بی سی موویز، مرجع دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده BcMoviez.Com t.me/BcMoviez
BcMoviez.Com
یه لحظه.
یه لحظه وایسا. نمی‌بینمت.
تبریک می‌گم، آرناو! رتبه اول دانشگاه شدی!
ممنون، چاندنی. تو چطوری؟
خوبم.
این یه جشن حسابی می‌طلبه! کی میای هند؟
هفته دیگه. واسه دورهمی فارغ‌التحصیلا یه کم زودتر می‌رسم.
قرار بود منم بیام. ولی... امون از این کارای مزخرف اداری.
- من هفته دیگه تو سفرم. - باشه. اگه تونستی سعی کن بیای.
همه دارن میان. چینا، سمیر... حسابی بهت خوش می‌گذره.
توی گروه دانشگاه دربارش خوندم. ولی اصلاً برام مقدور نیست.
درکت می‌کنم.
به هر حال... به زودی می‌بینمت.
- مواظب خودت باش. - فعلاً.
خداحافظ.
اولین بار که همدیگه رو دیدیم ۲۱ سالمون بود.
اگه فقط الان با هم آشنا می‌شدیم،
همه چی یه جور دیگه رقم می‌خورد.
اون موقع خامی و بی‌تجربگی‌مون مانع شد.
انگار مقصدمون داشت هی دور و دورتر می‌شد.
چاندنی دیگه بخشی از زندگی من نیست.
ولی همیشه توی قلبم باقی می‌مونه.
«چاند. قلب من»
سلام بچه‌ها. آرآو راوات، مهندسی مکانیک.
ورودی سال ۲۰۲۱.
آرآو راوات!
به‌به، بریونی حیدرآبادی!
- چطوری رفیق؟ - ردیفم، همه چی عالیه!
خداییش واسه چی این‌قدر جوگیری؟
همین هفته پیش تصویری حرف زدیما.
- ولی چهار ساله همو ندیدیم. - اینو ول کن، بیا بغلم!
- ردیفی؟ - خوبم.
آمریکا رو ترکوندی، ولی چرا لهجه‌ت عوض نشده؟
نه لهجه دارم، نه ریش.
- همه چی به راهه؟ - آره!
چی بگم؟ من همون آدم سابقم.
هیچی تغییر نکرده، همون آش و همون کاسه.
دانشکده مکانیکمون چی؟
اون موقع کلاً چهارتا دختر داشت، الانم همون چهارتاست.
هنوز همون قبرستونیه که بود.
بجنبید! مراسم داره شروع می‌شه، جای خوب گیرمون نمی‌آد.
ساکت باشید لطفاً.
خیلی ممنون، بفرمایید بشینید.
یه هفته‌ست دارم این سخنرانی رو آماده می‌کنم.
بفرما، باز این یارو نچسبه اومد.
دیدن دانشجوهای قدیمی و جدید همیشه دلگرم‌کننده‌ست.
آدم از ته دل صفا می‌کنه.
تضمین می‌کنم که صددرصدِ فارغ‌التحصیلا استخدام بشن.
و جایگاهم به عنوان مدیر دیگه قرصه!
خیلی افتخار می‌کنم که مدیر این کالجم.
ما اینجا مهندس‌های خوبی بار میاریم، اما از اون مهم‌تر،
اینجاست که رفاقت‌های یه عمره شکل می‌گیره.
رفاقت‌های ابدی، تضمین‌شده.
امیدوارم شب خاطره‌انگیزی داشته باشین.
حسابی خوش بگذرونین!
و حالا نوبتِ...
دانشجوی سال اول مهندسی کامپیوتر، چاندنی پراساد.
یه کف مرتب براش بزنین.
این جشنِ ورودی‌های جدیده یا یه برنامه فرهنگی؟
هر کوفتی که هست، بیا از اینجا بزنیم به چاک.
بد نیستا داداش.
این چِش شده؟
هیچ‌کی به قشنگیِ تو به چشمم نمیاد
ما مثل همون عاشقایِ افسانه‌ایِ قدیمیم
سام!
برو کنار!
ما مثل همون عاشقایِ افسانه‌ایِ قدیمیم
چشمامو که می‌بندم باز تو رو می‌بینم
حالا دیگه چشمام نیازی به خواب و رویا ندارن
خودِ خودشه، واقعاً خودِ خودشه
جادوی وجود تو
خودِ خودشه، واقعاً خودِ خودشه
جادوی وجود تو
عین خواهر و برادرین.
مگه خُلی؟ کپیِ همن!
خودم واسه خودم پشیزی ارزش ندارم
در برابر ارزشی که واسه تو قائلم
خودم واسه خودم پشیزی ارزش ندارم
در برابر ارزشی که واسه تو قائلم
واقعاً همینه، واقعاً همینه
جادوی وجود تو
واقعاً همینه، واقعاً همینه
جادوی وجود تو
هیچ‌کسی به قشنگیِ چیزی که تو به چشمم میای نیست
ما مثل اون عاشق و معشوق‌های افسانه‌ایِ قدیمیم
هیچ‌کسی به قشنگیِ چیزی که تو به چشمم میای نیست
ما مثل اون عاشق و معشوق‌های افسانه‌ایِ قدیمیم
داداش، اگه خایه‌شو داری اینو بپوشی،
چاندنی رو بیخیال، خودم با کله می‌شم رلِت!
وقتی عاشق می‌شی باید کلاً رد بدی.
ما مثل اون عاشق و معشوق‌های افسانه‌ایِ قدیمیم
بدون تو
زندگی به چه دردی می‌خوره؟
بدون تو
زندگی به چه دردی می‌خوره؟
وقتی از تو چشمای تو خودمو می‌بینم
خوشگل‌تر به نظر میام
دیگه نیازی ندارم به خودم برسم
چاندنی، اینو بپوش. محاله بتونه رنگشو ست کنه.
وقتی منو می‌گیری تو بغلت، هر روز واسم جشنه.
دیگه فرقی نداره اون روز واقعاً عید باشه یا نه.
خودم واسه خودم اصلاً مهم نیستم،
اونقدری که تو واسم مهمی.
خودم واسه خودم اصلاً مهم نیستم،
اونقدری که تو واسم مهمی.
همینه، تهش همینه،
جادوی وجود تو.
همینه، تهش همینه،
جادوی وجود تو.
هیچ‌کی به قشنگی تو به چشمم نمیاد.
ما مثل همون عاشقای افسانه‌ایِ قدیمی هستیم.
هیچ‌کی به قشنگی تو به چشمم نمیاد.
ما مثل همون عاشقای افسانه‌ایِ قدیمی هستیم.
بدونِ تو،
زندگی اصلاً به چه دردی می‌خوره؟
چاندنی، حالیته که بازی رو باختیم؟
می‌دونم. دفعه بعد می‌بریم.
چطوری؟
کلِ بازی حواست پرت بود.
داشتی به آراو فکر می‌کردی؟
یه کوچولو.
چشم ازش برنمی‌داشت.
اونم حتی یه بار هم نگاهت نکرد.
یه آدم عادیه دیگه.
واسه همین ازش خوشم می‌آد.
- چی؟ - شاید یه آدم معمولی باشه،
ولی باعث می‌شه احساس کنم خیلی خاصم.
به نظر می‌آد از اون رمانتیک‌های احساساتی باشه.
یه عاشقِ تمام‌عیار.
جدی می‌گی چاندنی؟ شما که هنوز کلمه‌ای با هم حرف نزدین.
فکر می‌کنی خودش پا پیش بذاره؟
یه کم جوگیر نشدی، چاندنی؟
چطوری بگم؟
هر وقت می‌بینمش، حس می‌کنم دنیا قشنگ‌تر شده.
دنیا رو بیخیال! فکر کنم از مهندسی زدی تو خطِ شاعری!
تو توی درسات هیچ‌وقت «کم نمی‌آری».
پس چرا بقیه جاها جا بزنی؟
توی ریاضی ۲ بدجوری لنگ می‌زنم.
کمکم می‌کنی؟
چی شد؟
خب، مشتق یه تابع نقطه‌ای
توی یه جهت خاص رو بهش می‌گن...
مشتق سویی در امتداد همون جهت.
تو که از منم بیشتر بلدی.
من چطوری بهت درس بدم؟
قهوه؟
شیر؟
تلخ.
نه، شیر هست.
تلخ.
برا تو چیه؟
همین الان بغلت کردم.
منم بغلت کردم.
پیشونیت رو بوسیدم.
تو بغلمی.
ولی هرچی می‌بینمت سیر نمی‌شم.
تا حالا هیچ‌کی رو این‌طوری دوست نداشتم.
این‌قدر عمیق، این‌قدر زیاد.
دوری دیگه واسم غیرقابل‌تحمله.
نذار امروز چیزی بینمون جدایی بندازه.
من و تو انگار یکی شدیم.
آخه چطوری بگم...
که چقدر دوستت دارم؟
نمی‌تونم مال کس دیگه‌ای باشم.
حالا که مال منی.
آخه چطوری بگم...
که چقدر دوستت دارم؟
نمی‌تونم مال کس دیگه‌ای باشم.
حالا که مال منی.
من و تو انگار یکی شدیم.
- قضیه چیه؟ - آمار کمه (خلوته).
سیگارای زاپاسم.
اگه استرس بیفته به جونم، سه تا نخ پشت‌سرهم دود می‌کنم.
استرس دود می‌شه می‌ره هوا.
آرامش!
یالا! خورشید داره می‌زنه بالا! زود باش.
روبراهی؟
روزی چندتا دود می‌کنی؟
شاید یه پاکت. چطور؟
اگه انقدر بکشم گلوم چرک می‌کنه.
هیچی برام اهمیت نداره
بجز عشقِ تو
خودت می‌دونی، جوونی بهارِ عاشقیه
دنبالِ کلمه‌هام...
واسه گفتنِ عشقم
نمی‌تونم مالِ کس دیگه‌ای باشم
حالا که دیگه واسه خودمی
قصه‌مون وردِ زبونِ عالم و آدمه
ببین چطور اسیرِ عشق شدیم
چطور من و تو
دنیا واسمون پشیزی نمی‌ارزه
کاش همه‌ی این شرکتا می‌اومدن دانشگاهِ ما.
درسم که تموم شه، صاف می‌زنم می‌رم آمریکا واسه فوق‌لیسانس.
من همین‌جا موندنی‌ام.
اگه برم آمریکا، مامانم تک و تنها می‌شه.
راستش دانشگاه‌های هند هم فوق‌لیسانس‌های ردیفی دارن.
اینجا هم اوکیه.
موتورو نگه دار!
قصه ما ورد زبون کل دنیا شده.
که چطور عشق آدمو تسخیر میکنه.
امیدوارم بهم حس نداشته باشی؟
من... نه... یعنی من...
ولی من بهت حس دارم.
که عشقمو ابراز کنم؟
به‌به، سلام! اینجا چه خبره؟
داشت وسط خیابون لاس می‌زد،
اونم بدون مدارک موتور.
پسر خوبیه جناب سروان. مثل داداشمه.
- من خودم براش توضیح میدم. - نه واسه اون.
به ننه باباش بگو. شماره‌شون رو بده به من.
جناب، اینا دانشجوئن. اگه به خانواده‌شون زنگ بزنی واسه‌شون شر میشه.
اون جوشکارا از کله سحر داشتن سر و صدا می‌کردن، ریدن تو اعصابم.
این عاشق و معشوق‌های امروزی رو باش،
هر دوتاشون رو میندازم هلفدونی.
جناب، یه غلطی کرد، دیگه تکرار نمیشه.
زیاد فک نزن.
استرس داری؟
دارم حال می‌کنم.
اینجا هم نمی‌تونی با سیگار کشیدن استرست رو بپرونی.
سیگار رو بوسیدم گذاشتم کنار.
چی؟
دود سیگارم گلوی یه بنده خدایی رو اذیت می‌کرد.
واسه همین گفتم دیگه نکشم.
یعنی چی؟ کشیدی کنار؟
- کشیدی کنار؟ - آره.
واسه همیشه!
چی شده، چاند؟
اینا همه‌اش واسم تازگی داره.
تا حالا هیچ‌کی به خاطر من از چیزی نگذشته.
اما من فدا شدم.
ننه بابام با هم نمی‌ساختن.
اصلاً چطوری می‌تونستن بسازن؟
بابام با مامانم دست به زن داشت.
منو تو یه اتاق حبس می‌کرد،
و اونو سیاه و کبود می‌کرد.
- بهت که گفتم، ما به درد هم نمی‌خوریم. - تو همیشه واسه هر چیزی آیه یأس می‌خونی.
دردت چیه؟ از هر کوفتی یه داستان درست می‌کنی.
من؟ من دارم داستان درست می‌کنم؟
فقط صداها رو می‌شنیدم.
صدای شکستن وسایل، جیغ و دادای مامانم.
اولش زهره‌ترک شده بودم، ولی بعدش واسم عادی شد.
تا اینکه یه روز بلند شد و رفت که رفت.
می‌دونی آراو،
خودم تنهایی خودمو بزرگ کردم.
نمی‌دونستم خونه اصلاً یعنی چی.
متأسفم که مجبور شدی این‌همه گوهکاری رو تحمل کنی.
تو خونه‌ی ما کسی رو کسی دست بلند نمی‌کرد،
ولی دست همدیگه رو هم هیچ‌وقت نمی‌گرفتن.
اونا با هم می‌مونن،
چون رسمش اینه.
خونواده‌مون از بیرون یه خونواده‌ی ایده‌آل به نظر میاد.
من یه خونه دارم،
اما هیچ‌وقت حس نکردم اونجا واقعاً خونه‌مه.
چطور یاد گرفتی با بقیه انقدر خوب باشی؟
بقیه رو نمی‌دونم،
اما عاشق اینم که با تو خوب باشم.
اگه حتی یه بار ببینمت،
- حس می‌کنم... - دنیا قشنگ‌تر شده.
قصه‌ی ما وردِ زبونِ عالم و آدمه.
آراب، چاندنی امروز نمی‌تونه بیاد سینما.
چاند، چی شده؟
حالت خوبه؟
پریودم عقب افتاده.
جدی؟
ولی چاند، مگه دخترا بعضی وقتا پریودشون عقب نمی‌افته؟
- خب طبیعیه. - چهل روز گذشته.
و تازه الان داری به من میگی؟
ببخشید.
آروم باش، یه بی‌بی‌چک می‌گیرم. چکش می‌کنیم.
آرو...
سقط کردن که مشکل و عوارضِ خاصی نداره، نه؟
نباید داشته باشه. تو اینترنت چک کردم.
اینترنت؟ باز شروع کردی؟
خب، باید از ننه من مشورت بخوام یا ننه تو؟
هیس!
چاند، واسه چی داد و بیداد می‌کنی؟
تو که اون اپلیکیشن کوفتی رو داشتی، می‌تونستی همون‌جا چک کنی.
پس یعنی تقصیر منه؟
کِی گفتم تقصیر توئه؟ منظورم فقط این بود که...
مگه گفتم تو مقصری؟
نمی‌دونم چی باید بگم.
می‌ترسم چاند. دارم از ترس ریدمان می‌کنم.
منم همین‌طور.
تصمیمت رو گرفتی؟
چاندنی،
دو تا قرص بهت می‌دم.
یکیش رو الان بخور، اون یکی رو ۴۸ ساعت دیگه.
قرص اولی حاملگی رو از بین می‌بره.
دومی هم رحم رو تخلیه می‌کنه.
حله؟
ممکنه یه ذره خون‌ریزی داشته باشی،
یا حالت تهوع بگیری و بالا بیاری،
غیرطبیعی نیست، پس نگران نباش.
چاند!
چی شد؟
شرمنده. نمی‌تونم این کار رو بکنم.
چاند، یه جوری حلش می‌کنیم.
نزدیک دانشکده که بیمارستان بود، واسه چی کوبیدی اومدی این همه راه تا اینجا؟
دیوونه شدی؟
ویروس نداره. حامله‌ست.
لازم بود تا اینجا بیاد.
آراو، جوش نزن. جیوتسنا داره باهاش حرف می‌زنه.
زده به سرش؟
آروم باش! چرا از کوره در می‌ری؟
چرا داری این کارو می‌کنی، چاند؟
ما هنوز دانشجوی لیسانسیم.
امتحان جی‌آر‌ئی تو راهه و بعدش هم فوق‌لیسانس.
زندگی‌مون تازه شروع شده، اونوقت تو می‌خوای یه بچه بزرگ کنی؟
بگو آخه چطوری؟
تو راه بیمارستان، واسه سقط کردن مطمئن بودم.
اما وقتی منتظر بودم، یه چیزی حس کردم.
چی داری میگی واسه خودت؟
جدی که نمی‌گی؟
تو آدم تحصیل‌کرده‌ای هستی.
نباید این‌قدر اراجیف بگی.
چاند!
چاندنی، گوش کن چی میگم. صبر کن!
- منظورم این نبود. - عیبی نداره. من احمقم.
ولی تو داری غیرمنطقی رفتار می‌کنی.
- جیوتسنا، سمیر و چینا هم باهام موافقن. - اونا هر چی می‌خوان بگن.
زندگی اونا که نیست. زندگی منه و تصمیمِ خودم.
فقط زندگی تو نیست، زندگی منم هست.
آراو، نمی‌دونم اصلاً ممکنه همچین اتفاقایی بیفته یا نه.
ولی یه چیزی ته دلم حس کردم.
چطوری بگم آخه؟
یه وابستگیِ عمیقی حس کردم.
یه جوری که تا حالا تو عمرم حسش نکرده بودم.
چاند، درست فکراتو بکن. هنوزم دیر نشده. وقت هست.
من این بچه رو نمی‌اندازم،
رو این یکی مطمئنم. لطفاً درکم کن.
چاندنی!
چاندنی.
اشکالی نداره، آراو.
ازت نمی‌خوام مسئولیتش رو قبول کنی.
این تصمیم منه، پس مسئولیتش هم فقط با خودمه.
مامان اولش شاکی می‌شه، ولی بالاخره کنار میاد.
آخه غیر من کسی رو نداره.
مجبورم یه مدتی قیدِ درس رو بزنم، ولی عیبی نداره.
خیلی‌ها مرخصی می‌گیرن.
وقتی بچه بزرگتر شد، می‌تونم دوباره درسم رو شروع کنم.
سفت و سخت کار می‌کنم، یه کارِ درست و حسابی پیدا می‌کنم،
تا بتونم پولِ پرستار رو بدم. همه‌چی ردیف می‌شه. حله!
واقعاً این چیزیه که می‌خوای؟
بچه، مامان، پرستار.
کلِ آینده رو واسه خودت بافتی؟
پس من چی؟
تو این آینده‌ای که واسه خودت ساختی، اصلاً جایی واسه من هست؟
میتونی بدون من سر کنی؟
چون من نمیتونم بدون تو زندگی کنم.
یه آینده‌ی بدون تو؟
اصلاً نمی‌خوامش.
با من ازدواج می‌کنی؟
چاند، عزیز دلم...
چاند، عمر من...
بیا نزدیک‌تر، نزدیک‌تر. خب، حالا چونه‌ت رو بیار پایین، بیار پایین.
آفرین، حالا لبخند بزن!
- آراو؟ - آراو!
عجب غافلگیریِ باحالی!
می‌گفتی یادش رفته زنگ بزنه. دیدی؟ خودش پاشد اومد.
سالگرد ازدواجتون مبارک!
- ممنون! - مرسی که اومدی پسرم.
این خانوم کیه؟
مامان، ایشون چاندنیه، هم‌کلاسیمه. بیا.
سلام چاندنی.
- سلام خاله جان. - سلام عزیزم، سلام.
- سالگردتون مبارک خاله. - ممنون عزیزم.
به منم تبریک بگو! زندگی منم تباه شد رفت!
- سالگردتون مبارک عمو. - سلامت باشی.
- آبجی؟ - چرا جواب زنگام رو نمی‌دادی؟
آنتن داغون بود آبجی، مشکل داشت.
آنتن؟ یا سرت با یکی گرم بود؟
بیا بریم عکس بگیریم. یالا.
بیا نزدیک‌تر، لطفاً.
بیا!
حالا لبخند بزن.
بگو «سیب»!
خودبه‌خودی که حامله نشده.
خیلی هم عالی. حالا برو همین رو برای آقاجونت توضیح بده.
رفت که مهندس بشه، بابا برگشت!
آراو داره بابا میشه و اینم مامانشه!
«رفت که مهندس بشه، بابا برگشت!»
اصلاً فکر نمی‌کردم ننه بابام این‌جوری واکنش نشون بدن.
واقعاً معذرت می‌خوام، چاند.
نمی‌دونم مامان چه واکنشی نشون می‌ده.
ببخشید، مامان.
اشکال نداره عزیزم، طوری نیست.
حداقل انقدر عقلت کشید که بیای پیش خودم.
خطاییه که سر زده.
قرار نیست واسه جبران یه اشتباه، یه اشتباه دیگه بکنیم.
امروز رو استراحت کن، فردا می‌ریم بیمارستان.
با دکتر گوپتا صحبت می‌کنم.
باهاش حرف می‌زنم. همه‌چیو خودم ردیف می‌کنم، نگران نباش.
مامان، تصمیمم رو گرفتم، نمی‌خوام سقطش کنم.
چاندنی، لطفاً منطقی باش.
یه عمر زندگی جلوی روته.
بچه؟ اونم تو این سن و سال؟
مادری کردن که خاله بازی نیست.
یه کارِ تمام‌وقته!
منم هم‌سنِ تو بودم که تو رو به دنیا آوردم،
نذار همون اشتباه تکرار بشه.
می‌دونم.
اگه من به دنیا نیومده بودم، تو الان یه رقصنده‌ی موفق بودی، مگه نه؟
چاندنی، منظورم این نبود.
خب پس منظورت چی بود؟ من هر کاری تونستم برات کردم.
مگه چیزی کم داشتی؟
محبت.
مگه عشقت به من کم نبود؟
من یه والدِ تنهام.
هر چقدر که از دستم برمی‌ومد بهت عشق دادم.
اصلاً فهمیدی که من مجبور بودم فقط با یه نفر سر کنم؟
فقط نصفِ اون محبت بهم رسید. اونم که خیلی کم بود.
مامان، من این بچه رو می‌خوام.
و می‌دونم تمام اون عشقی که خودم هیچ‌وقت نداشتم رو بهش می‌دم.
درک می‌کنم چرا،
چون تنهایی داشتی منو بزرگ می‌کردی.
ولی آراو پیشِ منه.
واقعاً مطمئنی؟
آره.
تو کلِ تاریخِ «های-تک»، همچین چیزی سابقه نداشته.
این مسئله به هیئتِ امنا و اساتیدِ کالج مربوط می‌شه.
قربان، خواهش می‌کنم. آینده‌ی شغلی‌مون در خطره.
نگران نباش.
اعتراض اونا نمی‌تونه بالاتر از قانون اساسی ما باشه.
هر دوتاتون دیگه آدم‌بالغین.
از نظر قانونی شرایط ازدواج رو دارین.
اما،
نمی‌تونین با هم توی خوابگاه بمونین.
ممکنه خانواده‌های بقیه دانشجوها شاکی بشن.
ردیفه قربان. بیرون دانشگاه یه جا پیدا می‌کنیم.
خوبه.
اگه کسی توی دانشگاه براتون شر درست کرد،
بیاین پیش خودم.
ببینین، هر دوتاتون دانشجوهای نخبه‌ای هستین، پس بچسبین به درس و مشقتون.
همه‌چی ردیف می‌شه.
باشه؟
- ممنون قربان. - ممنون.
باید از هم‌کلاسی‌هاتون تشکر کنین.
دفترم رو با گل و کارت تبریک غرق کردن!
حالا برین! رو سفیدم کنین.
- ممنون قربان. - دست شما درد نکنه.
شاید خانواده‌ش هنوز آماده نباشن، ولی بساط عروسی به راهه!
داریم شیر یا خط می‌کنیم ببینیم کی باید مراسم رو راه بندازه.
داداش، از مدیر بپرس خودش میاد جوش بده؟
پسرمون داره دوماد می‌شه. همگی بیاین، جا نمونین!
تو همون ستاره‌ای که شب تاریک رو روشن می‌کنی
ای ماهِ قلب من
تو همون ستاره‌ای که شب تاریک رو روشن می‌کنی
ای ماهِ دلم
این جونی که دارم بهم داده شده
که همه‌شو صرفِ خواستنِ تو کنم
اما یه عمر اصلاً کافی نیست
واسه دوست داشتنت
تو این زندگی بهت قول میدم
که تمومِ عمرهام مالِ تو باشه
ای ماهِ دلم
چطور شدم؟
عینِ اینکه مالِ منی.
اون گوشواره‌ای که گم کردی رو پیدا کردی؟
تو دزدیدیش! بدش من...
چرا باید پسش بدم؟
با این، یکی از گوشات پیشِ منه.
اگه بخوای بپیچونیم،
گوشِتو می‌کِشم!
اینجوری؟
چاند! داری چیکار می‌کنی؟ وسطِ معبدیم،
درست رفتار کن.
عشقی که هیچ‌وقت رنگ نمی‌بازه
عشقیه که می‌تونی امتحانش کنی
ای ماهِ دلم
قربان، به لطفِ آموزش‌های اون بود که قبول شدیم.
خودم تضمینش کرده بودم.
همه دانش‌آموزهای مؤسسه‌ات امتحاناشون رو می‌ترکونن.
قول می‌دم!
چطوری داداش!
چرا تو لکی؟
کاره ردیف شد.
فقط کفافِ قبض‌های ماهانه رو می‌ده. کرایه خونه رو کی می‌خواد بده؟
باید یه کار دیگه پیدا کنم.
داداش، پس کی می‌خوای درس بخونی؟
ببین، عموم یه جا نزدیک دانشگاه داره.
می‌تونی همون‌جا رو اجاره کنی.
غمت نباشه رفیق، «چینا» اینجاست!
خب؟ گرفتی چی شد؟
این عشق بزرگی که بهت دارم رو...
تا حالا کسی به خودش دیده؟
خیلی به ندرت پیش میاد که...
یه همچین عاشقی به دنیا بیاد.
پیش خدا سجده کردم...
که دعا کنم به دستت بیارم.
بذار اون بالایی به این تصمیمم برکت بده،
که تا ابد عاشقت بمونم.
قلبم دیگه تمام و کمال مال توئه.
عشقت مثل نورِ مهتاب می‌مونه.
ای ماهِ قلب من...
عشقی که هیچ‌وقت رنگ نمی‌بازه.
عشقیه که می‌تونی محک بزنیش
ای ماهِ قلبم
تبریک می‌گم چاندنی! استخدام شدی!
ممنونم قربان. ممنونم خانم.
حالا صفحه ۲۳۹ رو باز کنید.
داستان چکش و پر.
از اونجایی که گفته شده Fِ ۱ کمتر از ۸ هست،
۱۰ رو رد می‌کنیم و به این نتیجه می‌رسیم که Fِ ۱ مساوی ۲ هست.
مفهومه؟ کسی سوالی نداره؟
تو رو تو آغوشم دارم
ولی هرچی می‌بینمت سیر نمی‌شم
داداش، چرا جواب ندادی؟
داشتم درس می‌دادم. گوشی رو بی‌صدا بود.
جوتسنا!
چاند!
خیلی معذرت می‌خوام. گوشیم رو سایلنت بود.
یادت نیست ماهِ نهمشه؟ اونوقت گذاشتیش رو سایلنت؟
- خیلی شرمنده‌ام چاند. - آقا، همین‌جا منتظر بمونید.
آروم باش داداش. ردیف می‌شه.
واسه بچه اسم انتخاب کردین؟
چاندنی یه لیست نوشت. ولی هنوز تصمیم نگرفتیم.
پدرِ بچه رو خواستن اون تو.
علائم حیاتی مریض پایداره. دهانه رحم کاملاً باز شده.
باشه.
زور بزن، چاندنی.
خیلی خوبه. زور بزن.
آفرین.
بیشتر زور بزن. محکم‌تر. یه بار دیگه سعی کن.
محکم‌تر زور بزن.
وایسا!
نفس عمیق بکش. چاندنی، یه نفس عمیق بکش.
خیلی خوبه. یه بار دیگه. یک...
آروم باش.
چاندنی!
چاندنی، نباید بخوابی.
چشماتو باز کن. ضربان قلب بچه داره میاد پایین.
خیلی خب. یه بار دیگه امتحان کن. بار آخره، باشه؟
تمومش می‌کنیم. دفعه آخره. یه بار دیگه زور بزن. محکم‌تر!
تموم شد. تموم شد.
کاویا!
نه، نه، نه.
- نترس. - خیلی کوچولوعه.
اگه از این بزرگتر بود، تا حالا دور از جون مرده بودم!
مواظب گردنش باش.
خانم، وقتشه به بچه شیر بدید.
آقا، میشه بیرون منتظر بمونید؟
نه، همین‌جا می‌مونه.
باشه.
خانم، باید بالش رو بیاریم پایین‌تر.
راحت باش.
بینی بچه باید بخوره به نوک سینه‌ت.
آره، خودشه.
تبریک می‌گم! استخدامی.
ممنون خانم. ممنون آقا.
داریم یه واحد جدید توی گورگائون باز می‌کنیم.
واحد کوچیکیه، ولی مسئولیتش خیلی زیاده.
اوه، ممنونم.
اگه یه درصد راه داشته باشه، می‌تونم بپرسم...
که می‌شه بیام تو همین واحد حیدرآباد؟ راه داره؟
برام سخته که دور از اینجا کار کنم.
چرا؟
راستش، خانواده‌ام اینجان.
به پدر و مادرت بگو این یه موقعیت عالیه برات.
بحث آینده‌ته.
پدر و مادرم نه آقا. زن و دخترم.
چی! به این زودی؟
مگه نمی‌دونی کودک‌همسری توی این مملکت جرمه؟
ببین آراو، جای خالی توی کارخونه‌ی گورگائونه.
تصمیم با خودته.
۴ایکس به اضافه‌ی ۴ مساوی با ۱. جواب می‌شه...؟
سلام کاویا.
- چاندنی، خوبی؟ - خوبم.
نمی‌دونم چرا یهو بغضم گرفت، ولی خوبم.
کاویا!
بدیهیه که معکوسِ A می‌شه...
بعید می‌دونم دیشب پلک رو هم گذاشته باشه.
بله آقا، لطفاً یه حرکتی بزنید... یه سری طلبِ اضافه‌کاری دارم که مونده.
باشه آقا.
- چی شده؟ - هیچی.
بگو آرو.
حقوقِ آموزشگاه قراره دیر پرداخت بشه.
اجاره‌خونه هم که وقتش رسیده.
می‌خوای چندتا شاگرد خصوصی بگیرم؟
نگران اونش نباش،
فقط حواست به خودت و کاویا باشه.
بقیه‌اش رو ردیف می‌کنم. باشه؟
برو دیگه. کلاست دیر می‌شه.
خدافظ.
چاندنی، دو ماه دیگه واسه واکسنِ کاویا برگرد.
روبه‌راهی؟
این خیلی بهت می‌آد.
می‌دونی که، عاشقشم.
- یه کلمه‌اش هم نمی‌فهمم. - خودم برات می‌گم.
مگه آقا هفته پیش اینو نگفت؟
حتی منم دوزاریم افتاد.
آرو، می‌شه بی زحمت یه هوایِ کاویا رو داشته باشی؟
دارم درس می‌خونم! منم امتحان دارم. خودت برو پیشش.
چهار نوع نیرو وجود داره.
وایسا عزیزم.
چی شده مگه واسه کاویا؟
چی شده؟
- راستشو بخوای، اونجوری که حرف می‌زد... - پیش میاد دیگه.
واقعاً براش مهمه.
اجاره‌خونه، خرج و مخارج کاویا، همه رو خودش داره هندل می‌کنه.
استرس داره، هنوز یه کارِ درست‌وحسابی‌ام پیدا نکرده.
همینم باعث شده همه‌ش تو اضطراب و استرس باشه.
نه، اصلاً و ابداً.
پایِ آینده‌ت در میونه.
منم با حرفش موافقم.
یه لحظه... یه... لحظه...
...که یه جامعه‌ی پر از اضطراب و استرس درست می‌کنه.
آره، ولی با این چیزا کسی مسئولیت‌پذیر نمی‌شه.
فقط این نیست که...
حس می‌کنم زن‌های اینجا باهام هم‌عقیده‌ان.
چینا.
خدا رو شکر!
همه‌تونو دعوت می‌کنم.
چینا، ما فقط با بریانی راضی نمی‌شیما!
بچه‌ها یه ثانیه، ببخشید، ببخشید، فقط یه لحظه.
زود باشین! لیست استخدامی‌ها رو زدن!
این آخرین شرکتِ درست‌وحسابی بود.
اون آخرین شرکتِ حسابی بود. دیگه از دستمون پرید.
فردا یه استارتاپ آی‌تیِ جدید میاد. بریم واسه تست؟
فقط یه آدم اسکل واسه اون شرکت رزومه می‌فرسته.
تبریک می‌گم آروا! استخدامی!
ممنونم، قربان.
تبریک می‌گم!
تبریک، آرو.
بریونی‌اش چطوره؟
سمیر، بیخیال. اون بشقاب رو بذار زمین.
آفتاب داره غروب می‌کنه.
آدمت دیگه ردیفه.
تیپش خفنه و انرژی‌اش هم داره می‌زنه بالا.
فقط این خوشگله رو نگاه کن.
اینم که مثلاً می‌خواد ادای کارینا رو دربیاره.
رقصیدنش همه رو به آتیش می‌کشه.
یه کم سفت.
یه کم ملایم.
یه کم احساسی.
یه کم روانی.
همگی، همگی...
حالت خوبه آرو؟
آرو؟ رو به راهی؟
می‌دونم از کارت دلِ خوشی نداری.
پس واسه چی اون مهمونی رو راه انداختی؟
آرو، این اولین کارته.
قرار نیست این شغل کلِ آینده‌ات رو تعیین کنه.
همه‌اش حرف مفته.
واسه تو حرف زدن راحته چون یه شغل نون‌واب‌دار داری.
با کلی حقوق و مزایا.
پس قضیه سرِ اینه؟
مگه دروغ می‌گم؟ اصلاً می‌دونی حقوق من چقدره؟
چه فرقی می‌کنه؟ یه جوری با هم سر می‌کنیم.
واسه من فرق می‌کنه.
من به سمیر و چینا درس می‌دادم، حالا اونا واسه خودشون کاره‌ای شدن.
نمره‌هاشون که افتضاح بود.
من مهندسی مکانیک خوندم، اونوقت دارم تو یه استارتاپ آی‌تی سگ‌دو می‌زنم.
حالا می‌خوای واسه این جشن بگیری؟
فقط فکر کردم نگرانی.
- واقعاً ازت ممنونم! دستت درد نکنه. - آرآو، خواهش می‌کنم بس کن.
کاویا خوابیده.
بذار فردا حرف بزنیم، تو خسته‌ای.
آره، خسته‌ام.
خسته از اینکه همه‌ش باید طبق خواسته تو رفتار کنم.
طبق خواسته من؟
منظورت چیه؟
منظورم اینه که...
دارم خفه می‌شم، چاندنی.
من همه‌چیزم رو فدای این رابطه کردم.
نمره‌هام رو داغون کردم، موقعیت‌های شغلی‌م رو به باد دادم،
گند زدم به همه‌چیز.
هیچ‌وقت از خودتون پرسیدید، وقتی همه‌تون داشتید آماده می‌شدید
واسه امتحان‌ها یا مصاحبه‌های کاری‌تون،
اون موقع داشتم چیکار می‌کردم؟
داشتم تو اون آموزشگاه درس می‌دادم.
واسه چی؟
واسه اینکه بتونم از کاویا مراقبت کنم.
اجاره رو بدم.
اصلاً می‌فهمی من چی کشیدم؟
از لحاظ جسمی، روحی، عاطفی؟
ولی من برخلاف تو، اهل لاف زدن نیستم.
- گفتم خودم همه‌چی رو ردیف می‌کنم، مگه نه؟ - آره، ارواحِ عمّت!
نمی‌فهمیدم که این تصمیمت گند می‌زنه به کار و زندگیم.
تنها چیزی که می‌خواستم این بود که با تو باشم، چون عاشقت بودم.
نمی‌خواستم تو تله‌ی بچه‌ بزرگ کردن گیر بیفتم.
تو هم دقیقا لنگه ننت هستی.
مگه اون چی می‌گفت؟
«این دختره واسه پسرمون تله گذاشته.» مگه نه؟
پای خانواده‌ی منو وسط نکش.
خب که چی؟ اگه اینا رو نمی‌خواستی، پس واسه چی این غلطو کردی؟
چون من آدمِ مسئولیت‌پذیری‌ام. می‌فهمم مسئولیت یعنی چی.
پس می‌خواستی مسئولیت‌پذیر باشی؟ می‌خواستی مردونگی‌تو ثابت کنی!
پس چی شد؟ این همه مسئولیت لرزه به تنت انداخت؟
- تو هنوز بچه‌ای آراو، این چیزا تو کَتِت نمی‌ره. - فقط خفه شو!
معذرت می‌خوام.
ببخشید، ببخشید، ببخشید. منو ببخش چاندنی.
به حرفم گوش کن.
چاند، به حرفم گوش کن. چاند.
یه غلطی کردم. حرفمو پس می‌گیرم. ببخشید، معذرت می‌خوام.
چاندنی، خواهش می‌کنم...
درو وا کن. اشتباه کردم. ببخشید!
چاندنی، ببخشید. غلط کردم.
درو وا کن.
چاندنی، تو رو خدا درو باز کن.
درو وا کن.
چاندنی، خواهش می‌کنم درو باز کن.
دیگه هیچ‌وقت تکرار نمی‌شه. التماست می‌کنم!
چاندنی، فقط به حرفم گوش کن.
نکن!
تو همون ستاره‌ای هستی که شب‌های تاریکمو روشن می‌کنی
ای ماهِ قلبِ من
عشقی که هیچ‌وقت کمرنگ نمی‌شه
عشقی که می‌تونی امتحانش کنی
آراو، تقصیرِ خودت بود.
اگه برادرم نبودی، شاید هیچ‌وقت نمی‌تونستم ببخشمت.
اشتباه کردم، آبجی.
می‌دونم.
حق داره تنبیهم کنه. منم پایِ لرزش می‌شینم.
سعی کن اینو به خودش حالی کنی.
خیلی تلاش کردم،
ولی از همه‌جا بلاکم کرده.
نمی‌خوام کاویا و چاندنی رو از دست بدم...
قانعش کن که اشتباه کردی، ولی آدمِ بدی نیستی.
ممنون که اومدی، چاند.
می‌تونم دو دقیقه باهات حرف بزنم؟
کاویا چطوره؟
خوبه. مهدکودکه.
خودت چی؟
آراو، نیم ساعت دیگه یه جلسه مهم دارم.
باید به کاویا غذا بدم.
از رفتاری که داشتم خیلی شرمنده‌ام.
غرورم کلاً له شده.
اشتباه وحشتناکی کردم
و واقعاً از صمیم قلب معذرت می‌خوام.
بهم یه فرصت بده، جبران می‌کنم.
می‌دونم، آراو.
در مورد اون شب خیلی فکر کردم
و فهمیدم که اشتباه از من بود.
اصلاً نباید قبول می‌کردم که باهات ازدواج کنم.
تو آمادگی پذیرش هیچ مسئولیتی رو نداری.
این‌طور نیست. من آماده‌ام که مسئولیت قبول کنم.
یه لحظه از کوره در رفتم. به خاطر شغلم اعصابم خورد بود.
- فقط یه فرصت دیگه... - لطفاً جلوی بقیه منو ضایع نکن.
همکارام دارن نگامون می‌کنن.
چاندنی، می‌دونم بدجور گند زدم،
ولی منو از خودت و کاویا دور نکن.
بدون شما دوتا خیلی احساس تنهایی می‌کنم. خواهش می‌کنم.
آدرسمو برات اس‌ام‌اس می‌کنم.
آخر هفته‌ها می‌تونی کاویا رو ببینی.
ولی من درخواست طلاقم رو پس نمی‌گیرم.
چاندنی، مگه آراو همین الان نیومد دیدنت؟
بهم پیام داد.
چاندنی، درست فکراتو بکن. تو هم دوسش داری.
ولی غرورم از عشق برام مهم‌تره.
چی شده؟ مگه جلسه شروع نشده؟
کنسل شد.
چرا؟
خودت که تیم آمریکا رو می‌شناسی، چاندنی.
یه ایمیل زدن به منابع انسانی.
نوشته: «چاندنی عزیز، یه نگاه به قیافه‌ت بنداز».
کوین، من فقط وحشت‌زده بودم.
کنسل نشد، خودم جلسه رو نیم ساعت انداختم عقب.
ممنونم.
می‌دونستم وقت لازم داری.
مشتق بگیر و دو تا مقدار X رو بهم نشون بده.
- به عبارت دیگه... - همین حرفا کافیه، قربان!
خب، کی می‌تونه مقدار X رو بهم بگه؟
یالله بچه‌ها، مقدار X رو پیدا کنید.
«اکس» من (عشق سابقم) کل زندگیم بود!
اسمت چیه؟
بهتون صدمه زدم، قربان؟
دارید شکایت می‌کنید؟
چند ماهه که درگیر یه جداییِ کثیف و مزخرفم.
ما به زودی داریم طلاق می‌گیریم.
دیگه هیچ حسی ندارم، واسه همین حسی برام نمونده که بخوای جریحه‌دارش کنی.
اگه می‌خوای چیزی یاد بگیری، بگو مقدار X چنده،
اگه نمی‌خوای یاد بگیری، پس گمشو از کلاسم بیرون!
چاندنی؟
ببخشید، فکر کنم آدرس رو اشتباه اومدم.
نه اصلاً. اینجا خونه چاندنیه. بفرما تو.
بیا، بیا تو.
چاندنی!
پیدا کردن خونه که سخت نبود؟
بفرما.
چیزی می‌خوری برات بیارم؟
نه، ممنون.
سلام!
آراو، این کوینه.
همکارمه. خونه‌ش بغل دستمونه.
لطف کرده و اینجا رو به ما اجاره داده.
من هم آشپزم هم صاحب‌خونه!
هم شوهر چاندنی هستم،
هم بابای کاویا.
می‌دونم!
میرم کاویا رو بیارم.
- ببین کاویا رو. - چطوری وروجک!
- پاپو اینجاست! - سلام، آره.
هی، کاویا!
- کاویا! - کاویا، ببین.
چی شده کاویا؟ اسباب‌بازی موردعلاقه‌ش.
می‌برم بخوابونمش.
چیزی نیست... غریبه که می‌بینه کلافه می‌شه.
آخه زیاد نمی‌بینتت.
خوب می‌شه. چرا نمی‌شینی؟ یه چیزی میارم بخوری.
ببخشید.
می‌تونی فردا بیای؟
خیلی وقته ندیدتت، واسه همین...
واسه همین یه خورده بهونه‌گیر شده.
فردا می‌بینمت.
ببین، کاویا.
بابایی اینو فقط واسه تو ساخته.
بیا، کاویا...
یکی دیگه، لطفا.
ببین.
تموم شد.
ممنون.
ایول!
عزیز دلم.
بزن بریم.
بابا و کاویا دارن دوتایی می‌زنن به جاده!
آره.
حدس بزن کجا؟
پیش به سوی دانشکده مامان و بابا!
آراو، لطفاً یادت نره داروهای کاویا رو بهش بدی.
ممنون.
عزیز دلم، بیا!
چی شده؟ چرا داره گریه می‌کنه؟ داروهاشو یادت بود؟
کیف داروها رو اتفاقی تو قطار جا گذاشتم.
یعنی داروهاشو نخورده؟
چرا بهم زنگ نزدی آراو؟
- دنبال قطار دویدم... - تبش تازه دو روز پیش قطع شده بود.
دکتر گفت اصلاً نباید نوبت آنتی‌بیوتیک‌هاش عقب بیفته.
میرم دارو رو می‌خرم.
لازم نکرده! خودم می‌خرم. ولی دفعه بعد، لطفاً دیگه نیا.
نیام؟
یعنی چی؟
چی؟ «دیگه نیا»؟
یعنی نمی‌خوام دیگه کاویا رو ببینی.
نمی‌خوای... یعنی چی؟
نه، نمی‌فهمم چی میگی.
کاویا دختر منه. چرا نباید بتونم ببینمش؟
چاندنی، وایسا!
قبول دارم اشتباه کردم. ولی این معنیش این نیست که...
آراو، مگه قراره چند بار دیگه اشتباه کنی؟
بابت اشتباهم معذرت‌خواهی کردم.
معذرت خواستم، بازم معذرت می‌خوام.
اونوقت تو چیکار کردی؟ واسم احضاریه طلاق فرستادی.
این‌همه مجازات سنگین واسه یه اشتباه؟
بحثِ یه اشتباه نیست.
اون روز فهمیدم که کاویا و ازدواجمون...
اونم اشتباهت بود. نه انتخابت.
فهمیدم عشق و خانواده و مسئولیت،
همش فیلم بود. هیچی واقعی نبود.
هیچی واقعی نبود؟
یعنی با کوین همه‌چی واقعیه؟
بهم بگو، چاندنی!
- با کوین همه‌چی به نظرت واقعیه؟ - حالمو به هم می‌زنی، آروا.
- بهم بگو... - فقط برو، آروا!
آروا، متاسفم...
آروا، ببخشید.
یه لحظه کنترلمو از دست دادم.
داروها تو خونه بود.
می‌تونی کاویا رو ببری بیرون. ولی فقط یکم بیشتر حواستو جمع کن.
خیلی ممنون، چاندنی.
مرسی.
بذار از امتحان عشق سربلند بیام بیرون
بذار تو آغوشم بگیرمت
بذار از امتحان عشق سربلند بیام بیرون
همیشه تشنه‌ی تو بودم
فردا واسه کاویا یه مراسم دعا هست.
بذار عشقت رو جشن بگیرم
عشقت رو جشن بگیر
بذار تو امتحان عشق سربلند بشم
جونم مال توئه
من مال توأم
تو مال منی
جونم مال توئه
من مال توأم
تو مال منی
خیلی خوشحالم. در واقع، خیالم راحت شد.
کاویا الان دیگه با آرآو خیلی جوره.
و خودت چی؟
- منظورت چیه؟ - خودت خوب می‌دونی چی می‌گم.
من هنوز به آرآو حس دارم.
ولی ما هیچ‌وقت نمی‌تونیم با هم باشیم.
و ما چی؟
ما می‌تونیم با هم باشیم؟
کوین، تو تو سخت‌ترین لحظاتم پشتم ایستادی،
و واقعاً بابت این برات احترام قائلم.
می‌دونم.
آخه... واسه من هنوز خیلی زوده.
خب، فقط می‌خواستم حسم رو به زبون بیارم.
می‌خوام بدونی که واقعاً ازت خوشم میاد.
تا اونجایی که به عشق مربوط می‌شه،
اگه بهم احترام بذاری، من به اندازه هردومون عشق دارم.
اما هیچ اجباری در کار نیست.
هر تصمیمی بگیری، بهش احترام می‌ذارم.
تو بیشتر از اونی که فکرش رو بکنی بهم عشق دادی،
بیشتر از لیاقتم...
حتماً کلی کار درست و حسابی انجام دادم
که تونستم عشقت رو به دست بیارم.
من بهت مدیونم،
بدهی‌ای که باید صافش کنم.
بذار عشقت رو جشن بگیرم،
عشقت رو جشن بگیرم.
بذار از امتحان عشق سربلند بیرون بیام،
بذار از این امتحان عشق رد بشم.
بذار تو آغوشم بگیرمت.
بذار از امتحان عشق سربلند بیرون بیام.
"آبجی داره زنگ می‌زنه"
الو.
آراو، لوکیشن رو برات فرستادم. زود بیا.
کجا؟
آبجی، واسه چی منو کشوندی اینجا؟
چرا بهم نگفتی؟
فقط به حرفاشون گوش کن.
به خاطر من.
آروم باش.
آراو!
- سلام! - آراو!
سلام!
چطوری؟
سلام خاله، من خوبم. شما چطورین؟
رنگ و روت پریده.
با ما بیا «اودای‌پور». باشه؟
چاندنی، تو هم بیا.
یه حال و هوایی عوض می‌کنی.
می‌تونیم با هم وقت بگذرونیم،
اینطوری فرصت می‌شه یه مدتی هم پیش «کاویا» باشیم.
مامان، چه خبره؟
چه خبره اینجا؟
پسرم، ما موقع عروسیتون نبودیم.
پس بیاین اولین سالگرد ازدواجتون رو با هم جشن بگیریم.
خانم‌ها و آقایان،
لطفاً یه دست مرتب بزنین به افتخار یه زوج خیلی خاص
که دارن اولین سالگرد ازدواجشون رو جشن می‌گیرن.
آراو و چاندنی!
اینم به افتخار شما!
به سلامتی عشق، خنده و سالگردهایی که تو راهه!
مبارک باشه!
آراو، چاندنی، یالا دیگه!
بلند شین! ضدحال نزنین.
بدو دیگه.
یه جوری رفتار می‌کنی انگار اصلاً خبر نداشتی.
کیک رو ببرین.
آراو!
خوبم می‌دونیم!
واسه همینم اینجاییم.
اومدید اینجا که ثابت کنید
ازدواج ما یه اشتباهِ محض بوده.
اومدید ما رو مضحکه کنید.
شماها خودتون ریدید به هیکلِ ازدواج.
یه لامپ ال‌ئی‌دی هم یه سال گارانتی داره.
اون‌وقت شما حتی اون‌قدرم دووم نیاوردید؟
بچه‌های امروزی یه ارزن صبر و تحمل ندارن.
پای هیچی نمی‌مونن، زود وا می‌دن.
توضیح دادنش فایده نداره، بابا.
تو هیچ‌وقت منو درک نکردی.
باید بدونم تو اون زندگیِ کوفتیت چه خبره تا درکت کنم.
اصلاً با ما حرف می‌زنی؟
وقتی هیچ‌وقت گوش نمی‌دی، واسه چی فک بزنم؟
تو فقط نگرانِ حرفِ مردمی.
این مسخره‌بازی، این کیک، این مطرب‌ها،
همه‌ش واسه پُزِ خودته، نه واسه من.
آراو، مراقبِ حرف زدنت باش، لطفاً.
خیله‌خب. دارم گوش می‌دم.
بگو.
تو یه سال چه گهی خوردید که حالا طلاق می‌خواید؟
چاندنی عزیزم. تو بگو. چی شده؟
- مامان، چرا داری این بساط رو راه می‌ندازی؟ - تو هنوز خیلی بچه‌ای.
حالی‌ت نیست که این تصمیمِ یه عمر زندگیه.
موقعی که داشتیم ازدواج می‌کردیم، خودت هشدار دادی که واسمون زوده.
حالا که داریم جدا می‌شیم، باز داری از همون منطق استفاده می‌کنی!
عزیزم، اگه از دست «آراو» شاکی هستی، به من بگو.
خودم آدمش می‌کنم.
اگه غلطی کرده، من از طرف اون ازت معذرت می‌خوام.
مامان، داری چیکار می‌کنی؟
چاندنی، آخه دردتون چیه؟ می‌دونی که می‌تونیم کمک کنیم.
نمی‌تونید کاری کنید. ما با هم تفاهم نداریم.
واسه اینکه یه رابطه دووم بیاوره، تفاهم و گذشت لازمه.
حداقل یه تلاشی بکن.
غیرممکنه خاله. شرمنده.
این راهش نیست.
پشت کلمات قلنبه‌سلنبه‌ای مثل «تفاهم» قایم شدی!
آراو، کجا داری می‌ری؟
بیا بریم پایین حرف بزنیم،
اگه نمی‌خوای جلوی بقیه دهن باز کنی.
باید قضیه رو حل کنیم. وگرنه اصلاً واسه چی اینجاییم؟
مامان، بس کن! ولش کن.
بگو دردتون چیه. چاندنی، تو باید به ما بگی.
- هیچ‌کدومتون که حرف نمی‌زنید. - مامان، همش تقصیر منه.
من رو چاندنی دست بلند کردم.
آراو!
چی؟
چاندنی؟
چطور جرئت کردی دست روی دختر من بلند کنی؟
خاله، بشین لطفا.
اون معذرت‌خواهی کرد و اعتراف کرد که اشتباه کرده.
انگار داره چه منتی سرمون می‌ذاره؟
و تو اینو از من قایم کردی؟ از من؟
آرآو، این راسته؟
آرآو، چی شده؟
راسته. اعتراف کرده که روش دست بلند کرده.
بفرمایید بشینید.
بذارید بفهمیم جریان چی بوده.
واندانا جی، چطور جرات کرد دست روش بلند کنه؟
شاید این چیزا تو خانواده شما عادی باشه، ولی تو خانواده ما نه.
تا حالا همچین چیزی تو خانواده ما سابقه نداشته.
و تو خانواده شما چی؟ از مسئولیت شونه خالی می‌کنید و جیم می‌زنید.
تا یه تقی به توقی می‌خوره، کاغذای طلاق رد و بدل می‌شه. کی اینو بهش یاد داده؟
مامان، آروم باش.
- دارید چی می‌گید، واندانا جی؟ - عین حقیقته.
مامان، اوضاع رو خیط‌تر نکن.
داری چی می‌گی؟ پسرت داره چی می‌گه؟
بذار حرفش رو بزنه. آرآو، بنال ببینم!
ما نیومدیم اینجا کل‌کل کنیم.
آرآو، اگه گند زدی، اعتراف کن.
مامان، خواهش می‌کنم!
پای یکی دیگه در میونه.
چی!
ما با هم خیلی جدی هستیم. قراره ازدواج کنیم.
اون کیه؟
همکارمه.
کوین.
این عشقی که بهت دارم...
تا حالا کسی این‌طوری عاشق شده؟
خیلی نایابه،
که همچین عاشقی به دنیا بیاد.
جلوی خدا زانو زدم،
تا عشقت رو نصیبم کنه.
سالگردمون مبارک، چاندنی!
تبریک می‌گم!
بذار اون بالایی الان تصمیمم رو تبرک کنه،
که تا ابد عاشقت می‌مونم.
حالا دیگه قلبم همه‌ش مال توئه.
عشقت مثل نور مهتابه،
ماه قلب من،
عشقی که هیچ‌وقت کمرنگ نمی‌شه،
عشقی که می‌تونی امتحانش کنی.
ماه قلب من،
سلام!
بیا.
ببخشید آراو. راهش نبود این‌طوری بهت بگم.
می‌دونستم وقتی ترکم کنی دنیام به آخر می‌رسه،
اما اینکه توقع داشته باشم به زندگی‌ت ادامه ندی...
خودخواهیه.
درک می‌کنم چرا می‌خوای راهت رو جدا کنی و بری.
ولی آخه چه غلطی می‌تونم بکنم؟
خیلی عذابه.
می‌دونستم قراره اینجوری شه،
ولی نه تا این حد.
واقعاً عین ماهی.
یه نورِ الهی،
مغرور
و دست‌نیافتنی.
جونم مالِ توئه.
من مالِ توام.
تو مالِ منی.
زندگیم واسه توئه.
من در بست واسه توام.
تو مالِ خودمی.
اَه لعنتی! حتماً سیگارای زاپاست رو له و لورده کردم.
همیشه چی می‌گفتی؟
«اگه استرس بگیرم، سه تا سیگار رو پشت‌سرهم دود می‌کنم.»
«استرس دود می‌شه می‌ره هوا.»
«آرامش!»
به همین زودی همه‌شون رو دود کردی؟
خودت چی فکر می‌کنی؟
نمی‌دونم.
سیگار رو گذاشتم کنار که بهت کادو بدم، چاندنی.
هیچ‌وقت حرفم رو پس نمی‌گیرم.
سالگردمون مبارک.
سالگردمون مبارک، آراو.
این آخرین سالگردمونه.
می‌خوای جشن بگیریم؟
سالگردمون مبارک، چاند.
سالگردمون مبارک، آرو.
کاویا؟
خوابیده. ساعت‌ها منتظرت موند.
واسه من هیچ‌کس به خوشگلی تو نیست.
ما مثل همون عشاق افسانه‌ای قدیمی هستیم.
واسه من هیچ‌کس به خوشگلی تو نیست.
ما مثل همون عشاق افسانه‌ای قدیمی هستیم.
حتی با چشمای بسته هم می‌تونم ببینمت.
حالا دیگه چشمام نیازی به رویا دیدن ندارن.
خودشه! واقعاً همینه!
جادوی وجود تو.
خودشه! واقعاً همینه!
جادوی وجود تو.
سلام کوین. آره، الان خونه نیستم.
به‌زودی می‌بینمت.
فعلاً.
اون عشقی که فکر می‌کردم خیلی عمیق و پرمعناست...
قلبم رو تیکه‌پاره کرده.
امروز دیگه حتی خودِ کلمه‌ی عشق هم...
تبدیل شده به ویرونی
آرآو، کیفمو جا گذاشتم.
فعلاً.
این‌جوری نیست که
دیگه دوستت نداشته باشم
این‌جوری نیست که
دیگه دوستت نداشته باشم
چیکار می‌تونم بکنم؟
اگه دیگه نتونم به عشق اعتماد کنم
چیکار می‌تونم بکنم؟
اگه دیگه نتونم به عشق اعتماد کنم
این اولین بار نیست
که دلم می‌شکنه
این اولین بار نیست
که دلم می‌شکنه
چیکار می‌تونم بکنم؟ اگه دیگه نتونم به عشق اعتماد کنم
عشقی که فکر می‌کردم خیلی پرمعناست
قلبمو تیکه‌تیکه کرده
امروز دیگه اسم عشق
شده خودِ ویرونی
عشقی که فکر می‌کردم خیلی پرمعناست
قلبمو تیکه‌تیکه کرده
امروز دیگه اسم عشق
شده خودِ ویرونی
مورد شماره ۱۴.
پرونده شماره ۲۳۶ سال ۲۰۲۱، آراو راوات علیه چاندنی پراساد.
حق با من بود.
تو هم همین‌طور.
پس چرا تهِ قصه ما کج رفت؟
عشق واسه‌مون تصمیم گرفت.
اون موقع که بچه بودیم، هیچ حقی نداشت برامون ببره و بدوزه.
گله و شکایت زیاد بود،
اما هیچ‌کس مقصر نیست.
چیکار می‌تونم بکنم؟
اگه دیگه نتونم به عشق اعتماد کنم...
چیکار می‌تونم بکنم؟
اگه دیگه نتونم به عشق اعتماد کنم...
اون عشقی که فکر می‌کردم خیلی معنا داره،
قلبمو تیکه پاره کرد.
امروز دیگه حتی خودِ اسم عشق هم،
بوی نابودی می‌ده.
دیگه به عشق اعتباری ندارم.
مامان، زردچوبه رو بده من.
- تَه بامیه‌ها رو زدی؟ - آره.
امیدوارم زیاد نشده باشه.
مامان، من با کوین خوشحالم.
کنارش احساس امنیت می‌کنم.
چاندنی، تو هنوز داری تراماهای دوران بچگی‌تو با خودت یدک می‌کشی.
تو از عشق فرار نمی‌کنی، داری از اون ترس در می‌ری.
مامان، نمی‌خوام کاویا هم یه بچگی مثل مال من داشته باشه.
دلم می‌خواد یه خانواده‌ی کامل داشته باشه.
که هم پدر داشته باشه هم مادر.
و کنار کوین احساس امنیت می‌کنم.
دیگه نمی‌خوام راجع به این موضوع حرف بزنم.
کنار کوین خیالم راحته.
خیالم راحته...
کی می‌تونه اینو حل کنه؟
آنو، بیا. اینو برامون حل کن. یالا دیگه.
بیا دیگه، آنو.
یالا آنو! می‌دونم از پسش برمیای.
کدوم کار، جناب؟
دفعه‌ی قبل بهت هشدار نداده بودم؟
چی شده جناب؟ تو فکرید. بالاخره طلاق گرفتید؟
داداش، این چه جاده‌ایه؟
میان‌بره، قربان.
قربان، دو دقیقه بهم وقت بدید.
سلام جناب! کجا با این عجله؟
گمشو بیرون!
پیدا کن...
مقدار ایکس رو.
بسه دیگه!
آراو.
می‌دونم از یه سری حرفایی که زدیم خوشت نیومد.
ما هم از یه سری حرفای تو خوشمون نیومد.
هردومون فکر می‌کردیم حق با ماست.
پسرم، شاید نتونستیم منظورمون رو درست بهت حالی کنیم.
ولی قصدمون بد نبود.
هر کاری دلت می‌خواد بکن.
ولی هوای خودت رو داشته باش.
تنت سلامت باشه، زنده باشی.
مادرت حداقل این یه توقع رو می‌تونه ازت داشته باشه.
می‌خواستم باهات حرف بزنم، چاندنی.
همین بیرونم.
سرت چی شده؟
عقلم اومد سر جاش!
حق با تو بود، چاندنی.
تو همیشه از من عاقل‌تر بودی.
تو و کاویا رو مقصر می‌دونستم،
اونم واسه شکست‌های خودم.
اشتباه می‌کردم.
فقط نمی‌تونستم باهاش کنار بیام.
واسه همین همه‌ی دق‌ودلی‌هام رو سر تو خالی کردم.
مادرت رو پایین دیدم.
اون یادم انداخت...
که وقتی از خونه زدی بیرون چقدر بهم اعتماد داشتی.
شرمنده که ناامیدت کردم.
دوست‌پسری بودم که می‌شد باهاش ساخت،
ولی شوهر گندی بودم.
راستش، هیچ‌وقت توقع زیادی از خودم نداشتم.
ولی دلم می‌خواد کاویا به پدرش افتخار کنه.
می‌خوام تلاشمو بکنم.
واسه فوق‌لیسانس دارم میرم آمریکا.
واسه دو سال.
شش ماه اول رو بابا خرجمو میده،
بعدش یه فکری به حال خودم می‌کنم.
این... این خبر فوق‌العاده‌ست آراو!
تبریک می‌گم!
ممنون.
خب دیگه...
چند سال قراره نباشی؟
کی راه می‌افتی؟
واسه آمریکا؟
تقریباً یه هفته دیگه.
می‌تونم یه خواهش کوچیک ازت بکنم؟
می‌دونم
منصفانه نیست ازت بخوام باهام در تماس باشی،
اما اگه کلاً رابطه‌تو باهام قطع کنی،
اون‌وقت کاویا هم مثل خودت منو پاک از یاد می‌بره.
خواهش می‌کنم،
بیا با هم غریبه نشیم.
کاویا فراموشت نمی‌کنه.
نمی‌ذارم این اتفاق بیفته، آراو.
واقعاً ممنونم.
سعی کردم مثل یه غریبه بهت نگاه کنم،
اما همین باعث شد دوباره بدجوری عاشقت بشم.
همین الان بغل‌ات کردم.
منم بغل‌ات کردم.
پیشونی‌تو بوسیدم.
بیا...
بیا دوباره با هم غریبه بشیم.
انگار که...
اصلاً همدیگه رو ندیده بودیم.
بیا دوباره غریبه بشیم.
بیا یه بار دیگه مثل دو تا غریبه با هم روبرو بشیم.
و گذشته رو دوباره زندگی کنیم.
این بار بذار قلب‌هامون...
از همون مسیرها رد بشه.
سلام پاپو! چطوری؟ دلم برات تنگ شده.
درسا چطوره؟
منم دلم برات تنگ شده عزیزم.
درسا خوبه. تو چطوری؟ مامان خوبه؟
وقت کلاسه. زود بازم با هم حرف می‌زنیم. فعلاً!
بیا این قول رو به خودمون بدیم،
قول‌هایی که بتونیم سرشون بمونیم.
شاید از هم گله داشته باشیم،
ولی بذار عشقمون بزرگتر از این حرفا باشه.
دل شکسته‌م بهم می‌گه...
بیا دوباره با هم غریبه بشیم.
بیا بشیم.
بذار به حال خودمون باشیم
بیا دوباره با هم غریبه بشیم
روی این صحنه، قراره یه شاگرد قدیمی که هیچ‌وقت فراموش نمی‌شه بهمون ملحق بشه.
فارغ‌التحصیلِ خودمون، چاندنی پراساد!
لطفاً با یه اجرای ویژه ازش استقبال کنید.
عالی بود، چاندنی!
چاندنی! چاندنی!
ایول، چاندنی!
صحنه رو به آتیش کشیدی!
آراو می‌گفت نمی‌آی.
اگه بهت می‌گفتم که دیگه سورپرایز نمی‌شد.
مامان، کارت حرف نداشت!
ممنون، عزیزم.
انگار داشتم تکرارِ دورانِ دانشگاه رو می‌دیدم.
چاندنی.
کوین زنگ زد. یه جلسه فوری براش پیش اومده بود، واسه همین نتونست بیاد.
آراو کجاست؟
گیج شدم، قربان.
ام‌اس بخونم یا ام‌بی‌اِی؟ پدر و مادرم اصرار دارن ام‌بی‌اِی بخونم.
هر کاری که خودت دوست داری رو انجام بده، وگرنه بعداً پشیمون می‌شی.
خانم چاندنی!
خانم، بفرمایید تو.
همه چی چقدر عوض شده.
ولی نقاشیِ ما هنوز اینجاست.
خانم، واسه همینه که اکثر دانشجوها واسه داشتنِ این اتاق سر و دست می‌شکونن.
ایول! چقدر ست شدین با هم!
داستان عشقمون دیگه افسانه‌ای شده.
البته.
داستان‌های عشقیِ افسانه‌ای همیشه آخرشون تلخ تموم میشه.
ولی من... واقعاً برات خوشحالم.
همون کاری رو کردی که واقعاً دلت می‌خواست.
حالا برنامه‌ت چیه؟
همین‌جا می‌مونم.
پیشِ کاویا.
دو سال گذشت.
نمی‌خوام دیگه بیشتر از این دوران بچگی‌شو از دست بدم.
آراو،
اون شب...
وقتی دعوامون شد،
داغون شدم.
انگار تمومِ انگیزه‌م رو از دست دادم و خالی شدم.
و دیگه هیچی برام نمونده بود.
چاندنی، هنوز به اون شب فکر می‌کنم،
و واقعاً شرمنده‌م.
واقعاً خیلی...
صد بار گفتی ببخشید، حالا به حرفم گوش کن.
باشه.
حالم خیلی بد بود. اصلاً نمی‌خواستم دوباره ریختت رو ببینم.
از روی عصبانیت برگه طلاق رو امضا کردم.
تصمیم گرفتم با کوین ازدواج کنم.
بعدش، همون روز نامزدیمون، تو اومدی...
حس کردم همه‌چی از دستم پرید؛ عصبانیتم، لجبازیم.
می‌خواستم جلوتو بگیرم،
که بگم تو همیشه بخشی از زندگی کاویا می‌مونی،
ولی مالِ منم همین‌طور.
از اون لحظه تا الان،
یه روز هم نگذشته که دلم برات تنگ نشده باشه.
همش منتظرِ اون لحظه‌ای بودم
که به کاویا زنگ بزنی.
تا بتونم ببینمت، صداتو بشنوم.
هم خوشحال می‌شدم و هم غمگین.
چطوری گذاشتم بری؟ چرا جلوتو نگرفتم؟
آسمون هم طاقتِ دردِ جدایی رو نداشت
چشمای ماه پر از اشک شد
اصلاً به فکرت رسید
که آسمون هم ماهِشو از دست داده؟
آسمونِ غرق‌شده برگشته
تا یه بار دیگه ماه رو بغل کنه
واسه هر زخم، واسه هر درد
ماه درمون پیدا کرد
چرا جلومو نگرفتی؟
اگه می‌خواستی، می‌موندم.
می‌دونستم. واسه همین جلوتو نگرفتم.
مهم بود که بری آمریکا.
بالاخره زندگیت داشت می‌افتاد رو غلتک.
دیگه نمی‌خواستم سد راهت بشم.
منم زجر می‌کشیدم، آراو.
کاش جلومو می‌گرفتی.
اگه جلومو گرفته بودی، الان پیش هم بودیم چاندنی.
الان با هم بودیم.
چرا داری اینا رو بهم می‌گی؟
چرا الان که دیگه همه چی تموم شده داری می‌گی؟
دیگه هیچی بین ما نیست.
چرا باید بیشتر عذابم بدی؟
می‌تونستم تنهایی با دردم کنار بیام،
می‌تونستم تنهایی سر کنم، اما اینکه از زبونت بشنوم...
که دوستم داری،
ولی نمی‌تونی مال من باشی.
چطور با این فکر زندگی کنم؟
برو.
برو پیش کوین.
برو.
برو پیش کوین.
من همون روز نامزدیم با کوین رو بهم زدم.
به هیچ‌کس جز مامان و جیوتسنا نگفتم.
ازت دور شدم، خیلی دور،
به این امید که بتونم فراموشت کنم.
خیلی تلاش کردم
که دیگه دوستت نداشته باشم.
- اما نتونستم دست بکشم. - منم همین‌طور.
حتی واسه یه ثانیه هم نه، آرو.
مطمئنی داریم دوباره گند نمی‌زنیم؟
اون اشتباه نبود،
اگرم بود، به درک!
واسه عاشقی باید کله‌خر باشی.
تو همون ستاره‌ای هستی که شب تاریک رو روشن می‌کنه
ای ماهِ قلب من
پاپو!
ای جان، وروجک!
عشقِ من! عزیز دلم چطوره؟
عزیز دلت خیلی دلش برات لک زده بود.
عزیز دلم انقدر دلش برام تنگ شده بود؟ چقدر؟
این‌قده.
اوه، ایول! این‌قدر؟!
مامان چقدر دلش واسه پاپو تنگ شده بود؟ فقط همین‌قدر؟
یالا دیگه بچه‌ها!
اگه بساط ماچ و بوسه خونوادگی جمع شد، نوبت رفقاست.
بجنبین! آفتاب زد! عجله کنین.
بزن بریم.
قدرت عشق به لحظه‌ها نیست، به موندن تو راهه.
خوشحالم وقتی ۲۱ سالمون بود به هم خوردیم.
آره، اون موقع خام بودیم.
اما شاید اگه اون‌جوری نبود، قصه‌مون این نمی‌شد،
و عشقمون هم این‌قدر عمیق و ریشه‌دار نمی‌شد.
این زندگی تقدیر من بود.
تا همه‌ش رو به پای تو بریزم
ولی یه عمر واسم کافی نیست
واسه دوست داشتنت
ای ماهِ قلبم
بی سی موویز، مرجع دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده BcMoviez.Com t.me/BcMoviez
تو همون ستاره‌ای هستی که شبای تارم رو روشن می‌کنه
ای ماهِ قلبم
تو همون ستاره‌ای هستی که شبای تارم رو روشن می‌کنه
ای ماهِ قلبم
عشقی که هیچ‌وقت رنگ نمی‌بازه
عشقیه که می‌تونی محک بزنی
ای ماهِ قلبم
این زندگی بهم داده شد
تا همه‌ش رو صرفِ خواستنِ تو کنم
اما یه عمر اصلاً واسم کافی نیست
واسه دوست داشتنت
تو همین زندگی بهت قول میدم
که تمامِ عمرم فقط و فقط مالِ خودِ تو باشه
ای ماهِ قلبم
عشقی که هیچ‌وقت از بین نمیره
عشقیه که می‌تونی امتحانش کنی
ای ماهِ قلبم
ای ماهِ دلم
آسمون نتونست دردِ دوری رو تحمل کنه
چشای ماه پُرِ اشک شد
اصلاً به فکرت رسیده؟
که آسمونم ماهِشو گم کرده؟
آسمونِ غرق‌شده برگشته
تا دوباره ماهو تو بغلش بگیره
واسه هر زخم و واسه هر دردی
ماه یه درمون پیدا کرد
دلم دیگه کلاً مالِ توئه
عشقت مثل مهتابِ روشنه
ای ماهِ دلم
عشقی که هیچ‌وقت کمرنگ نمی‌شه
این عشقیه که می‌تونی امتحانش کنی
ای ماهِ دلم
هیشکی به چشمِ من مثل تو انقدر قشنگ نمی‌آد
ما مثل همون عاشقایِ افسانه‌ایِ قدیمیم
هیشکی به چشمِ من مثل تو انقدر قشنگ نمی‌آد
ما مثل همون عاشقایِ افسانه‌ایِ قدیمیم
حتی با چشمایِ بسته هم می‌بینمت
دیگه چشمام نیازی به رؤیا دیدن ندارن
همینه که هست، واقعاً همینه
اون جادویِ لعنتیِ تو
همینه که هست، واقعاً همینه
اون جادویِ لعنتیِ تو
خودم برام پشیزی ارزش ندارم
در برابرِ اونقدری که تو واسم عزیزی
خودم برام پشیزی ارزش ندارم
در برابرِ اونقدری که تو واسم عزیزی
همینه که هست، واقعاً همینه
اون جادویِ لعنتیِ تو
همینه که هست، واقعاً همینه
اون جادویِ لعنتیِ تو
هیشکی به قشنگیِ تو به چشمم نمیاد
عینِ عاشق‌ و معشوق‌هایِ خفنِ قدیما هستیم
هیشکی به قشنگیِ تو به چشمم نمیاد
عینِ عاشق‌ و معشوق‌هایِ خفنِ قدیما هستیم
بدونِ تو
زندگی اصلاً به چه دردی می‌خوره؟
بدونِ تو
زندگی اصلاً به چه دردی می‌خوره؟
وقتی از نگاهِ تو به خودم نگاه می‌کنم
خیلی جذاب‌تر به نظر میام
اصلاً نیازی ندارم به خودم برسم و بزک‌دوزک کنم
وقتی منو تو بغلت می‌گیری، هر روز واسم حکمِ عید رو داره
زیاد توفیقی نداره که واقعاً روزِ جشنی باشه یا نه
صدایِ مخملی‌ش تو هوا می‌پیچه
دیگه چشمام نیازی به رؤیا بافتن ندارن
خودِ خودشه، واقعاً همینه
جادویِ وجودت
همینه، خودِ لامصبشه
جادویِ لعنتیِ تو
خودم دیگه پشیزی برام ارزش ندارم
در مقابلِ ارزشی که تو برام داری
خودم دیگه اصلاً برام مهم نیستم
وقتی پایِ تو وسط باشه
خودِ خودشه، آره همینه
جادویِ تو
آره همینه، خودِ جنسه
جادویِ وجودت
هیچ‌کی به چشمِ من به خوشگلیِ تو نمی‌رسه
ما مثلِ همون عشاقِ افسانه‌ایِ قدیمیم
واسه من هیچ‌کس به جذابیِ تو نیست
عینِ همون قصه‌هایِ قدیمیِ عاشقانه شدیم
بدونِ تو
زندگی دیگه چه کوفتیه؟
بدونِ وجودِ تو
زندگی اصلاً چه معنایی داره؟
من و تو انگار روحِ هم شدیم
اصلاً نمی‌دونم چطوری به زبون بیارمش...
چجوری از حسم بگم؟
دیگه نمیتونم مال کس دیگه‌ای باشم.
حالا که دیگه مال منی.
چجوری کلمات رو پیدا کنم...
که عشقمو بهت ثابت کنم؟
دیگه به هیچکس غیر تو تعلق ندارم.
حالا که مال منی.
من و تو انگار یکی شدیم.
دیگه هیچی واسم مهم نیست،
جز اینکه عاشقت باشم.
خودت که میدونی، جوونی فصلِ عاشقیه.
آخه چجوری بگم...
چطور حسمو بهت نشون بدم؟
دیگه نمیتونم مال کسی غیر از تو باشم.
حالا که دیگه مال منی.
قصه ما وردِ زبون کلِ دنیا شده.
ببین چطوری عشق وجودمونو تسخیر کرده.
ببین چطور من و تو...
دنیا دیگه واسمون پشیزی هم ارزش نداره.