« ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.
در فیلمی از طارق صالح
لینا خدری
عمرو واکد
با حضور زینب تریکی
شیرین دعيبس
شیروان حاجی، احمد خیری، نائل
دنیا مسعود، صهیب نشوان
طراح صحنه: راجر روزنبرگ
مدیر فیلم‌برداری: پیر ایِم - ای‌اف‌سی
موسیقی متن: الکساندر دسپلا
تدوین: تیس اشمیت
طراح لباس: ویرژینی مونتل، چهره‌پرداز: سارا رایسانن
مدیر اجرایی تولید: امیل ویک‌لوند، دستیار اول کارگردان: الیویه ژاکه - آفار
طراحی صدا: هانس مولر، سرپرست جلوه‌های ویژه: پیتر هجورت
تهیه‌کنندگان: یوهان لیندستروم، لیندا مطاوی،
لینوس استور تورل، الکساندر ماله-گی
عقاب‌های جمهوری
ده هزار تا رو «روباهِ الماس».
سه هزار تا رو «رعدِ صاعقه».
مسابقه الانه که شروع شه.
حسام، سه هزار تا رو «رعدِ صاعقه».
دیگه شرط قبول نمی‌کنم، مسابقه داره شروع می‌شه.
دیگه دیر شد، مسابقه شروع شد!
یالا، تندتر برو!
دمت گرم!
خارق‌العاده‌ست.
معرکه‌ست.
مطمئنی؟ نباید ضایع به نظر بیاد.
عین یه سکانس از فیلمای آنتونیونیه.
- خب، حله. - بجنب دیگه!
نمای نزدیک رولا رو می‌گیریم.
جورج؟
پسرت سه بار زنگ زده.
بهش پیام بده. بگو تو جلسه‌ام. یه جلسه‌ی طولانی و کسل‌کننده.
بگو دلم براش تنگ شده.
- امروز تولدشه. - لعنتی.
بخر...
یه ساعت براش بخر.
یه برایتلینگ نوی‌تایمر.
فرعون پرده‌ی نقره‌ای، جورج فهمی
رولا حداد
رامی، تولدت مبارک
اینو ببین!
محشر نیست؟ یه اثر هنری که با شیر درست شده.
بازش کن.
برایتلینگ نوی‌تایمر. مخصوص انگلیسی‌ها ساخته شده بود،
وقتی بعد از جنگ جهانی اول عراق رو اشغال کردن.
این یکی مالِ خودِ صدام بوده.
ممنون بابا.
اون هیچ‌وقت دیر نمی‌کنه.
عشقِ جوونی، ایول!
واسه همینه دوست‌دخترت هم‌سن منه؟
کی اینو گفته؟
ننت گفته، نه؟
تو اینترنت بود.
هر چی می‌خونی رو باور نکن.
سلام.
سلام!
چطوری؟
این مایه، همونی که درباره‌ش بهت گفتم.
چه بوی خوبی می‌دی.
بس کن دیگه.
- من عطر نمی‌زنم. - بشین.
چی می‌خوری؟
یه استلا.
- آبجو دوست داری؟ - آره.
پس ایول، خوشم اومد ازت.
- چطوری؟ - خوبم. تولدت مبارک.
دمت گرم. این چیه؟
- دوتا استلا، واسه من و اون. - یکی هم واسه من.
نمی‌خوام داستانو لو بدم ولی واقعاً عالیه.
- خوندی‌ش؟ - آره.
دندان‌های سفید، زیدی اسمیت
می‌خونمش.
چطوری با هم آشنا شدین؟
- «خالد» رو که می‌شناسی. - خالد؟
وقتی رفته بودیم جت‌اسکی.
پسرخاله‌ی «مِی»ـه.
«مِی» هم که کشته‌مُرده‌ی پینک‌فلویده.
- بابام منو باهاشون آشنا کرد. - خوش‌سلیقه‌ای.
- دیروز چیکار کردی؟ - فیلم دیدم.
اون یارو اونجا داره بدجوری رو نِروَم میره.
- بهش بگو بزنه به چاک. - حتماً.
اسم فیلمه «بو تراوایل»ـه.
یه فیلم فرانسویه.
کارگردانش «کلر دنی»ـه.
کارش حرف نداره...
واقعاً.
تصویرش، موزیکش...
پس حتماً باید ببینمش.
تبریک می‌گم.
اگه قراره همش سرت تو گوشی باشه، می‌تونیم پاشیم بریم خونه.
جورج! عزیزم!
فوزی.
یاسر اسلام.
جورج فهمی.
همدیگه رو می‌شناسین؟
آره. یه اسطوره‌ست.
تو باعث شدی بخوام بازیگر بشم.
مادام سوزان. جورج فهمی.
باعث افتخاره.
چقدر زیبایی.
مثل بابات بازیگری؟
نه، بابام نیست. فقط با هم رفیقیم.
آره، بازیگرم.
عالیه.
این کیه؟
نپرس.
زنِ یکی از کله‌گنده‌هاست.
در چه حد کله‌گنده؟
راستی جورج...
ما یه جمعی از هنرمنداییم
که یه طومار علیه خائن‌ها راه انداختیم،
همون‌هایی که می‌خوان ارتش و رئیس‌جمهور رو لجن‌مال کنن.
می‌خوای به ما ملحق شی؟
کی خایه داره از رئیس‌جمهور انتقاد کنه؟
واسه چی اصلاً؟
اقتصاد که داره می‌ترکونه.
برق هم که اصلاً قطع نمی‌شه.
قیمت‌ها هم که مفته.
همه چی عالی و ردیفه.
باید از مملکتمون محافظت کنیم.
دشمن همه جا پره.
پس همون بهتر که تو خونه بتپیم.
من هیچ تناقضی نمی‌بینم
بین هنرمند بودن
و در عین حال یه وطن‌پرست بودن.
آره خب،
راست می‌گی.
ببخشید... اسم شما چی بود؟
مهم نیست.
به هر حال یادت می‌ره.
سوزان.
عین بابا حرف می‌زنی.
چی؟
منظورت چیه؟
مدیر برنامه‌هات قرار بود واسه سریال جدید برام یه تست بازیگری جور کنه.
اون از من خوشش نمی‌آد.
اون کلاً با هیشکی حال نمی‌کنه.
همه فکر می‌کنن فقط واسه خاطرِ کارمه که با توام.
رئیس‌جمهور السیسی
داره قانون جدیدی رو امضا می‌کنه
که یارانه‌ی سوخت رو محدود می‌کنه
تا تورم بیاد پایین...
خانم رولا اومده، بگم خوابیدی؟
نه، بگو بیاد تو.
۸۵ درصدِ مصری‌ها
با این پیشنهاد موافقن.
بفرما بشین!
چی شده؟
اومدن دم خونه‌م.
کیا؟
می‌خوان درباره تو یه مصاحبه تلویزیونی بکنم.
برا چی؟
قرار شده بگم تو از اسلام متنفری.
اینکه به پیغمبر توهین کردی و یه مشت چرت و پرت دیگه.
و اینکه من دیگه حاضر نیستم باهات کار کنم.
از چی می‌ترسی؟
نگران نباش.
هیچ غلطی نمی‌تونن بکنن.
مردم عاشقتن.
تو رولا حدادی.
دستشون به هر کسی می‌رسه.
حتی تو.
خیالی نیست، هر چی خودت تصمیم بگیری.
درک می‌کنم.
- می‌خوای برسونمت خونه؟ - راننده‌م بیرون منتظره.
این چیه دیگه؟
اینا حتی زن و شوهر هم نیستن.
ما همیشه پایبند اخلاقیات، ایمان و رسم و رسوم‌مون هستیم.
کدوم ایمان؟
طبق ایمان ما، همون‌طور که به پیامبر وحی شده،
هر کاری که می‌کنی گناهه.
می‌دونستی ابن‌هیثم تو مصر زندگی می‌کرد؟
وقتی رساله‌اش در مورد نور رو نوشت
تو قرن یازدهم؟
خودشو زد به دیوونگی
تا از انتقامِ حکومت در امان بمونه.
اون سرآمدِ دانشمندهای زمان خودش بود.
اون موقع‌ها، ما تو دنیا حرف اول رو می‌زدیم.
امروز چی هستیم؟
داریم تو لجنِ سریال‌های ترکیِ غیراخلاقی غرق می‌شیم.
«فرعونِ پرده‌ی نقره‌ای».
کل مملکت رو از راه به در کردی.
انگار که
قانون جاذبه روی تو یکی اثر نداره.
تو و اون رفیقایِ فاسدت، این ملت رو به گند کشیدید.
دیگه تموم شد.
همین‌جا متوقف می‌شه.
منظورت چیه؟
باید پایانش رو دوباره فیلم‌برداری کنیم.
جدی می‌گی؟
همراه با مصر به سوی آینده‌ای روشن
عبدالفتاح السیسی
استودیو ملی مصر
- صبح بخیر. - صبح بخیر.
مستقیم برو تو.
- این چیه؟ - گبی دستور داد جابه‌جاش کنن.
۱۵ ساله که تریلرِ من همین‌جا بوده.
تو قراردادم اومده، لعنتی! به فوزی زنگ زدی؟
به فوزی زنگ بزن.
- کانکس جورج رو جابه‌جا کردن. - بده‌ش به من.
الو؟
جامو دادن به یکی دیگه!
آره.
اونم با یاسر اسلام.
- اون توئه؟ - صبر کن، سرش شلوغه!
چطور می‌تونین جایگزین جورج پیدا کنین؟
فرعون پرده‌ی نقره‌ای! بهترین بازیگر شد
واسه فیلم «انتخاب محال».
نقش اول «اولین مصری در فضا» رو بازی کرده،
پرفروش‌ترین فیلم سال!
حالا اونو با یاسر اسلام عوض کردین؟
کسی که کلِ کارنامه‌ش رو با
نقشایی که جورج رد کرده ساخته.
زدی به سرت؟!
اصلاً با عقل جور درنمیاد!
آروم باش.
می‌دونم چه ستاره‌ی گنده‌ایه.
همین‌طور زر بزن!
جورج، اونا دنبالتن.
می‌گن طرفدار دموکراسی و حقوق بشری.
دموکراسی؟
هان؟ کدوم حقوق؟ واسه کی؟
کی اینو گفت؟
بهشون بگو که من هنوزم یه تروتسکیستم.
تروتسکیست؟ نه بابا، خدا نکنه!
بگو میهن‌پرسته، بگو عاشق کشورشه.
و از همه مهم‌تر گبی، اون یه سرمایه‌داره.
و تو قراره پولشو بدی.
نمی‌فهمم چی می‌گی.
چرا هنوز با این لگن این‌ور اون‌ور می‌ری؟
بهش نگو لگن. بهش برمی‌خوره.
این اولین عشق منه.
یه بوگاتی؟ رنج‌روور؟
مردم فکر می‌کنن مأمور بی‌عرضه‌ای هستم.
هیچ‌چی به پای جگوآر من نمی‌رسه.
وقت داری یه پیک تو «کوکو» بزنیم؟
یه نفر اون بالا دنبالته، جرج.
- ارتش یه پیشنهادی داره. - مگه از روی جنازه‌م رد بشن.
ممکنه اینا پشت قضیه باشن.
نه.
واسم مهم نیست.
من برای رژیم کار نمی‌کنم. به هرچی دست می‌زنن گند می‌خوره بهش و نابود می‌شه.
ازت می‌خوان نقش «شماره یک» رو بازی کنی.
«مکزیکی»؟
ایده خودش بود. طرفدارته.
اون بدترین اتفاقیه که از بعد جنگ ۱۹۶۷ واسه این مملکت افتاده.
اون مملکت رو نجات داد.
ما اصلاً شبیه هم نیستیم.
قد من ۱.۸۶ـه.
می‌تونستم نقش عبدالناصر رو بازی کنم، اون ۱.۸۳ بود.
حتی سادات، اون ۱.۷۹ بود. اونم ردیف بود.
با یه ذره تخیل، شاید مبارک، اون ۱.۷۰ بود.
ولی این نیم‌وجبی کلاً ۱.۶۶ـه!
- جرج. - چیه؟
هیچ‌کس به اونا نه نمی‌گه.
حتی تو.
واسه من هنر مقدسه.
من هیچ‌وقت رو اصولم معامله نمی‌کنم.
اصول از ایدز هم بدتره.
فیلم درباره یه مَرده که رهبر می‌شه.
ماجراش قبل از کودتاست.
منظورم همون انقلاب مردمیه.
این که خیلی تخمیه!
به دنیا زنگ بزن. فکر می‌کنه ازش متنفری.
ببین... دنیا یه جنده‌ست.
ببخشید؟ چی گفتی؟
باشه، فقط به خاطر تو. چی می‌خوای بهش بگم؟
این‌که تو سینما آینده داره. فعلاً.
می‌خوای وقتی من رفتم دعوتش کنی بیاد بالا؟
دیوونه شدی عزیزم؟
فکر کردی من احمقم؟
تو همیشه همه چیز منو ازم قاپیدی.
اما اینکه با شوهر من رو هم بری...
من دیگه خواهری ندارم.
دیگه هیچ‌وقت نمی‌خوام ریختت رو ببینم.
نظرت چیه؟
خوبه. واقعاً عالیه.
ولی...
سعی کن اینقدر به چیزی که می‌گی فکر نکنی.
عزیزم، گوش کن.
کلمه‌ها فقط لباسِ افکارن.
مهم اون حسیه که پشتشه.
سیکتیر کن!
کجا داری می‌ری؟
بازی کردن مقابل اون سوپراستار،
فرعونِ پرده‌ی نقره‌ای،
جورج فهمی...
خیلی پیر شده، نه؟
مگه نمی‌خواست اون دخترِ قبطی رو برگردونه
پیش خونواده‌ی مسیحی‌ش؟
بعد از اینکه مسلمون شده بود؟
بی‌خیال مها.
خوشم نمیاد پشت سر همکارام خاله زنک‌بازی دربیارم.
مگه با پاپ تئودوروس نمی‌پره؟
جورج بزرگترین ستاره‌ی ماست.
و...
...یه وطن‌پرستِ واقعیه.
عاشقِ مِصره.
ما زیاد از عشقمون به مِصر حرف می‌زنیم
و همین‌طور از قدردانی‌مون نسبت به رئیس‌جمهور...
زنش چی، ماریان؟
دیگه هیچ‌وقت با هم دیده نمی‌شن.
دیگه هیچ مراسمی رو با هم نمی‌رن.
حالش چطوره؟
چرا دعوتش نمی‌کنی اینجا و از خودش بپرسی؟
باشه. فکر کنم باید همین کارو بکنم.
- چطوری سید؟ - سلام.
بازم می‌خوای بری ستاره‌ها رو بشماری؟
خودت که می‌دونی.
مراقب خودتون باشید.
به سلامت.
چه خبره؟
جاده بسته‌ست.
چقدر؟
هیچی.
چی می‌خوای؟
این پسرته؟
توی دانشگاه آمریکاییِ مرکزِ شهر درس می‌خونه، مگه نه؟
اون منطقه‌ تصادف‌های رانندگی زیادی توش اتفاق می‌افته.
بهش بگو حواسش رو جمع کنه.
داری تهدیدم می‌کنی؟
واسه کی کار می‌کنی؟
شب‌بخیر، جورج.
لعنتی!
- چرا کلید کار نمی‌کنه؟ - قفل‌ها رو عوض کردم.
قبلش زنگ بزن. ممکن بود کسی پیشم باشه.
می‌خوام پسرمو ببینم.
خوابیده. آخه وسطِ شب چه وقتِ اومدنه؟
روی کاناپه می‌خوابم.
باز دیگه چیه؟
یکی تهدیدم کرد.
- کی؟ - مهم نیست.
پس ترسیدی و اومدی ما بهت دلداری بدیم؟
نگران پسرم شدم.
این‌دفعه با زن یا دخترِ کی ریختی رو هم؟
واسه این کارا یه کم پیر نشدی؟
تصمیمِ درستیه.
پسرم رو تهدید کردن، فوزی.
نگران نباش.
دیگه کسی نمی‌تونه بهت صدمه بزنه.
جورج فهمی!
چه افتخاری.
احمد ابو طلعت. مدیرعامل گروه رسانه‌ای آنلیمیتد.
خوش اومدین.
ممنون.
آقایون، براش جا باز کنید.
جورج.
به‌عنوان مدیرعامل «آنلیمیتد مدیا گروپ»
افتخاریه واسه همه‌مون که با اسطوره‌ای مثل شما همکار بشیم.
ممنون.
می‌خواین چند کلمه‌ای صحبت کنین؟
جورج فهمی.
ممنون.
واسه من افتخار بزرگیه که...
...توی این مسیر همراهتون باشم.
ممنون.
اراده‌ی ملت
بیا، می‌خوام با دکتر منصور آشنات کنم.
- کی؟ - دکتر منصور.
بیا دنبال من.
- خوشبختم. - منم همین‌طور.
- خوشحالم که باهامونی. - ممنون.
امیدوارم بتونیم با هم یه کار بزرگ انجام بدیم.
منم همین‌طور.
دکتر منصور از دفتر ریاست‌جمهوریه.
اون روی کارمون نظارت می‌کنه.
خوبه.
بریم؟
- فعلاً. - فعلاً.
نظرت چیه؟
خوشم میاد که داستانش قبل از انقلاب اتفاق می‌افته.
- میشه اینجا سیگار کشید؟ - شل کن طارق.
این فیلم قرار نیست واسه ارتش نوشابه باز کنه.
خودم خواستم تو کارگردان باشی.
راست و پوست‌کنده نظرتو بهم بگو.
لازمه چیزی عوض بشه؟
جدی باورت میشه که ماجرا این‌طوری پیش رفته؟
چطوری بگم آخه؟
می‌تونیم یه خرده حرف بزنیم؟
شیرفهم شدی ازمون چی می‌خوان؟
می‌فهمی اوضاع از چه قراره؟
ما قراره تصویر اون فرعونِ بزرگ رو بکشیم،
اونم وقتی که هنوز نفس می‌کشه.
وقتی هنوز تکیه زده به تختش.
فکر می‌کنی چه غلطی باهامون می‌کنن؟
اگه دماغشو زیادی بزرگ دربیاریم چی میشه؟
دماغش به یه ورمم نیست.
تنها چیزی که می‌خوام بدونم اینه که
می‌تونی این آشغال رو به یه چیزِ حسابی تبدیل کنی یا نه.
معلومه که نه.
پس واسه چی قبول کردی؟
جورج! جدی برات سواله؟
به همون دلیلی که خودت تن دادی بهش.
جورج فهمی فیلمِ زباله نمی‌سازه.
بهت نیاز دارم طارق.
بهت نیاز دارم
بهت نیاز دارم.
بی‌خیال بابا.
جورج، نمی‌تونی با ماشین بری تو.
پس چیکار کنم؟ پیاده برم؟
نه، استودیو ماشین گلف داره.
یا خدا...
فیلمنامه‌م رو می‌دی؟
فرعونِ پرده‌ی نقره‌ای در نقشِ رئیس‌جمهور السیسی
صبح بخیر.
- هنوز کارم تموم نشده. - باشه...
یه لحظه صبر کن. مِدو، یه عکس بگیر.
صبر کن کارم تموم شه. عین خودش می‌شم.
- مگه نه؟ - کپیِ خودشه.
باید یه عکس ازت بگیرم.
عکس رو بگیر و بفرست.
عالی شدی.
این کیه؟
مِدو، دستیار جدیدمه.
اسمت «می‌ تو»ئه؟
تقریباً. مِدو هستم.
اذیت نکن بابا! سال آخر دانشگاهشه.
داره بهم کمک می‌کنه.
بده ببینم.
- مو. - چی؟
- می‌خوان مو داشته باشه. - هان؟
یارو از همون مهدکودک کچل بوده. برو تهیه‌کننده رو بیار.
محمود، اون پوستیژ کچلی رو دربیار.
- چرا؟ - می‌خوان موهای خودت باشه.
حالا گوش کن ببین چی میگم.
اونا جرج فهمی رو می‌خوان، نه رئیس‌جمهور رو.
اونجوری نگام نکن. منظورم اون نبود.
اینطوری بهتر میشه.
دیگه مجبور نیستی ساعت‌ها زیر گریم بشینی.
خیله‌خب. درش بیار.
اون شکم و غبغب رو هم همین‌طور.
نه!
- گوش کن چی میگم. - عمراً، راه نداره!
خوش‌تیپ‌تر میشی. واسه چی داری از کوره در میری؟
- من می‌خوام السیسی باشم. - میشی.
قراره نقش السیسی رو بازی کنی.
پس باید ریختم هم عین اون باشه.
تو قراره خودِ اون بشی.
بشین.
خواهش می‌کنم جرج.
- این برات بهتره. - چیش بهتره؟
فیلم درباره جرج فهمی نیست، درباره السیسیه.
و تو قراره نقش السیسی رو بازی کنی.
یه دستشویی توی کاروانت هست، یکی هم بیرون.
اون تنقلاتی که خواسته بودی هم توی کاروانته.
- ولی کالباس خبری نیست. - نیست؟
نه، ظاهراً راه نداشت.
برات دسر ام‌علی گرفتم.
بدون گلوتن...
صبح بخیر.
- سلام. - بشین، تکون نخور.
چه افتخاری نصیبمون شده.
خیلی چاکرتیم.
باید اینو ببینی!
ادای مبارک رو دربیار.
اوضاع خیلی بیریخته.
به پرزیدنت عرفات گفتم که هیچ چاره‌ی دیگه‌ای نداره.
ادای السیسی رو دربیار.
بی‌خیال، بی‌خیال شو.
با اجازه‌تون،
یه چیزی هست که باید بهت بگم.
جوون‌های مصر...
مگه نه؟
خواهش می‌کنم.
می‌خوام باهات دست بدم.
امروز تو رو گذاشتن
به عنوان وزیر دفاع به جای طنطاوی.
من از کجا بدونم که می‌خوان منو کاندید کنن؟
طبق سناریو،
طنطاوی خبر داشت و ازت خواست که قبول کنی.
واسه چی آخه؟
تو نورچشمیِ اون هستی،
و می‌دونه که بهش وفادار می‌مونی.
می‌خواد مطمئن بشه که اخوان‌المسلمین
کنترل ارتش رو به دست نگیره.
باشه.
عجله کنین. برین سر جاهاتون.
دست بزنین.
و... حرکت!
به نام خداوند بخشنده مهربان،
سوگند یاد می‌کنم
که از جمهوری پاسداری کنم،
به قانون اساسی احترام بذارم
و به قوانین پایبند باشم
و از منافع مردم،
استقلال ملتمون
و تمامیت ارضی کشور دفاع کنم.
ممنون!
خیلی خوب بود جورج.
چرا دست نمی‌زنی؟
می‌تونیم یه برداشت دیگه بریم، ولی این یکی خوب بود.
- حواست بهش باشه. - چشم قربان.
مراقب خودت باش.
عصر بخیر.
سلام علیکم، خدا نگهدارتون باشه.
یه پانادول و یه...
پانادول و...؟
ویاگرا.
پانادول و ویاگرا؟
یه لحظه صبر کن.
پانادول...
...و ویاگرا.
پنجاه پوند.
جورج فهمی؟
نه.
چرا، خودِ جورج فهمی هستی.
بابا، ببین کی اینجاست.
ستاره بزرگ سینما، جورج فهمی.
شب بخیر.
من طرفدار پروپاقرصتم و خیلی وقته کارهاتو دنبال می‌کنم.
همه فیلم‌هاتو دانلود می‌کنم.
ببین. این کیه؟
کارت حرف نداره.
تو یه سوپراستاری، یه وی‌آی‌پی. لنگه نداری!
ممنون.
اینا واسه من نیست.
معلومه که نه. یه لحظه وایسا.
باورم نمیشه. جورج فهمی تو داروخونه ما!
باورنکردنیه.
ولی چرا ویاگرا؟ اصلاً خوب نیست.
باعث میگرن و اسهال میشه.
جدیدترین داروشون اسمش «سیالیسه».
مثل فولاد سفتت می‌کنه.
تو خونه عین یه فرعون می‌شی.
نه از اسهال خبریه نه سردرد. تا ساعت‌ها هم موندگاره!
زنت... یا حالا هر کی که هست... حسابی حال می‌کنه.
از ابوالهول هم سفت‌تر می‌شی.
یه مورد ارزون‌تر هم هست
به اسم «کاماگرا».
از تایلند می‌آد.
ولی یکم بگیر نگیر داره.
ببخشید، اصلاً دارم چی می‌گم؟
تو که لنگِ پولش نیستی.
ستاره‌ بزرگی مثل تو.
گفتم که، اینا واسه خودم نیست.
می‌دونم. همه همین رو می‌گن.
اگه بگم تو اینجا بودی هیشکی باورش نمی‌شه.
- به کسی چیزی نگو. - نه بابا، خیالت تخت.
رازداری بخشی از کارمه.
چه افتخاری! می‌تونیم یه سلفی بگیریم؟
نه، ممنون.
چرا آخه؟
می‌تونم الان حساب کنم؟
البته. مشکلی نیست.
- خب، پانادول و ویاگرا. - پنجاه پوند؟
- بیا. - ممنون.
خداحافظ.
باعث افتخار بود!
از دیدنت خوشحال شدم!
- یه بطری شامپاین باز کن. - باشه.
چی شده؟
چی شده عزیزم؟
بابام دیروز مُرد.
فکر می‌کردم ازش متنفری.
تو نمی‌فهمی.
رابطه‌ی منم با بابام خیلی تخمی بود.
اما بعد از مرگش،
همه چی عوض شد.
و تمام خشمی که بهش داشتم فروکش کرد.
- واقعاً؟ - آره.
واسه نبودنش عزاداری کردم و دلم براش تنگ شد.
فکر می‌کنی دلم واسه بابا تنگ می‌شه؟
شاید، به مرور زمان.
تو اصلاً هیچی در مورد من نمی‌دونی.
ببخشمش؟
بعد از اون جهنمی که به سر من و مامان آورد؟
فکر می‌کنی...
بخشیدن تویِ ذاتِ زن‌هاست.
اینطوریه؟
می‌دونم به همین سادگی‌ها نیست.
دوستت دارم.
بابام عاشق فیلم‌هات بود.
واسه همین می‌خواستم باهات باشم.
که حرصشو دربیارم.
راست کردی؟
صبر کن، می‌تونم توضیح بدم.
با عزاداری من حشری شدی؟
می‌تونم توضیح بدم.
اخوان‌المسلمین فقط از...
خدای قادر متعال می‌ترسه، همون‌طور که می‌دونی.
اگه از ما پیروی کنی...
همه‌مون متحد پشت هم می‌ایستیم.
آقای رئیس‌جمهور،
شرمنده‌ام، ولی نمی‌تونم.
چی؟
اون کجاست؟
چی شده؟
خوششون نمیاد؟
آره، عالیه.
واقعاً معرکه‌ست.
اما...
اما... شاید بتونیم دوباره امتحان کنیم.
دیالوگاتو طوری بگو که...
انگار به چیزی که می‌گی باور داری.
داری چی می‌گی؟
اگه تو...
میگم، می‌تونیم صحنه رو دوباره بگیریم،
ولی یه کم فتیله رو بکش پایین.
این چه گندیه؟
- منظورت چیه؟ - هیچی.
- نمی‌دونم. - نمی‌دونی؟
تا وقتی بفهمی، تو کانکسم می‌مونم!
جورج، خواهش می‌کنم...
بیا فقط یه برداشت دیگه بریم.
اگه حرفی داری، تو روی خودم بزن.
اصلاً باورپذیر نیستی. داری زیادی غلو می‌کنی.
من جورج فهمی‌ام.
فرعونِ پرده‌ی سینما.
فیلم‌های من خرج تمام استودیوهای فیلم‌سازی این مملکت رو داده.
این چه ربطی به حرف من داره؟
دارم درباره چیزی که همین الان دیدم حرف می‌زنم.
خوب نبودی.
باشه.
پس اخراجم کن.
«کلمات، لباس‌هایی هستن که افکار به تن می‌کنن.»
ساموئل بکت.
می‌تونم بهتون اعتماد کنم، تیمسار؟
من رئیس‌جمهورِ منتخب هستم.
آقای رئیس‌جمهور،
من به قانون اساسی سوگند وفاداری یاد کردم.
و سوگند وفاداری به هر چیز دیگه‌ای...
یعنی خیانت به قسمی که برای قانون اساسی خوردی.
امر دیگه‌ای ندارید، آقای رئیس‌جمهور؟
نه.
ممنونم!
عالی بود. بهترین سکانسی بود که تا الان گرفتیم.
- نباید از من بترسی. - آخه شما رئیس‌جمهوری.
نه.
تو این سکانس تو رئیس‌جمهوری.
پس عین یه رئیس‌جمهور رفتار کن.
خب، یه بار دیگه می‌ریم.
کارت عالی بود.
- اوضاع چطوره؟ - ردیفه!
ساشیمی مورد علاقه‌تو سفارش دادم.
مرسی.
بنال ببینم چی شده.
برای مراسم رونمایی از پایتخت جدید دعوت شدی.
بعدش هم دعوت شدی،
توسط عالی‌رتبه‌ترین مقام ارتش،
وزیر دفاع، ناصر الغول،
به اقامتگاه شخصیش.
شاید یه مدال هم بهت بدن.
مدال؟
واسه بی‌شرفی‌م؟
گوش کن رفیق.
غروب پنجشنبه، یه لیموزین میاد دنبالت.
آقای جورج!
عجله کن، پسرِ یُسری رو بردن.
از دیروز تا حالا پسرم رو ندیدم.
چه خبره؟
پسرِ یسری یه چیزی تو اینترنت نوشته بود. دیشب اومدن بردنش.
فقط می‌خوام بدونم کجاست.
داره نظم عمومی رو به هم می‌زنه.
همسایه‌مه. آزارش به هیچ‌کس نرسیده.
حتماً یه اشتباهی کردین.
ما فقط داریم وظیفه‌مون رو انجام می‌دیم.
- می‌دونم. بذار باهاش حرف بزنم. - خیلی خب، باشه.
چی شده یُسری؟
پسرم رو بازداشت کردن، جورج.
بردنش!
می‌ریم طبقه بالا. یه کاریش می‌کنیم.
- چطوری؟ - اینجا پایین هیچی درست نمی‌شه.
- گرفتن بردنش! - می‌فهمم، ولی...
نمی‌دونم کجاست!
ردیفش می‌کنیم. الان برو بالا.
- ای خدا... - برو بالا!
هلال‌ها با فولاد ضدزنگ پوشونده شدن،
و با PVD روکش شدن.
که همین رنگ طلایی که می‌بینی رو بهش می‌ده.
بخش مهندسی ارتش
اصرار داشت که برای مسجد از مرمر مصری استفاده کنه.
و اصرار داشت که تمامِ نیروی کار...
صددرصد مصری باشن.
آقای جورج!
ما به تصویری که از اون مرد نشون می‌دی افتخار می‌کنیم،
همون مردی که همه‌مون ستایشش می‌کنیم.
بذار معرفیت کنم.
تیمسار منتصر حجازی، رئیس ستاد مشترک.
از طرف ارتش بهتون تبریک می‌گم.
من ستایش‌گر تلاش‌های میهن‌پرستانه شما در خدمت به کشور هستم.
من رئیس ستاد انتخاباتی رئیس‌جمهور هستم.
- مایلید ملحق بشید؟ - باعث افتخاره.
همسرِ تیمسار.
- خوشبختم. - عصر بخیر.
وزیر کشور. همدیگه رو می‌شناسید.
از دیدنِ دوباره‌تون خوشحالم.
جورج. همه‌مون طرفدارتیم.
ممنون.
همسرِ جنابِ وزیر.
از دیدنتون خوشحالم. همه‌ی فیلم‌هاتونو دیدم.
باعث افتخاره. مرسی.
جورج، همسرم.
- از دیدنتون خوشبختم. - منم همین‌طور.
وزیر دفاع و همسرشون.
ممنون بابتِ دعوتتون.
خوشحالیم که اینجایید.
زنم.
جورج فهمی.
باعث افتخاره.
- بفرما. - ممنون.
زنت کجاست؟
متأسفانه از هم جدا شدیم.
مگه کلیسای قبطی طلاق رو ممنوع نکرده؟
ما طلاق نگرفتیم،
ولی با هم زندگی نمی‌کنیم.
ولش کن عزیزم. حالا نمی‌خواد موعظه اخلاقی راه بندازی.
یه کم نون پیتا برام بیار.
جورج یه افسانه زنده‌ست.
من افسانه نیستم.
این حرفا رو بذار واسه مرده‌ها.
می‌دونستی شکسپیر اصالتاً عرب بود؟
اسم واقعیش «شیخ زبیر» بود.
واسه همینم از یهودیا بدش می‌اومد.
اون توی استراتفورد به دنیا اومده.
کی رو می‌گید، خانم؟
ویلیام شکسپیر.
تو یه کتاب خوندم که توی بغداد به دنیا اومده.
همیشه حق با زنمه.
البته.
منو کوچیک نکن عزیزم.
هیچ‌وقت همچین جسارتی نمی‌کنم.
جدی می‌گم.
راستش زنم...
فوق‌لیسانس تاریخ از دانشگاه سوربن داره.
سال‌ها فرانسه زندگی کرده.
مادام سوزان، ممکنه
که انگلیسی‌ها مدعیِ شکسپیر باشن،
درست مثل ادعایی که سرِ ریاضی، نجوم
و سنگِ رشید دارن؟
اون توی کلیسای تثلیث مقدس
توی سال ۱۵۶۴ غسل تعمید داده شده.
توی قرن نوزدهم، روشنفکرای عرب
داستانِ شیخ زبیر رو از خودشون درآوردن.
یه قرن بعد، قذافی دوباره
وقتی از چتِ حشیش تو فضا بود، این قصه رو زنده کرد.
می‌دونی چرا؟
به نظرم،
چون مردهای عرب کاملاً اخته شدن،
هر اراجیفی رو باور می‌کنن،
هر ادعایی که بگه عرب‌ها
یه چیزِ باارزشی اختراع کردن.
ممنون بابت حرف‌های الهام‌بخشت، عزیزم.
وقتی رفت دانشگاه،
فوتبالش حرف نداشت،
ولی تو درس و مشق یه بی‌عرضه به تمام معنا بود.
باید یه زنگِ مهم بزنم.
باعث افتخارمه که کنارتون کار می‌کنم.
- ببخشید. - این حرفا چیه، اختیار داری.
نگران نباش.
اینجا پیش رفقای خودتی.
ما همون سپری هستیم که از این مملکت محافظت می‌کنه.
ما عقاب‌های جمهوری هستیم.
اگه چیزی لازم داشتی،
فقط لب تر کن.
بگو ببینم،
چیکار می‌تونم برات انجام بدم؟
ممنون، واقعاً هیچی.
هر چی لازم دارم رو دارم، دمت گرم.
منظورم مادیات نیست.
ما می‌تونیم همه‌چی رو عوض کنیم.
یه نفر هست که می‌خوام بهش کمک کنم.
اگه راه داشته باشه.
راه داره.
پسر همسایه‌م رو گرفتن.
آدم‌های حسابی‌ای هستن.
احتمالاً اشتباهی شده.
اسمش چیه؟
عادل یسری رمزی.
بعضی وقتا این دستگاه‌های امنیتی هم سوتی میدن.
سرهنگ ابراهیم؟ شب بخیر.
یه جوون رو اشتباهی بازداشت کردن.
گفتی اسمش چی بود؟
عادل یسری رمزی.
دانشجوئه؟
آره، پزشکیِ دانشگاه عین‌الشمس.
پزشکیِ عین‌الشمس.
دستت درد نکنه.
اصلاً به حرفم گوش نمی‌ده.
- چطوری؟ - خوبم.
رئیس‌جمهور
توی مراسم ۶ اکتبر شرکت می‌کنه.
یه ایده محشر دارم.
چطوره سخنرانی افتتاحیه رو تو انجام بدی؟
نمی‌دونم...
چی رو نمی‌دونی؟
نکنه خودت رو واسه ما می‌گیری؟
نه بابا، بد متوجه شدی.
البته که باعث افتخاره.
باید سورپرایز باشه.
می‌دونی،
آدمای دور و برش خیلی حرف مفت می‌زنن.
مملکت داره از هم می‌پاشه.
اگه همه چی به فنا بره،
وقتی کلکِ اخوان‌المسلمین رو کندیم، باید چیکار کنیم؟
لعنت بهش!
یه کم مقاومت نشون بده، یه حرفی بزن!
طوری باهام رفتار می‌کنی انگار خداتم!
- جورج. - حالیت نیست نه؟
هنوز رئیس‌جمهور نشدم.
ترس برم داشته.
نمی‌دونم به کی می‌تونم اعتماد کنم.
اون بالاها اکسیژن واسه نفس کشیدن نیست.
اگه بترسی، مجبورم می‌کنی که من حرکت اول رو بزنم، نه اینکه فقط واکنشی باشم.
- جورج! - چی می‌خوای؟
- آروم باش. - نه!
اینا همش شر و وره!
این صحنه رو بچسبون به دیوار
و ترتیبشو بده!
دیالوگ‌هات رو طوری میگی انگار قراره پات رو گاز بگیرن.
باید با خودت بگی: این یارو خل شده، داره اشتباه می‌کنه.
مملکت تو وضعیت فروپاشیه.
وقتی کلکِ 'اخوان' رو کندیم، اونوقت چیکار کنیم؟
خودشه! یالا، بزن بریم.
دیگه بسه.
چقدر وقت داریم؟
ده دقیقه.
یالا، عصفور.
پودینگ 'ام‌علی' منو گرفتی؟
یه لحظه وقت داری؟
وایسا.
باید با هم حرف بزنیم.
تنهایی.
عیبی نداره، ادامه بده.
بهت نصیحت می‌کنم
که خیلی حواستو جمع کنی
وقتی داری درباره رئیس‌جمهور حرف می‌زنی.
دارم توی کارت دخالت می‌کنم؟
کارِ من همینه.
درباره رئیس‌جمهور پیش‌داوری نکن.
تو نمی‌شناسیش. هیچی دربارش نمی‌دونی.
اگه قراره یه شخصیتِ باورپذیر بسازم
باید از تخیلم استفاده کنم.
تخیلاتت رو واسه خودت نگه دار.
بازیگری یعنی حسّت رو تقسیم کنی.
یه جور ابرازه.
- به عنوان تهیه‌کننده... - مگه تو تهیه‌کننده‌ای؟
بفرما، اینم قراردادت.
هر وقت فرصت کردی امضاش کن.
همه نسخه‌ها رو.
من قرارداد امضا نمی‌کنم.
سرِ قولم می‌مونم.
این یه مدل تولیدِ متفاوته، با بیمه و این بساط‌ها...
بیمه؟
مگه فنلاندیم یا چی؟
آقای جورج، به خونه خوش اومدین.
ممنون، جورج.
ممنون.
- جونم رو بهت مدیونم. - بابا بی‌خیال.
پسرت بی‌گناهه. یه اشتباه بود.
ممنون، عمو جرج.
خیلی ممنون.
به خونه خوش اومدی، پسر.
- ممنون. - شب خوش.
دراز نکش.
داریم میریم پی-لانژ.
خواهش می‌کنم، نمیشه خودت تنهایی بری؟
می‌خوام باهات بیام.
ممنون بابت کمک‌های سخاوتمندانه‌تون،
تا بتونیم درباره‌ی سرطان سینه اطلاع‌رسانی کنیم.
دلمون برات تنگ شده.
چرا دیگه برای مراسم کلیسا نمیای؟
خیلی سرم شلوغ بوده.
اون‌قدر شلوغ که دیگه وقت برای خدا نداری؟
شنیدیم تو خونه به مشکل خوردی.
ممنون پدر، قضیه حل شد.
این... دوستِ پسرمه.
امیدوارم یکشنبه با خانومت بیای.
حتماً میایم.
- عصر بخیر، جرج. - عصر بخیر.
هیچ‌وقت دست از نقش بازی کردن برنمی‌داری؟
چیزی از بار می‌خوای؟
شامپاین.
یه لیوان آب انبه.
خانم عفاف.
آقای جرج.
پس حتی سانسورچیا هم از نوشیدنی مفت خوششون می‌آد؟
هیچ‌چیزی مفت نیست.
داری توی ملأعام مشروب می‌خوری.
باید به نقشی که داری بازی می‌کنی احترام بذاری.
رئیس‌جمهور ما یه مسلمونِ معتقده.
سلام جرج!
باهامون برقص.
یه کم دیگه.
چه تصادف دلپذیری.
منظورت چیه؟
چند روز پیش توی یه مهمونی شام همدیگه رو دیدیم، مادام.
آهان، همون بازیگره...
تعجبی نداره که اینجایی.
چرا؟ چون موضوع امشب در موردِ...
...سینه‌هاست؟
سرطان سینه، جرج.
پس اسم منو بلدی، مادام؟
این منطقه حصارکشی شده.
یعنی تو...
...یه منطقه حصارکشی‌شده‌ای؟
یه میدون مین.
جالبه...
چون من خنثی‌کننده‌ی مینم.
آقا؟
- چی؟ - ببخشید.
رولا حداد اینجاست. ازم خواست بیدارتون کنم.
تنهایی؟
خوابیده.
غیر از تو کسی رو ندارم...
اجاره‌خونه‌م رو ندادم.
هیچ‌کس جواب زنگ‌هام رو نمی‌ده.
حتی مدیر برنامه‌هام.
چرا؟ چی شده؟
می‌گن چی‌کار کردی؟
نمی‌دونم. شاید اسمم توی لیست‌شون باشه.
می‌تونی آمارشو دربیاری؟ تو که الان داری باهاشون کار می‌کنی.
باید کار کنم، جورج.
همین‌جا منتظر بمون.
این چیه؟
۶۰ هزار تا. فقط یه کمک کوچیکه.
نمی‌تونم قبولش کنم.
خیالی نیست.
در هر صورت توی قمار به بادش می‌دادم.
بگیرش.
سلام، صبح بخیر!
بیا یه بار دیگه انجامش بدیم.
چه افتخاری نصیبمون شده!
سلام.
این صحنه مربوط به بازدید از «طنطا» است،
اون موقعی که وزیر دفاع بود.
مثلاً اینجا قراره «طنطا» باشه؟
آره، خودشه. ولی...
جلوی دوربین بهتر به نظر میاد.
می‌خواستم ازت تشکر کنم.
ممنون که به پسر همسایه‌م کمک کردی.
معلومه که کمکت می‌کنیم.
یه کم روم نمیشه بگم، ولی...
احتیاج به یه مشورت دارم.
در مورد چیه؟
یه دوستی دارم، یه بازیگرِ بااستعدادیه.
مثل اینکه بایکوت شده، رفته تو لیست سیاه.
- اسمش چیه؟ - رولا حداد.
شماره‌ش رو داری؟
البته.
از دوستای نزدیکمه.
چقدر نزدیک؟
نه، اون‌جوری که فکر می‌کنی نیست.
نگران نباش.
خودم شخصاً ردیفش می‌کنم.
ممنون.
یالا، بیا این سکانس رو دوباره بگیریم.
بزن بریم، طارق.
حالی‌ام شد.
تو یه پسرِ شرّی می‌خوای که اهلِ نماز و دعا هم باشه.
این دیگه چیه؟
بعداً بهت زنگ می‌زنم.
کجا داری می‌ری؟
افتتاحیه‌یِ اون جشنواره‌یِ مسخره.
این رو بهم نگفته بودی.
هیچی ندارم بپوشم.
دارم پسرم رو می‌برم.
چی؟
آره، می‌خواد روی فرش قرمز با هم عکس بگیریم.
از کی تا حالا فازِ 'بهترین بابایِ سال' رو برداشتی؟
بی‌خیال، فیلم بازی نکن.
عالیه!
چطوری؟
بیا دیگه.
شرمنده، فقط مخصوصِ وی‌آی‌پی‌هاست.
بابا!
جورج!
پس داری نقشِ رئیس‌جمهور رو بازی می‌کنی؟
معرکه‌ست.
یالا، بکش کنار.
راستش فکر می‌کردم قراره به من زنگ بزنن.
- شاید شماره‌ت رو نداشتن. - زدی تو خال!
ایول.
یه عکس دوتایی بگیریم؟
- جرج! - اون بابامه!
بابا!
جرج، چاکرتیم جرج!
اینجا، این‌ورو نگاه کن!
رامی کجاست؟
پسرم رو ندیدی؟
کسی پسرِ جرج رو ندیده؟
این پسرِ جرج فهمیه!
- بیخیال بابا. - چه احمق‌هایی‌ان!
الآن دیگه اینجاست، ردیفه.
معرکه نگیر.
چیزی نیست.
یه چیزی بگیر بخوریم.
تازه سرِ شبه.
- با دوست‌دخترت چطوری؟ - خوبیم، فکر کنم.
بریم یه چیزی بزنیم بر بدن؟
پس عکس روی فرش قرمز چی؟
خیلی شلوغ‌پلوغه.
همین الان پذیرش، هتل هیلتون رامسس نام: آقای شکسپیر
نام رزرو: آقای شکسپیر
- عصر بخیر. - عصر بخیر.
یه رزرو دارم به اسم «شکسپیر».
تو معلمی.
اسممو تو گوگل سرچ کردی؟
تو مدرسه «سنت کلر» تو هلیوپولیس درس خوندی.
و شاگرد دوم کلاست بودی.
نه بابا!
من شاگرد اول بودم.
ولی پاچه‌خواریِ معلم‌ها رو نمی‌کردم.
اونایی که پاچه‌خوار بودن همیشه کادو می‌دادن.
می‌خوای واسه کاشیِ دستشویی تبلیغ بازی کنی؟
پولش واسه یه روز کار عالیه،
تازه تعمیرات دستشویی هم با خودشونه.
من واسه این اوکی دادم، نه واسه هر کوفتی.
پول رو حواله می‌کنم دبی که قسطای آپارتمان رو تسویه کنم.
اوه!
عین فیلم «ده فرمانِ» سیسیل بی. دمیل می‌مونه.
دارن مثل ریگ پول خرج می‌کنن.
گوش کن.
امروز همون روزیه که «مرسی» کله‌پا شد.
جوری ازت استقبال می‌کنن که انگار ناجیِ مردمی.
فکر کن عبدالناصرِ سال ۱۹۵۶ هستی.
حله.
سه، دو، یک...
حرکت!
ارتش و ملت متحدن! آزادی! آزادی!
سیسی، سیسی، تو رهبر مایی!
بهم بگو...
یاسر اسلام؟ بین اون و زنِ تیمسار خبریه؟
اصلاً و ابداً.
از کجا اینقدر مطمئنی؟
اون اوبی‌ـه.
شروور نگو.
به جون خودم. برام ساک زد.
همچین مالی نبود،
ولی ناشی هم نبود.
مبارک باشه.
چرا می‌پرسی؟
می‌تونیم ادامه بدیم.
شل کن.
اراده‌ی ملت
پریروز اسقف رو اتفاقی دیدم.
باید با هم بریم مراسم مَس.
بهش بگو کرونا دارم.
باشه.
لباستو بپوش.
داریم می‌ریم کلیسا.
یالا دیگه.
چی شده؟
اون فقط می‌خواد دوست معمولی باشیم.
اون همچین حسی به من نداره.
تو آدم خوبی هستی.
دخترا از پسرای مثبت خوششون نمیاد.
برا همینه که با مامان مثل آشغال رفتار می‌کنی؟
چی؟
تو دیگه کی هستی؟
چطور می‌تونی اینو از بابات بپرسی؟
تو اصلاً کی هستی؟
دورت رو با آدمایی پر کردی که ازشون متنفری.
فکر نمی‌کنی داری باهام خیلی تند میری؟
می‌فهمی که خودتو فروختی؟
شاید.
ولی به خاطر تو این کارو کردم.
به خاطر تو، رامی.
اصلاً چیزی از گذشته‌مون یادت هست؟
آره.
یادمه اولین باری که بغلت کردم.
یه نوزاد کوچولو بودی.
و یهو حس کردم قلبم داره بزرگ میشه،
انگار که زندگیم تازه معنا پیدا کرده بود.
این که دیالوگِ فیلمته...
«انتخاب غیرممکن».
رامی...
پسرت از عکسای روی فرش قرمز خوشحال شد؟
آره، خیلی خوشحال شد.
بذار عکسا رو ببینم.
توی هیچ‌کدوم از عکسا نیست.
تو با زن تیمسار بودی.
مرتیکه‌ی دروغگوی عوضی. کثافت!
به همه می‌گم که دیگه پیر و ازکارافتاده شدی
و اینکه عضو باشگاه شومبول‌نرمایی.
نمی‌شه فقط بذاریم بریم؟
من تو دبی یه آپارتمان دارم.
تو اینجا یه پسر داری.
اونم می‌تونه بیاد سر بزنه.
پس یعنی باید با مردی فرار کنم که حاضره بچه‌ی خودشو ول کنه؟
دارم عاشقت می‌شم.
ببخشید دیر کردم.
ترافیک شهر افتضاح بود.
- می‌خواد باهات حرف بزنه. - کی؟
وزیر دفاع.
چرا؟
- چی می‌خواد؟ - چیزی نگفت.
کجاست؟
دمِ زمین ساخت‌وسازِ مسجد منتظره.
- الان میام اونجا. - باشه.
همین‌جا بمون، عصفور.
روز بخیر.
چه کمکی از دستم برمی‌آد؟
کراواتت کجه.
حتی مدال‌هات هم جابه‌جاست.
مدال آزادسازی کویت رو یادشون رفت بذارن.
بگو ببینم.
با دوستت، رولا، حرف زدی؟
نه، چطور؟
یه سوءتفاهمی بینمون پیش اومد...
و اونم غیبش زد.
می‌خواستم ازش معذرت‌خواهی کنم.
می‌تونی کمکم کنی؟
حتماً.
و بهش بگو...
که متاسفم...
و دلم براش تنگ شده.
«عقاب‌های جمهوری» منتظر سخنرانیت هستن.
اون می‌دونه داری با زنش می‌خوابی؟
به کمکت نیاز داریم جرج.
باید رولا رو راضی کنی که دوباره با وزیر دفاع قرار بذاره.
اما این‌بار باید به خودش شنود وصل کنه.
فهمیدی؟
شیرفهم شدی؟
این فرصت خوبیه که قرارداد رو امضا کنی.
ماریان عزیز، رامی عزیز.
تصمیم گرفتم خودم رو خلاص کنم.
امیدوارم بتونید منو ببخشید.
خطِ خودمه.
هیچ‌وقت معلوم نمی‌کنه.
خدا نکنه
که یه بلای وحشتناکی سرت بیاد،
مثل یه تصادف...
اگه بدون هیچ رد و نشونی غیبت بزنه،
دیگه لازم نیست آدمات بیمارستان‌ها رو بگردن،
یا کلانتری‌ها و سردخونه‌ها رو
تا پیدات کنن.
البته دور از جون، خدا نکنه.
چطوری؟
چرا اینجا زندگی می‌کنی؟
خونه‌ی رفیقمه.
باید گم و گور می‌شدم.
اون یه هیولاست.
می‌خوان بهت شنود وصل کنن.
چی شد که کارمون به اینجا کشید؟
ما حرفایی رو می‌زنیم که برامون نوشتن
و حس‌هایی رو نشون می‌دیم که مال خودمون نیست.
یادمه وقتی اینو بهم گفتی.
وظیفه‌ی ما اینه که بذاریم مردم
واسه یه مدت کوتاه دردشون رو فراموش کنن.
واسه همینه که خودمون باید زجر بکشیم.
جورج.
آقای رئیس‌جمهور،
گزارش‌هایی به دستمون رسیده که حمله‌ی سینا
توسط گروه انصارالاسلام انجام شده.
اطراف گردان ۱۰۳.
حتماً یه نفوذی داشتن.
همین‌جا بمون.
چی شده؟
قضیه چیه؟
- چرا انقدر هول کردی؟ - چی؟
این دیگه چیه؟
خواهش می‌کنم، التماست می‌کنم...
کی فرستادت؟
کسی منو نفرستاده. خواهش می‌کنم دست از سرم بردار!
آهای، با توام!
بیا اینجا.
جریان چیه؟
بشین تو.
...بعدازظهر دمای هوا به ۳۸ درجه می‌رسه.
خانم‌ها و آقایان، امروز یه روز خاصه.
امروز ششم اکتبره.
دانشکده افسری مراسم فارغ‌التحصیلیش رو
با حضور رئیس‌جمهور السیسی برگزار می‌کنه...
جناب رئیس‌جمهور،
فرمانده کل نیروهای مسلح.
جناب رئیس‌جمهور...
رزرو شما در هتل رمسیس هیلتون
روی سکوی سخنرانی منتظرتون هستن.
جورج!
تا رئیس‌جمهور اومد، همه هورا می‌کشیم.
- سیسی! - بلندتر!
رئیس‌جمهور، عبدالفتاح السیسی.
رهبر جمهوری.
فرمانده کل نیروهای مسلح.
چپ.
از این لحظه به بعد، پرچم فرماندهی
از فارغ‌التحصیل‌ها
به دانشجوهای جدید واگذار می‌شه.
و حالا پرچم‌های دانشکده افسری وارد می‌شن،
که به دست ورودی‌های جدید حمل می‌شن.
ادای احترام به شهدا!
یا پیروزی یا شهادت
بیا دنبال من.
و حالا،
خانم‌ها و آقایان،
افتخار این رو داریم که خوش‌آمد بگیم به
ستاره بزرگ،
جورج فهمی!
قبل از اینکه کارت تموم بشه، باید به رئیس‌جمهور احترام نظامی بذاری.
- دستور از بالاست. - ردیفه.
آقای رئیس‌جمهور، فرمانده کل نیروهای مسلح،
رهبر بزرگوار،
امروز اینجاییم
تا یاد شهدایی رو گرامی بداریم که تو راه دفاع از کشورمون جون دادن
تو شیشم اکتبر ۱۹۷۳.
قهرمان‌های ما
اونایی که با معجزه سد رو شکستن
و ارتشی رو در هم کوبیدن
که خیلی مجهزتر از ما بود
و حمایت یه ابرقدرت رو پشتش داشت.
تک‌تک مصری‌ها
باید قدردان باشن
قدردان نیروهای مسلح‌مون
و شجاعت و فداکاری‌ای که این مردا از خودشون نشون دادن.
باعث افتخارمه
که امروز جلوی شما ایستادم
اونم تو سالگرد این پیروزی تاریخی.
ما رو به سمت روشنایی هدایت کن، آقای رئیس‌جمهور.
امیدوارم نگاهت به آینده، مصر رو
تبدیل به قدرتمندترین کشور دنیا کنه.
خدا ارتش‌مون رو حفظ کنه،
پلیس‌مون رو
و ملت غیور مصر رو.
یا پیروزی...
یا شهادت.
برین سراغشون. زود باشین!
یالا!
کمربندتو سفت ببند!
بشین!
- نام و درجه؟ - سرهنگ دوم محمود ولید.
- اسم پدر و مادرت؟ - محمد و نوران.
محمد و نورانِ چی؟
اونا هیچ ربطی به این موضوع ندارن.
جداً ندارن؟
من فقط یه سربازم.
من هیچ کاری نکردم!
پدر و مادرت کجا زندگی می‌کنن؟
خواهش می‌کنم...
یه کم آب بخوری حالت بهتر میشه.
آب میل دارین قربان؟ یا شاید هم بادوم‌زمینی؟
از این طرف، زود باش.
آره، خودمم.
در جریان قرارم بده.
وزیر دفاع داره میاد؟
نه، پیشِ نیروهاشه.
همه‌مون می‌دونیم چه اتفاقی افتاده.
خدا رو شکر
رئیس‌جمهور آسیبی ندیده.
گارد ریاست‌جمهوری امنیتِ
تموم مراکز مهم دولتی رو برقرار کرده،
از جمله ساختمون تلویزیون.
تو وضعیت اضطراری هستیم.
ولی ما هنوز رسماً اعلامش نکردیم.
خودم شخصاً دکتر منصور رو در جریان تحولات می‌ذارم.
سوالی هست؟
اجازه هست؟
بفرما.
چه کسی توی این اتاق حضور داشت
سرِ شامِ ۷ سپتامبر؟
عقاب‌های جمهوری.
به سربازی که از یه غیرنظامی دستور می‌گیره چی می‌گید؟
بازداشتش کنید.
یه خائن.
مرخصید.
امروز یه پیامک برات اومد.
برو ببینش.
پیامک رو پاک کردم.
اتاق ۱۶۰۶.
می‌دونم.
به حرف بیارش.
در مورد چی؟
بذار هر چی می‌دونه رو بهت بگه.
سعی نکن نجاتش بدی.
این قضیه بزرگ‌تر از توئه.
بیا، بگیر.
ماشینت توی پارکینگه.
همین الان برو.
مردم مصر برای جشن ۶ اکتبر دور هم جمع شدن.
رئیس‌جمهور السیسی توی این مراسم شرکت کرد
که توی دانشکده افسری برگزار شد
با حضور ستاره بزرگ سینما
جورج فهمی.
جناب رئیس‌جمهور،
فرمانده کل قوا...
کسی که به افتخار رئیس‌جمهور سخنرانی کرد
و برای قدردانی از تمام کارهایی که توی این مدت کوتاه
برای کشور انجام داده.
جنگ اکتبر،
معجزه نظامی،
که در تاریخ ماندگار شد.
این یه نقطه عطف بود که به دنیا نشون داد
قدرت و استقامت ارتش مصر رو.
تو می‌دونستی!
چی رو؟
اینکه قرار بود توی رژه چه اتفاقی بیفته.
مگه چی شده؟
ما دیگه هیچ‌وقت نمی‌تونیم همدیگه رو ببینیم.
از کشور برو بیرون.
جونت در خطره.
خیلی داری قضیه رو جنایی‌ش می‌کنی.
رابطه ما تمومه.
جورج؟
جورج!
عصر بخیر.
شنیدی چه بلایی سرِ اون دوستِ بازیگرت اومده؟
رولا.
ظاهراً از بالکن افتاده پایین.
نباید تنهاش می‌ذاشتم.
اون‌وقت شاید هنوز زنده بود.
دیروز دیدمش...
بهم گفت که تو...
راضی‌ش کردی یه شانسِ دیگه بهم بده.
واقعاً ممنونم.
خیلی ازش خوشم می‌اومد.
چشماش،
موهاش...
همه چیزش زیبا بود.
مگه نه؟
از من چیزی می‌خوای؟
از این طرف، خانم.
این دیگه کیه؟
من از کجا بدونم؟
نمی‌دونی؟
پس بیا آمارشو دربیاریم.
اذیتش نکن. اون هیچ ربطی به این موضوع نداره.
فکر کردی من کی‌ام؟
- فکر کردی به زنِ خودم دست می‌زنم؟ - خواهش می‌کنم.
منتظر چی‌ای؟
تو خونه منتظرم بمون.
قراره از همه بازجویی کنن.
قراره ازت بپرسن...
کی ازت خواست جلوی رئیس‌جمهور نطق کنی؟
حجازی.
اون ازت خواست جلوی رئیس‌جمهور سخنرانی کنی...
و بهش ادای احترام کنی.
در مورد منم...
من اصلاً اونجا نبودم.
- حرفمو باور نمی‌کنن. - چرا، خوبم باور می‌کنن.
هر چی نباشه تو بازیگر معرکه‌ای هستی.
می‌تونی هر چیزی رو به خوردشون بدی.
مخصوصاً اگه بخوای از کسی که دوسش داری محافظت کنی.
چی شده؟
بچه‌مو بردن.
رامی رو بردن، جورج.
پسرمو بردن.
بردنش.
با خودشون بردنش!
پسش بگیر. همه‌اش تقصیر توئه!
تقصیر توئه!
زنِ وزیر دفاع...
اون چیزی می‌دونست؟
ازش متنفره.
سؤالم این نبود.
اون هیچی نمی‌دونست.
جنازه مأمورت رو پیدا کردن.
به نظر می‌رسه شکنجه‌ش کردن.
- ایده خودت بود که سخنرانی کنی؟ - نه.
ژنرال حجازی ازم خواست این کار رو بکنم.
نمی‌تونستم نه بگم.
اما نمی‌دونستم...
چیز دیگه‌ای نمی‌دونستم.
فکر می‌کردم فقط یه سخنرانی ساده‌ست.
از نقشه‌شون علیه رئیس‌جمهور خبر نداشتم.
منظورت از «اونا» کیاست؟
بهم رحم کن. التماست می‌کنم.
کی؟
بهت التماس می‌کنم.
پسرم دست اوناست.
کیا؟
وزیر دفاع ازم می‌خواد بگم که...
که حجازی ازم خواسته بود اون سخنرانی رو بکنم.
حقیقت همینه.
باید باورم کنی. من چیز دیگه‌ای نمی‌دونستم.
من عاشق کشورمم...
...و رئیس‌جمهورمون رو دوست دارم.
داری زر می‌زنی.
می‌دونیم که از ما متنفری.
هر چی می‌خواستیمو داریم.
ببرینش.
می‌خوایم...
...ازت تشکر کنیم، جورج.
نقشت رو عالی بازی کردی.
اسلحه‌شو بگیر!
آماده!
آتش!
خوبه.
آقای رئیس‌جمهور،
من به قانون اساسی سوگند وفاداری خوردم.
سوگند وفاداری به هر چیز دیگه‌ای،
به معنی خیانت به قسمیه که یاد کردم.
فرمایش دیگه‌ای ندارین، آقای رئیس‌جمهور؟
نه.
به سلامتیِ دخترام.
« ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.