‫«تو غده‌ی سرطانی هستی»
‫اینو بهش می‌گفتم
‫«تو یه تومور بدخیمی
‫که بدخیمیش، زیروبمِ
‫تمام کارهایی که کردم ‫و سعی داشتم بکنم رو رقم زده
‫با همه‌ی این حرف‌ها، ‫می‌دونی چقدر از وجودم رو اشغال کردی؟
‫همین‌قدر
‫تو به زندگیم معنی میدی
‫با این حال، فقط همین‌قدر برام مهمی
‫اگه امروز صبح در خونه‌م پیدات نمیشد،
‫با کمال میل بقیه‌ی عمرم رو ‫با فکرِ تو سر می‌کردم،
‫اما از دور
‫به دور از مدار تو
‫اما حالا…
‫تو اینجایی
‫خشمم داره سر باز می‌کنه ‫و به شکل کلمه از دهنم بیرون می‌ریزه
‫معنی این کلمه‌ها اینه که
‫تا حالا نفهمیده بودم ‫که عشق و نفرت چقدر به‌هم گره خوردن
‫مگه وقت‌هایی که بهت فکر می‌کنم و می‌فهمم
‫که تو لیاقت هیچ‌کدوم رو نداری.»
ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز BcMoviez
‫♪ خیلی نرم می‌کُشمت ♪
‫♪ خیلی شیرین، با مهربونی ♪
‫♪ من مسحورکننده‌م ♪
‫♪ این وحشتناکه ♪
‫♪ این لباس سیاه اندازه‌ی تنمه ♪
‫♪ من زاده شدم تا بیوه‌ی عشق باشم ♪
‫♪ خودم رو با یه نوازش نمی‌بازم ♪
‫♪ من زاده شدم تا بیوه‌ی عشق باشم ♪
‫♪ این لباس سیاه اندازه‌ی تنمه ♪
‫♪ من زاده شدم تا بیوه‌ی عشق باشم ♪
‫♪ قلب سرخم مثل یه کبوتر پر می‌کشه ♪
‫♪ اما تو میگی که هیچ‌وقت کافی نیست ♪
‫♪ این مراسم دفن توئه ♪
‫♪ این لباس سیاه اندازه‌ی تنمه ♪
‫♪ من زاده شدم تا بیوه‌ی عشق باشم ♪
‫♪ خودم رو با یه نوازش نمی‌بازم ♪
‫♪ من زاده شدم تا بیوه‌ی عشق باشم ♪
‫♪ این لباس سیاه اندازه‌ی تنمه ♪
‫♪ اما دندون‌هات بهم میگن من کافی نیستم ♪
‫♪ این مراسم دفن توئه ♪
‫« گوش‌هاتون رو بگیرید »
‫« این آهنگ نفرین‌شده‌ست »
‫بیشتر از ده سال بود که ندیده بودمش
‫اما صدای قدم‌هاشو از یک فرسخی حس می‌کردم
‫از چند فرسخی
‫از هزار فرسخی
‫اون روز صبح با مزه‌ای تو دهنم بیدار شدم
‫که سال‌ها بود حسش نکرده بودم
‫یه‌کم… زیادی روی کمر سفت نیست؟
‫حست چیه؟ ‫راحتی؟
‫آره، فقط… یه‌جوریه…
‫- ولی عاشق اینم که جسورانه‌ست ‫- آره
‫شخصیت جدیدی بهت میده
‫« سم آنسلم » ‫« لندن »
‫از ذهنم بیرونش کردم
‫اما گذشتن ساعت همانا
‫و رفتن اون مزه از دهنم هم همانا
‫رفت نشست تو فضای پشت چشم‌هام،
‫جا خوش کرد و غلیظ شد
‫وقتی که پروازهای دیروقت لس‌آنجلس به هیترو
‫واسه فرود آماده می‌شدن،
‫حس می‌کردم یه دوقلوی مخفی ‫توی جمجمه‌م رشد کرده
‫چی شد؟ خوبی؟
‫داشت صدام می‌زد
‫فریاد می‌کشید
‫جیغ می‌زد
‫بهم می‌گفت
‫که داره میاد
‫اون داشت می‌اومد
‫اون همین‌جا بود
‫سلام، ببخشید. سلام، ‫می‌تونم کمکتون کنم؟
‫دنبال سم می‌گردم
‫متأسفانه سم الان سرش شلوغه
‫شما…
‫- سم در جریان اومدنتون هست؟ ‫- نه، نه
‫خیلی‌خب…
‫پس میشه خواهش کنم همین‌جا منتظر…
‫سم؟
‫- سم؟ ‫- ببخشید، نمیشه…
‫- سم؟ ‫- الان زمان ملاقات
‫- با سم نیست ‫- سم؟
‫سم، شرمنده
‫ندیدم داره میاد. ‫همین‌جوری سرش رو انداخت اومد تو
‫سم، یه لباس می‌خوام
‫تازه رسیدی؟
‫- آره ‫- از لس‌آنجلس؟
‫آره، همین‌الان از…
‫چیزی میل داری؟
‫- …نه، من… ‫- هیلدا،
‫اینجا… خوراکی‌ای چیزی نداریم؟
‫نه والا، نه
‫خیلی‌خب. این هم از این
‫کسی خبر داره اومدی اینجا؟
‫- نه ‫- من… من…
‫راستش، کاشکی از قبل زنگ می‌زدی
‫لابد متوجه شدی که این‌روزها
‫- بدجور سرمون شلوغه ‫- خودت جواب می‌دادی؟
‫نه، ولی بالاخره یکی جواب می‌داد
‫بهت می‌گفت که وقتِ ‫سر خاروندن نداریم
مراسم سم نزدیکه
‫آها
‫شرمنده
‫که زنگ نزدی یا سرزده اومدی؟
‫کلاً
‫نمی‌خوای دقیق‌تر بگی بابت چی؟
‫هیچوقت فرصت نشد این حرف رو بزنم،
‫- پس… ‫- پس، افتاد گردنِ من که
‫دونه‌دونه اشتباهاتت رو ردیف کنم و
‫با این شرمندگیِ کُلی
‫سبک‌سنگینشون کنم؟
عجب
‫اصلاً به زحمتش نمی‌ارزه، نه؟
‫این‌که باز همه‌ی کارها رو
‫- بندازی گردنِ من ‫- اگه بخوای برم،
‫میرم
‫اگه می‌خوای بری، برو
‫خواستی بمونی هم بمون
‫خواستی عذرخواهی هم بکنی، بکن
‫اما به‌شرطی بمون که
‫دیگه مثل قبل
‫هِی دور و برم نپلکی،
‫چون بدجور هول می‌شم
‫- شرمنده ‫- یک‌بار گفتی
‫- از تهِ دلمه ‫- دوبار دیگه بگو
‫تا باورم شه
‫منتها الان نه
‫بذار با صداقتت غافلگیر بشم
‫حالا، بگو ببینم برای چی اومدی اینجا؟
‫لنگِ یه‌دست لباسم
‫وا، مگه یه لشکر طراح لباس نداری که
‫این کارهاتو راه بندازن؟
‫چرا، دارم. ولی…
‫به بن‌بست خوردم
‫حالا اجرات کِی هست؟
‫سی‌ویکُم
‫- میشه یکشنبه؟ ‫- آره
‫امروز چند شنبه‌ست؟
‫پنجشنبه
‫خب، شدنی نیست
‫ایرادِ لباسِ الانت چیه؟
‫البته حدسم اینه که داری
‫سراسر ایراده
‫میشه ببینمش؟
‫- اینه پس؟ ‫- آره
‫هر چی هست اِلا لباس
‫کی دوختتش؟
‫ساراسن اَند پِر
‫سه‌تا ایرادش رو بگو
‫با روحیه‌ام سازگار نیست
‫خیلی‌خب. با روحیه‌ات سازگار نیست. ‫این شد یکی
‫فقط همین
‫همین؟
‫- آره ‫- پس، تویی که
‫همه‌ی طراح‌ها برات لباس دوختن و
‫همه‌جور لباسی تنت کردی و
‫یه‌بار فقط لختِ مادرزاد ‫با یه‌لایه عسل رو تنت
‫پا شدی رفتی فرش قرمز؛
‫الان از بین اون‌همه لباس،
‫دقیقاً گذرت به لباسی خورده که
‫با روحیاتت سازگار نیست؟
‫آره
‫حالا، چهارچنگولی برگشتی پیشم
‫چون می‌دونی کارم از همه بهتره؟
‫- آره ‫- چون بیشتر از هر کسی،
‫با روحیاتت آشنام؟
‫چون نمی‌دونستم ‫دیگه کجا باید برم
‫واقعاً؟
‫آره
‫دستم بازه هر ایده‌ای رو پیاده کنم؟
‫آره. ولی…
‫موبه‌مو به حرفم گوش میدی؟
‫آره، به‌شرطی که…
‫هر چی بدوزم رو می‌پوشی؟
‫آره
‫می‌تونی جلوی گذر زمان رو بگیری؟
بفرما
‫اگه قراره کارِ تمیزی دربیاد،
‫باید حسابی جون بکَنیم
‫فقط بگو چیکار کنم
‫تو فقط حرف بزن
‫روش کار من اینطوریه
‫تو از حست بهم بگو،
‫من هم لباسی می‌دوزم بر مبنای همون احساسات
‫تجلیِ احساسات
‫کاری که ما اینجا می‌کنیم، همینه
‫بفرما
‫همون‌طور که می‌بینی،
‫خیلی زودتر از موعد، مثل خانم هاویشام
‫به کنج عزلت پناه بردم
‫اینجا خلوتگاهِ منه که ‫میام توی تاریکی زار می‌زنم
‫بیا اینجا وایسا لطفاً
‫راستش…
‫خیلی‌وقته چشمه‌ی ایده‌هام خشکیده
‫لااقل ایده‌های خوبم
‫پس، فعلاً باید اینا رو
‫بهت آویزون کنم، بلکه شاید
‫جرقه‌ای تو ذهنم بخوره
‫حالا شد
هودی‌تون رو می‌دید؟
‫بله
‫ممنونم
‫خب…
‫درباره‌ی لباسی که مد نظرته، برام بگو
‫چی تو ذهنته؟
‫فقط…
‫خودم
‫فقط خودت؟
‫اما…
تمام وجودم
‫بیشتر منظورم رنگش و اینا بود
‫تکون نخورید
‫فرقی نمی‌کنه
‫فقط قرمز نباشه
‫جنب‌وجوش هم داری؟
‫- آره ‫- می‌رقصی؟
‫- آره ‫- بهت طناب و این چیزها هم وصل می‌کنن؟
‫نه
‫گروه رقصت چی؟
‫- نُه نفرن ‫- من واسه اونا
‫- چیزی نمی‌دوزم ‫- می‌دونم
‫وقتمون خیلی کمه
‫می‌دونم. نیازی نیست. فقط خودم
‫دست‌ها بالا
‫چی قراره بخونی؟
‫«کُنش شبح‌وار»
‫یادم نمیادش
‫چون جدیده
‫واسه همینه پس
‫خودت نوشتیش؟
‫آره
‫اگه بخوای، می‌تونم برات بذارم
‫باشه یه‌وقتِ دیگه
‫آهنگ خوبیه
‫صدالبته
‫یحتمل جزو شاهکارهای
‫تاریخ موسیقی بشه
‫بی‌زحمت لباست رو بزن بالا
‫چقدر نحیف شدی
‫مهمون ناخونده‌ی نِی‌قلیون
‫تو همونی که بودی
‫نه، نیستم
‫حالا می‌بینی
‫می‌بینی که چقدر فرق کردم
‫که روزگار چی به سرم آورده
‫خیلی‌خب. همین کافیه. ‫ممنون، هیلدا
‫- هیلدا ‫- بله؟
‫هیلدا، بی‌زحمت یه توکِ پا میری ساختمون اصلی
‫چندتا چیز برام بیاری؟
‫این کارها واسه چیه؟
‫- می‌دونی چی باید بیاری دیگه؟ ‫- صددرصد
‫تو چی؟ چیزی لازم نداری؟
‫- نه، ممنون ‫- خیلی‌خب. خوبه
‫حله. زود برمی‌گردم
‫به کسی که نمی‌گه…
‫نه، خیالت تخت
‫جاسوس‌ماسوس نداریم اینجا
‫فرستادمش بره چندتا چیز بیاره
‫یه‌کم خُرده‌ریزِ آنتیک، چند طاقه پارچه و
‫یه قیچیِ تیز که
‫اگه یکی‌مون هوس کرد…
‫خیلی‌خب
‫مامانت چطوره؟
‫فوت کرد
‫خدا رحمتش کنه
‫خودت چطوری؟
‫مثل قبل
‫خیلی‌وقته پیدات نیست
‫اگه اشتباه نکنم، این اولین اجراته
‫- بعد از… ‫- از؟
‫همون قضیه‌ای که پیش اومد
‫فکر کردی قضیه چی بود؟
‫خب، من… اون ویدیو رو دیدم
‫کل دنیا دیدن
‫داستان چیز دیگه‌ست؟
‫بله
‫روزهای اول، مردم ولم نمی‌کردن
‫هِی سین‌جیمم می‌کردن
‫می‌گفتن چیزی شنیدم یا نه، سُر خورده یا نکنه خودشو پرت کرده؟
‫تو چی گفتی؟
‫می‌گفتن… یهو از هم پاشیدی
‫من هم گفتم: «نه. فقط ‫یه‌کم استراحت لازم داشته»
‫آره. این فقط یه‌ورِ ماجرا بود
‫کل ماجرا چی بود؟
‫ترجیح میدم نگم
‫چرا؟
‫چون بهم می‌خندی
‫- نه، نمی‌خندم ‫- چرا، می‌خندی
‫همین الان داری می‌خندی
‫من فقط…
‫فقط بدترین حالتی که می‌شد
‫به اون روز بیفتی، تو ذهنمه
‫من…
‫- چی هست؟ ‫- گفتن نداره
‫ولی خیلی خنده‌داره
‫خب، واسه همینه که بهت نمی‌گم
‫آخرش که می‌گی
‫چون اگه قصدِ گفتن نداشتی،
‫اصلاً حرفش رو از همون اول
‫پیش نمی‌کشیدی
‫نه، می‌خوای بگی
‫اون‌قدر دلت می‌خواد بدونم که ‫دیگه طاقتت طاق شده
‫ولی عیب نداره. صبر می‌کنم
‫نه
‫خی‌خب. قرمز بی‌قرمز
‫قرمز نمی‌خوایم
‫موهات چی؟ چیکارش کنیم؟
‫باید…
‫باید درباره‌ی هاله‌ات هم صحبت کنیم
‫هاله نذاریم
‫اصلاً؟
‫می‌خوام ساده‌ترین باشم
‫آخه، از این ساده‌تر که نمیشه
‫یه‌جورایی سبکته
‫من نخواستم سبک من باشه
‫سبکِ توئه در واقع
‫تا جایی‌که… من یادمه، ‫این‌طور نبود
‫ولی هر چی که بوده،
‫خیلی خوب جواب گرفتی
‫- بدون اون هم مشکلی پیش نمیاد ‫- اصلاً کسی بدونِ اون
‫می‌شناستت؟
‫نمی‌دونم کسی اصلاً می‌فهمه…
‫- شکلش… ‫- دردم میاد
‫خب، چون هر کی که ‫الان برات درست می‌کنه،
‫هی می‌خواد شلوغ‌ترش کنه
‫کاربلد نیستن
‫می‌تونم توی دو ثانیه، یکی
‫- جدیدشو برات بسازم… ‫- نه
‫- باشه. ولی تو… ‫- گفتم…
‫آره، می‌دونم چی گفتی
‫هاله نمی‌خوای،
‫ولی اگه من بخوام بذاری چی؟
‫♪ باورم نیست چه پیدا کردم ♪
‫♪ زُل زدم در دلِ این ظلمات ♪
‫♪ زانو بر خاک، فِتادم، به‌نیاز ♪
‫♪ چنگ بر جان زده‌ام، در تک‌وتاز ♪
‫♪ این‌همه گویی که افسانه‌‌ست ♪
‫♪ هستی تو؟ از آنِ منی؟ ♪
‫♪ حس قُدسی به دلت افتاده؟ ♪
‫♪ از زمینی یا ز جهانی دیگر؟ ♪
‫♪ حس قُدسی به دلت افتاده؟ ♪
‫♪ هستی تو؟ از آنِ منی؟ ♪
‫♪ می‌دانی تو؟ ♪
‫♪ که جانت، مرا به‌سوی خویش می‌خواند؟ ♪
‫الان برنامه چیه؟
‫مریِ جدیدی ازت بسازیم؟
‫نه
‫نه، من…
‫فقط…
‫من… من می‌خوام چیز باشم…
‫- بی‌پرده؟ ‫- نه. من فقط می… می‌خوام…
ژرف؟
‫بیشتر چیز…
‫- بااصالت؟ ‫- نه. بیشتر…
‫شفاف؟
‫- آره ‫- شفاف
‫- پس، ساده‌تر پیش بریم؟ ‫- آره
‫- لایه‌های اضافه رو بذاریم کنار… ‫- آره. آره
‫- …هر چی که روی هم انباشته شده ‫- آره
‫- پوسته‌ی قبلی ‫- آره
‫- بارناکل ‫- آره
‫موهای مُرده
‫آره
‫هر چی که تا به‌امروز بودی
‫می‌خوام بُرّا باشم
‫یعنی ازت چاقو بسازم؟
‫می‌خوام جهت داشته باشم
‫فهمیدم
‫اگه این اولین اجرای من باشه،
‫برام چی می‌دوزی؟
‫خودم برای اجرای اولت، لباس دوختم
‫اگه آخریش باشه چی؟
‫پس، قضیه اینه؟
‫- شاید ‫- چون اگه واقعاً
‫همچین خواسته‌ای داری،
‫می‌تونم برات رختِ عزا بدوزم
‫اگه فکر می‌کنی ‫اوضاع قراره این‌طوری پیش بره،
‫می‌تونم کوره‌ی آتیشی به‌پا کنم که
‫همه انگشت به‌دهن بمونن
‫بگی‌نگی آره
‫هم‌چنان داریم…
‫تو لفافه و استعاری حرف می‌زنیم دیگه؟
‫گمونم
‫افسرده شدی؟
‫- نه. نه ‫- کمکی چیزی ازم می‌خوای؟
‫پس، خیالم راحت باشه که ‫نمی‌خوای دم درِ خونه‌ام
‫خودت رو آتیش بزنی؟
‫- بله ‫- خوبه
‫ولی عجب مرگِ شاعرانه‌ای بشه
‫واسه من که نه. آخرش خودم باید ‫خاکسترتو جارو کنم
‫چشم‌ها درویش
‫اگه تا این اندازه اذیت میشی،
‫بذارش کنار
‫نمی‌تونم
‫چرا، می‌تونی
‫می‌گن جازدن کارِ ترسوهاست،
‫ولی خداوکیلی شجاعت محضه که
‫- هر کسی نداره ‫- نه
‫نمی‌تونم جا بزنم. غیرِ این کار، ‫چیز دیگه‌ای ازم برنمیاد
‫فقط ای‌کاش باهاش خوش بودم
‫آها، آره، یادمه
‫یه‌زمانی خوندنِ این ترانه‌های تلخ ‫سرِ کِیف می‌آوردت. خب…
‫اون روزها دیگه برنمی‌گرده
‫با این‌حال… تو باید ادامه بدی
‫این آخرین اجرات نیست،
‫منتها میشه بهترین اجرای عمرت
‫صحنه رو به آتیش می‌کِشی و
‫جادو می‌کنی
‫همین‌که از غم و غصه‌ات می‌خونی،
‫می‌شینه تو دلِ همه
‫انگار که ماتم دنیا آوار میشه رو سرشون
‫چون خاصیتِ ترانه‌های تو همینه
‫این کاریه که ازت برمیاد و
‫پولش رو هم می‌گیری؛
‫کم‌وبیش شغلت محسوب میشه، ‫پس، یا قیدش رو بزن…
‫یا درست‌وحسابی انجامش بده
‫می‌بینی؟
‫تخصصت همینه
‫پس، بی‌خودی خودخوری نکن
‫یه‌کاری می‌کنی همه و همه شیفته‌ات بشن
‫از این‌همه بزرگواری خجالت می‌کشم
‫کسی قبلِ تو میره روی صحنه؟
آره
‫کی؟
‫میل کونتررا
چی می‌خونه؟
‫- ماه کاغذی ‫- آها، یادم اومد. آره، باهاش حال می‌کنم
‫همه دوستش دارن
‫انگار دلخوری
‫نه، این‌طور نیست
‫باهاش دوستم
‫- مطمئن؟ ‫- آره
‫- یه‌بار با هم اجرا داشتم… ‫- آره
‫ولی اون‌وقت‌ها بچه بود
‫الان هر طرف رو نگاه می‌کنم، هست
‫سوهو پُر شده از ‫عکس‌های سینه‌هاش توی ژیوانشی
‫موفقه و
‫من بهش افتخار می‌کنم
‫معاشرت باهاش هم برام لذت‌بخشه
‫خوبه
‫ولی؟
‫می‌خوای لِهش کنی، نه؟
‫چی؟
‫طفلک خبر نداره قراره چی به‌سرش بیاد
‫این چه حرفیه می‌زنی؟
‫مگه دروغ میگم؟
‫معلومه که آره
‫کار از کار گذشته
‫لازم نیست خودتو خسته کنی
‫همیشه‌ی خدا همینی. ‫اون‌قدر پیله می‌کنی و
‫- می‌کَنی و می‌تراشی تا… ‫- اقتضای شغلمه
‫باید بدونم چی رو قراره بپوشونم
‫تو فقط و فقط دنبالِ بهونه‌ای
‫اگه پیداش نکنی هم، ‫یه‌جوری سرِ همش می‌کنی
‫بلکه به نفعت تموم شه
‫- واسه همینه که… ‫- واسه همینه که من اینجام و
‫- تو اونجا ‫- نه
‫من اینجام چون خواسته‌ی تو ‫خواسته‌ی منه
‫ولی می‌خوام نیتت درست باشه
‫مثلاً؟
‫می‌خوام قلبت باز باشه
‫بدونِ هیچ ترسی
‫از چی باید بترسم؟
‫از همین
‫- از من ‫- آره
‫تو که الحق وحشتناکی
‫کارِ همیشگیته
‫هر وقت به بن‌بست رسیدی، ‫همین کار رو کردی
‫از ازل همین‌طوری بودی
‫واسه همینه که سعی دارم ‫همه‌چیز رو بریزم رو دایره
‫ولی من ازت خواستم ‫همه‌چیز رو باز کنی،
‫بلکه تکلیفِ خودم رو بدونم
‫- خب، اینم از این ‫- ممنونم
‫میل کونتررا قبلِ من می‌خونه
خونه‌ی کاغذی رو و ‫همه‌چی قشنگ پیش میره
‫بعدش،
‫پنج دقیقه مونده به نیمه‌شب، ‫همه‌جا تاریک میشه
‫و من…
‫اوهوم
‫هر کاری لازم باشه، انجام میدم
‫ترانه‌ی جدیدت رو می‌خونی؟
‫بله
‫شاید هم نه
‫- نه، می‌خونمش ‫- چه خوب
‫چون یه‌لحظه حس کردم دودلی
‫نه، فقط…
‫هنوز جایِ کار داره؟
‫می‌خوای برات بخونم؟
‫ترا… ترانه رو؟
‫- آره ‫- نه
‫نه. آهنگ تعطیل
‫الان وقتش نیست
‫- چرا؟ ‫- چون اگه بشنومش،
‫پیراهن رو مخصوص ترانه طراحی می‌کنم
‫مگه تو نمی‌خوای لباست رو ‫برای خودِ خودت بدوزم؟
‫پس، بهتره که گوش ندم
‫شاید خوشت اومد
‫الان تو مرحله‌ی ریاضتم
‫دارم تمرین می‌کنم به چیزی دل نبندم
‫حالا چرا اسمش کُنش شبح‌واره؟
‫مربوط به فیزیک ذراته؟
‫شتاب‌دهنده‌های هادرونی؟
‫نه، بیشتر در مورد…
‫پیوندهاییه که نمیشه توضیح داد
‫چی باعث شد بنویسیش؟
‫یه پیوندی داشتم که برام قابل درک نبود
‫منظورت با شخص خاصیه؟
‫شاید
داری طفره میری؟
‫نه
‫جداً میشه باهاش رقصید؟
‫آره
‫ببینم
‫- رقص رو؟ ‫- آره
‫اگه زحمتی نیست
‫حقیقتاً، لازمه حرکاتت دستم بیاد، ‫بلکه خیالم راحت باشه
‫لباست نمیاد تو دست‌وپات
‫خیلی‌خب
‫به‌هرحال، خودت هم این روزها ‫مُدام در حالِ تمرین و تکراری
‫باندی چیزی داری بهش وصل بشم؟
‫آره
‫منتها بدونِ آهنگ برقص
‫چرا؟
‫گفتم که، چون دلم نمی‌خواد بشنومش
‫- آخه تموم حرکاتش هماهنگ با… ‫- مطمئنم قشنگ ملکه‌ی ذهنت شده
‫چرا نمی‌ذاری پخشش کنم؟
‫چون نمی‌خوام پا روی عهدم بذارم
‫چه عهدی؟
‫اینکه هیچ‌وقت به ترانه‌هات گوش ندم
‫آها، باشه
‫- خب، گمونم دیگه… ‫- هنوز تموم نشدم
‫چطوری می‌خوای همزمان با این‌همه حرکت،
‫ترانه هم بخونی؟
‫با تمرین
‫ببین،
‫اگه هدفت اینه که…
‫فندک بگیری زیر همه‌چی و ‫غزل خداحافظی سر بدی،
‫چاره اینه که
‫یه‌دست پیراهن خوش‌دوخت برات بدوزیم؛
‫ساده باشه ولی در عین حال، شیک
‫به‌علاوه‌ی هر فاکتور دیگه‌ای که ‫مقتضای کاره؛
‫منتها با این شرط که…
‫دنباله‌ی بلندی داشته باشه
‫تو که از علاقه‌ام به…
‫دنباله‌های بلند باخبری و ‫این‌یکی رو بذار، مثلاً
‫بگیریم نیم‌کیلومتر
‫شاید به‌چشم اکثریت مردم نیاد
‫ولی یه تیزبینِ اهلِ فن تشخیص میده که
‫از یه جایی به‌بعد، ‫تار و پود پیراهن تغییر می‌کنه و
‫تبدیل به
‫یه چیز دیگه میشه
‫جنسی آشناتر
‫به‌قدری یکپارچه و یکدسته که ‫محاله کسی متوجه بشه
‫ولی همین که دوزاریت میفته،
‫می‌بینی
‫کل این جامه با خاطراتِ تموم لباس‌های
‫سابقِ خودت
‫وصله‌پینه شده
‫قصه‌ی اینکه چطور به این نقطه رسیدی،
‫همین حالا،
‫توی همین لحظه از زندگی‌ات،
‫پاگذاشتنت روی صحنه،
‫مادر مری… توی هزاره‌ی جدید
‫تو راه میفتی…
‫میری سمتِ… کنسرت کجاست؟
‫- توی سالن پالادیوم ‫- بی‌نظیره. پس…
‫میل کونتررا خوندنش تموم میشه؛
‫یه اجرای قشنگ و همه‌پسند
‫اما حالا، نوبتِ توئه که
‫باصلابت پا توی راهروها بذاری،
‫قدم‌زنان از اون‌طرف راهروها،
‫از بیرونِ تالار،
‫از کفِ خیابون،
سرگذشتت هم کشون‌کشون پشت‌سرت، بیای تو
‫درها چهارطاق باز میشن،
‫پا می‌ذاری توی تئاتر و
‫پله‌ها رو یکی‌یکی میری بالا سمتِ صحنه و
‫همین‌که می‌رسی…
‫چی میشه؟
‫به یه چیزی گیر می‌کنه
‫دنباله‌ی پیراهنت تا مرزِ پارگی کش میاد
‫چنگ انداخته به تار و پودِ خاطره‌هات
‫همین‌که قدم آخر رو برمی‌داری تا
‫معراجت به مرحله‌ی کمال برسه،
‫جوری جامه‌ات رو
‫طراحی می‌کنیم که ‫در یک‌آن از روی تنت بیفته و
‫تو نمایان بشی
‫لخت و عور زیرِ نورِ نورافکن‌ها ایستادی؛
‫فارغ از تموم بارهایی که ‫به‌دوش می‌کشیدی و
وزنه‌هایی که به پاهات وصل بود
‫طبعاً دوشاخه‌ها رو می‌کشن و
‫پخش زنده قطع میشه، ‫ولی مسئولیتش با خودشونه،
‫به تو مربوط نیست
‫اصلاً
داری کاری که براش خلق شدی رو انجام میدی
‫آواز سَر میدی و
‫به سازِ درونت می‌رقصی
‫ترانه‌ی خودت رو می‌خونی
‫شاید هم…
‫اصلاً صدات درنیاد
‫ممکنه اصلاً نیازی به این کارها نباشه
‫تو محتاج هیچ ترانه‌ای نیستی؛
‫چون تموم این صحنه…
‫خلاصه میشه…
‫تو وجودِ تو
‫ولی…
‫این حرکت یه‌کم…
‫- تابلو نیست؟ ‫- نه
‫به این میگن…
‫شفافیت
‫♪ بگومگوهای بی‌سروتَه ♪
‫♪ سیگار پشتِ سیگار ♪
‫♪ حرف‌های توخالی و بی‌منظور ♪
‫♪ تهدید‌های پوچ ♪
‫♪ طعم آدامس ♪
‫♪ سراسر تُهی‌ام ♪
‫♪ توئی تک‌ستاره‌ی شب‌هام ♪
‫♪ خودت شاهدی ♪
‫♪ ولی خیلی‌وقته که می‌گذره ♪
‫♪ لب‌هام بدجور بهونه‌ات رو می‌گیرن ♪
‫♪ تو ♪
‫♪ لب‌هام ♪
‫♪ لب‌هام بدجور بهونه‌ات رو می‌گیرن ♪
‫♪ گفتی برم پیِ آرزوهام ♪
‫♪ پی کم‌وکاستی‌های زندگی‌ام ♪
‫♪ اگه توی وجودت پیداشون نکردم، ‫برم جای دیگه دنبالشون ♪
‫♪ نقشه رو باز کن و ‫راهِ درختان رو در پیش بگیر ♪
‫♪ صخره‌ها رو فتح کن؛ ‫با هر جون‌کَندن و نفس‌زدنی که هست ♪
‫♪ عاقبتِ کار به زانو درمیام ♪
‫♪ دست به‌دامنِ ستاره‌ها نشم که ‫باید ژرفای وجودی‌ام رو فرا بخونم ♪
‫♪ دورِ تموم دور و بَری‌هام خط بکشم ♪
‫♪ ریسمانِ ایمان رو پاره کنم ♪
‫♪ از نو، دوباره مؤمن شم ♪
‫♪ اگه دستِ‌آخر هم‌چنان اسیر موندم ♪
‫♪ برم با یه معامله ختمش کنم ♪
‫♪ یه‌زمان پابه‌پات می‌اومدم ♪
‫♪ تا این‌که چشمم به افقی بزرگ‌تر افتاد ♪
‫♪ بی‌محابا شیرجه زدم تو دلِ آتیش ♪
‫♪ و دست در دستِ ابدیت نهادم ♪
‫♪ باید از تموم تعلقات دل می‌کَندم ♪
‫♪ تا نوری از انوارِ فلک بشم ♪
‫♪ با یک نظر، عنایتش بر من… ♪
‫عجب برهه‌ی خاص و منحصربه‌فردی بود اون دوران،
‫قبول داری؟
‫چرا آخه؟
‫تک‌تکِ لحظاتِ زندگی خاص و منحصربه‌فردن
‫آره، منتها تشخیص‌شون از هم سخته، نیست؟
‫ولی خب، گهگداری
‫یه اتفاقی میفته
‫اون‌وقته که چشم و گوشمون باز میشه و
‫می‌گیم: «عجب لحظه‌ی نابی»
‫دراصل داریم اعتراف می‌کنیم که…
‫تو اون برهه،
‫ما…
‫کنارِ هم بودیم
‫جدی بودی یا شوخی کردی؟
‫درباره‌ی چی؟
‫این‌که سال‌هاست ‫به ترانه‌هام گوش نمیدی
‫آره
‫تعجبت برای چیه؟
‫من هم تا جایی‌که یادمه ‫توی سالن‌های مُد ندیدمت
‫یعنی تا این حد، به احساساتت ضربه زدم؟
‫بله
‫ولی عیب نداره
‫خاصیتِ احساسات همینه
‫فقط ای‌کاش از زبون خودت می‌شنیدم
‫چی رو؟
‫این‌که…
‫این‌که تاریخ مصرفم ‫برای مادر مری به‌سر رسیده
‫- هیچم این‌طور نیست ‫- نه، تو…
‫- بهت هم گفتم ‫- تو با سکوتت،
‫همه‌چیز رو نشونم دادی
‫خودت سکوت کردی و
‫اجازه دادی یه‌مشت آدمی که ‫تازه دورت رو گرفته بودن،
‫برام خط و نشون بکشن
‫من که بهت گفتم به تغییر و تحول نیاز دارم
‫آره، منتها نگفتی که ‫خودت تنهایی بُریدی و دوختی
‫تا اومدم سر از کارهات دربیارم،
‫دیگه در رو به روم بسته بودی
‫اون در همیشه به روت باز بود
‫نه
‫نه، اصلاً
‫اصلاً این‌طور نبود. در رو بستی و
‫قفل کردی
‫خودت هم پا شدی رفتی اون سرِ دنیا
‫و این وسط، من تنها مونده بودم…
‫منی که باهات زندگی کردم و…
‫برات می‌مُردم،
‫داشتم تیکه‌های قلبم رو جمع می‌کردم
‫گرچه اصلاً تیکه‌ای هم نمونده بود،
‫چون تموم هستی و نیستی‌ام…
‫گره خورده بود به وجودِ تو
‫آدم هیچ‌وقت نمی‌فهمه چقدر بی‌ارزشه
‫تا این‌که می‌بینه
‫تموم زندگی‌اش رو
‫در خدمتِ کسی بوده که
‫کل دنیا هم به‌اندازه‌ی خودش
‫براش غش و ضعف می‌کنن
‫آره. حالا هِی به خودت بگو ‫دارم مفید واقع می‌شم
‫مُدام به خودت تلقین کن ‫این دویدن‌ها بی‌خود نیست،
‫چون امضای خودت پاشه،
‫اما حقیقت اینه که قدم به قدم،
‫رَج به رَج،
‫داری خودت رو زنده به‌گور می‌کنی
‫دلم می‌خواست
‫تداعی‌کننده‌ی ژان‌دارک باشی؛
‫چون صدات رو که شنیدم،
‫همچین تصویری ازت ساختم
‫با همین ذهنیت دست به‌قلم شدم که ‫برات طراحی کنم
‫این وسط هم،
‫تیکه‌پاره‌های روحِ خودم رو
‫وسط گذاشتم
‫دل‌خوشی‌های بچگونه؛
‫مثل اولین مراسم عشای ربانی‌ام توی هفت‌سالگی
‫اگرچه روی لباس سفید و نازنینم
‫شراب ریخته بودم،
‫ولی حس می‌کردم یه‌پا ملکه‌ام
‫تک‌تکِ این خاطرات
‫توی تار و پودشه
‫این سرگذشت منه
‫اصلاً هم
‫توقع ندارم تو بوق و کُرنا کنیش
‫منتها… یه تشکرِ خشک‌وخالی حق من بود
‫- نمی‌خواستم چشمم رو به روت ببندم ‫- ولی بستی
‫آره
‫درست میگی
‫- ولی… ‫- چی؟
‫ولی این من بودم که ‫اون لباس رو پوشیدم،
‫همه‌ی لباس‌ها تنِ من بودن
‫من گذاشتم با هویتِ من
‫- هنرنمایی کنی ‫- نه. نه
‫- حاصل کار جفتمون بود ‫- و…
‫خیلی هم دوستش داشتم
‫عاشقش بودم
‫نگاهت به خودم رو دوست داشتم
‫لذت می‌بُردم وقتی…
‫هنرت رو تنم می‌کردی
‫ولی تو داشتی برای خودت ‫از مادر مری بُت می‌ساختی و
‫این بُت…
‫مخلوق زیبایی بود
‫ولی این من بودم که باید می‌رفتم
‫جلوی اون‌همه آدم و
‫آواز می‌خوندم و
‫با تموم وجود حسشون می‌کردم، پس، آره…
‫دلم تغییری می‌خواست که ‫به تصویر جدیدم نزدیک بشم
‫من هیچ‌وقت نخواستم ‫کارمون به اینجا بکشه
‫این تو بودی که اون در رو بستی
‫نه، هیچ دری بینمون نبود، ‫تا این‌که خودت پیش‌قدم شدی
‫بی‌خیالِ در
‫خسته‌ام از هر چی طعنه و کنایه‌ست
‫تو پا گذاشتی تو دنیایی که…
‫- نمی‌تونستم دنبالت بیام ‫- آره، اما کارگاهت رو داشتی
‫آره، به‌ناچار اینجا رو راه انداختم که ‫یه چیزی دستم رو بگیره
‫ولی خب، دستاوردیه برای خودش، نیست؟
‫آره
‫ولی خشت‌به‌خشتش رو ‫با کینه و نفرت از تو چیدم
‫محاله ازم کینه به‌دل گرفته باشی
‫اتفاقاً برعکس
‫عین آب‌خوردن میشه تغییر جبهه داد
‫الان هم برنامه همینه؟
‫داری با کینه و کدورت برام پیراهن می‌دوزی؟
‫شاید
‫حالا باید چیکار کنیم که ‫برگردی سرِ جبهه‌ی اولت؟
‫چه‌می‌دونم. شاید نشه کاریش کرد، ‫شاید مثل آبیه که ریخته
‫نه
‫دلت صاف شده
‫وگرنه عمراً می‌ذاشتی بیام تو
‫منظورت از درِ کنایه‌ایه یا درِ واقعی؟
‫- درِ خونه‌ات رو می‌گم ‫- آها
‫خب… من که در رو برات باز نکردم
‫هیلدا کرد
‫چرا همیشه من باید درها رو باز کنم
‫یا تغییر جبهه بدم و هر کوفت دیگه‌ای؟
‫خودت نمی‌تونی؟
‫یه‌ذره از خودت مایه بذاری؟
‫دوباره مِهرت به‌دلم بیفته
‫میشه بذاری تلاشم رو بکنم؟
‫میشه این‌قدر حصار نکشی دورِ خودت؟
‫می‌ذاری این ترانه‌ی وامونده رو بخونم؟
‫عجب، یعنی کار دیگه‌ای ازت برنمیاد؟
‫کارِ دیگه‌ای از دستم برنمیاد
‫چیز دیگه‌ای در من می‌بینی؟
‫نهایتاً بتونم… برات گل بفرستم،
‫یا برات نامه بنویسم، ‫یا یه خونه برات بخرم
‫یا این‌که برات بخونم. همین و بس
‫چیزی دیگه‌ای ندارم
‫خب، از یه خونه‌ی نو استقبال می‌کنم
‫این‌یکی دیگه داره آوار میشه
‫یکی پسند کن و ‫مشخصاتش رو برام بفرست
‫نه، راستش، گمونم خودم ‫پولش رو از جیب بدم، سنگین‌ترم
‫دست شما درد نکنه
‫ببین، مسئله اینه که،
‫هر چند مسئله‌ی حادی هم نیست،
‫ولی حرفم اینه که…
‫من مرغم یه پا داره
‫مشخصه
‫این‌طوری هم نیستم که…
‫نمی‌تونم توی یه‌چشم به‌هم‌زدن ‫تغییر موضع بدم
‫مثل تو…
‫نیستم
‫نمی‌تونم تو یک‌آن، واسه رضایتِ مردم
‫رنگ عوض کنم
‫خوبه
‫چون این رنگ ‌عوض‌کردن‌ها ‫آدم رو پیر می‌کنه
‫بدون تو هم خیلی خوب تونستم ‫گلیمم رو از آب بکشم بیرون
‫صدات رو از رادیو بشنوم، ‫سریع موجش رو عوض می‌کنم
‫توی تلویزیون ببینمت، ‫بی‌معطلی خاموشش می‌کنم
‫یا صفرم یا صد
‫حد وسط ندارم
‫عالم و آدم محتاج توئن
‫اِلا من
‫دلت می‌خواد بدونی ‫آخرین‌باری که صدات رو شنیدم،
‫چی به سرم اومد؟
‫معلومه
‫شاید فکر کنی باز هم منظورم کنایه‌ایه،
‫ولی عینِ حقیقته
‫خیلی‌خب
‫یادته اوایل تورِ اکستتیک، ‫توی محوطه‌ی هاید پارک
‫اجرا داشتی؟
‫- آره ‫- من هم اونجا بودم
‫ردیفِ جلو
‫مُدام با خودم می‌گفتم ‫یعنی من رو می‌بینه؟
‫که خب… ندیدی
‫یا اگر هم دیدی، چیزی بروز ندادی
‫ولی بذار من بهت بگم که
‫کولاک کردی
‫گریه‌ی تک‌تکِ اون آدم‌ها رو درآورده بودی
‫خودت هم گریون بودی
‫من هم اشک می‌ریختم
‫ولی از یه دردِ دیگه
‫چون شاهدِ شاهکاری بودم که
‫خودم براش خونِ دل خورده بودم و
‫دیگه… هیچ سهمی ازش نداشتم
‫تو می‌درخشیدی
‫من غرقِ ماتم بودم
‫رفته‌رفته،
‫اون درد و ماتم زد به فکِ بالایی‌ام و
‫امونم رو بریده بود
‫دندون‌هام رو اون‌قدر محکم ‫روی هم فشار داده بودم که
‫دندونِ عقلِ بالاییِ سمت چپم شکست و ‫دو نیم شد،
‫دردی که توی وجودم حس کردم،
‫به‌غایت خالص و
‫شدید بود
‫هیچ واژه‌ای برای وصفش پیدا نکردم جز تو
‫از تو درد می‌کشیدم و
‫باید از ریشه می‌سوزوندمت
‫واسه همین، فرار کردم
‫حتی منتظر بخش پایانی نموندم
‫حتی برای آهنگ «روح‌القدس» هم نموندم؛
‫ترانه‌ای که دل‌خوش بودم ‫مرهمی بشه برای دردم
‫مری! مری!
‫سراسیمه رفتم خونه،
‫انبردست رو برداشتم
‫و…
‫می‌بینی؟
‫نیست
‫یا خدا!
‫الکی جو دادم
‫رفتم دندون‌پزشکی
‫آره، بیهوشم کردن و
‫روی صندلیِ مطب که ‫به‌هوش اومدم،
‫دیدم دندونم نیست
‫همین‌طور که اثرِ بیهوشی داشت ‫از سرم می‌پرید،
‫بدجوری دلم گرفت
‫انگار که داشتم…
‫با جانِ جانانم وداع می‌کردم
‫می‌دونی، مثل بچگی‌هام که
‫موقع اسباب‌کشی،
‫حس می‌کردم دارن من رو به‌زور ‫از خونه‌ای که باهاش اُنس گرفته بودم،
‫جدا می‌کنن
‫حالا…
‫از اینجاست که قصه
‫عجیب‌غریب میشه
‫اون شب،
‫یکی اومد دیدنم
‫یهو از خواب بیدار شدم و
‫دیدم باز لثه‌هام دارن خونریزی می‌کنن
‫همه‌جا غرق خون بود
‫در واقع، خطی از خون
‫روی لحافم جاری شده بود
‫انگار که یه موجودی از توی دهنم خزیده بیرون،
‫از روی روتختی رد شده و
‫رفته کفِ اتاق
‫خلاصه…
‫من همیشه به شبح و این داستان‌ها ‫اعتقاد داشتم
‫اگه فقط یه خونه رو میشد ‫جن‌زده خوند، قطعاً همین‌جا می‌بود
‫منتها من تا حالا همچین چیزی ندیده بودم
‫تا اون شب
‫بدون ذره‌ای شک و شبهه می‌تونم بگم که
‫یه شبح دقیقاً پایینِ تختم بود
‫چه شکلی بود؟
‫قابل وصف نیست
‫انگار شیش وجهِ مختلف رو ‫با هم چپونده باشن توی یه دختر
‫دختر؟
‫آره، دختر بود
‫به‌گمونم
‫شاید هم تصوری از جنسِ مؤنث
‫سُرخ هم بود
‫نه سُرخ مثل مدادرنگی
‫بلکه…
‫سُرخی‌ای از جنس احساس
‫آخ که خوشگل‌ترین چیزی بود که ‫توی عمرم دیدم
‫نمی‌تونستم بذارم بمونه
‫این شد که در رو باز و
‫رفتنش رو تماشا کردم؛
‫از راهرو رفت و
‫از خونه خارج شد،
‫مثل غباری سرخ‌رنگ
‫تو دلِ ظلماتِ جنگل محو شد
‫وای که با رفتنش، دردِ دندونم پَر کشید،
‫دل‌پیچه‌ام رفع شد و
‫زخم توی قلبم جوش خورد
‫دقیقاً بعد از اون شب، ‫دیگه نه به آهنگ‌هات گوش دادم و
‫نه اصلاً بهت فکر کردم
‫دیگه تو خواب و خیال هم نیومدم سراغت و
‫از اون روز به بعد، ‫همه‌چیز بهتر و بهتر شد
‫کجا رفت؟
‫نمی‌دونم والا
‫ارواح بعدِ این‌که
‫ازشون بی‌نیاز می‌شیم، کجا میرن؟
‫همون‌جا
‫این‌دفعه هم داری ‫کنایه‌ای حرف می‌زنی؟
‫یا جدی‌جدی دیدیش؟
‫ببین، من نمی‌گم که روحِ یه آشنای
‫تازه فوت‌شده رو دیدم
‫یا این‌که خونه‌ام به‌واسطه‌ی اجدادم تسخیر شده
‫اگه یکی دیگه…
‫فرضاً هیلدا اون شب پیشم بود، ‫می‌تونست ببینتش؟
‫قاعدتاً نه
‫ولی من دیدم
‫تموم سلول‌های عصبیِ توی مغزم که ‫مرزِ بین خیال‌بافی و
‫واقعیت رو تعیین می‌کنن،
‫تأیید می‌کنن که دیدمش
‫اگه بهم بگی دلیلش چیه،
‫بهت می‌گم چون روح و روانم ‫همچین چیزی رو می‌طلبید
‫شاید زاییده‌ی ذهن خودم بود
‫شاید ضمیر ناخودآگاهم بود که داشت
‫به تنها روشی که
‫بلد بود، بهم هشدار می‌داد
‫شاید هم واقعاً شبح بود
‫آره
‫ولی شبحِ خودم بود
‫ولی…
‫فکر کنم من هم دیدمش
‫چی رو؟
‫همون شبحت رو
‫- دیدمش ‫- دارم جدی حرف می‌زنم ها
‫من هم
‫خب که چی؟
‫یعنی چشم نداری ببینی ‫یه شبح واسه خودم ساختم؟
‫نه. نه، مالِ خودته
‫قطعاً، منتها اگه اشتباه نکنم، ‫من هم قاتیِ این ماجرا شدم
‫با حرف‌هات داری
‫- دستم می‌ندازی ‫- به‌خدا همچین قصدی ندارم
‫من هم دیدمش
‫یه شبح یا یه روحِ سرخ‌رنگ
‫کِی اون‌وقت؟
‫- اولین بار… ‫- مگه چند باره؟!
‫اولین بار توی دوبلین بود
‫شبِ اجرای نَوَد و شیشم
‫داشتم از خستگی می‌مُردم، ولی…
‫تولدم بود
‫دلم می‌خواست یه حرکت خاص بزنم
‫عاشقتم، دوبلین!
‫شب به‌خیر!
‫- مچکرم ‫- بیا، بیا اینجا
‫حواسم هست. حله
‫مراقب باش
‫چرا هِی این‌جوری میشه؟
‫ای وای
‫- چیزت خونیه… ‫- ها؟
‫- مادر مری! ‫- خون…
‫- بله؟ ‫- ببین کی به پُستم خورده!
‫پشمام!
‫- شما… ‫- سلام
‫- سلام! سلام به روی ماهت! ‫- من ایموجن‌ام. سلام
‫تولدتون مبارک
‫ممنون. قربون شما
‫- خیلی از دیدنتون خوشحالم ‫- من هم همین‌طور
‫آره. وای، خدا. ‫کُلی واسه امشب ذوق داریم
‫- من هم ‫- همه می‌گن
‫شما خیلی خاصی
‫- خب، محبت دارن ‫- خیلی‌خب
‫روی صندلی معمولی نشسته بود،
‫واسه همین، پی‌جی پیداش کرد
‫گفتی چند ساعت
‫تو صف معطل شدی؟
‫دو ساعت فقط. ولی ایرادی نداره. ‫بهم خوش گذشت
‫- با بقیه آشنا شدم ‫- واقعاً شرمنده
‫آره. خیلی‌خب
‫- معاشرت با بقیه رو دوست دارم ‫- ممنونم
‫خب، حالا دیگه اومدی پیش خودمون
‫از اجرا خوشت اومد؟
‫معرکه بود
‫انگار رفته بودم توی خلسه،
‫درست مثل کلیسارفتن
‫- ولی از نوع باحالش ‫- آها
‫همزمان، همه‌ش فکرم درگیرِ این بود که
‫جلوی اون‌همه آدم…
‫- آره ‫- چند نفر بودن؟
‫۱۸,۲۱۰
‫توی نیویورک بیشتر هم بودن
‫همه اونجا بودن،
‫همزمان، اون‌همه انرژی تخلیه میشد و
‫تموم فراز و فرودها،
‫همه‌ی اون احساسات، ‫مستقیم روی تو پیاده میشد
‫اوهوم. سنگینه
‫چطوری از پسش برمیای؟
‫برنمیای
‫البته چرا
‫فقط…
‫یه‌جورایی،
‫جذبش می‌کنی
‫و…
‫آره، منتها…
‫چی به سرت میاره؟
‫مثل یه دور باطله که
‫مُدام تکرار میشه
‫چقدر چرت
‫نپرس چرا، ولی منو انتخاب کرد
‫ولی قبلاً اینجا روح دیدی، مگه نه؟
‫بله
‫اینجا ارواحی هستن
‫و من بیشترشون رو دیدم
‫ولی دیوارهای اینجا خیلی نازکن
‫هیچوقت معلوم نیست کی ممکنه سر برسه
حالا ‫میشه یه نفر چراغ‌ها رو خاموش کنه؟
‫روح‌ها واقعاً تاریکی لازم دارن؟
‫یا فقط برای ترسناک‌تر کردنشه؟
‫نه، برای اونا نیست
‫اونا همین الانم اینجان
‫این ماییم که داریم خودمون ‫رو به روشون باز می‌کنیم
‫یعنی چی؟
‫یعنی…
‫- خودتون رو نشون بدید ‫- خودتون رو نشون بدید
‫- ما قصد آزار نداریم ‫- ما قصد آزار نداریم
‫منم می‌تونم بگم؟
‫آره، چرا که نه؟
‫چجوری بود؟
‫نه، نه
‫ببخشید، ببخشید، من بودم
‫- دهنتو ‫- وای خدا
‫لیز خورد خب. لیز خورد. ببخشید
‫متنفرم از این کار
‫از همه‌چیزش بدم میاد، امیلی. ‫چه حرکتیه آخه؟
‫هیس
‫وایسا، وایسا
‫چیه؟
‫کسی اینجاست؟
‫حسش می‌کنی؟
‫من هیچی حس نمی‌کنم
‫چی رو باید حس کنیم؟
‫اون زن اهل اینجا نیست
اون زن؟
‫اهل یه جای…
‫خیلی دوره
‫ولی چیزی نمونده برسه اینجا
‫الان داریم درباره کی حرف می‌زنیم؟
کیه؟
‫تو می‌دونی؟
‫نه
‫- نه ‫- نه
‫خیلی‌خب، باید… ‫به‌نظرم دیگه…
‫- واقعی نیست ‫- داره کسخلمون می‌کنه فقط
‫نه، اینطور نیست
‫ایموجن…
‫چی می‌خوای بهمون بگی؟
‫پیامی داری؟ یا…
‫می‌خوای چی بگی بهمون؟
‫ما اینجا پیشتیم
‫من اینجا پیشتم
‫مدت‌هاست…
‫دنبالت…
‫می‌گردم
جانِ جانانم
‫راه زیادی پیموده‌ام
‫از خشکی…
‫و دریا گذشته‌ام
‫- پاهایم خون می‌آیند ‫- …می‌آیند
‫استخوان‌هایم…
‫- درد می‌کنند ‫- …درد می‌کنند
‫سرم…
‫سرم سنگین است
‫- ببین… ‫- ببین…
‫میان موهایم…
‫- بافته‌ای از جنس اندوه ‫- بافته‌ای از جنس اندوه
‫تمام غم‌هایت را ببین…
‫- که بر شانه‌هایم سنگینی می‌کنند ‫- که بر شانه‌هایم سنگینی می‌کنند
‫- و همه خویشانشان… ‫- و همه خویشانشان…
‫- لحظه‌ای رهایم نمی‌کنند ‫- لحظه‌ای رهایم نمی‌کنند
‫اما به زودی…
‫به زودی سفرم به پایان می‌رسد
‫و آرام می‌گیرم…
‫بر بستری تنیده از طلا
‫چرا که تو…
‫سرانجام در برابرم هستی
‫گوش کن
‫صدایم را می‌شنوی؟
‫آیا…
‫حسم می‌کنی؟
‫حال…
‫باید در را باز کنی
‫و بگذاری عشقم…
‫وارد شود
‫دستت رو پاره کرد
‫نه
‫یه در باز کرد
‫بعد از اون همه‌چی تار بود
‫زخمم رو بانداژ کردن
‫حراست گشت‌هاش رو زد
‫و آخرش همه رفتن خوابیدن
‫منم می‌خواستم بخوابم
‫می‌خواستم
‫خیلی دلم می‌خواست
‫ولی نمی‌تونستم
‫اون کلمات مدام تو ذهنم می‌چرخیدن
‫چیزی نمونده بود برسه اینجا
‫و بعد دیگه…
‫من هم فرار می‌کنم
‫یکی ازم می‌پرسه ‫می‌خوام کنار بکشم یا نه
‫ولی میگم نه
‫هوم؟
‫ادامه میدم
‫آهنگ‌هام رو می‌خونم
‫کار من همینه. ‫کار من همینه
‫کار من همینه…
‫♪ اون حس سرد افتاده به جونت ♪
‫♪ قلب مقدست غمگینه ♪
‫♪ اصلا دیگه می‌دونی چه دعایی بکنی؟ ♪
‫♪ یا اینکه از پسش برمیای یا نه؟ ♪
‫♪ ولی من ♪
‫♪ من رو جوری بزرگ کردن که باور کنم ♪
‫♪ میشه با چیزایی که فکر می‌کردم ‫حقیقت دارن یه کلیسای بزرگ رو پر کرد ♪
‫♪ اون کلیساها همه فرو ریختن ♪
‫♪ مثل همیشه ♪
‫♪ پس حالا ♪
‫♪ به تو باور دارم ♪
‫♪ هیچوقت حس مقدس بودن کردی؟ ♪
‫♪ هیچوقت حسش کردی؟ ‫هیچوقت حسش کردی؟ ♪
‫♪ هیچوقت حس مقدس بودن کردی؟ ♪
‫♪ هیچوقت حسش کردی؟ ♪
‫♪ هیچوقت حس کردی ندای ذهنت ♪
‫♪ می‌تونه با دعای لب‌هات یکی بشه؟ ♪
‫♪ خدایا زمانی که تلف کردیم رو ببخش ♪
‫♪ هیچوقت حسش کردی؟ ♪
‫♪ هیچوقت تاب خوردن کمرم رو حس کردی؟ ♪
‫♪ فشار نوک انگشتام رو؟ ♪
‫♪ نه، من قرار نیست این نبرد رو ببرم ♪
‫♪ هیچوقت حسش کردی؟ ♪
‫♪ عزیزم، من کل عمرم ‫برای کل عمرم دعا کردم ♪
‫♪ تا حالا همچین حالی نداشتم ♪
‫♪ عزیزم، من کل عمرم ‫برای کل عمرم دعا کردم ♪
‫♪ تا حالا اینجوری زانو نزده بودم ♪
‫♪ هیچوقت حس مقدس بودن کردی؟ ♪
‫♪ هیچوقت حسش کردی؟ ‫هیچوقت حسش کردی؟ ♪
‫♪ هیچوقت حس مقدس بودن کردی؟ ♪
‫♪ هیچوقت حسش کردی؟ ♪
‫♪ پس بجنب عزیزم، ‫روحت رو بذار تو من ♪
‫♪ زبون بزن به آتیش درونم، ‫من رو جر بده، بذار نفس بکشم ♪
‫♪ بیا عزیزم، قلبت رو بذار تو قلب من ♪
‫♪ زانوهات رو فشار بده به زانوهام ♪
‫♪ نیازهای من رو زمین بزن ♪
‫♪ هیچوقت حس مقدس بودن کردی؟ ♪
‫♪ هیچوقت حسش کردی؟ ‫هیچوقت حسش کردی؟ ♪
‫♪ هیچوقت حس مقدس بودن کردی؟ ♪
‫♪ هیچوقت حسش کردی؟ ‫هیچوقت حسش کردی؟ ♪
‫♪ قلب مقدسم مدتیه که غمگینه ♪
‫♪ اصلا باید به چیزی ایمان داشته باشم؟ ♪
‫♪ خودم رو می‌بُرم تا جا باز کنم ♪
‫♪ و هر چی رو جز تو بریزم بیرون ♪
‫صدبار ویدیوهای اون شب
‫رو مرور کردم
‫هزارتا دوربین همه یه چیز رو نشون میدن
‫می‌دونم واقعاً اونجا نبوده
‫ولی در عین حال می‌دونم که دیدمش
‫نمی‌دونم چجوری ولی فکر می‌کنم…
‫همش حقیقت داره
‫الان کجاست؟
ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز BcMoviez
‫و خوابم هم نمی‌بره
‫نمی‌تونم التیام پیدا کنم
‫خدا می‌دونه…
‫چندتا قرص می‌خورم
‫و هر دقیقه‌ی…
‫هر روز…
‫حسش می‌کنم…
‫توی وجودم
‫همیشه هست، مثل…
‫یه ابر یا…
‫یه سنگ
‫و نمی‌دونم. میگم شاید…
‫شاید باید همونجا نگهش دارم
‫انگار…
‫انگار باید این کارو بکنم
‫دیگه وظیفه‌ام اینه
‫ولی نمی‌دونم تا کِی می‌تونم ادامه بدم
‫حرفم رو باور می‌کنی؟
‫از لندن تا دوبلین چقدر راهه؟
‫پونصد ششصد کیلومتر؟
‫چقدر طول می‌کشه آدم ‫این همه راه رو…
‫پیاده طی کنه؟
‫باید از دریا رد بشی
‫گمونم گذر از دریا یه‌کم طول می‌کشه
‫از اجرات تو هاید پارک…
‫تا اجرای ۹۷امت…
‫چقدر فاصله بود؟
‫چهار سال؟
‫هوم؟
‫حتی یکی‌شون رو نمی‌تونم بخونم
‫نه. هیچکدوم درست به‌نظر نمیان
‫هوم
‫بیا دوباره چک کنیم
‫چند وقته همدیگه رو می‌شناسیم؟
‫بیست‌وچهار…
‫بیست‌وپنج سال؟
‫وقتی به زبون میاریش…
‫عدد کوچیکی به نظر میاد
‫خب…
‫فرض کنیم یه چیزی توی وجودته
‫از یه جایی اومده
‫و از اقیانوس‌ها گذشته تا پیدات کنه
‫و شاید…
‫اون یه جایی…
‫من بودم
‫ولی اگه اینطور باشه
‫منطقیه که…
‫تمام این…
‫آمد و شدها…
‫برای اینه که ذهن کوچیک ما…
‫می‌خواد فراز و فرود چیزی که…
‫همیشه همونجا بوده ‫رو اینجوری هضم کنه
‫شاید…
‫ما بودیم…
‫که بهش رسیدیم
‫و تو فکر می‌کنی…
‫باید نزدیک خودت نگهش داری…
‫و توی وجودت حفظش کنی
‫ولی من نه
‫من می‌خوام بیاد بیرون
‫پس بیا تمومش کنیم
‫بیا بیرونش کنیم
‫چجوری؟
‫نباید خیلی سخت باشه
‫این همه فیلم دیدیم
‫نه، فکر خوبی نیست
‫دلیلی نداره بترسی
‫اگه خطری شد بیخیال می‌شیم
‫من فقط…
‫فقط می‌خوام…
‫فقط می‌خوام روی لباسم کار کنیم
‫برای این اومدم اینجا
‫اینجوری روی لباست کار می‌کنیم
‫چون می‌خوای لباس شبیه خودت باشه
‫اینم الان بخشی از هویتته
‫این روح…
‫این زن سرخ‌پوش…
‫آهنگت رو برای اون نوشتی، مگه نه؟
‫- آره ‫- پس…
‫بیا لباس رو هم برای اون بسازیم
‫ببینیم…
‫چی می‌خواد بهمون بگه
‫خب، سه نفر لازم داریم؟ ‫بگم هیلدا بیاد؟
‫- نه ‫- نه، نه، راست میگی
‫باید خودمون دوتایی انجامش بدیم
‫دلم نمی‌خواد
‫بهم گفتی باید قلبم رو به روت باز کنم
‫منم حاضرم…
‫دارم بازش می‌کنم
‫تا جایی که می‌تونم
‫و دارم بهت میگم، دوست من…
‫ما این کار رو می‌کنیم
‫اینا چیه؟
‫پیشکش، توتم
‫چیزهایی برای متمرکز کردن انرژی‌مون
‫هیچ چیزی به خودی خود جادویی نیست…
‫جادو رو ما بهش میدیم
‫در واقع، اصلا هیچ‌چیز…
‫بدون معنایی که ما تعیین می‌کنیم ‫معنایی نداره
‫پس…
‫این قیچی، قیچی نیست
‫کلیدیه
‫برای باز کردن هر دری که ‫ممکنه سر راهمون باشه
‫و این یه زنجیره
‫برای گره زدنِ ما به هر کسی ‫که قراره ملاقات کنیم
‫و این…
‫این یه شمشیره
‫برای محافظت
‫هوم
‫و این…
‫روغنیه…
‫که باهاش…
‫خودمون رو تدهین می‌کنیم…
‫در حالی که…
‫منتظرِ…
‫عید پنجاهه‌مون هستیم
‫چرا داری این کارو می‌کنی؟
‫من کاری نمی‌کنم
‫ما داریم این کارو می‌کنیم
‫چون اگه نکنیم…
‫تا ابد حسرتش رو می‌خوریم
‫این ماجرا که تموم بشه، ‫من و تو دیگه کِی قراره…
‫با هم تو یه اتاق باشیم؟
‫لباست رو برمی‌داری…
‫و میری
‫و من اینجا می‌مونم…
‫و میشم شبحِ خونه‌ی خودم
‫تنهای تنها
‫باید همین الان که فرصتش هست ‫انجامش بدیم
‫حالا…
‫اون وردی که خوندی چی بود؟
‫مهم نیست دقیقاً چی بوده
‫فقط دستات رو بده
‫بله
‫چشمات رو ببند
‫و با من نفس بکش
‫بده بیرون
‫نفس
‫ای روح…
‫اگه اینجایی…
‫یه چیزی بهمون بده
‫یه نشونه بهمون بده
‫ای روح…
‫اگه اینجا پیشمونی…
‫بدون که پذیرای حضورت هستیم…
‫و برامون عزیزی
‫ای روح…
‫اگه اینجایی…
‫بدون که خونه‌ای داری، ‫اما اون خونه درون ما نیست
‫ما نمی‌تونیم آسایشگاه تو باشیم
‫خونه‌ی ما پُره
‫پس بذار صدای من چراغ راهت باشه…
‫تا حرکت کنی به سمت در
‫گوش کن که پله‌های نردبانت رو نام می‌برم
‫«بیا و بیا»
‫«مادر مری»
‫«مگنیفیکات»
‫«شیطان شرمسار شد»
‫«بیچاره»
‫«من رو بذار کنار»
‫«بازدم»
‫برترین ترانه‌های سال‌های…
‫۲۰۰۳ تا ۲۰۱۵ بعد از میلاد
‫مریم سوم
‫در…
‫پشت اینهاست
‫و بازه
‫و دنیای بیرون…
‫روشن‌تر…
‫و زیباتر از همیشه‌ست
‫پس بیا بیرون
‫بیرون
‫سم
‫بیرون
‫سم
‫بیرون
‫سم، صداتو نمی‌شنوه
‫می‌شنوه، فقط گوش کن
‫- بیرون. جواب میده ‫- سم
‫- بیرون ‫- سم
‫ذهنت رو خالی کن
‫- داره میاد ‫- سم
‫- داره میاد ‫- یه چیزی رو یادت رفت
‫چی؟
‫راه خروج لازم داره
‫حالا چی؟
‫نمی‌دونم
‫شاید بیشتر لازم داره
‫کلید…
‫برای باز کردن در
‫یا خود خدا
‫هی
‫یه‌کم استراحت کن، باشه؟
‫قشنگ بگیر بخواب
‫و وقتی بیدار شدی…
‫شاید یه چیزی داشته باشم که نشونت بدم
‫حتماً داری
‫و حتماً بی‌نقصه
‫ساعت چنده؟
‫تقریبا دوازده
‫بگو داره چه اتفاقی میفته
‫خب…
‫الان‌ها…
‫میل کونتررا احتمالاً داره ‫آهنگ «ماه کاغذی» رو تموم می‌کنه
‫برای حضار دست خداحافظی تکون میده
‫- ساعت چنده؟ ‫- تاریکی داره غالب میشه
‫خیلی‌خب، شش دقیقه مونده ‫به نیمه‌شب، دوستان
‫ولی بعدش یه نوری میاد
‫نه روی استیج، بلکه…
‫از انتهای سالن
‫همه برمی‌گردن نگاه می‌کنن
‫اونجاست
‫مادر مری
‫درخشان
‫داره از راهرو میاد
‫داره از اون طرف راهرو میاد
‫از اون سوی اقیانوس
‫از یه دنیای دیگه
‫حالا داره میره روی استیج
‫چراغ چشمش رو می‌زنه. ‫زیادی روشنه
‫به حضار نگاه می‌کنه و…
‫میگه…
‫«دلم خیلی براتون تنگ شده بود. ‫خیلی خوشحالم که برگشتم»
‫ولی چیزی که واقعاً می‌خواد بگه…
‫چیزی که ته دلش هست…
‫چیزی که داره میگه اینه که…
‫«این ترانه برای شما نیست
‫برای توئه»
‫- هی، چه غلطی می‌کنه؟ ‫- وایسا، وایسا، وایسا
‫داره چیکار می‌کنه؟
‫و بعد چشم‌هاش رو می‌بنده
‫پنج دقیقه مونده به نیمه‌شب
‫دهنش رو باز می‌کنه
‫- می‌خواد آهنگه رو بخونه ‫- می‌خواد آهنگش رو بخونه
‫می‌خواد آهنگش رو بخونه
‫و ترانه‌ی تو رو می‌خونه
‫که شاهکارِ تموم ترانه‌های تاریخه
‫هی، سم؟
‫بله؟
معذرت می‌خوام
ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز BcMoviez
« پیراهن مادر سرخ به طراحیِ سم آنسلم - ۲۰۲۶ »
‫♪ هر کس یه وسواسی داره ♪
‫♪ هر کس یه فرشته حقیقی داره ♪
‫♪ هر کس یه وسواسی داره ♪
‫♪ هر کس گهواره تاریکی داره ♪
‫♪ هر کس یه وسواسی داره ♪
‫♪ هر کس یه رازی داره ♪
‫♪ هر کس یه وسواسی داره ♪
‫♪ هر کس گهواره تاریکی داره ♪
‫♪ همه درد می‌کشن ♪
‫♪ همه روی زمین می‌خزن ♪
‫♪ هر قلبی بالاخره زانویی رو به خاک می‌ماله ♪
‫♪ چشم‌های تاریک گریه می‌کنن ♪
‫♪ همه درد دارن ♪
‫♪ همه به خودشون می‌پیچن ♪
‫♪ مچ هر دستی متبرکه ♪
‫♪ که میره پشت کمر و بسته میشه ♪
‫♪ هیچوقت نمی‌تونیم ‫ساعت رو به‌موقع نگه داریم ♪
‫♪ تاریخ توی عمق وجودمون ریشه داره ♪
‫♪ و در هم تنیده‌ست ♪
‫♪ چاقو رو بده و قربانی رو ذبح کن ♪
‫♪ حالا مزه خون توی دهنمه ♪
‫♪ متنفرم از اینکه آزارم میدی ♪
‫♪ ولی قرار نیست تُفت کنم بیرون ♪
‫♪ خیلی وقته دارم می‌دوم ‫ولی می‌خورم زمین ♪
‫♪ دور خودمون می‌چرخیم ♪
‫♪ می‌چرخیم و می‌چرخیم و می‌چرخیم ♪
‫♪ حالا مزه خون توی دهنمه ♪
‫♪ جوری منو ببوس که انگار دوستم داری ♪
‫♪ وقتی داری منو می‌کِشی پایین‌تر ♪
‫♪ اینجا تا ابد در بند همدیگه‌ایم ♪
‫♪ دور خودمون می‌چرخیم ♪
‫♪ می‌چرخیم و می‌چرخیم و می‌چرخیم ♪
‫♪ هر ناله‌ی خسته ♪
‫♪ هر میل وحشی ♪
‫♪ هر لحظه بی‌رحمانه‌تر از قبل ♪
‫♪ وقتی که منم و تو ♪
‫♪ تمام بدنم درد می‌کنه ♪
‫♪ هر بار ♪
‫♪ هر بار که بی‌قواره می‌رقصیم ‫من زنده میشم ♪
‫♪ هیچوقت نمی‌تونیم ‫ساعت رو به‌موقع نگه داریم ♪
‫♪ تاریخ توی عمق وجودمون ریشه داره ♪
‫♪ و در هم تنیده‌ست ♪
‫♪ چاقو رو بده و قربانی رو ذبح کن ♪
‫♪ حالا مزه خون توی دهنمه ♪
‫♪ متنفرم از اینکه آزارم میدی ♪
‫♪ ولی قرار نیست تُفت کنم بیرون ♪
‫♪ خیلی وقته دارم می‌دوم ‫ولی می‌خورم زمین ♪
‫♪ دور خودمون می‌چرخیم ♪
‫♪ می‌چرخیم و می‌چرخیم و می‌چرخیم ♪
‫♪ حالا مزه خون توی دهنمه ♪
‫♪ جوری منو ببوس که انگار دوستم داری ♪
‫♪ وقتی داری منو می‌کِشی پایین‌تر ♪
‫♪ اینجا تا ابد در بند همدیگه‌ایم ♪
‫♪ دور خودمون می‌چرخیم ♪
‫♪ می‌چرخیم و می‌چرخیم و می‌چرخیم ♪
‫♪ تمام قدرت درون من ‫به قدرت درون تو می‌رسه ♪
‫♪ هر کس یه وسواسی داره ♪
‫♪ هر کس یه فرشته حقیقی داره ♪
‫♪ هر کس یه وسواسی داره ♪
‫♪ هر کس گهواره تاریکی داره ♪
‫♪ هر کس یه وسواسی داره ♪
‫♪ هر کس یه فرشته حقیقی داره ♪
‫♪ هر کس یه وسواسی داره ♪
‫♪ هر کس گهواره تاریکی داره ♪
‫♪ هر کس یه وسواسی داره ♪
‫♪ هر کس یه رازی داره ♪
‫♪ هر کس یه وسواسی داره ♪
‫♪ هر کس گهواره تاریکی داره ♪
‫♪ هر کس یه وسواسی داره ♪
‫♪ هر کس یه فرشته حقیقی داره ♪
‫♪ هر کس یه وسواسی داره ♪
‫♪ هر کس گهواره تاریکی داره ♪
‫♪ شعله آبی ♪
‫♪ داره خاموش میشه ♪
‫♪ دست دراز می‌کنه ♪
‫♪ اسم تو ♪
‫♪ توی دهنم بود ♪
‫♪ اون بیرونش کشید ♪
‫♪ شعله آبی ♪
‫♪ داره خاموش میشه ♪
‫♪ دست دراز می‌کنه ♪
‫♪ اسم تو ♪
‫♪ توی دهنم بود ♪
‫♪ اون بیرونش کشید ♪
‫♪ حرف نزن ♪
‫♪ حالا ما رو ببین ♪
‫♪ صداهای زیبا ♪
‫♪ بالای زمین ♪
‫♪ اوه، حرف نزن ♪
‫♪ حالا ما رو ببین ♪
‫♪ اون بیرونش کشید ♪
‫♪ شعله آبی ♪
‫♪ داره خاموش میشه ♪
‫♪ دست دراز می‌کنه ♪
‫♪ اسم تو ♪
‫♪ توی دهنم بود ♪
‫♪ اون بیرونش کشید ♪
‫♪ شعله آبی ♪
‫♪ داره خاموش میشه ♪
‫♪ دست دراز می‌کنه ♪
‫♪ اسم تو ♪
‫♪ توی دهنم بود ♪
‫♪ اون بیرونش کشید ♪