« ارائه شده توسط سایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.
ادرس تلگرام ما: https://t.me/bcmoviez
این آخرین فراخوان برای تمام شرکت‌کننده‌های دور بعدیه.
شناگرا، لطفاً برین روی سکوی شروع.
یالا، سمیرا!
خیلی از شماها آرزو دارین وکیل بشین.
اما دادگاه، کلاس درس نیست.
اونجا، عدالت فقط با برنده شدن به دست میاد.
و هیچ‌کس بهتر از «ایکا» نمی‌دونه عدالت چطوری به دست میاد.
درست وقتی که همه فکر می‌کنن پرونده تموم شده،
اون تک‌خالش رو رو می‌کنه و ورق رو برمی‌گردونه.
لطفاً به شکست‌ناپذیرترین وکیل شهر، آقای آرجون مهرا، خوش‌آمد بگین.
خانم‌ها و آقایان، لطفاً خوش‌آمد بگین به...
چشماتون رو ببندین،
و با دقت به این پرونده گوش بدین.
آخر شب، توی پونا...
توی یه جاده خلوت،
یه ماشین لوکس که با سرعت ۲۲۰ کیلومتر در ساعت می‌رونده،
منحرف می‌شه توی پیاده‌رو.
کارتن‌خواب‌هایی که توی پیاده‌رو خوابیده بودن، له می‌شن.
سه نفرشون
کشته می‌شن،
و بقیه هم
زخمی می‌شن.
راننده این ماشین لوکس، یه آدم معمولی نیست،
یه بچه‌ننه لوس که باباش خرپوله.
خودت می‌تونی حدس بزنی تهِ این پرونده چی میشه.
حالا چشماتو باز کن و به این فکر کن.
اگه جای ماشین سواری، یه کامیون بود چی؟
اونوقت راننده سواری و راننده کامیون،
از نظر قانون با هم برابرن؟
از نظر دادگاه چطور؟
سمیرا!
سال‌هاست که دارن تو سرِ آدمِ فقیر می‌زنن،
و واسه اون، قانون فقط یه جور مجازاته.
عدالت کوره.
ولی همیشه یه بار چشم‌بندشو می‌زنه بالا که ببینه،
طرف مایه‌داره یا گشنه‌گدا.
واسه خاطر عدالت، حتی باید یه آینه هم گرفت جلوی رویِ قانون.
این چیزیه که تو هیچ دانشکده حقوقی یادِ آدم نمی‌دن.
حسِ عدالت، یه چیزیه که باید تو جَنَمِت باشه.
همونه که بهت می‌گه واسه کدوم پرونده یقه پاره کنی.
تو دادگاه، ما برای برنده شدن نمی‌جنگیم...
بلکه می‌جنگیم تا حق رو بگیریم.
سمیرا!
نه.
سمیرا.
قربان، شما یه وکیل مدافعِ سرشناس و کله‌گنده هستید که هیچ باختی نداشته.
اگه واقعاً می‌خواستید به عدالت خدمت کنید،
پس چرا نرفتید دادستان بشید؟
واسه اجرای عدالت، حتماً لازم نیست دادستان باشی.
آدم می‌تونه یه وکیل مدافع باشه و بازم واسه حق و حقیقت بجنگه.
منم که به این معروفم که تا تهش واسه حق می‌جنگم.
قربان.
خیلی واجبه.
واسه امروز، این یه نکته رو آویزه گوشتون کنید.
به عدالت فقط از عینکِ خشکِ قانون نگاه نکنید.
قانون فقط یه وسیله‌ست واسه رسیدن به عدالت،
نه اینکه خودش به تنهایی عدالت باشه.
ممنون.
چی شده، آوانتیکا؟
آوانتیکا؟
عزیزم.
حالت چطوره؟
چیزی نیست، فقط یه کم خون‌دماغ شدم.
- خون‌دماغ؟! - خوبم، چیزی نیست.
زیرِ آب که باشی، بعضی وقتا پیش میاد.
آب رفته تو دماغم.
فقط ظاهرش ترسناکه، اونقدرا هم جدی نیست.
ننه پیرزن.
بچه‌ها، قرار نیست بمیرم که!
- هی! - هی!
سمیرا دیگه می‌تونه مرخص بشه.
- دیدی گفتم! - عالی شد.
- همه چی ردیفه. - فعلاً.
- ممنون. - دکتر گالوانکار منتظرتونه.
- باشه. - عزیزم، الان برمی‌گردم.
سَم، همین‌جا بمون. زود برمی‌گردم، خب؟
دکتر، چه بلایی سر دخترم اومده؟
این‌جور خون‌دماغ شدن طبیعیه؟
همچین غیرطبیعی هم نیست.
این اتفاق‌ها پیش میاد.
ولی می‌خوام چندتا آزمایش بنویسم، صرفاً برای اطمینان.
اطمینان از چی؟
خواهش می‌کنم، بیخودی نگران نشید آقای مهرا.
بذارید چندتا آزمایش بگیریم.
سامیرا تنها بچه‌تونه؟
بله.
- چی... - چرا اینو می‌پرسید؟
این یه روالِ عادی واسه سوابق پزشکیه.
باید از جفت‌تون آزمایش خون بگیریم.
پرستار؟ آزمایش خون‌شون رو بگیر و ثبت کن.
چشم، قربان.
ممنون.
ببخشید، آوانتیکا.
باید اونجا می‌بودم.
تو که طاقتِ دیدن خون رو نداری.
هنوز تو شوکم.
شانس آوردیم که چیز جدی‌ای نیست.
این شانس نیست، عینِ بدشانسیه.
خون‌دماغ، اونم وسط مسابقات انتخابی؟
حالا جایگاهم رو توی ارنج عوض می‌کنن.
اگه نتونم توی تیم واسه خودم جا باز کنم...
یا خدا!
اون‌وقت کدوم گوری می‌خوان شوتت کنن؟
بابا، فیلم نیا.
عزیزم، کی داره فیلم میاد؟ تو یا من؟
بی‌خیال، بیا یه چیزی بخوریم.
به نظرم باتر چیکن بزنیم. چی میگی؟
باتر چیکن نمی‌خورم.
کالریش خیلی بالاست.
ای بابا.
کسی هم قرار نیست بهت بده.
امروز سوپ می‌خوری.
همین؟
سوشی چطوره؟
اوه! سوشی؟
خیلی بی‌مزه‌ست.
نه، توروخدا.
- الو؟ - سلام قربان.
امیدوارم همه چیز روبه‌راه باشه.
الان دیگه همه چیز ردیفه.
قربان، آقای امریت‌پال می‌خواد باهاتون حرف بزنه. خیلی فوریه.
نه.
امکان نداره. امروز نه.
قربان، راستش خیلی فوریه.
چرا نمی‌فهمی، آخه...
امروز وقت خونواده‌مه. باشه؟
آوانتیکا.
من هیچ‌وقت از خط دکترا سر در نمی‌آرم.
اما امروز، حتی نفهمیدم چی داشت می‌گفت.
آرجون...
بیا زیاد بهش فکر نکنیم.
شوریامن گور، پسر صنعتگر معروف
و کاندیدای انتخابات سراسری، هارشواردهان گور،
به عنوان متهم در پرونده‌ی اقدام به قتل معرفی شده.
این افشاگری جنجال زیادی توی محافل سیاسی و تجاری به پا کرده.
بله؟
فردا ساعت ۱۱ صبح توی خونه‌ی آقای گور باهاش جلسه داریم.
اون مخصوصاً برای پرونده‌ی شوریامن گور سراغ تو رو گرفته.
فردا اونجا باش. باشه؟
باشه.
حالش چطوره؟
- خوابیده. - حالا سوال اینجاست که،
آیا این پرونده هم مثل بقیه‌ی پرونده‌های گردن‌کلفت می‌شه،
که توش حقیقت ماست‌مالی می‌شه، یا این بار عدالت اجرا می‌شه؟
آیا شوریامن گور واقعاً گناهکاره؟
سوما میتال در حال حاضر در کومای مصنوعی به سر می‌بره.
تا این لحظه هیچ‌کس در رابطه با این پرونده دستگیر نشده.
آقای گوپال کریشنان، چرا شخصاً دارید این پرونده رو پیش می‌برید؟
خب چرا که نه؟
هر وکیلی آرزوشه یه پرونده‌ی هلو گیرش بیاد.
جناب، شما به همچین موضوع حساسِ سیاسی‌ای میگید پرونده‌ی ساده؟
این شمایید که دارید این قضیه رو سیاسی و حساسش می‌کنید.
واسه من، این یه پرونده‌ی کاملاً روشنه.
شوریامان گور با وحشی‌گری به سوما میتال حمله کرده،
قصد تجاوز بهش رو داشته و بعدش هم همون‌طوری به حال خودش رهاش کرده تا بمیره.
قربان، پدرِ شوریامان گور کاندیدای انتخابات شده.
نظرتون در این باره چیه؟
آرجون، بی‌خیال. بشین لطفا.
حالا هر جنایتکاری باباش بالاخره یه کاره‌ای هست دیگه.
آرجون،
وقتی می‌خوای یه درخت گنده رو بندازی زمین...
باید به ریشه‌ش تبر بزنی.
ریشه‌ی یه سیاست‌مدار...
خونوادشه.
شرکت شما سال‌هاست که کارهای حقوقی ما رو انجام میده.
اگه این پرونده رو قبول نکنی،
اونوقت این سؤال پیش میاد که چرا نکردی.
رسانه‌ها رو هم که می‌شناسی.
هنوز پرونده شروع نشده،
شوریا رو گناهکار اعلام می‌کنن.
آرجون، فقط یه ماه تا انتخابات مونده.
می‌دونم، می‌دونم.
تو با شوریا یه خرده مشکل داری.
ولی اگه بتونی گذشته رو بذاری کنار و کارایی که کرده رو فراموش کنی.
میشه ازت خواهش کنم
که فقط یه بار با «شوریا» ملاقات کنی؟
«شوریا» کجاست؟
صبح بخیر، صبح بخیر. شرمنده بابت تاخیر.
درمورد پرونده حرف بزنیم؟
آقای هارشواردان،
لطفاً منو ببخشید.
- نمی‌تونم این پرونده رو قبول کنم. - آرجون؟
اگه می‌خواستی ردش کنی، می‌تونستی یه پیام تو واتساپ بدی.
چرا واتساپ؟
می‌خواستم حضوری ببینمش،
و بهش بگم که نمی‌تونم برای این پرونده بجنگم.
حالا هم با اجازتون.
جناب وکیلِ شکست‌ناپذیر.
قبول کردن پرونده‌ی من لطمه‌ای به سوابق درخشانت نمی‌زنه.
اگه برای کسی مهمه، منِ لعنتی بی‌گناهم!
آرجون، حتماً یه راهی هست.
چیکار باید بکنم تا این پرونده رو قبول کنی؟
معجزه.
این کارت اصلاً قشنگ نبود، آرجون.
«شوریامن گور» وکیلی بود که زیر دستت کار می‌کرد و تو باعث شدی پروانه‌اش باطل شه.
این گذشته‌ایه که بین شما دوتاست،
اما هیچ ربطی به این پرونده نداره.
محض رضای خدا، ما یه موسسه‌ی حقوقی هستیم.
ببین آرجون...
شوریا هم مثل هر متهم دیگه‌ایه.
اونم حق داره یه دفاع قانونی قرص و محکم داشته باشه.
درسته قربان.
منم حق دارم موکل‌هام رو خودم انتخاب کنم.
- بله. - من این پرونده رو قبول نمی‌کنم.
حتی اگه بیفته زندان یا بالای دار بره.
برام مهم نیست.
تو همین الانشم اونو گناهکار دونستی.
هارش‌واردان با اینکه گذشته‌ی ما رو می‌دونست، منو انتخاب کرد. چرا؟
می‌خواد از اسم و رسم من استفاده کنه تا پسرشو بی‌گناه جلوه بده.
اون دنبال دفاع کردن نیست.
اون دنبال ماست‌مالیه.
من شوریا رو خوب می‌شناسم. شماها نمی‌شناسیدش.
اما این بی‌انصافیه آرجون.
ببخشید قربان. خبر فوری اومده.
پرونده‌ی پر سر و صدای شوریامان گور و سوما میتال، پیچیده‌تر شده
اونم قبل از اینکه اصلاً شروع بشه.
دادستان کل، گوپال کریشنان، وسط کنفرانس خبری مربوط به این پرونده
سکته قلبی کرد و خب مسلماً،
دیگه نمی‌تونه این پرونده رو پیش ببره.
حالا تکلیف پرونده‌ی سوما میتال چی می‌شه؟
جنید، خبر تازه‌ای داری؟
بله اسنهال، همین الان خبر رسید
که مادورا بانرجی به عنوان دادستان این پرونده انتخاب شده.
مادورا دیگه کیه؟
بنرجی قربان. یه وکیل تازه‌کاره.
اون دیگه چه صیغه‌ایه؟
تحفه‌ی الهیه!
هی! اون کدو، گلِ کدو. آره، همونو بفرست لطفاً. باشه؟
بله گوکاله، بگو.
تأیید شد خانم.
تو دادگاه جایگزینِ گوپال کریشنان می‌شی.
شایدم شایعه باشه، نه؟ خبرنگارای دادگاه همیشه از این کرم‌ها می‌ریزن.
یه چایی، یه نونِ کره‌ای و یه کیکِ شیری.
مادو، پس کی صبحونه درست می‌کنی؟
هی، توبلو، خودت درست کن. نمی‌بینی داره کار می‌کنه؟
من برعکسشو گفتم.
جلسه‌ی دادرسی هم چهار روز دیگه‌ست.
دادگاه عالی به خاطر فشار رسانه‌ها پرونده رو انداخته تو روالِ فوری.
چهار روز؟
بله.
این روالِ فوریه یا دورِ تند؟
چطوری از پسش بربیایم گوکاله؟ خب بگو ببینم، قاضی کیه؟
کامرا.
- کامرایِ یه‌دنده؟ - بله.
ای دادِ بیداد، گوکاله.
باید خیلی دست به عصا راه بریم.
مادو!
باشه، گوش کن، فعلاً قطع می‌کنم.
- بعداً حرف می‌زنیم. - فعلاً.
آزمایش‌های خیلی کاملی انجام دادیم.
بدون شک سرطان خونِ پیشرفته‌ست.
سرطان؟
اما چطوری؟
ما تو خونواده‌مون اصلاً سابقه سرطان نداریم.
شاید آزمایشگاه اشتباه کرده باشه.
لطفاً دوباره آزمایش بگیرین.
این روزا خیلی از بچه‌ها به این درد دچار می‌شن.
فقط بحث ژنتیک نیست.
می‌تونه از عوامل محیطی هم باشه.
خیلی دلیل‌ها می‌تونه داشته باشه.
اونم مرحله پیشرفته واسه یه بچه‌ی به این کوچیکی؟
من که همیشه پیششم.
مگه می‌شه چیزی رو متوجه نشده باشم؟
می‌ریم یه جای دیگه هم نشون می‌دیم، باشه؟
می‌دونم... می‌دونم هر دوتون شوکه شدین.
هضمش واقعاً سخته.
اما پزشکی خیلی پیشرفت کرده.
می‌تونیم جون «سام» رو نجات بدیم.
ولی باید درمان رو همین الان شروع کنیم.
آره.
لطفاً شروع کنین.
«سامایرا» به پیوند سلول‌های بنیادی نیاز داره.
تو این جور موردا، سلول‌های بنیادی رو از مغز استخونِ والدین می‌گیریم.
طبقِ قاعده،
دی‌ان‌ایِ مادر یا پدر،
باید با بچه نیمه‌همسان باشه.
یعنی یه تطابقِ کامل.
هیچ‌کدومتون با سمیرا همخونی ندارید.
چیزی هست... که من متوجهش نیستم؟
شاید اهداکننده‌های دیگه‌ای هم باشن.
شایدم باشن.
اما به این زودیا پیدا کردنِ همچین اهداکننده‌ای خیلی سخته.
در ضمن، سرطانِ سمیرا خیلی پیشرفت کرده.
هر دقیقه‌ش حکمِ طلا رو داره.
فقط پدر و مادرِ واقعی تطابق‌شون کامله.
اونا بهترین گزینه‌ان.
امیدوارم درک کنی.
آرجون.
این همون مَردیه که...
بهم گفت: «بندازش بره.»
«اصلاً از مَنه؟»
فکر می‌کنی این آدم بویی از معرفت برده...
که بخواد کمکمون کنه؟
نمی‌دونم.
اما چاره‌ی دیگه‌ای ندارم.
باید تلاشمو بکنم.
باید به هر دری بزنم.
این یه معجزه‌ست.
بسه دیگه، خودت همین امروز صبح گفتی.
گفتی که فقط یه معجزه می‌تونه درستش کنه.
سرطان دخترم...
واسه تو معجزه‌ست؟
یه نگاه به خودت بنداز.
ببین چطور از اون بالا سقوط کردی.
معجزه همینه.
جلوی بابا کلی بهم توهین کردی.
من تنها بچه‌شم.
پس من چی؟
ایده‌ی مزخرف من نبود که بهت زنگ بزنم، ایده بابا بود.
اومدی.
و با چه لذتی هم بهم توهین کردی.
این اتفاق بارها افتاده، آرجون.
مشکل تو...
با منه.
پای دخترم رو وسط نکش.
من پدر واقعیِ دخترتم.
واسه همینه که حالا لحنت عوض شده.
بی‌خیال شو.
تو منو رد کردی، نه؟
ولی من این کار رو با تو نمی‌کنم.
ازم دفاع کن. پرونده رو ببر. بشو قهرمان داستان.
خنده رو به لبای بابام برگردون.
مغز استخونم رو بهت می‌دم.
جون در برابر جون.
قبوله؟
هنوز هیچ تاییدیه رسمی‌ای در کار نیست،
اما منابع می‌گن که شرکت حقوقی آمریتراج و مِرا
در حال مذاکره برای گرفتن این پرونده هستن.
شنیده‌ها حاکی از اینه که
وکیل سرشناس، آرجون مِرا،
که همیشه برای بی‌گناها می‌جنگه، وکیل مدافع این پرونده می‌شه.
خیلی عجیبه که آرجون مِرا یه شبه این پرونده رو قبول کرده.
آیا مدهورا بانرجی، که سمت دادستانه،
می‌تونه از پس پرونده‌ی سوما بربیاد؟
تا الان هیچ دستگیری‌ای در این رابطه انجام نشده،
اما گفته می‌شه
که شوریامان گائور مظنون اصلی این پرونده‌ست.
اگه آرجون مِرا وکالتِ شوریامان گائور رو قبول کنه،
اون‌وقت نمی‌شه این احتمال رو رد کرد که شاید شوریامان گائور واقعاً بی‌گناه باشه.
شوریامان گائور حالا مظنون اصلیِ پرونده‌ی سوءقصد به سوما میتاله.
با توجه به نفوذ تجاری و سیاسی‌ش،
این سوال پیش میاد که آیا حقیقتی پشت این تحقیقات هست،
یا این هم فقط یه بازیِ کثیف سیاسیه؟
دکتر زنگ زد.
شوریا موردش می‌خوره.
شرمنده‌ام.
به خاطر من، مجبوری پا روی اصول‌ت بذاری.
اصول دیگه چه اهمیتی داره؟
وقتی پای جون دخترمون وسط باشه چی؟
تحقیقات و شواهد پرونده‌ی سوما میتال انقدر قرص و محکمن که...
که شوریامن گور رو توی همون قصر خودش دستگیر کردن.
شوریامن گور بازداشت شد.
این ضربه‌ی سنگینی واسه خونواده‌ی گوره، اونم وقتی انتخابات بیخ گوشمونه.
روند رسیدگی به پرونده فوری شده
و جلسه‌ی دادگاه افتاده واسه همین پنج روز آینده.
- چطوری آجی؟ - خوبم.
- چی شد اینقدر زود اومدی؟ - مامانت کجاست؟
یه عالمه کار سرم ریخته.
- صبح بخیر خانم. - صبح بخیر خانم.
خیله‌خب، اصل ماجرای پرونده رو بهم بگو.
جزئیات پرونده؟
خانم، اسم قربانی سوما میتاله، ۲۷ ساله.
فوق لیسانس اقتصاد داره و اهل بمبئیه.
جناب، شب ۳۰ آپریل،
شوریامن از ساعت ۱۰ تا ۱۱:۴۵ شب توی کلاب زایر بوده.
اینم کپی صورت‌حساب اون شبشون؛ ۲۷ هزار روپیه.
در ضمن، طبق گفته‌های متصدی بار،
اون شب سوما حسابی داشت با شوریا خوش می‌گذروند.
و کم‌کم تو خوردن زیاده‌روی می‌کنه.
حدودای ۱۱:۴۵ با شوریا از کلاب می‌زنن بیرون،
و بعدش بیهوش توی وُرلی پیداش می‌کنن.
دوستاش همین‌طوری گذاشتن بره؟
- بدید دوباره آزمایش خونش رو چک کنن. - بله قربان.
- واسه رُهیپنول تستش کن. - چشم قربان.
«شوریامن» و «سوما» با دوتا از دوستای اون بودن، درسته؟
بله خانم. «گریشما رائو» و «هاووی مهتا».
«هاوه».
پلیس فقط فیلم‌های مداربسته رو دیده. ولی تو پیشِ «سوما» بودی.
خب بهم بگو،
اوضاع چطور بود؟ فازش با «شوریامن» چطوری بود؟
راحت بود؟
آره، خیلی راحت به نظر می‌رسید.
چیزی رو که مخفی نمی‌کنی، می‌کنی؟
چون حِست می‌تونه کمک کنه رفیقت به حقش برسه، نه؟
جناب، «سوما» دنبالِ مَرده، نه بچه‌مچه.
از این پیرمردای مایه‌دار.
ردپای دیجیتال و اکانت‌های فضای مجازیش نشون می‌ده که...
ما اینجا زن‌ها رو لجن‌مال نمی‌کنیم.
شیرفهم شد؟
بعد از اینکه از بار زدن بیرون، حدودای ساعت ۱ شب،
یه چای‌فروش به اسم «ویجی کامته» اونا رو توی ماشین دید.
گفت که پارک کرده بوده،
و تا نزدیک شده، «سوما» از ماشین پرت شده بیرون.
ببینین «ویجی کامته»، شاهدِ پرونده، حرف حسابش چیه.
آقای «ویجی کامته»، درسته؟
بگو ببینم،
توی این عکس کجا بودی و حادثه کجا اتفاق افتاد؟
خانم، من اینجا بودم.
باشه.
ببین، توی دادگاه هم همین رو ازت می‌پرسن.
همین دختره بود یا نه؟
زندان مرکزی بمبئی اصلاح و بازپروری
من شهادت «شوریامان» رو در مورد اتفاقات اون شب می‌خوام.
مو به مو، با تمام جزئیات.
حواست باشه هیچ‌چیزی رو از قلم نندازه.
خانم، «شوریامان» یه مدت کوتاهی رو با مقتول وقت گذرونده بود.
و نیم ساعت بعدش رسیده بود خونه.
حدود ساعت ۱ شب.
با توجه به ترافیک اون مسیر در اون ساعت...
تقریباً ۱۵ تا ۲۰ دقیقه طول می‌کشیده
تا از کلاب برسه به خونه‌ی سوما.
ما ترافیک شبانه‌ی اون مسیر رو آنالیز کردیم.
بنابراین وقتی رسیده خونه،
باید حدود نیمه‌شب بوده باشه.
- بله خانم. - کسی هست که بتونه تاییدش کنه؟
گائوری گاور، زنش.
شوریامان اون شب خونه بود یا از بیرون اومد؟
اون شب ساعت ۱ خونه بود.
شوریا هیچ‌وقت کار خلافی ازش سر نمی‌زنه.
شهادت اون رو توی دادگاه قبول نمی‌کنن.
یه شاهد دیگه واسه تاییدِ حضورش توی خونه لازم داریم.
کی اول سوما رو دید؟
چندتا زائر که داشتن می‌رفتن سمت معبد «وُرلی».
حدود ساعت یکِ شب بود. اونم بردنش بیمارستان.
حالش چطوره؟
خانوم، به تشخیص پزشک توی کمای مصنوعیه.
ضربه رو مستقیم به گردنش زدن.
رگ ژوگولارش پاره شده.
فرم گزارش جراحت پارگی رگ ژوگولار
- الو؟ - الو.
- شما کی هستی آقا؟ - سلام خانوم.
چرا به من زنگ می‌زنی؟ سرِ کارم!
خانوم، یه بسته دارین. کد تایید رو بگین.
تو... یه... یه لحظه. فقط...
سه چهار پنج شش.
این چه جور عددیه؟ کد تایید رو بده من!
داداش، سه چهار پنج شیشه دیگه. چیکار کنم خب؟
شوهرم خونه‌ست.
آره، بده به اون.
ببخشید.
آلتِ جرم؟
خانوم، پیدا نشد.
خانوم، با توجه به مدلِ زخم، احتمالاً با سوئیچ ماشین انجام شده.
مدل ماشین آئودی Q7 هست،
که یه سوئیچ استارت فیزیکی داره.
پس نمی‌تونیم ثابت کنیم که گلوش با سوئیچ ماشین بریده شده.
- نه خانوم. - نه.
ماشینِ «شوریا» رو بدین کامل بازرسی کنن.
راستی خانم، ماشینش رو بعد از اون اتفاق با مواد شیمیایی شستن.
ببخشید؟
- بعدش ماشینش شیمی... / - با مواد شیمیایی شسته شده؟ یعنی چی؟
قربان، ماشین «شوریا» رو حرفه‌ای تمیز کردن.
از قبل وقت گرفته بودن؟
- نه قربان. / - همین‌جوری آورده بودنش.
کیت تجاوز چی؟
خانم، به «سوما» تجاوز نشده. مقاومت کرده.
در واقع، زیر ناخن‌هاش رد خون و پوست متهم پیدا شده.
جواب آزمایش دی‌ان‌ای چی شد؟
هم پوست هم خون متعلق به «شوریا»ست.
پس ما اینا رو داریم:
انگیزه،
فرصت،
و تطابق مثبت دی‌ان‌ای متهم؟
بله خانم.
«بله خانم».
پس چرا «آرجون مهرا» وکالت این پرونده رو قبول کرده؟
چرا داره از «شوریامان» دفاع می‌کنه؟
بچه‌ها، یه جای کار می‌لنگه.
دادگاه فردا شروع می‌شه.
ترتیب لیست شاهدای فردا رو عوض می‌کنم.
«ایکا» وقتی پرونده‌ای رو بگیره، باخت تو کارش نیست.
دشمنان عدالت
خانم، دادستانی می‌تونه «آرجون مهرا» رو شکست بده؟
لطفاً بهمون بگو. جواب ما رو بده.
- توهین به قدرت گرفتنِ زن‌ها... - هند این ننگ رو تحمل نمی‌کنه!
خانم مادهورا، بالاخره وقت کردید تشریف بیارید؟
واقعاً شرمنده‌ام.
ترافیک بود، جناب قاضی.
خیلی معذرت می‌خوام.
پس لابد بقیه ما با هلی‌کوپتر اومدیم؟
جناب قاضی، من توی لیست شاهدها یه تغییراتی دادم.
خانم محترم.
بله، دیدمش.
اولین شاهدِ تیم دفاع، شوریامان گائور هستش.
آقای شوریامان،
می‌شه به دادگاه بگید اون شب چه اتفاقی افتاد؟
آدم یه چیزی می‌خواد، ولی یه چیزِ کاملاً متفاوت پیش میاد.
آقای مهرا، نمی‌دونم از کجا شروع کنم.
لطفاً برید سر اصل مطلب.
آقای مهرا، این اصلاً برای من راحت نیست.
کسی که قراره در موردش حرف بزنم، دخترِ یه بنده خداییه.
مادرش اینجا نشسته و داره برای زندگیش دعا می‌کنه.
آقای گائور،
لطفاً راحت باشید و صحبت کنید.
عجله نکنید، وقت دارید.
ممنونم جناب.
توی خانواده کلی داستان و بدبختی داشتیم.
فقط لازم داشتم یه کم از اون فضا دور شم.
یکی که به حرفام گوش بده.
سوما گوش می‌داد، می‌فهمید،
و اهل قضاوت کردن نبود.
قرار گذاشتیم بعدِ کلاب بریم برای شام.
با هم از کلاب اومدیم بیرون.
بعد، تو ماشین،
دستش رو دستم بود.
اون لحظه...
خواستم ببوسمش.
شاید انتظارشو نداشت.
نه مقاومت کرد، نه چیزی.
یهو پرید بهم.
بعد یهو درو باز کرد و خواست در بره.
می‌خواستم ازش معذرت بخوام، بدوام دنبالش، ولی...
اگه می‌رفتم دنبالش، الان سوما...
ولی ترسیدم قربان.
ترسیدم.
بعدش هم رفتم خونه.
تو فیلم دوربینا، شما دوتا،
ساعت ۱۱:۴۵ شب، موقع بیرون اومدن از کلاب دیده شدین.
آخرین بار با مقتول دیده شدی.
پس لابد تا ساعت ۱۲ رسیده بودین «وورلی».
بله قربان.
بعدش هم همونی که همین الان بهمون گفتی.
اگه از اون‌جا یه راست رفتی خونه، پس کی این بلا رو سر سوما آورد؟
نمی‌دونم جناب، واقعاً نمی‌دونم.
سوما رو بیهوش نزدیکی‌های خونه‌ش پیدا کردن، در حالی که یه زخم عمیق روی گردنش بود.
کی ممکنه همچین کاری کرده باشه؟
نمی‌دونم جناب.
خب، طبق گفته‌ی خودت، از اون‌جا رفتی خونه، سمت «جوهو».
حدوداً چه ساعتی بود؟
جناب، دقیق نمی‌تونم بگم، ولی حدودای ساعت یک بود.
فعلاً همین، جناب قاضی.
کسی هست که ثابت کنه ساعت یک خونه بودی؟
همسر قانونیم.
همسر قانونیت؟
زنم.
همونی که همین الان با عصبانیت از دادگاه زد بیرون؟
اعتراض دارم، جناب قاضی.
- سوال بی‌ربطه. - وارده.
جناب قاضی،
با اجازه‌تون، می‌خوام جواب این رو بدم.
بفرمایید.
خانم مادهورا،
زن من کسیه که...
با وجود همه‌ی این اتهام‌ها،
اومد توی این دادگاه و این‌جا نشست.
چون مطمئنه که من بی‌گناهم.
اون عصبانیتش نبود،
دردش بود.
که تو نتونستی تشخیصش بدی.
شایدم همین‌طور باشه.
اما شهادت زنت فاقد اعتباره.
چیز دیگه‌ای داری که حرفات رو تایید کنه؟
آیا دادستانی چیزی داره که ادعای موکلم رو نقض کنه؟
آقای مهرا،
بدون داشتن اعتراض، حق نداری خطاب به دادگاه یا من حرف بزنی.
متاسفم جناب قاضی. معذرت می‌خوام.
لطفاً ادامه بدید.
خانم، هیچ‌کس تو این دنیا بی‌عیب و نقص نیست.
من که قطعاً نیستم.
اصلاً و ابداً.
اما فقط بهش فکر کنید.
سوما با من خیلی خوب رفتار می‌کرد.
چرا باید می‌خواستم بهش آسیبی برسونم؟
قربان، می‌فهمم که داشتنِ مدرک برای اثبات عدم حضور در صحنه مهمه.
اما من ندارم. چیکار می‌تونم بکنم؟
بعدش می‌گن، دلیل شستشوی شیمیایی ماشینت رو توجیه کن.
قربان، من ماهی یکی دو بار ماشینم رو می‌فرستم برای تمیزکاری.
دیگه چقدر باید این رو توجیه کنم؟
جناب قاضی، متهم داره پیازداغش رو زیاد می‌کنه.
به سوالاتی که ازت پرسیده می‌شه جواب بده.
اما شما که سوالی نپرسیدید، خانم مادورا.
سوالی ازش داری؟
نه، جناب قاضی.
سؤال دیگه‌ای ندارم.
- آقای گور، می‌تونید برید. - ممنون.
جناب قاضی.
پرونده خیلی ساده‌ست.
موکل من و سوما توی کلوپ با هم آشنا شدن،
و دوتایی با ماشین اون از کلوپ زدن بیرون.
توی «ورلی»، موکل من سعی کرد توی ماشین با سوما نزدیکی کنه.
بینشون درگیری فیزیکی پیش اومد.
سوما از ماشین پیاده شد و رفت، موکل منم رفت خونه.
ختم کلام.
آقای مهرا،
همه‌ی اینا رو،
می‌تونی ثابت کنی؟
خانم مادورا، داری یه چیزی رو فراموش می‌کنی،
اینکه شما وکیلِ دادستانی هستی.
می‌دونم کی هستم، آقا.
ولی لابد یادتون هست
که توی دادگاه، لفاظی حریفِ مدرک نمی‌شه.
حرف منم همینه، خانم مادورا.
شما هیچ مدرکی نداری. داری فقط با لفاظی می‌جنگی.
اون‌وقت داری به من می‌گی کارت رو انجام بدم؟
داری به یه وکیلِ ارشد و سابقه‌دار بی‌احترامی می‌کنی.
آقای مهرا. آقای مهرا، لطفاً. شما دو تا این مچ‌اندازیِ قانونی رو تمومش کنید.
یکم رعایت کنین.
خانم مادورا، فکر کنم بهتره روشت رو عوض کنی.
احترام گذاشتن به یه وکیل ارشد هم ضرری نداره.
ختم جلسه رو اعلام می‌کنم.
جلسه بعدی، ۱۱ مه.
- توهین به حقوق زن‌ها... - هند تحمل نمی‌کنه!
روز اول عالی بود.
شوریامان گور!
اینکه منو به عنوان اولین شاهد آوردی ایده معرکه‌ای بود.
حالا اون اخمات رو باز کن، باید طوری به نظر بیایم که انگار یه تیمیم.
شوریامان گور!
آقای مهرا. آقای مهرا، چرا ریسک کردید...
...و شوریا رو همون روز اول احضار کردید به جایگاه شهود؟
چرا که نه؟ اون بی‌گناهه.
دفاعیه هم هیچ شکی در این مورد نداره.
- آقا، آقا، اما... - قربان، آقا...
- توهین به حقوق زن‌ها... - هند تحمل نمی‌کنه!
حالا، می‌خوام یه یادی بکنم از...
...ستاره درخشان شنای ما...
...که هدفش رسیدن به تیم ملی هنده.
بابای سام؟ مطمئنی؟
همه جا پر شده.
چی درباره بابای من همه جا پر شده؟
واقعاً خبر نداری؟
هیچ راه فراری برای هیچ‌کس نیست نه سیاستمدار، نه پسرش
سام، باید خجالت بکشی.
بابات داره از اون متجاوز دفاع می‌کنه؟ واقعاً حال‌به‌هم‌زنه.
خب، همه‌تون می‌شناسینش، ما هم همه‌مون دوسش داریم.
سمیرا مهرا، می‌شه لطفاً بیای روی صحنه؟
می‌خوای چند کلمه‌ای صحبت کنی؟
- همه جا پر شده. - واقعاً خبر نداری؟
سام، باید خجالت بکشی. بابات داره از اون متجاوز دفاع می‌کنه؟
واقعاً کثافت‌کاریه.
- بابات از اون متجاوز دفاع می‌کنه؟ - لجن‌زاره.
باید خجالت بکشی.
بابا، باید می‌شنیدی چطوری درباره‌ت حرف می‌زدن.
خیلی عصبانی شدم.
تو هم بودی همین‌طور می‌شدی.
بهم فیلم‌هایی نشون دادن که مردم داشتن روی عکس‌هات جوهر می‌پاشیدن.
اما عزیزم، این دلیل نمی‌شه که باید باهاشون دعوا می‌کردی، درسته؟
من...
سعی کردم جلوی خودمو بگیرم، اما...
نمی‌تونم بشنوم کسی پشت سرت چرت‌وپرت بگه.
می‌دونم عزیزم.
سام،
خودت گفتی که دارن دروغ می‌گن.
دروغ می‌گفتن، مگه نه؟
پس بقیه هر چی می‌خوان بگن...
فقط محلشون نذار.
خودتو نباز.
باشه؟
باباتو که می‌شناسی، نه؟
دیگه هیچ‌وقت دعوا راه ننداز، باشه؟
می‌دونم مامان. معذرت می‌خوام.
اشکال نداره عزیزم.
گریه نکن گلم.
گریه نکن.
مامان، من قراره بمیرم؟
هیچی نمی‌شه عزیزم. هیچ اتفاقی نمی‌افته.
- ببریمش پیش دکتر. - بریم.
- بیا بریم عزیزم. یالله.
آرجون، نگران نباش.
الان داره استراحت می‌کنه.
این پرونده کلی سوال و جواب راه انداخته.
امروز بچه‌ مدرسه‌ای‌ها دارن دربارش حرف می‌زنن، فردا هم...
کانال‌های خبریِ الکی توی واتس‌اپ راه می‌افته.
اگه حقیقت لو بره چی؟
واسه من توفیری نداره.
ترس برم داشته.
اگه سَم بفهمه چی؟
از کجا می‌خواد بفهمه؟
ببین، الان تمام فکرم فقط اینه که...
فقط دو هفته وقت دارم، چه اهداکننده پیدا بشه چه نشه.
باید این پرونده رو ببرم.
باید دخترم رو نجات بدم.
باید دخترمون رو نجات بدم.
اوه، خانم مدهورا.
دستت چی شده؟
پرونده‌ی سنگینیه، جناب.
یه دستِ دو و نیم کیلویی لازمه، مگه نه؟
دادستانی، ویجی کامته رو به جایگاه احضار می‌کنه.
ویجی کامته، خودت رو معرفی کن
و به دادگاه بگو دیشب به بازرس گوخِله چی گفتی.
اسمم ویجی کامته‌ست. اون شب، یعنی دوشنبه...
داشتم چای می‌بردم سمت ماشین.
یهو درِ ماشین باز شد.
و سوما از توش افتاد بیرون،
انگار یکی هلش داده باشه، یا پرتش کرده باشه بیرون.
آقای کامته، شما دیروز توی پاسگاه، ماشین رو شناسایی کردید.
و آیا راننده رو توی این دادگاه می‌بینید؟
اون آقا داشت ماشین رو می‌روند.
توی صورت‌جلسه قید بشه
که شاهد عینی، شوریامان گور رو شناسایی کرد.
شاهد با شماست، آقای مهرا.
آقای کامته، این همون ماشین بود؟
یا اون ماشین؟
صحیحه.
یا شاید هم این یکی؟
این؟ یا این؟
این؟
یا اون یکی؟
نترس، عجله نکن. ببین، خودم بهت نشون می‌دم.
این بنزه. این بی‌ام‌وه. اونم آئودیه.
اعتراض دارم، جناب قاضی.
آقای کامته چای‌فروشه، کارشناس ماشین که نیست.
آقای مهرا، حرف حسابت چیه؟
چیزی که آقای کامته دیده یه ماشین لوکسِ مشکی بوده.
که هزارتا ازشون تو کل بمبئی ریخته.
خودتم یه بنز مشکی عین همین داری، مگه نه؟
خیله‌خب آقای کامته،
حالا بهم بگو، چطوری موکل منو شناختی؟
اونجا که صف تشخیص هویت نبوده.
پس لابد کلی عکس بهت نشون دادن.
و تو هم از روی همونا شناختینش.
نه قربان. کلاً یه دونه عکس بهم نشون دادن.
فقط یه دونه عکس؟
فقط یه دونه عکس!
عالیه، پس کلاً یه دونه عکس بهت نشون دادن.
خب حالا بگو ببینم، پلیس چقدر بهت مایه داده؟
اعتراض دارم، جناب قاضی.
- داره دادگاه رو به مسخره‌بازی می‌گیره. - پس می‌گیرم.
آقای کامته،
بهم بگو،
سوما رو از کجا می‌شناسی؟
قربان، من دوچرخه‌ام رو کنار آپارتمان اون پارک می‌کنم.
پس یعنی خوب می‌شناسیش.
بله قربان. بله قربان.
خب، پس چرا کمکش نکردی؟
می‌تونستی ببریش بیمارستان.
قربان،
پای پلیس وسط می‌اومد.
پای پلیس؟
جناب قاضی، مردم از ترس پلیس انسانیت رو بوسیدن گذاشتن کنار.
یه جورایی این آدم همدستِ جرمه.
آقای مهرا، لطفاً توی دادگاه وانستا واسه ما موعظه نکن.
خانم مادهورا.
- بله؟ - این چیه؟
جناب قاضی، این به پلیس یه چیز دیگه گفته بود.
شاهد داره زیر حرفش می‌زنه؟
منظورت همینه؟
اوه، نه، نه! نه جناب قاضی.
مدرک باید توی دادگاه یه ارزشی داشته باشه، نه؟
بله.
فقط الکی سر و ته قضیه رو هم نیار.
من کور نیستم!
لطفاً اون‌قدر عرضه داشته باش که اشتباهاتت رو قبول کنی،
و بهتر عمل کنی.
ختم جلسه رو اعلام می‌کنم.
خانم، تازه دستم اومد
که چرا به آرجون مهرا میگن «تک‌خال».
اون هنوز برگ برنده‌ش رو رو نکرده.
پنج دقیقه قبل از صادر شدنِ حکم، آسِش رو می‌کوبه رو میز.
طوری نیست خانم.
اون نمی‌دونه که طرفش تیمِ دادستانیه.
ما داریم کارمون رو درست و حسابی انجام می‌دیم.
در ضمن خانم، کلِ سیستم پشتِ شما ایستاده.
این سیستم فعلاً رو سرِ من سنگینی می‌کنه.
خب خانم، آدم باید بارِ سیستم رو یه جوری به دوش بکشه دیگه.
دفعه بعد حریفشون می‌شی. نگران نباش.
آقای مهرا، من پیگیرِ پرونده هستم.
درک می‌کنم، ولی باید بجنبی. وقتمون داره تموم می‌شه.
می‌دونم دکتر. دارم تمومِ تلاشم رو می‌کنم.
ممنون.
این چیه؟
گزارشِ دیجیتالیِ سوما.
به این احتیاجی ندارم.
می‌دونی که من این‌جوری کار نمی‌کنم.
ارائه مدرک که ترورِ شخصیت نیست؛ فقط یه شکِ منطقی ایجاد می‌کنه.
این‌جوری پرونده‌ت مو لای درزش نمی‌ره.
نه.
روشِ کارِ من این نیست.
می‌دونم.
من خودم پیشِ شما شاگردی کردم.
با این کار، ما دروغ نمی‌گیم.
همون‌طور که خواستی، کل شهادت «شوریا» رو گرفتم.
و حواسم بود که هیچ جزئیاتی رو از قلم نندازه.
ـ شما برید جلو. ـ باشه.
داری امروز «آبیمانیو» رو می‌کشونی دادگاه؟
خانم میتال.
«آبیمانیو» هیچی نمی‌دونه.
آقای مهرا، «آبیمانیو» هیچی درباره «سومای» من نمی‌دونه.
نشونت می‌دم.
صبر کن. ببخشید، ببخشید.
اینو نگاه کن.
بیا.
ایناهاش، اینجا. این «سومای» منه.
اینو می‌بینی؟ این؟
دخترم توی کل هند، توی آزمون آی‌سی‌اِی‌آی رتبه سوم رو آورد! سوم!
داره آماده می‌شه که حسابدار بشه.
ببین، من فقط دارم وظیفه‌م رو انجام می‌دم.
دختر من،
آقای مهرا...
کاملاً بی‌گناهه.
اون خیلی زحمت‌کشه.
مگه قانون واسه این نیست که
از آدمای بی‌گناهی مثل «سوما» محافظت کنه؟
چرا، آقای مهرا؟
تو داری از کسی دفاع می‌کنی که...
کی مسئوله؟ کی دخترمو به این حال و روز انداخته؟
مگه تو همیشه برای آدمایی که حقشون رو این سیستم خورده نمی‌جنگیدی؟
می‌دونی آقای مهرا...
سال‌ها طول می‌کشه تا آدم واسه خودش اسمی درکنه.
اما امروز، تو همین یه لحظه،
از چشمم افتادی.
دخترم داره... برای زندگیش می‌جنگه.
داره با مرگ دست و پنجه نرم می‌کنه.
اصلاً می‌دونی...
چه حالیه وقتی آدم ببینه دخترش...
جلوی چشماش داره ذره‌ذره جون می‌ده؟
- تو و سوما با هم رابطه داشتین؟ - بله.
چه جور رابطه‌ای؟
رفیق، دوست‌پسر، دقیقاً چی؟
جناب، من خیلی سوما رو دوست دارم.
بیمارستان رفتی؟
بذار ببینیم روز سی‌ام آوریل چقدر عاشق سوما بودی.
تو یه سلیطه‌ی لعنتی هستی.
زنیکه‌ی بی‌صفت!
ابهی، دیگه تمومه. من دیگه نمی‌تونم این وضع رو تحمل کنم.
همه چی رو تو تعیین نمی‌کنی.
می‌خوای امتحان کنی؟
ولم کن، بعدش هم پای عواقبش وایسا.
بسه دیگه، خفه شو کثافت! میرم سراغ پلیس.
برو! امتحان کن! البته اگه زنده بمونی که بتونی این غلطو بکنی.
خب، پس تکلیفت با خودت کاملاً روشنه.
چه ماشینی سوار می‌شی؟
- هوندا. - یه هوندای مشکی؟
اسنپ‌چت داری؟
آره.
پس یعنی جاشو لحظه به لحظه برات می‌فرسته.
آره.
یعنی هر لحظه می‌دونی کجاست و داره چه‌کار می‌کنه.
جناب، ولی من کاری نکردم. اون شب اصلاً اونجا نبودم.
این چیزیه که تو می‌گی!
یه دوست‌پسرِ عصبی، سلطه‌جو و تهدیدکننده!
شاید واسه همینه که با موکل من رفت.
از ترس اینکه نکشی‌ش؟
قربان، شما دخترایی مثل «سوما» رو نمی‌شناسین.
واسه همینه که دارید این حرف‌ها رو درباره من می‌زنید.
واسه یه نوشیدنی مجانی و یه شبِ خوب، این‌جور دخترا دست به هر کاری می‌زنن.
از بار به تختخواب، از تختخواب به بار.
خفه شو!
تو این دادگاه،
من وکیلم،
و تو شاهدی.
بیرونِ دادگاه...
ما فقط دوتا شهروندِ عادی هستیم.
حالیته؟
- آقای مهرا! - بله قربان.
آقای مِهرآ.
داری چیکار می‌کنی؟ داری تو دادگاهِ من شاهد رو تهدید می‌کنی؟
نه جناب قاضی.
ختم جلسه برای امروز رو اعلام می‌کنم.
آوی.
کاش اون درایو رو بهم نمی‌دادی.
کاش اصلاً اون درایو رو نگرفته بودم.
واسه آبهیمانیو توضیح داده بودم.
بهش گفتم، ما از اون راه نمی‌ریم.
می‌دونی، امروز تو دادگاه،
یه مادر به خاطر من بی‌آبرو شد.
حرمت یه مادر رو شکستم!
از خودم متنفرم! از خودم متنفرم!
- از خودم متنفرم! - خودت رو جمع و جور کن.
می‌دونم این برات خیلی سخته.
از خودم بیزارم.
متأسفم.
اما داریم این کار رو واسه دخترمون می‌کنیم.
آرجون، داریم این کار رو به خاطر دخترمون انجام می‌دیم.
واسه سمیرای خودمون.
داریم این کار رو واسه دخترمون می‌کنیم.
اما...
اونم دخترِ یکی دیگه است.
داریم این کار رو واسه دخترمون می‌کنیم.
اما واسه نجات دادن دخترم،
دخترِ یکی دیگه...
اونم بالاخره دخترِ یه بنده‌خداییه.
یا خدا!
ای خدا!
داریم چیکار می‌کنیم؟
- باید قوی باشیم. - آره.
باید طاقت بیاریم.
نباید خودمون رو ببازیم.
به خاطرِ دخترمون...
باید محکم باشیم.
باید قوی بمونیم.
مادو، گوشیت داره زنگ می‌خوره.
- گوکاله؟ - بله خانم.
با بخش پزشکی قانونی صحبت کردم.
نتیجه مثبته، با هم مطابقت دارن.
کاری که با راهِ مستقیم پیش نمی‌رفت، بالاخره با راهِ کج راه افتاد.
ممنون. دمت گرم، گوکاله!
خانم، از شما ممنونم.
عجب نقشه‌ای کشیدی. حرف نداشت.
فردا توی دادگاه با خاک یکسان می‌شن.
- شب بخیر خانم. - شب بخیر، شب بخیر.
جناب قاضی.
این کلیدِ ماشینِ شوریامان گائوره.
اعتراض دارم، جناب قاضی.
- این که... - بذارید اول حرفش تموم بشه.
- بفرمایید ادامه بدید. - ممنون، جناب قاضی.
این محفظه‌ی کلیدِ ماشینِ «شوریامان گائور»ـه،
یعنی همون سوراخِ قفل، که تا الان حتی بهش اشاره هم نکردیم.
دادستانی می‌خواد از «دکتر گوش» دعوت کنه بیاد جایگاه.
صداش کنید بیاد.
اعتراض دارم جناب قاضی. اصلاً که چی؟
صبر داشته باشید، آقای مهرا.
لطفاً خودتون رو معرفی کنید.
من دکتر «آشوتوش گوش» هستم، تحلیلگر ارشد پزشکی قانونی در CFSL.
من جای کلیدِ ماشین رو بررسی کردم.
چی پیدا کردید؟
خونِ انسان.
خیلی غیرعادیه.
خونِ انسان.
اما ماشین با مواد شیمیایی شسته شده بود، چطور ممکنه؟
خانم، شستشوی شیمیایی یه فرآیند صنعتیه.
- درسته. - نه یه عملیاتِ جنایی.
اگه کلیدِ ماشین تمیز می‌بود،
اون‌وقت محفظه‌ی کلید هم باید تمیز می‌موند.
پس طبق منطق معکوس، اگه روی کلید ماشین خون باشه،
اون‌وقت توی سوراخ قفل هم باید خون باشه.
دکتر گوش، می‌تونید بگید این خونِ کیه؟
مالِ «سوما میتال»ـه.
مطمئنید؟
خانم، پزشکی قانونی دروغ نمی‌گه.
شاهد در اختیار شماست، جناب مهرا.
جناب قاضی، دفاع درخواست تنفس زودهنگام داره.
این مدرک جدیدیه، به زمان نیاز داریم.
آقای مهرا، شما وکیل پیشکسوتی هستید.
وسط اظهارات شاهد کارشناس، اعتراض می‌کنی؟
دادگاه تعطیله. می‌تونید برید.
جناب قاضی، خواهش می‌کنم، فقط پنج دقیقه بهم وقت بدید.
فقط... فقط پنج دقیقه.
جناب قاضی، این فیلم دوربین مداربسته‌ی پمپ‌بنزین «سرینات» تو «واشی»ـه.
زمان فیلم مال اول ماه مِی، ساعت ۱۲:۰۵ نصفه‌شبه.
یعنی پنج دقیقه بعد از نیمه‌شب.
ورود «آبیمانیو» به این پمپ‌بنزین ثبت شده.
بنزین زده، سیگار خریده و رفته دستشویی.
خروج «آبیمانیو» هم ساعت ۱۲:۲۰ ثبت شده.
«سوما میتال» حدود ساعت ۱ شب زخمی پیدا شد.
آبیمانیو نمی‌تونسته اونجا بوده باشه،
چون تو «واشی» بوده.
تحقیقات عالی بود.
عالی.
اما یه نکته رو یادت رفت بگی.
اون شب ساعت ۱۲:۳۰، آبیمانیو رفته بود یه کافه قهوه بخوره.
شاید یکی دیگه رو فرستاده این کارو بکنه.
و شایدم یکی دیگه هم مثل آبیمانیو انگیزه داشته.
چرا که نه؟
خب آقای مهرا، حالا داری شخصیت قربانی رو زیر سؤال می‌بری؟
این طرز فکر توئه، نه من.
ببین، اون زنِ جذابیه.
باهوش، تحصیل‌کرده. چرا که نه؟
می‌تونه رفیق‌پسرهای دیگه‌ای هم داشته باشه.
اما این به این معنی نیست که دارم شخصیتش رو لکه‌دار می‌کنم.
چون جوونای امروزی این‌طوری‌ان.
اما جناب مهرا، همه‌مون می‌دونیم وقتی وکیلا نمی‌تونن قانع کنن، شروع می‌کنن به پیچوندنِ قضیه.
من نه دارم قانع می‌کنم، نه می‌پیچونم.
از نظر قانونی، این یه شکِ منطقی‌یه.
برای امروز کافیه. ختم جلسه.
زندان مرکزی بمبئی
خونِ سوما چطور رفته توی سوراخِ قفل ماشینت؟
بهت گفتم، چیزی رو از من مخفی نکن.
تو کشتیش؟
بهت گفتم، ایکا.
سوما غافلگیرانه بهم حمله کرد.
داشتم از خودم دفاع می‌کردم. سوییچ ماشین توی دستم بود.
حتماً همون موقع یه خراشی روش انداخته.
آخه تو مثلاً وکیلی، داداش؟
قیافه‌ت امروز توی دادگاه واقعاً دیدنی بود.
تو همیشه فکر می‌کردی من یه آدمِ ضعیفم، ایکا.
بازنده‌ی دوزاری.
حقِ وکالت رو ازم گرفتی.
باعث شدی پروانه‌ی وکالتم باطل بشه.
دوست‌دختر سابق من، الان شده زنِ تو.
با این حال، دنیا تورو فرشته می‌بینه و منو دیو.
دکتر چقدر بهت وقت داده؟
دو هفته؟
تو دیگه چه جور پدری هستی؟
گفتی اسم دخترم چی بود؟ سام؟ سامایرا؟
اسم دختر من سامایراست!
اون دختر منه.
وقتی جونِ یه دختر در میونه...
درماندگیت رو درک می‌کنم.
ولی ایکا، یه کاری کن.
حسابت رو آماده کن،
بیا امروز حسابمون رو با هم صاف کنیم. باشه؟
- چاتور! - بله قربان؟
شوریا...
- به آمریت‌پال زنگ بزن. - شوریا، گوش کن ببین چی می‌گم...
بهش بگو بعد از جلسه دادگاهِ امروز، کل تیم حقوقی‌مون رو عوض می‌کنیم.
یه راهی براش پیدا می‌کنم.
امروز اشتباه کردم.
من... یه راهی پیدا می‌کنم.
یه راهی پیدا می‌کنم. باشه؟
به شمارش معکوس آخرِ عمر دخترت گوش کن.
تیک، تیک، چهارده...
تیک، تیک، سیزده...
تیک، تیک، دوازده...
تیک، تیک، بوم!
چاقو.
فشارش پایینه و داره می‌افته. دارم سی‌پی‌آر رو شروع می‌کنم.
شروع کن به...
سطح پلاکتش اومده بود پایین.
بهش خون تزریق کردیم.
داریم برمی‌گردونیمش به بخش.
ممنون.
سلام قربان، خبرای بدی دارم.
اون...
دکترا همین الان مرگ «سوما» رو اعلام کردن.
حالا دیگه این قضیه از سوءقصد، به یه پرونده‌ی قتل تبدیل شده.
سوما؟
سوما!
دلت برام تنگ شده؟
فکر می‌کنم...
به تو.
به خودمون.
این عشق هیچ‌وقت نمی‌میره.
مگه نه؟
تو فقط عاشق خودتی.
تو هیچ‌وقت عوض نمی‌شی.
حق با توئه.
آدمایی که عوض می‌شن همونایین که جرئت ندارن حقیقت رو بگن.
مسئله هیچ‌وقت عشق نبود، آوانتیکا.
توی ۲۲ سالگی، تو دنبال ازدواج و بچه و خونواده بودی.
ولی من نبودم.
آره، تو می‌خواستی آزاد باشی.
خب، حالا اینم از آزادیت.
سه سال تمام، مثل سگ عاشقت بودم.
و تو همه‌چی رو توی یه پلک به هم زدن یادت رفت.
با رئیسمون ازدواج کردی.
همونی که همیشه چشمش دنبالت بود.
همه هم اینو می‌دونستن.
۱۳ سال تمام...
نه ریخت تو رو دیدم و نه روی دخترم رو.
این یه تنبیه بود، آوانتیکا.
نه آزادی.
آرجون دوسم داشت.
احترامم رو هم نگه می‌داشت.
تو چی می‌خواستی؟
که ده سال به پای تو بسوزم؟
که بچه‌ام رو بندازم؟
دلم می‌خواست مادر بشم.
واسه تو همیشه همه‌چی فقط دور خودت می‌چرخید.
شاید دنیا خامِ این فیلم‌بازیات بشه، ولی من نه.
سمایرا فقط دختر آرجونه، نه دختر تو.
معرکه‌ست.
من آدم‌بده‌ی قصه‌ی من و توئم...
آدم‌بده‌ی قصه‌ی من و آرجون...
و حالا، آدم‌بده‌ی قصه‌ی من و دخترم هم هستی؟
واقعاً که عالیه.
ولی یه سوالی پیش میاد، عزیزم...
حالا چی می‌خوای؟
داری اشتباه بزرگی می‌کنی.
به محض اینکه خبرش بپیچه
که آرجون توی این مرحله پرونده‌ت رو ول کرده...
افکار عمومی برعکس می‌شه.
گناهکار شناخته می‌شی.
حالا می‌فهمم...
عجب کلاهبرداریه
این آرجونِ من.
واسه اینکه برای جونِ دخترِ خودم ازم التماس کنه،
تو رو فرستاده.
تو هم اومدی اینجا تا یه نمایشِ عاشقانه‌ی الکی راه بندازی.
دوستت داشتم.
من فقط به‌خاطر دخترم اومدم اینجا.
آرجون حتی نمی‌دونه من اینجام.
هر غلطی می‌خوای بکن.
آزادی.
نمی‌تونستم این‌طوری ببینمش.
بچه‌مون...
بچه‌مون!
بعد مرگ سوما میتال، مردم حسابی شاکی‌ان.
همه یه سوال دارن. چی به سر آرجون مهرا اومده؟
چرا مردی که واسه بی‌گناه‌ها و مظلوم‌ها می‌جنگید، حالا کنار سوما واینستاده؟
اگه سیستم حتی بعد مرگ سوما هم بیدار نشه، اون چطوری به عدالت برسه؟
بعد مرگ سوما، فشار روی دادستانی واسه حل پرونده خیلی زیاد شده.
بعد مرگ سوما میتال، دردسرهای هارش‌واردان گور بیشتر شده.
شوریا حالا متهم یه پرونده‌ی قتله.
تا اینجا، دادستانی نتونسته هیچ‌چیزی رو قاطعانه ثابت کنه.
تو یه بازنده‌ای.
مایه‌ی ننگه!
باید این پرونده رو ببرم؛ نه فقط واسه تو، واسه خودمم هست.
خوب شد که ۱۵ سال پیش پروانه‌ات رو باطل کرد.
حقته!
تو یه تیکه گهی!
آرجون، دیگه نمی‌تونم این وضع رو تحمل کنم.
استخدامت کردم چون تو بهترین بودی.
می‌خوام اون آرجون مهرا رو ببینم.
می‌خوام این پرونده با تبرئه کامل بسته بشه.
هر غلطی لازمه بکن.
انتخابات نزدیکه.
باید قال این قضیه رو بکنی. واقعاً، باید سر و تهش هم بیاد!
واسه همین بود که سابقه‌ی وکالتم این‌قدر برام عزیز بود.
حالا حالی‌ت شد؟
چه فرقی بین شما دوتا هست؟
هر جایی که الان هستی،
مسئولیتش با خودته.
تنها مسئولیت من دخترمه.
من این پرونده رو می‌برم.
مغز استخونت رو می‌دی به اون.
سلام، این تخت منه.
می‌خوای پرستار رو صدا کنم؟
ببخشید.
تخت خودته، حرف، حرفِ توئه.
مامان، خیلی خوشگلی.
خدا رو شکر که شبیه توام.
مغزتم که دقیقاً عین بابات کار می‌کنه.
مگه نه؟
حتی منم واسه چیزی که حقّه می‌جنگم.
بچه‌ی شجاع و قوی من.
فکر می‌کنی هیچ‌وقت خوب می‌شم؟
با این وضعی که داره پیش می‌ره...
مامان، واقعاً می‌ترسم.
منم همین‌طور، سَم.
معذرت می‌خوام.
هیچ اتفاقی واسم نمی‌افته.
بهم اعتماد کن.
همون‌طور که بابا هیچ‌وقت نمی‌بازه، منم نمی‌بازم.
عزیزم.
تیم دفاع، دکتر کارول حکیم رو احضار می‌کنه.
ارشدترین دانشمند پزشکی قانونی هند.
دکتر حکیم،
نمونه‌های کالبدشکافیِ جمع‌آوری شده توی این پرونده و گزارش‌هایی که صادر شده...
اینا دقیق هستن؟
متأسفانه نه.
شما دانشمندی، منم وکیلم.
می‌شه علمت رو به زبون ساده بگی
که همه‌مون بفهمیم چی به چیه؟
ببینید، واسه آزمایش خون، PCR-RFLP حرف اول و آخر رو می‌زنه.
بر اساس اون‌ها می‌شه حکم محکومیت صادر کرد.
پس دکتر گوش هم لابد از همین روش استفاده کرده.
با توجه به مقدار نمونه، دکتر گوش همون کاری رو کرده که هر کی دیگه‌ای جاش بود می‌کرد.
خونی که از سوراخ کلید به دست اومده، مقدارش خیلی ناچیز بود.
تخریب شده بود و آلودگی شیمیایی داشت.
و واسه پروتکل RFLP، نمونه‌ی بیشتری لازمه.
پس، بهترین گزینه بعدی همون تست PCR بود.
اما، همون‌طور که قبلاً گفتم،
این تست صد در صد دقیق نیست.
احتمالش هست که نتیجه‌ی مثبتِ کاذب بده.
خلاصه بگم،
نمونه اصلاً به دردِ
یه پروتکل قطعیِ PCR-RFLP نمی‌خورد.
پس داری می‌گی تستی که دکتر گوش ارائه داده،
بدون در نظر گرفتن مقدار نمونه و آلودگی بوده،
و نتیجه‌ش قطعی نیست؟
اما دکتر گوش گفت: «پزشکی قانونی هیچ‌وقت دروغ نمی‌گه.»
آخه چرا باید همچین کاری کرده باشه؟
شاید دادستان بهش خط داده باشه.
- اعتراض دارم جناب قاضی. - آقای مهرا.
مگه می‌شه با شهادت پزشکی قانونیِ دکتر گوش
یه آدمِ شریف و محترم رو محکوم کرد؟
غیرممکنه.
آدمِ شریف که جای خود داره،
حتی یه مجرمِ سابقه‌دار رو هم نمی‌شه با این مدارک محکوم کرد.
همین بود، جناب قاضی.
ما عدالت می‌خوایم!
دخترم همین الانشم مُرده، مادهورا.
ما عدالت می‌خوایم!
مگه چند بار دیگه باید به‌خاطر عدالت جون بده؟
مثل لاشخورها افتادن به جونش و دارن تیکه‌تیکه‌اش می‌کنن.
نمی‌تونم دوباره مرگش رو تماشا کنم.
دیگه باید بیخیال شم.
می‌تونی حقِ دخترم رو بگیری؟
توی دادگاه داریم بدجوری لوله می‌شیم.
محاله توی شهری مثل بمبئی،
هیچ‌کس هیچی ندونه.
هیچکی هیچی ندیده!
«شهری که هیچ‌وقت نمی‌خوابه.»
اون‌وقت تیمِ خودم کپه گذاشته.
خانم، ما داریم تمام تلاشمون رو می‌کنیم، ولی هنوز چیزی دستگیرمون نشده.
نمی‌خوام هیچی بشنوم.
آمارِ تک‌تکِ منابع و آدم‌فروش‌ها رو دربیارین.
وجب به وجبِ خونه‌ها رو بگردین.
اونایی که قبلاً بازجویی شدن رو دوباره بکشین زیرِ منگنه.
هر چقدر لازمه بهشون فشار بیارین.
چون اگه جرمی باشه، مدرکش هم هست.
یه چیزی واسم پیدا کنین. لنگِ یه سرنخم!
دیدیش؟
سلام قربان. ما...
هیچی نیست.
اینجا رو گشتیم، اینجا رو گشتیم، اینجا رو هم گشتیم.
اینجا رو هم.
صحنه جرم - وُرلی
ببخشید.
دفترِ «مادورا بنرجی» اینجاست؟
هر دو طرف اظهارات نهایی‌شون آماده‌ست؟
بله جناب قاضی.
خانم مادورا؟
جناب قاضی، دادستانی می‌خواد یه شاهد جدید معرفی کنه.
یه شاهد دیگه؟ اونم تو این مرحله؟
خانم مادورا، داری چیکار می‌کنی؟
عالیجناب، به اصرار دادگاه، ما حسابی تو پرونده عمیق شدیم.
یه شاهد جدید پیدا کردیم.
اعتراض دارم عالیجناب. چطور ممکنه الان همچین اجازه‌ای داده بشه؟
دادستانی داره با یه بحث احساسی سعی می‌کنه یه شاهد جدید بیاره وسط؟
- این درست نیست. - اعتراض وارد نیست، آقای مهرا.
روال دادگاه درسته.
اجازه می‌دم.
و امیدوارم از این اجازه پشیمون نشم.
عالیجناب، دادستانی «سوداکار پیلای» رو احضار می‌کنه.
- تو سوداکار پیلای هستی؟ - بله.
- ساکن ورلی هستی؟ - بله.
اینجا؟ توی این خوابگاه؟
بله.
یعنی دقیقاً پیچِ بعدیِ صحنه‌ی جرم.
اول مِی، حدود ساعت ۱ نصف‌شب،
داشتی چیکار می‌کردی؟
داشتم چمدونمو می‌بستم.
ساعت ۴ صبح قطار داشتم.
چیزی دیدی؟
داشتم تو بالکن سیگار می‌کشیدم که یه ماشین اون پایین زد رو ترمز.
یه لحظه صبر کن.
طبقه چندم می‌شینی؟
و این اتفاقی که گفتی، چه ساعتی افتاد؟
خونه‌م طبقه‌ی سومه، رو به خیابون.
ساعت هم تقریباً ۱:۱۰ نصف‌شب بود.
یه ماشینِ مدل‌بالا بود. راننده‌ش پیاده شد.
از طرزِ حرکاتش معلوم بود که حسابی استرس داره.
بعدش چی شد؟
هیچی. زیاد بهش توجه نکردم و اومدم تو.
ساعتِ حرکتِ قطار رو برای بابام پیامک کردم،
و لباسام رو برداشتم که بپوشم برم ایستگاه.
بعد حدودِ پنج دقیقه بعد،
دوباره اومدم تو بالکن تا ببینم اوبرم رسیده یا نه.
ماشین هنوز همون‌جا بود،
و اون مَرده داشت با تلفن با یکی حرف می‌زد،
اونم در حالی که حسابی از کوره در رفته بود.
- پشتِ تلفن؟ - بله.
بعدش چی شد؟
هیچی. بعدش برگشتم تو.
بعد از اون، دوباره ماشین یا راننده رو دیدی؟
- نه. - می‌تونی ماشین رو شناسایی کنی؟
نه. اما،
می‌تونم راننده رو شناسایی کنم.
خودشه.
در پرونده ثبت بشه که
شاهد با قطعیت متهم، «شوریامان گور» رو شناسایی کرد.
جناب قاضی،
طبق اظهارات «شوریامان گور»، اون اولِ ماهِ مِه حدود ساعت ۱ صبح خونه بوده.
یعنی...
همین‌جا، تو منطقه «جوهو».
و ساعت ۱:۱۰ شب،
اونم تو شعاع ۱۰۰ متری صحنه جرم بوده؟
چطور ممکنه؟
شاهد مال شماست، آقای مهرا.
جناب قاضی، تیم دفاع درخواست تنفس زودهنگام داره.
تنفس زودهنگام؟
آقای مهرا، فقط یه ساعت به ناهار مونده.
لطفاً ادامه بدید.
آقای پیلای،
زمان رو دقیق یادتونه؟
بله، ۱:۱۰ شب.
کسی هست که ثابت کنه ساعتتون درست کار می‌کرده؟
همون‌طور که گفتم، به محض اینکه اومدم تو، ساعت قطار رو برای پدرم پیامک کردم.
زمانش ثبت شده، ۱:۱۲ شب.
اگه بخواید می‌تونید چکش کنید.
- گفتی دو نفر بودن، نه؟ - نه، نه قربان. دو نفر نه، یه نفر.
مگه نگفتی یه مرد رو دیدی، بعد رفتی تو؟
بعد اومدی بیرون و یه مرد دیگه رو دیدی؟
بله، ولی ماشین همون بود، راننده هم همون بود.
اون همون راننده‌ای بود که با صدای جیغِ ترمز ماشینو نگه داشت،
پیاده شد و همونی بود که دیدم داشت با تلفن حرف می‌زد.
وقتی عکسش تو رسانه‌ها پخش شد، شناختمش.
خارج از شهر بودم، به محض اینکه برگشتم بهشون خبر دادم.
خیله‌خب.
آقای پیلای، راننده‌ای که اون شب دیدی اصلاً نمی‌تونه موکل من بوده باشه.
چون اصلاً گوشیش همراهش نبود.
گوشیش رو توی کلوب شبانه جا گذاشته بود.
جناب قاضی، ریز مکالمات موبایل دروغ نمی‌گن.
جناب قاضی، اینم احتمالش هست که متهم بیشتر از یه گوشی داشته باشه، نه؟
یا شاید از یکی دیگه گوشی قرض گرفته؟
چون یه چیز ثابت شده.
که ساعت ۱:۱۰ بامداد،
سوداکار پیلای، آقای شوریامن گور رو پایین آپارتمانش توی «وُرلی» دیده.
پس غیرممکنه که همزمان توی «جوهو» بوده باشه.
مگر اینکه، البته، دفاعیه مدرکی داشته باشه،
به‌جز زنش، که بتونن به دادگاه ارائه بدن.
تنفس اعلام می‌شه، جلسه بعدی ساعت ۳ بعدازظهر.
جناب قاضی، تیم دفاع به وقت بیشتری نیاز داره.
حرف حسابیه.
ادامه جلسه فردا برگزار می‌شه.
زندان مرکزی بمبئی
لطفاً برو بیرون.
هوی، صبر کن. پس غذای گوشتیش کو؟
قربان، امروز سه‌شنبه‌ست.
واسه همین خانم گوری فقط غذای گیاهی فرستادن.
«گوری»؟ خانم «گوری» دیگه کدوم صیغه‌ایه؟
بگو «گائوری».
برو. بزن به چاک.
قرار بود پرونده امروز بسته بشه.
این شاهد یهویی از کدوم گوری پیداش شد؟
و داشت راستشو می‌گفت.
ای خدا.
چی می‌خوای بشنوی؟
اینکه من کشتمش؟
باشه. آره، من کشتمش.
توی ماشین داغ کرده بودم،
خواستم ببوسمش،
یهو نظرش عوض شد،
و پرید بهم.
هر غلطی که برای دفاع از خودم می‌تونستم بکنم، کردم. کلید تو دستم بود. اونم تموم کرد.
بعدش رفتم خونه‌ی «پیلای».
بعد اون گدا رو بیدار کردم، گوشیشو ازش گرفتم و یه زنگ زدم.
به کی زنگ زدم؟
به «چاتور» زنگ زدم.
«چاتور، ببین، یه غلطی کردم.»
«جنازه رو سر به نیست کن.»
اما جنازه هیچ‌وقت سر به نیست نشد.
این داستان چطوره؟ به دلت می‌شینه؟
مسخره‌بازی درنیار.
یه چیزی تحویلم بده که به دردم بخوره!
«ایکا»، زل بزن تو چشام.
ممکنه اشتباه کنم، اما جنایت نه.
یه دختر خوشگل ردم کرد. با اعصاب داغون رفتم خونه.
خونه که رسیدم، زنم شروع کرد به نق زدن.
یه جوری دهنشو بستم.
رفتم گرفتم خوابیدم.
ختم کلام.
لعنتی!
خونه‌م طبقه سومه، رو به خیابون.
داشتم تو بالکن سیگار می‌کشیدم که یه ماشین پایین پام زد رو ترمز.
پرونده به خاطر شاهد جدیدِ دادستان یه چرخشِ تازه پیدا کرده.
تمومِ شواهد و مدارک علیه «شوریامان گور»ـه.
انگار بالاخره قراره حق به حق‌دار برسه و عدالت برای «سوما میتال» اجرا شه.
حالا باید دید تیم دفاع چطوری می‌خواد خودش رو از این مخمصه نجات بده.
«هارشواردان گور»، «آرجون مهرا» رو راضی کرد تا وکالت پسرش رو قبول کنه،
اما دردسرهای سیاسیش همین‌طور داره بیشتر می‌شه.
می‌گن دیگه برنده شدن توی انتخابات پیش‌کش،
حتی ممکنه صلاحیتش برای کاندید شدن هم رد بشه.
باید دید آرجون مهرا می‌تونه از این طوفان نجاتش بده یا نه.
- بهم بگو، می‌تونی نجاتش بدی؟ - لطفاً تمومش کنید! بسه دیگه!
- هنوزم می‌خواید تو انتخابات شرکت کنید؟ - صبر کن، صبر کن! چه عجله‌ایه؟ برید کنار!
قربان، این موضوع چقدر روی آینده‌ی سیاسیتون تأثیر می‌ذاره؟
- قربان، لطفاً، بهمون بگید. - جناب، یه توضیحی بدید.
قربان، لطفاً بهمون بگید.
باشه. منو در جریان بذار.
آقای مهرا، خواهش می‌کنم.
آقای مهرا،
من هر چی لازم بود رو قبلاً توی اظهاراتم به پلیس گفتم.
تکرارِ همون حرف‌ها توی دادگاه چه فایده‌ای داره؟
دادگاه شهادتِ منو قبول نمی‌کنه.
داری از «شوریا» دفاع می‌کنی. حتماً خودت هم اینو می‌دونی.
ولی ببین، اون شب که «شوریا» اومد خونه،
ممکنه با کسی حرف زده باشه.
شاید کسی دیده باشش.
یا مثلاً،
شاید غذا سفارش داده باشین، یا یه همچین چیزی.
یه چیزی لازم دارم. یه مدرکی که تبرئه‌ش کنه.
واقعاً می‌خوای «شوریا» رو نجات بدی، آقای «مهرا»؟
تو ذات «شوریا» رو بهتر از من می‌شناسی.
وکیل اون بودن بدبختیِ توئه...
و زنِ اون بودن هم بدبختیِ من.
ولی «شوریا» می‌گفت اون شب،
«به حسابت رسیده».
«به حسابم رسیده»؟
با کتک زدنِ من.
اون یه هیولاست.
تو این سال‌ها، به خودم یاد دادم که شبایی مثل اون رو فراموش کنم.
شاید واسه همینه که هنوز زنده‌م.
من... حتی اون شب به پلیس زنگ زدم.
خب، پلیس اومد؟
نه.
زنگ زدم و گفتم همه‌چی روبه‌راهه.
گفتم نیازی نیست بیان.
حالا دیگه ازم نپرس چرا.
من هر کاری که از دستم برمی‌اومد واسه «شوریا» انجام دادم.
ولی الان،
من طرفِ سومام.
چرا قبلاً
اینا رو بهم نگفته بودی؟
خیله‌خب، دستت درد نکنه.
ایول!
ممنون، قربان.
مطمئنی؟
بخور!
آره، الان دیگه از پسِ مخارجش برمیایم.
جدی؟
یه کار پیدا کردم.
- چی؟ - آره.
- دو تا خبرِ خوب تو یه روز! - آره!
- پرونده‌ی بزرگِ من، کارِ جدیدِ تو. - بله، مادام.
کجا کار پیدا کردی؟
چی؟
شرکتِ ساختمانیِ گور.
مادورا، مادورا، به حرفم گوش کن.
این یه فرصتِ عالی واسه منه.
شش ماهِ اولش دستیارِ مدیرم.
بعدش هم منو می‌ذارن مدیر.
حقوقش سالی ۱۲ لکِ، با کلی مزایا.
- بی‌خیال بابا. - ایول، دمت گرم.
ولی نباید این کار رو قبول کنی. دارن سعی می‌کنن بخرنت.
من دیگه پیشنهاد رو قبول کردم.
زدی به سرت؟
ببین، این کارو داری می‌گیری که من دهنمو ببندم.
خب، پس دهنتو ببند.
چی گفتی؟
دهنتو ببند.
پیوش...
از همون موقع کرونا تا حالا تو خونه کپک زدم.
چرخ این زندگی با حقوق موش‌مردنیِ وکالت دولتی تو نمی‌چرخه.
این رو که خودت خوب می‌دونی.
پرونده همیشه هست و میاد و میره، مادورا.
حالا این پرونده مگه چه آش دهن‌سوزیه؟
پیوش، من بیخیال این پرونده نمی‌شم.
چرا آخه؟
دردت چیه؟
مشک...
من... خودم بهت می‌گم.
گیرم که اصلاً این پرونده رو بردی، تهش چی؟
می‌کشنش به دادگاه‌های بالاتر، از اونجا هم حکم تبرئه‌شون رو می‌گیرن.
تو اینجا محکومشون می‌کنی، اونا هم اونجا دوباره درخواست تجدیدنظر می‌دن.
پولِ اینا از پارو بالا می‌ره، پسر.
معلومه که برنده اونا هستن.
این آقای گور یه سیاست‌بازِ کثیفه.
داره مثله موم تو دستش بازیِت می‌ده.
درسته قورتت می‌ده و یه آبم روش.
این کار رو بهت دادن که من دست از سر این پرونده بردارم و بذارم برم.
- متوجهی؟ - پس حالا این پرونده از منم گنده‌تر شده؟
هر غلطی دلت می‌خواد بکن.
منظورت چیه؟
می‌خوای شوهرت رو انتخاب کنی، خانواده‌ت رو یا کارت رو؟ خودت تصمیم بگیر.
ای بابا!
- خانم مادورا، شما اینجا؟ - سلام قربان.
بله، برای شام اومده بودم اینجا.
- شما چطور؟ - من برای یه جلسه اومدم.
بسیار خب.
قهوه می‌خوری؟ بیا یه قهوه‌ای بزنیم.
- مزاحم نیستم؟ حتماً. - نه، مشکلی نیست، می‌تونم.
ممنونم.
هارشواردان گور امروز به شوهرم پیشنهاد کار داد.
اونم قبول کرد؟
جناب آرجون، من خیلی تازه‌کارم،
اما این‌قدر حالیم هست،
که اگه تیم دفاع بخواد دادستان رو بخره...
یعنی پرونده‌شون بدجوری لنگ می‌زنه.
پرونده‌ی تو هم همچین مو لای درزش نمی‌ره.
اون شهادتی که دقیقه‌ی نود توی دادگاه رو کردی،
توی دیوان عالی پشیزی ارزش نداره.
و شوریامان...
تبرئه می‌شه.
آهای آرجون! خدا رو شکر که بهت خوردیم. راستش می‌خواستیم باهات تماس بگیریم.
می‌شه یه تماسِ تصویریِ سریع با دخترمون بگیری؟
حتماً. حتماً. آره.
- ممنون. - ببخشید.
لطفاً از این طرف بیاید.
شما بهترین آدم واسه راهنمایی کردنشید که کدوم دانشکده‌ی حقوق بره.
اظهاراتِ پایانی آماده‌ست؟
شرمنده، جناب قاضی.
دادستانی یه شاهدِ آخر داره...
...که باید معرفی کنه.
خانم مادهورا، شما حقوق خوندین که روالِ دادگاه رو مسخره‌بازی کنید؟
نه، جناب قاضی.
این موضوع برای پرونده خیلی حیاتیه.
لطفاً اجازه بدید. در ضمن این شاهدِ جدیدی نیست.
اظهاراتشون هنوز توی پرونده ثبت شده‌ست.
قربان، چرا هر دفعه اجازه می‌دید این بساط رو راه بندازن؟
دادستانی اومده اینجا پرونده رو حل کنه یا تئاتر راه بندازه؟
آقای مهرا، شما وکیل با‌سابقه‌ای هستید. لطفاً کمی همکاری کنید.
در ضمن، این یه شاهدِ یهویی و غافلگیرکننده نیست.
خانم مادهورا، این آخرین باریه که...
...چنین اجازه‌ای می‌دم.
اما بعد از این،
خودم کتباً می‌نویسم: «دیگه حق ندارید پرونده رو بیارید پیش من.»
صداشون کنید بیان.
ممنون، جناب قاضی.
دادستانی می‌خواد فراخوانی کنه از...
خانم گوری گور،
به‌عنوان شاهد اصلی.
جناب قاضی!
خانم گور.
توی اظهارات‌تون گفتید که اول ماه مه، حدود ساعت ۱ شب،
شوریامن گور برگشت خونه.
درسته؟
خانم گور،
لطفاً فقط سرتون رو تکون ندید. درست جواب بدید.
بله.
توی اظهاراتم همین رو گفتم.
اما امروز می‌خواید حرف‌تون رو عوض کنید.
کسی تحت فشارتون گذاشته؟
نه قربان.
بسیار خب.
پس می‌شه چیزی که به من گفتید رو برای دادگاه هم تعریف کنید؟
اون شب،
اول ماه مه،
شوریا حدود ساعت ۱ برنگشت خونه.
خب پس کِی؟
ساعت ۴ صبح بود که اومد خونه.
۴ صبح؟
اما از کجا انقدر مطمئنید؟
چون اون ساعت وقت تمرین موسیقی‌مه.
صحیح.
پس چرا توی اظهارنامه‌ت به پلیس نوشتی ساعت ۱ صبح؟
خیلی ترسیده بودم.
مالِ شوریا...
یعنی، خونواده‌ی ما، خیلی پرنفوذه.
واسه همین هرچی شوریا گفت، همون کارو کردم.
سوما...
بعد از مرگِ سوما میتال...
حالم خیلی داغون بوده.
اون مُرده.
من قبل از اینکه زنِ کسی باشم، یه زنم.
یه زن ممکنه واسه شوهرش دروغ بگه، اما...
یه همچین دروغی رو
بعضی وقتا نمیشه هضم کرد.
سوما میتال رو می‌شناختی؟
نه.
شوریا رو می‌شناسم.
ممنون.
سوال دیگه‌ای ندارم، جناب قاضی.
آقای مهرا، حتماً کلی سوال داری.
پس، بفرما شروع کن.
نه، جناب قاضی.
توی این چند روزه بدجوری به این خیمه‌شب‌بازی عادت کردم.
ولی بیاین امروز قالِ این قضیه رو بکنیم.
گوری میگه شوهرش ساعت ۴ صبح اومده خونه.
دادستانی نمی‌تونه اینو ثابت کنه.
ولی بیاین همگی فرض رو بر این بذاریم،
چون منم مدرک خاصی ندارم.
شاهد اصلی من حالا رفته با اونا یکی شده.
جناب قاضی،
دادگاه حالا
به جایی رسیده که،
اگه کسی پیدا بشه و بگه موکلم کجا بوده،
اون شب ساعت ۱:۱۰ صبح، پرونده همون‌جا بسته می‌شه.
آقای مهرا، اگه کسی مدرکی داره و تا الان نگهش داشته،
وقتش همین الانه.
همین حالا رو کنش.
جناب قاضی، شما گذاشتین خانم مادورا نمایشش رو بازی کنه، بذارین منم کارم رو بکنم.
عالیه.
شما دو تا اینجا رو کردین سیرکِ شاهدها.
حالا کیه که بتونه بهت نه بگه؟
صداشون کن.
دفاعیه، بازرس مانیش شارما از پلیس بمبئی رو به جایگاه احضار می‌کنه.
لطفاً نام، درجه و واحدتون رو به دادگاه بگین.
ستوان مانیش شارما، قربان.
مستقر در اتاق کنترل پلیس بمبئی.
تمام تماس‌هایی که با شماره ۱۰۰ گرفته می‌شه،
توسط شما پاسخ داده می‌شه؟
بله قربان. و تمام اون تماس‌ها ضبط می‌شن.
خب، پس بیاین به یکی از فایلا گوش بدیم.
می‌تونی ضبط رو پخش کنی؟
الو؟ داره منو می‌زنه.
داره کتکم می‌زنه! توروخدا کمک بفرستین!
گوری! داری با کی زر می‌زنی؟ اون گوشی کوفتی رو بذار زمین!
- شوریا، نه! نه! - خانم؟
خانم، الو؟ صدای منو می‌شنوید؟
جناب قاضی، اما سوداکار...
خانم مادورا، یکم دندون رو جگر بذارید، صبر کنید.
هنوز یه فایل ضبط‌شده‌ی دیگه مونده.
پخشش کن.
- الو؟ من خوبم. - الو. الو خانم؟
نه، لازم نیست کسی رو بفرستین.
آره، همه چی ردیفه.
جناب قاضی،
می‌خوام از گوری گور دعوت کنم بیان به جایگاه.
خانم گوری،
چرا این کارو کردی؟
عرق‌خوری‌ها و دست‌بزن‌های «شوریا» دیگه جونم رو به لبم رسونده بود قربان.
سال‌ها زجر کشیدم، اما جرئتش رو نداشتم حرفی بزنم.
در افتادن با همچین خانواده‌ی گردن‌کلفتی اصلاً کار راحتی نیست.
قربان،
می‌تونم یه چیزی بگم؟
گیرم اصلاً اون شب شوریا پیش من تو خونه بوده، خب که چی؟
بازم باید حکم اعدامش رو صادر کنید!
خواهش می‌کنم قربان.
خب،
همچین چیزی نمیتونه بشه.
می‌تونستی بری پیش پلیس،
به خطِ امدادِ زنان زنگ بزنی.
می‌تونستی یه پرونده‌ی خشونتِ خانگی تشکیل بدی.
خیلی کارا می‌تونستی بکنی.
ولی هیچ‌کدوم رو انجام ندادی.
واسه شوهرت پاپوش دوختی و پاشو باز کردی به یه پرونده‌ی جنایی.
و حالا،
شوهرت می‌تونه علیه‌ِت شکایتِ کیفری کنه.
همین بود، جناب قاضی.
دفاعیاتِ پایانی. خانمِ مادورا؟
عرضی نیست، جناب قاضی.
ختمِ کلام.
آقایِ مِهرا؟
جناب قاضی،
این فایل‌های ضبط‌شده مدرکِ اینه
که اون شب ساعتِ ۱:۱۰ صبح، موکلم تو خونه‌ش بوده.
نه ۱۶ کیلومتر اون‌طرف‌تر،
تویِ «وُرلی».
قاتلِ واقعی یکی دیگه‌ست.
موکلم بی‌گناهه. همین بود، جناب قاضی.
خانمِ گور، دادگاه متوجهِ مشکلاتِ شما هست.
پیشنهادِ دادگاه اینه که یه پرونده‌ی خشونتِ خانگی باز کنید.
بهتون قول میدم که کلِ سیستم ازتون حمایت می‌کنه.
ولی اینجا بحثِ یه پرونده‌ی قتله.
و حکم دادگاه اینه که
هیچ‌کدوم از اتهامات علیه «شوریامان گور» ثابت نشده.
دادستانی نتونست دادگاه رو قانع کنه.
این دادگاه تمام اتهامات علیه «شوریامان گور» رو رد می‌کنه.
آقا، با شمام.
آزادی که بری.
جزئیات حکم بعداً اعلام می‌شه.
خانم گوری، چرا علیه شوهرتون شهادت دادین؟
خانم، چه حسی دارین که...
آقا، آقا، یه چیزی بگین آقا. آقا، با شمام!
گوری...
بابت تموم بلایایی که تو این سال‌ها سرت آوردم،
لطفاً منو ببخش.
اگه نمی‌تونی ببخشی، تنبیهم کن. ولی تو رو خدا ترکم نکن.
از شما توقع نداشتم قربان.
آدم گذاشته بودی دنبالم.
می‌دونستی که اونجا می‌آم.
- خانم مدورا، شما اینجا؟ - سلام قربان.
قهوه می‌خوری؟ بیا یه قهوه بزنیم.
اون قهوه خوردن اتفاقی نبود، نه؟
حتی اومدن اون زن و شوهر هم نقشه‌ بود؟
می‌خواستی پیام‌هات رو بخونم تا بتونی منو بکشونی پیش گوری گور.
همه چی ردیفه قربان؟
ببخشید، من باید برم. یه کار مهمی پیش اومده.
تمام این‌ها
نقشه شما بود، نه؟
و...
دادستانی گائوری رو رو کرد،
اما تهش شد شاهدِ تیمِ دفاع.
اصلاً...
شب‌ها خوابتون می‌بره، جناب؟
یه سری کارها، حتی اگه کثیف باشن...
باید انجام بشن.
یه چیزی رو نمی‌فهمم، قربان.
اگه ضبطِ تماس‌های گائوری با شماره ۱۰۰ رو داشتید،
پس این همه فیلم بازی کردن واسه چی بود؟
پرونده‌ی قتله.
اظهاراتِ گائوری،
شهادتِ شاهدِ عینی بود.
که نمی‌تونستید ازش استفاده کنید.
واسه همین از من استفاده کردید.
آقای گائور هم سعی کرد منو بخره.
استانداردِ طلاییِ آرجون مهرا.
من براتون احترام قائل بودم، قربان.
استادم بودید، برام بت بودید.
شوریامن گائور شاید این پرونده رو برده باشه،
ولی پیشِ من، شما بازنده‌اید.
تموم شد.
آخر هفته می‌بینمت.
الان می‌تونی ببینیش.
همه‌چی ردیفه.
- ممنون دکتر. - خواهش می‌کنم.
بابا.
تو نجاتم دادی.
مگه بهت نگفتم هیچ اتفاقی برات نمی‌افته؟
هیچ‌چی نمیشه.
عاشقتم.
دیدی مامان؟
بهت گفته بودم.
بابا از پس هر کاری برمی‌آد.
دیگه تموم شد، آرجون.
بالاخره تموم شد.
نه، حالا وقتشه که تک‌خالم رو رو کنم.
ایکا،
اومدی دمت گرم!
ایول. بدو بیا.
سلام، آرجون.
سلام.
ایکا، یه بارم شده بگو باشه دیگه مَرد.
یاد بگیر یه بارم شده «نه» رو قبول کنی.
- یه دقیقه به ما وقت بده عزیزم. - حتماً.
می‌بینمت، آرجون.
ببین ایکا.
شاید برده باشی.
ولی تک‌خال دست من بود.
و منم با خودم فکر می‌کردم کل خرکاری‌ها همه‌اش پای منه.
ولی یه جا گاف دادی.
تو سوما میتال رو کشتی.
و من می‌دونم چطوری کشتیش.
تمومش کن! خواهش می‌کنم!
بسه! ولم کن!
بذار برم!
تو اوج جنون، سوییچ ماشین رو فرو کردی تو تن سوما.
وقتی خونو دیدی، دست‌وپاتو گم کردی.
«یعنی قراره بمیره؟»
پرتش کردی بیرون و گازشو گرفتی رفتی.
حالا به یه مدرک نیاز داشتی که ثابت کنی اونجا نبودی.
که ثابت کنی خونه بودی، نه اونجا.
بعدش فهمیدی گوشیت همراهت نیست.
تو کلاب جا گذاشته بودیش.
پیچ بعدی، ماشین رو نگه داشتی.
درست زیر خونه‌ی پیلای.
اون دیدت، شناختت.
نه موقعی که داشتی طرف رو می‌کشتی...
بلکه موقعی که داشتی گندکاریت رو جمع می‌کردی.
بیا دنبال من، بیا دنبال من.
گائوری، خوب به حرفم گوش کن.
- الو، مرکز فوریت‌های پلیس. الو؟ - الو؟
الو؟ داره... داره منو می‌زنه.
داره کتمکم می‌زنه!
کمک بفرستید، خواهش می‌کنم! تو رو خدا یکی رو بفرستید کمک!
گائوری، داری با کی حرف می‌زنی؟ اون گوشی رو بذار کنار!
می‌دونستی زنت منو می‌رسونه به اون فایل ضبط شده.
کمک بفرستید، خواهش می‌کنم! تو رو خدا یکی رو بفرستید کمک!
گائوری، داری با کی حرف می‌زنی؟ اون گوشی رو بذار کنار!
تو کارت درسته، منم که نابغه‌ام. به سلامتی!
چی دستمو رو کرد؟
بحث «چی» نیست.
بحث «کیه».
سوال درست رو بپرس، جناب نابغه.
اون روزی رو یادته که غذای گوشتی بهت نرسید؟
هی، وایسا ببینم، پس غذای گوشتی کجاست؟
و چاتور «گائوری» رو «گوری» تلفظ کرد.
قربان، امروز سه‌شنبه‌ست، واسه همین گوری خانوم غذای گیاهی فرستاده.
«گوری»؟ گوری خانوم دیگه کیه؟
بگو «گائوری».
چاتور تو خونه بود و داشت نقش تو رو بازی می‌کرد.
و تو داشتی اونجا واقعیت رو بازی می‌کردی.
- الو؟ - الو.
داره منو می‌زنه!
داره منو لتوپار می‌کنه! کمک بفرستید!
گوری، داری با کی حرف می‌زنی؟ اون گوشی رو بذار کنار!
شوریا، نه!
بی‌خیال شو، ایکا.
بیا فضا رو سنگین نکنیم.
میگم برو، بی‌خیال شو، برو خونت.
لااقل
بذار تک‌خال‌مو رو کنم.
اون کسی که گوشیش رو قاپیدی، از نزدیک دیدتت.
رو لباست خون بود، شایدم شنیده باشه چی گفتی.
حالا دیگه سر به نیست کردنِ شاهدا شده تفریحت.
که همین کارم کردی.
اون روزی که پیلای تو دادگاه شناختت...
- برو، بزن به چاک. - ...همون روز،
چاتور رو فرستادی که اون گدا رو نفله کنه.
آرجون...
شاهده که دیگه غزل خداحافظی رو خونده، نه؟
دقیقاً همین‌جا بود که گاف دادی!
اگه واقعاً با تمام وجود بگردی، آدم که سهله،
خدا رو هم می‌تونی پیدا کنی.
- چند ساله اینجا زندگی می‌کنی؟ - خیلی وقته. ۴۰ ساله اینجاییم.
جناب؟ قربان، کسایی که اینجا زندگی می‌کنن کارتن‌خوابن، ولی بی‌هویت نیستن.
اسم همه‌شون توی طرح‌های حمایتی مختلف دولت ثبت شده.
توی سه سال گذشته، اسم ۲۳ نفر لیست شده.
و ما شخصاً ۲۲ نفرشون رو ملاقات کردیم.
- خب، اون یه نفر از کی غیبش زده؟ - از همون شب، قربان.
اصالتاً اهل پوروشوادیه.
گوشی چاتور رو ردیابی کردیم.
حق با شما بود، قربان.
داره جابه‌جا می‌شه.
من و چندتا از پلیس‌های محلی تو راهیم.
باشه. در جریانم بذار. خب؟
فکر کردی چاتور اون یارو رو کشت و بعدشم به حرفِ تو غیبش زد.
اون کارتن‌خوابه نمرد.
سه روز بیهوش بود.
و به محض اینکه چشماش رو باز کرد،
همه چیز رو مو به مو اعتراف کرد.
چه گهی شد!
حالا دیگه فقط یه اتهام نیست،
بلکه دو تا اتهام علیهت ردیف شده.
اولیش، قتل سوما.
و دومی در مورد اون شاهد،
اقدام به قتل.
آرجون...
چیزی که می‌گی درسته.
عین حقیقته.
اما حقیقتِ تو، همه‌ی حقیقت نیست.
بهت که گفتم.
من ممکنه اشتباه کنم، ولی اهل جنایت نیستم.
می‌خوای پا بذاری رو اصول اخلاقیت؟
می‌خوای منو بفرستی هلفدونی؟
من نمی‌فرستمت زندان،
اون (زن) می‌فرستت.
« ارائه شده توسط سایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.