« ارائه شده توسط سایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.
استار...
فرمان... فرماندهی...
استار...
فرماندهی...
استار...
فرماندهی...
مرکز فرماندهی...
اوناهاش.
این‌طوری هیچ‌وقت منو گم نمی‌کنی، جسی.
واسه همیشه، رفیق.
دقیقاً همینه، رفیق.
اما نگران نباش، چهارچشمی می‌پامت.
دیدی؟
هنوز زیر نظر دارمت.
غیب شدم، ولی برگشتم.
رفتم و باز اومدم.
هنوز دارم می‌بینمت.
ای داد، دیگه رفتنی شدم.
و من همیشه عاشقت می‌مونم.
حتی وقتی شاکیم، یا ناراحتم، یا وقتی اتفاقی بیرونت جا می‌ذارم.
بازم تا ابد عاشقت می‌مونم.
راست میگی؟
جدی میگی؟
تا همیشهِ همیشهِ همیشه؟
آره، تا تهِ ابدیت.
و همین الانم می‌تونی منو یادت بیاد.
من به شما زن و شوهرا تعلق ندارم.
اون مَردهای باشرف رو مسموم می‌کنم.
همه‌شون رو.
من احیا بلدم.
یک، دو، سه.
حالا، وقتِ تنفس مصنوعیه.
اما ما هنوز معمای قتل منو حل نکردیم.
یه ذره دندون رو جگر بذار، رکس.
عزیزم، اینجا چه خبره؟
مطمئن نیستم.
می‌دونی، اولش کفری بودم که بانی این عینکا رو برام کشیده، ولی راستش،
الان خیلی بهتر می‌بینم.
عزیزم، حواستو جمع کن.
اوه، معذرت می‌خوام.
دوقلوهای جوردن هستن.
برگشتن خونه.
طفلک.
هنوزم می‌ترسه ازشون بخواد باهاش بازی کنن.
این بار نه.
همون‌جا بیرون بمون.
وقت داره از کف می‌ره.
ای وای.
خودشه بانی، باریکلا.
می‌تونی از پسش بربیای.
سلام.
عروسی نباید کارِ راحتی بوده باشه.
هیس.
یه جای کار می‌لنگه.
خب، عروسی چطور پیش رفت؟
این دفعه کی دخلِ ساقدوش‌ها رو آورد؟
مامان؟
بابا؟
جونم عزیزم؟
چرا هیچ‌کس باهام دوست نمی‌شه؟
آخ بانی.
بیا اینجا عزیزم.
باز!
آخ!
تا من برگردم، تو جانشین منی.
من؟
درسته.
هر جوری شده اون دوقلوها رو می‌کِشم پایِ بازی با بانی.
یه جوری.
بجنب، بولزآی.
آخه چرا... جفتشون فقط همون‌جا کِپیدن.
هیچ غلطی نمی‌کنن.
اصلاً دست به اسباب‌بازی‌ها نمی‌زنن.
چی؟
نشنیدی مگه؟
اِ، نه، من... من نشنیدم.
نشنیده طفلک.
اصلاً نشنیده.
چی؟
چی رو نشنیدم؟
دوران اسباب‌بازی‌ها دیگه سر اومده، جوجه.
منظورت چیه که تموم شده؟
کی این بساط شروع شد؟
سالیانه که اوضاع همین‌طوریه.
کدوم گوری بودی تا حالا؟
اون‌ور خیابون.
داشتم بازی می‌کردم.
بازی؟
اوه، پس بچه‌هاتون واقعاً بازی می‌کنن؟
من که اصلاً یادم نمیاد بازی چی هست.
برام تعریفش کن.
شماها حالتون خوبه؟
چه بلایی سرتون اومده؟
تپ.
دستگاه‌ها.
همه‌جا.
دستگاه‌ها.
گوشی‌ها.
تبلت‌ها.
کامپیوترها.
دوربین‌ها.
اسکرین‌ها کلاً همه‌چیزو قبضه کردن.
اون همه تپ کردن.
اون تپ کردن‌ها!
تپ.
نصیحت ما رو گوش کن عزیزم.
یه کشو پیدا کن و توش قایم شو.
چون وقتی تکنولوژی پاش به خونه‌ت باز بشه، فاتحه‌ت خونده‌ست.
ما قراره بمیریم.
خب، لابد اینم یه جور تبِ زودگذره.
مثل، چه می‌دونم، گرامافون یا حلقه‌های هولاهوپ.
تو اصلاً نمی‌فهمی چی می‌گم.
دوران اسباب‌بازی‌ها دیگه سر اومده.
تموم شد.
تپ.
حرفمون رو باور نمی‌کنی؟
خودت ببین و قضاوت کن.
اوه!
همه‌شون رو نگاه کن.
همه‌شون چسبیدن به این ماس‌ماسک‌ها.
به جز بانی.
تعجبی نداره که هیچ رفیقی پیدا نمی‌کنه، بولزآی.
اون تنها کسیه که هنوز داره با این اسباب‌بازی‌ها ور می‌ره.
نگران نباش.
جامون امنه.
از این کار مطمئنیم؟
نه، ولی فکر کنم کارساز باشه.
باشه.
اوه!
یه برگ نیلوفر آبی!
اوه، دمت گرم مامان، واقعاً مرسی!
دستت طلا بابا!
خب، حالا که از پسش برمیای، دیگه آماده‌ای.
سلام، من لی‌لی پد هستم.
به این محوطه خوش اومدی.
امروزو وقت داری بفهمی چطوری باهاش کار کنی، ولی از فردا بازخواستت می‌کنیم.
اوه اوه.
دوباره سعی کن.
به پریدن ادامه بده.
دوباره.
صبح بخیر!
دیگه وقت زل زدن به صفحه تمومه.
اون لی‌لی پد رو بذار کنار و بیا برای صبحونه.
باشه!
حالا می‌خوام یه دو کلمه با این لی‌لی حرف بزنم...
و بهش بفهمونم اینجا دنیا دست کیه.
چرا نمی‌تونی جسی رو آروم کنی؟
خب، منو که می‌شناسی، من خودِ آرامشم.
اینجوری فایده نداره.
سلام!
این دیگه چه کوفتیه؟
ببخشید، نمی‌خواستم بترسونمت.
رو حالت خواب بود، می‌دونی که؟
نه؟
بی‌خیال، ولش کن.
فقط می‌خواستم بپرم روی شارژر.
باتریش یه حالی لازم داره.
می‌خوام یه جور خبیثانه‌ای باهات حرف بزنم.
بهم بگو لی‌لی.
ببین، اینجا رو گوش کن.
من و اسباب‌بازی‌ها کل تابستون رو داشتیم جون می‌کَنیم که بانی رو...
با دوقلوهای جردن اون‌ور خیابون رفیق کنیم.
اما تو باید با اون کارای احمقانه‌ت گند می‌زدی به همه‌چی... اصلاً داری به حرفم گوش می‌دی؟!
اوه، نه.
داشتم گوش می‌دادم.
من همیشه گوشم با توئه.
دیدی؟
ببین، حالا اینجا رو گوش کن.
من و اسباب‌بازی‌ها کل تابستون داشتیم تلاش می‌کردیم
که بانی رو با دوقلوهای جردن رفیق کنیم.
نه، به اسپانیایی.
نه، رپی بگو.
من و اسباب‌بازی‌ها کل تابستون داشتیم سگ‌دو می‌زدیم که بانی رفیق پیدا کنه.
..
اوه، اولین رقصمونه عزیزم!
اوه، فکر کنم این به من مربوط می‌شه.
هر چی!
تو نمی‌فهمی!
بچه‌مون باید یاد بگیره چطور رفیق پیدا کنه و تو فقط داری داد می‌زنی و هیچ کمکی نمی‌کنی!
ببین، اگه بانی رفیق می‌خواد، تموم شده فرضش کن.
بفرما.
چی؟
چی شد؟
آره، آب خوردن بود.
فقط واسه همه‌ی دخترای کلاس رقصِ «بانی» درخواست دوستی فرستادم.
اما آخه... اونا که اینجا نیستن.
چرا، دقیقاً همین‌جان.
چقدر جالب.
چلسی، کارا و حتی هایدی؛ همه‌شون اینجان.
والدینشون توی «پاند» یه گروه چت درست کردن.
ببین، توی «پاند»، همون‌طور که بانی داره بازیای آموزشیِ باحالِ منو انجام میده، می‌تونه با بقیه بچه‌ها هم رفیق بشه.
می‌تونه با بقیه بچه‌ها هم معاشرت کنه.
واسه همینه مامان و بابا منو خریدن.
واسه ارتباط زدن.
بفرما!
دوست پیدا شد.
منم یکی می‌خوام.
اون نیلوفر آبی واسه بانی رفیق پیدا کرد، می‌دونی، من... پانزده ثانیه.
داشتم می‌شمردم.
چی؟
نه!
دست نمی‌زنم.
اون که رفیق نیست.
یه رفیق واقعی باید واقعاً اینجا پیشت باشه.
آه، دقیقاً نکته‌م همینه، جسیکا.
نه، نه، نه، نه.
تو از کلمه‌ی «ج» استفاده کردی.
چه فضاحتی!
با کمک من، بانی آخرش به همه‌ی اون اهدافِ رشد و پیشرفتش می‌رسه.
من فقط بهترین چیزو واسه‌ش می‌خوام.
فکر کنم من بیشتر از یه ماشین‌حسابِ سبزِ پیزوری حالی‌مه که چی واسه بانی خوبه.
جداً؟
آره، جدی می‌گم.
من به اندازه‌ی سه تا بچه تجربه و فوت‌وفن بلدم.
بانی، قبل اون اندی، و قبل اونم امیلی.
فکر کنم این فقط معنیش اینه که تو دیگه فسیل شدی.
اوه اوه!
واو، واقعاً پیر شدی.
خیلی خب، سرش با هم کشتی می‌گیریم.
هیاااا!
یالا دیگه!
بیا از جلو باهام کشتی بگیر!
یه جورایی قلقلکم میاد.
جسیکا، چطوری رو فرم می‌مونی؟
یه تکونی به خودت بده، مقاومت کن!
بهت نشون می‌دم کی واسه بانی بهتره!
کسی حرفی از وزنه زدن نزده بود.
بانی!
چیه؟
چی شده؟
چلسی از کلاس رقص و بانی، این آخر هفته رفتن خونه‌ی دوستشون واسه شب‌نشینی.
می‌تونم برم؟
می‌شه منم برم؟
می‌تونم برم؟
خواهش می‌کنم!
خب، اِ، باشه دیگه.
تا وقتی با مامان‌بابای چلسی حرف بزنیم، فکر کنم مشکلی نباشه.
ایول!
عجب تیمی شدیم!
هی، پشت دراور مال منه، من زودتر نشونش کردم.
باید برام چند سالی وقت بخری.
اوه، انقراض!
دوباره نه!
ببین، هنوز دوره‌ی ما تموم نشده.
بانی هنوز ما رو دوست داره.
آره، جونِ خودت.
واقعاً دوست داره.
باشه، هرچی تو بگی کلانتر.
فقط یه دوره‌ست، می‌گذره.
الو؟
کابوم به گوشم.
تمام.
اوه، دوک!
چطوری، موقرمزی؟
خیلی وقت بود خبری ازت نبود.
هی، اِم، وودی اونجاست؟
گوشی دستت.
هی، گاوچرون!
تند نرو، دوک.
وسطِ عملیاتِ نجاته.
سنجابِ خفاشی!
نه!
رد!
سنجابِ خبیث!
خب، حالا، آقایِ دیوونه... دکتر!
دکتر!
خیله‌خب، دکترِ دیوونه، تا سه می‌شمارم، باید
خودتو جدا کنی و بیفتی تو بغلِ من.
چه فایده‌ای داره؟
کارِ اسباب‌بازیا تمومه.
اسکری‌ها برنده شدن، و حالا این سنجابه می‌خواد منو بخوره!
بچه‌ها آماده‌اید؟
فقط یه ضربه.
و تروور کلاً یادش رفت که من تو درخت گیر کردم.
کارمون ساخته‌ست!
خب، یک، دو... نمی‌تونم تکون بخورم!
سه!
اوه!
خیله‌خب، باشه، چیزی نیست.
الو؟
جسی؟
الو؟
وودی!
جسی!
هی، چه خبره؟
لعنت به این تکنولوژی!
هی، ساکت شید.
دیگه همه‌مون فقط به درد زباله‌دونی می‌خوریم!
وودی، واقعاً اوضاع اون بیرون واسه اسباب‌بازی‌ها به همون مزخرفیه که می‌گن؟
آخه ما ماشینیم!
آره، آره، بدجوری خرابه.
هر روز داریم اسباب‌بازی‌های ول‌شده‌ی بیشتری پیدا می‌کنیم.
چرا؟
شماها حالتون خوبه؟
نه واقعاً.
«تکس» به خونه‌ی ما هم پاتک زده.
اوه، نه.
آره، اسمش «لی‌لی‌پد»ـه.
شکل قورباغه‌ست، ولی در واقع یه زالوی کثیفه.
کل حواس «بانی» رو به خودش پرت کرده، جوری که دختره تمام روز فقط زل می‌زنه به صفحه نمایشش.
حتماً یه راهی واسه متوقف کردنش هست!
نمی‌دونم، جسی.
اسباب‌بازی واسه بازی کردنه، ولی «تد»... اون واسه همه‌چیزه.
اولین صاحبم، «امیلی» رو یادته؟
همونی که بهت گفتم منو انداخت دور؟
آره، معلومه که یادمه.
دوباره همون حسیه که قبلاً داشتم.
اولش داشتیم بازی می‌کردیم، بعد یهو همه‌چی عوض شد.
می‌دونم.
امیلی عوض شد، بعدش هم... به همین سادگی، دوران من با اون به آخر رسید.
حالا هم دارم بانی رو سر این ماسماسک از دست می‌دم.
ایراد از منه؟
یعنی من اصلاً اسباب‌بازیِ لایقی نیستم؟
جسی، تو اسباب‌بازیِ محشری هستی.
نمی‌دونم.
جسی...
جسی.
کلانتر.
کلانتر جسی.
از این ترفیع ممنونم، ولی چیزی که واقعاً می‌خوام راه بندازم...
این دیگه خیلی احمقانه است.
ولی اون تو سه سوت بانی رو به یه مهمونی شبونه دعوت کرد.
جسی، تو بانی رو بهتر از هر کسی می‌شناسی.
حسِ ششمت چی میگه؟
اینکه به همین راحتیا هم نمی‌تونه باشه.
بانی با هر ننه-قمری جفت و جور نمیشه.
دقیقاً.
اون باید واقعاً خودش با این دخترا روبرو بشه.
اون مثل بقیه بچه‌ها نیست.
مدلِ بازیِ بانی توفیر داره.
اون...
اون باید بازی کنه.
جسی.
حق با توئه، وودی.
اسباب‌بازیا واسه بازی کردنن.
و با همین بازی کردن می‌تونه یه دوست درست‌وحسابی پیدا کنه.
باشه.
شاید دوران اسباب‌بازیا تموم شده باشه، ولی قبل اینکه برم می‌خوام یه کار مفیدی انجام بدم.
می‌رم به اون مهمونی شبونه و یه رفیق واقعی واسه بانی پیدا می‌کنم.
جسی، خوبی؟
مایلز!
جسی؟
جسی!
معلوم هست داری چه غلطی می‌کنی؟
فکر کردی داری چیکار می‌کنی؟
فکر کردم به نیروی کمکی نیاز داری.
نه، من نیروی کمکی نمی‌خوام.
چی شده؟
چرا داریم پچ‌پچ می‌کنیم؟
بالاخره خوابش برد.
خب، دردش چیه؟
نمی‌دونم، ولی چیزی در مورد جسی شنیدی؟
اون به یه معاون نیاز داره.
آهان، فهمیدم!
جسی؟
بله؟
چی شده؟
بی‌خیال، بی‌خیال.
هر چی لازم داشتی رو من حساب کن.
باشه، دمت گرم.
بجنب دیگه، بولزآی.
به کمکت نیاز دارم.
باز، ستاره‌ها معلوم نیستن.
مه خیلی غلیظه.
هوم.
باید بریم یه جای مرتفع‌تر.
ها؟
باز، موقعیت رو پیدا کردم.
درِ شرقی.
من اون کثافت‌کاری رو جمع نمی‌کنم.
چرا کوئین کپ کرد؟
خیلی جالبه.
نباید بذاریم آدما ما رو ببینن.
حله.
بانی، وقتشه بری مهمونی شبونه.
هی بانی، داری چیکار می‌کنی؟
گفتی که وسایلت رو جمع کردی.
کردم، ولی بابا، این اولین باریه که می‌خوام شب خونه کسی بمونم.
می‌خوام حسابیِ حسابی آماده باشم.
نگران نباش عزیزم، همه چی ردیفه.
یالله، برو کفشاتو بپوش.
باید بزنیم به چاک.
باشه، حله.
جسی!
هوی، داری چه غلطی می‌کنی؟
خودمون می‌ریم آمار این رفقا رو
درمیاریم ببینیم توشون یه آدم‌حسابی پیدا می‌شه یا نه.
ببین پاد، اصلاً ضایعه بانی واسه شب‌نشینی با خودش اسباب‌بازی بیاره.
ای بابا.
بسه دیگه باز، هی کوفت نکن.
حله، هستم.
یعنی می‌گم اون کارو ردیف کردم.
حواست باشه تا ما نیستیم اون ماسماسک افسارِ چیزی رو دستش نگیره.
اطاعت، کلانتر.
حواسم هست، ردیفش می‌کنم.
خب، دیگه وقتِ رفتنه.
باشه.
نه جسی، از اون ساک بیا بیرون.
من فقط صلاح بانی رو می‌خوام.
عجب، پس این‌طور؟
منم دقیقاً دارم همین کارو می‌کنم.
مسواک رو برداشتی؟
فکر کنم آره.
دمت گرم بابا، ایول.
جسی و بولزآی رو هم گذاشتی توی ساک.
واقعاً؟ من گذاشتم؟
خواهش می‌کنم.
خب، رسیدیم.
اوه، اوه، اوه، اوه.
می‌گم یعنی کارا و هایدی رسیدن؟
اوه، اونجان.
بابا، دیدمشون.
درست همون‌جان.
باشه، باشه، دیدمشون.
هی، بانی.
کیفت یادت رفت.
هی، چلسی.
اوه، سلام بانی.
بچه‌ها، بانی رو یادتونه؟
سلام، اینم جسیه.
سلام، برندون.
همکار معرکه‌ایه.
اوه، هنوز با اسباب‌بازی بازی می‌کنی؟
خواهش می‌کنم؟
نه، الان برمی‌گردم.
بفرما عزیزم.
بابا، اینا رو بگیر.
فکر کردم اسباب‌بازی‌هات رو می‌خوای.
بابا، فقط برو دیگه.
بچه‌ها،
برگ نیلوفرم رو برداشتم.
فعلاً.
نه، نه، نه.
این اصلاً درست نیست.
اگه حتی به هم نگاه نکنن، چجوری می‌خواد رفیق پیدا کنه؟
اوه، نه.
یکی اسباب‌بازیاشو گم کرده.
چی، بابا؟
گفتم یکی اسباب‌بازیاشو گم کرده.
یه چیزی می‌بینم.
بذار ببینم.
مالِ یه دختر به اسم امیلیه.
اوه، آدرس هم داره.
از اینجا زیاد دور نیست.
می‌تونیم ببریم تحویلشون بدیم.
بپیچ راست تو جاده رنچ.
به مقصد رسیدید.
می‌ذارمشون همین‌جا تو صندوق پستی.
چی گفتی؟
می‌گم دارم می‌ذارمشون تو صندوق پستی.
داری منو ول می‌کنی؟
آره.
نه، نه، نه، نه، نه، نه.
نه.
نباید اینجا باشیم.
باید برگردیم پیش بانی.
یالا، بولزآی.
هوی!
بولزآی!
تو کله‌ت همون چیزی می‌گذره که تو کله‌ی منه؟
آره!
آره، یه توییتی می‌کنم و با همین اسب می‌تازیم تا خونه.
داریم می‌آیم، بانی!
ایول!
بولزآی؟
اوه، خداروشکر.
بیا اینجا.
کمکم کن.
لعنتی، حالت خوبه؟
چیزی بهت زده؟
بیا دیگه، دختر.
یالا.
دخترِ خوب.
تو دیگه از کجا پیدات شد؟
اوه، حرف نداره.
نه.
بولزآی.
دقیقاً این چطوری قراره توجه بانی رو جلب کنه؟
خب، وقتی از مهمونی شبونه برگردن، میاد تو اتاق،
فورکی و کارن بورلی رو می‌بینه و یاد عروسی می‌افته.
داریم راجع به بانی حرف می‌زنیم، مگه نه؟
پس جسی چی؟
معلومه دیگه، بانی.
فقط بانی.
هی، بقیه دارن درباره چی زر می‌زنن؟
رئیس می‌خواد از جسی خواستگاری کنه.
یه لحظه صبر کنین، یه لحظه صبر کنین، یه لحظه، یه لحظه.
من همچین حرفی نزدم.
تو هم همچین چیزی نگفتی.
خب، من... یه سوال، قراره وودی خطبه‌ی عقد رو بخونه؟
هنوز تا اونجاش رو فکر نکردم، فورکی.
باشه، پس وودی دمِ پنجره چه غلطی می‌کنه؟
وودی!
سلام به همگی.
چاکریم رفقا.
رفیق، از دیدنت تو امروز صبح صفا کردم.
وودی!
گاوچرونِ خوشگله.
وودی، واسه چی لباس زنونه پوشیدی؟
به این می‌گن پانچو، فورکی.
گفتم یه تیپی عوض کنم.
آره؟
خب، والت که خوشش اومده.
برگشتن چه حالی می‌ده.
اووه!
سامی!
چی؟
سامی!
از این پانچوت خوشم اومد.
انگار یکی اینجا ماژیک قهوه‌ای لازم داره.
ببین بانی چه گندی زده به اینجا.
آره، واقعاً همه‌چی رو ول کرده به امون خدا.
اوه، پسر.
می‌بینم که سامی گنده شده.
اوه، این سامیِ شماره دوئه.
نه.
آره.
برات توضیح می‌دم.
یه سامیِ اولی بود که... خب، ریق‌رحمت رو سر کشید.
آخ، سامی.
اوه!
کی اونجاست؟
هوی، هوی، هوی، آروم باش.
شرمنده.
اسمم وودیه.
قصد بدی ندارم.
قبلاً اینجا زندگی می‌کردم.
خیله‌خب.
خیلی وقت گذشته، گاوچرون.
اوضاع چطوره؟
ای، سرم بدجوری شلوغ بود.
تا جسی برای کمک صدام زد، با تمام سرعت خودمو رسوندم.
شانس آوردیم که تو شهر بودیم.
اون خبر داد دیگه، مگه نه؟
آره.
ولی من معاونشم.
آهان.
عجیبه.
خب، لابد یه سوءتفاهم کوچیکی پیش اومده.
ببین، به دل نگیر وودی.
نه بابا، نگرفتم.
ولی اون رسماً منو معاون خودش کرد.
اوه، واقعاً؟
وودی، نگاه کن.
حواست به اینجا باشه.
ستاره.
معاون.
من.
بدون ستاره.
گرفتم چی میگی.
ستاره.
بدون ستاره.
اووه، هی باز، اون چیه؟
نگاه کن.
آی.
هی.
وایسا.
فقط خوشحالم که کمکی کردم.
جناب معاون.
هر وقت کارت با کمک کردن تموم شد بهم زنگ بزن، عزیزم.
عالیه.
خب، خانما.
چارلز وودگیت.
بله.
ستاره.
خوبه.
اوه!
راستی، جسی کجاست؟
عملیات شناساییِ شب‌نشینی.
آره.
اون و پوزی دارن به بانی کمک می‌کنن دوست پیدا کنه.
در حالی که دارن با اون نیلوفر آبی خبیث می‌جنگن.
راستی، من دالی هستم.
عینک.
مگه تو همیشه عینک نداشتی؟
چی؟
نه.
اوضاع ردیفه، گاوچرون.
به عنوان معاونش، مطمئنم جسی الان داره روی یه جای نرم استراحت می‌کنه...
الان تکیه‌گاهشی، واسه بانی کلی توفیق داره.
اوه.
اصلاً به دردم نمی‌خوری.
هی، می‌تونی کمک کنی از اینجا جیم شم.
بیا اینجا.
بدو دیگه.
یالا، جناب معاون.
آره، آره.
بیا این‌ور.
یالا.
بیا دیگه.
اوه.
خوکِ باحالیه.
عجب خوکیه.
بوگندو.
اوه.
انگار چاره‌ای ندارم جز اینکه با تو سر کنم.
جیمی دی؟
ما از اون... اوه، نه.
اوه، باشه.
ایول.
اسمت همینه؟
جیمی دی؟
منو ببر به اون خونه.
ای بابا، عجب بساطیه.
داره جواب میده.
اوه.
هی.
اوه.
تو.
هوی.
آروم.
اووه.
آره.
آفرین خوکِ خوب.
خوبه.
نه.
نه، نه، نه.
خوکِ بد.
داری راهو اشتباه میری، جیمی.
اوه، نه، نه.
خونه رو اشتباه اومدی، جیمی.
خونه اشتباهیه.
خونه رو اشتباه اومدی.
آدرسو اشتباه اومدی.
اشتباه اومدی.
نه.
اوه.
بلیز.
بی‌خیال همگی، آژیرِ الکی بود.
اوه، معذرت می‌خوام.
ما آدابِ اعزامِ عملیاتی رو رعایت می‌کنیم.
خب، بفرما بشین.
اوه، نه.
باید برگردم خونه.
نه.
اوه، بی‌خیال دیگه.
اونجا وایسا.
رسمِ اعزام حکم می‌کنه.
اوه، باشه.
اوه، ببخشید.
معذرت می‌خوام.
هر صندلی‌ای می‌خوای بشین، جز اون یکی.
کی اونجا می‌شینه؟
بلیز.
منظورت همون دختریه که تو انبار دیدم؟
بچه‌ی توئه؟
معرکه نیست؟
عاشقِ مهمونی‌های چای‌خوریشه.
و اینکه کلِ رازهاشو برامون فاش کنه.
درسته، پیتزا با عینکِ دودی.
به سلامتیِ برگشتنِ «بلیز».
ممم، ردیفه.
اوم، چند وقت از آخرین باری که «بلیزِ» شما چای خورده می‌گذره؟
از وقتی اون پاش باز شد، دیگه هیچی مثلِ قبل نشد.
اون؟
آی زبل.
اولین دستگاهِ بلیز.
روش نشستی.
چی؟
اوه لعنتی!
اِ، سلام.
آنتن می‌ده؟
اووه، یه لحظه وایسا.
اینجا که مستراح نیست.
چند وقته اینجام؟
خفه شو صندلی.
خاموشش کن.
این ننه نقلیِ فسقلی دیگه کیه؟
اه، این چه مرگشه؟
باتریش ضعیفه.
اگمن، تو یکی از اون لگن‌های عهد بوقی هستی.
چی؟
همین الانشم تو خونه باید یه آدمِ آویزون رو تحمل کنم.
وقت این مسخره‌بازی‌ها رو ندارم.
این بلیزِ تو اسب منو برده تو خونه.
ما هم باید برگردیم پیش بچه‌ی خودمون.
صبر کن، صبر کن، صبر کن.
داری می‌ری تو؟
منم با خودت ببر، خواهش می‌کنم.
فکرشم نکن.
کمک می‌خوای واسه هل دادن؟
تو هل دادن لنگه ندارم.
هر غلطی می‌خوای با بچه‌ی من بکن.
نه.
چطوره همین‌جا پیش رفقات منتظر بمونی؟
عمراً یه ثانیه دیگه هم کنار این «سرجوخه بی‌تنبان» بمونم.
پسر، منم باهات می‌آم، دخترِ گاوچران.
راه نداره.
امثالِ شما به اندازه کافی واسم دردسر درست کردن.
امثالِ من؟
نه، خواهش می‌کنم.
تنها خاصیتش اینه که مثل صندلی روش بشینی.
من صندلی نیستم.
من مربی توالت رفتنم.
یه کم احترام سرت بشه.
ببین چی می‌گم، کیمِ شلخته.
همه این بازنده‌ها فقط به دردِ بیرونِ گود می‌خورن.
تنها کسی که این تو به چشم میاد منم.
می‌خوای ماشین شرکتِ آر-سی رو پیدا کنی؟
دقیقاً می‌دونم کجاست.
بذارش زمین، باشه؟
به من نیاز داری.
سلام.
هی، ای بابا، یکی یه کم از نورِ این بیرون کم کنه.
می‌شه یه کم... یواش‌تر راه بری؟
زود باش، قبل از اینکه پشیمون بشن در رو قفل کن.
حله.
خودتو نجات بده.
این خط رو بگیر و برو، اونم از بچه‌مون.
آهان، دیدمش، آره خودشه.
هی!
نظرتون چیه بچه‌ها؟
اووه!
عمراً!
هی، اینو ببین، اینو ببین، اینو ببین!
بده ببینمش!
یه نفر تیر خورد!
وضعیت قرمزه!
خانوما، من دارم می‌زنم بیرون!
یه ساعت دیگه برمی‌گردم!
باشه مامان!
اوه، کلیدامو جا گذاشتم.
اصلاً حالم تعریفی نداره.
فکر کنم الانه که... ریبوت بشم.
من برگشتم.
برگشتم خونه.
همه‌چی از همین‌جا شروع شد.
آره، همه‌چی عوض شده.
اسماتی، نه!
باید «بولزآی» رو پیدا کنم.
جونِ بیشتری لازم داریم.
خب، باتریا کجان؟
باتریا رو کجا پیدا کنم؟
کشو پایینی.
به‌به، ببین اینجا چی داریم.
یه عدد بگو.
یکِ؟
ایول!
توپِ توپم!
منو ببین!
نه!
آره!
نه، همین الان باید این بساطو تمومش کنیم.
تق تق!
برگشتم.
بریز بیرون.
استامپی!
اطلس!
هنوز همین‌جان.
هه!
باستی کاپر، باید دوباره روشنش کنیم.
نه!
عمراً!
آخرین چیزی که این دنیا بهش نیاز داره، خرت‌وپرت‌های بیشتره.
چی؟
می‌خوای همین‌جوری دوباره تا ابد تپشون کنی تو تاریکی؟
می‌دونی چه حسی داره؟
خیلی خب.
باید سریع قالِ قضیه رو بکنیم.
شماره یک.
تو ردیفِ...
اطلس!
استمپی!
اسمارتی!
اوه!
جدی خودِ خودتی؟
خودِ خودمم!
پسر، خیلی ردیف شدی!
تیم ۱۸ دوبل برگشته!
بعد اون کولی‌بازی که «بلیز» درآورد، مامان ما رو برد تو و دیگه ندیدیمت.
خب بگو ببینم، چیا رو از دست دادم؟
ای بابا، خب ما هم خیلی وقت بود که تو هچل بودیم.
اوه، ولی اینو ببین!
تازه داشتم بهت نشون می‌دادم سال اول و دوم چطوری گذشت.
آره، آره، حتماً این کارو بکن.
نگاش کن!
چقدر بزرگ شده.
آره، مگه نه؟
خیلی تو دل بروئه.
اون سال موهاشو چتری زده بود.
یه لحظه وایسا، اینجا کجاست؟
اینجا دیزنی‌لنده.
صبر کن ببینم، این منم توی اون عکسِ جیبی.
فلش، هر دوتون رفتین اونجا؟
جدی می‌گم.
خیلی محشره.
و خب، اینم از آخریش.
بعدش دیگه فقط یه چرخِ رنگی می‌چرخید.
تموم؟
خلاص.
کلِ محتویاتِ کارت حافظه‌م از جلوی چشمام رد شد.
باشه، باشه، خوشحالم که روبه‌راه شدین و این حرفا.
ولی داریم وقتی رو که من ندارم هدر می‌دیم.
اوه، واقعاً شرمنده‌ایم.
بچه‌ها، بچه‌ها، این همون دخترِ گاوچرونِ کله‌خره.
جسی کلانتره، فقط باهاش راه بیاین.
بِلیز مزخرف‌ترین بونسای رو داره.
ممنون، خوش‌تیپ.
باید همین الان برگردیم پیش بچه‌مون، بانی.
اون به ما نیاز داره.
خب کجاست، جنابِ نابغه؟
درسته، باشه، گفتم که بهتون می‌گم.
پس می‌گم بهتون.
بکوبید رو طبل، لطفاً.
احتمالاً تو اتاق‌خوابه.
احتمالاً تو اتاق‌خواب؟
خودمم می‌تونستم اینو حدس بزنم.
ولی نزدی دیگه، داستی.
فسیل؟
آره، می‌دونی که، یه پیرمردِ فسیل و مومیایی‌شده، یه عتیقه‌ی گوزو.
من این‌طوری خوشم میاد صداش کنم.
شماره ۱.۵.
می‌دونی چیه؟
یه فکری دارم.
اوه، اوه، صبر کن، وایسا.
یه فکری به سرم زد که شاید کمکت کنه به بانی برسی.
چی؟
خب، یه کم بحثش فنیه، ولی اگه ما سه تا به هم وصل بشیم، می‌تونیم...
..
نه، نه، دیگه حوصله‌ی این اراجیفِ تکنولوژی رو ندارم.
بهت برنخوره، ولی خودم تنهایی از پسِ برگشتن برمیام.
بهم برخورد.
صدات قطعه، دیو.
صدات قطعه.
خب، ردیف شد.
دوباره صدات قطع شد، دیو.
لعنتی، داری چه غلطی می‌کنی؟
فقط تو نیستی که دلت واسه بچه‌ات تنگ شده، افتاد؟
حالا، دستمون رو بگیر بلند شیم.
مواظب باش، الان کابل رو از جا می‌کنی.
بلیز، برگرد خونه.
مامان‌بزرگ!
بلیز؟ این دخترِ گنده همون بلیزه؟
چقدر عوض شده.
انگار یه شبه قد کشیده.
هنوز نیومده؟
نه هنوز.
اوه، بدجوری بزرگ شده.
بدون من همه‌کار کرد و بزرگ شد.
اوه، چقدر خوشگل شده.
آخه از کی تا حالا این‌قدر تمیز و مرتب شده؟
حتی می‌شه کفِ زمین رو دید.
می‌تونم خودمو تو کفِ زمین ببینم.
بوی وانیل می‌ده.
خیلی ردیفه.
جدی می‌گم،
چقدر از زندگی‌شو از دست دادیم؟
همه‌شو.
کله‌ت داغه، ولی اصلاً چیزی یادت می‌آد؟
تو از کجا می‌دونی؟
من همه‌ی اینا رو قبلاً دیدم.
سال‌های زیادی رو زیر تخت گذروندم و بزرگ شدنِ اولین بچه‌م رو بدون خودم تماشا کردم.
هی، نوبتِ ورودِ ماست.
راستی این بلیز چند سالشه؟
نُه، ده؟
اتاقش که مثل نوجوونا می‌مونه.
نُه سال و نیمشه.
خیلی ممنون.
آخه شما دم‌ودستگاها باعث می‌شین همه‌چی خیلی سریع عوض شه.
باید برگردم.
پس واستا!
خداروشکر!
آره، جفت‌شون ردیف به نظر میان، ولی دیگه باید بزنیم به چاک.
واستا، واستا، واستا، واستا.
پس داری می‌گی اینجا اتاق تو هم بوده؟
آره.
جدی؟
چیه، داری بهم می‌گی دروغگو؟
نه.
آره، آره، دروغگو.
یه گره توی سقفه.
وقتی چشماتو ریز می‌کنی شبیه یه چشم عصبانی می‌شه.
گوشه بالا سمت راست پنجره یه ترک کوچیک شبیه تار عنکبوت داره.
اون بیرون، روی اون تپه بهاری کوچیک، من و امیلی هر بعدازظهر تابستون بازی می‌کردیم.
بجنب بولزآی، راه بیفت.
ای بابا، خواهش می‌کنم.
بابت چی؟
تو اصلاً هیچ کمکی به من نکردی.
تو... چی؟
بگو دیگه، بنال.
بی‌مصرف.
ای وای.
جیمی گنده شده.
بِریز بیرون جیمی دین، بگو ببینم چی تو چنته داری.
کی داره میاد؟
سالی داره میاد.
کی داره میاد؟
سالی داره میاد.
داره میاد.
داره میاد خونه‌ی من.
مامان، سالی همین الان داره بهم پیام می‌ده.
احتمالاً تو راهه.
می‌خوای رفیقم باشی، نه جیمی؟
همیشه.
راستی، موهات امروز خیلی ردیف شده.
ممنون، جیمی.
اون محشره.
عالیه.
باید کاری کنیم «بلیز» با «بانی» روبرو بشه.
بانی.
کندرا!
ما اومدیم خونه.
منم.
مهمونیِ شبونه چطور بود؟
نمی‌خوام در موردش حرف بزنم.
چرا؟
چی شده؟
اوضاع اصلاً بوی خوبی نمی‌ده.
جسی رو نمی‌بینم.
آروم باش مجنون.
نامزدت داره میاد.
نامزد؟
منم عین تو بودم.
هیچ‌وقت بهم نگفته بودی.
آره، می‌دونم.
هیجان‌انگیز نیست؟
خب، هنوز رسمی نشده.
و من باید... خودت ازش بپرس.
جهت اطلاعت، من رسماً کشیشم.
کجا نوشته؟
هالووین قبلی.
بانی برام یه لباس کشیش جن‌زده گرفت، یادته؟
آه، راست می‌گی.
اینجا نوشته بانی داره میاد.
رفیق‌ پیدا کردی؟
مثل این.
ریختش بدجوری داغونه.
کسی جسی رو نمی‌بینه؟
پس قضیه این‌طوریه.
چطوره برات یه چیزی درست کنم بخوری؟
آره، دمت گرم.
دارم از گشنگی تلف می‌شم.
جسی!
اوه، نه، نه، نه.
این اون نسخه‌ای نیست که باید باشه.
جسی کجاست؟
بالزآی کجاست؟
الآن یکم سرم شلوغه دارم به بانی کمک می‌کنم.
تو اون شب‌نشینی کوفتی چه اتفاقی افتاد؟
ببخشید، تو دیگه چه موجودی هستی؟
نکنه مثلاً یه جور اسباب‌بازی پیرمردی چیزی هستی؟
چی؟
فکر می‌کنه چون کچلی پیری، عجب... ای وروجکِ...
جسی کجاست؟
چه بلایی سر بانی اومده؟
خیلی درب‌وداغون به نظر می‌رسه.
دخترا لابد قایم‌باشک بازی کردن و یادشون رفته برن سراغ بانی.
اوه.
بنی طفلکی.
چطور گذاشتی همچین اتفاقی بیفته؟
من نذاشتم.
کار شما اسباب‌بازی‌هاست.
این دخترا بیشتر از یه ساله که تو این هیروویر موندن.
ولی بانی عقبه.
چون تمام مدت داشته با شماها پلک می‌زده و بازی می‌کرده.
باید سریع بیارمش رو غلتک و راه و چاه رو یادش بدم.
اول از همه با حمله لاک‌پشتی شروع می‌کنیم.
این سریع‌ترین راهه که با دخترا جفت و جور بشه.
فقط یه بار دیگه ازت می‌پرسم، قورباغه.
جسی کجاست؟
به من مربوط نیست.
سرم خیلی شلوغه.
همینه که هست.
حرف از زیر زبونش می‌کشیم.
من ردیفش می‌کنم، وودی.
هی، هی، هی.
حله، سپردمش به من.
نه.
حسابت رو می‌رسم.
تلافی‌ش رو سرت در میارم.
بسه، وایسا.
جسی کدوم گوریه؟
بسیار خب.
کارتون تمومه، از اینجا می‌رید بیرون.
صبر کن، داره یه غلطی می‌کنه.
بجنبید دیگه، راه بیفتین.
خاموشش کن، لامصب رو خاموشش کن.
نمی‌تونم، دست خودم نیست.
باید یه جوابی بدی، ولی با این انگشتای پلاستیکی لعنتی نمی‌شه.
داره میاد.
مطمئنی می‌خوای اینا رو ببرم؟
باشه، اتاق خودته.
نه.
اگه اونا رو می‌خوای، می‌تونی بری تو گاراژ پیداشون کنی.
آره.
دیگه به چشمِ مالِ انباری بهشون نگاه می‌کنم.
خیله‌خب،
حالا باید چیکار کنیم؟
نگران نباش، باز.
پیداش می‌کنیم.
قول می‌دم.
وودی، می‌دونم این فقط یه مراسمِ الکیه و معمولاً یه خرگوش واسه این چیزا تصمیم می‌گیره،
اما خب...
راستش اگه دست من بود، تو ساقدوشم می‌شدی.
باز، باعث افتخارمه.
ولی جسی دیگه هیچ‌وقت باهام حرف نمی‌زنه، چون گذاشتم «لی‌لی» تو اتاق همه‌کاره بشه.
منظورت چیه که همه‌کاره بشه؟
سعی کردم که... نه، نه، نه.
باز، خودشه!
چی خودشه؟
اوکی.
فردا صبح، همه با انرژیِ کامل بیدار می‌شن.
به جز لی‌لی پگ.
اون‌وقت لی‌لی رو مجبور می‌کنیم لو بده جسی کجاست.
آخیش، بالاخره.
هی، واسه من خروپف نکن.
صداتو می‌شنوم.
وودی، نمی‌خوای این گوشی لعنتی رو از جلو چشمم برداری؟
بی‌خیال دیگه، باز.
ببین، دوربین داره تیک‌وتیک عکس می‌گیره.
آره، تیک‌وتیک.
گفتی یه راهی بلدی که واسه گرفتن اون خرگوشه بهمون کمک کنی، مگه نه؟
خب، اون چیه؟
همینو گفتی، مگه نه؟
نمی‌دونم.
ببخشید که بهت گفتم بی‌مصرف.
شما سه تا قطعاً یه جایی به کار می‌آین.
یه جوری بالاخره.
خواهش می‌کنم، می‌دونم گند زدم.
درباره بچه‌ات اشتباه می‌کردم، بلیز.
اون خلاقه و یه جورایی خل‌وضعه، جوری که بقیه بچه‌ها واقعاً درکش نمی‌کنن.
دروغ می‌گم؟
بگو، بشنویم.
خب، بچه‌های ما هم همین‌طورن.
و فکر کنم واقعاً از همدیگه خوششون می‌آد.
پس آخرش، نمی‌خوای به من کمک کنی؟
بیا فقط به بچه‌هامون کمک کنیم.
خیله‌خب، خرِ ما رو داغ کردی.
آره، ما یه تیم ردیف می‌کنیم.
ر-ف-ق.
با یه 'ی' وسطش.
ر-ف-ی-ق.
عالیه، خب چطوری وصلشون کنیم؟
گفتی دستگاه بچه‌ات روی پاده.
مثل من، درسته؟
آره.
امروز صبح، من و اطلس کاملاً با هم جفت‌وجور شدیم.
ببین، می‌تونم ازت عکس بگیرم.
باشه، ببین، خیلی خب.
آه، من خوش‌عکسم، اونا چی؟
و اطلس حالا می‌تونه بهش پیام بده.
اوهوم.
و معلومه که می‌ذاریمش روی پاد.
جایی که بدن هست.
عالیه، پس فرستادیش.
نه بابا، هنوز داره لود می‌شه.
الان چی؟
هوم، هنوز در جریانه.
هنوزم؟
آخه چطور ممکنه؟
اون دایره‌ی لعنتی هنوز داره می‌چرخه.
سرعتش در حد سیستم‌عامل منه دیگه.
پس انقدر عجله نکن.
باشه؟
خب، فرستاده شد.
بالاخره.
خب، حالا چی؟
حالا باید سماق بمکیم.
آره، همه هنوز کپیدن.
باید صبر کنیم بانی بیدار شه و پست رو ببینه.
هی، یه فکری دارم.
می‌تونیم یه بازی بکنیم.
اوه، آره.
بازی؟
آره.
بازیِ موردعلاقه‌ی «بلیز» بود.
اسمش «گه رو شکار کن»ـه.
باید وقتی گه روی دکمه ظاهر می‌شه، سریع بزنی روش.
هی، زبل‌خان.
من عمراً اون بازیِ کثافت رو انجام بدم.
همه اولش همین رو می‌گن.
قربان.
مرکز فرماندهی ستاره‌ای.
نه، نه، نه.
بابا!
چی شده؟
لیلی کار نمی‌کنه.
دارم وقت لاک‌پشت‌ها رو از دست می‌دم.
کارا، تسی و هایدی هر روز صبح بازیش می‌کنن.
نمی‌تونم از دستش بدم، بابا.
عیبی نداره.
دوباره زدمش به شارژ.
فقط باید صبر کنی تا شارژ بشه.
ولی اصلا هم اوکی نیست.
بازی رو از دست می‌دم.
عزیزم، فعلاً کاری از دستمون برنمی‌آد.
آهان، ردیف شد، نه؟
اینو ببین.
این از مرحله اول.
و حالا مرحله دوم.
خب، فکر کردم مرحله دوم رو من قراره شروع کنم.
استارتِ مرحله دو با منه.
سرِ این موضوع با هم مچ‌اندازی کردیم.
باشه، باشه.
بعدشم یه گپِ کوتاهی با این رفیقِ قورباغه‌مون می‌زنیم.
از این بازی متنفرم.
تورو خدا تمومش کن.
شلاق‌زنِ قهار!
دوباره، دوباره، دوباره.
کونم رو دیگه حس نمی‌کنم.
فقط یه بارِ دیگه.
یکی دیگه.
زود باش دیگه.
فعلاً بی‌خیالِ بازی.
بازی؟
اون فقط یه بازیه.
اون که بازی نیست.
چه فرقی می‌کنه؟
می‌دونی که، منظورم بازیِ واقعیه.
داری شوخی می‌کنی، نه؟
تا حالا ندیدی «بلیز» با یه اسباب‌بازی ور بره؟
شماها چقدر باهاش بودین؟
فکر کنم سه ماه.
سه ماه؟
چیه؟
خیلی زیاده؟
خیلی کمه.
لعنتی، پس کلِ حال‌وحول رو از دست دادی!
چه حالی؟
منظورم یه عشق و حالِ اساسی‌ه.
از اون بازی‌های من‌درآوردی.
فقط یه نگاه بهش بنداز.
آره، معلومه.
خوب بلده بازی کنه.
من؟
ثابتش کن.
باشه، جنابِ عقل‌کل.
ثابت می‌کنیم.
صبح بخیر، کیمی.
آماده‌ی صبحونه‌ای؟
سلام مامان!
این دختره گاوچرون رو از کجا گیر آوردی؟
من از هیچی نمی‌ترسم، رفیق.
همینه.
آره.
یه لحظه وایسا.
خب، بیزحمت سیفون رو برام بکش.
واقعاً می‌خواد بازی کنه.
بزن بریم!
معرفی می‌کنم، علیاحضرت، ملکه کیمی!
علیاحضرت، خیلی لطف کردین که منو به جشن رقص سلطنتی‌تون دعوت کردین.
کیمی، این دفتر کار بزرگته!
اونجا چی داری، کیمی؟
اوه.
باورم نمی‌شه هنوز اینا رو دارم.
یه لحظه وایسا.
مامور کلایدزدیل، خواستگارت داره میاد پیشت.
خب، باز همو دیدیم، مامور شیت‌لند.
براد شتلنده.
شتلند.
منم که همین رو گفتم.
صبر کن، مامور کلایدزدیل، من چی گفتم؟
لیدی دَوِنپورت.
دیدیش؟
منظورت بمبه؟
آره.
اسنپی، دیدش داری؟
هنوز نه.
مامور، بمب دقیقاً بالای سرته.
کجا؟
خب، هیچ‌وقت شک نکردی، مامور کلایدزدیل.
اما بمب کجاست؟
آه!
داره میاد داخل، باز.
بجنب دیگه.
دارم سعیمو می‌کنم، وودی.
چی شد؟
صبر کن، با باتری من چیکار کردی؟
همون کاری که اگه نگی چه بلایی سر جسی و بولزآی اومده، دوباره تکرار می‌کنیم.
ساعت چنده؟
اوه، نه.
اوضاع اصلاً خوب نیست.
دختره زودتر از موعد رفته سراغ دفتر خاطرات، اونم بدون...
علاقه‌ی من به یک، دو، سه تا شوخیِ بینِ خودمون.
این یه فاجعه‌ست!
مسخره‌بازی دیگه بسه.
جسی و بولزآی کجان؟
مسخره‌س؟
قضیه جدیه.
اون پایین نگه دار، بیل.
بانی داره از کفش می‌ده.
اون پایین نگه دار، بیل.
می‌خوای با دوستاش آشنا بشه؟
راهش همینه.
اون دستای پلاستیکیِ فسقلیت رو از من بکش کنار وگرنه آژیرم رو می‌زنم.
فکر می‌کردم همین رو بگی.
باز، سمی رو هم بیار تو.
نه، نه، اصلاً و ابداً.
اوه، نه، نه، نه، نه، نه.
آره!
باشه، سمی رو امتحان کن.
منظورت اینه؟
این علامت گوزنه.
اوکی، حله.
حالا چی؟
زمان استفاده از صفحه رو به صفر برسون.
کمترینش یه ساعته.
یه دخترِ اسب‌باز.
اون دخترِ اسب‌باز دیگه کیه؟
داره درباره جسی حرف می‌زنه.
خب، پس بازش کن!
بیا تو گاراژ، احمق!
نه، نه، نه، وایسا!
هی، لیلی!
بله، کاری از دستم برمیاد؟
ها؟
یه لحظه صبر کن.
جالبه.
لیلی، اون پست دختر اسب‌سوار رو برگردون.
باشه!
اون باید هر چی می‌گی رو انجام بده!
برو کنار، باز!
هی، جلوشو بگیر!
هی، لیلی!
بله!
اون پست رو باز کن!
حله!
جسی، بانی باید اینو ببینه!
دوباره بهش نشون بده!
کجاست؟
هی، لیلی!
نمی‌بینمش!
بگیرش!
همه جا رو دنبالش بگردین!
همین‌جا بمون!
چشم!
تکون نخور از جات!
کارو تموم کردیم!
خب، کجا غیبش زد؟
لیلی؟
پرینتر!
آره!
خیلی خب، من دیگه تمومم.
بانی، هنوز صبحونه‌ت رو تموم نکردی.
نه، سیر شدم!
حالا چی، جناب معاون؟
اوه، تو معاونی، جناب معاون!
قضیه چیه بانی؟
پس چرا این اسباب‌بازیا رو گذاشتی تو گاراژ؟
آره، چون بانی ازم خواست.
یادته عزیزم؟
نه.
خب، فکر نکنم لیلی بهم پیام داده باشه.
غیبشون زده!
واقعاً جسی و بولزآی پیش اونه.
امیدوارم حالشون خوب باشه.
خب، ملکه رو رسوندیم به یه جای امن.
آره، تو می‌تونی، مأمور کارزدِیل!
یکی از این دکمه‌ها بمب رو خنثی می‌کنه.
اما کدومشون، مأمور شیت‌لند؟
اون!
کلانتره!
خیلی خب، راه بیفت دیگه اعلیاحضرت!
اوه لعنتی!
خیلی خفن بود!
من یه جاسوس بودم!
آره، دقیقاً!
معذرت می‌خوام.
واقعاً معرکه بود!
رفیق، به این می‌گن بازی.
ای جانم!
حس می‌کنم تازه جون گرفتم!
اسباب‌بازی بودن این‌ شکلیه، کلانتر؟
خب، آره دیگه!
صبر کن، یه لحظه وایسا.
تا حالا هیچ‌وقت این‌قدر آدم‌وار بهم نگفته بودی کلانتر.
ولی الان دیگه دوزاریم افتاد!
«بلیز» واقعاً واسه «بانی» حرف نداره.
بازی کردن باهاش دقیقاً همون حس رو می‌ده!
بچه تو هم همین‌جوری بازی می‌کنه؟
خودشه!
پست گذاشته!
بانیه!
جواب پیامشو بده!
ولش نکن!
بهش پیام بده!
جواب پیامشو بده!
جواب پیامشو بده دیگه!
براش بنویس!
باشه!
خیله‌خب!
چطوری این کارو بکنم؟
بانی داره می‌آد اینجا!
بلیز و بانی قراره همدیگه رو ببینن!
ببخشید!
داری چی تایپ می‌کنی؟
همین الان پاکش کن!
دارم سعی می‌کنم چندتا باتری از اینجا دربیارم!
خب، چه خبره؟
اسلینک، بنال ببینم چی می‌شنوی!
صدا واضح نیست!
خیلی شلوغ‌پلوغه!
شرط می‌بندم دارن سرِ خلاص شدن از دستِ ما بحث می‌کنن!
قراره ما رو ببخشن به کسی؟
دونات؟
نه عزیزم.
ببخشن‌مون!
ایول!
دوسش دارم، ولی این یکی قراره سخت باشه.
ساکت شد!
یه صدایی می‌شنوم!
مثل صدای پاهای ریزه میزه می‌مونه!
ای وای، در ورودی!
بانی داره می‌آد!
یالله دیگه مامان!
ای وای، نه!
لی‌لی هم داره می‌ره!
یه لحظه صبر کن بانی.
خیالت راحت، طوری نمی‌شه.
خیله‌خب باز.
تو باید همین‌جا بمونی.
من باهاشون می‌رم.
واسه چی؟
چرا فقط تو؟
ببین، من تجربه‌م توی فیلم از تو بیشتره.
همین و بس.
فکر می‌کنی من عرضه‌شو ندارم؟
نه، فقط فکر می‌کنم من یه چشمه...
بهتر از پسش برمی‌آم.
تو لیاقت این کارو نداری!
اوه باز، کوتاه بیا دیگه!
جسی مسئولیت اینجا رو داده به من!
واسه همینم باید بمونی همین‌جا و کشیک اتاقو بدی!
بدون جسی این اتاق دیگه اتاق نیست!
باز، نه!
چه پانچوی ردیفی!
چه حالی میده دوباره می‌بینم دارن با هم می‌جنگن.
واقعاً همین‌طوره!
این اسباب‌بازی‌های تو چطوری از اینجا سر درآوردن؟
اوه، این یکی چطوره؟
اوه، اون توله‌سگ‌ها رو ببین!
انقدر نگو توله‌سگ.
اومد!
مواظب باش، زبون‌دراز.
ممکنه بابا ببینه.
عمراً.
تا ابد می‌خواد اون پس‌زمینه‌های جدیدش رو به رخ بکشه.
خودشه!
بانی‌ـه!
بولزآی، واقعاً خودشه، اینجاست!
بانی، یالا دیگه.
بزن بریم.
باز، گوش کن.
من واقعاً فقط...
دمتون گرم، رفقا.
خوشحالم که با شما ابزارآلات آشنا شدم.
اه، چیزی بار ما نکن که نشه هضمش کرد.
خودشه!
سلام، می‌تونم کمکتون کنم؟
سلام، ببخشید مزاحم شدم، ولی ما این پیام رو از طرف دخترتون دریافت کردیم.
انگار اسباب‌بازی‌های دختر من رو پیدا کرده.
اون توئن؟
باشه، می‌گم بیاردشون.
بلیز، عزیزم؟
بله؟
می‌تونی اون دو تا عروسک پارچه‌ای که پیدا کردی رو بیاری پایین؟
صاحبشون اینجاست.
باشه!
چقدر نازه!
بلیز، ایشون...
ایشون بانی‌یه.
سلام بانی.
سلام، اینا اسباب‌بازی‌های توان؟
من دیگه با اسباب‌بازی بازی نمی‌کنم.
اینا فقط...
عتیقه‌ن.
آره، خیلی قدیمی به نظر میان.
حداقل باید یه پولی بیارزن، نه؟
نه، نمی‌ارزن.
بذار پیش خودت بمونن.
بانی؟
نمی‌خوایشون؟
مطمئنی؟
بانی؟
بانی!
نمی‌دونم چه‌ش شد یهو.
ببخشید مزاحمت شدم.
خیالی نیست.
بانی، اگه نظرت عوض شد، حتماً بهم خبر بده.
سر در نمیارم.
الان چی شد؟
چه خبره اینجا، بانی؟
خیلی خب، انگار باید بزنیم به چاک.
یالا، بدو بولزآی!
زود باش!
قبل از اینکه راه بیفتن... کار من دیگه تمومه، بولزآی.
اما شاید واسه تو دیر نشده باشه.
خواهش می‌کنم، تو نه.
کلانتر؟
جسی؟
حالت خوبه؟
داستان چی بود؟
جسی، اون پیچوندت.
همه‌اش تقصیر توئه!
به خاطر این خرت‌وپرت‌های لعنتیتونه!
که باعث شدین بچه‌ها ادای بزرگترا رو دربیارن!
وقت ما رو دزدیدین!
می‌خواستم یه فرقی به حالمون بکنه!
لازم بود یه حرکتی بزنم!
و تو ریدی به همه‌چی!
اسماتی، ردیفی؟
شرمنده‌م.
خوبم، چیزیم نیست.
واسه یه عروسک پارچه‌ای، عجب مشتی می‌زنی، گاوچرون.
گاوچرون؟
جسی؟
اِم، کلانتر؟
ببخشید باهوش‌خان.
تقصیر تو نیست.
این منم که به هیچ دردی نمی‌خورم.
بولزآی!
جسی بیچاره.
باید یه راهی برای نفوذ پیدا کنم.
باز!
کجا داری می‌ری؟
بیا در موردش حرف بزنیم!
من... چی؟
اینجا چه خبره؟
اسمت رو بگو.
و منظورت رو از اومدن.
بچه‌ها!
ببریدش تو!
یه دقیقه صبر کن، اینجا چه مرگتونه؟
خفه شو آدمکش!
آدمکش؟
نه، نمی‌تونم!
باز؟
تو از کجا می‌دونی ما کی هستیم؟
کی فرستادت؟
اوه، لعنتی!
بنال!
هی، درباره چی بنالم؟
آخه باید چیکار کنم؟
تو فقط یه غلافی!
تو بیرون مخفیگاه رئیس ما کشیک می‌دادی.
تو مامور زرگی!
زرگ؟
نه!
هی، من اصلاً نمی‌دونم رئیس شما کی هست!
خفه شو!
تو می‌خوای به اون دختر موقرمزی که نشان فرماندهی ستاره رو داره صدمه بزنی!
جسی؟
صبر کن!
اون مامور زرگ نیست.
خب، پس این پیرمرد دیگه کیه؟
چرا همه هی اینو می‌گن؟
من اونقدرام پیر نیستم!
این پیرمرد یه اسباب‌بازیه.
اسباب‌بازی؟
آره، همه‌مون اسباب‌بازی‌ایم.
ماموریت ما تو این سیاره اینه که یه بچه‌ رو خوشحال کنیم.
واسه بازی کردن!
هی باز، می‌تونی یه دست بهم برسونی؟
ببین ته دلت چی میگه، باز.
خودت هم می‌دونی که حقیقته!
و اون دختر موقرمزی که دنبالشی، رئیس اسباب‌بازی‌های ماست!
اسمش کلانتر جسیه.
کلانتر جسی تو اون دژ لعنتی گیر افتاده.
باید به اونجا نفوذ کنیم و خودش و اون اسب وفادارش رو نجات بدیم.
تو اینا رو از کجا آمارشو داری؟
چون من معاونشم.
پس این پیرمرده هم اسباب‌بازیه؟
اوه، آره، آره بابا.
این وردست منه.
می‌تونی طنابشو باز کنی.
در ضمن، جهت اطلاع همگی، زرگ بابای ماست.
تو جعبه چیه؟
نمی‌دونم.
فقط امیدوارم حال اون دختره ردیف باشه.
هی، بچه‌ها!
کسی گشنه‌ش نیست؟
من!
می‌تونی اون حباب صحرایی رو رد کنی بیاد؟
اوه، از مدل غذا کشیدنت خوشم میاد.
اینجا نیست.
اینجا هم نیست.
عمراً اینجا باشه.
لعنتی!
کدوم گوری غیبش زده؟
این دم و دستگاه‌های الکترونیکی رو پیدا کردیم.
هوی، مایکل چیپندیل، دستتو بکش!
اووه!
دارم از همه‌تون یه سیگنالِ خفن می‌گیرم، بچه‌ها.
آنتنم پُره پُره!
منم همین‌طور!
تا فرسخ‌ها رو می‌تونم نقشه‌برداری کنم!
اینا خودشون یه پا وای‌فایِ سیارن.
اوه نه، اینا هم از همونان.
اینا از خودمونه!
ایول!
راستی، این یکی داغونه.
کدوم گوری قایم شدی جسی، ای ماشینِ لعنتی؟
هوی، هوی، شُل کن.
ما رفقای جسی هستیم.
من واسه خودم اسم دارم.
بهم می‌گن «عقل‌کل».
مربیِ بهداشت.
پودرتون می‌کنه.
قضیه جدیه، جناب عقل‌کل.
به عنوان یه تکاور فضایی، این وظیفه‌ی قسم‌خورده‌ی منه.
گفتی وظیفه؟
ای کثافت!
تابلوئه که ما همه با جسی رفیقیم.
پس می‌تونی بگی کدوم گوری رفته؟
رفته سمت تپه‌ی تاب‌لاستیکی.
اون تهِ تهِ مزرعه‌ست.
تا من با این هیکلم بخوام لنگ‌لنگان برم اونجا، صد سال طول می‌کشه.
خوب، باید یه راهی پیدا کنیم که برسیم اونجا.
بدو دیگه، دوآیت.
بانی، با رفیقات داستانی داشتی؟
می‌تونی نشونم بدی؟
بانی، قرار نیست شر بشه برات.
قول می‌دم.
آخ عزیزم.
می‌دونی که همیشه می‌تونی با من و بابات حرف بزنی، مگه نه؟
در مورد هر چیزی.
چون ما خیلی دوستت داریم بانی، خیلی زیاد.
من حاضر نیستم یه تار موت رو با چیزی عوض کنم.
فکر کنم یه رفیقِ مشتی هم همین حس رو داشته باشه، نه؟
ولی چطوره فعلاً بیخیالِ این گروهِ کوفتی بشیم، ها؟
بیا بریم یه بستنی بزنیم بر بدن.
ایول!
بانی؟
شکلاتی ندارن.
بیا یه طعم دیگه بردار.
شرمنده‌ام بانی.
چی شده؟
بولزای، نباید دنبالم راه می‌افتادی.
اوه، اسب بد.
سای، برگرد پیشِ استخرِ بلیز.
اینطوری به نفعته.
دارم جدی می‌گم.
اون خوب هوات رو داره.
پس تکلیف اون همه اسب چی می‌شه؟
سای، بولزای، نه!
من باهات نمیام.
دیگه نمی‌تونم دوباره از پس این‌ کار بربیام.
نمی‌تونم دل به یه بچه‌ی دیگه ببندم و آخرش بفهمم اصلاً رنگش رو هم ندیدم.
نمی‌تونم.
من اینو ننوشتم.
حتماً کارِ...
هی، اینا وسایلِ خونوادگیه.
اینا که نوتر هستن.
اصلاً با عقل جور در نمی‌آد.
تو نباید هیچ‌کدوم از اینا رو داشته باشی.
اون الان دیگه...
واسه خودش بزرگ شده.
امیلی اسم دخترش رو...
از روی اسم من گذاشته.
جدی؟
ایول.
جسی، زدی تو خال!
هی، پیداشون کردم.
آماده‌ای؟
خوبی، طوری نیست.
اینجا چیکار می‌کنی؟
اومدیم دنبالت، جسی.
دنبال من؟
همه‌مون اومدیم.
به نظر من که ۵۰ تان، ولی من بیشتر از دو تا بلد نیستم بشمارم.
فرماندهی ستاره‌ای.
خیلی خب، خیلی خب، آروم باشین.
اینجا جا هست، رفقا.
اِ، رئیس؟
بله؟
هی، منظورش با من بود.
فقط من.
دیدیم بانی چطور ردت کرد رفت.
دیدین؟
اصلاً جور در نمی‌آد.
تو بی‌مصرف نیستی، سارا!
عاشقتیم!
خیلی زیاد!
ببین، من ردیفم.
بانی داره بزرگ می‌شه.
و ما کاره‌ای نیستیم که تصمیم بگیریم این اتفاق کی و چطور بیفته.
تنها چیزی که بارشه اینه که موقع مناسب اونجا بودیم تا هلش بدیم جلو.
و من مطمئنم که تو واقعاً بودی.
جسی، کاری کردی که به اسباب‌بازی بودن‌مون افتخار کنیم.
شرمنده بچه‌ها، معذرت.
فقط کاش حداقل با بلیز ردیف می‌شد.
صبر کن... ارتباط!
هنوزم می‌تونن!
لیلی‌پد می‌تونه ردیفش کنه!
لیلی‌پد؟
خیلی خب، بچه‌ها، یه پیام داره میاد.
جسی، واقعاً معذرت می‌خوام.
رفیقِ اشتباهی انتخاب کردم.
به بانی صدمه زدم.
من بانی نیستم.
اسمر‌دی، جوابشو بده.
می‌تونی درستش کنی.
نه، نمی‌تونم!
خودمو انداختم دور!
چی؟
توی کامیونِ اهدایی‌هام!
بپر تو اوزوبات!
حالا داره خودشو به فنا میده؟
داریم میریم دنبالش!
چی؟
آخه چطوری؟
اسمرودی، به لی‌لی بگو از جایی که هست عکس بفرسته.
حله.
اسنپی، رو اون تابلوی تار جاده زوم کن.
ایول، ببین چه دم و دستگاهی راه انداختی، دختر گاوچرون.
چه خبر شده؟
اطلس، می‌تونی ما رو برسونی به اون کامیونه؟
ردشو زدم، خانم گاوچرون.
به لی‌لی بگو مدام از جایی که هست عکس بفرسته.
می‌ریم که برش گردونیم.
چشم، کلانتر.
جسی، یه لحظه وقت داری؟
انگار یه چیزی می‌خوای ازم بپرسی.
آره، می‌خوام بپرسم.
حتماً، جناب معاون.
خب، یه دستی می‌رسونی؟
چشم، کلانتر.
ایول!
بزن بریم!
اوه، هی!
هی، منتظر ما هم بمونید!
آخ!
زیاد دور نیست.
اگه پنج تا بلوک بریم جنوب و دو تا بریم شرق، شاید...
بتونیم قبل از اینکه به بزرگراه برسن، راهشون رو سد کنیم.
ماشین!
کلر!
همین الان از پمپ‌بنزین رد شد!
ها ها، عجب گازی می‌ده!
ببخشید، دست خودم نبود.
از همین جاده‌ی بعدی سمت راست، می‌زنیم تو میان‌بر.
آخ!
این که یه خونه‌ست!
سر در نمیارم.
اینجا باید یه جاده باشه.
احتمالاً پنج سال پیش اینجا جاده بوده.
نقشه رو بگیر!
داره دوباره مسیر رو حساب می‌کنه!
وقت نداریم!
می‌زنیم به دلش!
دیدمش!
همون جلوئه!
دنبال من بیا!
اطاعت، جناب کلانتر!
رسیدیم به مقصد!
لیلی!
لیلی، کدوم گوری هستی؟
آهای، لیلی!
نه، کاری از دستم برمی‌آد؟
لیلی!
خیالت تخت، هواتو داریم!
نباید می‌اومدی اینجا، جسی.
وقت واسه موش‌مردگی بازی نیست، لیلی.
بانی هنوز بهت نیاز داره تا یه رفیق واسش پیدا کنی.
من؟
اما من...
درباره کارا، چلسی و هایدی بدجوری محاسباتم غلط از آب دراومد.
راست میگی، بانی با بقیه فرق داره.
اون لایقِ بهتر از ایناست.
لیلی، یعنی نمی‌دونستی اون دخترا اصلاً به دردِ بانی نمی‌خورن؟
نه، منم که به درد بانی نمی‌خورم.
همه‌ش تقصیر منه، من باعثش شدم.
خب، پس کمکم کن گندی که زده شده رو جمع کنیم!
یه رفیقِ درست‌وحسابی واسه بانی پیدا کردم!
جدی؟
آره!
پس چطوره من و تو اینا رو با هم جفت‌وجور کنیم؟
باشه.
ولی اول، باید همه رو از این کامیون لعنتی پیاده کنیم و برگردونیم خونه.
اوه، یه لحظه وایسا!
الان دیگه خیلی سرعتش زیاده، نمیشه سوار شد!
تا یه ثانیه دیگه دنبالش راه می‌افتیم!
حتماً یه راهی هست!
این همه دنگ و فنگ و ابزار خفن داریم!
اوه!
ببخشید!
نه، نه!
بکش عقب!
آدم‌فضایی‌ها، برگردین!
آره، آره، آره، آره!
عمراً!
چرا، شک نکن!
آماده‌ای، سرآشپز؟
گازشو بگیر، لی‌لی!
اینو میگن یه پروازِ باکلاس و مشتی!
خب، نقشه رو نهایی کردیم.
وقتی رسیدی پیش بانی، خبر بده.
بلیز من و «بولزآی» رو می‌بره به اون خونه و این‌بار، اونا دستور میدن!
سرآشپز، وایسا!
اگه بانی دوباره ضایعت کرد چی؟
اگه با هم رفیق بشن، به همه‌چیزش می‌ارزه!
بله، سرآشپز!
هان؟
وایسا!
داستی، وایسا!
چیه؟
موضوع چیه باز؟
فقط به حرفم گوش کن!
خیلی وقت بود می‌خواستم اینو ازت بپرسم، اگه الان نگم دیگه هیچ‌وقت نمی‌تونم.
پایه هستی؟
چون تو از پسش برمیای!
خب، خب...
دیگه بیخ ریش خودمی، جناب معاون.
دَمق نباشین پسرا!
اون برمی‌گرده!
ما یه نقشه داریم!
آزاد باش، رنجر.
بن،
ماموریتت رو که می‌دونی.
بله قربان!
لیلی!
این اینجا چیکار می‌کنه؟
بچه‌ها، اون دیگه از خودمونه.
همینه که هست، کنار بیاین.
همگی گوش کنین.
لیلی و جسی واسه کمک به بانی یه نقشه دارن.
باشه، می‌خوای ما چیکار کنیم؟
هیچی.
این که کاری نداره.
جسی قبلاً کارای سختشُ انجام داده.
واسه من فقط فرستادنِ یه پیام مونده.
دیگه بقیش با دختراست.
هی، عزیزم.
ببین تو ماشین چی پیدا کردم.
ردیفه، طوری نیست.
چت رو قطع کردیم.
بانی!
یه رفیقت دمِ دره.
سلام بانی!
عروسکاتو برات آوردم!
بانی، بیا یه سلامی بکن!
باشه.
سلام.
ببخشید.
من دیگه با اسباب‌بازی بازی نمی‌کنم.
دیروز یه کم باهاش بازی کردم.
اونجاشُ دوست داشتم که می‌گفت: «چرا با هیچی بازی نمی‌کنی، رفیق؟»
اون...
خیلی عجیب بود.
من...
ببخشید مزاحمت شدم.
اوه، نه!
نرو!
اون نمی‌تونه بره!
بلیز!
از پوتینات خوشم میاد.
من...
از جورابات خیلی خوشم میاد.
از ریشم خوشت میاد؟
آهنگِ خودمه!
خیلی خیره‌کننده‌ست.
بانوی من؟
آره، یک میلیارد سالمه.
واسه همینه که این‌قدر باابهته.
اوم... می‌خوای بازی کنی؟
باشه.
واقعاً اسب داری؟
آره.
از اون واقعی‌ها؟
آره، واقعیه!
هی!
یه فکری به سرم زد!
بلیز، هوای پسرمو داشته باش.
رفقا!
ما امروز این‌جا جمع شدیم تا شاهدِ خفن‌ترین...
پیوندِ کلانتر جسی و باز فالامو، مرک لایت‌یر باشیم.
خب کلانتر، حالا این انگشتر رو بکن تو اون انگشتِ فسقلیِ باز و عهدهاتو بخون.
باز، این انگشتر رو به عنوانِ قولِ مردونه‌ی من قبول می‌کنی که...
تا آخرِ عمرم باهات خوش بگذرونم و بازی کنم و از این حرفا؟
حتی روزای سخت؟
بله، قبول می‌کنم!
حلقه‌ی ازدواجم رو ندیدی؟
شاید تو دستشویی باشه، یه نگاه بنداز.
وایسا، وایسا، وایسا.
باید از تو باغچه گل بیاریم!
اوه، تبریک می‌گم به هردوتون!
نگران نباش، کلی عکس واسه اسمارت و بقیه دار و دسته‌ش گرفتم.
خیلی با محبتی، لی‌لی.
کارت درست بود، کلانتر.
می‌تونی جسیکا صدام کنی.
باشه، همین کارو می‌کنم.
جسیکا.
راستش، نه.
باشه.
هی، هر وقت فرصت کردی، منو با این حلقه‌هه آشنا کن.
اوه، باشه.
دارن میان!
وای خدای من!
فکرِ خوبیه!
بساطِ عروسی به راهه!
باز، منو به عنوانِ زنِ کلانترِ خفنت قبول می‌کنی؟
من قبول می‌کنم!
و تو هم منو به عنوان شوهرِ رنجر فضاییِ خوش‌تیپت قبول می‌کنی!
هستم... و حالا اعلام می‌کنم که... من اعتراض دارم!
ای وای!
باز قبلاً با من ازدواج کرده!
این سومین باریه که این بلا سرم میاد!
چطور تونستی؟
آخ، جسی!
اون‌جوری که فکر می‌کنی نیست!
بهشون بگو، باز!
از عشقمون براشون بگو!
ولی تریکسی، اون مالِ قدیما بود!
و این هم مالِ الانه!
مبارکه!
کارت درسته، معاون!
خب، تو هم کمکی کردی؟
آره، ما فقط طبق نقشه‌ی جسی پیش رفتیم.
وودی؟
کلیو؟
اینا رو بگیر، من می‌رونم.
آه، ویل!
اوه، توپ رو بچسب!
اونا رو ببین!
عجب فوتبالی بازی می‌کنن!
اوه، چه وحشیانه!
با این پوم‌پومیا جفت‌وجور شدم، مجانیِ مجانی!
کلکِ جدید واسه خر کردنِ پسرا تو بازیِ عروسی چیه؟
ببین، تریکسی!
ایول!
هی، پایه‌ای یه شب اینجا تلپ شی؟
آره، خیلی فاز میده!
نیگا، نیگا، نیگا!
رفیقِ فابریک تا ابد، شریک!
بدو دیگه جسی، بجنب!
با سفینه من می‌ریم!
به پاتوقِ ما خوش اومدی!