« ارائه شده توسط سایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.
کیانو ریوز!
همه‌تون هم که جرج لوکاس رو می‌شناسین، مگه نه؟
ولی خدایی دلم می‌خواد برگردم خونه.
بی‌خیال بابا، فقط چند هفته دیگه از این نمایشگاه مونده.
از پسش برمیای.
حداقل می‌تونم گوشیم رو داشته باشم؟
اوه جرج، تو فقط می‌خوای باهاش زنگ بزنی که بیان کمکت.
و اینجا، اوه پسر، مهم‌ترین مهره‌های کل نمایشگاه.
اگه اینا نبودن، هالیوودی هم در کار نبود.
جیمز و هنریِ... کی؟
داری شوخی می‌کنی؟
جیمز و هنری.
مینیون‌ها.
مینیون‌ها رو می‌شناسم، ولی تا حالا اسم... جیمز و هنری رو نشنیدم.
آره، اصلاً به گوشم نخورده.
منم همین‌طور.
ولی این دیوانه‌کننده‌ست.
جیمز و هنری افسانه‌ان، اونا هالیوود رو واسه همیشه تغییر دادن.
نه فقط هالیوود، اونا دنیا رو تکون دادن.
داستانشون هم معرکه‌ست.
این داره در مورد چی زر می‌زنه؟
می‌دونی چیه؟
برنامه عوض شد.
همه بشینید.
یالا، همه‌تون، زود باشین بشینید.
تامی، تو دوتا لیوان، آقای جانسون، تو هم همین‌طور، دختر حبابی.
همون‌طور که شاید بدونید، تو طول تاریخ، ده‌ها قبیله از مینیون‌ها داشتن تو کل این سیاره ول‌می‌گشتن،
تا یه شرورِ همه‌چی‌تموم پیدا کنن و نوکریشو بکنن.
و بین اونا، یه مهره‌ی خیلی خاص بود.
اون خودشه، همون‌جا، جیمز.
عشقِ طراحی و نقاشی بود، اما بیشتر از همه، جونش در می‌رفت واسه
داستان‌بافی و تعریف کردنشون واسه رفقاش.
هی آلبرتو، کتاب رو ببین.
اما بقیه قبیله‌ش فقط یه چیز تو کله‌شون بود.
نوکریِ پلیدترین اربابی که می‌تونستن پیدا کنن.
و این یارو، تمامِ فاکتورها رو داشت.
ترسناک؟
تیک خورد.
هیکلی و غول؟
تیک خورد.
خیلی پست و رذل؟
دوتا تیک خورد.
خلاصه که نمره‌ش بیستِ بیست بود.
مینیون‌ها واسه اینکه به ارباب جدیدشون نشون بدن چقدر مخلصشن، هر کاری براش می‌کردن.
اما جیمز می‌خواست یه قدم فراتر بره و
یه چیز واقعاً معرکه برای اربابش ردیف کنه.
پوتین، پوتین، پوتین!
اون روز مینیون‌ها از جزیره‌ی سایکلاپ‌ها اخراج شدن،
و همه از دست جیمز حسابی شاکی بودن.
خب، البته نه همه‌شون.
یه مینیون دیگه هم بود که خیلی به نظرش خنده‌دار می‌اومد.
اونم کسی نبود جز هنری.
اصلاً از هم جدا نمی‌شدن.
بهترین رفیقای هم بودن و همیشه پشت هم، فرقی...
نمی‌کرد کجا برن یا واسه کی کار کنن.
ارباب بعدی‌شون خیلی آینده‌دار بود، تهِ قدرت بود و از همه مهم‌تر،
بدجوری پست و پلید بود.
و کتابش، وای پسر، یه سری ورد و جادوهای شیطانی توش داشت.
هیولا.
اوه، لا، اوه.
لِ دام آمانت، لِ دام آمی.
لِ مگا کوتاس.
بدو، بدو، بدو!
بازم مینیون‌ها ناخواسته گند زدن و اربابشون رو به باد دادن.
نکته مثبتش این بود که اون روز رفاقت جیمز و هنری سفت و سخت‌تر شد.
حتی اگه بقیه مینیون‌ها از این وضعیت حالشون گرفته می‌شد.
راستی، این یکی هم اِده.
یه مینیونِ خوش‌اخلاقه که گوشاش یه خرده سنگین می‌شنوه.
واسه همین یه راهی واسه حرف زدن با همدیگه پیدا کردن.
خلاصه مینیون‌ها از این رئیس به اون رئیس پاس‌کاری می‌شدن.
تعدادشون هم کم نبود.
اِ، رفقا؟
اما بعد یه مدت، دیگه هیچ اربابِ عوضی و شروری پیدا نکردن که براش نوکری کنن.
تا مدت‌های زیادی، مینیون‌ها خسته و ناامید، آواره و سرگردان بودن.
اون مینیونِ ازخودراضی و زورگو هم که اونجاست، دیکه.
سر همه پارس کرد که واسه شب بساط کمپ رو راه بندازن.
حالا هم چون یه ریز فک می‌زدن و هرهر می‌خندیدن، دیک به هنری و جیمز دستور داد
طبق معمول برن یه جای دور از بقیه کپه مرگشون رو بذارن.
اونا هم از خداشون بود، چون این‌طوری می‌تونستن
تمام شب رو بیدار بمونن و درباره‌ی معنای زندگی چرت و پرت بگن.
درباره‌ی عالم و آدم، آرزوهاشون و رویاهاشون.
اوخ، طفلکی اِل!
اوه لا لا!
مالپلی!
سراپلیسیمو، جیمز!
آه، اینم از دیک‌ها، اما زیرِ اون چترِ کذایی.
میک، شرف، میک، شرف، میک، شرف!
هی، ایول!
هنری، چه جوری؟
دِ... دِ... کِزاکو؟
کازاکو، کِه لِه می کادو.
یالا!
کازا!
اوه، این رفیقمه!
خودِ رفیقمه!
و این‌جوری شد که دیک دوباره قاطی کرد و از کوره در رفت...
و هر چی تو دلش در مورد این دو تا رفیق بود رو بارِشون کرد.
هنری کلی به اراجیف دیک فکر کرد... و تصمیم گرفت یکی بخوابونه زیر گوشش.
اما خداروشکر اِد پرید وسط و به رفیقش اشاره کرد که کوتاه بیاد،
یه نفس عمیق بکشه و...
زد تو گوشِ خودِ دیک.
خب، انگار دیگه کارد به استخون رسیده بود.
اما بعدش، دیک چیزی دید که زندگی مینیون‌ها رو واسه همیشه عوض می‌کرد.
اوه، دیک!
اصلاً می‌فهمی چه غلطی کردی؟
البته که حسابِ رئیس و راننده رو رسیدم،
حیله‌بازی‌ها و همه چی، همه چی!
عجب صحنه‌ی نابی بود، اون همه کار، اون همه پول، اون همه زحمت!
بزن به چاک!
تو، تو، تو، تو، تو، تو، تو، و تو!
من؟
دقیقاً خودِ تو!
گمشو بیرون!
بیرون!
داره ردیف می‌شه!
هی رئیس، فیلم تموم کردیم.
این اصلاً ختم به خیر نمی‌شه.
به اون عوضیِ بی‌استعداد بگو اگه یه بار دیگه برینه، اخراجه!
بعدش هم یه بطری شامپاین براش بفرست، چون تولدشه!
آهان، خودِ خودشه، کارگردان محبوبِ ما!
به‌به، سلام آقای برایت، ارادت آقای برایت.
آره، آره، باشه.
بسیار خب، ببینیم چه گهی خوردی.
همه‌ی سکانس‌ها، همین حالا.
خیلی منتظر دیدنت بودیم.
یالله، بجنب دیگه!
فقط محض اطلاعت آقای برایت، به یه... مشکل... کوچیک خوردیم.
مشکل؟
فقط یه گرهیه که «فرنچ» باید بازش کنه.
مشکل یعنی پیاده شدن پول.
اوه، خب، این سکانس که افتضاحه.
دیگه تو این شهر رنگ کار رو هم نمی‌بینی.
ولی مطمئنم تو شهرهای دیگه حسابی می‌ترکونی.
سکانس رو برو، بی زحمت، دمت گرم.
بفرما، شروع شد.
اینجا چه گهی داره می‌گذره؟
می‌دونم، داشتم همین رو بهت می‌گفتم، مگه نه؟
اون کوفتیا دیگه چی‌ان؟
آه، اونا، خب... تو کل سکانس رو عوض کردی!
ولی من نکردم!
چرا، دقیقا همین کار رو کردی!
بچه‌ها، ایول، ردیفش کردم!
این یارو نابغه‌ست!
چی؟
دیدی؟ عالیه!
از عالی هم اون‌ورتره.
خیلی باهاش حال می‌کنم!
اون بچه‌های نزار و مریض!
اوه، معرکه‌ان!
باید تو تک‌تک سکانس‌های فیلم باشن.
آره، ایول!
باشه، حله!
میرم رفقای فابم رو بیارم.
اونا، اِ... اِ... اسمشون چی بود؟
بذارشون تو فیلم!
سم؟
الوود؟
میشه اینو بزنی؟
ردیفه!
آره، خودِ جنسه، فرانکی!
آره، دقیقاً همینه الوود.
بگیریدشون!
بگیریدشون، بچه‌ها!
تندتر، تندتر!
باید پیداشون کنیم!
کدوم گوری رفتن؟
برو کنار!
بجنب، تکون بخور دیگه!
فرعی بعدی رو بپیچ راست!
شاید تو سان‌ست باشن!
هوی، هوی!
نذار در برن!
حله!
خب، اول از همه...
شما دیگه کی هستین؟
اسم من هنریه.
من؟
اسم منم دیکه.
آه، در واقع اِده.
اوه... بازم من!
بازم من!
اسمی هست که بتونم همتونو با اون صدا کنم؟
مینیون‌ها!
ببینین مینیون‌ها، اسم من مکسه.
سلام مکس!
آره، سلام!
اوکی، بابت اتفاقای قبلی واقعاً معذرت می‌خوام.
راستش می‌خوام باهاتون کار کنم.
باید فیلم بسازیم!
فیلم؟
نمی‌دونین فیلم چیه؟
فیلم‌ها داستان‌هایی هستن که درست جلوی چشمتون اتفاق می‌افتن.
مردم عاشقشونن!
مردم عاشق کسایی‌ان که اینا رو می‌سازن!
به «پراید برادرز پیکچرز» خوش اومدین!
جایی که ما هر جور فیلمی می‌سازیم!
چطوری، جو؟
معرکه‌ست!
هیجان‌انگیزه، مگه نه؟
آخ جیمز، عاشق این انرژی‌تم!
شما چطور، آقایون؟
شما هم می‌خواید فیلم بسازید؟
عالیه!
بزنیم بریم سر وقت کار!
خب، می‌خوام تو یه سکانس خیلی ساده بازی کنین.
شما همین‌جا بمونین، من زود برمی‌گردم!
خیلی خب، خوب گوش کنین!
خب، قضیه اینه.
اون غول‌تشن‌های تا دندون مسلح رو می‌بینین؟
شک کردن که شما رئیسشون رو کشتین، واسه همین می‌خوان سر به تنتون نباشه!
خیلی خب، می‌خوام قشنگ اون حس درام رو دربیارین!
اگه خوب از پسش بربیاین، استخدامین!
اگه گند بزنین، باید برگردین تو خیابونا واسه یه لقمه نون سگ‌دو بزنین.
حالشو ببرین!
خب، آماده؟
حرکت!
حمله!!!
پشت به پشت!
رفیق!
پشت به پشت!
خبری نیست؟
خب، اون... محشر بود!
احمق‌ها!
آماده‌اید که ستاره بشید؟
منظورم بزرگترین ستاره‌هاییه که دنیا تا حالا به خودش دیده!
دنیا...
هیچ‌وقت جای بهتری نبوده!
اقتصاد همین‌جوری داره می‌تازه و هیچ نشونی از افت هم توش دیده نمی‌شه، هیچ‌وقت!
مردم هیچ‌وقت اینقدر سرخوش نبودن و آینده هیچ‌وقت اینقدر روشن نبوده!
اون‌طرف تو هالیوود، ستاره‌های جدید پرده‌ی نقره‌ای دنیا رو...
تسخیر کردن و چهره‌ی صنعت فیلم‌سازی رو برای همیشه عوض کردن!
با فیلم‌هایی مثل «خوب، بد، احمق»!
پشت سرت رو نگاه کن، بعدش هم پایین رو!
اونا از میون ستاره‌ها اومدن تا با یه...
ماهیتابه بزنن تو سرت، قسمت چهارم: هدف، ساحل میامی!
مینیون‌ها پادشاه‌های گیشه شدن و...
به نظر می‌رسه مردم اصلاً ازشون سیر نمی‌شن!
ما هفته‌ها با این پدیده‌های فسقلی وقت گذروندیم و...
قراره شما رو در جریان چندتا از رازهاشون بذاریم!
پسرای ما به یه خونه‌ی مجلل تو «بتری هیلز» نقل مکان کردن، جایی که می‌تونن...
از یه اتاق بازی بزرگ و دنج و یه سونای غول‌پیکر و مشتی لذت ببرن!
زندگیشون از وقتی که «بین» بهشون زد، از این رو به آن رو شده!
اصلاً نمی‌تونن یه قدم وردارن و کسی نشناسدشون!
هاها!
بدوئید پسرا، بدوئید!
توی این شهرِ پر زرق‌وبرق قیافه همه‌چیزه، و این مینیون‌ها هم...
همیشه دنبال خفن‌ترین و مدروزترین تیپ‌ها هستن!
تازه فقط این نیست!
الان دیگه محصولات مینیون‌ها همه‌جا رو گرفته!
دیگه می‌خوان سراغ چی برن؟
پسر، هالیوود تا حالا پارتی‌هایی مثل...
...پارتی‌هایی که این اعجوبه‌ها می‌گیرن رو به خودش ندیده!
آره، مینیون‌ها الان دنیا رو تو مشت‌شون دارن!
واقعاً همه‌چی دارن!
آره!
ردیفش می‌کنم!
واسه دیدنش بدجوری منتظرم!
حرفی ندارم، لطفاً!
جیمز پسر، تو واقعاً تو فیلم‌سازی نابغه‌ای!
اوه، ممنون!
آره، جربزه‌ی کارگردان شدن رو داری!
حتی ممکنه در آینده یه اسکار هم بگیری!
اسکار؟
اون دیگه چیه؟
آهان، این یه جایزه‌ست که به بهترین فیلما و فیلم‌سازها می‌دن!
آهان!
و جایزه اسکار برای بهترین فیلم تاریخ می‌رسه به...
جیمز!
دمت گرم!
جیمز!
ردیفی رفیق؟
آخ!
صبر کن، چه خبره؟
این دیگه چیه؟
من بهت می‌گم چیه!
این آینده‌ی سینماست!
مکس، همه دارن همین کار رو می‌کنن!
از این به بعد فیلم‌های ما... صدا دارن!
همین که الان گفتم، خودش صدا بود!
حس خیلی خوبی به این قضیه دارم!
ساکت، همگی ساکت!
آماده‌ای هنری؟
این عالی می‌شه!
خیل‌خب، داریم ضبط می‌کنیم!
و حرکت!
پنج سال پیش از زندگیم غیبت زد و
حالا فکر کردی می‌تونی همین‌طوری سرت رو بندازی پایین و برگردی؟
خب، نه!
می‌گم نه!
بزن به چاک، عوضیِ خوش‌تیپ!
اوه، هنری!
مامانم در مورد آدمایی مثل تو بهم هشدار داده بود!
عجب هیکلی!
پینیاتا!
کاربونارا!
لازانیا!
چی؟
هان؟
چی گفتی؟
حواست با ماست، گروهبان؟
ما بهت نیاز داریم!
قراره چی‌کار...
..
بله، گروهبان؟
یه فنجون قهوه بهم می‌دی، لطفا؟
یه ذره شیر.
دو تا قند.
ممنون.
زدی تو خال!
این یه افتضاحه!
میلیون‌ها دلار به فنا رفت!
می‌دونی کی رو مقصر می‌دونم؟
اونا رو!
متاسفانه آره.
بزن به چاک!
باب، برات تو مسیر جدیدت آرزوی موفقیت می‌کنیم و ما
امیدوارم هنوز بتونیم رفیق بمونیم... از اون رفیقایی که هیچ‌وقت با هم حرف نمی‌زنن.
بزن به چاک!
برو و دور از ما خوش باش.
اسکار؟
جیمز، تو هیچ‌وقت رنگ اسکار رو هم نمی‌بینی!
کارت تمومه!
اخراجی!
خداحافظ، اریک.
بسلامت، بسلامت.
خوش گذشت، کوئنتین.
بسلامت، مکس.
خداحافظ، استیون.
فعلاً!
چاو، فدریکو.
بسلامت، مکس.
عوضی.
مکس.
هنری، جیمز، موفق باشین رفقا.
نگران نباشین پسرا.
فقط یه مشکلِ جزئیه.
ممنون.
اوضاع ردیف می‌شه جیمز، چیزای خوبی پیدا می‌کنی.
قراره کارهای بزرگی بکنی.
هی، جیمز!
خداحافظ، مکس.
نه، نه، نه!
چرا؟
چرا این کارو کردی؟
باریکلا دیک، ایوالله داری.
نه!
برگرد ویتور!
باشه.
برگرد، ویتور.
پوکوچی، پوکوچ.
هی ویتور.
شب بخیر.
شب بخیر ویتور.
هی میتچ، شب بخیر.
شب بخیر گرگ.
شب بخیر جرج.
شب بخیر استیون.
شب بخیر برونو.
شب بخیر جولیان.
توماس، شب بخیر.
شب بخیر جیمز.
بازار؟
خودشه! یافتم!
رئیس!
یه داستانی پشتشه!
به نوچه‌ها اعتماد کن!
از پاتاگون بپرس!
دوره، دوره‌ی ماست!
پادانزا!
زمونه‌ی ماست!
تمام!
دوران ما رسید!
این بساط مال ماست!
جیمز تاریخ رو رقم می‌زنه!
و تبدیلش می‌کنه به فیلم!
فیلم؟
عجب فکر احمقانه‌ای!
اما داستان جیمز معرکه بود!
مینیون‌ها که اهل فیلم نیستن!
چاکرِ رئیس بزرگ!
سخت و نفس‌گیره!
اینم از طلوع جیمز!
و خلاص!
اون‌جوری که فکر می‌کنی نیست!
بسه دیگه!
خفه‌ شو دیگه!
رئیس بزرگ!
و... رئیس بزرگ!
اوه، گند زدم!
شرمنده گرگ!
ردیفه؟
آره!
تو فیلماتو می‌سازی!
تو ادای رئیس رو درمیاری!
ایول ردیفه!
رئیس بزرگ!
ایست!
این فقط یه فیلم نیست!
این خودِ واقعیه!
واقعیه...
اوه، چقدر ترسناکه!
جیمز، عاشقِ فیلمتم!
آره، کاملاً معلومه که این پروژه رو با تمام وجودت ساختی.
و باید تمومش کنی، هر چقدر هم که سر راهت سنگ‌اندازی کنن.
نصیحت؟
خب، از کجا شروع کنم؟
منظورم اینه که...
شماها تجهیزات فیلمبرداری دارین؟
نه.
آه، پس تجهیزات ندارین.
گروه فیلمبرداری چطور؟
عوامل هم که نداری.
اونوقت یه فیلم هیولایی نوشتی؟
با یه هیولای خیلی گنده؟
خب واسه هیولات می‌خوای از چی استفاده کنی؟
آهان.
خیله‌خب.
خوب به حرفم گوش کن.
چیزی که می‌خوام بهت بگم خیلی خیلی مهمه.
پس اگه می‌خوای یه فیلم هیولاییِ حسابی و خفن بسازی،
باید یه هیولای حسابی و خفن هم داشته باشی.
متأسفانه تو این مورد نمی‌تونم کمکی بهت بکنم.
اما می‌تونم اینو بهت بدم.
دوربین؟
جدی؟
هدیه‌ی پدرم بود.
اولین دوربینم.
حالا دارم می‌سپرمش به تو.
بهت ایمان دارم جیمز.
می‌دونم کارت عالی می‌شه.
و یادت باشه، واسه یه فیلم هیولاییِ خفن، یه هیولای خیلی خفن لازمه.
آه عزیزم، بیا اینجا.
موفق باشید بچه‌ها.
آه.
اوه،
خوشحالم که تو هم خوشحالی.
حالا، اجازه می‌دی بقیه‌ی داستان رو بگم؟
ببخشید، گاهی اوقات یهو جوگیر می‌شم.
آره، لطفاً ادامه بده.
از دیک و بقیه‌ی اون نوچه‌ها چه خبر؟
رئیس جدید پیدا کردن؟
آره دیگه، داشتم به همون‌جا می‌رسیدم.
دیک و رفقاش داشتن می‌رفتن تا ماموریت همیشگیِ همه‌ی نوچه‌ها رو انجام بدن و بگردن دنبال...
بزرگ‌ترین و پست‌ترین ارباب برای خدمت به قبیله‌شون.
حواستون به کارتون باشه و گوش بدین.
اینجا چه خبره؟
من «دُرک» هستم و از طرف فرمانروای...
بزرگِ متعال اومدم تا درباره این سیاره‌ی حقیر قضاوت کنم.
رئیس بزرگ؟
اما اول، دُرک باید چندتا دستیار وفادار پیدا کنه.
هوی تو، با اون سفینه‌ی خفنت، می‌خوای به دُرک خدمت کنی؟
خیلی خب، بیا بریم خونه.
این مسخره‌بازی‌ها رو بذار واسه آخر هفته‌ای که پیش مامانتی.
اوه، آره، و...
بچه‌ها، این اعجوبه رو نگاه کنین.
آه، ممنون.
لطف داری.
تو و اون رفقای هیکلیت مایلین...
تو یه ماموریت احتمالاً خطرناک به دُرک کمک کنین؟
هوی، فکر کنم این اسکلِ تو اون لباسِ رباتیِ ضایع داره با ما حرف می‌زنه.
بهت اطمینان می‌دم که این فقط یه لباس مسخره نیست.
می‌دونی، با این ریخت و قیافه‌ی قوطی‌کبریتی اینجا پلکیدن خطرناکه.
قوطی‌کبریت باید تو خواب ببینه که مثل من سفت و سخت باشه، حالیت شد؟
حس می‌کنم داری واسه یه حمله‌ی وحشیانه آماده می‌شی.
لطفاً تمومش کن.
اوه، جدی؟
وگرنه چه غلطی می‌کنی؟
آخه توئه کثافت...
حالا دیگه خودت خواستی.
«دورک» یه ماموریت ساده داشت تا ببینه باید به این زمین خراب‌شه حمله کنه یا نه.
بعدش تو پریدی وسط سنسورهای تشخیص چهره‌ی «دورک» و گند زدی بهش.
«دورک» تصمیمش رو درباره‌ی سرنوشت این سیاره‌ی وامونده گرفته.
«دورک» می‌خواد به زمین پاتک بزنه و بشریت رو به بردگی بکشه!
هوی، هوی، یه لحظه ببخشید، یه لحظه!
آه، درود.
من «دورک» هستم.
آه، سلام «دورک».
منم «دیک» هستم.
درود بر تو، ریچارد.
نه، نه، نه، بگو «دیک».
هوم، باشه.
می‌خوای به «دورک» توی یه ماموریت که ممکنه بوی خون بده کمک کنی؟
آره!
ایول!
دنبال «دورک» راه بیفت بریم به مخفیگاه سری‌ش!
زنده‌باد!
اوکی، کارت درسته، لئونید.
هنری؟
آره، آره.
اد؟
بزن بریم!
سوپ میسو!
یاکی اونیگیری!
لوکا ادامامه!
شیزوکی ناننومو!
دایفوکو!
لوکا!
من موندنی‌ام!
داری اونجا چه غلطی می‌کنی، آقا؟
هنری؟
خیلی سریعم!
به، واسه فیلمت به اندازه کافی خفن نیستی، جیمز.
به، به، بیاین شیاطین.
اوه، نه.
حس می‌کنم یه جورایی ناامیدت کردم.
واقعاً متاسفم.
هیولاهای گنده و ترسناک می‌خوای؟
بیا اینجا، بیا اینجا!
آها، پس واسه فیلمت هیولا می‌خوای!
می‌دونم.
ماگما ایکابودِ حیله‌گر.
ولی رفیقام واسه خلاصه بهم می‌گن گومی.
آهان، پس جیمز.
آره، جیمز.
قشنگ رو شاخک‌های صورتم می‌چرخه.
جیمز.
همینه، هنری؟
هی، خوشگله!
هنری!
اوه‌، خوشم اومد.
خیلی قلدر و خفن به نظر میاد.
انگار که مثلاً بگی: اوه، بپایید، هنری داره میاد!
این یه درپوشه.
قبل از اینکه پات رو بذاری تو لونه‌ی کثافت، اون پاهای نکبتت رو پاک کن.
اه... لونه‌ی تامارالی؟
مثبته.
همه، به ردیف بیاید تو.
دورت؟
کدوم گوری بودی؟
اوه‌، خانم کوتیکوف.
بله، خیلی شرمنده.
دورت یه جلسه کاری مهم داشت.
ولی با خبرای خوبی اومدم.
ببین تو راه برگشت چی پیدا کردم.
همون مافین‌هایی که عاشقشونی.
من فقط بلوبریاشو دوست دارم.
آره، شانس باهات یار بوده.
در ضمن فقط هم با یه لیوان شیر می‌تونم بخورمشون.
از این نون‌شیرینی‌های میوه‌ایت لذت ببر.
آخ، چه زنِ ماه و نازنینیه.
وقتی «دورت» کل سیاره رو به زانو دربیاره، به این یکی امون می‌ده.
ببخشید.
همین‌طور به گربه‌اش.
اِ، سلام؟
ببخشید.
اوپس.
همگی، به فلوید، هم‌اتاقیِ «دورت»، خوش‌آمد بگین.
اِ، سلام فلوید.
هی دورت، خودتی؟
هوی، هوی، ولوم صداتو بیار پایین، پادو.
این‌جا قطعا یه مخفیگاهه.
نه، بالا رو نگاه کن.
صورتی.
اوه، فلوید.
آره، آره، فلوید.
کاپریچیِ مقدونی.
ها ها ها، تو چقدر احمق و ساده‌لوحی، نوچه.
در واقع تو الان توی یه سفینه‌ی فضایی فوق‌پیشرفته وایسادی،
که جوری طراحی شده که شبیه یه آپارتمان قراضه به نظر بیاد.
خیلی طبیعیه، مگه نه؟
حتی اون بوی عجیب‌غریبش.
همه‌ش الکیه.
می‌دونم، خیلی خفنه.
اما و مَما نداریم.
نه، «دورت» باید برگرده به اتاق شخصی‌ش
تا، اوم، به سیاره‌ی مادریش گزارش بده.
داشتم خودم رو برده‌یِ...
اوه، سلام.
باشه، باشه، آروم، آروم.
هی رفقا، بالا رو نگاه کنید.
وابِل، وابِل، وابِل، وابِل.
سلام بچه‌ها.
وابِل، وابِل.
جیمز، تو واقعاً آدم پُرجذبه و پُرشوری هستی.
فکر کنم تو یه نابغه‌ای.
اوه، ممنون.
ها؟
ها ها، سوتی دادم.
توجه، توجه، نوچه‌ها و مریدان عزیز.
«دورت» بالاخره دستوراتش رو از فرمانروایِ کل دریافت کرد.
وقتشه که رسماً به زمین حمله کنیم.
اوه، اوه، بله، ببخشید، عذر می‌خوام.
با من بیا.
دورت، دورت، دورت، دورت، دورت.
اوه، سلام کوچولو.
دورت قصد نداشت به قلعه شنی‌ت صدمه بزنه.
هی، بیخیالِ حمله با اون بیلچه‌ت شو.
همین الان تمومش کن، وگرنه تاوان سنگینی پس می‌دی.
بپایین، بپایین رفقا.
بذار ببینیم در مقابل یه حمله مشابه چطوری دووم میاری، شورشیِ فسقلی.
هی، تو، همونی که تو اون لباسِ رباتیه.
نه، نه، نه، نمی‌تونی اون بچه رو ببری.
باید یه درسِ درست و حسابی بهش داد.
در ضمن، خودش اول شروع کرد.
بچه این طرفا نیستی، نه؟
خب، نه.
من از سیاره مِتلار اومدم.
نزدیک منظومه G45T.
درسته.
نمی‌دونم اون گوری که گفتی کجاست.
اما خودم بچه یه شهر کوچیک تو مینسوتا هستم، واسه همین...
حس غریبه بودن تو شهرِ درندشت رو درک می‌کنم.
پس منظورت اینه که الان اجازه دارم یه لگد نثارش کنم.
نه، همچین غلطی نمی‌تونی بکنی.
خب، من دیگه باید بزنم به چاک.
من و رفقام داریم می‌ریم تظاهرات واسه حقوقِ زنا.
تو معتقدی که زن و مرد با هم برابرن؟
آره بابا، معلومه.
اوه، چه خوب.
و اینکه حالا جفتتون به یه اندازه مالِ حاکمِ کل هستید.
خیلی باحال و بامزه‌ای.
منظورم همون حرفیه که زدی.
چیزی که گفتی بامزه بود.
بله؟
زود باش دبی، دیرمون می‌شه.
گفتی دورت...؟ آره، زن‌های پاپ!
آره، زن‌های پاپ!
به بچه‌ها لگد نزن!
اِ، ما؟
نوچه‌ها!
دورت داره، اِ، اِ، حمله‌ به زمین رو یه ذره عقب می‌ندازه!
هان؟
همین که شنیدی!
دورت رو دنبال کنید!
حق رأی رو بدید به زن‌ها!
اِ، اِ، بله؟
آره، زن‌های پاپ!
اون...
ورودی درست روبروته!
هوم، هوم.
صبر کن تا با بهترین‌هام آشنات کنم!
جلو پاتو بپا!
عاشق این آقایون می‌شی.
اینارو برمی‌داریم و بعدش می‌ریم... هالیوود!
هالیوود، بله قربان.
واسه اینکه فیلمتو بسازی!
البته نترسیا.
خیلی بچه‌های باحالی‌ان.
فقط سعی کن خیلی لذیذ به نظر نیای.
قیافه رو ببین!
پشت سرت!
هی، گوبی!
دمت گرم بابت فراری دادن از زندان!
ها ها ها!
خیله‌خب!
کجا بودیم؟
هاوارد و فیلیپس، نابودی دنیا!
آره!
ولی وایسا، شرمنده.
یه سوال سریع.
اول می‌خوام یکی از این زردایِ مضحک رو بخورم.
اوکیه؟
قراره نه دنیا رو نابود کنیم، نه کسی رو توی این اتاق بخوریم.
شیرفهم شد؟
نه واقعاً.
آخه نابود کردن کار و بارِ ماست.
اِ، دیگه نه، فیلیپس.
نه، اون بساط دیگه تموم شده.
ما دیگه شرور نیستیم.
ما توی صنعت سینما کار می‌کنیم.
دیدی؟
خبری از نابودیِ کلِ دنیا نیست.
قرار نیست این زردک‌های ریخت‌وپاش رو ببلعیم.
ما فقط قراره به جیمز کمک کنیم که به رویاهاش برسه.
ها؟
اوه!
اوکی!
ها ها ها!
چشمک چشمک!
حله!
خیلی خب، ما پایه‌ایم!
اوکی رو دادن!
یالا، بزن بریم هالیوود!
هاوارد عجب روزِ سگی و عجیبی داره.
هیولا!
ایول!
اوه،
همون‌جایی که کلوچه می‌پزی؟
دیدی؟
شنیدین بچه‌ها؟
همه اتفاقای اصلی همین‌جا می‌افته!
اوه، اوه، اوه، نگاه کن!
این معرکه‌ست!
ها؟
آه جیمز، با این اراجیف قشنگت چه تصویر فوق‌العاده‌ای واسمون ساختی.
فیلمت قراره بترکونه.
مگه نه، بچه‌ها؟
نه!
گور بابای فیلم!
من فقط می‌خوام مردمو بخورم و دنبالشون بدوم و... با جفت پا برم تو شکمشون و لهشون کنم!
دقیقاً!
له و لورده!
هاوارد قشنگ گرفت چی می‌گم!
چی؟
اوه، ها ها ها!
خیله‌خب، فقط یه لحظه دندون رو جگر بذارین.
شما دوتا، یه کلمه بیاین این‌ور.
الان برمی‌گردیم.
باشه.
حله.
توبی،
ما اینجا چه غلطی می‌کنیم؟
اون قدیما که حالت ردیف بود، همه‌ش تو نخِ این بودی که بری
از این سیاره به اون سیاره و هر چی می‌بینی رو با خاک یکسان کنی.
حالا می‌خوای فیلم بسازی؟
عوض شدی رفیق.
هاوارد، موافقم!
بچه‌ها، بچه‌ها، پس اون اعتمادتون کجا رفته؟
معلومه که قراره همه‌چیز رو بترکونیم.
تا دوربینا شروع به کار کردن، قراره آیرین رو احضار کنیم.
آیرین؟
جدی؟
آره، آیرین، خودِ بلعنده دنیاها.
ما انتقاممون رو می‌گیریم، ولی در کنارش دخلِ همه‌چیز رو تو این سیاره میاریم.
نابودش کن!
بیخیال، تمومش کن!
اِ، نابود؟
اوه، هی، هی، هنری، رفیق!
جیمز!
ها ها ها ها!
جیمز!
هان؟
هنری؟
قایمش کن!
زود باش قایمش کن!
هنری؟
اوه، سلام جیمز.
نه، هنری اینجا نیست.
اوم، فقط ما هیولاها اینجاییم، داریم درباره یکی از رفیقامون گپ می‌زنیم.
این واسه فیلمت حرف نداره!
این آیرینه.
تصور کن فیلم با احضار شدن آیرین شروع بشه.
خفن‌ترین هیولای تاریخ، که تو این دنیای از همه‌جا بی‌خبر رها شده!
جیمز، بهت قول می‌دم تا حالا هیولایی مثل اون ندیدی!
خیله‌خب، فعلاً!
خداحافظ!
من و اون داشتیم یکم با هم گپ می‌زدیم.
هنری؟
آره، آره، هنری.
اون گفت که بابت این‌همه اسکل بودنش معذرت می‌خواد، و اون سکانسی که قراره...
بگیریم، همون لحظه ورود آیرین، به نظرش یه چیزی کم داره.
هان؟
بجز ما؟
آره، آره، آره، دقیقاً.
اما هنری یه راه حلی داشت.
چی می‌شه اگه همون اول که هیولا ظاهر می‌شه، یه نفر رو لقمه‌چپ کنه؟
تا تماشاچی‌ها بفهمن که اون اصلاً شوخی سرش نمی‌شه.
و از اونم بهتر، هنری خودش داوطلب شده که نقش اولین قربانی رو...
اوه پسر، ببین چقدر خرکیفه!
آخی.
خب، جیمز، جیم، جیمی، جیمی... برای شروع ساخت اولین فیلمت آماده‌ای؟
راستی، مشکلی نداری منم تو این صحنه بیام؟
این پروژه خودته.
نمی‌خوام پا تو کفش کسی بکنم.
حله چشاته!
لوویوسا!
سونور!
ای اسموکا!
مزدورا و هیولاها!
یک!
زمین داره نفسای آخرشو می‌کشه.
هیولاها دارن...
یوسفوس!
زلاتان!
کربونتیا!
آلیا دکتر اِگ!
مرکوریو!
زولوبیری!
کارامل!
مجیتور!
محشره!
چه غولیه‌!
عجب نارنجیه!
خیلی خـ خـ خفنه!
حالا بخور، من ورد می‌خونم!
از این پیشکش ناقابل ما صفا کن و بزن به دل دنیا!
عجب روز...
فوق‌العاده‌ای بود.
دمت گرم، واقعاً.
اوه، نه!
نه، نه، نه!
مرسی!
دورت، واقعاً ازت خوشم میاد.
تو... تو اصلاً شبیه بقیه مردایی که می‌شناسم نیستی.
هوم، یعنی منظورت اینه که دورت فقط دنبال مخفی کردنِ...
احساساتش نیست که یه وقت ضعیف به نظر نرسه؟
خب، آره، ولی منظورم اینه که پیشِ تو، خب، حس می‌کنم بهم احترام می‌ذاری و حرفام شنیده می‌شه.
آخی، دبی!
دورت.
هان؟
یا ابالفضل!
اون وامونده رو ببین!
خب، اون حریفِ دوست‌پسر رباتیِ من نمی‌شه!
یالا!
بگیرش عزیزم!
آره، آره، ولی اون لامصب خیلی گنده‌ست!
اِ، من، اوم، باشه.
دورت؟
دورت!
هوی، هوی، رفقا!
میلی، هری رو بگیر، دورت!
ویتو، به هنری کمک کن!
جرئت نکنی منو اون تو حبس کنی‌ها!
آره، واقعاً همین‌طوره!
خودِ زمین نجات پیدا کرد.
همه چی تو دنیا رو به راه بود.
ها؟
تازه اینو داشته باش، «اِد» یه لحظه هم دوربین رو خاموش نکرده بود!
این‌طوری شد که بعدِ ماه‌ها سگ‌دو زدن و با کمکِ همه‌ی رفقاش،
جیمز به آرزوش رسید.
بالاخره کارو تموم کرد.
بالاخره فیلمشو ساخت.
بذار اینو بهت بگم، تماشای فیلم تو یه سینمای پر از آدم،
واقعاً هیچ‌چیزی بهتر از اون نبود.
و اون شب همین‌طور داشت بهتر و بهتر می‌شد.
لحظه‌ی نابی بود که هیچ‌کدومشون هیچ‌وقت یادشون نمی‌ره.
کارو تموم کرده بودن.
مینیون‌ها با وجودِ همه‌ی بدبختی‌ها، موفق شده بودن.
با این‌که خیلی طول کشید و همیشه هم آسون نبود، ولی آخرش اونا برنده شدن.
تیمی.
مثلِ یه قبیله.
مثلِ رفیق.