.:: BcMoviez.Com ::.
هشدار حساسیت به نور
کسایی که صرع دارن احتیاط کنن.
نورهای چشمک‌زن ممکنه حالِ تماشاچی‌های حساس به نور رو بد کنه.
.:: BcMoviez.Com ::. ادرس همیشگی ما =-=-=-=-=-=-=-=-=-=-= ادرس بدون فیلتر ما .:: BcMovie.icu ::.
شروع نمایش تا: ۱۸ ساعت دیگه
یا خدا!
محشره!
اوه پسر!
مالِ کی؟
عاشقتم!
۱۱ دقیقه قبل
حله.
رفتم.
- همه چی ردیفه. - داره ضبط می‌کنه؟
یک، دو، سه...
سه‌بعدی!
اون بیرون می‌بینمت.
- تو یه ستاره‌ای! - از نمایش لذت ببر عزیزم!
از نمایش لذت ببر!
بیا دیگه عزیزم.
- همه چی ردیفه؟ بزن بریم. - آره.
داریم شروع می‌کنیم.
باشه.
موفق باشین بچه‌ها!
خب، آماده باشین واسه شروع در...
پنج، چهار، سه، دو، یک.
بزن بریم!
چی؟
یالله دیگه!
حرکت کن!
چی؟
زمان باقی‌مانده تا شروع نمایش: ۷ ساعت و ۴۲ دقیقه
- ایول بابا! - به به، ببین کی اینجاست!
چطوری، جیموتی؟
سلام. دارم ضبط می‌کنم.
- لابد حدسش رو می‌زدی. - مگه می‌شد نفهمید.
بیا اینجا ببینم.
اوه، سلام! نمی‌دونستم چی تو سرته! پیش خودم گفتم: «سلام جیم».
می‌شه یه کم درباره‌ی روند خلاقیت‌ت برامون بگی؟
وقتی این نمایش رو راه انداختی، هدفت چی بود؟
این نمایشِ خودته.
خالق این نمایش خودِ تویی.
دقیقاً می‌دونستی چی می‌خوای.
از همون اولش، آدمایی که باهاشون کار می‌کنم
همیشه خیلی خوب به ایده‌هام راه می‌دادن.
تو تمام این سال‌ها همیشه به حرفام گوش دادن،
و خیلی خوبه که آدم می‌تونه روی این قضیه حساب کنه.
تو تمام تورها، از همون اولی که شروع کردم،
با نورپردازها کار کردم.
تا تصمیم بگیریم هر آهنگ چه رنگی داشته باشه.
واسه من خیلی مهمه که آهنگ‌ها، موقع کنسرت،
آدم رو از هر نظر ممکنی غرق خودشون کنن.
که بهترین تجربه حسیِ ممکن باشه.
- البته. - خودت که می‌دونی.
تست صدا شروع اجرا تا: ۴ ساعت و ۲۰ دقیقه
اون جیمز کامرونه.
آره.
داریم میاریمش پایین، این قسمت رو هم همین‌طور.
و بعدش میاد بیرون.
خیلی باحال می‌شد اگه همه می‌دیدن من دارم چطوری این صحنه رو حس می‌کنم.
ایول.
خیلی سخته که یه دوربین بذاریم داخل اون اتاقک؟
- به نظر ما که خوبه. - باشه.
باید یه جابه‌جایی خیلی سریع انجام بدیم
تا گیتارها رو برسونیم به تِروِر.
- باشه، می‌تونیم اون پشت رو ببینیم؟ - البته.
این‌طوری خیلی ردیف میشه.
و بعدش، صفحه کاملاً سفید میشه.
و اون چراغ آبی روشن میشه.
بعدش باز میشه و من می‌پرم بیرون.
- اون جاش رو ندیده بودیم. - آره دیگه.
بیلی، می‌خوایم ببینیم قراره چیکار کنی.
و...
باشه، عالیه.
اگه اون کارو بکنی، وقتی بیای پایین «کول» بهت نشون میده.
فکر کنم دیگه حله.
این نمایش خودته. دیدِ خلاقانه خودته.
رو پوستر می‌خوره: «کارگردان: بیلی آیلیش
با همکاری جیمز کامرون».
وای، خیلی هیجان دارم!
بیلی! بیلی!
بیلی! بیلی! بیلی!
حالتون چطوره؟
آماده‌اید حسابی حال کنیم؟
همه چراغ‌ها (لایت‌ها) رو بگیرید بالا.
تو کل تور هر غلطی تونستم کردم که مریض نشم،
چون می‌دونستم بالاخره یه گندی زده می‌شه. یه گندِ حسابی.
و بفرما، اینم از این.
مچ‌دردِ بیلی دیگه شده یه داستان تکراری.
البته اونقدرها هم داغون نیست. ظاهرش که اینو نمیگه.
خیر سرم می‌تونم راه برم، این عصاها فقط واسه...
- واسه جلب ترحمه؟ - آره، واسه جلب ترحم.
بسیار خب!
اگه قرار باشه مچ پای آدم بپیچه،
بهتره دقیقاً شب قبلِ فیلمبرداری بپیچه.
چرا که نه؟ آخه چرا لعنتی نه؟
راستی، این فقط یه پیچ‌خوردگیه.
تو همه‌ی کنسرتا مچ پاهامو باندپیچی می‌کنن.
همه کنسرتا وضعم همینه.
ولی حتی قبل از اینم، چن ماهه که ساق پام بدجوری تیر می‌کشه.
اون اوایل که با هم آشنا شدیم،
بهم گفتی که توی تور خیلی بهت سخت می‌گذره.
آره، درسته.
و حالا، حتی بدتر از قبل.
الان که دیگه بدتر... چاره چیه؟ می‌تونست از اینم گندتر باشه.
تا وقتی اینا رو پام می‌کنه،
یه زنگی به معلم آوازم، داگ، می‌زنم.
قراره یکم غوغا کنیم، فقط گفتم که در جریان باشید.
با دماغت یه عدد هشت بکش.
عالیه.
همه‌چی ردیفه.
توی طول تور، خودم سر و صورتم رو درست می‌کنم.
اگه با خط‌چشم اون‌طوری بکشی، خطش خیلی بیشتر تو چشم میاد.
از دور قشنگ تابلوعه.
بسیار خب، بذار ببینم.
واسه آهنگ بعدی،
می‌خوام از لوپِ صدام استفاده کنم و
یه سری هارمونی بخونم.
مشکل اینجاست که،
واسه اینکه درست از آب دربیاد،
موقعی که دارم لوپ رو ضبط می‌کنم، باید همه‌جا سکوتِ مطلق باشه.
این تنها لحظه توی کلِ شبه
که ازتون می‌خوام ساکت بمونید.
خودتون می‌دونید که چقدر عاشق شنیدن صداتونم.
عاشقِ هر کاری‌ام که می‌کنین.
ولی واسه یه دقیقه باید خیلی خیلی ساکت باشین، خب؟
خیلی خب.
عاشقتم!
خیلی خب!
تموم شد.
بریم به عقب...
اولین کنسرتِ تورِت توی کبک بود، نه؟
اولین کنسرتم توی کبک بود.
و فینیاس برات یه یادداشت فرستاد.
آره! واسم گل فرستاد!
هنوز نخوندمش ولی اشکم دراومده.
«تقریباً هفت سال گذشته،
از وقتی که اولین تورمون توی آمریکای شمالی شروع شد.
گشتنِ دنیا با تو باعث افتخارم بوده،
و دیدنِ اینکه چطور تماشاچی‌ها رو
توی مُشتت می‌گیری.
موفق باشی. هرچند که نیازی بهش نداری.
هیچ‌کس مثل تو بلد نیست این کارو بکنه.
لحظه‌شماری می‌کنم تا دوباره ببینمت.
دوستت دارم، پینچ.»
فینیاس همیشه کنارم بوده،
ما همیشه همین‌طوری کار کردیم.
واسه همین، یه کنسرت بدونِ فینیاس
واسه من یه تجربه‌ی کاملاً جدیده.
خیلی ترسناکه.
ساز زدن با تو بهترین حسه. هیچ‌کی به گرد پاتم نمی‌رسه.
آره، این قراره اولین کنسرتم بدون اون باشه.
واسه همین...
دلم برات تنگ شده، فینیس.
شروع اجرا تا: ۶ ساعت و ۱۰ دقیقه دیگه
عجیبه، روز کنسرت واسه من،
مثل بقیه روزای عادیه.
انگار با رفقا زدی بیرون.
فروش چادر، ۲۰ پوند
فکر کنم نمی‌تونن منو ببینن.
نه بابا، قشنگ معلومی.
اگه روز بدی داشته باشم، یا مثلاً،
چه می‌دونم، کلافه یا شاکی باشم،
یا فشار کنسرت رو مغزم باشه،
همیشه سعی می‌کنم به اون
بچه‌ای که اون تهِ سکوها نشسته فکر کنم،
اون بالا بالاها، ردیف آخر،
که داشت بال‌بال می‌زد
واسه اینکه امروز از راه برسه.
واقعاً خفنه.
چند روزه همین‌جا پلاس شدن.
سختی‌های زیادی کشیدم.
ولی وقتی بیلی کنارمه، تو اون لحظه‌های گند و مزخرف...
بیلی بهم جرئت داد تا خودمو به دنیا نشون بدم
همون‌جوری که هستم.
دوران خیلی سختی رو گذروندم
توی راهنمایی و دبیرستان.
اوضاعم اصلاً ردیف نبود،
با این داستان‌های هورمونی و بلوغ و این بساط‌ها.
توی مدرسه مدام بهم زور می‌گفتن و اذیتم می‌کردن.
باعث شد زندگیم خیلی بهتر بشه.
بهم کمک کرد که زخم‌هام التیام پیدا کنه.
باعث شد حس کنم اون‌قدرها هم تنها نیستم.
بهم این حس رو داد که یه حریم امن دارم،
که یکی صدامو می‌شنوه و منو می‌بینه.
اگه آهنگ‌هاش نبود،
رابطه‌م رو با خونواده‌م کلاً از دست داده بودم.
ببینم نوتیفیکیشن‌هامو می‌بینن یا نه.
- یا خدا! داره نگاه می‌کنه. - آره.
ولی هیچی نمی‌بینه.
می‌خواد به بقیه خبر بده. بهش بگو!
هر بار که اون آهنگ رو گوش می‌دادم،
انگار داشت بیخ گوشم برام می‌خوند.
بهت این حس رو می‌ده که هر اتفاقی بیفته، اون همیشه هواتو داره.
وای، نه!
یا ابوالفضل!
دارم می‌بینمتون
پدر و مادر و روان‌شناس و این حرفا، هیچ‌کدوم قابل مقایسه نیستن
با اون اصالتی که...
اون آهنگ‌هایی که پخش می‌شن،
که می‌تونن همه‌چیو درمون کنن، تموم اون دردی که می‌کشیدم رو.
یه حسی بهش پیدا کردم که تا حالا با هیچ‌کس دیگه‌ای نداشتم.
می‌بینید؟ فکر می‌کنید اونا هم می‌بیننش؟
نوشتم: «عاشقتونم».
فکر می‌کنی بتونن ببیننش؟
خیلی مدیونِ بیلی هستم،
خیلی دوسش دارم، واقعاً دستمو گرفت...
باعث شد بفهمم
وضعیت روانم چطوره، و اینکه می‌تونم و حالم خوب می‌شه.
همین بود که کمکم کرد جا نزنم
و حس کنم یکی هست که صدامو می‌شنوه
و یه چیزی هست که به خاطرش زنده بمونم.
به خیلیا کمک کرده و من ازش ممنونم.
نمی‌تونم توصیفش کنم.
اون واسه من همه‌چیزه.
عاشقتونم!
رویای اینو داشتم که یه روز ببینمش و حالا رویام واقعی شده.
خیلی دلم می‌خواد ببینمش!
اون بیلی آیلیشه، دیگه چی می‌تونم بگم؟
خداحافظ!
واقعاً قدردانم،
چون به خاطر اینه که می‌تونم با کلی آدم ارتباط بگیرم
و واسه خیلی‌ها یه تکیه‌گاه باشم
تو کل دنیا، تو جاهایی که شاید...
فکر می‌کنن نمی‌تونن
خودِ واقعی‌شون باشن،
یا حس می‌کنن امنیت ندارن و کسی پشتشون نیست،
یا حس می‌کنن دیده نمی‌شن.
خیلی خرشانسم که تونستم یه همچین چیزی رو راه بندازم.
حتی اگه فقط یه ذره باشه.
اونایی که این سمت استادیوم هستید، حالتون ردیفه؟
ایول.
اون بالا بالایی‌ها چطور؟ روبه‌راهید؟
اونایی که اون ته نشستید، همگی اوکین؟
و رفقایی که سمت راست من هستید،
همه خوبین؟
بسیار عالی.
دوستای گلم، «آوا» و «جین» رو بهتون معرفی می‌کنم.
این تور واقعاً معرکه و خفن و همه‌چی‌تموم بوده،
و همه‌ش هم به خاطر وجودِ شماست.
ممنون که بهمون فرصت دادید اینجا باشیم.
توی کل دنیا بهم حسابی حال داد.
تقریباً یه ساله که داریم این شو رو اجرا می‌کنیم.
تجربه خیلی باحالی بود.
خیلی چاکرتونم. اگه اینجایید،
و دارید اینو می‌بینید، اینجا جاتون امنِ امنه.
دوستتون دارم، شماها برام خیلی ارزش دارید.
امیدوارم اینجا راحت باشید و بتونید خودِ خودتون باشید.
همین و تمام.
نمایش تا ۵ ساعت و ۳۰ دقیقه دیگه شروع میشه.
سلام. چقدر نازی تو.
نمی‌دونی چقدر.
واقعاً خوشگله.
بیاین تو، بچه‌ها.
تور خیلی وحشتناکه، واقعاً آدم رو از پا درمیاره.
دوست دارم یه اتاق پر از توله‌سگ برای همه داشته باشم،
تا بتونیم یکم ریلکس کنیم و حال‌مون...
یکم جا بیاد. اوکسی‌توسین، سروتونین، اوکسی‌توسین...
معمولاً تو همه شهرا همین کارو می‌کنی؟
آره. هر جا که می‌ریم، سعی می‌کنیم...
با یکی از پناهگاه‌های حیوانات اون نزدیکی تماس بگیریم...
که مایل باشن...
سگ‌ها و توله‌سگ‌هایی رو برامون بیارن...
که دنبال یه خونه می‌گردن.
من خودم دو تا سگِ واگذاری دارم، مامانم هم یکی داره،
برادرم هم دو تا رو به سرپرستی گرفته.
چند نفر دیگه از بچه‌های تیم هم...
توی طول تور سگ گرفتن.
- واسه فیلم بعدی‌م حتماً این کارو می‌کنم. - جدی؟
همه ما به یه ذره عشقِ سگی نیاز داریم.
- عاشقتیم بیلی! - دوستت داریم!
بیلی! بیلی!
بیلی! بیلی! بیلی!
ای وای من!
با من بخونید.
بلندتر!
از این خوشم میاد
که اون بالا تنهایی داری می‌خونی، فقط خودتی و صدات.
یه مشت رقصنده...
یا این‌جور چیزا دورت نریختی. فقط خودتی.
آره، در واقع روی صحنه فقط خودمم.
- مگه نه؟ - آره.
مردم هم اون‌جا باهاتن.
تو مثل یه دیاپازونی، و همه
باهات میزون می‌شن.
چه حسی داره؟
این تویی که از پسش برمیای،
پس لابد خوب می‌فهمیش.
چه حسی بهت دست میده؟
یه چالش واقعیه،
چون همه‌چیز به خودم بنده.
همیشه همین حس رو داشتم،
چون توی تمام کنسرتام تنهایی دارم می‌دوئم و بالا پایین می‌پرم.
فکر کنم همه‌ش برمی‌گرده
به عشقم به رپ و هیپ‌هاپ.
وقتی جوون‌تر بودم، اونا هنرمندای مورد علاقه‌م بودن.
می‌خواستم اون آزادی رو حس کنم،
مثل یه یارویی که روی صحنه است،
بدون پیرهن، که این‌طرف اون‌طرف می‌دوئه و می‌پره.
همه تماشاچیا محو یه نفر رو صحنه‌ن،
و کل استادیوم دارن بالا پایین می‌پرن یا پوجو می‌زنن.
تا حالا ندیدم یه دختر این‌کارو بکنه، واسه همینم هست که
دلم نمی‌خواد یه گله آدم رو صحنه باشن.
می‌خوام حس کنم تک و تنهام
با تماشاچیا.
و...
- عاشق این کاری. - عاشقشم!
همین الان از همه‌تون می‌خوام پاشین وایسین!
بپرین بالا!
یالله!
حالا از همه‌تون می‌خوام بشینین روی زمین،
تا جایی که می‌تونین بیاین پایین.
بیاین پایین.
همگی، حتی اونایی که اون بالا نشستین.
بیاین پایین!
پایین‌تر.
بزن بریم!
یک، دو...
یک، دو، سه، بپرین!
چهار، سه، دو، یک...
بیاین بترکونیم!
بیلی!
عاشقتم بیلی!
- بیلی! - بیلی!
این ردِ چنگا رو رو دستام می‌بینی؟
- کار طرفداراست. - طرفدارا؟
- بِم... - ای وای.
آره، تازه ایناش چیزی نیست.
من خودم از اون‌جور طرفدارای تیر بودم، واسه همین،
واسه من،
من...
درک می‌کنم
اون عطش و اون درموندگی رو.
اگه وقتی جوون‌تر بودم،
به کسی که الگوم بود نزدیک می‌شدم،
حتی نمی‌تونم فکرشم بکنم
چه حسی بهم دست می‌داد.
حتی نمی‌دونم چه کارهایی ازم سر می‌زد.
واسه همین فکر کنم...
می‌تونم درکشون کنم، و واسه همین این کارو می‌کنم.
چون به نظرم...
می‌خوام اون مدل هنرمندی باشم که خودم آرزو داشتم طرفدارش باشم.
بیلی!
چی؟
سورپرایز!
فینیاس، عاشقتیم!
فینیاس، دوستت دارم!
عاشقتونیم!
برادرم، فینیاس.
توی دریای چشمات غرق شدم
بجنبید! بیاین وسط!
حالا می‌خوام یه کف‌مرتب برای این گروه خفن بزنید.
بیاین بشناسید، اندرو مارشال.
اینم سولو اسمیت.
ایب نوری هم اینجاست.
و تام کراچ.
و خواننده‌ها، ایوا و جین هورنر.
فن‌ها دارن با همون انرژی‌ای که بهشون میدی می‌ترکونن.
داشتم به حرفی که چند لحظه پیش زدی فکر می‌کردم،
تو کاری کردی که یه زن رو صحنه این‌قدر قدرت داشته باشه.
آره.
تو همون کارایی رو می‌کنی که قبلاً فقط از پسِ مردا برمی‌اومد.
- آره. - حالا اون قدرت دستِ توئه
و واسه همه‌شون شدی یه الگو.
راستش رو بخوای، وقتی بچه بودم،
قبل از این‌که این دم و دستگاه راه بیفته،
بیشتر از هر چیزی تو دنیا عاشق اجرا بودم.
اما با پوشیدن لباسای زنانه، حسِ سکسی بودن نداشتم،
یا نمی‌دونم،
موقعی که بدنم رو نشون می‌دادم.
به عنوان یه آرتیست، حس می‌کردم
که یه زن رو فقط اون‌ شکلی می‌خوان.
هنوزم همون حسی رو دارم
که از قدیم باهام بوده.
اینکه با این لباس‌ها جذاب به نظر نمی‌رسم،
چون اینا «دخترونه» نیستن،
زنونه نیستن، بدنم رو نمی‌ریزم بیرون.
و به نظرم انصاف نیست
که نتونم لباسی رو بپوشم که توش راحتم
و در عین حال، احساس جذاب بودن کنم.
هنوزم اون حس رو دارم.
- ولی تو خودِ خودت همین‌طوری هستی. - آره، من همینم.
عاشقتم!
عاشقتونم!
بخونید!
ما زن‌ها همیشه مجبوریم کاری رو انجام بدیم که جامعه
ازمون می‌خواد.
و من می‌خوام به اون دختربچه‌ها نشون بدم
که لازم نیست اون کارها رو انجام بدی،
تا خوشگل یا زنونه به نظر بیای یا...
فقط یه زن باشی.
احساس غرور و شادی می‌کنم وقتی می‌بینم اون دخترا دارن بزرگ می‌شن
بدون اینکه اون فشار رو حس کنن،
بدون اینکه به خاطر پوشیدن اون لباس‌ها قضاوت بشن، مثل همون بلایی که سر من می‌اومد.
این آخرین آهنگه. خیلی دوستتون دارم!
بخونید!
حالا همگی با هم!
داداشم، فینیس!
خیلی ممنون که اینجا بودید! یه دنیا عاشقتونم!
شب همگی بخیر!
ایول!
از اجرا خوشت اومد؟
واقعاً معرکه بود.
خیلی دوسش دارم.
- فعلاً! - عاشقتیم!
عاشقتیم!
بیلی!
عاشقتیم!
چقدر حال داد!
- خیلی ردیفه، نه؟ - لابد بدجور فاز می‌ده.
- بیلی! - عاشقتیم!
آره.
راستشو بخوای، بدجور باهاش حال می‌کنم.
قبلاً به‌جز وقتِ کنسرت، اصلاً از هتل بیرون نمی‌رفتم.
این مسیر تنها زمانی بود که می‌تونستم
یه هوایی بخورم.
"برای دانلود فیلم و سریال جدید با زیرنویس چسبیده" .:: BcMoviez.Com ::.