بی سی موویز، مرجع دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده BcMoviez.Com t.me/BcMoviez
من دکتر بنجامین پرایسم.
استاد تاریخ باستان.
یادداشت‌های روزانه، شماره ۴.
نکرونومیکونِ افسانه‌ای، همون کتاب مردگان،
فقط یه افسانه نیست.
انجمن برادریِ فرزانگان پیداش کردن
و با وجود هشدارهای من،
اون یه سری متون کفرآمیز رو خوند.
شیاطینی رو آزاد کرد،
موجودات خبیثی که
از خودِ ابلیس هم پست‌ترن.
خدا به دادمون برسه.
یادداشت‌های روزانه، شماره ۵.
یه چیزی کشف کردیم.
شیئی با چنان قدرت عظیمی،
که می‌تونه اونا رو برگردونه به قعر جهنم.
واسه وقتی که بخوان برگردن، پشتِ یه سری ورد و طلسم قایمش کردم.
باید همون‌جا بمونه.
اگه اتفاقی مهر و مومش باز بشه،
اونا متوجه می‌شن.
فراخوانش رو از توی اعماق زمین حس می‌کنن.
بوش رو توی هوا حس می‌کنن.
و اون‌وقت واسه نابود کردنش،
از هیچ‌چیزی نمی‌گذرن.
به جون خودم!
از پنجره می‌پره بیرون.
وسط خیابون، اونم با زیرشلواری.
آخه کدوم خری از پنجره می‌پره بیرون؟
می‌دونم. طرف باید خیلی اسکل باشه.
لعنتی! نگو که اِماست.
بی‌خیال. - واجبه؟
لئو، چیز مهمی نیست.
سر اون قضیه دریاچه حسابی ریده به خودش.
- گوشیتو بذار تو ماشین. - ولم کن!
خیله‌خب، بیا از اینجا بزنیم به چاک.
اصلاً باورم نمی‌شه!
جدی می‌گم، جواب نده.
جواب نده!
اگه جواب بدی، من رفتم.
یه ذره حرمت نگه دار!
سلام، کوچولوی من.
لعنتی!
می‌خواستم بهت زنگ بزنم.
لئو!
فردا می‌بینمت. منم دوست دارم.
جرد!
بیا از اینجا بزنیم به چاک!
بسه دیگه، مثل احمق‌ها رفتار نکن!
جرد!
لعنتی...
جرد!
کجایی؟
کمکم کن!
گندش بزنن!
اینجام رفیق.
اینجام.
این دیگه چه کوفتیه؟
تولدت مبارک پسر!
یه کم زیاده‌روی کردیم.
ولی ارزششو داری.
تولدت مبارک!
برم شامپاین بیارم.
آلیس!
اون چی بود؟
واسه من سوت زدی؟
شوخی بود بابا.
ولی این دیگه بطری سومه.
می‌خوای یه کم یواش‌تر بریم؟
تولد جوزفه.
آدم بعضی وقتا حق داره یه کم مست کنه.
مهمونیه دیگه، خب؟
داریم کادوها رو باز می‌کنیم.
جوزف!
تولدت مبارک داداش.
از طرف هر دوتامون.
از طرف جفتمون.
نباید این‌طوری می‌شد.
ایول، دمتون گرم!
خودکار؟
نه یه خودکارِ معمولی.
یه برندِ «بِلوُآره».
هزار دلار می‌ارزه!
بیشتر! ولی بحثِ پولش نیست.
این هدیه واسه اینه که راه بیفتی
و کتابت رو تموم کنی.
زیاد هم زیرپوستی نبود، عزیزم.
این پنجمین کتابیه که شروع کرده.
- چهارمیه. - اوه، جدی؟
ببخشید،
یه نگاه به آلیس و عکساش بنداز.
خوب بودن.
ولی از وقتی این تیکه جواهر رو بهش دادم،
تفاوتش زمین تا آسمونه.
گاهی وقتا فقط یه هلِ کوچیک لازمه.
کدوم؟ همون پیشنهاده...
دوباره شروع شد؟
تولدت مبارک.
عاشقِ کادوپیچیش شدم.
عجب تیپی زدی!
خیلی باکلاس شدی!
عجب پسر خوش‌تیپی هستی تو!
همه تو عکس سیاه و سفید خوشگل می‌افتن.
بهم هیچی نگفته بودی.
چیز خاصی نیست. ربطی به «بلووارِ» تو نداره.
«مال ما». گفتم از طرف جفتمونه.
دم هردوتون گرم.
مرسی، واقعاً هنرمندی.
هی یادم می‌ره که آمریکایی‌ها همو بغل می‌کنن.
یه بغل خواهرشوهریِ خیلی خاص.
داری دوست‌پسرمو می‌بوسی؟
ما فرانسوی‌ها واسه سلام کردن جق می‌زنیم.
خیلی باکلاسه. اونوقت به من می‌گن ظرافت ندارم.
- به کادوی من حسودیش می‌شه. - واسم مهم نیست.
- داری نِق می‌زنی. - اصلاً. کمتر کوفت کن.
- داریم پارتی می‌گیریم. - می‌دونم.
یه کم فتیله رو بکش پایین، تو رو خدا!
خوبه.
سیگار؟
بهم قول بده هیچ‌وقت با هم ازدواج نکنیم.
هیچ معنی‌ای نداشت.
آره ارواح عمت.
این کارا رو می‌کنه که حرص منو دربیاره.
همین قضیه واسه سیگارم هست.
ما بچه می‌خوایم و اون هنوز داره همون کارشو می‌کنه. مسخره‌ست.
مسخره‌بازیه.
بی‌خیال شو. خودت که می‌شناسیش.
رئیس، یه نخ سیگار می‌دی به ما؟
تمومش کن، من رئیسِ تو نیستم.
حقوق‌ها رو من می‌دم.
معلومه که تو رئیسی.
با این تی‌شرت سردت نمی‌شه؟
چطوری؟
اون‌جا مثل کوره داغه. صدای آهنگ هم خیلی زیاده.
می‌دونم. صد بار بهش گفتم.
راحت باش، به بدگویی کردن از من پیشِ کارمندام ادامه بده.
واسه بحث.
نگران نباش مایک. تقصیر تو نیست.
آلیس، میای؟
بهم دست نزن!
آروم باش.
منو آدم‌بده نکن. خودتی که داری این‌جا معرکه راه می‌ندازی.
تو هم داری منو مثل یه مستِ روانی جلوه می‌دی.
عذر می‌خوام.
خیلی خب، شروع شد.
بهم نگاه کن.
حالم از این‌که مثل بچه‌ها رفتار می‌کنی به هم می‌خوره!
بهم نگو بچه!
دیگه این مسخره‌بازی رو تمومش کن!
بهم دست نزن!
صد بار بهت گفتم!
لعنتی!
می‌بینی منو به چه روزی انداختی؟
من قبلاً این‌طوری نبودم.
هیچ‌کدوم از قبلی‌ها نتونسته بودن این‌طور از کوره درم ببرن.
فکر می‌کنی از کجا آب می‌خوره؟
اگه نتونیم با هم حرف بزنیم، چطوری قراره پیش بریم؟
همینه دیگه، برو پیش مایک.
یه سیگار بهش بده، براش جق هم بزن!
این روانیه!
مستی.
سوییچت رو بده، خودم می‌برمت.
ویل!
سلیطه!
تکون نخور! هر کاری می‌کنی...
تکون نخور.
دارم زنگ می‌زنم کمک بیاد.
لعنتی!
ویل!
ویل...
پیدات کردیم.
ما رو ببر پیش خانواده‌ت.
اون دیگه چه کوفتیه؟
توی روزِ روشن...
انتزاعی...
مونتوس.
کمک!
کانادا!
واسه خواب چیزی می‌خوری؟
هیچی اثر نداره.
کی رسیدی؟
دو روز پیش.
جوزف دیگه رسماً اینجا پلاسه.
خونه‌ی دومی رو دادن به اون.
آمارشو دربیار.
چند وقته اسلحه داری؟
مال من نیست.
مال جوزفه. لابد فکر کرده خیلی خفنه.
جوزف و لاتی؟
بامزه بود.
سلام پالی. چطوری؟
اون تو رو یادش نمی‌آد.
فقط یه سال گذشته.
لابد سایز پامون یکیه.
- کارا خوب پیش نمی‌ره... - مشکلی نیست.
قول دادی تا ظهر تمومش کنی.
دیگه باید رو به اتمام باشه.
همه‌مون اینجا جمع شدیم که...
همگی اینجا جمع شدیم،
به یاد ویلیام پرایس،
تا بهش ادای احترام کنیم.
و خاطراتش رو با هم مرور کنیم،
چون تا وقتی این‌ها هستن...
خاطره‌ها زنده می‌مونن.
ویلیام همیشه با ماست.
می‌خوام دعوت کنم از
خانم سوزان پرایس،
مادر ویلیام، بیاد و چند کلمه‌ای برامون بگه.
بانی، داری چیکار می‌کنی؟
اون سوزانه مامان‌بزرگ. عمه بانی...
نفست رو حروم نکن.
ویلیام...
پسر نازنینم.
می‌تونم ساعت‌ها درباره‌ی این بچه‌ی فوق‌العاده حرف بزنم.
واقعاً هم همین‌طور بود.
یه نوجوونِ نمونه.
و مردی که باعث افتخار همه‌مون شد.
اون‌قدر عاشق غذاهای فرانسوی بود،
که موقع درس خوندنش توی پاریس، با آوردنِ این یکی غافلگیرمون کرد:
یه زن فرانسوی به اسم آلیس.
رویای ویل این بود که یه خانواده تشکیل بده.
شما می‌تونستید پدر و مادر معرکه‌ای بشید.
ما هم می‌شدیم... پدربزرگ ادگار
و مادربزرگ سوزان.
حاضرم هر چی دارم بدم که دوباره همه‌مون دور هم باشیم.
ممنون، سوزان.
بابت سر و صدا خیلی معذرت می‌خوام.
آلیس!
می‌خوای چیزی بگی؟ خاطره‌ای از شوهرت داری؟
چیزی آماده نکردم.
خیله خب.
خب...
حالا،
می‌خوام آهنگی رو پخش کنم
که ویلیام خیلی قلباً دوسش داشت.
آهنگ عروسیتون.
می‌خوام با پسرم خداحافظی کنم.
برای آخرین بار.
می‌تونی خاکستر رو تحویل بگیری
تا چند روز دیگه، ولی نمی‌تونی اینجا بمونی.
آقا.
پسرم تازه مُرده.
پنج دقیقه. چیزی رو دستکاری نکن، وگرنه برات شر می‌شه.
ممنون.
صمیمانه تسلیت می‌گم.
ویل!
وایسا!
صبر کن!
دارم میام
دووم بیار پسر!
اینجام!
دارم میام!
این دیگه چیه...
با ما بیا.
اونجا همدیگه رو می‌بینیم.
دوره؟
کمتر از ۵ دقیقه راهه.
چطوری؟
آره، ولی خودت می‌دونی اونا چشم دیدن منو اونجا ندارن.
این‌طوری نیست.
اون‌تو رو نگاه کن.
تنها چیزی که واسشون مهمه اینه که دور هم باشیم.
تو عضوی از این خانواده‌ای.
حتی مادرم هم تحت تأثیر قرار گرفت
که با سوزوندن جسد موافقت کردی.
بیا همین‌جا انجامش بدیم.
اون واقعاً خیلی ازت خوشش میاد.
شاید، نمی‌دونم.
ولی بابام، از اون طرف، ازت متنفره.
اوضاع به مراتب بدتر شده.
تا حالا اینجا بودی؟
ما همین‌جا با هم ازدواج کردیم.
مامان؟ بابا؟
برمی‌گردم.
مامان‌بزرگ، می‌دونی مامان کجاست؟
هنوز مدرسه‌ست. ساعت ۴ تعطیل می‌شه.
ممنون.
مامان؟
داری چیکار می‌کنی؟
نمی‌بینیش؟
تو آلیس رو دعوت کردی.
اون زنِ ویل بود.
انجامش می‌دم.
وقتی خونه رو دادیم بهت، بهت گفتم همه‌چی رو بریز دور.
چرا همه‌چی هنوز اینجاست؟
دلم می‌خواست یه یادگاری‌هایی از پدربزرگم داشته باشم.
انگار داشتم همه‌چی رو دور می‌ریختم.
اون ما رو انداخت بیرون. می‌دونم.
ولی یه سری چیزای خیلی جالب هم اونجا هست.
آزاد کردنِ شیاطین...
و موجودات خبیث...
حتی بدتر از خودِ ابلیس.
به نظرت اینا جذابه؟
ازشون برای نوشتنِ کتابم الهام می‌گیرم.
کتابت در مورد پدربزرگته؟
نه در مورد خودش،
بلکه در مورد کاراش.
راستش رو بخوای...
لعنتی،
شیاطین...
یه سری عتیقه‌جاتِ عجیب‌غریب هست که از هر سوراخی جمع کردن و آوردن اینجا.
عضو یه انجمن مخفی بود.
یه فرقه.
تاریخ‌شناس بودن.
همه چی رو توی دفترچه‌ش ثبت می‌کرد.
می‌خواستم در موردش بهت بگم.
خوب به حرفام گوش بده.
پدرم آدم درستی نبود.
وقتی مادرم داشت عقلشو از دست می‌داد،
اون شونه خالی کرد.
تمام وقتشو با رفقاش می‌گذروند.
یا همش تو سفرهای اکتشافی بود
یا سرش تو اون کتابای قطور و قدیمی بود.
وقتی خاله بانی مریض شد، برای همیشه ولش کرد و رفت.
دنبال سلاح‌های زنگ‌زده و کاغذپاره‌های بید‌زده،
تا مثلاً ما رو از بلا دور نگه داره.
این حرفای مفت فقط واسه پوشوندن بزدلی‌ش بود.
اینکه عرضه نداشت با مشکلات روبرو بشه.
خودم باید هوای این خانواده رو می‌داشتم.
متاسفم مامان.
باید استراحت کنی.
چیزی نیست. اثرِ قرص‌هاست.
بهشون بگو ناهار یه ساعت دیگه حاضره.
اونم بندازش دور.
ولم کن!
این چیه دیگه؟
می‌خواد تنها بره بیرون.
می‌خواستم بهت کمک کنم!
بانی!
گرفتمش! می‌خواد پولامو بدزده!
زنگ بزن به پلیس!
بانی!
آروم باش.
شکسته!
یه لحظه صبر کن، مامان.
دزدِ کثافت!
بابا؟
باکش خالیه.
باغچه می‌تونه منتظر بمونه.
باید درست و حسابی انجام بشه.
خودم انجامش می‌دم.
ما داریم این خونه رو می‌دیم به تو،
اونوقت تو داری می‌ذاری اینجا بپوسه.
انگار خوشت می‌آد توی کثافت زندگی کنی!
بابا، کمکم کن.
ما داخلیم.
بذار بیایم تو، بابا.
درست می‌شه.
مقاومت نکن.
انجامش بده.
یالا، می‌تونی از پسش بربیای.
انجامش بده.
انجامش بده!
ادگار؟
ادگار، حالت خوبه؟
به زنم چیزی نگو.
خواهش می‌کنم.
اینو پیش خودم نگه می‌دارم، باشه؟
چی شد؟
پام سُر خورد و ظرفا رو شکستم. شرمنده.
آره، شنیدم.
می‌تونی اونو بذاری روی میز؟
مراقب باش. واسه منم همین اتفاق افتاد.
راست می‌گی؟
این نایوبی‌ـه،
یه ملکه یونانی.
-موردعلاقه ادگاره. -قشنگه.
چرا کنار گذاشتیش؟
به خاطر بچه‌ها.
بعدش خواهرم بانی مریض شد و نمی‌شد مادرم رو تنها گذاشت.
بااستعداد بودی، حیف شد.
چرا «حیف»؟
کنار کسایی بودم که دوسشون داشتم.
زندگیمو خودم ساختم.
می‌دونی، بدون خانواده‌م،
هیچی نیستم.
ممنون، جوزف.
عالی بود.
چطوری؟
حالت چطوره.
نه!
این آپارتمانِ ویله.
ویلِ گل‌پسرم.
کی می‌رسه؟
ادگار؟
مسئول شراب تویی؟
خودم ردیفش می‌کنم.
خیلی خوبه.
یخ‌زده بود. فقط دوباره گرمش کردم.
حق با جوزفه.
خوشمزه‌ست.
اصلاً فکر نمی‌کردم یخ‌زده باشه.
این نگران‌کننده‌ست.
معلومه که اینا غذاهای منجمد توی ظرفای کاغذین.
اگه می‌خوای تنهایی رستوران رو بگردونی،
باید بتونی فرق بین غذای یخ‌زده و تازه رو تشخیص بدی.
در مورد رستوران،
مطمئن نیستم که...
بعداً دربارش حرف می‌زنیم.
بیا همین الان دربارش حرف بزنیم.
همه‌مون اینجاییم.
خب... هنوز تصمیم نگرفتم.
ولی اون رستورانِ «ویل» بود.
با هم ساختینش.
من فقط حسابداریشو می‌کردم.
ولی تو...
زنِشی.
مطمئنی؟
راستشو بخوای، فکر کردم
شاید بهتر باشه یه مدتی برگردم پاریس.
یکم پیش بابام باشم.
مصمم‌تر از اونی به نظر میای که داری نشون میدی.
باید این مسئله رو تو خودِ خانواده حل کنیم.
کارکنا عاشقتن.
آلیس،
اونا بهت نیاز دارن.
به فکر «ویل» باش.
به خاطر اون انجامش بده.
همکاری کن!
می‌دونم کی هستی.
تو زنِ نوه‌می، مگه نه؟
گوشاتو به روی من نبند،
یه سوال ازت پرسیدم.
همه‌چی ردیفه.
فقط دارم می‌گم که...
می‌تونی یه کسب‌وکار نون‌وآب‌دار رو دستت بگیری،
اونم وسط مراسم یادبود ویل.
تمام زندگیشو پای این کار گذاشت.
با همون انگیزه.
ادامه‌اش بده.
سوزان...
بهتره بعداً دربارش حرف بزنیم.
نه، الان بهترین وقته که همه‌چیو بریزیم رو دایره.
راست می‌گه.
باید با هم تصمیم بگیریم.
بدون من، تو هیچ پخی نیستی، آلیس!
این همون چیزیه که ویل می‌خواست.
اون دیگه مشکل خودته!
ما داریم تلاش می‌کنیم بچه‌دار شیم!
تو خبر نداری.
هر چی تو بگی!
دست از سرم بردار، آلیس!
آلیس!
آروم باش.
من آرومم.
ولی نباید از طرف ویل حرف بزنی.
من مادرشم.
هیچ‌کی بهتر از من نمی‌شناستش.
بس کن دیگه، مادربزرگ.
گوش کن،
همه‌مون به‌خاطر اون اینجاییم، ولی حق با آلیسه.
الان وقتش نیست.
واسه تو که هیچ‌وقت وقتش نیست.
واسه همینه که تو زندگیت به هیچ گوهی نرسیدی.
ادگار، تمومش کن.
جرئت نکن بهم دست بزنی، لعنتی.
همه‌مون عزاداریم، این دلیل نمی‌شه این‌قدر وحشی باشی.
خوبه.
نه!
اون کجاست؟
حلقه ازدواجت کو؟
ننداختیش؟
فروختیش؟
به قیمت خوب؟
نه. معلومه که نه.
می‌شه دربازکن رو بدی به من؟
هودی؟
اونم با کتونی تو مراسم ختم شوهرت؟
من اینجام. حرفی داری مستقیم به خودم بزن.
تو حتی یه قطره اشکم نریختی.
به نظرت عجیب نیست؟
همه دارن عزاداری می‌کنن...
بزن به چاک!
ویل مُرده.
اون‌وقت داری این بلا رو سر ما میاری؟
دیگه بسه بابا.
تقصیر توئه که اون مُرد.
باید رانندگی رو براش قدغن می‌کردی!
تقصیر من نیست! با آلیس دعواش شده بود.
-داری می‌گی تقصیر منه؟ -معلومه که نه.
تو هم اونجا بودی. تو هم می‌تونستی جلوشو بگیری.
سعی‌مو کردم.
کار من نبود، ولی تقصیر منم نیست.
-نمی‌گم تقصیر توئه.
آلیس، فکر می‌کنم که...
سرت به کار خودت باشه. تو هیچی نمی‌فهمی.
خوشحالی که اون مُرده.
خواهش می‌کنم.
ویل داره از اون بالا ما رو می‌بینه.
از اون بالا؟
اون ته‌تَه جهنمه.
داری چه غلطی می‌کنی؟
تمومش کن!
کمکم کن!
به دادم برس!
سوییچ رو بردار.
باید برسونیمش بیمارستان.
تیا، بیا کمکم کن.
دستشو بگیر!
گرفتمش!
مگه چیکار کردیم که سزاوار این بودیم؟
لعنتی، طرف روانیه یا چی؟
اون سگو کشت! می‌دونم.
داره ازش خون می‌ره!
چون؟
پدرت.
وایستا!
ولشون کن برن!
گفتم ولشون کن!
بیارش پایین!
بکشش لعنتی!
منو بیار پایین، جو.
منو بیار پایین.
منو بیار پایین، جو!
منو بیار پایین!
جوزف!
چهار تا جنازه توی آتیش...
«اکتبر ۱۹۸۳»
«این کتاب لعنتی مرده‌ها.»
«بهشون گفتم که نخوننش.»
«طلسم ممنوعه.»
«چهار کلمه...
"کی می‌تونه این شر رو بیدار کنه؟"
"اونا به حرفم گوش ندادن."
"دسامبر ۱۹۸۳."
"بالاخره پیداش کردم."
"سلاحی که می‌تونه همه‌شون رو متوقف کنه."
"یه خنجر، که به دست... ساخته شده."
"انجمن برادریِ خردمندان."
"فقط یه خراش کوچیک کافیه."
"تا اون روح شیطانی رو نابود کنه."
قایمش کردم، اما الان باید دوباره غیبم بزنه.
"این موجودات..."
"اونا دنبال منن."
"باید محافظت کنم..."
"از زن و دخترهام."
"در طول روز..."
"انتزاع"
"مونتوس"
نه، مرده.
آلیس؟
اون چیه؟
نمی‌فهمم چی داری می‌گی.
چی شده؟
پدرت کجاست؟
فکر کنم بابا تیا رو کشت.
باز کن.
بیا، اینم من.
برگشته بود که پولمو بالا بکشه.
به سلامتیِ خونواده‌ی بی‌نقصت!
بزن بر بدن.
جو، داغون شدم.
نه! جو!
-بابات کجاست؟ -باید بزنیم به چاک.
آلیس، بجنب!
باید بریم!
ادگار!
عزیزم...
ولم کن!
مامان!
تو اونی بودی که باید سقط می‌شدی.
نه ویل!
همون‌جا واستاده و فقط داره ما رو می‌پاد.
توی تله افتادیم!
الآن برمی‌گردم، مامان.
بچه‌ها چی؟
درو باز کن.
اومدی چیزی رو که کش رفتی پس بدی؟
دقیقاً همین‌طوره.
مامان!
روبراهی؟
مامان، همه‌چی ردیفه؟
خیله‌خب، من اینجام.
نابودت می‌کنیم.
دیگه برادری بی برادری.
تکه‌تکه‌ت می‌کنیم.
باید برم اونجا یا...؟
می‌خوای همراه بیای؟
تو برو.
مادربزرگ رو ببر اون بالا.
فکر کردی ولت می‌کنم...
تمامِ مردهای خونواده رو.
جوزف، بیا!
کمک!
زیاد به خودت فشار نیار.
این تو مرامش نیست.
بهت گفتم بیا!
سوزان...
اینقدر لوسش نکن.
اون چیزی که لازم داریم دستِ اونه.
چیزی که واسه‌اش اومدیم رو بده به ما!
بهت گفتم، اون یه دزده!
حالا دیگه واسه ما شیر شدی؟
من اولیش بودم.
و بدجور مصمم هستم که آخریش هم باشم.
نمی‌خواستی پدرت رو بکشونی تو منجلاب...
اما منو بکش...
آسونه؟
بیا اینجا دختر جون! چیزی که دنبالشی پیش منه.
زود برمی‌گردم عزیزم.
پول‌ها زیر تشکمه.
برش دار
و دست از سرمون بردار.
هر چی اون توئه داغون شده.
ولی ما یه چیزی رو می‌خوایم
که تو اون کله‌ی کوچیکت قایم کردی.
شوهرت حتماً بهت گفته کجاست.
خوبت می‌کنه.
پالی!
پات کو؟
کثافتِ لجن...
«انجمن خردمندان» شکست خورد. پدربزرگت هم همین‌طور.
امشب همه‌تون نفله می‌شید.
آلیس!
دارم می‌آم.
دارم می‌آم پیدات کنم.
این «انجمن خردمندان» دیگه چه صیغه‌ایه؟
فکر می‌کردم همه‌اش چرت و پرته.
حالا سیر تا پیاز رو برام تعریف می‌کنی.
اون نقاشی‌های عجق‌وجقی که دور انداختی رو دیدم.
ویل چیزی از پدربزرگ بهت گفت؟
همیشه به ما می‌گفتن که اون تعادل روانی نداره.
توی دفترچه‌هاش نوشته بود:
که این جماعت یقین داشتن شیطان اومده روی زمین.
که اگه به اون چیزی که اسمش رو گذاشته بود... دقیق‌تر نگاه کنیم، برمی‌گرده.
کتاب مرده‌ها.
پدربزرگم کل دنیا رو زیر پا گذاشت.
دنبال عتیقه‌هایی می‌گشت
که در برابر همه‌ی این‌ها از آدم محافظت کنه.
هنوز داری‌شون؟
مادرم ازم خواست بعد از مرگش همه‌ رو بریزم دور.
لعنتی.
اون خواست، ولی من این کار رو نکردم.
یه چند تا چیز رو توی زیرشیروانی قایم کردم.
تیا...
صاحبش گفت دنبال یه چیزی می‌گشته.
شاید اون بتونه جلوشون رو بگیره.
مامان، باید اینو بخوری.
می‌شه زیر تخت رو نگاه کنی؟
بابا همیشه چک می‌کنه، اونجا هیولا هست.
هیولایی در کار نیست.
داری دروغ می‌گی.
نگران نباش.
اینجا از هیچ‌چیزی نباید بترسی.
شب بخیر مامان.
شب بخیر سوزان.
چی صدام کردی؟
بی سی موویز، مرجع دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده BcMoviez.Com t.me/BcMoviez
بیا تو بغلم، عزیز دلم.
مامان...
دلم برات تنگ شده بود.
خیلی دلم برات تنگ شده بود.
ما جفتمون یه رویا داریم.
هنوزم ممکنه اتفاق بیفته.
تموم خونواده می‌تونن دوباره کنار هم باشن.
«ویل» همین الانشم تو راهه.
بزودی می‌رسه اینجا.
نترس، سوزان.
یادت می‌آد تو مراسم ختم چی گفتی؟
اینکه حاضری همه‌چی‌ت رو بدی...
تا دوباره همه‌مون دور هم جمع شیم.
بدون خونواده‌ت، هیچی نیستی.
دلم برات تنگ شده.
دلم واسه رابطه‌مون تنگ شده.
سال‌ها بود این‌طوری منو نبوسیده بودی.
پدرت دیگه پیش ما نیست.
شاید...
جوزف؟
مامان‌بزرگ حالش خوبه؟ همه‌چی ردیفه؟
الان دیگه همه‌چی داره ردیف پیش می‌ره.
بهم اعتماد کن.
من به تو اعتماد کنم؟
اونا دشمن ما نیستن. الان دیگه همه‌چی رو می‌فهمم.
اونا فقط می‌خوان چیزی که بابام دزدیده رو پس بگیرن.
بهت گفتم که آدم لجنيه.
خیلی ساده‌ست.
بهشون بگو کجاست.
چیزی که می‌خوان رو بهشون بده تا همه‌چی تموم شه.
دوباره می‌تونیم خوشبخت شیم.
داری در مورد چی حرف می‌زنی؟
یه سلاح.
ما همه‌چیز رو به باد دادیم.
داری دروغ می‌گی.
به ما بگو کجاست.
ما؟
خنجر کندار کجاست؟
باید دست از دخالت توی مسائل خانوادگی ما برداری.
بهم قول داده بودی!
نباید بهش صدمه بزنی!
این فاجعه بالاخره یه جا به دردمون می‌خوره.
یک.
کارت رو تحسین می‌کنم.
بالاخره می‌تونی به یه چیزی افتخار کنی.
چیزی گفتی؟
می‌دونم خنجر کجاست.
دیگه هیچ‌چی نمی‌تونه جلومون رو بگیره،
اگه خنجر رو به دست بیاریم.
ولش کن!
خنجر کجاست؟
اون کجاست؟
جواب بده!
بنال!
پیداش کن...
قبل از اینکه اونا پیداش کنن.
آنلی‌فلیکس
آنلی‌فلیکس – تماشای رایگان فیلم و سریال‌های با کیفیت HD
آنلی‌فلیکس
فقط
onlyflix.to
بسه.
دقیقاً منتظر همین بودی.
خوشت می‌اومد وقتی ویل بهت صدمه می‌زد.
واسه همینم موندی.
گوشاتو نبند،
یه سوال ازت پرسیدم.
سوزان!
کمک!
سوزان، عشق من...
دکمه رو فشار بده تا صورت این جنده رو تیکه‌پاره کنی.
اون گند زد به این خانواده.
پسرت به خاطر اون مُرد.
انجامش بده.
به خاطر ویل.
بزن!
سوزان...
انجامش بده.
منو ببخش، آلیس.
اون جوزفه؟
اون پسر منه؟
داری چه غلطی می‌کنی؟
برو خداروشکر کن که ولت نکردم.
فکر تکون خوردن هم به سرت نزنه!
خوشحالی؟
خونواده‌م مُردن.
هر کسی که دوسش داشتم
مُرده
همش تقصیر توئه.
هر غلطی که کردی،
فقط برامون نکبت و بدبختی میاره.
ازت متنفرم.
خفه شو سوزان.
خفه خون بگیر!
من هیچ گندی وارد خونواده‌ت نکردم.
همه چی از قبل همون‌جا بود.
اینو می‌بینی؟
می‌بینی سوزان؟
اون پسرت بود.
ازش برمی‌اومد.
- یه اتفاق بود. - نه!
نبود.
خودتم می‌دونستی.
می‌دونستی، سوزان.
حقته هر بلایی سرت میاد.
همه‌ش، لعنتی.
ولی می‌دونی چیه؟
دیگه برام تموم شده.
دیگه یه ذره هم برام مهم نیست.
حق با توئه.
گذشته‌ات برات مُرده.
گذشته‌ات پشت سرته.
فقط...
پشت سرت.
مثل یه سایه.
نمی‌تونی ازش در بری.
و وقتی فکر می‌کنی نجات پیدا کردی...
وقتی یه نفس راحت می‌کشی،
پسرم اونجاست.
هر شوهری باید همین شکلی باشه.
و اون آتیشت می‌زنه،
سر تا پاتو،
مثل یه جنده.
همین‌طوری که هستی.
تا قبل از طلوع آفتاب کلکت کنده است!
آلیس؟
کمک کن برم تو!
می‌دونم خنجر کجاست. کمکت می‌کنم پیداش کنی.
اون‌وقت با این برات بازش می‌کنم:
درست همون‌کاری که برادرم باید می‌کرد.
تو یه موجود بی‌مصرفی.
مثل پدربزرگم.
اون هیچ‌وقت پیداش نکرد. تو هم هیچ غلطی نمی‌تونی بکنی.
بذار به این زندگی نکبت‌بارت پایان بدم.
انگار از زجر کشیدن لذت می‌بری.
واسه همینه که گذاشتی «ویل» بهت آسیب بزنه.
آلیس کوچولوی بیچاره.
تک و تنها توی یه زیرشیروانی پیدات می‌کنیم.
در حالی که از سر تا پا شکمت سفره شده.
تو بچه نمی‌خواستی.
هیکلت به هیچ دردی نمی‌خوره.
این اون چیزی که می‌خوایم نیست.
انجمن برادری خردمندان دیگه نابود شده.
بیا اینجا سلیطه کوچولو.
بهت گفتم که اون اینجا نیست...
خانواده‌م...
گور بابای خانواده‌ت!
موندی چون از این وضعیت خوشت می‌اومد.
یا چون بزدل‌تر از اون بودی که ولم کنی؟
یه نگاه به خودت بنداز.
هنوزم نمی‌تونم بذارم برم.
آخرین حرفی که بهم زدی رو یادته؟
اون مریضه!
آرزوت برآورده شد.
نباید بهت صدمه می‌زدم.
آلیس، باید می‌کشتمت.
اینجا بود که بهت قول دادم همیشه کنارت باشم.
و اینکه حتی مرگ هم نمی‌تونه ما رو از هم جدا کنه.
پای قولم می‌مونم.
آلیس.
چون بدون من،
تو هیچی نیستی.
هستم؟
هیچ‌وقت نمی‌تونستم بدون تو زندگی کنم.
نمی‌ذارم بدون من زندگی کنی.
خنجر کجاست؟
اون کجاست؟
کجاست؟
برو بیارش.
خنجر کجاست؟
حرف بزن وگرنه می‌سوزی، سلیطه!
بفرما، اینم اون خنجرِ لعنتیت!
دوستت دارم.
این کافی نیست.
سیگار داری؟
من هیچ حقی ندارم که... گمشو از اینجا بیرون!
کی این بلا رو سرت آورده؟
شوهر سابقم.