی؟
سیکتیر کن.
کَر شدی؟ هَری!
یه ماچ و بوس واسه تینا! - هیچ‌کی تو رو اینجا نمی‌خواد!
داری گریه می‌کنی؟ - ریده شد به همه‌چی.
یه ماچ و بوس واسه تینا...
لعنتی!
شنیدم واسه اون پیرزنه‌ی تو مغازه نامه‌ی فدایت شوم می‌نویسی؟
چی؟
چی چیه؟ چرا سر و وضعت این‌قدر کثیفه؟
دوران شن‌بازی دیگه خیلی وقته تموم شده.
افتادم زمین. - افتادی زمین...
هوی... چسب می‌خوای بزنی؟
در واقع همون بهتر که این یارو غیبش زد.
هیچ‌وقت دستش رو کثیف نمی‌کرد، فقط بلد بود ریاست کنه.
باید مدیون باباش باشی. خیلی آدم وحشی‌ایه.
اون گندی که ننه ش بالا آورد هم که بماند...
پسر خفه شو! مگه روان‌پزشکی چیزی هستی؟
چه بلایی سر مامانش اومد؟
یه بطری ودکا، یه مشت قرص و خواب ابدی.
فکر کنم چند سال پیش بود.
ریدی به خودت؟ جوس؟
می‌خوای جق بزنی؟ - جقیِ آشغال...
به هرحال، این قضیه فرانک... - بیخیالش، همش کصشره.
ننه بابام تا حالا سه بار سیگارام رو پیدا کردن.
تا می‌رسم خونه می‌گه: «انگشتاتو نشون بده. باز سیگار کشیدی، نه؟»
هوی، یه نخ سیگار بده! تو که سیگاری نیستی.
یه نخ بدی، یه آبجو مهمونت می‌کنم.
گوه می‌خوری.
جوس، حالت ردیفه؟
جوس؟
بچه‌ها بیاین اینجا! جوس!
چی شده؟
به یکی زنگ بزنین! کمک خبر کنین، مگه کوری نمی‌بینی؟
نه، اون‌وقت دهنمون سرویسه. حالش خوب می‌شه.
چه مرگته نمی‌فهمی؟ زنگ بزن به اون آمبولانس لعنتی!
می‌تونیم بریم؟ - لطفاً منتظر بمونید.
اگه ده دقیقه دیرتر رسیده بودیم...
آیوار.
بیرون منتظر باش.
چی گفتن؟
اینکه اگه دستشون به ننه بابام نرسه...
...منو می‌فرستن مدرسه‌ شبانه‌روزی.
می‌خوام جیم شم. - کجا می‌خوای بری؟
نمی‌دونم.
ولی به اون مدرسه‌ شبانه‌روزیِ کوفتی توی پویاتو نمی‌رم.
پل! پل!
اوه، جناب رومئو! کجا به سلامتی؟
بکش کنار. - چه عجله‌ایه؟
گفتم بکش کنار. - حواست باشه، جولیا داره دید می‌زنه.
ضایع می‌شی.
لعنتی، بکش کنار وگرنه... - وگرنه چی؟
واسه منم نامه‌ فدایت شوم می‌نویسی؟
تینا، وقتی چشاتو می‌بینم، روحم از درد و زاری پر می‌شه.
خفه شو. - هر روز دلم بدجوری سنگینی می‌کنه.
گفتم خفه شو. - دنیای دور و برم رنگ می‌بازه.
خفه‌خون بگیر کثافت!
بس کن.
نشونم بده. دفاع کن.
جاسپر!
جاسپر، وایسا.
سعی می‌کنم اون صحنه‌ای که مجبور شدم ببینمو یه لحظه فراموش کنم،
اما بهم بگو، اون نامه‌ها رو تو نوشتی؟
من... یعنی...
همه‌ش خیلی اوکیه،
و اصلاً لازم نیست بابتش هیچ حس بدی داشته باشی.
از نامه‌هات واقعاً خوشم اومد.
خیلی خوب می‌نویسی.
فقط...
لطفاً...
یه روزی با این نامه‌هات یه دخترِ هم‌سنِ خودتو خیلی خوشحال می‌کنی.
داری چی بلغور می‌کنی واسه خودت؟
برو به درک! گاوِ چاقِ احمق! لعنتی!
سلیطه‌ی لعنتی.
سلیطه‌ی عوضی.
ممنون خاله کاتیا که «میسو» رو پیدا کردی.
آره! بیا تو!
سلام.
«یوس» چطوره؟
الان خونه‌ست. فقط همین‌قدر می‌دونم.
چهارشنبه یه سری بهت می‌زنم.
چقدر باید اونجا تو «پویاتو» بمونم؟
چند روز؟ چند هفته؟ بعدش می‌تونم برگردم اینجا؟
یا قراره همیشگی باشه؟
اگه حال پسره خوب بشه و تو هم دیگه کسی رو مسموم نکنی،
اون‌وقت شاید لازم نباشه بری.
تازه، بالاخره موفق شدم با مامانت حرف بزنم.
اون زنگ زد؟ - همین یه ساعت پیش اینجا بود.
نمی‌دونستی؟
تو هیچ‌وقت طرف منو نمی‌گیری. - بحث این حرفا نیست.
دوباره شروع کردین به جروبحث. - هیس! ساکت!
سلام، پاول.
با پلیس حرف زدی؟
آره، زدم.
خیلی با درک و شعور بودن، همه‌چی ردیف می‌شه.
لازم نیست برم مدرسه شبانه‌روزی؟
نه، نه! معلومه که نه.
قصدی نداشتم و... - می‌دونم، طوری نیست.
پاول، می‌خوام همین الان برگردی خونه.
خونه؟ خودت گفتی داری دنبال یه آپارتمان جدید می‌گردی و...
آره، گفتم، ولی... اون‌قدرها هم ساده نیست.
همین‌جوری الکی که نمیشه خونه پیدا کرد...
تو هم باید درکم کنی.
اونجاست؟
اونجاست؟!
اون پدرته.
منظور بدی نداشت.
ببین، باهاش حرف زدم، فقط روز خیلی خیلی بدی داشت.
و تو باید... - روز بد؟
روز بد؟
تو برو خونه.
برو خونه!
برید اون‌قدر بزنید تو سر و کله هم تا بمیرد! من اینو نمی‌خوام!
پاول، یه لحظه به حرفم گوش کن. - من می‌خوام...
پاول.
پاول!
من فقط... نمی‌فهمم... چه مرگشونه آخه؟
یکی متلک می‌ندازه، تحقیر می‌کنه، کتک می‌زنه.
و اون یکی...
اون یکی هم فقط اجازه می‌ده این اتفاق بیفته.
یه روز عاشق و معشوق همن.
یه روز دیگه...
حالا اگه من یه غلطی بکنم،
انگار دنیا به آخر رسیده.
اون وقته که باید تنبیهم کنن.
مامان هنوز همون‌جوریه.
همون لعنتیِ...
گه توش، دارم چه زری می‌زنم!
خودمم همون آدم سابقم.
شاید حقم بود.
لعنت بهش!
منم همون عوضیِ سابقم.
حالا تقصیر کیه؟
کی مقصره؟
پل.
دستِ کثیفت رو به من نزن!
تو که اصلاً نمی‌فهمی من چی دارم می‌گم.
تو حتی خودتم نمی‌فهمی! - پل...
پل چی؟ حرف زدن یاد بگیر حیوونِ لعنتی!
پل!
پل...
لعنتی!
سلام! - جاسپر خونه‌ست؟
جاسپر؟ داره هیزم می‌شکنه.
باز چه غلطی کرده؟ - نه نه، کاری نکرده.
منظورم اینه که اون...
یه کاری کرده.
جَس!
نیم ساعت بهم وقت بده.
می‌تونستم سریع‌تر انجامش بدم، ولی تیغه‌ش دیگه کند شده.
چرا...
چرا دیگه با رفیقات نمی‌گردی؟
حالش رو ندارم.
مغزشون هنوز در حد بچه‌س. ترجیح می‌دم یه کار درست و حسابی بکنم.
اوضاع چطوره؟
همه چی تحت کنترله؟
مدرسه هم که داره شروع می‌شه... - آره.
خب، احتمالاً بو لوومون داده.
دفعه‌ی بعد باید یه جای جدید پیدا کنیم.
اسلحه رو خالی کن، منم یه چیزی رو باید خالی کنم.
ساشا، عقلت سر جاشه؟
ساشا، از رو درخت افتادی یا چی؟
آیوار!
اگه این کارو بکنی، کلِ وسیله‌های کوفتیت رو از پنجره می‌ریزم بیرون. می‌شنوی؟!
فکر کردی چه غلطی قراره بشه؟
آخرین باری که ازش خبری شنیدی کی بوده؟
خبر خاصی نیست.
سلام! اومدیم عیادتِ «یوس». یه کادو هم آوردیم.
چه پسرهای گلی.
این اواخر زیاد حرف نمی‌زنه،
ولی مطمئنم می‌تونین یه چیزی از زیر زبونش بکشین بیرون.
یوهانس! رفیقات اومدن.
هی! چطوری؟
نون خشخاشی آوردیم. - چه عالی.
خب، نگاه کن.
روزی سه بار خودشو کثیف می‌کنه.
ولی به عنوان یه مادر تنها، ۲۴ ساعته وقت دارم ازش پرستاری کنم.
خیالی نیست.
غذا دهنش گذاشتن... مشکلی نیست.
کونشو پاک کنم؟ اولش هم به هر حال مجبور بودم همین کارو بکنم.
یوس، عزیزم، یه کم بردار...
نگاه کنین حروم‌زاده‌ها، ببینین با یوهانسِ من چیکار کردین!
اون نون‌ها رو بکنین تو کونتون و اون‌قدر چسب بکشین تا حالتون مثل اون شه!
گمشین کثافتا!
چی... چه بلایی سرت اومده؟
مذاکره.
با کی؟
با رامبو؟ خب؟
کارِ بابات دیگه تمومه. - منظورت چیه؟
کشتیش؟
نه، من با منطق حرف زدم. اون بلد نبود.
چه منطقی؟
حالا باید تقاصِ کاراشو پس بده.
پاشدی رفتی اونجا که فقط کتک بخوری؟
هی، فقط برو داخل.
احمق!
داری چیکار می‌کنی؟ - دستا بالا!
دستا بالا! - یس...
مگه کری مرتیکه؟ دستاتو ببر بالا!
راه بیفت.
کجا داریم می‌ریم؟
همین‌جا.
دستات رو بذار تو با دندونات سفتش کن.
خب، منتظر چی هستی؟ یالا تکون بخور!
سریع‌تر.
به بچه‌ها سپردم که کاری به کارت نداشته باشن.
جاسپر!
لعنتی!
جاسپر، تمومش کن! صدامو می‌شنوی؟
کیرم توش!
جاسپر! می‌شنوی چی می‌گم؟ تمومش کن!
لعنتی! جاسپر!
کمک!
کمکم کنید!
خفه شو!
سلیطه لعنتی! خفه شو!
خفه شو حیوون نفهم! انقدر ناله نکن!
خفه خون بگیر دیگه...
شیرفهم شد؟
فقط خفه شو.
همه می‌فهمن. - آره.
لطفاً منو ببخش بابت... - منم اگه جای تو بودم همین کارو می‌کردم.
ما اونقدرا هم با هم فرقی نداریم.
لااقل با هم غزل خداحافظی رو می‌خونیم.
منظورت چیه... با هم؟
جس.
جس، دست و پامو باز کن بیا حرف بزنیم.
آخه چه حرفی داریم بزنیم؟ هیچی واسه گفتن نمونده.
جس. - چشماتو ببند.
پل، خواهش می‌کنم چشماتو ببند.
خواهش می‌کنم، این کارو بکن!
جاسپر؟
جاسپر! چه خبر شده؟
چرا این موقع شب زنگ زدی؟ - ببخشید.
پل امروز از خونه زد بیرون و هنوز برنگشته.
تعجب کردی؟ اون پسره هر جور حال کنه زندگی می‌کنه.
نمی‌دونم، انگار این دفعه یه جورایی فرق داره.
بیا تا صبح صبر کنیم، باشه؟
آیوار؟
ببخشید، داریم دنبال یه پسری می‌گردیم که غیبش زده.
اسم پل‌ـه، قدش هم ۱۶۳ سانته.
ما که ندیدیمش. - مطمئنی؟
در هر صورت ممنون، مرسی.
سلام! چندتا سوال داشتم. داریم دنبال یه پسر گمشده می‌گردیم.
پل، با قد ۱۶۳ سانت.
شاید دیده باشینش؟ - نه، ما ندیدیمش.
باشه، ممنون.
پل! پل!...
پل غیبش زده.
خبر نداری اون و ساشا معمولاً کجا پلاس می‌شن؟
کی می‌دونه کجاها واسه خودشون ول می‌چرخن.
اگه می‌خواستم بگردم، شاید از راه‌آهن شروع می‌کردم.
فقط همینا رو می‌دونم.
اوکی، دمت گرم!
سلام! من عموی پلم.
چی پیدا کردین؟ - یه دوچرخه اینجا پیدا کردیم.
اینم واسه پله.
وایسا، چیز دیگه‌ای پیدا نکردین؟ - یه کیف هم اونجاست.
بیاین این طرف!
اون از کجا سر درآورد؟ - از اونجا.
پل!
پل! پل!...
فرانک!
آروم باش، سخت نگیر.
بیا، اینجا تکیه بده.
چطوری من...؟ - دو روز بود غیبت زده بود.
کی تو رو به اون درخت بست؟
پل، خیلی مهمه که بگی کی...
خودم این کارو کردم.
مامانت اینجاست. کمک کرد دنبالت بگردیم.
خب، چیزی دستگیرت شد؟
یارو ول‌کن نیست.
اونی که داره ازش محافظت می‌کنه، امیدوارم یه دلیلِ خیلی دندون‌گیر داشته باشه.
ولی دست‌کم به نظر می‌رسه ساشا هیچ نقشی تو این قضیه نداشته.
اون توله‌سگ‌ها اون چلاق رو بی‌خودی لت‌وپار کردن.
جدی‌جدی همه وسیله‌های منو از پنجره پرت کردی بیرون؟
هنوز دارم بهش فکر می‌کنم.
ببینیم چطور خودتو جمع‌وجور می‌کنی.
اون پسره هیچی به پلیس نگفت. تو هم قرار نیست کلمه‌ای حرف بزنی.
تمام روز خونه پیش من بودی. - بله آقا.
صداتو نمی‌شنوم. - بله آقا.
صدات نمیاد!
چرا، پسر؟
خب حالا چی؟
امروز باید برم شهر.
واسه چی؟
باید در مورد پدرت، به پلیس یه گزارشی بدم.
یعنی بعدش دیگه تمومه؟
آره، بعدش دیگه همه‌چی تموم می‌شه.
چرا گذاشتی اون...؟ - همیشه این‌جوری نبود...
خیلی خوبی‌ها تو وجودش هست.
متأسفانه همیشه بروزشون نمی‌ده.
تو قوی هستی، پاول.
تو خیلی از من قوی‌تری.
پاول؟
ممنون که کمک کردی.
تو خونه جاش گذاشتم...
چه مرگته! پاول!
همین الان پاشو! یارو هنوز زنده‌ست!
بیست و پنج دلار به اون بشکه باختم. - گوه نخور!
پس فرانک رو لت‌وپار کردین؟ - دیدی گفتم کار خودشونه!
خب حالا چی؟ دوباره بزنیمش؟
نه! - چی‌چی رو نه؟
خوب گوش کنین - دفعه‌ی بعد که فرانک رو دیدین...
دفعه‌ی بعد که فرانک رو دیدین، روتونو برمی‌گردونین،
میرین پیِ همون چسب‌دماغی کردنتون یا هر کثافت‌کاریِ دیگه‌ای.
کسی به کلاهش دست نمی‌زنه، کسی هم بهش سنگ نمی‌پرونه.
و لعنت بهتون، هیچ‌کس با چوب نمی‌زنتش.
نمی‌فهمم. نقشه‌ی تخمی‌ایه، نه؟
نقشه‌ای در کار نیست.
فرانک...
...رفیقمه.
چه گهی می‌خوری؟ - مگه پاک رَد دادی؟
دست از سر جاسپر هم بردارین.
یارو کلاً اوبی شده. - بیا از اینجا بریم.
آبروریزیه... کونی.
خوش اومدی!
امیدوارم منو ببخشی. برای تینا، از طرف جاسپر.
هی.
کجا داری میری؟
برم یکم هیزم بیارم.
باشه، طوری نیست.
چیزی نیست.
هوی! - سلام، پل!
هر هفته داری قدبلندتر می‌شی.
امیدوارم عموت خوب بهت رسیده باشه.
چه خبره، جین؟ - سلام آیوار، خونه‌ی قشنگی داری.
راستی پل، یه کادوی با تأخیر تو شهر برات دارم.
یه راهنمایی کوچیک؛ می‌تونی این یکی رو امروز همین‌جا بذاری.
چی می‌خوای؟
ببخشید، باید از همین‌جا شروع می‌کردیم.
اومدم امروز پل رو ببرم.
پل، برو وسایلتو جمع کن.
سخت نگیر. عجله‌ای نیست. با عموت خداحافظی کن.
آیوار، نکن...
برو.
آره حتماً، به محض اینکه پسره وسایلش رو جمع کرد.
راستش، نیازی به جمع کردن نیست، پل.
براش چیزای نو می‌خریم. - لعنتی!
نمی‌خوای چیزی بگی؟ - آیوار، تمومش کن.
به تو هیچ ربطی نداره. پل، سوار ماشین شو!
واقعاً فکر کردی این مسخره‌بازیات چیزی رو عوض می‌کنه؟
مغزِ یه ورزشکار... - چی؟
جلوی پل نه! آیوار!
تو دخالت نکن!
بزن دیگه، مرتیکه‌ی معلم ورزشِ دهاتیِ بی‌عرضه.
یالا بزن!
آره، همینه!
آیوار!
تمومش کن.
شنیدی پسرم چی گفت؟
خوبه! یالا بریم. - پل.
پل، خواهش می‌کنم بیا.
من نمیام.
همین‌جا می‌مونم.
می‌خوای همین‌جا بمونی؟
مگه برات کم گذاشتم؟
وقتی دو روز غیبم زده بود کدوم گوری بودی؟
سر کار بودم، داشتم سگ‌دو می‌زدم واسه پول.
تا تو هر کوفتی که من هیچ‌وقت نداشتم رو داشته باشی.
توله‌سگِ نمک‌نشناسِ لعنتی.
بیا.
چیه، تو هم می‌خوای همین‌جا بمونی؟
بیا بازی کنیم!
هی! زود بیا دیگه، بدو!
بچه‌ها، بس کنید!
یالا دیگه!
وایسا! قایقم!
"ارائه شده توسط وب سایت بی سی موویز" WWW.BCMovieZ.COM