دانلود شده از سایت بی سی موویز BCMoviez.com
هوی!
هوی، عوضی!
خوشت می‌آد ملت رو بپایی؟
فقط فشارش بده.
امیدوارم اینجا موندگار بشی.
حتماً موندگار می‌شم.
فقط همین؟
بذار من...
دمت گرم.
اوه، این اصله.
آره.
خودم تا حالا اینجا نخوابیدم، ولی...
خلاصه اوضاع این‌جوریه دیگه.
آره.
جا واسه‌ت کافی هست، نه؟
نظرت چیه؟
بد نیست، نه؟
فکر کنم حسابی اینجا بهم خوش بگذره.
جدی؟
واقعاً.
اینجا کنسروها و این‌جور چیزا رو می‌ذارم.
اینم واسه درست کردن چای و قهوه.
قابلمه و بقیه چیزا.
سیب‌زمینی، پیاز، سیر و این‌جور چیزا.
عاشق آشپزی‌ام.
خب.
ماشین لباسشویی اینجاست، تاید و شوینده‌ها هم همین‌جا...
بعد این طرف هم...
اینجا هم جاییه که خرت‌وپرتای نظافتو می‌ذارم.
- حالیته؟ - آره.
مخصوصاً گذاشتمشون اینجا که مواد شیمیایی به چوبه نماله.
فکر خوبیه.
چطوره اول یه کم گپ بزنیم که بیشتر با هم آشنا شیم؟
یه خرده ریلکس کنیم.
- یا می‌خوای اول وسایلتو ردیف کنی؟ - تو این‌جوری می‌خوای؟
- باشه. - خیلی خب، پس من فعلاً وسایلمو جا می‌دم.
شرمنده، من اهل مشروب نیستم.
پس بگو چرا.
ببخشید دیگه.
معذرت.
بادی، بس کن دیگه.
بادی!
ببخشید واقعاً.
خیالی نیست.
بذار برم یه چیزی بیارم تمیزش کنم.
باشه.
اِ، ببخشید؟
چی گفتی؟
بله؟
میشه لطفاً لباساتو بپوشی؟
حتماً.
ویلن.
به نظرت من جذّابم؟
معلومه که هستی.
دست بدیم؟
خوشت میاد؟
آره، دستت درد نکنه.
- ردیفه. - خوبه پس.
ازت خوشم میاد.
بدجور ازت خوشم میاد.
از کجا می‌دونی؟
ما که تازه با هم آشنا شدیم.
همین‌جوری، خوشم میاد دیگه.
بذار من انجامش بدم.
نمی‌خواد.
نکن.
وظیفه‌مه.
ببخشید.
فکر نکنم این رابطه تهش به جایی برسه.
منظورت چیه؟
خب... من و تو.
بهتره فقط برگردی،
برگردی به همون خراب‌شده‌ای که ازش اومدی.
مگه اصلاً میشه؟
گفتی که به نظرت من جذابم.
آره... ولی...
لطفاً منو برنگردون.
واقعاً ازت خوشم میاد.
بسه، انقدر این حرف رو تکرار نکن.
ولی خب حقیقته.
- آخه چرا؟ - چون حقیقت نداره.
ما تازه همدیگه رو دیدیم. تازه، من از کجا بدونم
که اینا رو فقط واسه خوش کردن دل من نمی‌گی،
در حالی که قلباً هیچی حس نمی‌کنی؟
واقعاً دارم حسش می‌کنم.
امکان نداره.
تو نمی‌تونی.
لعنتی، همش زر مفت بود. اصلاً هیچ معنی‌ای نداره.
عاشقتم.
چی؟
کاملاً معلومه که اصلاً دوستم نداری!
الان فهمیدم همش دروغ بود. تو همش تظاهری!
من تظاهر نمی‌کنم.
من واقعی‌ام.
- عاشقتم. - خفه شو، دیگه اینو نگو!
ازت خوشم میاد.
اونوقت من از کجا مطمئن باشم که واقعاً خوشت میاد؟
خب که بهت گفتم.
آره، ولی اینا فقط حرفه. چیزی رو ثابت نمی‌کنه.
اگه واقعاً جدی میگی، اگه واقعاً اینطوری حس می‌کنی.
واقعاً جدی میگم.
آره، ولی از کجا معلوم؟
خودتو بذار جای من.
فکر کن جای منی، می‌فهمی چی می‌گم؟
چطوری باور کنم که حرفات...
...واقعاً از ته دلته؟
- نمی‌دونم. - دیدی گفتم؟
هر چند بار هم که بگی ازم خوشت میاد،
یا عاشقمي یا هر کوفتِ دیگه،
من هیچ‌وقت نمی‌فهمم اینا حسِ واقعیت هست یا نه.
من که جای تو نیستم.
فقط سعی کن خودتو بذاری جای من.
بسه. خواهش می‌کنم.
شرایط منو می‌فهمی؟ چطوری باور کنم؟
تمومش کن. التماست می‌کنم.
جواب بده!
بسه دیگه. خواهش می‌کنم...
هوی.
هوی!
پدرسگ.
اه، عجب احمقی‌ام من!
امیدوارم اینجا بهت خوش بگذره.
امیدوارم اینجا موندگار بشی.
منتظر بمون.
یه لحظه منتظر باش، داریم چک می‌کنیم.
بابت این اعصاب‌خردی معذرت می‌خوام.
اون رمز فعال‌سازی شخصی‌ت رو امتحان کردی؟
آره، صد بار.
باشه.
داره بررسی می‌شه.
موقع بروز خطا، داشتی با این همراهت حال می‌کردی؟
نه بابا! تازه رسیده دستم.
باشه. داریم چک می‌کنیم.
اصلاً چطوری روتون شد جنسی رو که هنوز باگ داره بدین دست ملت؟
معذرت می‌خوایم بابت مشکلی
که واسه همراهت پیش اومده.
الان پیش همراهت هستی؟
آره.
- الو؟ - الو.
دمت گرم که منتظر موندی!
پیشنهاد می‌کنیم یه بار دیگه تنظیمات اولیه رو انجام بدی
و حافظه‌شو ریست کنی.
چطوری باید این کارو بکنم؟
الان کنار همراهت هستی؟
- آره. - اوکی.
پشت گوش چپشو چک کن،
یه شیار کوچیک اونجاست...
یه لحظه وایسا.
- خب، پیداش کردم. - عالیه.
دکمه ریست رو با یه پیچ‌گوشتی کوچیک فشار بده.
حداقل ۱۰ ثانیه نگهش دار.
- خب، اگه فشارش بدم چی می‌شه؟ - کل حافظه‌ش پاک می‌شه،
از همون لحظه‌ای که عبارت فعال‌سازیش رو بهش دادی.
اوکی، بعدش؟
بعد از اون، برو جلوش وایسا و دوباره بگو،
همون عبارت فعال‌سازی شخصی که موقع سفارش دادنش ضبط کردی.
اوکی... دردش می‌گیره؟
اوه، نه، اصلاً هیچ دردی حس نمی‌کنه.
گالا.
گالا، اگه داری می‌شنوی، حرفایی که زدم رو نشنیده بگیر.
تقصیر من بود. قسم می‌خورم برت نگردونم. عمراً اگه برت گردونم.
بهت نیاز دارم گالا، خواهش می‌کنم.
می‌فهمی چی می‌گم؟
لازمت دارم.
می‌دونم که دوسم داری. باور دارم.
می‌شنوی؟
لطفاً یه فرصت دیگه بهم بده.
دوستت دارم گالا. خیلی زیاد.
الان چی شد؟
بشقاب شکست.
نه، منظورم اینه که بیشتر از یه ساعته مثل مجسمه خشک شده بودی.
تو کلاً زیاد این‌طوری هنگ می‌کنی؟
نه، این‌طور نیست.
هنوز دارم یاد می‌گیرم.
جفتمون هنوز داریم یاد می‌گیریم.
من...
بی‌خیال، هیچی.
باشه.
ردیفه.
فقط هنوز مطمئن نیستم، می‌فهمی چی می‌گم؟
چی؟
آره، انگار رسیده.
آره، تا جایی که یادمه یه ایمیل اومده بود.
باشه. باشه، ۱۴ روز.
همین؟ به همین سادگی؟
اوکی.
دمت گرم.
- لعنتی! - صبح بخیر، ویلن.
- صبح بخیر. - برنامه‌مون واسه امروز چیه؟
باید برم سر کار.
منم همین‌طور.
روبراهی؟
می‌خوای باهات بیام؟
- می‌تونی بری تو اتاق؟ - آره، مشکلی نیست.
فکر کنم اون کاپشن قرمزه بیشتر بهت میاد.
آشغالِ عوضی!
دلت یه آدمِ حسابی نمی‌خواد، عزیزم؟
- می‌تونی یه لحظه اینجا صبر کنی؟ - هان؟
- می‌خوام اول سگمو ببرم بیرون. - سگ داشته باشی هم مشکلی نیست.
همین‌جا بمون تا بهت علامت بدم، خب؟
فعلاً همین‌جا قایم شو تا خودم بگم بیای بیرون، ردیفه؟
حتماً.
ببخشید عزیزم، بذار این تلفن رو جواب بدم.
همیشه الکی نگرانم میشه.
الو.
چیه؟
سرِ کارم.
نمیدونم، یه نیم ساعت دیگه.
مگه چی شده؟
فقط واسه همین زنگ زدی؟
اگه دوباره دلت حال و حول خواست زنگ بزن، عزیزم.
لعنتی.
کَس.
ممنون.
درد داشت؟
دیشب خوش گذشت؟
بدک نبود.
نه واقعاً.
ویلن.
دفعه‌های بعد اگه خواستی بری بیرون، منم با خودت ببر، باشه؟
هی بادی، برو بیرون.
نباید اینجا باشی.
بادی.
ویلن.
بیا اینجا.
- اگه دلت می‌خواد با یکی دیگه بخوابی... - نه، اصلاً.
اشکالی نداره.
لازم نیست منو قایم کنی.
ببخشید دیگه.
ممنون.
پس تکلیف بادی چی می‌شه؟
هوم؟
نمی‌خوای از اونم معذرت‌خواهی کنی؟
بحث سر این نیست که می‌تونه فکر کنه یا نه،
یا اینکه می‌تونه حرف بزنه؛ بحث اینه که آیا زجر می‌کشه یا نه.
مگه نه، بادی؟
اون...
اینا حرفای بنتامه، مگه نه؟
جرمی بنتام؟
تو هم از فلسفه سردرمیاری؟
یه چیزایی.
کیش و مات.
هوم. انگار ایده چندان جالبی نبود.
به نظر من که حال داد. یه دست دیگه می‌زنی؟
بازم قراره ببری؟
دفعه بعد شاید بهتره بریم سراغِ کارامبول.
می‌شه کتاب رو قرض بگیرم؟
مگه تو اصلاً می‌دونی کتاب چیه؟
فکر کردم خودبه‌خود بهش وصلی.
نه.
من به اون دسترسی ندارم.
تو همیشه همین‌قدر سریع می‌خونی؟
هوم.
اگه این‌جوری پیش بری، چند هفته‌ای همه‌شون
تمومن.
هدفم همینه.
تو هم هدف داری؟
معلومه که دارم. همه یه هدفی دارن.
مگه می‌شه تو نداشته باشی؟
نمی‌دونم. شاید.
حتماً داری.
آره.
انگار باز باید برم کتاب بخرم.
دمت گرم.
عین حیوون می‌مونه.
هرری، برو گمشو.
منم.
اینو ببین.
نظرت چیه؟
خیلی ردیفه، نه؟
با یه ون طاق زدم.
- می‌خوای امتحانش کنی؟ - عمراً.
- اَه، خودتم بدت نمی‌آد. - زر نزن.
ببین داداش، من...
من که بریدم، بیا بزنیم به چاک.
خب پس جولی چی؟
مالِ خودت.
من...
نمی‌تونم دیگه.
- اونم آدمیزاده. - آره، لابد هست.
مگه می‌شه همین‌طوری آدما رو رد کرد رفت؟
این‌جوری که نمی‌شه.
اون‌وقت بهش چی بگم؟
داری چی رو نگاه می‌کنی؟
ما رو.
من و تو رو.
اصلاً ریختتو دیدی؟
آره.
خب حالا می‌خوای چه غلطی بکنی؟
می‌خوام توالتو تمیز کنم.
- چون این‌طوری برنامه‌ریزی شدی. - چون من یه آدم مصنوعیم.
آدم مصنوعی.
آره.
لعنتی، تو که اصلاً پاتم تو توالت نمی‌ذاری.
اصلاً بگو ببینم چی می‌خوای، ویلن؟
می‌خوام خوشحال باشی.
می‌خوام هر کاری که دلت می‌خواد انجام بدی.
دلم می‌خواد بتونی باهام مخالفت کنی،
از خودت اراده داشته باشی.
خواسته من اینه.
- می‌تونم. - جدی؟
فکر کنم بتونم.
اهل کتاب خوندن هستی؟
آره، می‌خوام یاد بگیرم، دلم می‌خواد از کلی چیز سر دربیارم.
خوبه.
اگه قرار باشه بین تمیز کردن توالت
و کتاب خوندن یکی رو انتخاب کنی،
کدومو انتخاب می‌کنی؟
تو منو از کتاب خوندن منع می‌کنی.
نمی‌ذاری اون کاری رو که می‌خوام انجام بدم.
- چرا، ویلن؟ - متأسفم.
همسایه داره دیدت می‌زنه.
می‌دونم.
انگار دلش می‌خواد باهام بخوابه.
ولی نمی‌تونم.
- نمی‌تونی؟ - نه.
من فقط می‌تونم با تو بخوابم.
- چون این‌جوری برنامه‌ریزی شدم. - آره.
یه لحظه صبر کن.
گفتی نمی‌تونی باهاش بخوابی.
یه جوری می‌گی انگار اگه حق انتخاب داشتی، خودتم بدت نمی‌اومد.
من از سکس خوشم می‌آد.
ویلن.
- چرا نمی‌زنی داغونشون کنی؟ - من اجازه ندارم به آدما آسیب بزنم.
ولی در واقعیت می‌تونی، مگه نه؟
اونا فقط گوشت و استخونن. من از تیتانیوم ساخته شدم.
معلومه که حریفم نمی‌شن.
ولی خیالت راحت، من نمی‌تونم با اونا برم.
خب چون این‌طوری برنامه‌ریزی شدی! نه چون انتخاب خودت باشه.
مگه خودِ تو برنامه‌ریزی نشدی؟
مگه همه آدما برنامه‌ریزی نشدن؟
با ژن‌هاشون، با تربیت‌شون؟
همش یکیه دیگه.
نه بابا، فرق داره.
من اراده آزاد دارم.
واقعاً؟
- اختیار تو هم مثل مال منه. - چرت نگو!
پس چرا واسه نجات دادن من از دست اون آدما، خودتو به خطر انداختی؟
چون کار درست همین بود. از نظر اخلاقی.
- جدی جدی به این معتقدی؟ - آره.
نه بابا، بیخیال.
- نمی‌دونم والا. - فقط یه واکنش عصبی بود.
تو نمی‌تونی جلوی این واکنش‌های عصبیتو بگیری.
تو هیچ اختیاری از خودت نداری.
ترسیدم از دستت بدم.
یه رفتار غریزیه.
تنهام نذار، گالا.
نمی‌تونم.
ببندش.
- چرا، ویلن؟ - چون دلم اینطوری می‌خواد.
- نکن. - تمومش کن، فقط ببندش.
- نمی‌تونم. - انجامش بده!
من نمی‌تونم به هیچ انسانی صدمه بزنم، ویلن.
اگه دوسم داری، پس انجامش می‌دی. همین الان ببندش!
بچه ننه بازی درنیار، کثافت لعنتی!
همون‌جا بتمرگ و خفه شو.
بچه ننه بازی درنیار، کثافت لعنتی!
همون‌جا بتمرگ و خفه شو.
غرق در سایه‌های مهتاب
لمسِ تو مثل یه جرقه می‌مونه
داغ و سوزان در دل سکوت
تن‌ها تو هم گره خورده از شهوت
زمزمه‌ی آرومِ رازها
هرمِ نفس‌هات روی پوستم
تو ریتمِ تنت غرق شدم
انگار دوباره تو بهشتم
دنیا و زمان دارن از پیش‌مون رد می‌شن
تو سیاهیِ شب دارن می‌افتن دنبالمون
تا ابد سفت بغلم کن
تا وقتی که سپیده بزنه
لب‌های سرخِ خونیِ لعنتی و مرگبار
چشمایی که روحمو سوراخ می‌کنه
انقدر می‌خوامت که دیگه خالی شدم
دیگه هیچ کنترلی رو خودم ندارم
ردزن‌ها دارن رد پامون رو می‌گیرن
عشق هیچ ردی از خودش نمی‌ذاره
گم‌شده تو یه سکوتِ وهم‌آلود
من و تو، رو در روی هم
دنیا و زمان دارن می‌گذرن
تو دلِ شب دنبال‌مونن
تا ابد سفت بغلم کن
تا وقتی که هوا روشن شه
دنیا و زمان دارن می‌گذرن
تو دلِ شب دنبال‌مونن
تا ابد سفت بغلم کن
تا وقتی که هوا روشن شه
عزیزم، میشه یه کم تو کمد واسه لباسای من جا باز کنی؟
معلومه که میشه.
لطفاً اینو بذار کنار تختم.
باید بذاریش اون بالا عزیزم، وگرنه نمی‌تونم بزنمش به شارژ.
آهان، باشه.
عزیزم.
هوی، داداش.
نمی‌خوای تعارف کنی بیایم تو؟
اوه، آره.
خداروشکر.
دمت گرم داداش، عجب جایی داری.
دوباره جفت‌وجور شدی؟
هوم؟
خلاصه که خوشحالم دوباره می‌بینمت.
مرسی.
تو نمی‌خوای بگی از دیدنم خوشحالی؟
گوش کن آندرس...
فکر نکنم بتونی اینجا بمونی.
- جدی؟ - آره، الان اصلاً وقتِ مناسبی نیست،
می‌فهمی که؟ منظورم اینه که همیشه ردیف بود، ولی الان نه.
خیله‌خب، دستت درد نکنه.
آخرین بار شنیدم با یکی هم‌خونه شدی. با کارن بود، نه؟
- جولی؟ - آره، همون، جولی.
نه.
باشه، حله.
دمت گرم.
از این یکی خوشت میاد، نه؟
نه.
این که شرابه‌.
- فکر کردم ویسکی می‌خوری. - نه، همون شرابه‌.
آهان، اوکی.
خوشبختم.
سلام.
گالا اینجا زندگی می‌کنه.
واسه همین...
آهان، ولی رفیقت می‌تونه تو اتاق مهمون بخوابه.
آندرس داداشمه.
داداشت؟
اوه، چه عالی.
پس من اشتباه برداشت کردم.
درست می‌گم؟
حالا قراره چند وقت اینجا تلپ شی؟
- چند روزی، اگه راه داشته باشه. - حتماً، راحت باش.
برم اتاقو ردیف کنم.
پشمام.
پس تو و...
- گالا. - گالا.
آره، یه همچین چیزی.
ناموساً فکرشو نمی‌کردم.
بالاخره تو هم مخ یه نفرو زدی!
- نظرت چیه؟ - نباید بذاری داداشم بویی ببره، خب؟
- یعنی چی؟ - فقط این کارو نکن، خواهش می‌کنم.
بذار خیال کنه تو هم یه آدمی.
- ولی این‌طوری که داریم دروغ می‌گیم. - می‌دونم.
ولی به خاطر من، به خاطر خودمون، این کارو بکن.
دروغ گفتن بدجور رذالت می‌کنه، می‌دونی که؟
نه همیشه. ببخشید، باید این تلفنو جواب بدم.
سایمون، چه خبر؟
ده ثانیه بهم وقت بده تا برگردم پشت سیستم.
آره، آره، فهمیدم.
ردیفه، دارم ردیفش می‌کنم.
- مشکلی نیست؟ - نه بابا، چه مشکلی؟
- با آب طوری نمیشه؟ - من ضدآبم، خیالت تخت.
دمت گرم.
از قدیم همیشه خرشانس بودی.
خرشانسی چیه؟ عرق ریختم براش.
برو بابا.
هر کسی حق داره راه زندگی خودشو انتخاب کنه.
یکی انتخاب می‌کنه خرخونی کنه.
یکی هم نه.
آه.
کیه که هنوز کوفت نکرده؟
هوم؟
اوه...
گالا.
چشه؟ ناخوشه؟
نه بابا، حالش ردیفه.
- رژیمه یا چی؟ - نه.
فقط فعلاً اشتها نداره.
تقصیر من که نیست، هست؟
نه بابا، بیخیال.
دیر رسیدی، فرصت از دست رفت داداش.
پارتی!
به نظرت این چیه؟
- لابد پری دریاییه. - نه بابا.
نیست؟
عروسک پلاستیکی.
هان؟
عروسک جنسی؟
ربات سکسی واسه گداگشنه‌ها؟
داداشم قبل اینکه با تو آشنا بشه، همش با این جور چیزا ور می‌رفت.
نمی‌دونستی تو اولین دوست‌دخترشی؟
بیا تو.
پس من و ویلن مثل همیم.
چطور مگه؟
اونم اولین دوست‌پسرمه.
خب...
معمولاً تو این شهر کجاها پلاس می‌شی، گالا؟
هیچ‌جا.
مگه داداشم نذاشته بیای بیرون؟
اون دستم رو واسه هر کاری باز گذاشته.
- واسه خودم حق انتخاب دارم. - جداً؟
- یه بار با هم بزنیم به چاک. - بد نیست.
یه جای مشتی واسه رقصیدن نشونت می‌دم.
تا بتونی اون حرکات خفنت رو رو کنی.
- با اون هیکل سکسیت. - کاملاً پایه‌م.
حتماً.
ولی اون یُبس رو خونه جا می‌ذاریم، نه؟
- چی؟ - وِیلِنِ نُنُر رو.
نه بابا، وِیلِن هم رقصیدن رو دوست داره.
اوه، این یکی رو دیگه عمراً باور کنم!
جدی می‌گم.
اون همش داره چرت و پرت می‌گه.
همش فیلمشه.
- می‌دونی چرا بهش می‌گیم وِیلِنِ گریه‌او؟ - نه.
هر وقت وِنگ‌اش در می‌اومد، بابا می‌تپوندش تو اون کمد.
- طوری نشد؟ - نه، ردیفه.
فقط به آب عادت نداره انگار.
دستت درد گرفت؟ اگه درد گرفت ببخشید.
- نه اصلاً. - خب خیالم راحت شد.
من فقط می‌خوام وِیلِن بهم دست بزنه.
هی، پسر.
فکر کردم مشغول کاری.
با این همه سر و صدایی که شما راه انداختین مگه می‌شه کار کرد؟
- سلام عزیزم. - سلام.
بیخیال بابا، مگه میشه.
بجنب ویلن!
بترکون داداش!
دلم برات تنگ شده بود.
- با آندرس چطور بود؟ - خیلی ردیف بود.
خیلی ردیف بود؟
نظرت چیه؟ خداییش تهِش نیست؟
عروسی کی هست حالا؟
بیا اینجوری کنیم...
تو بذار من اینجا بمونم...
- خب؟ - در عوض کل خونه‌ت رو خودم رنگ می‌کنم.
قبوله، حله.
چند دست بزنم؟
- دو دست دیگه، نه؟ - آره، دقیقا.
عزیزم، فکر کنم یه ۱۵ لیتری دیگه لازم داشته باشیم.
همین‌قدر بسه دیگه.
- برم بخرم بهتره. - باشه.
یه لحظه وایسا.
آماده‌ام.
خیالت راحت.
چرا نمی‌ری اونجا با ویلن سرگرم شی؟
اون که داره کار می‌کنه.
چرا تو از ویلن خوشت نمیاد؟
کی همچین حرفی زده؟
واقعاً ازش خوشت میاد؟
آره، خب مثل داداشِ خودم می‌مونه.
می‌دونم که دوستت داره.
از ارتفاع می‌ترسی؟
خیالت تخت.
اگه نسل بشر به بن‌بست بخوره و نابود بشه،
رمز و راز خلقت ابدی، موجود دیگه‌ای رو به دنیا میاره،
موجودی بهتر و خیره‌کننده‌تر،
یه نژاد جدید و زیباتر برای ادامه‌ی تجلیِ آفرینش.
ویلن.
ردیفه؟
گالا کجاست؟
نمی‌دونم.
هی.
سلام.
هیس!
- بیا، این واسه تو. - دمت گرم، داداش.
- چه خبر؟ - ردیفم.
بیرونش تُرد، توش نرم و لطیف.
رازش همینه.
رفیق زیاد داریا.
بدک نیست.
می‌خوای یکی امتحان کنی؟
- به نظر خوشمزه میاد. مرسی. - خواهش می‌کنم.
یا ابلفضل، خدایی عین آدمیزاده. نگاش کن. خیلی طبیعیه.
- چیزی می‌خوری؟ - نه دمت گرم، مرسی.
بسه دیگه. مرسی.
تو خودت باهاش حال می‌کنی؟
معلومه که آره! من که رو هوام.
نمیدونم والا... حس می‌کنم انگار داری می‌کنی تو یه ماشین.
آره دیگه، انگار داری می‌کنی تو توستر.
یه رفیق دارم، همش کار و بارش با این ربات‌های جنسیه.
می‌گفت انقدر حال می‌ده که دیگه عمراً دستت به جنس آدمیزاد بره.
ویلن!
بیا اینجا.
تولدت مبارک
سخنرانی! سخنرانی!
بیا دیگه!
بیخیال، بذارین ببینیم صاحب تولد چی می‌خواد بگه.
اوه، واقعاً غافلگیر شدم.
بدو دیگه، لفتش نده. بیا.
مردیم از تشنگی، آبجو می‌خوایم.
ایول.
دم همه‌تون گرم که اومدین.
- مرسی، اندرز. - ردیفه، حساب کتابش باشه بعداً.
اوکی.
امیدوارم به همه‌تون خوش بگذره.
آره دیگه، تا وقتی آبجو هست، ما هم تخته‌گاز می‌ریم!
خب، می‌خوام از این موقعیت استفاده کنم و یه چیزی رو اعلام کنم.
خب...
گالا؟
می‌خوای باهام ازدواج کنی؟
پاک رد دادی‌ها!
چطوری داداش.
انگار زیادی زدی بر بدن، نه؟
گالا کجاست؟
پایینه.
ببین...
رفقای من واقعاً یه مشت لاشی‌ان.
قصد بدی ندارن، فقط سگی مست کردن.
بیخیال، برو پایین با بقیه حال کن.
مهمونی داره بدجور می‌ترکونه.
اونا از کجا فهمیدن؟
ها؟
در مورد گالا.
تو می‌دونستی؟
- آره... - اونا چطوری بو بردن؟
نمی‌دونم داداش، آخه اون...
یه جوریه، از طرز حرکاتش یا یه همچین چیزی معلومه.
- به نظر من که عادیه، فرقی نداره. - چشای تو کوره.
بیا، لباساتو بپوش.
پاشو برو پایین با بقیه خوش بگذرون.
تولدته‌ها! زشته اینجا کز کنی و تنهایی غصه بخوری.
گالا هم اونجا تنهاست.
- مگه داره چه غلطی می‌کنه؟ - داره نوشیدنی پخش می‌کنه.
لازم نیست این کارو بکنه، آخه کلفت که نیست!
باشه، بعداً میرم پایین بهش میگم.
آندرس؟
به نظرت خوشگله؟
به نظرت گالا خوشگل نیست؟
خوشگله.
اگه فرضاً دقیقاً همین‌جوری بود،
قیافه‌ش، اخلاقش، همه‌چیزش،
اما اگه آدمیزاد بود...
مسئله اینه که اون اصلاً آدم نیست.
اون یه ربات وامونده‌ست.
اون ربات نیست،
اون یه موجود مصنوعیه!
باشه.
حالا اگه واقعاً مو نمی‌زد، قیافه‌ش، اخلاقش، همه‌چیزش،
ولی آدم بود،
حتماً پیش خودت می‌گفتی عجب آدم توپیه، نه؟
مگه نه؟
یالا دیگه.
آهان، خودش اومد!
بیا این‌ور داداش!
بپر تو آب دیگه، خرس گنده!
بپر! بپر! بپر!
بپر! بپر!
ایول!
به دادم برسید!
ویلن؟
همه‌تون بکشید کنار!
کمک.
پشمام.
خدایی این جنس تهشه.
- می‌دونی قیمتش چنده؟ - نه.
حتی دست‌دومش هم قیمتش فضاییه.
می‌تونی؟ می‌تونی ردیفش کنی؟
چی؟ می‌خوای قفلشو بشکنم؟
- آره. - اون که مثل آب خوردنه، داشی.
یالا، زود باش.
الان می‌ریم تو کارش.
حدوداً چقدر طول می‌کشه؟
یه سوت.
ولی از پسش برمیای دیگه؟
معلومه، کاری نداره.
چیه؟ ریدی به خودت؟
آشغال عوضی!
اه، زر نزن بابا.
شل کن، کلی وقت داری
که وقتی قفلش باز شد، باهاش حال کنی.
تموم نشد هنوز؟
چرا، فقط یکم بد قلقه.
ولی می‌تونی ردیفش کنی؟
آره بابا، می‌شه.
راستش یه راه دیگه هم هست که می‌تونی انجام بدی.
- منظورت چیه؟ - ریست کردن حافظه.
خب، اگه ریست بشه چی می‌شه مگه؟
کل حافظه‌ش پاک می‌شه،
از همون وقتی که داداشت خریدتش.
می‌شه عین روز اولش.
- چقدر دیگه مونده؟ - چیزی نمونده.
اصلاً چطوری باید حافظه‌شو ریست کرد؟
- تو کیفم یه پیچ‌گوشتی ساعتی دارم. - اون دیگه چیه؟
یه پیچ‌گوشتی کوچولو.
در رو باز کن لاشی!
پیچ‌گوشتی رو بده من.
دکمه رو حداقل ۱۰ ثانیه نگه دار.
یه لحظه وایسا، الانه که تموم شه. یکم دندون رو جگر بذار.
اه، به درک!
اینجا که کوفتم نیست.
به خدا قسم، هیچی اینجا نیست!
اون یکی گوشت رو، احمق.
یک...
دو...
سه...
چهار...
پنج...
شش...
هفت...
هشت...
نفله شد!
ردیف شد!
- انجامش دادی؟ - آره، مگه نگفتم مثل آب خوردنه؟
- کمک نمی‌خوای، داداش؟ - نه، لازم نکرده.
خب اون چی شد؟
واسه خودت.
یه مشت روانیِ زنجیری.
پیش من خیلی بیشتر بهت خوش می‌گذره، عزیزم.
- تو منو زدی! - اول تو شروع کردی.
آخه داشتی بدجوری رو مخ می‌رفتی.
شاید.
من واقعاً یه آشغالم.
چرا آخه از من متنفر نمی‌شی؟
هستم، حالم ازت به هم می‌خوره.
ولی دوستت هم دارم.
هر چی باشه تو هنوز برادرمی.
نمی‌خوام از دستت عصبانی بشم، آندرس.
- فقط می‌خوام آدم بهتری بشی. - خب لعنتی، ازم متنفر باش دیگه!
ازت می‌خوام ازم متنفر باشی، عوضی.
مگه همینو نمی‌خوای؟
نمی‌خوام...
آره جون خودت.
اگه بقیه ازت متنفر باشن برات راحت‌تره، نه؟
نمی‌دونم چه مرگمه.
چطوره یه بار مثل یه برادر درست و حسابی رفتار کنی؟
- گالا! - اینو از روی من بکش کنار!
فکر کنم دستم شکست!
ویلن!
گالا، منم!
اون نباید این کارو می‌کرد! اون نباید به آدما حمله کنه!
منم، ویلن!
- ویلن! - یادت میاد؟
ویلن!
یادت میاد؟
ویلن.