‫تقدیم به علاقمندان یوجی یامادا
ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز BcMoviez
‫(به بابا - امروز هم سخت کار کردی)
‫آه من برگشتم...
‫صبح شما بخیر
‫آیا به تازگی کار خودتو تموم کردی؟
‫اما من خسته‌ام
‫خوب، آسان نیست
‫مصرف سوخت واقعی، درآمد عملیاتی درآمد در هر کیلومتر ‫تعداد مسافر (نرخ بارگیری)
‫تو برگشتی
‫برگشتم
‫"تاکسی توکیو"
‫نانا سریع بیا بیرون صبحانه آماده‌ست.
‫اون دیشب تا دیروقت درس خونده ‫تا برای امتحان آماده شه؟
‫بذار بهت بگم، اون شنیده که میتونه با معرفینامه ‫به دبیرستان وابسته به دانشگاه مینگ چنگین بره
‫با معرفینامه بره؟
‫یعنی اگه معرفینانه‌ای باشه ‫مجبور نیست در آزمون ورودی شرکت کنه؟
‫خب واقعا همینطوره...
‫این چیز خوبیه
‫ها؟
‫صبح بخیر
‫اوه نانا
‫شنیدم که میتونی وارد دبیرستان وابسته به دانشگاه موسیقی شانگهای بشی؟
‫تو واقعا قدرتمند هستی
‫بله، اما این یک دبیرستان خصوصیه ‫با هزینه‌های پذیرش و شهریه، همه‌شون خیلی گران هستن.
‫چرا هنوز به این چیزها اهمیت میدی؟
‫اشکالی نداره. اشکالی نداره.
‫این فقط هزینه پذیرشه. بابا حتما راهی برات پیدا میکنه
‫واقعا؟ ‫آره
‫آیا میتونم به توصیه برای پذیرش اقدام کنم؟
‫البته من اینو پوشش میدم
‫عالیه...
‫من خیلی خوشحالم. میرم دوش بگیرم.
‫عالیه
‫هزینه این مدرسه چقدره؟
‫هزینه زیادی داره!
‫بگم هزینه پذیرش و شهریه با هم بیشتر از یک میلیون هست!
‫ها؟
‫و در صورت تایید سهمیه پیشنهادی، ‫اگه در این سال پرداخت نکنیم کافی نیست.
‫باید قبل از پایان سال ارسال بشه
‫حالا می‌بینی نانا خیلی خوشحاله ‫اون‌وقت فقط میتونم به راه حل فکر کنم.
‫ماه آینده معاینه خودرو انجام میشه، درسته؟
‫علاوه بر اجاره
‫همچنین هزینه تمدید قرارداد ۲۰۰۰۰۰ یوان وجود داره که باید هر دو سال یکبار پرداخت بشه.
‫در طول همه‌گیری، آیا همه ما تمامِ پس‌انداز خودمونو مصرف نکرده بودیم؟
‫در نهایت، من فقط میتونم خونه مادربزرگشو در ناگانو بفروشم.
‫واقعا ناراحت کننده‌ست که در مقابل دیگران فقیر به نظر برسی...
‫اما هیچکاری نمیتونیم در موردش انجام بدیم.
‫درسته باباش
‫بیا بعداً در مورد پول صحبت کنیم ...
‫من بالاخره کاملا خوشحالم. چیکار میکنی...
‫پس من میرم
‫آره
‫گفتم...
‫ها؟
‫میتونی قرض پول از خواهر رو متوقف کنی؟ ‫حتی یه مقدارشم کافیه
‫تو واقعا...
‫نانا چرا دیر میکنی!
‫من میرم
‫نانا دامنت خیلی کوتاهه
‫سلام
‫این من هستم. این من هستم. آیا خواب هستی؟
‫خب من راحت خوابیدم
‫بذار بهت بگم، من در واقع چیزی دارم و میخوام ازت کمک بخوام.
‫میشه امروز بعدازظهر برام مهمون بیاری؟
‫باید بدونی که من اخیراً در شیفت نیمه شب کار میکنم.
‫اما اون مشتری سه روز پیش رزرو کرده بود...
‫ببین، میدونی من تازگی کمرمو عمل کردم
‫اوه ندیدی...
‫به هر حال این دو سه روزه نمیتونم حرکت کنم. لطفا
‫این کار بدی نیست.
‫این یک سفر طولانیه و مطمئناً میتونی درآمد زیادی کسب کنی، درسته؟
‫آیا میتونی برای بردن مهمانان به محل شیباماتا در بخش کاتسوشیکا بری؟
‫چه ساعتی؟
‫در مقابل دروازه تیانشان امپراتور چاییو، ساعت یک بعد از ظهر ‫("شیباماتا امپراتور شاکتن" معبد فرقه معروف نیچیرن واقع در بخش کاتسوشیکا، توکیو است)
‫اسم مهمان تاکانو سومیره هست
‫ها؟
‫دوباره بگو
‫خانم تاکانو
‫این "خانم سومیره" هست!
‫لطفا!
‫اوه، من شاش دارم، من شاش دارم ...
‫آه، درد داره، درد داره، درد داره...
‫بذار بهت بگم...
‫حالا حتی برای رفتن به توالت هم باید عذاب بکشم.
‫آه، درد داره، درد داره، درد داره...
‫چه کسی به تو اهمیت میده؟
‫اوه، هزینه پذیرشش ‫و هزینه‌های تحصیل به طرز مسخره‌ای گرانه.
‫بالاخره یک مدرسه خصوصی معتبر هم هست.
‫چقدر هزینه داره؟
‫من هم بی‌خیال بودم. اگه زودتر میدونستم، با دقت بیشتری بررسی میکردم.
‫من ازت میپرسم چقدر میخوای؟ ‫(خواهر بزرگتر)
‫میگن حدود یک میلیون قیمت داره.
‫ها؟
‫نه، البته. من نمیخوام تمام این پول رو بپردازی، خواهر بزرگتر.
‫فقط دویست یا سیصد هزار دلار به عنوان پیش پرداخت به من بده.
‫یک میلیون؟
‫قرارداد خونه‌ای که الان توش زندگی میکنم نیاز به تمدید داره.
‫بعدش تاکسی هم باید بازرسی بشه. ‫همه چیز همزمان شده و من خیلی دستپاچه شدم.
‫اجازه بده بهت بگم، من هم دو فرزند برای بزرگ کردن دارم که هزینه زیادی دارن.
‫آیا میدونی کارمندان محلی چقدر حقوق میگیرن؟
‫نه فقط کمکم کن التماس میکنم...
‫فقط فکر کن برای نانا هست.
‫مگه ما باید مجبورش کنیم که به دبیرستان وابسته به دانشگاه موسیقی بره ‫داری اینکارو بخاطرِ خودش انجام میدی؟
‫بالاخره چه نوع دانشگاه موسیقی؟ ‫اینها مکان‌هایی هستن که فقط بچه‌های خانواده‌های ثروتمند به اونجا میرن.
‫آیا دختران خانواده‌های فقیر نمیتونن به موسیقی مشغول بشن؟
‫این چه مزخرفیه که میگی؟ واضحه که تو هرگز نام کلارینت نانا رو نشنیدی ...
‫منظورم این نبود
‫منظورم اینه که شما یک پدر و یک مادر هستید. ‫با این‌حال اصلاً برنامه‌ای ندارید
‫من فکر میکردم که میخوای یک تجارت تاکسی شخصی راه‌اندازی کنی ‫که باهاش مخالفت میشه
‫هنوز یادت هست؟
‫آهای!
‫من هنوز سرم شلوغه
‫اول تلفن رو قطع میکنم
‫آه، هی، نه...
‫این همه چمدان شماست؟
‫باشه...
‫بعد درو قفل میکنم
‫پس من کلید شما رو براتون نگه میدارم.
‫در عرض یک هفته، یک استاد میاد و اینجا رو تمیز میکنه.
‫البته وقتی زمانش برسه میام اونجا
‫این گواهی حضانت کلید هست
‫تاکسی به سمت دروازه اصلی شاکتن میره، درسته؟
‫کجا زنگ زدی تاکسی؟
‫آه صبر کن...
‫در غیر این صورت، چطور بدون آوردن چمدان به آنجا بری؟
‫اثاثیه شما رو بعدا براتون میفرستم و با پیک براتون ارسال میکنم.
‫(تاریخ و فرهنگ پرورش یافته از زمان‌های قدیم تاکنون بی‌وقفه منتقل شده است - کاتسوشیتا شیباماتا)
‫آه... ‫(تاریخ و فرهنگ پرورش یافته از زمان‌های قدیم تاکنون بی‌وقفه منتقل شده است - کاتسوشیتا شیباماتا)
‫شما همان تاکسی هستید که اینجا رزرو کردیم؟
‫خیلی وقته منتظرت گذاشتم
‫پس اول بار خودتونو ببندین...
‫من میبندم
‫خوب
‫اون تنهائه؟
‫درسته
‫باشه...
‫اگه برات اتفاقی افتاد، لطفا هر زمان که خواستی به من بگو.
‫پس لطفا مواظب خودت باش بعدا میبینمت
‫دیگه خداحافظی نیست
‫حدس میزنم...
‫این آخرین باریه که همدیگه رو می‌بینیم
‫من ازت ممنونم که این مدت ازم مراقبت کردی.
‫آخرین صحنه چیه؟ در مورد چی حرف میزنی؟
‫بیا رانندگی کنیم
‫خوب
‫پس مراقب باش
‫بزودی ببینمت، باشه...
‫باشه...
‫میخوای کجا بری؟
‫وقتی تلفنی رزرو کردم باید همه چیزو واضح توضیح داده باشم.
‫متاسفم، ماشینی که در ابتدا رزرو کردین ‫مشکلی پیش اومد، بنابراین من اومدم برای شما رانندگی کنم.
‫پس گوش نکردی که مرد گفت کجا میره؟
‫متاسفم...
‫هایاما
‫هایاما هست...
‫این هایاما در استان کاناگاوا هست. من اونجا مقدمات دارم.
‫این خیلی فاصله‌ست
‫من باید از توکیو و یوکوهاما رانندگی کنم.
‫خودم اینو میدونم
‫اگه جای نزدیکی بود که ‫نیازی نبود با تاکسی تماس بگیرم.
‫باشه...
‫آدرس خاصی رو میدونی؟
‫آدرس؟
‫اینجا
‫متشکرم
‫میگم راننده...
‫ها؟
‫ببین، با توجه به اینکه مدت‌ها توی این کار بودی ‫میتونی این‌بار صبر و حوصله‌ی بیشتری به خرج بدی؟
‫خیلی متاسفم
‫خوب، باید زمان زیادی طول بکشه تا به هایاما برسیم.
‫میتونی تو ماشین استراحت کنی...
‫اوه، اگه بخوای ‫میتونی یه مدت دراز بکشی...
‫من بهت میگم، ممکنه در واقع خیلی پیر باشم.
‫اما جسم من هنوز اونقدر ضعیف نشده
‫یا اینکه وقتی دیدی مسافری پیرزن هستم ‫کمی ناامید شدی؟
‫نه، نه، نه، چطور ممکنه این اتفاق بیفته؟
‫واقعا؟
‫اینطور نیست
‫بله، واقعاً ناراحت کننده‌ست وقتی افراد پیرتر میشن ...
‫صبح که سطل زباله رو بیرون میارم احساس سنگینی میکنم. ‫اخیراً حتی در دست گرفتن چاقوی آشپزخانه هم احساس سنگینی میکنه.
‫فکر نمیکنم دیگه بتونم تنها زندگی کنم.
‫پس یک مکان خوب در هایاما پیدا کردم ‫من قصد دارم آخر عمرم اونجا باشم
‫پس همچین تصمیمی گرفتی؟
‫بله
‫بنابراین مکان‌های زیادی وجود داره که میخوام ازشون بازدید کنم ‫من میخوام برای آخرین بار نگاه خوبی به توکیو بندازم
‫درک میکنم.
‫پس کجا میخواهی بری؟ ‫فقط به من بگو
‫پس بیا اول به پل کوتوتوی بریم.
‫آیا مکان رو میشناسی؟ این پل روی رودخانه سومیدا هست.
‫من هنوز اینو میدونم
‫پس اول به پل کوتوتوی می‌برمت.
‫پدرم اون موقع روی این پل فوت کرد.
‫با ماشین تصادف کرد؟
‫این چه مزخرفیه که میگی؟
‫به خاطر جنگ بود
‫ها؟
‫اوه...
‫حمله هوایی بزرگ توکیو در ۱۰ مارس، بیستم شووا
‫من فقط پنج سال داشتم
‫هِی دوباره یادم اومد...
‫(آه، حمله هوایی توکیو، الهی که دوست من در آرامش باشد)
‫شیتاماچی به دریایی از شعله‌های آتش تبدیل شد ‫(آه، حمله هوایی توکیو، الهی که دوست من در آرامش باشد)
‫پدرم منو با خودش میبرد
‫بیا با بقیه به سمت آساکوسا فرار کنیم
‫اما در آساکوسا هم دریایی از آتش وجود داشت.
‫آیا همه به این پل کوتوتوی فکر نکرده بودن؟
‫پس هزاران نفر روی پل دور هم جمع شدن ‫همه چیز آشفته شده بود
‫(در ۱۰ مارس، حمله هوایی توکیو آغاز شد، و آتش سوزی در پل یانون رخ داد و بسیاری از مردم را کشت. ‫این بنای یادبود برای یادآوری درد و خاطرات آن سال حفظ میشود)
‫حتی یک جرقه‌ی کوچیک هم اونجا، تبدیل به آتش میشد.
‫موهام سوخته بود و می‌چرخید ‫گریه کردم و فریاد زدم: خیلی داغه، خیلی داغه.
‫پس بابا منو به یکی دیگه سپرد
‫بابام حتما اون موقع خیلی ناراحت بود.
‫در اون زمان فریاد زد: شیائو جین، فرار کن، فرار کن!
‫صداشو تا امروز به وضوح به یاد دارم...
‫تو اون موقع کجا بودی؟
‫نه، من اون زمان وجود نداشتم.
‫این درسته. بالاخره هشتاد سال پیش بود...
‫من خیلی گیج شدم خیلی خجالت‌آوره...
‫گفتم تقاطع بعدی به چپ بپیچ
‫جاده کاملاً باریک. مراقب باش.
‫خوب
‫من اینجا بزرگ شدم
‫وقتی من بچه بودم، اینجا آدم‌های زیادی بودن.
‫الان خیلی از مغازه‌ها شلوغ هستن و چندین سینما وجود داره
‫گفتم یه لحظه صبر کن
‫خوب
‫آه، خیلی مهربون
‫مادرم اون موقع کجا بود؟ ‫پدرم منو تنهایی بزرگ کرد
‫اون زمان یک کافه کوچیک باز کرد
‫سوپ لوبیای آدزوکی یا دلمه؟ ‫قهوه هم بود اون مغازه کوچیک همه چیزو میفروخت.
‫من اون زمان در فروشگاه کمک میکردم
‫گوش میکنی؟
‫ها؟
‫اوه من دارم گوش میدم
‫از داستان جوانی خودت نمیگی؟
‫درسته. بیا بریم جلو.
‫بعدها که کمتر از بیست سال داشتم ‫عاشق پسری شدم
‫اسم اون شخص جینچنگ رونگجی بود
‫طبق گفته اونها، اسمش "کیم یانگ کی" بوده.
‫اون یک کره‌ای بود در ژاپن ‫اون زمان در کارخانه‌ای نزدیک خونه‌ی ما کار میکرد.
‫اون خیلی خوش‌تیپ به نظر میرسید
‫سفیدپوست بود و قدبلند. ‫خیلی خوش‌تیپ بود
‫اون اولین عشق من بود
‫من اون موقع کاملا وسواس داشتم...
‫شیائو جین، چه بلایی سرت اومده؟
‫متاسفم!
‫خیلی وقته منتظر بودی؟
‫مهم نیست
‫این عالیه!
‫راننده، تو عشق اولت چطور بود؟
‫اون شخص چطور بود؟
‫عشق اول؟
‫آره
‫من اینو کاملاً به یاد ندارم.
‫آه، خیلی خسته کننده هستی
‫خجالت میکشی؟
‫بعداً باهاش ازدواج کردی؟
‫ما موفق نشدیم
‫شما عاشق شده بودین؟
‫عمیقاً متاسفم
‫در مورد چی حرف میزنی؟ منظورت این نبود
‫اون زمان گفت که وقتی جنگ کره تمام بشه ‫برای حمایت از بازسازی سرزمین مادری مبارزه میکنه
‫من از قیافه با روحیه‌اش خیلی خوشم میومد.
‫تو اینو میدونی؟
‫اون وقت که ...
‫برای بازگشت و بازسازی سرزمین مادری ‫کره‌ای‌ها در ژاپن حرکت بازگشت رو آغاز کردن
‫("جنبش بازگشت کره ای ها در ژاپن" جنبشی از دهه ۱۹۵۰ تا ۱۹۸۴ بود. ‫حرکت کره‌ای‌های مقیم ژاپن برای بازگشت از ژاپن به کره شمالی در پاسخ به فراخوان کیم ایل سونگ)
‫اون در جنبش شرکت کرد و با قایق از نیگاتا برگشت.
‫من حتی اون زمان به دیدارش رفتم
‫من حتی گریه کردم
‫واقعاً خداحافظی غم‌انگیزی بود
‫اما شیائو جین...
‫اون همنچنان برای من هدیه گذاشت.
‫این یک چیز فوق‌العاده زیباست
‫وای حتی یه هدیه گذاشت...
‫درسته
‫اوه چه هدیه‌ای؟
‫وزنش حدود هفت پوند و پنجاه سانتی متر هست.
‫ها؟
‫به نظرت چیه؟
‫پنجاه سانت؟
‫اون پسر ماست
‫اما شیائو جین از این موضوع خبر نداشت، بنابراین ترک کرد و رفت
‫بعد از اون دیگه در این زندگی همدیگه رو ندیدیم.
‫گفتم حالا کجا بریم؟
‫من قصد دارم از موکوجیما به بزرگراه برم
‫فقط از رفتن به بزرگراه دست بردار.
‫مناظر در بزرگراه خیلی ناآشنا هستن، من نمیخوام
‫اگه وارد بزرگراه نشیم زمان زیادی طول میکشه.
‫افراد مسن وقت زیادی دارن، درسته؟
‫میخوام به این توکیوی نوستالژیک خوب نگاه کنم.
‫کار کردن به عنوان یک راننده تاکسی برای تو آسان نیست.
‫اگرچه از نظر دیگران، این کار بسیار آسانه.
‫اینجوری به من نگاه نکن من هم کاملا آشفته هستم.
‫چطوری باید توضیح بدم؟ زمانیکه مسافر سوار اتوبوس میشه... ‫مسئولیت امنیت زندگیش به پای ماست.
‫آیا با این کار درآمد کسب میکنی؟
‫نمیشه پول زیادی به دست آورد
‫آیا تا به حال به تغییر شغل فکر کردی؟
‫خب...
‫این واقعاً در بسیاری از جاها خیلی دشواره.
‫اما این شغل جنبه خوبی هم داره.
‫هِی، چه جنبه خوبی؟
‫از اونجایی که این یک تاکسی شخصیه، درسته؟ ‫تو میتونی تمام ترتیبات کاریتو، خودت تصمیم بگیری.
‫من کارفرما ندارم، بنابراین نیازی به گرفتن دستور از دیگران ندارم.
‫اگه با یک مسافر مزاحم ملاقات کردی، اگه چیزی نگی اشکالی نداره.
‫اوه، پس میتونی هرچقدر بخوای با من صحبت کنی ‫من واقعا خوش‌شانس هستم
‫یا اینکه پیرزن پرحرفی هستم؟ ‫آیا واقعاً دارم اذیتت میکنم؟
‫چطور ممکنه این اتفاق بیفته؟
‫گفتم وقتی لبخند میزنی واقعا خوش‌تیپ هستی.
‫فقط بیشتر لبخند بزن و دیگه اینقدر خشک و جدی نباش.
‫آه، تو دنیای امروز ‫آیا چیزی ارزش خندیدن داره؟
‫این فقط چیزیه که مردمو عصبانی میکنه.
‫این درسته...
‫من چیزهای زیادی در زندگیم تجربه کردم که مردمو عصبانی میکنه.
‫وای، هنوز هم این برات ممکنه
‫البته که اینطوره
‫آیا فرزند من و شیائوجین به دنیا نیومد؟
‫چه پسربچه‌ی نازی!
‫بعد در کافی شاپ مامانم بودم ‫همزمان کمک میکردم به کار و مراقبت از کودکان
‫دوباره عاشق یکی شدم...
‫خیلی زود اومدم؟
‫همین الان میرم لباسامو عوض کنم بیا داخل و منتظر باش
‫مامان، با آقای اوگاوا قرار گذاشتم که بریم فیلم ببینیم.
‫من غذای این بچه رو به تو میسپارم.
‫شیائویونگ، میتونی برای مراقبت از خونه پیش مادربزرگت بمونی؟
‫آره
‫پس فقط منتظر مامان باش
‫بیا اینجا شیائو جین
‫اون مرد، از پسش برمیاد؟
‫بازم اینو میگی
‫چی میخوای بگی؟
‫نمیتونم بیخیال باشم. بالاخره اگه کسی اینو پخش کنه چه نوع شایعاتی پیش میاد؟ ‫همیشه این زنه که عذاب میکشه...
‫خفه شو
‫خانم...
‫این یوکان یوممورا هست ‫همیشه نمیخواستی اینو بخوری؟
‫وای، آقای اوگاوا، من همیشه باعث زحمت‌تون میشم ‫خیلی ممنون
‫غذا خوردنم تموم شد بررسی کنید
‫خوب
‫گفتم اسمت چیه؟
‫تو گونبی بی‌نام هستی ‫("گونبی بی‌نام" به یک فرد ناشناس اشاره دارد که یک اصطلاح نسبتاً قدیمی‌ست که از دوره ادو نشات گرفته)
‫اینجا کجاست؟
‫روبروی ایستگاه اوئنو
‫بعد از مدتی گپ زدن باهات، کمی احساس تشنگی میکنم.
‫گفتم بیا جایی پیدا کنیم که منظره خوبی داشته باشه ‫کمی چای چطوره؟
‫این نان کاملا خوشمزه‌ست.
‫دختر من اینو دوست داره
‫دختر کوچولوت چند سالشه؟
‫به زودی وقت رفتنش به دبیرستانه
‫وای چه زیباست!
‫آماده میشه برای امتحان بسیار سخت، درسته؟
‫اوه اینم...
‫به نظر میرسه آماده رفتنه. میخواد ‫با معرفینامه به دبیرستان خصوصی مورد علاقه‌ش بره
‫اوه
‫اگه با معرفینامه میره، نیازی به شرکت در آزمون ورودی نداره.
‫وای خیلی عالیه
‫تو دختر با استعدادی هستی
‫آیا این چیز خوبیه ...
‫اما آسون هم نیست
‫این یک دبیرستان خصوصیه، بنابراین هزینه پذیرش و شهریه گرانه.
‫بابا، باید اینکارو برای دختر نازِ خودش انجام بده ‫فقط سخت کار کن
‫بله
‫نگاه کن بابا
‫بابا، اونها کجا هستن؟
‫هِی فرار نکن فرار نکن هی
‫بابا
‫قایق کج شد. تو خیلی سنگینی
‫تو هم میخوای بیای؟ ‫(لطفا احتیاط کنید و مراقب فرزندان خود باشید)
‫من میخوام سوار قایق بشم
‫گفتم سنجو از اینجا دوره؟
‫نه چندان دور ‫اما باید کمی به عقب برگردیم.
‫آره اشکالی نداره
‫جایی که بعداً ازدواج کردم و با پسرم زندگی کردم
‫من ناگهان میخوام نگاهی بندازم ‫میتونی منو ببری اونجا؟
‫البته
‫اینجا چطوره؟ آیا آثاری از گذشته وجود داره؟
‫مادربزرگ وقتی تازه ازدواج کردی...
‫اوه "وقتی پیرزن ازدواج کرد" ‫گفتن این موضوع کمی عجیب به نظر میرسه.
‫اسم من تاکانو سومیره هست
‫راننده اسمت چیه؟
‫کوجی اوسامی
‫تو باید در صف دوم باشی
‫اگه آقای کوجی صدات بزنم اشکالی نداره؟
‫فقط منو خانم سومیره صدا کن
‫می‌فهمم
‫خانم سومیره
‫آره
‫اوه، نه دیگه، نه دیگه
‫واقعاً هیچ اثری از اون زمان وجود نداره.
‫بریم
‫آه، میتونم برم؟
‫آره
‫آخرش، همه خاطرات انسانی ‫خوشحال‌کننده نیستن، پس فراموشش کن.
‫قبلا گفتی که دوباره عاشق یکی شدی، درسته؟
‫پس شما باهم هستین؟
‫ما با هم هستیم...
‫اما در زندگی چطور؟ ‫همیشه اتفاقات غیرمنتظره ای رخ میده.
‫(آپولو ۱۱ فعالیت‌های سطح ماه را تکمیل کرد و پر از سنگ‌های ماه به زمین بازگشت)
‫آهای...
‫پارچه بیار
‫چه اشکالی داره؟
‫اوه اوه…
‫این واقعا...
‫چند بار دیگه باید بهت بگم؟
‫موقع غذا خوردن، بازی نکن.
‫شیائویونگ، سریع از پدرت عذرخواهی کن
‫بابا متاسفم
‫فرزندت نیاز به کنترل دقیق‌تری نسبت به کودکان خانواده‌های عادی داره.
‫کی بهش میگه یه حرامزاده؟
‫هنوز پول این ماه رو نگرفتی...
‫ها؟
‫گفتم میشه کمی بیشتر به من بدی؟
‫من اخیراً پول کافی ندارم ‫شیائونگ باید لباس ورزشی بخره و باید هزینه غذاخوری رو دوباره بدم.
‫هزینه غذاخوری؟
‫خودت باید بفهمی چطوری پول در بیاری
‫اون فرزند توئه، درسته؟
‫چرا اینقدر بی‌احساس حرف میزنی...
‫وقتی ازدواج کردیم به من قول ندادی؟
‫گفتی مثل پسر خودت باهاش رفتار میکنی و خوب دوستش خواهی داشت.
‫آیا حرفت دروغ بود؟
‫صبح بخیر
‫برای پیاده‌روی آهسته بیرون برو
‫واقعا ازت ممنونم که از من مراقبت میکنی.
‫چه بلایی سرت اومده؟
‫مامان خوبه
‫اشکالی نداره. بیا غذا بخوریم
‫تو برگشتی
‫آره
‫یک لیوان آب به من بده
‫بابت امروز صبح خیلی متاسفم
‫من واقعاً نباید با سومیره کوچولوی نازم درگیر میشدم.
‫درد داره؟
‫متاسفم
‫گفتم
‫به من بچه بده
‫بچه‌ای به دنیا بیار که واقعاً متعلق به هر دوی ماست
‫بذار برم
‫شیائویونگ در حال تماشاست
‫متاسفم…
‫بسته
‫تو امشب اینجا بخواب
‫التماس میکنم امروز نه
‫چرا نه؟
‫هنوز نمیدونی؟
‫شیائویونگ، برنج کاری مورد علاقه‌ت به زودی آماده میشه.
‫من میتونم اینو با همون سرعت یک بزرگسال انجام بدم.
‫واقعا؟
‫شیائویونگ، بیا اینجا
‫وقتی نبودم ‫آیا تو وارد این اتاق شدی؟
‫آیا این رکورد منو لمس کردی؟
‫من دست نزدم
‫هنوزم دروغ میگی نگاه کن
‫این اثر انگشت توئه!
‫چه مشکلی پیش اومده؟
‫اون به من دروغ گفت
‫راستشو بگو
‫وارد این اتاق شدی؟
‫توی خونه فقط دو اتاق وجود داره، چیکار کنم؟
‫من نمیخوام غریبه‌ها به اتاق من بیان!
‫باشه باشه متاسفم
‫میگم چرا نمیتونی با این بچه خوب رفتار کنی؟
‫اون فرزند من نیست
‫چرا همچین حرفایی میزنی؟
‫به خاطر درک این وضعیت با من ازدواج نکردی؟
‫همین که اون بچه رو دیدم...
‫مردی که اون موقع دوستش داشتی ‫ظاهرش میاد جلوی چشمان من!
‫چهره‌ی لطیف و دلپسندش!
‫من خودم واقعا چاره‌ای ندارم
‫وقتی بهش نگاه میکنم عصبانی میشم
‫وقتی این بچه بزرگ بشه، بیشتر و بیشتر شبیه پدر واقعی خودش میشه.
‫دست از این حرف زدن بردار
‫گفتم چند بار گفتم!
‫بیا تنهایی بریم مسافرت
‫دوباره باید بگم، خیلی هزینه داره...
‫من فقط میخوام ‫یک زندگی دونفره با تو داشته باشم!
‫پس بچه‌ای به دنیا بیار که مالِ هر دوی ماست...
‫باشه
‫خوشگلِ کوچولو...
‫بچه‌های ما...
‫باشه
‫من در اصل نمیخواستم باهاش سفر کنم.
‫اما از طرفی هم نمیتونستم مانعش بشم
‫چاره‌ای نداشتم جز اینکه بچه رو به مادرم بسپارم ‫تا باهاش به مسافرت برم
‫بنابراین در یک هتل بسیار ارزان اقامت کردیم.
‫کلاً بی‌معنی بود!
‫حالا که اون بچه دیگه با من نیست ‫فقط احساس تنهایی میکنم
‫مادربزرگ
‫مادرت برگشته
‫خوب هستی یا نه؟
‫آره
‫اون چطوره؟ آیا غذای پخته شده توسط مادربزرگ خوشمزه‌ست؟
‫در واقع خیلی خوشمزه نیست
‫تو هرگز نباید اینو به مادربزرگ خودت بگی.
‫از مادر متشکرم بابت کمک به مراقبت از شیائویونگ
‫یک سوغات برای تو
‫چه مشکلی پیش اومده؟
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫اصلاً توجه نکردی؟
‫چی پیدا کردی؟
‫پریروز شیائویونگ رو به حمام بردم
‫در نتیجه کبودی شدیدی روی کمرش دیدم.
‫ندیدی؟
‫چون اخیراً نمیخواد با من دوش بگیره...
‫ازش خواستم حقیقت رو بگه
‫من بهت میگم
‫اون گفت این اوگاوا بود که با خط‌کش کتکش زده.
‫بارها کتک خورده! بارها!
‫اینطور نیست که هیچ مردی وجود نداشته باشه که همسر خودشو کتک بزنه. حتی پدرت هم همینطوره
‫قبلاً هم به همین شکل به من ضربه زده
‫اما اگه با چنین کودک نازنینی اینکارو انجام بده، دچار کبودی میشه.
‫این اصلا عادی نیست
‫این بچه‌ی بیچاره...
‫اون حتی گریه کرد و به من گفت که هرگز نباید اینو به تو بگم ...
‫اما چطور میتونستم چنین چیزی رو بهت نگم؟
‫بیا و میان وعده بخور
‫عجب کیکی!
‫خوش اومدین
‫نه، نگاه نکن!
‫چرا به مادرت نمیگی؟
‫چرا به من نگفتی!
‫میترسی اگه بفهمم ناراحت بشم؟
‫میترسی غمگین بشم و به من نمیگی؟
‫متاسفم
‫مامان هرگز اجازه نمیده این اتفاق دوباره بیفته. دیگه هرگز تکرار نمیشه!
‫در جایی با چنین مناظر زیبایی، من هنوز از چنین چیزهای ناخوشایندی صحبت میکنم
‫من مطمئن هستم که نمیخوای این چیزها رو بشنوی.
‫اشکالی نداره
‫تا زمانیکه احساس خوشبختی کنی ‫مهم نیست این تجربه چقدر دردناک بوده، من بهت گوش خواهم داد
‫متشکرم
‫پس اجازه بده همه این موارد رو بطور کامل بهت بگم
‫آه، تو برگشتی
‫عصر بخیر
‫آیا روحیه خوبی داری؟
‫آره
‫آه خیلی تشنه‌ام
‫هِی یه لیوان آب به من بده
‫میتونم بیام داخل؟
‫تو ترجیح میدی یک نوشیدنی بخوری؟
‫امشب خیلی عجیبه. کاملاً فهمیده هستی.
‫پسرت کجاست؟
‫فردا یکشنبه‌ست. میفرستمش خونه مادربزرگ.
‫بله
‫اون اینجا نیست
‫بیا اینجا
‫باید دنیایی بین ما دو نفر باشه.
‫راستش من از شب اول عروسی شروع کردم...
‫همیشه احساس میکنم اون در اتاق کناریه ‫بی‌حرکت می‌مونم و گوش‌های خودمو صاف به سمت بالا میدم.
‫واقعا؟
‫آره
‫من فکر میکنم که ما هم ممکنه تا آخر عمر پیش مادربزرگش بذاریم.
‫بله…
‫من از مادربزرگش قرص خواب گرفتم
‫در اون زمان قرص‌های خواب‌آور از داروخانه‌ها خریداری میشد. ‫دارو بسیار قدرتمند بود
‫با پیرتر شدن خیلی چیزها رو فراموش میکنم
‫اما اتفاقی که در اون شب افتاد رو به وضوح به یاد دارم ‫انگار همین دیروز بود
‫هیچ وقت تو زندگیم فراموشش نمیکنم
‫خیلی خواب آلودم…
‫فراموشش کن.
‫خفه شو
‫داغ! داغ!
‫خیلی داغ!
‫خب بعدش چی شد؟
‫آیا اون میتونست...
‫در اون زمان احساس میکردم حتی اگه بمیرم هم مهم نیست.
‫در ژاپن اون زمان، شوهران زن و فرزندان خودشونو کتک میزدن ‫همه چیز عادی بود
‫زنان و کودکان مورد ضرب و شتم قرار میگرفتن و فقط میتونستن در سکوت رنج بکشن
‫در اون زمان چیزی به نام "خشونت خانگی" وجود نداشت
‫اون زمان خشونت خانگی اصلاً زمینه‌ی طلاق نبود.
‫اگه فقط منو بزنی، شاید بتونم تحملش کنم
‫اما اون در واقع پسرمو...
‫بچه‌ام شیائویونگ رو باعث شد خیلی رنج بکشه...
‫میدونستم که شیائویونگ رو تا زمانیکه تو خونه ببینه کتک میزنه. ‫تصمیمم گرفتم که هرگز رهاش نکنم!
‫در یک لحظه عصبانیت...
‫اون موقع عقلمو از دست دادم
‫اما باز دوباره ‫مگه من چیکار کردم...
‫"دست‌هایم را تکان میدهم"
‫"لرزان بازمی‌گردم..."
‫"تنها در میان اشک قدم میزنم"
‫چیکار میکنی؟ من مشغول کار هستم
‫ببخشید میشه چند کلمه‌ای صحبت کنیم؟
‫فقط منتظرم باش
‫امروز صبح خیلی خسته بودم و کمی ناراحت بودم ‫بعد همه چیُ روی تو خالی کردم. متاسفم
‫راستش اینو میخوام بگم...
‫میدونم که قصد دارید خونه قدیمی خودتونو در ناگانو بفروشید
‫ولی آیا میتونید کمی بیشتر صبر کنید و بعداً خونه رو بفروشید؟
‫بالاخره اون خونه قدیمی...
‫این فقط نانا هست
‫برای پسردایی‌ و دختردایی‌های نانا
‫اون خونه پر از خاطرات اونها و مادربزرگ و پدربزرگ هست.
‫اگه بفروشیم حتما بچه‌ها ناراحت میشن.
‫بیایید بعد از رسیدن به خونه در این مورد با جزئیات صحبت کنیم.
‫الان ماشین نداری؟
‫نه مسافر گفت میخواد به توالت بره.
‫از کلیسا خواستم که یک توالت قرض بگیره.
‫آیا مسافرت یک زنه؟
‫بله
‫خوشگله؟
‫آره، واقعا فوق‌العاده‌ست!
‫اوه، جوان هست؟
‫هشتاد و پنج ساله
‫بریم
‫نامو آمیتابا...
‫آها اشتباه تلفظش کرد
‫میگم آقای کوجی...
‫ها؟
‫تو و همسرت چطوری از عاشق شدن به ازدواج رسیدید؟
‫خب درسته...
‫چطور با هم آشنا شدیم؟
‫اوه، قبلاً فراموش کرده بودم
‫چطوری اینو میگی؟ گفتم فقط بگو
‫می‌بینی، مگه من تمام خاطرات شرم‌آور قدیمی خودمو به خاطر نمیارم؟ ‫همه چی رو بهت گفتم
‫بخاطر چشماش...
‫به خاطر "عینک"؟
‫نه، منظورم اینه که چشمان زیبایی داره
‫همسرت؟
‫من همون موقع بهش گفتم بذار ازت عکس بگیرم.
‫اون موقع چند ساله بودی؟
‫اون زمان هر دو دبیرستانی بودیم
‫اگه از اینجا شروع نکنی، من از کجا بدونم؟
‫بله، این اولین عشق من در دبیرستان بود.
‫این عالیه. بعدش چی شد؟
‫پدرم یک دوربین نیکون F2 به من داد ‫من کاملاً افتخار میکنم
‫بهش گفتم میخوام از این دوربین استفاده کنم
‫از چشمانت عکس بگیرم ‫بعدش در نمایشگاه جشنواره فرهنگی ثبت نام کنم
‫این فقط یک دلیل قوی داشت، درسته؟
‫فکر میکردم رد کنه
‫اما در واقع گفت بله
‫ما واقعاً در اون زمان عکس‌های زیادی گرفتیم ‫اون همچنین به جزئیات مختلف نورپردازی توجه ویژه‌ای داره.
‫عکس‌های سیاه و سفید و رنگی هم گرفتم.
‫وقتی عکس‌هایی که گرفتمو بهش نشون دادم، ‫اتفاقاً خودشم خوشش اومده بود
‫خوب پس همه چیز از اونجا شروع شد
‫پس اون یک زن زیبا با چشمان زیباست
‫این... ‫اما حالا فقط یک پیرزن معمولیه.
‫چطور میتونی اینطوری حرف بزنی
‫حتی الان تو ‫هنوز دوستش داری، درسته؟
‫خوب، من واقعاً ازش قدردانم.
‫آیا مردی مثل من قابل تحمله؟
‫اون در دوران دبیرستان بسیار محبوب بود
‫معلومه که میتونست مرد بهتری برای ازدواج پیدا کنه...
‫"مرد بهتر" به چه معناست؟
‫آیا به این معنیه که از تو درآمد بیشتری داشته باشه؟
‫بله...
‫اگه اینو به همسرت بگی ‫میدونی چقدر غمگین میشه؟
‫اون باید بزنه زیر گریه...
‫باید با صدای بلند گریه کنه
‫اینطور نیست؟
‫اون تو رو خیلی دوست داره، اونقدر که ‫ترجیح داد فقط با تو ازدواج کنه
‫خودتم مگه همین حس رو نداری؟
‫منظورت از "قدردان" بودن ازش چیه؟
‫تو فقط دوستش داری، درسته؟
‫خب، در واقع همینطوره
‫"در واقع" یعنی چی؟ باید واضح بگی
‫تو میگی دوستش داری
‫بله
‫من دوستش دارم
‫اوه اوه...
‫به چی میخندی
‫اسم این رودخانه چیه؟
‫تاماگاوا
‫آیا این رودخانه تاماست؟
‫آره
‫پس با توکیو خداحافظی میکنیم...
‫یه چیز شیرین بهت میدم
‫ها؟
‫اوه متاسفم
‫بیا
‫راستش اون موقع خیلی دلم یه چیز شیرین میخواست...
‫"اون موقع"؟
‫یعنی در زمان جنگ؟
‫نه
‫زمانی که در زندان بودم
‫من متهم قصد قتل هستم
‫من اون زمان خیلی مشهور شده بودم.
‫روزنامه‌ها و مجلات در سراسر شهر غوغا میکردن.
‫کی گفته منطقه سوخته اون شخص اینقدر خاصه؟
‫از متهم بخواین به جایگاه شاهد بیاد
‫لطفا نام و تاریخ تولد خودتونو ذکر کنید
‫تاکانو سومیره در ۶ آوریل، ۱۵ شووا متولد شدم
‫آیا نام خانوادگیت اوگاوا هست؟
‫من نمیخوام دیگران به من بگن "شیائوجین"!
‫این چیزیه که شما میگین، اما در ثبت نام خانواده‌ات "شیائوجین" هست.
‫پس از دادستان میخوام که کیفرخواست رو بخونه.
‫متهم سومیره اوگاوا، در بعدازظهر ۶ سپتامبر، ۴۴ شووا...
‫چون در اون زمان واکنشی نداشتم، رسانه‌ها به شدت از من انتقاد میکردن.
‫اما افراد زیادی از گروه‌های زنان در خارج از دادگاه حضور داشتن. ‫برای حمایت از من میومدن
‫اون زمان نهضت آزادی زنان هم بود ‫زمانیکه از ایالات متحده به جهان سرایت میکرد
‫این نزدیک به شصت سال پیش بود
‫لطفا اسم خودتو بگو
‫اسم من اوگاوا تاکشی هست
‫گفته میشه متهم توسط تو ‫مورد مشت و لگد واقع شده.
‫و تقریبا هر روز اینکارو انجام میدی.
‫آیا این حقیقت داره؟
‫اصلا اینطور نیست
‫گاهی اوقات دست‌هامو تکان میدم، درسته؟
‫اما پنج سال از ازدواجمان میگذره.
‫یعنی پنج سال
‫اگه واقعاً هر روز اینکارو انجام میدادم ‫آیا میتونستیم پنج سال دوام بیاریم؟
‫الان وضعیت بدنی خودت چطوره؟
‫آیا عواقبی داشت؟
‫آقای اوگاوا، میدونم که صحبت کردن در مورد این موضوع برات سخته.
‫اما لطفا با من همکاری کن و به سوالات صادقانه پاسخ بده.
‫عملکردش به عنوان یک مرد از بین رفته
‫اون نمیتونه بچه‌دار بشه
‫این یک چیز بزرگه که به نفع کل جامعه‌ست!
‫متهم لطفا از صحبت خودداری کن.
‫پس...
‫چطوری قضاوت شدی؟
‫منو مقصر دونستن
‫هر چند شکایت کردم که قصد کشتنشو نداشتم ‫اما دادگاه به رسمیت نشناخت
‫من به اتهام سوء قصد به قتل به ۹ سال محکوم شدم.
‫به نظرت این مدت طولانی بود؟
‫شصت سال پیش بود. ژاپن اون موقع همینطور بود.
‫شصت سال...
‫در واقع، اون دوران همه چیز بد نبود.
‫اون زمان در خیابان روبروی ایستگاه مغازه‌های کوچکی در کنار هم بودن.
‫همیشه موسیقی شادی از بلندگوهای خیابان پخش میشد.
‫در مورد عابران پیاده که در خیابان راه میرفتن، همه بسیار سرزنده بودن.
‫کشور ما اون زمان واقعاً سرزنده بود.
‫تاکسی روبرو... لطفا در تقاطع بعدی به چپ بپیچ و پارک کن.
‫تمام شد...
‫شما علامت مکث رو نادیده گرفتین. لطفا گواهینامه رانندگی خودتون نشون بدین.
‫ها؟
‫خوب ترمز کردم
‫فقط کمی با عجله
‫هردومون دیدیمش
‫عزیزم...
‫تو خیلی دستپاچه شدی، بذار بهشون بگم
‫آقای افسر پلیس
‫بله؟
‫الان در راه بیمارستان هستم. من سکته قلبی کردم.
‫داخل عروق کرونر من ‫یک لوله کوچک به نام "استنت" نصب شده
‫اما حدود یک ساعت پیش ‫قفسه سینه‌ام ناگهان احساس ناراحتی کرد
‫شاید باید فوراً یک جراحی دیگه انجام بدم.
‫آه، این بچه برادرزاده منه
‫اون فردی آرامه، اما یکدفعه وحشت کرد...
‫بعد توجه نکردم و ماشین تندتر رفت.
‫خیلی متاسفم آیا میتونین اینبار با ما کنار بیاین؟
‫فقط به این فکر کنید که زندگی منو نجات میده.
‫حالا که اینطوره، پس چاره‌ای نداریم. ‫لطفا به رانندگی ایمن توجه کنید
‫خیلی متاسفم
‫لطفا مواظب خودتون باشید
‫متشکرم
‫خوشبختانه با یک فرد خوب آشنا شدیم.
‫باشه سریع بریم
‫دیدی چطور فیلم بازی کردم
‫شاید واقعا بتونم بازیگر بشم
‫اما دوباره، چطور جرات میکنی در موردش فکر کنی؟
‫تو هم به دروغ گفتی که چنین عمل خطرناکی انجام دادی
‫من دروغ نگفتم درست بود.
‫ها؟
‫من قبلا به دلیل ناراحتی قلبم جراحی استنت داشتم.
‫تو اینو میدونی، درسته؟ این یک نوع ضربان‌ساز هست.
‫من یک فلزی در این مکان نصب کردم.
‫پس وقتی باتری تمام بشه، مرگ من خواهد بود.
‫نه، دست از این جوک‌ها بردار...
‫اما نگران نباش
‫به نظر میرسه میتونم پنج سال دیگه دوام بیارم.
‫حدس میزنم از پیری بمیرم قبل از اینکه قدرتش تمام بشه...
‫آه، خورشید در حال غروبه
‫سلام بابا؟
‫گفتم الان کجا رانندگی میکنی؟
‫آه یوکوهاما!
‫خیلی خوبه
‫نانا الان مسافر دارم ‫بیا بعداً در موردش صحبت کنیم
‫گفتم وقتی بعد از رسوندن مسافر برمیگردی،
‫بیا به نیشیکیا در موتوماچی بریم و کمی کیک بخریم.
‫ها؟
‫جین وو، اینو میدونی، درسته؟
‫راستی بابا تو هم دوست نداری غذا بخوری؟
‫میدونم، میدونم ‫توقع زیادی نداشته باش، فقط صبر کنی و ببین.
‫خداحافظ، تلفنو قطع میکنم
‫دخترت؟
‫آه بله
‫ببخشید من در حین کار تلفنی هستم.
‫اون کاملاً تو رو به عنوان پدرش دوست داره.
‫نه بابا، الان اینجوریه
‫آره...
‫وقتی بچه‌ها بزرگ میشن والدین خودشونو ترک میکنن.
‫راستی خانم سومیره ‫پسرت چی شد؟
‫همین...
‫وقتی تو زندان رفتی حتما کوچیک بوده.
‫من واقعا نمیخوام در مورد شیائویونگ صحبت کنم ...
‫اما در واقع ...
‫زمانیکه من در زندان بودم اون زنده نبود
‫ها؟
‫آه، متاسفم. تقصیر منه چیزی رو که نباید پرسیدم!
‫اشکالی نداره
‫در واقع، اوایل، مادربزرگش هنوز برای ملاقات با من به زندان میاوردش.
‫اما به تدریج کمتر و کمتر شد.
‫بعد از اینکه وارد دبیرستان شد، فقط گاهی به اینجا میومد. ‫حتی اگه میومد تو چشمام نگاه نمیکرد
‫اون چشم‌ها غمگین به نظر میرسیدن
‫معلومه که تو قلبش از من متنفر بود
‫اما جای تعجب نیست
‫کدوم بچه به مادری افتخار میکنه ‫که اینجوری توی روزنامه‌ها و مجلات معروف شده باشه؟
‫باشه فرقی نمیکنه هر چقدر که میخواد از من متنفر باشه.
‫تا زمانیکه بتونه به خوبی بزرگ بشه، خوبه
‫با دعا و نیایش، ‫زندگی روزمره‌ام رو اینطور پیش میبردم
‫اما وقتی شیائویونگ با دوستانش در حال موتورسواری بود،
‫تصادف کرد و جان خودشو از دست داد
‫و بعدش...
‫مسئول زندان به من گفت ...
‫من میتونم با نگهبان به تشییع جنازه برم.
‫اما چطور میتونستم برم؟
‫زمان‌هایی بود که میخواستم بمیرم
‫اما زندان جائیه که مردم بطور تصادفی نمی‌میرن.
‫رفتم توالت و تنهایی گریه کردم...
‫خیلی غمگین شدم خیلی غمگین...
‫خانم سومیره
‫روبروی ما پل هست.
‫منظورت چیه؟
‫این پل بر روی بندر یوکوهاماست.
‫اوه...
‫به این دلیل که هنوز زنده هستی میتونی این مناظر رو ببینی.
‫خانم سومیره، عالی نیست که نمردی؟
‫بله
‫اگه زنده نبودم نمیتونستم تو رو ملاقات کنم
‫درسته
‫ببین، این یوکوهاماست
‫سلام
‫خانم سومیره تاکانو هستین؟
‫بله، خودم هستم
‫من مدیر مجموعه یِشان هستم. نام خانوادگی من دونگ هست.
‫اوه، من باید حواسم بهتون باشه.
‫قرار گذاشته بودیم امروز قبل از ساعت پنج تشریف بیارید.
‫میتونم بپرسم چه اتفاقی براتون افتاده؟
‫اوه، قراری گذاشتیم؟
‫فراموش کردین؟
‫بله واقعا فراموش کردم
‫اَلو؟
‫گفتم بیا...
‫این...
‫آه، سلام، من اینجا هستم تا تلفنو پاسخ بدم.
‫خیلی متاسفم ما اکنون به سمت میایم.
‫در چه ساعتی میتونین تشریف بیارین؟
‫این احتمالا کمتر از یک ساعت طول میکشه.
‫وقت شام به زودی تمام میشه
‫ها؟
‫نه، نه، نیازی نیست ‫خودمون شام رو تهیه میکنیم...
‫کاش زودتر سرِ این چیزها به توافق می‌رسیدیم،
‫چون برای ما دردسر ایجاد میکنه
‫باشه، باشه، قبل از ساعت هشت یا نه...
‫لطفا قبل از ساعت هشت اینجا باشید
‫خوب فهمیدم
‫اگه برات مقدوره، دوست داری با من شام بخوری؟
‫اوه، منو به شام دعوت میکنی؟
‫من هم کمی گرسنه هستم
‫خیلی خوشحالم
‫باید رفت
‫شام چی بخوریم...
‫میگم آقای کوجی...
‫بله؟
‫تو همچین آقایی هستی!
‫منظورت چیه؟
‫گفتم تو یک جنتلمن هستی
‫ها؟
‫شیوه‌ای که یک مرد گوشت میخوره واقعا خوبه.
‫با نگاه کردن بهت، همسرت احساس میکنه در آشپزی کاملاً موفقه، درسته؟
‫آیا کمی آبجو میل داری؟
‫در واقع، یک چیز وجود دارد که من از ابتدا کمی در موردش کنجکاو بودم.
‫آره
‫ناخن‌هات خیلی قشنگه
‫اوه این؟
‫بله
‫آیا جوینر رو میشناسی؟
‫اسم لوازم آرایشی چیه؟
‫فلورانس جوینره ‫اون یک دونده آمریکایی هست
‫اوه...
‫بسیار باحال و شیک هست
‫روی ناخن‌های بلندش ‫فقط لاک ناخن بسیار روشن پوشونده
‫بعد از اینکه از زندان آزاد شدم چطور؟ ‫پس برای کار به بیمارستانی رفتم که یکی از آشنایانش در اونجا کار میکرد.
‫بعد من در تلویزیون ‫ناخن‌های جوینر رو دیدم
‫بعد فکر کردم، دیر یا زود یک روز ‫خانم‌های ژاپنی هم اینجوری لاک میزنن، درسته؟
‫بنابراین من میخواستم برای تحصیل به آمریکا برم
‫اون زمان، هر وقت بهش فکر می‌کردم ‫بی‌تاب و بی‌قرار میشدم
‫بالاخره یک بلیط یک طرفه خریدم
‫من به ایالات متحده پرواز کردم ‫در حین کار اونجا تحصیل کردم
‫آها، پس شما در ایالات متحده تحصیل کردین؟
‫بله
‫اما که چی؟
‫حالا که به گذشته نگاه میکنم، فکر میکنم اون زمان خیلی بی‌پروا بودم.
‫اگرچه چیزهای دردناک زیادی اونجا وجود داره
‫اما در مقایسه با زندان چیزی نیست...
‫پس به ژاپن برگشتم ‫بعدش این تجارت رو راه‌اندازی کردم
‫حتی برخی میگن من در هنر ناخن پیشگام هستم.
‫خیلی قشنگه
‫میخوام دخترم ببینه
‫چرا دفعه بعد اونو به دیدن من نمیاری؟
‫اونوقت براش انجامش میدم
‫اوه، اون هنوز یک دانش آموز دبیرستانیه.
‫من بهتون کمک میکنم
‫درسته. تو قبلاً گفتی که سهمیه معرفینامه رو گرفته.
‫اما هزینه پذیرش دبیرستان بسیار سخته، درسته؟
‫بالاخره این یک دبیرستان وابسته به دانشگاه موسیقی هست.
‫دختر من هم در کلارینت خیلی خوبه.
‫رویاش پیوستن به اون ارکستر بزرگه
‫و بعد گفت که در آینده ...
‫اون میخواد در یکی از ارکسترهای برجسته اروپا نوازنده کلارینت بشه
‫معمولاً این چیزها رو مثل یک رویا میگه.
‫این خوب نیست؟
‫نه، نه، نه، خانواده ما چطور؟ ‫هیچکس تا به حال به اروپا نرفته ...
‫ناگفته نمونه سفر به اروپا، ما حتی هرگز به داخل کشور سفر نکردیم.
‫تنها زمانیکه بیرون میرم شینشو هست. ‫خانواده همسرم اونجا هستن. خودش اونجا به دنیا اومد و بزرگ شد.
‫هر سال تعطیلات تابستانی ‫دختر من واقعاً مشتاقه به اونجا بره.
‫اونجا جای خوبیه
‫هنوز هم از دور میتونی ببینیش ‫آب و هوای "آلپ" خیره کننده‌ست
‫("آلپ ژاپن" که به نام کوه‌های چوبو هم شناخته میشود، نام جمعی برای سه رشته کوه هستند. ‫شامل کوه‌های هیدا در مرکز، کیسو و کوه‌های آکایشی)
‫در مورد هزینه پذیرش و شهریه دخترت چطور؟ ‫آیا کاری هست که بتونی انجام بدی؟
‫من فقط میتونم برای این راه حل فکر کنم.
‫به هر حال ما هنوز راه حلی پیدا نکردیم.
‫یک دو
‫تولدت مبارک
‫تولدت مبارک پدربزرگ عزیز
‫تولدت مبارک
‫تولدت مبارک!
‫متشکرم. از همه متشکرم.
‫بیا کیک هم بخوریم
‫گفتم بیا بریم کیک فروشی در موتوماچی.
‫برو پاف بخر
‫همونی که دخترت میخواد...
‫هِی، هر چی که گفت شنیدی؟
‫منم میخوام امتحانش کنم
‫نیازی نیست
‫باشه بریم
‫بیا
‫ببخشید خیلی ممنون
‫اوه، و ممنون که منو به شام ​​دعوت کردی. ‫حرفشم نزن
‫وای خیلی وقته...
‫من باید چندین دهه بدون غذا خوردن با یک مرد سپری کرده باشم ‫پس غروب با هم قدم بزنیم
‫اوه، من خیلی افتخار دارم
‫هِی، من امروز در ماشینت نشستم ‫چه روز فوق العاده‌ای بود
‫هنوز یک تاکسی شخصیه.
‫میگم آقای کوجی...
‫ها؟
‫آیا میتونم بازوی تو رو بگیرم؟
‫بفرمایید لطفا
‫متشکرم
‫"یه دختربچه که کفش قرمز پوشیده..."
‫"مردهای غریبه می‌برنش..."
‫"میره دور..."
‫"در اسکله در یوکوهاما"
‫"او سوار قایق شد"
‫این مکان واقعاً دلگیر به نظر میرسه.
‫یک فروشگاه هم وجود نداره
‫ما به زودی میرسیم.
‫اوه، درسته. اون ساختمان واقعاً فوق‌العاده‌ست
‫سلام
‫آیا چیزی اشتباه شده؟
‫شب بخیر سومیره تاکانو اینجاست.
‫ما دیر رسیدیم
‫لطفا یک لحظه صبر کنید
‫خوب
‫واقعا خیلی وقته منتظریم
‫طبق مقررات باید قبل از ساعت پنج مراجعه کنه...
‫اما روی تلفن ‫باید بهتون میگفتم که دیر میایم
‫در آینده باید با افراد زیادی زندگی کنه.
‫اگه قوانین رو رعایت نکنید، برای ما سخت میشه.
‫خب متاسفم
‫این مسئولیت منه
‫من همین الان به خانم سومیره اطلاع میدم. ‫متاسفم که در مورد چمدان شما رو به زحمت ميندازم.
‫خانم سومیره بیا بریم
‫میگم آقای کوجی
‫بله؟
‫آیا میتونم امشب هتلی برای اقامت پیدا کنم؟
‫ها؟
‫چرا چرا؟
‫امروز به این زیبایی ‫نمیخوام به اینجا ختم بشه...
‫دفعه قبل که اومدم اینجا هوا خیلی خوب بود ‫دریای آبی بی‌پایان به نظر میرسید
‫مرغ‌های دریایی در حال پرواز بودن ‫من فکر میکردم واقعاً جای خوبیه
‫اما در شب این مکان بسیار خلوت میشه.
‫نمیشه فردا ظهر برگردیم؟
‫من میتونم احساست در این مورد رو درک کنم.
‫ولی حالا اقامت در هتل غیرممکنه.
‫به هر حال امشب صبور باش ‫فقط همین جا بمون
‫در مورد اینکه بعد از فردا چه باید کرد؟ ‫بهتره تا بعد صبر کنی
‫گفتم، همین الان در یوکوهاما بودیم ‫هتلی که توش غذا خوردیم
‫من میخوام اونجا زندگی کنم
‫منو به اونجا میبری؟ ‫من پول دارم
‫نمیشه رفت نمیشه رفت!
‫از این رفتار بچه‌گانه دست بردار!
‫خوب
‫ببخشید من زیاده‌روی کردم
‫من یک بار هم در عمرم روی این ویلچر ننشستم.
‫شما مجبور نیستید
‫نیازی نیست
‫شب بخیر
‫من هنوز بهت پول ندادم، درسته؟
‫خب...
‫چقدره؟ میخوام با کارت اعتباری پرداخت کنم...
‫گفتم
‫بعداً، میتونی بعداً در مورد پول صحبت کنی.
‫دو روز دیگه من و همسرم به دیدنت میایم. ‫فقط بعنوان تشکر بابت کیک بهش فکر کن. در مورد کرایه که زمانش رسید صحبت خواهیم کرد.
‫آیا واقعاً دوباره به دیدن من میای؟
‫البته که اینکارو میکنم.
‫بالاخره بحث کرایه ماشینه.
‫با همسرت بیا
‫باشه حتما میارمش ببیندت
‫باشه تو برو
‫آه بابا ممنون بابت کیک
‫خیلی خوشمزه!
‫همه چیز گفته شده ‫این همون چیزیه که پیرزن مسافر برای تو خریده؟
‫اوه، همینه ‫پس این مسافر خیلی خوبه.
‫چرا نمیای یه کیک بزنی؟
‫رانندگی در تمام روز ‫باید هزینه زیادی داشته باشه.
‫اما میتونی بدون پرداخت هزینه ماشین برگردی. ‫داری به چی فکر میکنی؟
‫مگه من همه چی رو بهت نگفتم؟
‫به هر حال باید دوباره برم ببینمش. ‫اگه تا اون زمان نتونم وجه ماشین رو دریافت کنم، اشکالی نداره.
‫پس من میرم
‫باشه تو جاده مواظب باش
‫آره
‫قبلاً در مورد وضعیت آسایشگاه در اون زمان بهت گفتم‌
‫اوه پس بیا دو روز دیگه با هم بریم
‫اون همچنین گفت که میخواد تو رو ببینه
‫جای خوبیه، خیلی نزدیک به دریا.
‫چطور میتونم اون وقتِ آزاد رو داشته باشم؟
‫اون پیرزن خیلی جالبیه
‫پرداخت ماشین اون پیرزن یک موضوع پیش پا افتاده نیست.
‫اما ما هزینه بیشتری داریم ‫ما هنوز باید راهی برای حلش پیدا کنیم.
‫من اینو میدونم
‫هزینه پذیرش نانا؟
‫این فقط هزینه پذیرش نیست.
‫هزینه بازرسی خودرو در ماه آینده ‫هزینه تمدید خانه و دو ماه اجاره هم وجود داره.
‫من تصمیم گرفتم که میخوام خونه قدیمی در شینشو رو بفروشم
‫نه...
‫من هم با تلفن خواهرمو قانع کردم
‫با تلفن گریه کرد ‫گفت خاطرات مادرم همینجوری داره از بین میره
‫اینو به نانا گفتی؟
‫هنوز نگفتم خیلی رقت‌انگیزه طاقت گفتنشو ندارم
‫تو چه مشکلی داری؟ ‫خانواده ما در حال حاضر چیزی بزرگ رو تجربه میکنه.
‫مهم نیست که اون شخص چقدر جالب بوده ‫اما چرا بدون پرداخت هزینه سفر برگشتی...
‫ببخشید ببخشید اشتباه کردم
‫به هر حال باید اول کیک‌ها رو بخوری...
‫به دریا نگاه کن
‫چه جای عالی!
‫سلام
‫اسم من اوسامی هست. من اینجا هستم تا با خانم سومیره تاکانو ملاقات کنم.
‫میشه لطفا دوباره بفرمایید؟
‫خب، من اینجا هستم تا خانم سومیره تاکانو رو ببینم.
‫لطفا یک لحظه صبر کنید
‫لطفا وارد بشین
‫سلام
‫برای دیدن خانم تاکانو اینجا هستید؟
‫بله
‫ایشون تقریبا یک هفته پیش مراجعه کرد
‫که اینطور...
‫نمیدونین؟
‫نمیدونین چی؟
‫خانم سومیره تاکانو...
‫اون دیروز درگذشت
‫اما یک هفته پیش به اینجا آوردمش.
‫اینجا سوار تاکسی شدم.
‫اون موقع خیلی خوب بود
‫با توجه به سوابق، به نظر میرسید که یک بیماری قلبی بسیار جدی داره.
‫به نظر رسید دیروز یک حمله قلبی ناگهانی داشته.
‫راستی اون گواهی پزشکی...
‫بله
‫دیروز اینجا واقعا بد بود. ماشین‌های پلیس اومدن.
‫شماره اتاق خانم تاکانو چنده؟
‫اما اتاقش خالیه...
‫باشه فقط بهم بگو
‫من میخوام با همسرم ملاقات کنه
‫اون برای من خیلی مهمه!
‫قرار گذاشتیم که همسرمو برای دیدنش بیارم. خواهش میکنم.
‫هِی بیا...
‫اتاق ۳۱۹ در طبقه سوم ...
‫۳۱۹ بریم
‫الان دیگه کسی نیست!
‫آقا!
‫به چیزیکه پیرزن در مورد بیماری قلبی بهت گفت گوش ندادی؟
‫اوه این چطور ممکنه...
‫معلوم بود اون زمان حالش خوب بود
‫ها؟
‫بذار ببینم...
‫آه، متاسفم ‫شما آقای کوجی اوسامی هستید؟
‫خودم هستم
‫آیا شما راننده تاکسی هستید؟
‫درسته
‫الان میتونم ببینمتون
‫این کاریه که من انجام میدم
‫در واقع، چندی پیش با شما در چاییو آشنا شدم.
‫مرحوم خانم تاکانو نامه‌ای گذاشتن
‫گیرنده نامه شمائید و الان نزد من هست.
‫اگر وقت دارین ‫میتونین بعداً به دفتر من بیاین؟
‫(دفتر دبیر قضایی آبه ‫قاضی قضایی سیچیرو آبه)
‫("دبیر قضایی" یک کار حقوقی منحصر به فرد در ژاپن است. ‫تمرکز بر ثبت املاک و مشاغل، دفتر امور حقوقی و تولید اسناد دادگاه و غیره)
‫واقعا کار اشتباهی کردم...
‫چه کار اشتباهی کردی؟
‫اون شب، خانم سومیره، اون پیرزن ‫گفت که میخواد در هتلی در یوکوهاما بمونه
‫اما من که تمام روز باهاش موندم ‫من واقعا خسته شده بودم
‫بهش گفتم نمیتونم ببرمش ‫من خیلی تند رفتار کردم و بهش اجازه ندادم.
‫من اینکارو درست انجام ندادم.
‫من باید خواسته‌های خودشو دنبال میکردم ...
‫آیا میتونم ابتدا هویت شما رو تأیید کنم؟
‫گواهینامه رانندگی مشکلی نداره؟
‫البته
‫همین
‫پس نامه خانم تاکانو رو به شما میدم.
‫ضمناً این وصیت نامه‌ای هست که به امضای خانم تاکانو رسیده.
‫میتونم اینجا بخونمش؟
‫البته
‫به راننده مهربان و مورد علاقه‌ام: ‫آقای کوجی
‫"وقتی این نامه را میخوانی"
‫"من باید دیگر زنده نباشم ‫فکر کردن به این موضوع کمی عجیب است"
‫"اما حقیقت دارد"
‫"با توجه به شرایط جسمانی فعلی‌ام ‫وقتی قلبم می‌ایستد تعجبی ندارد"
‫"من میخواستم همسر محبوبت را ملاقات کنم ‫با دختر خیلی دوست داشتنی شما"
‫"اما شاید دیگر وقت ندارم"
‫"بنابراین من این نامه را می‌نویسم"
‫"چیزی که می‌خواهم بگویم ‫درباره روزی‌ست که در تاکسی‌ات گذراندم"
‫"آخرین روز شاد زندگی من بود"
‫"من زنی هستم با سابقه سوء قصد به قتل."
‫"که شخصیت بسیار سختی دارد و به مردان نزدیک نمیشود."
‫"تو مرا با ملایمت پذیرفتی"
‫"ممنون آقای کوجی"
‫"سالن ناخنی که در زمان حیاتم مالک آن بودم"
‫"پول کمی پشت سر گذاشته"
‫"اما الان دیگر نیازی به پول ندارم"
‫"اما برای تو و خانواده‌ات ‫این پول باید بسیار مورد نیاز باشد"
‫پول را در چک بانکی نقد کردم
‫"فقط از این پول استفاده کنید."
‫"تمام خانواده خودت را برای سفر به اروپا میبری"
‫"دخترت را به کنسرت ببر ‫به آن موزیک فوق العاده گوش کن"
‫"عزیزم، سریع به این نگاه کن"
‫"ده‌ها، صدها، هزاران..."
‫نه...
‫باشه، باشه اول بشینید نامه رو بخونید.
‫"یه چیزی هست که یادم رفت بگم کرایه تاکسی اون روز"
‫"میتونی از اینجا برداریش"
‫من واقعاً میخواهم شما را ببینم ‫"بخاطر همین این نامه را مینویسم"
‫"خداحافظ آقای کوجی"
‫"خداحافظ راننده مورد علاقه من"
‫"نوشته شده در یک شب زیبای مهتابی"
‫"- سومیره تاکانو"
ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز BcMoviez
‫"شب خیلی آرامی بود"
‫"به سرعت چراغ کنار پنجره را خاموش کردم"
‫"پری‌های افسانه هم بی سر و صدا آمدند"
‫"به آرامی به من و تو لبخند میزدند"
‫"چون این شبی بود فقط مال من و تو"
‫"شب خیلی آرامی بود"
‫"دلم هم به خواب رفت"
‫"آرزو کردم به نور ستاره‌های دور"
‫"دوباره او را در خواب ببینم"
‫"این شب، سرزمینِ خیال ماست"
‫"شبِ سرزمین رویاها..."