« ارائه شده توسط سایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.
ادرس تلگرام ما: https://t.me/bcmoviez
روسیه شبانه شروع کرد
حمله‌ای که مدت‌ها منتظرش بودن به اوکراین رو
و به پایگاه‌های نظامی کل کشور ضربه زد.
واقعاً به نظر می‌رسه
که بدترین سناریوی ممکن اتفاق افتاده.
این نشون می‌ده که نگرانی اصلی پوتین چیه،
برگردوندن ابهت روسیه
به قیمت جون مردم اوکراین.
یه جنگ بی‌دلیل توی اروپا
حالا کلید خورده.
رایلی.
لیزا، بچه‌ها رو از جلوی پنجره دور کن!
ایزابل. ایزابل، در رو چفت کن!
مایک، تو دردسر افتادم، به کمکت احتیاج دارم.
اون دیگه چه کوفتی بود؟
هنوز توی خارکیفم.
- از اون خراب‌شده بزن بیرون. - نمی‌تونستم تنهاشون بذارم، مایک.
روس‌ها همین الان از مرز رد شدن.
دارن شهر رو بمبارون می‌کنن.
رایلی، از اون خراب‌شده گمشو بیرون.
رایلی!
چارلی.
آره داداش، نمی‌تونم... الان نمی‌تونم حرف بزنم.
این‌جا یه خر تو خرِ حسابیه.
پوتین همین الان به اوکراین اعلام جنگ کرد.
کل ارتش روسیه داره می‌ریزه اون‌جا.
- چارلی. - بنال، چیه؟
موضوع رایلیه.
هنوز تو خارکیفه.
فکر کردم گفتی چند هفته پیش جیم شد.
آره، اون... خب، دروغ گفت.
حالش خوبه؟
نه، اصلاً خوب نیست.
ریختن توی یتیم‌خونه.
همین الان کل قضیه رو توی فیلم دیدم.
گرفتنش چارلی. اون لجن‌ها گرفتنش.
صبر کن. صبر کن. ببین، فقط یه نفس عمیق بکش.
ریدم تو نفس عمیق.
همین الان یه راه می‌خوام برم کی‌یف.
ساعت هوشمندش دستشه. می‌تونم... می‌تونم ردیابیش کنم.
این یه تهاجم تمام‌عیاره. اون‌جا خر تو خرِ مطلقه.
- هیچ راهی-- - همیشه یه راهی هست.
- گوش می‌دی چی می‌گم؟ - داریم وقتو به فاک می‌دیم!
گوش کن.
به من گوش کن.
نباید بذاری احساساتت بزنه بالا.
باید درست فکر کنی.
باشه، اونا گرفتنش. این یه واقعیتِ محضه‌.
همین الان که داریم حرف می‌زنیم، احتمالاً دارن جابه‌جاش می‌کنن
و بقیه‌ی گروگان‌ها رو هم می‌برن یه جای امن.
ولی این خودش خبر خوبیه،
چون یعنی براشون ارزش داره.
چاره‌ی دیگه‌ای نداریم.
فقط باید صبر کنیم تا این گرد و خاک‌ها بخوابه و آب‌ها از آسیاب بیفته.
بعدش که شروع کردن به معاوضه کردن،
مطمئن باش این کار رو می‌کنن، اون‌وقت من پول رو ردیف می‌کنم.
اصلاً مهم نیست چقدر هزینه داشته باشه، پول رو جور می‌کنیم،
بعدش می‌خریمش و برمی‌گردونیمش خونه.
حرفت تموم شد؟
چارلی، فقط یه بار اینو بهت می‌گم.
یا واسم یه پرواز از بارسلون به مقصد کی‌یف پیدا می‌کنی،
یا خودم می‌شینم پشت فرمون و می‌کوبم میرم اونجا.
- لعنتی، اگه لازم باشه پیاده میرم. - کانر، آخه...
سر این موضوع باهات بحثی ندارم، چارلی.
چه با کمک تو چه بدون کمکت، من راه می‌افتم.
آره.
باشه.
اون یارویی که رئیس تیمی بود که گرفتنش رو دیدم.
- ازش اسکرین‌شات گرفتم. - بفرستش بیاد.
می‌فرستمش واسه رفیقم توی لنگلی.
بیا. بلند شو. همین حالا.
اون آمارش رو درمیاره. باشه؟
یه ده دقیقه بهم وقت بده.
چشمم به ساعته.
حله.
بگو می‌شنوم.
خب، یکی از رفیقام یه تیم داره که دارن میرن کی‌یف
تا یه میلیاردر اوکراینی رو بکشن بیرون.
تا دو ساعت دیگه از فرودگاه «ال پرات» راه می‌افتن.
- می‌تونی خودتو برسونی؟ - تو راهم.
باشه، جزئیات رو برات مسیج می‌کنم. ببین، شرمنده‌ام.
هر چی نیرو داشتم یا الان وسط عملیاتن،
یا همین الان تو راه یه عملیات نجات دیگه‌ان.
- فهمیدم. - خب، تیم رفیقم،
اونا یه تلفن ماهواره‌ای بهت میدن
که موقعیت ساعت «رایلی» از قبل روش ردیف شده.
دارم یه راهنما هم برات جور می‌کنم.
تا تو برسی اونجا، اونم رسیده.
دارم سعی می‌کنم یه پرواز گیر بیارم بیام پیشت،
ولی تو این نیواورلئان لعنتی گیر افتادم،
و حداقل یه روز طول می‌کشه برسم اونجا.
نه، همون‌جا بمون. اونجا بیشتر به دردم می‌خوری.
بدون تو، رایلی هیچ شانسی نداره،
پس همون‌جا بمون و هوامو داشته باش.
اون تنها کسیه که برام مونده، چارلی.
اگه این کارو بکنی، باید تنهایی بری تو دل خطر، داداش.
باید با این موضوع کنار بیای.
آره.
چارلی؟
- ممنون. - نه.
وقتی از اونجا آوردی‌ش بیرون ازم تشکر کن.
بوشو می‌فهمی، وانکا؟
بوی ترسه.
هیس. هیس، هیس، هیس.
هیس.
هیس، هیس، هیس.
باید بگم، هیچ‌وقت آدم‌ها رو درست نمی‌شناختم
تا وقتی که وقت گذاشتم و یکی‌شون رو تیکه پاره کردم.
آره، واقعاً.
یه چیز خیلی خاصی توی همراهی با یه مرد هست
وقتی که داره وارد تاریکی می‌شه...
...وقتی که حس می‌کنی آخرین ذره‌ی نفسش داره از تنش خارج می‌شه.
روز خوبیه، نه؟
این اولین باره که...
اوی، یه لحظه صبر کن، رفیق.
کدوم گوری داری میری؟
کانر، مایکل کانر.
هی بانی، تا پنج دقیقه‌ی دیگه می‌پریم.
قبلاً همو دیدیم؟
آره، خودشه. دقیقاً.
مچ من و رفیقم زئوس رو موقع گاییدن ننت گرفتی،
و داشتی زل می‌زدی به تخم‌های ما که به هم می‌خوردن.
بوی یه کارخونه آبجوسازی لعنتی رو می‌دی، رفیق.
چارلز لوئیس این بساط رو راه انداخته. مشکلی هست؟
نه، نه. هنوز نه.
برخلاف تو، تازه اولِ روزه، مگه نه؟
آره، شنیدی چی گفت. باید راه بیفتیم.
پاشو پاشو، زیبای خفته.
اسمم پیتر رابرتزه.
چرا بهت می‌گن بانی؟
پیتر رابرتز؛ همون پیتر رَبیت (خرگوشه).
بانی. حله.
این مال توئه، رفیق.
اون اوکراینیه کیه؟ - برادرزادمه.
اونجا امدادگره.
آهان، حالا فهمیدم. آره، کدوم گوری رو داشتم نگاه می‌کردم؟
می‌خوای عکسِ بلیتِ شانسم رو ببینی؟
یه کاسبیِ دو میلیون پوندی همین‌جاست.
یوری چنکوف. با اون زنِ دکوری‌ش ایوانا که تازه از آب و گل دراومده.
ای‌ول، نه؟ - دو میلیون پوند؟
نفری.
می‌دونم، ردیفه نه؟
آره، ظاهراً یوریِ پیر
پنجمین لاشیِ مایه‌دارِ کلِ کشوره.
بگذریم، از بحث پرت شدیم.
اون موبایل دو تا شماره رو شماره‌گیرِ سریعشه،
مالِ رفیقت چاکی و مالِ من.
شماره‌ی تو به چه دردم می‌خوره؟
خب، یه فکری به سرم زد.
راستش، از اون لحظه‌های نابه،
که کلمه‌ش اصلاً یادم نمی‌آد. زئوس؟
- زئوس، اون کلمه چی بود؟ - اشراق.
«راق». آره خودشه. راق.
- جون به لبم کردی بنال. - خب، داشتم فکر می‌کردم
من و تو یه قول و قرار مردونه با هم بذاریم.
- یه جور معامله. - خب، چه معامله‌ای؟
داشتم فکر می‌کردم، وقتی اون بیرونیم،
تو این مأموریت‌های تکی‌مون،
اگه هر کدوم‌مون به اون جگرگوشه‌ی اون یکی برخوردیم...
- اسمش رایلیه. - رایلی، درسته.
آره، خلاصه. به اون یکی آمار می‌دیم.
مثلاً لوکیشن می‌فرستیم، از خطرات می‌گیم، اطلاعات لازم رو رد و بدل می‌کنیم.
«کمک، کمک، گیر افتادم.» «الآن می‌رسم.» می‌دونی؟
یه همچین چیزی. نظرت چیه؟
- قبوله. - ایول. ردیفه.
درسته، درسته، درسته.
بم-بم، آخه گاییدی ما رو رفیق.
چیه؟ خودت که می‌دونی چی می‌گن.
داشته باشمش و لازم نشه بهتره تا اینکه...
لازمش داشته باشم و نداشته باشمش.
آره، فهمیدم. ولی جدی رفیق، بس کن دیگه.
خب، اگه یهو مجبور شدیم بزنیم به دلِ ماجرا چی؟
قصد ندارم اون‌قدرها نزدیک بشم رفیق.
می‌خوام از دور نفله‌شون کنم، مگه نه؟
این کی‌یفِ فاک‌زده.
حله. ایول.
هوی!
بریم یکم زنبور و عسل بزنیم به جیب.
منظورم مایه‌ست.
مایک؟
- من اینجام. - یه خبر بد.
تیم تشخیص چهره لنگلی خبر داد.
معلوم شد اون لجن‌سگی که ازش عکس گرفتی...
اسم‌ش استنیسلاو کونیفه. عضو سابق جی‌آریو.
ده سال تو زندانِ آی‌کی۳ بوده، واسه دو تا قتل و تجاوز.
گروه اسکورزنی اجیرش کردن. واسه خودش اسم و رسمی داره.
صبرم لبریز شده واسه دیدنش. راهنما برام پیدا کردی؟
آره، یکی از مهره‌های قدیمی خودمه.
اسم‌ش دنی شفچنکوئه.
یه کم عجیب‌غریبه، ولی آدمِ حسابیه.
بهم اعتماد کن، کارش درسته.
خارکوف رو مثل کف دستش می‌شناسه.
آدمِ پرنفوذیه. اگه کسی بتونه کمکمون کنه، فقط خودشه.
خوبه. چه شکلی هست حالا؟
تابلو و پر سر و صدا.
بعداً بهت زنگ می‌زنم.
چه خبر رفیق؟ بالاخره اومدی.
بدو بجنب مشتی. بپر بالا.
مایکیِ لعنتی، کانر. ریخت و قیافه‌تو ببین.
بذار کمکت کنم.
اینو بده به من. یالا.
لعنتی! چی تو این ریختی؟
نکنه پوشک بزرگسالاتم چپوندی این تو؟
کانره. فقط کانر.
ردیفه پسر. از اسم کانر خوشم میاد.
همون ترمیناتورِ لعنتی، نه؟
هیکلو ببین. انگار از سنگ تراشیدنش.
از این خوشت میاد؟
نه. نه، راستش نه.
خیالی نیست. بهش عادت می‌کنی.
بزن بریم!
- خب، بار اولته تو کی‌یف؟ - آره.
حیف شد. جای معرکه‌ایه،
البته وقتی که این موشک‌های کوفتی نبارن رو سرش.
آره، لابد همین‌طوره.
آره.
دارم بهت می‌گم پسر، واقعاً جای خاصیه.
این شهر می‌دونه چطوری باید بترکونه.
وقتی این کثافت‌کاری‌ها تموم شد، دوباره بیا.
یه حال اساسی بهت می‌دم.
بهترین رستوران‌ها و خوشگل‌ترین زن‌ها رو اینجا داریم.
خفن‌ترین دیسکوهای کل اروپا!
دیسکو؟ مثلاً از این جفنگیاتِ گروه "بی‌جیز" و اینا؟
نه بابا، دیسکو نه! پارتی‌های شبونه!
چی میگی؟ کلوب‌های شبونه. بزن و بکوب.
- بازم از اینا؟ - آره، آره!
می‌دونستم از این خوشت میاد.
لعنتی.
کیرم توش. اوضاع خیلی خیطه پسر. خیلی اوضاع تخمیه.
اینا دیگه کی‌ان؟
براتوا. مافیا. حله، خودم ردیفش می‌کنم.
هیچ کاری نکن، هیچی هم نگو.
فقط شل کن داداش. آروم باش.
چی؟
میگه از قیافه‌ت خوشش نمیاد.
باید یه فکری به حالش بکنی.
جیباتو خالی کن.
میگه گوشیتم باید ازت بگیره.
آره، همینطوره.
بده بهش بره پی کارش پسر.
راه نداره.
همچین اتفاقی نمی‌افته.
ببین رفیق، یه پیشنهاد برات دارم...
که از گوشی خیلی سرتره.
بیا، اینو نگاه کن.
قاب ۴۲ میلی‌متری، استیل ضدزنگ، کرونوگراف اتوماتیک.
اینی که اینجا می‌بینید دوستان،
ظریف‌ترین هنرِ دستِ سوئیسیه.
بیا، باید بگیریش، باید قشنگ تو دستت نگهش داری
تا بفهمی دقیقاً دارم از چی حرف می‌زنم.
بگیر.
سنگینیِ این لامصب رو حس کن.
آره.
ده هزار تا (دلار) الان کفِ دستته.
باید اون ساعته رو برمی‌داشتی.
بزن بریم.
این چه گوهیه؟
بهت گفتم خودم ردیفش می‌کنم! لعنتی!
تو خیلی رد دادی، مردک.
انگلیسی. انگلیسی حرف بزن.
همین الانشم بچه‌ها به اندازه کافی ترسیدن.
این دیگه کیه؟
- عشقِ من. - «عشقِ من» به نافِ من نبند.
سرتاسر بوی گندِ چارلی رو می‌ده.
رفیقِ چارلیه. اومده برادرزاده‌اش رو نجات بده.
نه. نه، قرار نیست این کار رو بکنی.
آره. مجبورم.
نه. گوش کن، یه راهِ دیگه پیدا می‌کنیم.
راهِ دیگه‌ای نیست.
- دنی، یه راه دیگه پیدا می‌کنیم. - آنا، کانر.
با زنم آشنا شو، آنا.
اینم پسرِ کوچیکم پترو.
این پرنسسِ کوچولو هم دانیلاست.
ببین.
یه مشکلی پیش اومده. یه مشکل خیلی گنده.
فرودگاه بوریسپیل رو زدن.
راکت‌های غول‌پیکر روسی.
چتربازای روسی هوستومل رو گرفتن.
همون‌جایی که فرود اومدی.
تو شهر حکومت نظامی اعلام کردن.
خرابکارای روسی رو توی حومه شهر دیدن.
- منع تردد گذاشتن. - یعنی دقیقاً چی؟
- امشب نمی‌تونیم از اینجا جیم شیم. - زر نزن.
- باید راه بیفتیم. - حالیت نیست چی می‌گم.
هرکی رو با لباسی غیر از یونیفرم اوکراین ببینن،
به عنوان خرابکار درجا به رگبار می‌بندنش.
خب که چی؟ ما... ما هم یونیفرم می‌پوشیم.
امشب هیچ‌جا نمی‌ریم.
عزیزم. بیا با من.
بیا!
می‌دونی واسه چی گذاشتم خونوادم رو ببینی؟
- یه چیزایی حدس می‌زنم. - آره.
من از سرِ دلسوزی واسه وضعیت تو اینجا نیستم،
یا واسه اون پولِ کوفتی.
من بخاطر خونوادم اینجام و اینکه از این خراب‌شده بزنم بیرون!
من تو رو می‌رسونم پیش رایلی،
چارلی هم اونا رو از این جهنم می‌کشه بیرون.
شیرفهم شد؟
آره، ردیفه. بلند و واضح.
ولی یه چیزی هست که تو هم باید بفهمی.
واسه رسیدن به رایلی هر کاری که لازم باشه می‌کنم.
پس اگه هر جای این ماجرا حس کردی که...
این قضیه ممکنه برات زیادی سنگین باشه،
فقط کافیه لب تر کنی.
بین جی‌پی‌اس و راه‌بلدی توی این مملکت...
تفاوت از زمین تا آسمونه.
بدون من عمراً بتونی پیداش کنی.
چاره‌ای نداریم. تا صبح صبر می‌کنیم.
فکر کردی برام سنگینه؟
هر چی می‌خوای بردار.
رئیس بود.
داره یه تیم می‌فرسته...
تا خارجی‌ها رو از مرز رد کنن.
- کی؟ - پس‌فردا.
آماده می‌شن.
ولی اولویت ما اون خوکه‌ست.
برو بیارش... بیارش پیش من.
قربان.
درخواست از دولت اوکراین...
برای زمین گذاشتن سلاح‌ها،
و صحبت از نازی‌زدایی...
- چارلی، یه مشکلی داریم. - می‌دونم.
- شهر قرنطینه‌ست، نه؟ - آره.
شنیدم خرابکارا و آدمکش‌های اسکورزنی
افتادن دنبال زلنسکی.
- می‌خوای چیکار کنی؟ - الانه که لغو بشه.
- خبر دیگه‌ای نداری؟ - فقط خبرای بد.
لانگلی می‌گه اونا انتظار دارن کیف ظرف چند روز سقوط کنه.
اوکراینی‌ها می‌گن جلوی نیروهای روسی رو
تو منطقه چرنیهیف گرفتن.
یه درگیری سنگین
تو حومه خارکیف در جریانه.
چیزی نیست که انتظارش رو نداشتیم.
مایک؟
بساطتو جمع کن. به محض اینکه
این آتیش‌بارون یکم بند بیاد، راه می‌افتیم.
- حکومت نظامی چی؟ - لغو شده.
به تمام مردهای ۱۸ تا ۶۰ سال
دستور دادن خودشون رو برای خدمت معرفی کنن.
یا الان می‌ریم، یا دیگه موندنی هستیم. یالا، بزن بریم.
باید بریم.
...چند ساعت پیش.
اونا از یه شهروند عادی،
رسیدن به جنگیدن تو خط مقدم.
برو. برو، برو!
- چیزی پیدا کردی؟ - آره، عجیبه.
مدام سیگنالش تو خارکیف جابه‌جا می‌شه.
اون گوشی کوفتیش چقدر دیگه شارژ داره؟
ساعت رو می‌گی؟
چیزی نمونده خواب بره.
ساعت قشنگیه، نه؟
کادوی چارلیه؟
- آره. - ولی ساعتِ سگ‌جونیه.
فقط واسه فهمیدنِ زمان نیست.
ده هزار دلار پولِ نقد، برگِ برنده‌ی لعنتی‌ایه واسه معامله،
مخصوصاً تو موقعیت‌هایی که گیر می‌افتی و...
اصلاً دلت نمی‌خواد با تیراندازی راهتو باز کنی.
آره.
و تو هنوز تو همچین هیر و ویری گیر نکردی، نه؟
این گوشی... تنها راهیه که می‌تونم رایلی رو پیدا کنم.
نمی‌تونستم از دستش بدم.
قضیه تو و چارلی رو درک می‌کنم،
اما داستانت با رایلی چیه؟
من و باباش... مثل دو تا داداش بودیم.
از همون دورانِ آموزشیِ غواصی با هم تو یه تیم بودیم.
واسه خودش یه غواصِ کله‌خراب بود.
یه آمریکاییِ اوکراینی‌تبارِ اصیل.
پسر، خیلی با غیرت بود.
تنها چیزی که بیشتر از جنگیدن واسه کشورش می‌خواست،
این بود که یه بابای خوب واسه رایلی باشه.
بمبِ کنار جاده‌ای دخلشو آورد، رمادی سال ۲۰۰۶.
و زنش...
اصلاً نتونست با این قضیه کنار بیاد.
خلاصه، هر چی از دستم برمی‌اومد براشون کردم، می‌دونی که؟
من و رایلی با هم جفت‌وجور شدیم.
عین خونواده.
چقدر راهه؟
تا خارکف؟ دو روز پیاده راهه.
- مایک؟ - داری ردمو می‌زنی؟
گوش به زنگ باش.
اوکی، برو جلو.
خیلی خب، هواتو داریم.
می‌دونی، بدجوری تو مخمصه گیر افتادم.
پیاده‌ام. این مسیر تا کجا می‌ره؟
جاده‌ی جلوتر توی یه دهکده به اسم شلیاخ بسته شده.
خط مقدم جنگ کل دره رو گرفته،
شاید ده مایلی بشه.
پس چاره‌ی دیگه‌ای ندارم.
وقتم تمومه، چارلی.
باتری نایتینگل داره نفسای آخرشو می‌کشه.
اگه بخوای همون کاری که گفتی رو بکنی،
باتری نایتینگل بازم خالی می‌شه،
خیلی قبل از اینکه پات به خارکف برسه.
بعداً می‌حرفیم.
داری چه غلطی می‌کنی؟
- هوی! - سریع‌ترین راه بین دو تا نقطه
یه خط راسته.
بزن بریم.
جدی می‌گی؟
اوضاع داره حسابی بیخ پیدا می‌کنه.
فقط یادت باشه، سرعت خوبه، اما دقت حرف آخر رو می‌زنه.
پس سر فرصت انجامش بده.
ولی بجنب، لفتش نده.
اوکراین!
بندازش زمین.
همین الان بندازش.
برو به درک.
کانر، وایسا!
اون اسلحه‌ی لعنتی رو بیار پایین، خوش‌تیپ.
- آمریکایی؟ - آره، خودشه.
- اینجا چه غلطی می‌کنی؟ - داریم می‌ریم خارکوف.
دنبال خونواده‌مون می‌گردیم.
اگه تا حالا نزده باشن به چاک، دیگه فاتحه‌شون خونده‌ست.
- یالا بریم! - سریع.
تا تک‌تیراندازای مسکو ندیدنتون، از اینجا بزنید به چاک.
و نزدیک من بمونید.
ما وقتی واسه اسیر گرفتن نداریم.
چیه؟ چی شده؟
یه فرکانس رادیویی خارجی گرفتیم.
آمریکایی‌ان. غرب شلیاخ.
مگه اونجا با پیاده‌نظام سوم درگیر نشدیم؟
- آره، آره. درگیری سنگین بود. - دوباره پخشش کن.
موقعیت رو روی نقشه بیار بالا.
جاده‌ی روبرو رو می‌بندن.
توی یه دهکده به اسم شلیاخ.
خط مقدم کل دره رو گرفته،
شاید حدود ده مایل یا بیشتر.
پس چاره‌ی دیگه‌ای ندارم.
وقتم داره ته می‌کشه، چارلی.
باتری نایتینگل داره تموم میشه.
باتری نایتینگل هنوز نیومده خالی می‌شه،
خیلی قبل‌تر از اینکه برسی به خارکیف.
- نایتینگل چیه؟ - پرنده‌ی ملی اوکراینه.
یوری و زنش. عجب احمقِ فاکی‌ای هستی.
اون همون تیم عملیاتیه که واسه بیرون کشیدنش فرستادن.
ژنرال تاراسوف رو بیار روی بی‌سیم.
باید از یه نفر یه خدمتی بخوام.
می‌خوام اون منطقه رو با کل واحد توپخانه‌ی ۱۵۲ش شخم بزنه.
نیروهای خودمون دارن اونجا می‌جنگن.
اونا دارن فرار می‌کنن.
بزدل‌های فاکی.
نه.
قضیه این نیست.
باید بزنیم به چاک!
می‌خوان این کثافت‌کاری رو صاف رو سر ما خالی کنن!
فاک!
- تکون بخور! - یالا بریم!
بزن بریم. بدو.
پاشو. یالله پاشو!
باید جیم شیم. زود باش باید بریم.
می‌دونم. دا.
نه، اون... هنوز بیهوشه.
نمی‌تونم...
اوه، وایسا. صبر کن، بیدار شد.
چارلی، بعداً بهت زنگ می‌زنم.
آره، حتماً. باشه، فعلاً.
خدا رو شکر.
روبراهی؟
کجاییم؟
اون طرف میدون جنگ.
همه رفتن.
من چطوری سر از اینجا درآوردم؟
بدجوری ضربه خوردیم.
خوبی؟
قیافت که بدجور به فاک رفته.
کل روزِ لعنتی رو از دست دادیم.
آره. تو اصلاً تو این دنیا نبودی پسر.
وضعت خیلی خرابه.
باید استراحت کنی.
نکن. هی، آروم باش.
داری چه غلطی می‌کنی؟
آروم بگیر پسر.
گوشی رو بده من.
چارلی می‌خواد که بهش زنگ بزنی.
وقت داریم. باید استراحت کنی.
تا خارکیف کلاً ۲۴ کیلومتر راهه.
نه، نه، نه، نه، نه.
اگه تخت‌گاز بریم، تا صبح می‌رسیم اونجا.
کانر، باید حواست رو جمع کنی، خواهش می‌کنم.
مراقب این همه کینه و نفرت باش.
باعث می‌شه بی‌دقت بشی و سوتی بدی.
و آخرش هم از تو می‌سوزونتت.
این جنگِ تو نیست.
بچه‌های تو نیستن که دارن توی پناهگاه گریه می‌کنن.
حق با توئه، ولی خودت رو گول نزن.
جنگ یه هیولاست که هر چی سر راهش باشه رو می‌جوه و نابود می‌کنه.
ما داریم از کشورمون دفاع می‌کنیم.
اونا بهمون حمله کردن.
حق و ناحق کاملاً مشخصه.
آره، باشه.
چی؟
نمی‌دونم.
فقط...
مثلاً همون، اِم... همون آدم‌بدا رو ببین،
دیروز توی جنگل.
بچه‌هایی که می‌خواستن تسلیم بشن.
فکر می‌کنی خودشون می‌خواستن اونجا باشن؟
بی‌خیال بابا، مسخره‌ست.
واقعاً فکر کردی مام میهن، روسیه، همین‌طوری...
می‌شینه تماشا می‌کنه و با شما که دارین می‌رین توی اتحادیه اروپا دست رفاقت می‌ده؟
که اجازه بده عمو سام بیاد بیخ گوشش لونه کنه؟
نه بابا.
البته اینم بی‌تأثیر نبود که بهانه‌ی نازی بودن رو دادین دستشون، ولی...
شما آمریکایی‌ها.
فکر می‌کنین عقل کلّین، نه؟
هیچی بارتون نیست.
از اون بالا با اون افاده‌ی یانکیِ فلان‌فلان‌شده‌ت واسه من نطق نکن.
هر کشوری کثافت‌کاری‌های خودشو داره، درسته.
کشور خودت چی؟ با مردم خودتون چیکار کردین؟
من از سیاستِ کوفتی هیچی سر در نمیارم، ولی اینو خوب می‌دونم.
کشور شما عاشق جنگه.
نونش تو جنگه.
از جنگ پول پارو می‌کنه.
و این تنها چیزیه که تهش باقی می‌مونه!
آدمای معمولی.
جنازه‌ها!
کسایی که فقط می‌خواستن زندگیشونو بکنن!
فقط می‌خواستن زنده بمونن!
- می‌فهمم. - نه.
نه، تو نمی‌فهمی.
تو اصلاً حالیت نیست چی می‌گم!
من وقت واسه آدمایی که طرفِ اونا رو می‌گیرن ندارم.
من طرف خودمم.
فقط میگم همه‌چی این‌قدر سیاه و سفید نیست.
همون‌طور که گفتم...
جنگ یه هیولاست.
پس چرا کل زندگیت رو گذاشتی پاش؟
آدم‌خوبا یا آدم‌بدا؟
به اون Z نگاه کن. «زا پوبدو».
روسیه. یعنی «برای پیروزی».
لعنتی.
بزن بریم.
اون دیگه چه کوفتیه؟
دنی، داریم چه غلطی می‌کنیم؟
دنی. لعنت بهش.
- دنی. - چیه؟
اون همین نزدیکیاست. باید راه بیفتیم.
رایلی.
منتظر چی هستی؟
خودش نیست.
- بریم. راه بیفت! - نه. نه!
نه، گوش کن.
اگه این‌کارو کنیم، بقیه‌ی آدم‌هاشون رو هم می‌کشونیم بیرون.
و خیلی لعنتی نزدیکیم.
مامان!
باشه.
من ردیفش می‌کنم.
همین‌جا می‌مونی.
دقیقاً همین‌جا.
بهت گفتم بمون!
لعنتی.
باید بزنیم به چاک.
فقط تمومش کن.
می‌دونم داری سعی می‌کنی چیکار کنی.
اما نمی‌بینی؟
بهش نگاه کن.
بچگی‌ش دیگه تموم شد...
و دیگه هیچ‌وقت اون آدم سابق نمیشه.
خب حالا چی؟
چه بلایی قراره سر ما بیاد؟
ما شما رو از اینجا می‌بریم بیرون.
یه جای امن.
ارتش همین جنوبِ اینجاست.
بیا اینجا.
داری چه غلطی می‌کنی؟
چی؟ منظورت چیه؟
داری اون تو قول‌هایی می‌دی که نمی‌تونیم پاشون وایسیم.
ما نمی‌تونیم بهشون کمک کنیم. باید بریم.
بریم؟ چی، بذاریمشون همین‌جا؟
خب آخه لعنتی نمی‌تونیم با خودمون بیاریمشون.
قبول. ولی اول باید از شهر بکشیمشون بیرون.
کدوم بخش این ماجرا رو حالی‌ت نمیشه؟
ببین، شرمنده‌م که توی این لجن‌زار گیر کردن، ولی به من ربطی...
چی؟ به تو مربوط نیست؟
فکر می‌کنی «رایلی» دلش می‌خواست اونا رو بذاری اینجا تا سقط بشن؟
وقتی دیدمش از خودش می‌پرسم.
آهان.
واقعاً آدم آشغال و عوضی‌ای هستی.
آره. و مشکلی هم با این قضیه ندارم.
خب، تو نداری.
ولی من دارم.
خانواده‌ت چی؟
خانواده‌م چی؟
فکر می‌کردم می‌خوای بکشی‌شون بیرون.
«کانر»؟
آمار یا ردی از زندانی‌های خارجی داری؟
چیزی که به «رایلی» ربط داشته باشه؟
اِم... نه. هیچی.
دارم به ساعتِ «رایلی» زل می‌زنم.
بسته شده دور مچِ یه لاشیِ عوضی از اون سگ‌های «اسکورزنی».
باید بدونم کدوم گوری برم، «چارلی». یه سرنخی، چیزی.
ببین، تنها آماری که بهم رسیده اینه که...
اوکراینی‌ها دارن برای یه حمله‌ی سنگین نقشه می‌کشن...
تا وقتِ طلوع آفتاب شهر رو پس بگیرن.
همین و بس.
هیچ خبری از جابه‌جایی زندانی‌ها نیست.
هی، طاقت بیار رفیق.
دنی! دارم میام تو!
کیرم توش!
نترسید! این جاکش‌های قرمزپوش بالاخره رسیدن!
روانیِ حرومزاده.
این دیگه کدوم خریه؟
باهامه.
آره، تابلوعه که با توئه.
اوی!
باید بزنیم به چاک، رئیس.
کانر، دمت گرم که واسه‌مون برگشتی.
ولی این که راهِ رایلی نیست، نه؟
اون، راستش...
تموم کرد.
متاسفم.
آره. منم همین‌طور.
رینگو، برو داخل سمت چپ. بدجوری هوسِ یه پیک کردم.
- پاکه. - پاکه.
بانی، بار رو چک کن.
پاکه.
- اتاق پاکه. - پاکه.
بم-بم، فلو، برین درِ پشتی، سمتِ قصابی، ردیفه؟
خب، زهرِمار چی می‌زنین، خانما و آقایون؟
یکم ویسکی؟ یکم رام؟
یکم ودکا؟
زئوس، تو هم که همون آبجو-لیموناد رو می‌خوای، نه؟
درسته، آره. به قول معروف، همرنگ جماعت شو دیگه.
- یکی هم واسه وروجک؟ - نه.
شرمنده پسر. شاید یه وقت دیگه.
خیله‌خب، جمع شید.
به سلامتیِ دروغ و کلک و دزدی و عرق‌خوری.
اگه دروغ میگی، واسه نجات یه رفیق بگو.
اگه کلک میزنی، سرِ مرگ کلاه بذار.
اگه دزدی می‌کنی، دل یه دختر جوون رو بدزد.
اگه موقع مستی این کاره‌ای،
هر وقت بخوای می‌تونی با من هم‌پیاله بشی.
و اونوقته که ما برنده‌ایم.
خب، یه عوضیِ روانی مثل تو چطوری تا حالا زنده مونده؟
توی کشتنِ حرومزاده‌ها تخصص دارم.
آره، جونِ خودت.
راستی، حالا که حرفش شد، شکار چطور پیش میره؟
- خبری هست؟ - نه، خبری نیست.
فکر کنم جای بحث داشته باشه رفیق،
چون همین که تا اینجا رسیدی خودش خیلیه.
این یارو اصلاً انگلیسی حالیش میشه؟
بانی، دنی. دنی، بانی.
آهان، همون راهنمای تور. درسته.
دا. همون راهنمای تور.
داشتی می‌گفتی؟
آمارِ جا و مکانِ اون پسر طلایی رو درآوردیم.
یه مشت کونیِ اسکورزنی نگهش داشتن.
چهار کیلومتر پایین‌تر تو جاده.
- باشه. - خب، آمار رسیده که،
یه چندتایی تبعه خارجی هم پیششون دارن.
- چی؟ - آره.
دوتا مایه‌دار خرپول و چندتا امدادگر.
حالا، نمی‌دونم اونم جزو اوناست یا نه،
ولی گفتم در جریان باشی رفیق.
شلیک نکنید، شلیک نکنید!
- بچه‌ها، شلیک نکنید! - گور باباش!
اینا با خودمونن!
انجامش بده! معطل نکن لعنتی!
شلیک نکنید! شلیک نکنید! اینا با ما هستن!
اوکراینی‌ان!
عزیزم، به من نگاه کن.
بهم نگاه کن.
هیچ‌کسی قرار نیست بیاد.
خودمون باید خودمون رو نجات بدیم.
لیسا.
لیسا. لیسا.
لیسا.
خیلی خب بچه‌ها، راه بیفتید.
یه جای دیده‌بانی برامون پیدا کن.
ما هم درست پشت سرتیم.
- بده بیاد. آیرونز. - آیرونز.
دمت گرم رفیق.
خب، جریان اینا چیه؟
نیروهای شناسایی کراکن‌ان.
اومدن واسه شناساییِ پاتکی
که قراره شروع بشه.
اونا چی می‌شن؟
دارن می‌برنشون.
به هر حال کارشون تمومه. دارن برمی‌گردن به واحدشون.
میارنشون بیرون.
همه چی ردیفه، مگه نه؟
یالا، بجنب دیگه.
باب دیگه کدوم خریه؟
کاکنیِ احمق.
بذار منم یه چشمه بیام.
اون چیزی رو که می‌خوام بهم می‌گی،
ای جنده‌ی بی‌خایه.
وگرنه تیکه تیکه‌ات می‌کنم.
خدا هیچ کاره‌ است اینجا.
هدف رو تو دید دارم.
بد بانی، اینجا دیده‌بانه. دقیقاً بالای سرتم، رفیق.
درها سمت ساعت دوته.
بالای پله‌ها پیدامون می‌کنی.
مفهومه. دارم میام پیشت، رفیق.
مفهومه.
- پهپادها. - برین تو. یالا.
- داریم میایم پایین. - بیا پایین.
خب زئوس.
نظرت چیه یه کم وضعیت رو برامون بشکافی؟
خیلی ساده‌ست رئیس. دهنمون سرویسه.
- می‌شه بیشتر توضیح بدی؟ - البته رئیس.
همون‌طور که دیدی، دم پله‌های ورودی ماشین‌های تیرباردار کاشتن.
اون تو هم اون‌قدر نیرو هست که بشه باهاشون یه کشور رو قورت داد.
تک‌تیرانداز دارن، سنگرهای تیربار...
رو پشت‌بوم و طبقه سوم مستقر شدن.
اصلاً هیچ راه لعنتی‌ای وجود نداره.
- خب این که خوب نیست، هست؟ - نه.
حالا چیکار کنیم؟
یه راه ورودی دیگه چی؟
بی‌سروصداتر، مخفیانه‌تر.
ما تونل داریم.
تونل؟ چه تونلی رفیق؟
بچگیامون توشون بازی می‌کردیم.
همه جا پره از اینا.
تو جنگ جهانی دوم به عنوان پناهگاه ساخته شدن،
بعداً تبدیل شدن به سنگر واسه شبیخون زدن به نازی‌ها موقع اشغال.
تضمین می‌دم یه دونه‌اش باشه که بتونیم ازش تر و تمیز و بی‌سروصدا بریم تو.
نه. اصلاً حرفشم نزن. تله‌گذاری شدن.
ای بابا، اونا اصلاً روحشون هم خبر نداره اینا وجود دارن.
بانی، شانس‌مون، یعنی منظورم اینه که...
هنوزم خیلی لعنتی کمه.
در حد صفر، می‌دونم. مگه نه؟
معلومه دیگه، دو میلیونه. بعدش هم که قضیه‌ی رایلیِ توئه.
خیله خب، رینگو.
یه زنگی به ادی پیر بزن،
ببینیم نقشه واسه اون هدف چیه، ردیفه؟
مفهومه.
کارت تموم شد؟ آره؟
اونجا زیرزمینه. برگرد پایین.
اوکی، بزن بریم.
- فلو، تو با مایی. - فعلاً، پسرا.
- زئوس، فعلاً داداش. - آیرونز.
پاکه.
اوناهاش.
با اون زنجیره.
بم-بم.
اون قیچی‌ رو بده من.
- رینگو. - راه افتادم.
- گوشه‌ی راست. - ردیفه.
دو، یک، جابجا.
دربِ سمت راست.
پاکه. حرکت.
رینگو.
یه درِ پلمپ‌شده روبرومه.
خودشه، نه؟
داره نشون میده که الان داخلِ کلانتری هستیم.
خیله خب بم-بم. وقت نمایشه دادا.
حله.
- بانی، یه لحظه بهم وقت بده. - جدی جدی فقط چند ثانیه وقت داری، رفیق.
مهمونی داره شروع می‌شه.
- مایک؟ - باید سریع بگم و تمومش کنم.
دوباره با «ایست‌اندرز» ردیف شدم.
آمار نایتینگل رو درآوردیم.
آه، خوبه، عالیه.
داریم می‌ریم تو که آتیش‌بازی رو راه بندازیم.
تا یه ساعت دیگه واسه دوازده نفر خروج اضطراری می‌خوام.
خیله‌خب، حله. ردیفش می‌کنم.
صبر کن. راهنمای تورمون سهمشو ادا کرد.
حالا نوبت توئه که سهمتو ادا کنی.
خانواده‌ش باید تا فردا آخر وقت
تو پرواز باشن.
بهش مدیونیم، چارلی.
برنامه از قبل همین بود.
آره، خب،
فقط مطمئن شو که انجام می‌شه.
بعداً حرف می‌زنیم.
- اون بیرون مواظب خودت باش. - آره.
حرفی واسه گفتن ندارم.
یه «خداحافظ» هم بگی کارمو راه می‌ندازه.
منظورت چیه؟
تو نمیای.
یه سوراخ موش پیدا می‌کنی و می‌تپی توش.
تا وقتی این قضیه تموم بشه.
بعدش برمی‌گردی خونه پیش خانواده‌ت.
ببین، می‌فهمم چی میگی.
می‌خوای برای خدا و میهن مایه بذاری،
اون دیگه تصمیم خودته.
ولی امروز اون روز نیست.
نه پسر، نمی‌تونم.
نمی‌تونم این‌طوری تک و تنها ولت کنم.
- نه، نه. - یا میری...
یا به چارلی زنگ می‌زنم
و پروازِ زنت و بچه‌هات رو کنسل می‌کنیم.
فکر کردی دارم بلوف می‌زنم؟
بذار خودم این کارو بکنم.
باید انجامش بدم.
دمت گرم رفیق.
دیگه حرفی نزن.
های، بچه‌ها.
یا برین یه گوری واسه هم بمیرین یا بیاین با بقیه به خط شین.
الانه که وحشی‌بازیِ واقعی شروع بشه.
خب رفقا، وقتِ وقتشه.
وقتی رفتیم تو، دیگه توقفی در کار نیست.
هر چی سر راهمونه رو نفله می‌کنیم، مفهومه؟
حله.
شروع کن، بم-بم.
تا سه می‌شمرم، می‌زنیم به خط.
- قراره دهنمون سرویس شه، مگه نه؟ - آره.
سه، دو، یک.
- برید تو! - سه ثانیه دیگه تمومه!
کیرم توش!
حرکت.
- وقتشه. - نه، نه. تو رو خدا نکن.
این کارم باید بکنیم. باید بشه.
ده، بیست، سی...
- چهل. - نه، نه. تو رو خدا، نه.
نه، منو ببر! منو ببر!
نه امروز.
شاید فردا.
تو دیگه کی هستی؟
- تو کی هستی؟ - هیچ‌کی.
اگه هیچ‌کی نیستی،
پس چرا یکی پاشده اومده اینجا دنبالت؟
بگو!
اگه اون «یکی» همونی باشه که فکر می‌کنم،
تویی که باید نگران باشی.
قربان.
چیه؟
همین الان پیام کمک دریافت کردیم.
بچه‌های گارد دوم افتادن تو کمین.
تو یه مدرسه تو خیابون شفچنکا گیر افتادن.
معلومه که افتادن. نیروها رو آماده کن.
بله قربان.
درگیری!
اتاق رئیس اون‌طرفه.
طبق آمار، یوری و زنش رو اونجا نگه داشتن.
برو. بعداً بهت ملحق می‌شم.
حماقت نکن، داداش.
اگه اوضاع خیلی خیط بود، منتظرت می‌مونم.
با هم می‌زنیم به دلش.
آره، تو گفتی و منم باور کردم.
فعلاً رفیق.
خیله‌خب بچه‌ها، با من بیاید.
- رایلی! - مایک؟
مایک!
- برو عقب. - مایک!
برید عقب. برید عقب.
مایک، بالاخره اومدی.
هواتو دارم.
باید بریم. زود باش، باید جیم شیم.
- ایزابل، یالا. - نزدیک من بمون.
- وانکا. - بله قربان؟
کدوم گوری‌ان؟ تو اون ساختمون کوفتی‌ان؟
- بله قربان. - آخه چطور ممکنه؟
- نمی‌دونم قربان. - همه رو خبر کن.
- همه رو؟ - همه رو.
بهشون دستور بده برگردن اداره پلیس.
اومدن دنبال گروگان‌ها.
♪ من همیشه دارم حباب درست می‌کنم ♪
♪ حباب‌های قشنگ توی... ♪
♪ هوا ♪
♪ اونا خیلی بالا پرواز می‌کنن ♪
برید تو.
لعنتی. از این طرف.
تکون بخور.
بیا دهنشونو سرویس کنیم، رفیق.
درگیری، درگیری!
حرکت، حرکت، حرکت.
برید جلو. من دارم میرم تو.
تکون بخور.
دهنت سرویس.
لعنتی.
یالا، بریم. یالا.
تکون بخور! بدو!
- صبر کن! - راه بیفت!
صبر کن.
نارنجک!
مایک!
یالا.
یوری و اون تحفه‌ش نفله شدن! داریم برمی‌گردیم خونه!
- حرکت! حرکت! - باشه، دارم میرم!
- حرکت! - رفتیم!
اوضاع اون‌تو چطوره، رفیق؟
دارم حال می‌کنم دیگه، مرتیکه. تو چطوری؟
خیلی هم عالی، لعنتی!
کار که تموم شد، تو «بولی» یه چند تا پیک می‌زنیم
- وقتی این تموم شد، رفیق. - آره وحشی، دارم میام پیشت.
لعنتی!
تو رو یادمه.
پس چرا هنوز داری زر می‌زنی؟
برو!
بدو!
کجا موندی رفیق؟ چرا انقدر طول کشید؟
همه‌ش با من!
دارم خشاب عوض می‌کنم!
درگیری!
صبر کن، صبر کن. پشت سرمه.
طوری نیست رفیق. جلیقه‌ت جلوشو گرفت.
باید از این خراب‌شده بزنیم به چاک!
کجا دلت می‌خواد بری رفیق؟
بم‌بم، چیزی تهِ بارت مونده؟
- فقط یه تی‌-بمب دارم. - ای لعنت بهش!
- پرتش کن واسش! - چی؟
بندازش واسه اون!
- هلیکوپتر چی شد؟ - تو راهه. ۵ دقیقه دیگه می‌رسه.
خب دوباره باهاشون تماس بگیر. بگو وقت نداریم.
تیم تو راهِ خروجه، حرومزاده‌ها هم افتادن دنبالشون.
قراره وسط درگیری و آتیش بکشیم‌شون بیرون.
حله.
برو، برو، برو! یالّا بجنب!
درگیری از روبرو!
زئوس، داریم می‌زنیم به چاک، رفیق.
دارم میام پیشت.
سمت چپ! چپ!
دارم از سمت چپت میام!
خیله‌خب، یالّا! بزن بریم!
سوار ماشین‌شون کن! از اینجا ببرشون بیرون!
- اون دیگه چه کصشریه؟ - شما دوتا بگیریدش و برید!
سیکتیر کن و برو!
- برو! - مایک!
- درست پشت سرتم! - نه!
مایک!
اوناهاش! درست پشت سرته!
برو، برو، برو، برو، برو!
نارنجک دست توئه؟
لعنتی!
- قربان، یه مشکلی پیش اومده. - چه مشکلی؟
همین الان اوکراینی‌ها باهامون تماس گرفتن.
مسیر هلیکوپتر رو برای تخلیه مجروح‌ها تغییر دادن.
این دیگه چه کصشریه یعنی چی؟
یعنی خبری از تخلیه نیست.
هیچ‌کس قرار نیست بیاد سراغ‌شون.
چه مرگش شد تصویر؟
فکر کنم دخل‌مون رو آوردن و قطع شدیم.
یالله! تکون بخور!
بگیر بخواب رو زمین!
بانی! شما دوتا، بجنبین!
اومدم!
- تکون بخور! - اومدم!
باید بزنیم به چاک!
از پشت سرت دارن میان!
بجنب، بجنب، بجنب!
درگیری!
دنی، یالله! راه بیفت!
پشت سر من بمون.
سرت رو بیار پایین!
عجله کن! تکون بخور!
- رایلی کجاست؟ - راه بیفت!
بانی، یالله!
اومدم!
کانر، تکون بخور!
تیرم تموم شد.
ر‌یدم تو این شانس.
خبری از «زد» نیست.
اثری از «زد» نیست!
- چی دستت رو گرفت؟ - هیچی قربان.
- هیچی پیدا نکردی؟ - شرمنده‌ام.
مایک؟
دووم آوردی رفیق؟
من؟ خودت چه خبر؟
ردیفم.
فقط خواستم بگم که خلاص شدیم.
الان پیش واحد ۹۳ مکانیزه هستیم.
قراره به زودی بفرستنمون عقب.
خیلی هم عالی.
ببین، یکی اینجاست که می‌خواد یه چیزی بهت بگه.
سلام، چارلی.
سلام، عزیزم.
چطوری، وروجک؟
آره، خوبم.
فقط می‌خواستم ازت تشکر کنم.
وظیفه‌ست.
مایک؟
می‌خواد باهات حرف بزنه.
- چطوری؟ - نوکرتم داشی.
فقط می‌خواستم بدونی خونواده «دنی» رو...
امروز با پرواز فرستادم براندنبورگ.
- خیلی هم عالی. - بهم اعتماد کن.
هواشونو داریم.
بذار بعداً بهت زنگ بزنم. آخه، خب...
یه کار دیگه هست که باید انجام بدم.
حله داداش. می‌بینمت.
سبز بهت میاد.
با آبی و زرد حتی بهترم می‌شه.
پس واقعاً می‌خوای این کارو بکنی، نه؟
اینجا خونه‌مه.
آره.
می‌خواستم بدونی چارلی خانواده‌ت رو فرستاده...
که امروز با یه پرواز برن برلین.
حسابی جاشون رو ردیف می‌کنه.
شک ندارم.
موفق باشی رفیق.
تو هم همین‌طور داداش.
« ارائه شده توسط سایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.