« ارائه شده توسط سایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.
فیلم داره شروع می‌شه!
همگی، هیس، هیس، خفه!
تو، اون ته، با اون قیافه ضایع‌ت
و اون تی‌شرت اجق‌وجقت.
تو هم صدات درنیاد.
خب، پس می‌خواید یه قصه بشنوید، آره؟
باشه! یکی بود، یکی نبود...
صبر کن، نه! این یکی رو قبلاً شنیدیم.
در جهانی که... آره، این خوبه.
با میلیون‌ها و میلیاردها بچه!
وقتی به یه سن خاصی می‌رسن،
همه‌شون یه تجربه مشترک دارن.
دندوناشون می‌افته!
ها-ها!
اما با اون دندونه چیکار می‌کنن؟
شب می‌ذارنش زیر بالششون.
بعدش، یه اتفاق جادویی می‌افته.
یه پری کوچولو میاد توی خونه،
بچه‌ای که خوابیده رو پیدا می‌کنه،
بالش رو می‌زنه کنار،
و دندون رو با طلا عوض می‌کنه.
اما آخه چرا؟ چرا این کار رو می‌کنن؟
فکر کنم...
وایسا، وایسا، وایسا، صبر کن، صبر کن، صبر کن.
ون کجاست؟ کسی پسر منو ندیده؟
اووه!
سلام بابا.
فلدسپار، و...
بازم داری از چوبِ توسِ من استفاده می‌کنی.
ببخشید دیر کردم.
می‌دونی این کارت چه ریختی از من می‌سازه؟
مدیر کل آموزش پری دندون،
اون‌وقت پسرِ خودم جیم می‌زنه که بره سوارِ
اون قراضه‌ی چرخ‌دارِ مسخره‌ش بشه!
اوه نه، تخته‌م!
در هر صورت، تو بال داری.
اگه تا حالا نفهمیدی، پری‌ها پرواز می‌کنن، نه اینکه قل بخورن.
و اگه تو هم نفهمیدی، بالم سوراخه.
پس زیاد آیرودینامیک نیستم.
تو همیشه یه بهانه‌ای تو آستینت داری.
داری از کلاس جیم می‌زنی.
خب، فقط روز آخرِ آموزشِ پری دندون رو نرفتم.
ولی همون اراجیفِ همیشگی بود که
میلیون‌ها بار بهم گفتی، مگه نه؟
اون اراجیف مهم‌ترین بخشِ کاره.
درکِ گذشته‌ست که باعث می‌شه آینده‌مون موفقیت‌آمیز باشه.
دنیای ما بر پایه‌ی یه سیستمِ هم‌بستگی بنا شده.
ما به طلای گابلین‌ها نیاز داریم
تا بدیمش به آدم‌زادها.
در عوض، ما به گابلین‌ها گَردِ پری می‌دیم.
هر غلطی که لازم باشه می‌کنن تا طلاها رو جور کنن.
و البته، دندونای این آدما،
بین بقیه‌ی موجوداتی که بهشون کمک می‌کنیم،
چیزیه که باهاش گرد پری می‌سازیم، که قدرت جادومون رو نشون می‌ده.
می‌خوام معدن‌های گابلین‌ها رو ببینم.
وقتی نوبتت شد که واگن‌های طلا رو جابه‌جا کنی، می‌بینی.
اونجا چیزی واسه دیدن نداره.
تا حالا خودت تو رفتی؟
پری‌ها هیچ‌وقت وارد معدن‌ها نمی‌شن، ابداً.
اونجا پر از کثافت و وحشته، و ما نمی‌خوایم...
تعادلِ متقابلی که با اون موجوداتِ لجن داریم رو به‌هم بزنیم.
در ضمن، ما رو زمین زندگی می‌کنیم.
اونجاست که جادومون جون می‌گیره.
ایول!
ها-ها!
تازه تراشیدن این یکی رو تموم کردم.
چوب سیبه، هان؟ خوشم اومد.
داشتی جادوت رو تمرین می‌کردی؟
واسه اینکه یه کار درست و حسابی بکنم،
لازمه برام یه عصا مثل مال خودت بسازی.
یه باور غلطِ عامیانه‌ست.
عصا مثل خودکاره، گردِ پری هم مثل جوهر.
اینا با هم فقط یه ابزار ساده‌ان که واسه نشون دادن جادو استفاده می‌شن.
اووه! اوه، اوه! وای! اوه! وای! اوه!
تنها چیزی که یه عصا نیاز داره یه پریِ کله‌گنده و قویه که بتونه ازش کار بکشه.
من قوی‌ام.
بیشتر از اون چیزی که فکر می‌کنی؛ مهارت هم داری.
فقط کاش ازشون استفاده‌ی بهتری می‌کردی.
«ونیر»، امشب شبِ مهمیه.
مطمئنی آماده‌ای که ادامه بدی
و این سنتِ قدیمیِ پریِ دندون بودن رو حفظ کنی؟
البته.
کاش جادو می‌تونست این خردکنِ منو ردیف کنه.
جادو می‌تونه درستش کنه.
باید یاد بگیری بهش اعتماد کنی.
باشه، باشه بابا.
حتماً واسه شام خونه باش.
هی بابا، شاید امشب بتونی کمک کنی اینو تعمیرش کنم.
حمله عنکبوتی!
هرچی بیشتر دست‌وپا بزنی، بیشتر تو تار گیر می‌کنی!
یه سوالِ یهویی! حالا چیکار می‌کنی؟
«بارکل»، ولش کن بره!
بوی توتِ سمی میدی!
اوه!
خب، واسه امشب هیجان نداری؟
نه واقعاً. یعنی همه‌اش همینه؟
از این به بعد فقط باید دندون شیری جمع کنیم،
تا آخر عمرمون؟
هیچ‌کدومِ اینا برام جذاب نیست.
من که اصلاً هیچ‌وقت از جادو استفاده نمی‌کنم.
باید انجامش بدی. خیلی به کارت می‌آد.
مشکوکه.
می‌خوای یه چیز خیلی عجیب بدونی؟
چرا پریا نمی‌رن توی معدن گابلین‌ها؟
مثلاً به هم وابسته‌ایم،
ولی حتی نمی‌دونیم چه شکلی‌ان!
-نفرت‌انگیز. -زشت. کثیف.
دزدن.
-کشته‌مرده‌ی طلا. -وحشی.
-پشت دستای پشمالو. -اصلاً از تو معدنشون جُم نمی‌خورن.
-زگیلایی به اندازه‌ی گردو. -بوی تخم‌مرغ گندیده می‌دن.
اصلاً هیچ‌کدومتون تا حالا یه گابلین دیده؟
تا حالا؟
دقیقاً منظورم همینه.
زبون‌بسته لختِ مادرزاد بود.
اوه اوه. روز گندی داشتی؟
هنوز وقت هست که از اینم گندتر بشه.
آره، با بابات حرف زدم. بازم شکسته؟
به خاطر اینه که داشتم از چوب غان استفاده می‌کردم.
یه چوبی می‌خوام که بیشتر جُون داشته باشه. بابا پیشنهاد داده از افرا استفاده کنم.
می‌دونی، شاید این یه نشانه‌ست.
وقتشه پاتو از زمین بکنی
و بری توی ابرا.
مامان، من می‌تونم پرواز کنم.
آره؟ پس بپای.
دیدی؟
من فقط با اون خردکن خودم بیشتر حال می‌کنم.
عزیزم، تو یه استعداد جادویی خاص داری.
و اگه قدر استعدادت رو بدونی،
اونم هواتو داره.
شاید فقط یه ذره جادو لازم داشته باشه.
بیا بیرون واسه شام.
مواظب باش، ون.
می‌دونی بابات چقدر واسه اینا عرق ریخته.
اینا خیلی پرقدرتن.
همیشه گیجم می‌کنن.
قدرتمنده، ولی جادویی نیست؟
چون جادوی یه پری از درونش سرچشمه می‌گیره.
بالاخره پیداش می‌کنی.
یالا دیگه، جادو...
عمل کن!
ون؟
همه چی ردیفه؟
از مهارت‌هات استفاده کن تا خونه‌های درست رو هدف بگیری.
نشانه‌های اصلی رو یادت نره.
اسباب‌بازی، دوچرخه، ترامپولین،
پاکت‌های خالی آب‌میوه.
این نشانه‌ها معمولاً آدم رو صاف می‌برن سراغ بچه‌های مورد نظر.
و یادت باشه که همیشه هوای وسایلت رو داشته باشی.
و از همه مهم‌تر؟
-حواست به عنکبوتا باشه! -حواست به عنکبوتا باشه!
همه آماده‌اید؟
سکه‌هاتونو جمع کنید!
یه چیزی برات دارم.
بابام اولین شبی که زدم بیرون یه چوب‌دستیِ خیلی خفن بهم داد.
حالا من دارم یکی به تو میدم. روسفیدم کن پسرم.
ناامیدت نمی‌کنم.
بزن بریم! بال‌ها آماده!
از پسش برمیای.
آخ!
اوه!
هی!
نه، نه!
اوه نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه!
وایسا!
یا خدا!
سلام.
هی، حالت خوبه؟
سلام؟
بچه‌ها، چه بلایی سرتون اومد؟
یه گربه افتاد دنبالم.
یه گربه‌ی گنده. گنده و ترسناک.
این که دندون نیست!
این که قرص نعناست!
رکب خوردم.
اِ، ون کجاست؟
بچه‌ها، یه چیزی دیدم...
دندونت کو؟
گیرم نیومد.
سکه چی شد؟
از دستم افتاد، ولی گوش کن...
چوب جادوییت کو؟
لابد گمش کردم! ولی وایسا، یه دلیل خوب دارم.
نگو گربه.
نگو نعنا.
یه گابلین دیدم. فکر کنم.
یه آدم مشکوک دیدم، یه جورایی...
یه لباس فوق‌پیشرفته تنش بود، داشت دندونمو می‌دزدید.
منم افتادم دنبالش.
یه دختر بود.
پاش گیر کرد و افتاد، بعد کلاهخودش دراومد،
بعد صورتشو دیدم، خیلی خوشگل بود.
- خوشگل؟ - گابلین نبود.
- لباس پیشرفته؟ - گابلین نبود.
کلاهخودش تو دستام بود.
دارم بهت می‌گم، تا حالا چیزی شبیهش ندیده بودم.
کلی چراغ و دکمه و از این‌جور چیزا داشت.
آهان، بعدش هم با کوه حرف زدم...
خب حالا این کلاهخود کجاست؟
آه، راستش... گذاشتمش همون‌جا.
مال من نبود.
گندی که امشب بالا آوردین واقعاً مایه ننگه.
یا شاید هم من معلم آشغالی بودم؟
- نه قربان. - نه قربان.
پس فردا شب می‌خوام دندونِ تک‌تکتون...
کفِ دستم باشه.
حالت خوبه، ون؟
مامان!
شنیدم دیشب اوضاع ردیف پیش نرفته.
اوه، نه بابا.
اتفاقاً خیلی هم معرکه بود.
منظورم اینه که واسه شب اول عالی بود
و کلی چیز یاد گرفتم.
ولی امشب بهتر عمل می‌کنم.
حتماً همین‌طوره.
ولی دفعه بعد یه خالی‌بندیِ باورکردنی‌تر سر هم کن.
جن‌های خوشگلی که لباس‌های فوق‌پیشرفته تنشونه؟
یکم زیادی تخیلی نیست؟
محال بود جن باشه!
مگه پشتِ دستاش پشمالو بود؟
نه، دارم بهت میگم!
اصلاً اون‌طوری که تو فکر می‌کنی نبود.
هر چی تو بگی. هر چقدر می‌خوای چرت‌وپرت بگو.
دروغ نمیگم!
به هر حال دیگه واقعاً فرقی نمی‌کنه.
هنوز که دندونی گیرت نیومده، یه سکه طلا هم که به باد دادی و...
آره، راست می‌گی!
اصلاً باورم نمی‌شه اون چوب جادویی خفن بابات رو گم کردی.
آره ون، اون یه چوب خاص بود.
ایول! دمت گرم فلورا.
امشب می‌خوام دوتا دندون کاسب شم! بدون قرص نعنا!
هوم.
ون.
آره، ساده‌ست ولی کار رو راه می‌ندازه.
خب بچه‌ها، می‌خوام امشب سایه به سایه‌ی هم باشین.
صبر کن، چی؟ آخه من...
نگران نباش داداش. هوای همه‌چی رو داریم.
بال‌ها آماده!
می‌دونی، خودتم وقتی جوون‌تر بودی درست مثل ون بودی.
منم دقیقاً از همین می‌ترسم.
رکورد بیشترین دندون جمع‌شده توی یه شب، هفته.
می‌خوام اون رکورد رو بشکنم و بشم خفن‌ترین فرشته دندونِ تاریخ.
حتی بهتر از «فلاستونِ خشمگین».
نظرت چیه؟
اِ... اِ... ون؟
ون؟
ون؟ ون؟
ون، کدوم گوری رفتی؟
ون!
ون، کدوم گوری رفتی؟
پسر، اگه صدامو می‌شنوی مثل من داد بزن!
ون!
هان؟
باورم نمیشه.
این ننگ رو چطوری قراره از خودم پاک کنم؟
هرچی بیشتر دست‌وپا بزنی...
...این تار بیشتر بهت می‌چسبه.
تو... تو دیگه چه موجودی هستی؟
کی؟ روپی. چی؟ ترول.
ترول؟ عمراً.
ترول‌ها مثلاً قراره گنده و وحشی باشن.
روپی گنده و وحشیه.
باید لری، پسرخاله‌ی روپی رو ببینی.
اون واقعاً وحشتناکه.
پس روپی، آره؟
همیشه اینطوری سوم‌شخص از خودت حرف می‌زنی؟
همیشه.
چطوری اینجا گیر افتادی؟
روپی داشت زاغ‌سیاه عنکبوت‌ها رو چوب می‌زد، پاش روی گِلِ جنگ سُرید،
سقوط کرد و تو این تار اسیر شد.
حالا روپی اینجا گیر افتاده!
تو... یه پسرِ پری‌زادی؟
آره، همین‌طوره.
از اون جادویِ پری‌زادی‌ت استفاده کن و روپی رو آزاد کن!
جادو هیچ‌وقت اون‌جایی که باید، به دادم نمی‌رسه.
چیه؟ می‌خوای خوراکِ عنکبوت‌ها بشی؟
همین الان از جادوت استفاده کن!
«روپی» رو آزاد کن!
نمی‌تونم.
می‌تونی! تمرکز کن بچه‌پری!
جادو تو خونِته!
از اون چوب‌دستی‌ت استفاده کن و «روپی» رو خلاص کن!
باشه، باشه. یه تستی می‌کنم.
دیدی؟
«روپی» همیشه شنیده بود که پری‌ها تنبلن.
حالا «روپی» می‌فهمه واسه چی.
هی، ما تنبل نیستیم!
پس بیشتر تمرکز کن!
عنکبوت‌ها دارن می‌رسن! زود باش!
تمرکز کن بچه‌پری! باور داشته باش!
باشه، حله.
جادوت داره جواب می‌ده! ادامه بده!
نه! چرا ول کردی؟
یه فکرِ بهتر دارم. دستم به چاقوت می‌رسه.
آره، فکرِ خوبیه. عجله کن.
ایول!
«روپی» ازت ممنونه، ولی ما باید...
چاکریم!
فرار کن!
اووه، فست‌فود! معرکه‌ست!
کجایی رفیقِ پریم؟
انگار با بال‌هات به مشکل خوردی.
نمی‌تونی تا ابد قایم بشی.
بازم که تویی؟
تو «روپی» رو نجات دادی.
حالا روپی یه جون بهت بدهکاره.
اوه، نیازی نیست!
هوم.
مطمئنم تو هم اگه بودی همین کارو می‌کردی.
اگه فقط آدرس ورودیِ
کوهِ گابلین‌ها رو بهم بدی، اونوقت...
بی‌حساب می‌شیم.
کافی نیست!
روپی جبران می‌کنه و نجاتت می‌ده، بچه پری!
اسمم «وَن»ـه.
باشه، ون.
ترول‌ها همیشه بدهی‌شون رو صاف می‌کنن.
می‌خوای بری کوه؟ دنبالِ روپی بیا.
اوهوم. هوم. اوهوم.
خب، می‌خوای با این‌همه خرت‌وپرت چیکار کنی؟
روپی داره اسلحه می‌سازه.
ترول‌ها جنگجوهای کله‌گنده‌ای هستن.
آره، حتماً.
ترول‌ها خطرناک‌ترین موجوداتِ عالم‌ان.
چه جادویی باشه، چه نباشه.
غار گابلین‌ها درست همون جلوئه.
هیس. تماشا کن.
زمان‌بندی ترول‌ها حرف نداره.
آخه چطوری؟
هیس. روپی گفت خفه شو.
نگاه کن. عجب زمان‌بندی دقیقی.
اوه‌وه!
خب، بساطتون رو جمع کنید. حالا دیگه بریم.
واستا، واستا، واستا، واستا.
هنوز نه. پس گابلین‌ها کدوم گورین؟
کسی گابلین‌ها رو نمی‌بینه. اونا هیچ‌وقت بیرون نمیان!
این که خوبه.
روپی شنیده که اونا خیلی نِکبت و حال‌به‌هم‌زنن.
اوه، جدی؟
و خطرناک، درست مثل عنکبوت‌ها،
ولی بدتر از همه، مثل ترول‌ها.
خطرناک؟
جدی می‌گی؟ ترول‌ها؟
آخه تو که خیلی فسقلی و جیگری.
اون عنکبوته هم که مثل آب خوردن گرفتت.
هیچ‌وقت به موهای یه ترول دست نزن!
ای بابا!
خیلی خطرناکه.
باشه، گرفتم. ورودی دیگه‌ای هم هست؟
صبر کن! یکی داره میاد.
اون وسایلمو...
من رفتم.
نه! اگه جونتو دوست داری تکون نخور.
منظورت چیه؟
افسانه‌ها میگن «کوه طلا»
کارِ دستِ طبیعت نیست،
بلکه کارِ یه جادوگر باستانیه که طلسم انداخت
رو سرِ دزدا و پری‌های بدذات.
بال‌ها و جادوشونو ازشون گرفت، زشتشون کرد،
و تبدیلشون کرد به گابلین‌های وحشتناک،
و مجبورشون کرد شب و روز طلا استخراج کنن
تا همیشه چشمشون تو چشمِ بازتابِ
قیافه‌های کریه و لجن‌شون باشه!
این گلِ خوبیه. روپی گِل دوست داره.
روپی از پری‌های دندون خوشش نمیاد.
زود باش. حتماً همین دور و براست.
پریِ زرنگ.
هوم.
همچین پریِ زرنگی هم نیست.
اوه!
اینجا چه غلطی می‌کنی؟ ورودِ پری‌ها ممنوعه!
اوم، آره.
می‌دونم، ولی اومدم وسایلمو پس بگیرم.
بهتره خودتو قایم کنی!
هی جما، چی دستته؟
بازم از اون آزمایش‌های علمیِ بچه‌خرخونیته؟
اگه بهت بگم هم حالی‌ت نمی‌شه، راکی.
آره، اون‌وقت منم باید تأیید کنم.
این مال منه.
اوهو!
تا حالا یه پریِ زنده ندیده بودم.
اووه!
فکر می‌کردم الان باید برق بزنی،
با اون گَردِ جادوت ما رو به عطسه بندازی.
اووه، پس جادوی مسخره‌ت چی شد، پری‌خانوم؟
اگه نری، یه جادویی نشونت می‌دم که کیف کنی.
جدی؟ خب بنال ببینیم.
منم می‌خوام ببینم.
حالا چوب‌دستیِ این یارو کجاست؟
جادوتو نشونمون بده!
جادوی یه پری از درونش میاد.
- ایول. - نگران نباش.
اه، داره چه‌کار می‌کنه؟
اووه!
زود باش. لعنتی، کار کن دیگه.
نمی‌تونه، عرضه نداره.
شانس آوردی چوب‌دستیم همراهم نیست!
خیلی شانس آوردی!
هه، همین که پری هستی خودش به اندازه کافی نکبت هست.
حالا دیگه یه پریِ بی‌عرضه‌ای هستی که جادو نداره.
اون سوراخ روی بالت چیه؟
خیلی گنده‌ست.
پسر، اصلاً می‌تونی بپری؟
عین دونات شده.
آه، نگرفتم چی شد.
سوراخ‌سوراخی.
این‌طرف! این‌طرف! گرف... اوه!
جَستیم.
پسرا، پسرا، آروم باشید.
نگران نباش. هواتو دارم.
هوی.
همیشه این قِناسی رو...
توی این ابزارِ پروازت داشتی؟
داری چه غلطی می‌کنی؟ چی؟
همون سوراخِ روی بالت رو می‌گم.
آه، آره. یه‌جور ماه‌گرفتگیه.
یعنی باهاش به دنیا اومدم.
چه کار کردی؟
یه وصله از لجنِ حلزون و تار عنکبوت بهش چسبوندم.
سعی کن بپری!
اممم...
چیزی شده؟
خب، وقتی رسیدم اینجا هم این وامونده کار نمی‌کرد.
یه پری که نمی‌تونه بپره.
من می‌تونم پرواز کنم.
اندام‌های پروازی پریا ممکنه
به نبود نور طبیعی حساس باشن.
آه! جالبه.
نمی‌تونی فقط بهشون بگی بال؟ از این اسکیتم خوشت میاد؟
اسکیت؟ خودت ساختیش؟
آره که ساختم.
واسه تخته‌اش از چوب غان استفاده کردم،
از پیچک الجزایری هم واسه اتصالاتش،
ماسه فلدسپار شکل‌داده‌شده واسه محورها،
و از بلوط هم واسه چرخ‌ها.
اوه! باورم نمی‌شه!
منظورم اینه که، نمی‌دونستم گابلین‌ها این‌قدر...
باهوشن؟
خب، آره.
همیشه شنیده بودم که بی‌سواد، بدعنق و ریخت‌نحس هستن،
و همین‌طور بدبو.
من نه ریخت‌نحسم نه بدبو.
نه، تو دقیقاً برعکسشی.
ولی شنیده بودم که گابلین‌ها دزد هم هستن.
ما دزد نیستیم!
تو دندون منو دزدیدی!
مال تو نبود.
در ضمن، من عادلانه با سکه طلا طاقش زدم،
همون‌طوری که رسمه.
اسکیت‌بورد و چوب‌دستی‌مو دزدیدی.
پیداشون کردم، ول شده بودن.
اون تارهای عنکبوتی که باهاش بال‌هامو درست کردی چی؟
اگه بخوای می‌تونم بازشون کنم.
نه، نه، خوبه. ازش خوشم می‌آد.
ممنون.
خواهش می‌کنم.
واسه یه پری خیلی مؤدبی.
اسمت جِماست؟
آره.
وَن. اسم من وَن‌ـه.
وَن. به شهر گابلین‌ها خوش اومدی.
خب، اینا همه‌ش چیه؟
دارم از دندون‌ها استفاده می‌کنم تا یه داروی خوراکی بسازم
واسه حساسیت‌مون به نور طبیعی.
گابلین‌ها تو نور دووم نمی‌آرن.
پس فکر می‌کنی واسه یه پری برعکس اینه؟
واسه پریدن به نور نیاز داریم؟
منطقی به نظر می‌آد.
وگرنه چرا بال‌هات کار نمی‌کنن؟
هی، بلدی بخونی؟
البته. دست نزن.
داشتم فقط، می‌دونی، امتحان می‌کردم.
این تو چیه؟
اوه، از این خوشت می‌آد.
یه وسیله‌ی رانشیه.
کارش تقریباً تمومه.
فقط باید حساب‌وکتاب نسبت مواد سوختیِ پیشرانه رو دربیارم
و...
...یه روزی، بالاخره می‌تونم پرواز کنم.
این رو از یه پری بشنو، پرواز اون‌قدرها هم که می‌گن مالی نیست.
کجا دلت می‌خواد پرواز کنی؟
فقط می‌خوام همه‌جا رو بگردم.
زمین، دریا، آسمون.
شاید حتی یه روزی برم توی دلِ کیهان.
اون دیگه واقعاً رویایی می‌شه.
زیاد از جادوگری استفاده می‌کنی؟
منظورت جادوئه؟ نه واقعاً.
یعنی، امتحانش کردم.
ولی خداییش، زیاد توی این کارا خوب نیستم.
با جادو چه کارایی می‌تونی بکنی؟
جابه‌جا کردن چیزای کوچیک.
پرتاب شوک الکتریکی.
کمک به گیاه‌ها و حشره‌ها. مثلاً قراره چیزِ مفیدی باشه.
اگه توی جادو اون‌قدرها هم اوستا نیستی،
پس چرا تهدید کردی که ازش استفاده می‌کنی
اونم روی «راکی» و رفقاش؟
عجب راهِ عجیبی واسه تشکر کردنه،
اونم واسه وقتی که جونت رو نجات دادم.
منظورت چیه؟ من نجاتت دادم!
جما؟
وای نه! مامان بابام!
باید قایم شی!
همون‌جا بمون، شرو. نذار بیاد بیرون!
جما، چی شده؟
فقط یکم داغ کردم.
این زایده‌های آیرودینامیک دیگه چیه؟
ببخشید.
می‌دونم نباید می‌ذاشتم یه پری بیاد تو—
آهان، بال‌های پری! حالا فهمیدم.
آه، آره، منظورم اینه که اینا بال‌های پرین.
آخ!
اصلاً چرا داری واسه پریا نمودار می‌کشی؟
می‌دونی که این رو-زمینی‌ها تنبلن و همش یه حس...
طلبکاری و خودبرتربینی دارن.
چی؟
تازه شایدم هاری داشته باشن.
اوه عزیزم، اینا فقط شایعه‌ست.
نمی‌دونم.
به نظر من که پریا یه جورایی بامزه‌ان.
اه، اینجا چقدر بازار شامه.
واقعاً دلمون می‌خواست انرژی‌ت رو صرفِ...
یه کار درست و حسابی می‌کردی.
مثلاً تجهیزات استخراج بهینه‌تر؟
آره، دقیقاً.
دوا درمون‌های جادویی واسه طاقت آوردن زیر نور آفتاب
و احتمال پرواز کردن گابلین‌ها
اصلاً شدنی نیستن.
خب، شاید یه چیزایی باشه که بتونیم از پریا یاد بگیریم.
یادت میاد چه بلایی سر مادربزرگت اومد؟
اونم بدجوری کلید کرده بود روی دندون که باعث شد...
باعث شد غیبش بزنه. آره، می‌دونم.
ولی مطمئنم پریا هیچ دخالتی تو اون قضیه نداشتن.
یه تعادلی برقراره که نباید به همش بزنیم.
خیلی خب، اون فقط یه نوجوونه اوروم.
بیخیالِ منبر رفتن شو. بذار یه کم راحت باشه.
لطفاً اینجا رو جمع و جور کن، باشه؟
شاید حق با اوناست.
داری شوخی می‌کنی؟
اگه می‌خوای اولین گابلین فضایی باشی،
باید به تلاشت ادامه بدی.
بهتره قبل از اینکه یکی دیگه پیدات کنه، از اینجا جیم بزنیم.
باید تغییر چهره بدی.
ایول!
تا حالا این‌همه طلا یک‌جا ندیده بودم.
گرد پریِ شما واسه ما گابلین‌ها خیلی حیاتیه.
انرژی کل شهر ما رو تأمین می‌کنه و اجازه میده که
به عملیات استخراج‌مون ادامه بدیم.
این یه...
یه سیستمِ وابستگیِ متقابله.
باشه.
حالا می‌ریم باشگاه. امروز روزِ پاست.
همیشه می‌تونم یکی دیگه بسازم.
همه در مورد گابلین‌ها سخت در اشتباهن.
ما اکثراً خوش‌ذاتیم. اکثراً.
تیغ‌زنِ پول‌پرست.
اونجا توی آزمایشگاه، اون حرفایی که به ننه بابات زدی راست بود؟
اینکه... فکر می‌کردی بعضی از پریا ممکنه تودل‌برو باشن؟
گابلین‌ها به این معروفن که حقیقت رو می‌پیچونن،
هر از گاهی.
ولی باید اعتراف کنم، انگار ما هم کلی تصورات غلط داریم
در مورد پری‌های دندون.
آره بابا، نگو که دلم خونه.
خب، آخه شما فکر می‌کنین دندونِ تک‌تک بچه‌ها مال شماست.
حرف حساب زدی، ولی ما تنبل نیستیم!
هوم.
واقعاً جربزه و اراده از خودت نشون دادی
موقعی که سعی داشتی دندونم رو پس بگیری.
در ضمن، ما هاری هم نداریم!
اونو دیگه زمان مشخص می‌کنه.
چه حس معرکه‌ای باید باشه
پیدا کردنِ نیمه‌ی گمشده‌ت.
مطمئنم مالِ تو هم یه جایی توی همین کوهه.
دمت گرم.
فکر کنم راه رو اشتباه پیچیدیم.
اون حرفایی که بابات در مورد مامان‌بزرگت زد...
ما بهش می‌گفتیم جی‌جی.
حقیقت داره؟
می‌خوام یه جای آخرو نشونت بدم.
بیا.
اینجا پاتوق موردعلاقه جی‌جی بود.
اینجا معرکه‌ست!
همین‌طوره.
گابلین‌ها دیگه پاشون رو توی این افلاک‌نما نمی‌ذارن
چون تکنولوژیش دیگه عهد بوقیه.
تازه، انگار به همون موندن
توی دل خاک راضی‌ان.
آغاز زمان و جهان هستی...
این جی‌جیه.
اون آخرین مدیر این‌جا بود.
...همچنین سرآغاز تاریخ گابلین‌هاست.
این موضوع میون ستاره‌های صورت فلکیِ
«طلای گریگور» نشون داده شده،
که عمدتاً توی نیم‌کره شمالی دیده می‌شه،
چون یه صورت فلکی دورقطبیه،
به همراه یه الگوی ستاره‌ای که تازه کشف شده
به اسم «پرواز پری دندون».
عاشق کشف کردن بود.
معلومه که اشتیاقش به تو ارث رسیده.
می‌فهمم چرا.
یه روزی، بالاخره همه‌اش رو به چشم می‌بینم.
اوه! این واقعیه؟
به نظرم که واقعیت داره.
این عکس کجا گرفته شده؟
معماش همینه. هیچ‌ احدی نمی‌دونه.
می‌گن یه جای خاص پیدا کرده بوده
که توش پر از رازهای گذشته بوده.
اما قبل از اینکه بتونه لو بده، غیبش زد،
قبل اینکه جای دقیقش رو به کسی بگه.
زمستون سخت، خیلی از موجودات رو آواره کرد
به سمت کوهستان «مولار»،
از جمله یه دهکده از ترول‌ها
و یه لشکر از عنکبوت‌های درنده.
این آخرین کادویی بود که بهم داد.
شبیه بالای یه قلبه. شاید اون نصفه دیگه‌اش دست خودش بوده؟
به عنوان مدیر آسمان‌نما، می‌خوام ازتون تشکر کنم
که تشریف آوردید و تشویقتون کنم که به جستجو ادامه بدید.
در ضمن، ایمانتون رو از دست ندید!
نمایش تمومه. بزن بریم.
اگه بدون دندون برگردی، بابات شاکی نمی‌شه؟
شاید.
ولی شرط می‌بندم اگه چوبدستیش رو پس بدم، خر می‌شه و بیخیال می‌شه.
خب، حالا کی دزده؟
شاید آزمایش‌هات فقط به یه ذره گردِ پری احتیاج داشته باشه.
جدی؟ همه‌ی اینا واسه منه؟
اگه سوختِ جادومون اینه، پس شاید به دردِ تو هم بخوره.
ایمانت رو از دست نده دیگه، نه؟
میشه خوردش؟
آره بابا! ما این گَرد رو رو همه‌چی می‌ریزیم.
فقط حواست باشه، توش پشم و پیلِ حشره و این‌جور آشغال‌ها هست.
می‌تونیم... به نظرت... خب، شاید بشه که...
اوه، من... من کلی کار سرم ریخته.
خوشحال شدم دوباره دیدمت.
به سلامت، ون.
حشره؟ پشم حشره؟ جدی میگی؟
حرف بدی زدم؟
اه.
آره، بزن بر بدن، ما رو همه‌چی می‌ریزیمش.
وای! دمش گرم، واقعاً بالَم رو ردیف کرد!
آره، خودشه!
خیلی خب، خیلی خب. ببینم چه کاره‌ای.
اوهوو!
اوه!
پشم و پیلِ حشره و این بساط‌ها.
هی!
امیدوارم یه دندون پشتِ سرت قایم کرده باشی.
یه دندون؟
بذار برات توضیح بدم.
خلاصه، یه ترولِ کوچولویِ بامزه به اسم «روپی» رو دیدم،
که منو برد به «کوه طلا»
بعدش از یه تونل مخفی رد شدم،
رفتم توی شهر گابلین‌ها، اونجا با جما آشنا شدم،
همون دختر گابلینی که دیروز بهت گفتم.
اصلاً باورت نمیشه، ولی اون بالم رو درست کرد.
می‌بینی؟
بعدش همه‌جای شهرِ
وحشتناک پیشرفته‌شون رو بهم نشون داد
و همین‌طور این آسمون‌نمای خیلی باحال رو.
بسه دیگه!
بارکل تمام شب رو دنبالت گشت،
ترسیده بود که نکنه خوراکِ یه عنکبوت شده باشی!
دیگه از ماموریت‌ها می‌ذارمت کنار.
میری توی واحد فرآوری کار می‌کنی،
و حق نداری پاتو از سرزمین پریا بذاری بیرون،
تا اطلاع ثانوی.
همگی مرخصید.
پیداش کردی.
امیدوارم از این به بعد بهتر ازش مراقبت کنی.
زیادی تند رفتم؟
می‌دونیم ون کله‌شقه، ولی آدمِ کلک‌باز و دروغگویی نیست.
اما یه گابلین؟
یه فرشته دندون؟
هیس! مامان بابام می‌شنون!
واسه چی دنبالت راه افتاده بود؟
اه! نکنه استاکره؟
نه، خب، آخه اون دندونی که دنبالش بود رو من کش رفتم.
و اون اسکیت‌بوردِ اختراعیِ عجق‌وجقش رو.
و عصای جادوییِ باباش رو.
در هر صورت، خیلی جیگره.
خفن هم هست. اعتمادبه‌نفس از سر و کولش می‌باره.
گفتم چقدر جیگره؟
واسه یه فرشته‌ی دندون عجیبه.
این اصلاً شدنی نیست.
اون فقط یه پریه.
عمراً اگه خوشگل بوده باشه.
لابد یه وردی، جادویی چیزی روت خونده...
که فکر کنی اون...
اوه، واو، چه ردیف و خفنه!
منظورت اینه که برق‌برقیه.
آره، منم همین رو گفتم.
ترکیبات طبیعیِ گردِ پری لابد باعثِ...
واکنش پی‌اچ با کریستال‌های هیدروکسی‌آپاتیتِ...
مینای دندون شده.
می‌خوام برم تمرینِ راکی رو تو باشگاهِ گُلدی ببینم.
امروز روزِ پائه. میای؟
اه، ولی آره.
هر چی باشه از همجوشیِ منیزیم هیجان‌انگیزتره.
- ناراحت نشویا، جِم. - نه بابا، خیالی نیست.
جواب داد!
باید هر طور شده گردِ بیشتری ردیف کنم.
خب، بریم ببینیم چی می‌شه.
هوم، مزه نعنا می‌ده.
ایول.
گابلین‌ها روی زمین؟
اوه، عجب خبر دهن‌پرکنیه!
بازم داری دزدی می‌کنی؟
اگه تلاش واسه پیشرفت علم
جرم حساب می‌شه،
من گناهمو با کمال میل قبول می‌کنم.
راهش انداختی!
فقط یه ذره جادو لازم داشت.
♪ سرنوشت درست همون‌جاست ♪
♪ تمام احتمالات ♪
هی، نور خورشید روت اثر نداره!
همش به خاطر گرد پریِ توئه.
واقعاً باید جادو رو بیشتر باور کنی.
♪ داره می‌آد که چشماتو باز کنه ♪
ایول، پس واقعاً می‌تونی بپری!
به خاطر این وصله‌ی توئه.
و این یکی هیچ ربطی به جادو نداشت.
♪ دو تا دنیا یکی می‌شن ♪
♪ درخشان‌تر از طلوع خورشید ♪
♪ اوه، آرزو کن و قلبت رو سفت بچسب ♪
♪ با هم دنبال ستاره‌ها می‌ریم ♪
♪ پاها جدا از زمین و سر توی ابرها ♪
♪ اون پایین زیبایی‌هایی واسه دیدن هست ♪
♪ دل به دریا زدن، مثل پر کشیدن با یه دعا واسه رفتن ♪
♪ وقتشه از پیله‌ی قدیمیت بیای بیرون، خودِ قدیمیت ♪
♪ و یه ذره جادو رو حس کنی ♪
♪ مثلِ اون رویِ جسورت، شجاعتی که تو وجودته ♪
♪ گاهی اوقات باور داشتن تنها چیزیه که نیاز داریم ♪
♪ واسه رنگِ واقعیت دادن به یه رویا ♪
♪ وقتشه بزنی به یه راهِ جدید، یه مسیر نو ♪
♪ هوایِ بینِ ما ♪
♪ این راهِ درستیه، یه راهِ صد در صدی ♪
♪ هیچی نمی‌تونه جلوتو بگیره ♪
♪ که امشب تمامِ خودتو رو نکنی ♪
♪ پس اوج بگیر ♪
♪ اوه ♪
♪ وقتشه از پیله‌ی قدیمیت بیای بیرون، خودِ قدیمیت ♪
♪ و یه ذره جادو رو حس کنی ♪
♪ مثلِ اون رویِ جسورت، شجاعتی که تو وجودته ♪
♪ گاهی باور داشتن یعنی... ♪
خب، چی سرِ اون «خداحافظ وَن» اومد؟
میوکاردِ قلب، هر چی دلش بخواد همونه.
میو-چی‌چیِ تو؟
قلب. میوکارد یعنی قلب.
آهان، افتاد.
♪ هیچی نمی‌تونه جلوتو بگیره ♪
♪ که امشب تمامِ خودتو رو نکنی ♪
♪ پس پرواز کن ♪
یه روزی بالاخره می‌گیرمت!
شام من کو، وبستر؟
شرمنده‌ام ملکه مورتینا، امروز دست خالی اومدم.
پس خودتو می‌خورم.
می‌دونم... می‌دونم دست خالی اومدم،
ولی یه خبر دست‌اول براتون دارم!
درباره‌ی گابلین‌هاست!
گابلین‌ها؟
اونا الان دیگه می‌تونن روزها هم راه برن!
مطمئنی؟
بله، با همین چشم‌های خودم دیدم!
پس یکی‌شونو برام بیار!
خیلی وقته دلم لک زده واسه مزه‌شون.
بله، ملکه من.
این آخرین فرصتته، وبستر.
اگه یه بار دیگه ناامیدم کنی
واقعاً منو بیوه می‌کنی.
ولش کنید.
گابلین‌ها!
موجودات مفلوک، کُندذهن و احمق...
که همیشه سعی می‌کنن سرک بکشن به جاهایی که بهشون ربطی نداره.
شاید اگه بتونم یه جوری جریان هوا رو تنظیم کنم
توی محفظه احتراق،
و این‌طوری یه تاخیر دوره‌ای توی احتراق ایجاد کنم،
اون‌وقت زمان واکنش مستقیم مربوط می‌شه
به اضافه کردنِ گردِ پری،
تا نسبتِ انرژی بالانس بشه.
منظورت اینه که باید سوخت رو بهتر قاطی کنی
تا بتونی بیشتر بپری؟
می‌دونستم حالیت می‌شه.
اوم، جما، گوشات رو ببین؟
اه!
حالا اثر معجون هم داره می‌پره!
طاقت بیار! فعلاً همین‌طوری باید بسازیم.
خواهش می‌کنم عجله کن، ون.
باورم نمی‌شه معجون هم انقدر زود پرید.
واسه همینه به جادو اعتماد ندارم. اصلاً اعتباری بهش نیست.
اینا همون...
همون نقاشی‌هایی نیست که پشت سر «جی‌جی» بود
توی کتاب تاریخش!
اون اینجا بوده!
فرار کن، ون!
روپی، نه!
روپی تو رو از دست این گابلین نجات می‌ده!
اه! ای ترولِ فسقلیِ کثافت!
روپی، نه! بس کن!
اوه، نه، کور خوندی!
وایسا!
اوه، نه. روپی!
روپی مرده؟
نه رفیق.
اصلاً فکرشو نمی‌کردم.
منم همین‌طور.
تو با یه غول رفیقی؟
بی‌خیال بابا، خیلی بانمکه.
انگار همین‌طوره.
هیچ‌وقت به موهای یه غول دست نزن.
حله.
بابت این گِل و شُل شرمنده، روپی یه زندگی به من بدهکاره.
کلاً مایه غافلگیری هستی، ون.
اینجا چه غلطی می‌کنی، روپی؟
روپی این غار رو به‌خاطر صدای آرامش‌بخش آبشارش دوست داره.
روپی سال‌هاست که پاش به اینجا باز شده.
می‌تونم نورت رو قرض بگیرم؟
می‌تونی بهش اعتماد کنی.
خارق‌العاده‌ست!
پسر! اینا همه‌ش یعنی چی؟
ساده‌ست.
پری‌ها و گابلین‌ها دارن با هم دست‌یکی می‌کنن.
جی‌جی داشت راست می‌گفت!
آه، روپی به این نقاشی‌های مسخره‌ی توی غار اعتماد نداره.
چرا؟
چون اصلاً سر و ته ندارن.
جما. خوبی؟
آره، حرف زیادی برا فکر کردن هست.
الانه که شب بشه.
عنکبوتا دارن می‌رسن.
جما، باید راه بیفتیم.
روپی راهو بهت نشون میده.
خیلیا این سوال براشون پیش میاد که،
«یه عنکبوت روپی رو می‌خوره؟»
آره، ولی چیزی که یه عنکبوت باید نگرانش باشه اینه که،
«روپی یه عنکبوتو می‌خوره؟»
جوابش بازم مثبته. روپی می‌خورتش.
نظرت چیه ننه باباهامون با هم روبرو بشن؟
بابای من قاطی می‌کنه.
واسه منم همین‌طور.
ولی این یه فرصته که دنیامونو عوض کنیم.
بهش فکر کن.
این‌که پریا و گابلین‌ها با هم رفیق بشن.
و ترول‌ها؟
ترول‌ها هم می‌تونن رفیق باشن؟
حتماً روپی. فکر خوبیه.
خوبه.
گابلین‌ها و پریا به محافظتِ ترول‌ها نیاز دارن.
درسته.
آهان، غار گابلین‌ها همین جلوئه.
خب، پس با خانواده‌ت حرف می‌زنی؟
این تنها راهیه که بتونیم راحت همدیگه رو ببینیم.
جما، فقط می‌خواستم بگم که واقعاً از... خوشم می‌آد...
خب؟
از، ام، جت‌پکت!
می‌بینمت.
بی‌خیال، ون!
جت‌پک؟ جدی می‌گی؟
توی اون موقعیت عالی، این تنها چیزی بود که به ذهنت رسید؟
روپی کپ کرده.
چرا هر وقت تو این‌طراف می‌پلکی، همه‌چی گند می‌خوره توش؟
غول‌ها هم مخ‌زنی‌شون از تو بهتره.
این چوب خوبیه.
اوم، یه پری، یه گابلین...
...و یه غول؟
اوه، از غذای پشمالو خوشم نمی‌آد.
این کمیک اصلاً خنده‌دار نیست!
-صبر کن، صبر کن، صبر کن! -بذار توضیح بدم.
جوابم منفیه!
فقط یه قراره.
مسخره‌بازی راه انداختی؟
مگه نشنیدی همین الان چی گفتم؟
درباره‌ی نقاشی‌های غار؟
درباره‌ی جی‌جی؟
واقعیه! قبلاً با هم کار می‌کردیم!
تازه، خیلی هم باحال و رفیق‌بازن.
و می‌تونیم کلی چیز از تکنولوژی‌شون یاد بگیریم.
ولی فکر نکنم ایده خوبی باشه.
ما یه سنتی داریم که باید پاش وایسیم.
اگه سنت برات مهمه،
پس باید چیزی رو که پیدا کردیم ببینی.
این بهت ثابت می‌کنه که تمام این مدت حق با جی‌جی بود.
باشه.
می‌ریم.
ولی اگه هاری گرفتم...
یا اگه بی‌ادبی کردن...
دمت گرم، دمت گرم! نه بابا، طوری نمیشه!
قول می‌دم آدم باشن!
ما رو نپیچونید! ما هم می‌خوایم این گابلین‌ها رو ببینیم!
هی، ما هم داریم می‌ایم!
شنیدم پسرای پری خیلی خفنن.
منظورت اینه که مامانی‌ان.
آره، همینو گفتم دیگه.
همون‌جا بود.
همون‌جاست. پشتِ این همه...
تخته‌سنگ‌های داغون.
منظورت آواره؟
آره، همینو گفتم دیگه.
مگه قرار نبود گابلین‌ها معدنچی‌های خفنی باشن؟
شاید بتونی این گندکاری رو حفاری کنی.
البته.
اوه، وایسا، کلنگم رو تو اون یکی لباسم جا گذاشتم.
بوی تمشک می‌دی.
دمت گرم.
نمی‌خوای از جادوت استفاده کنی؟
ما گابلین‌ها تو کارِ جابه‌جا کردن کوه نیستیم.
خب، این دقیقاً همون‌جاییه که داریم می‌ریم.
برگشت به کوهستان.
حداقل می‌دونی جای یه گابلین کجاست.
هه‌، پری‌های ازخودراضی.
به امید دیدار، گابلین‌ها.
از دیدنت خوشحال شدم.
آره، شاید توی یه موقعیت دیگه.
توی یه زمان دیگه.
بریم؟
یه لحظه بهشون فرصت بده.
درسته.
باورم نمی‌شه.
نه، نه، نه. ایمانت رو از دست نده.
بیا فرار کنیم.
کجا بریم؟
هر جایی.
نمی‌خوام بقیه‌ی عمرم رو دندون بچه جمع کنم.
بیا آزادانه پرواز کنیم!
یادته اولین بار کجا همدیگه رو دیدیم؟
فردا شب. همون‌جا می‌بینمت.
بزن بریم.
این یه ماجراجوییه!
خیله‌خب، آره، پسره بانمکه، ولی جما،
جدی نشستی قشنگ به ته‌وبالای این قضیه فکر کنی؟
این یه ایده‌ی افتضاحه!
مطمئنم رسم و رسوم فرشته‌ی دندون بدون منم دووم میاره.
اصلاً حالیته این دنیا چقدر درندشته؟
نه، راستش نمی‌دونیم.
باید یه سری به آسمون‌نما بزنی.
و هردوتون با کمال میل بارِ دندونای منو جابه‌جا می‌کنید.
تو که هیچ‌وقت دندونی جابه‌جا نکردی.
دقیقاً منظورم همینه.
ولی تکلیفِ زنده موندن توی نور چی می‌شه؟
تو که درمونی نداری!
راستش چیزی نمونده که پیداش کنم.
شرو، نه!
« ارائه شده توسط سایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.
خودشه!
چی 'خودشه'؟
درمون!
همین الان یه راهی به سرم زد و باید برم تستش کنم.
حسابی گیج شدم.
دلم برات تنگ می‌شه، ون.
منم همین‌طور، رفیق.
هی، یادت باشه، به خاطر منه که،
قراره بیشتر از هر فرشته‌ی دیگه‌ای دندون جمع کنی.
هر دختری دوست داره گل بگیره.
حتی یه دخترِ گابلین.
منم دلم برات تنگ میشه، فسقلی.
من مقام دارم.
مدیر آموزشِ فرشته‌های دندون.
این لقبِ رسمیِ منه.
نه، منظورم از مقام‌دار، همون آدمِ خودپسند و نچسبه.
نمی‌دونم داری از چی حرف می‌زنی.
جایی تشریف می‌بری، دخترِ گابلین؟
گرفتمت!
بدو، گابلین، بدو!
سلام، گابلینِ فسقلیِ من!
جما، اینجایی؟
اوه، نه.
ملکه‌م لَک زده که دوباره طعمِ گابلین رو بچشه.
از لیسیدنِ پوستت حسابی کیف می‌کنه!
هیچ‌چیزی محکم‌تر از تارِ عنکبوت نیست.
هرچی بیشتر تقلا کنی، فقط سفت‌تر میشه.
سلام، ملکه‌ی من،
یه سورپرایزِ لذیذ برات دارم!
کارش رو کرد. وقتِ ضیافته!
بزن بریم!
کینگستون!
ای خدای من!
در رفت؟
با اون پسره‌ی پری؟
-شاید؟ -لابد.
درست همین‌جا توی یادداشته!
بهش گفتیم که این کار عاقبت نداره.
با این حال، هنوزم تو شریک جرمی.
ممکنه تو خطر باشن.
باید همین الان بگردیم دنبالشون!
از کجا شروع کنیم؟
منطقی‌ش اینه که وسط راه همو ببینن.
جنگل تاریک.
توی اون جنگل پر از عنکبوته!
پس با آمادگی می‌ریم. محض احتیاط.
من کلنگم رو دارم!
پس تکلیف نور ماه چی میشه؟
عجب مارموزیه—
کله‌شق—
زبر و زرنگ—
-عجب دختری داریم. -عجب دختری داریم.
چطور... چطور تونست...
عین خودته، به تو رفته.
جما!
پشت سرت!
اوه، نه!
تسلیم شو پسرکِ پری، وگرنه کاری می‌کنم
دوست‌دخترِ گابلینت زیر نور ماه جون بده.
ملکه مورتینای من عاشق گوشتِ گابلینه.
زیاد برشته‌ش نکن.
ون، بپا!
ها-ها!
اوهوم، با یه تیر دوتا نشون زدیم.
آخ جادو، عاشقتم.
اه. باز شروع شد.
کارت حرف نداشت، ون!
پریِ احمق! خودمو زده بودم به موش‌مردگی.
جادوت فقط قلقلکم داد.
نگران نباش! همه‌چی خیلی زود تموم میشه.
بازم که تویی؟
از کدوم گوری پیدات شد؟
مگه کار و زندگی نداری بری دندون بدزدی؟
سلام دوباره.
ارادت.
خیلی جادویی به نظر میای.
دمت گرم! همین‌طوره.
عجب کلنگ باحالی.
از بازوهات خوشم میاد.
منظورت زره‌مه؟
آره. اِ، همونو گفتم دیگه.
همه‌اش تقصیر این پری‌ئه.
تقصیر پری؟ اگه دخترت—
اسم دختر منو به زبونت نیار.
فکر کنم دیگه وقتشه ما هم وارد بازی بشیم.
آره، به نظرم این‌طوری بهتره.
چطور جرأت می‌کنی؟
با اجازه!
از اونجایی که همه‌مون نگران امنیت بچه‌هامون هستیم...
تصمیم گرفتیم با هم همکاری کنیم.
شما دوتا یا می‌تونید با ما بیاین...
یا برگردین خونه.
خب؟
آتش‌بس؟
آتش‌بس.
اگه «ون» هیچ‌وقت نرفته باشه به شهر گابلین‌ها...
و «جما» هم پاش به سرزمین پریا نرسیده باشه...
دیگه کجا ممکنه باشن؟
جما، ماه.
می‌دونم.
نترس. هنوز وقت هست. یه راهی برای خلاص شدن پیدا می‌کنیم.
- با هم. - با هم.
ملکه من عاشق ورودهای نمایشی و پر‌سروصداست.
ایول داری، وبستر!
آویزِ گردنِ مادربزرگمه.
آه، آره. شباهتتون کاملاً تابلویه!
اون آخرین گابلینی بود که با لذت بلعیدمش.
آشغالِ هیولا!
یعنی تو هم همون مزه رو میدی؟
فکرشم نکن بهش دست بزنی.
جما!
صدا از اون طرف اومد!
وایسا!
پیشنهادت چیه؟ چیکار کنیم؟
باید از هم جدا شیم.
اینطوری اگه یکی‌مون گیر بیفته...
اون یکی هنوز تو بازی می‌مونه.
پری‌ها، دنبال من بیاین.
محاصره‌شون می‌کنیم.
حواستون به تارهای عنکبوت باشه.
پشت سرت و بالای سرت رو بپا.
موفق باشی.
هیچی بیشتر از یه لقمه‌ی زنده که جیغ می‌کشه بهم حال نمی‌ده!
وایسا!
اوممم. این چیه؟ بساط خونوادگی راه انداختین؟
یه ضیافت خونوادگیه، ملکه من!
خب، وبستر.
انگار حسابی سنگ تموم گذاشتی!
تند نرو!
اوه، خدای من.
آره، یادم رفت بگم که یه گله گابلین هم باهامه؟
ببین چطوری آدمو غافلگیر می‌کنی!
بله، سرورم.
مثل اینکه بالاخره قرار نیست به این زودیا بیوه بشم.
نگران نباش، عزیزم!
بسه دیگه!
نذارید مهمونا معطل بشن.
بگیریدشون!
- یاااا! - یاااا!
بپای!
- اوه! - اوه!
حواست به پاها باشه!
مواظب زره باش!
لامصب خیلی سفته!
این لباسا معرکه‌ان.
پاشو!
پشتتو بپا! همینه!
هوای پشتتو داشته باش!
بزن بریم، پری‌ها!
- این‌طرف! - پهلو رو بپا!
حمله!
از بالا دورشون بزنید!
نقطه‌ضعف‌شون زانوهاشونه!
ایول! دمت گرم!
بپر روی مهمیزها!
هی، تیر خوردم! هی!
بارکل!
برو کنار!
- خوبم! - نه!
ای وای، تبرم!
زیادی بالاست!
اون یکی با تو!
جادوی یه پری از درونش سرچشمه می‌گیره.
باید یاد بگیری بهش اعتماد کنی.
تمرکز کن بچه‌پری! باور داشته باش!
ون آزاد شد! ون آزاد شد! ون آزاد شد!
هوامو داشته باش!
ون!
تارها!
تارها! دارن تار پرت می‌کنن!
مواظب باش!
هوامو داشته باش.
بخورش!
ایول پسر خودمی!
از پسرم فاصله بگیر، مرتیکه‌ی...
بازی دیگه بسه!
مواظب تارها باش!
کمک!
تارها خیلی سفتن.
پسر، بدجوری قویه!
نمی‌تونم بیام بیرون!
حالا وقت ضیافته.
کمک!
اوه، عجب شبی بشه امشب!
من قوی‌ترین ارتش عنکبوتیِ دنیا رو خواهم داشت!
نفوذ می‌کنیم به کوه گابلین‌ها
و دهکده‌ی پریا، و اونجا رو مال خودمون می‌کنیم!
خب، گابلین کوچولو. کجا بودیم؟
بعدِ اون یه ذره ورزش، بدجوری به قاروقور افتادم.
حالا چی؟
ها!
چه سر و صدایی راه انداخته این موجود کوچولوی نکبت!
اوناهاشون.
کجا غیبشون زد؟
این بساط دیگه چیه؟
تا حالا گوشت ترول رو امتحان نکرده بودم.
ملکه‌ی من، باید اعتراف کنم،
که من ترول‌ها رو واسه شام دعوت نکرده بودم!
مزخرفه،
می‌تونیم یه جایی واسه این پیش‌غذاها باز کنیم!
روپی!
ترول‌ها همیشه حسابشون رو تسویه می‌کنن.
دوران حکومت وحشتِ عنکبوتیت به آخرش رسید!
نابودشون کنید!
گِل؟
این بیشترین زوری بود که شما ترول‌ها داشتین؟
مواظب پاها باش!
بس کنید!
منتظر چی هستین؟ حمله!
حمله!
تله‌ست!
وبستر، اینجا چه خبره؟
هوی!
عمراً به موی ترول دست بزنی‌ها.
بدجوری خطرناکه.
-تکونش بده بره. -تکونش بده بره.
ای ترول‌های کثیفِ پستِ لجن!
نه، نه، نه!
تارهام، بند اومدن!
مال منم همین‌طور! آخ!
وبستر، همه‌ش تقصیر توئه!
آخ، مردم از درد!
نجاتمون بده، ملکه مقتدر!
ولم کن احمق!
هنوز تموم نشده! حسابتونو می‌رسم، ترول‌ها!
حسابِ همه‌تونو.
هم پریا، هم گابلین‌ها!
هیچ‌کدومتون از خشمِ من در امان نمی‌مونی...
گرفتیمشون!
باشه، آزادشون کن.
باشه، قابلی نداشت. لری نجاتتون داد.
ایول، دمت گرم قربان.
روپی! جما کجاست؟
روپی خیلی معذرت می‌خواد!
اوه، نه!
جما!
جما! صدامو می‌شنوی؟
ضربانش ضعیفه، ولی قلبش هنوز می‌زنه!
معجونِ جما!
می‌دونم چطوری بهش کمک کنم.
بذار من این کار رو بکنم.
یا دندون‌های مقدس!
عجب تردستیِ خفنی بود!
فکر کنم دیگه بدهیِ جونت صاف شده باشه،
اونم نه یک بار، چند بار، روپی.
روپی بهت گفته بود که ترول‌ها از پریا و گابلین‌ها محافظت می‌کنن!
این پسرعموی روپی، لریه.
اوه، آره!
همون ترسناک‌ترین ترولِ بین همه‌شون؟
آره! لری از همه قدرتمندتره!
روپی هم فکر می‌کنه اون از همه زشت‌تره.
دمت گرم!
و این‌طوری بود که دنیای جدید ما شروع شد.
کنجکاویِ یه دختر و یه پسر،
که دنبالِ دلشون رفتن،
و باعث کشف چیزی شد که الان بهش می‌گن:
گردِ جادوییِ طلاییِ پریِ دندون،
که به گابلین‌ها اجازه داد نورِ طبیعی رو تحمل کنن،
و به پری‌های دندون هم اجازه داد بدون اون کارشون رو راه بندازن.
تا بتونیم کنار هم به پیشرفت ادامه بدیم
به عنوان یه جامعه‌ی واحد،
با آینده‌ای پر از فرصت‌های بی‌نهایت.
هی، یه آرزو کن.
قراره برآورده بشه.
از کجا می‌دونی؟
جادوئه.
♪ سرنوشت درست همون‌جاست ♪
♪ تمام اون احتمالات ♪
♪ تو قوی هستی، تو عاقلی ♪
♪ لحظه‌ی باز کردنِ چشماته ♪
♪ پاها کنده از زمین و سرت توی ابرها ♪
♪ اون پایین زیبایی‌های دیدنی هست ♪
♪ دل رو به دریا زدن، مثلِ پرواز با بالِ دعا واسه رفتن ♪
♪ وقتشه از خودِ قدیمیت رها بشی، خودِ قدیمیت ♪
♪ و یکم جادو رو حس کنی ♪
♪ مثلِ اون خودِ جسورت، جسارتی که تو وجودته ♪
♪ بعضی وقتا باور داشتن تنها چیزیه که لازم داریم ♪
♪ واسه اینکه رویا رو به واقعیت بکشونیم ♪
♪ وقتشه که از خودِ قدیمیت بزنی بیرون ♪
♪ دوتا دنیا با هم یکی شدن ♪
♪ درخشان‌تر از طلوع خورشید ♪
♪ اوه، یه آرزو کن و قلبتو سفت بچسب ♪
♪ با همدیگه دنبالِ ستاره‌ها می‌ریم ♪
♪ پاها کنده از زمین و سرت توی ابرها ♪
♪ اون پایین کلی قشنگی واسه دیدن هست ♪
♪ دل رو می‌زنی به دریا و با یه دنیا امید می‌خوای بکنی و بری ♪
♪ وقتشه از اون آدمِ قبلیِ خودت بزنی بیرون ♪
♪ و یکم جادو رو حس کنی ♪
♪ مثل اون رویِ جسورت، همون جسارتی که تو وجودته ♪
♪ بعضی وقتا باور داشتن تنها چیزیه که لازم داریم ♪
♪ واسه اینکه یه رویا رو به واقعیت تبدیل کنیم ♪
♪ وقتشه بزنی به یه مسیر تازه، یه راه جدید ♪
♪ هوایی که بینمونه ♪
♪ این راهِ درستشه، راهی که اصلاً ردخور نداره ♪
♪ هیچ‌چی نمی‌تونه جلوت رو بگیره ♪
♪ از اینکه امشب تمامِ توانت رو نذاری ♪
♪ پس اوج بگیر ♪
♪ اوه ♪
♪ وقتشه از اون آدمِ قبلیِ خودت بزنی بیرون ♪
♪ و یکم جادو رو حس کنی ♪
♪ مثل اون رویِ جسورت، همون جسارتی که تو وجودته ♪
♪ بعضی وقتا باور داشتن تنها چیزیه که لازم داریم ♪
♪ واسه اینکه یه رویا رو به واقعیت تبدیل کنیم ♪
♪ وقتشه بزنی به یه مسیر تازه، یه راه جدید ♪
♪ هوایی که بینمونه ♪
♪ این راهِ درستشه، راهی که اصلاً ردخور نداره ♪
♪ هیچ‌چی نمی‌تونه جلوت رو بگیره ♪
♪ از اینکه امشب تمامِ توانت رو نذاری ♪
♪ پس اوج بگیر ♪
♪ اوه ♪