"دانلود شده از سایت بی سی موویز"
.:: BcMoviez.Com ::.
خاطره‌ی اون صورت قشنگت.
بارونی که گونه‌هات رو خیس می‌کرد.
دست‌هات.
پاهات و لبخندات.
اشک‌هات که با بارون یکی می‌شدن.
خاطره‌ی تو.
یادته اولین بار چطوری همو دیدیم؟
گذاشتمش همون‌جا. فقط رفتم یه چیزی از ماشینم بردارم.
همین الان خریده بودمش.
خانم!
گذاشته بودمش کنار.
پولشو می‌دم.
لازم نکرده. عادتته؟
اینکه قهوه بقیه رو بخوری؟
برنامه پرداخت داری؟ همین الان برات می‌زنم.
گفتم که مشکلی نیست. چقدر سریشی تو.
چرا انقدر سگ‌اخلاقی؟ گفتم که پولشو می‌دم.
واسه خر بودن هیچ عذر و بهانه‌ای پذیرفته نیست.
واسه خودت نگهش دار.
عجب آدم عوضیه.
- چقدر افاده‌ایه. - خیلی بیشعوره.
- انگار پریوده. - آره والا، لابد.
اوه، خانم!
قهوه‌ات، چیزِ ردیفیه.
- نوش جان! - نوش جان!
برگرد به اون لحظه‌ها.
توی ذهنت.
توی قلبت.
برگرد پیشم، عشقم.
برگرد پیش من.
خب، تو و روی واقعاً تموم کردین؟
خاله "فِه" زنگ زد.
می‌پرسید دلت می‌خواد واسه تفریح بری نیویورک؟
دیرم شده.
چرا از سر کار مرخصی نمی‌گیری؟
حتی واسه چند روز؟
من مریض نیستم، بابا.
فعلاً بابا.
خدافظ.
خدافظ مامان.
- خدافظ. - خدافظ.
میشه یه نگاه به این طرحم بندازی؟
رئیس گفت به درد نمی‌خوره. اصلاً نمی‌دونم چی می‌خواد.
اتفاقاً قشنگه.
فقط اینجاهاش یه کم سنگینه. زیادی شلوغ‌پلوغ شده.
آره، حق با توئه.
- چرا هنوز نخوابیدی؟ - دارم اینو تموم می‌کنم بابا.
بابا،
بابت همه‌چی معذرت می‌خوام.
واسه چی داری عذرخواهی می‌کنی؟
تو و مامان بهم گفتین با «روی» نگردم.
و اینکه نباید با یه مرد متاهل باشم.
ولی بازم کار خودمو کردم.
بابا، ازم ناامید شدی؟
معلومه، اولش آره.
ولی اونو ولش کن دخترم.
ما هواتو داریم.
بابا، خیلی درد داره.
این دردم می‌گذره.
همه‌چیز یادت می‌ره.
کاش همین الان تموم می‌شد.
بهت گفتم که می‌تونم با «اندوی» برم.
بابا، فقط همین الان می‌تونم برسونمت سر پروژه. نه نیار دیگه.
نمی‌خوای این لگنو عوض کنی؟
می‌ترسم یه جا بذارتت.
نه. این کادوی فارغ‌التحصیلی تو به منه.
تازه، کلی با این ماشین خاطره دارم.
باز داری فک می‌زنی. اصلاً گوش نمی‌دی چی می‌گم.
چرا؟ مگه چی شده؟
این «دیندو» باز آدم نشده و حرف گوش نمی‌ده.
قربان، فقط داشتم به این پیرمرد حالی می‌کردم...
به من نگو «پیرمرد»!
...که اگه تیرآهن و مهاربند اضافه نکنیم، ساختمون میاد پایین.
- همه‌اش می‌خواد از هزینه‌ها بزنه. - بدم نمی‌گم، حرفم درسته.
فکر می‌کنی خیلی حالیت می‌شه. اصلاً به جیب مشتری فکر نمی‌کنی.
همه‌اش داری اراجیف می‌گی.
- مرتیکه عوضی! - باید اخراجش کرد!
صبر کن! وایسا!
حق با دیندوئه.
ولی باز باید احترام مورالس رو نگه داری.
اون سرپرستته.
بله قربان.
چرا این‌قدر عجله‌ای شده؟
یه سری مهمون از خارج میان، واسه همین باید همین هفته ردیفش کنم.
دمت گرم، سندز.
بابا، کورا می‌پرسه نجار خوب سراغ نداری؟
یکی که خوش‌سلیقه باشه. داره خونه‌ی پدریشون رو بازسازی می‌کنه.
اوه، قربان... سلام قربان.
- بذار ببینم. - اوه، قربان!
حیف شد.
از دستش دادی.
- مگه نه؟ - کی؟
اون.
کی؟
دشمن...
- نه چیزی نیست قربان. فقط رقیبشه. - نه، من داشتم...
هی! اون اصلاً دشمنت رو نمی‌شناسه.
ببخشید، قربان.
هوا گرمه.
چطوری؟
جدی می‌گم، حالم خوبه.
تازه، همین الانم همه عکساش رو از گوشی پاک کردم.
در واقع، همه عکسای دوتاییمون رو پاک کردم.
بهترین رفیقم.
سلام.
داریم بیرون رو عایق‌بندی می‌کنیم.
رنگ چوب همون‌طوری طبیعی می‌مونه.
اگه مشکلی نداشته باشی، چیزی توی طرح خراب نمی‌شه.
باشه، خودت تصمیم بگیر، دیندو.
اوه، یه لحظه وایسا.
این توناژ قهوه‌ای بازم تغییر می‌کنه. ردیفش می‌کنیم.
این تازه لایه اولشه.
بعدش هم سعی می‌کنیم عایق‌بندی رو تموم کنیم.
باشه، آخه داشتم فکر می‌کردم...
بابات واقعاً یه آدم کاربلد رو فرستاده.
خوش‌تیپ هم هست.
ولی اصلاً ادب و شعور نداره.
کمک، لطفاً.
انگار کمک لازم داری.
نه، نیازی به کمکت ندارم. زنگ می‌زنم تعمیرگاه.
داری زنگ می‌زنی به اونا؟
آخه فقط...
باشه، پولت رو می‌دم.
عشق می‌کنی پولتو به رخ بکشی، نه؟
بسیار خب، ردیف شد.
- تموم شد؟ همین؟ - امتحانش کن.
دمت گرم!
بابابزرگ!
دیندو.
سفارش زیاد داری؟
خیلی قشنگ شده، بابابزرگ.
بچه همسایه سفارش داده.
باید تا فردا تموم بشه، چون تولد اون بچه‌ست.
بابابزرگ،
می‌خوام مثل تو نجار بشم.
نجار؟
نه، دیندو.
تو معمار میشی.
زندگی بهتری نسبت به من خواهی داشت.
ببین چی شد.
سر کار واسم حادثه پیش اومد. پامو از دست دادم.
شرکت هیچ مزایایی بهم داد؟
هیچی.
این بلا سرِ تو نمیاد، دیندو.
نمی‌ذارم این اتفاق برات بیفته.
اینجا چی شده؟ قبلاً متوجه‌اش نشده بودم.
چیزی نیست. دیروز چکش از دستم افتاد.
وقتی خم شدم که برِش دارم، زانوم خورد به سنگا.
چیزی نیست، فقط یه خراشه.
مطمئنی نمی‌خوای با من زندگی کنی؟
جوابمو که می‌دونی، دیندو.
لجبازی نکن.
من دیگه رفتم.
- باشه. - خیلی دوستت دارم.
منم دوستت دارم.
- مراقب خودت باش، خب؟ همیشه حواستو جمع کن. - چشم، پدربزرگ.
مخصوصاً وقتی سوار اون موتوری.
تو تنها نوه منی.
مثل دیوونه‌ها رانندگی نکن!
از اونا که تا دلت بخواد هست. ولی من نه.
باشه، خوبه.
خانم، دنبال چیزی می‌گردین؟
نه.
گاهی وقتا فقط باید یه نگاهی به دور و برت بندازی، خانم.
هیچی. بفرمایید، اینم قهوه‌تون.
- اوه، ریخت. - ببخشید!
- واقعاً معذرت می‌خوام! - مشکلی نیست.
نه، یه دستمال خیس لازم داری.
- نه واقعاً طوری نیست. - یه دستمال خیس.
- همین نزدیکی‌ام، طوری نیست. - یه دستما...
- پیاده اومدم، مشکلی نیست. - خودم می‌رسونمت.
- واقعاً طوری نیست. - اصرار می‌کنم. تقصیر منه.
خیلی معذرت می‌خوام.
میرسونمت خونه. باز هم شرمنده.
- خودم می‌تونم برم. - بیخیال بابا. نه، طوری نیست.
واقعاً معذرت می‌خوام.
مردمِ این زمونه رو باش.
همش دنبال یه بهونه‌ان تا با یکی سرِ صحبت رو باز کنن.
راسته! منم با اکسم همینجوری آشنا شدم. خوردیم به هم.
ببخشید، نمی‌بینمش. کجاست؟
قفسه‌ی دوم.
- دومی؟ - آره.
- راست. پایین. - راست؟ این یکی؟
آهان، اینجاست.
واقعاً شرمنده. امیدوارم باد نکنه.
واقعاً ببخشید.
پماد داری؟
همون که واسه سوختگیه.
پماد؟
اونجا. همون که دستته دیگه.
ببخشید. یادم رفت.
واسه حماقت هیچ بهونه‌ای وجود نداره.
من احمق نیستم.
پس کوری؟
چرا اینقدر سگ‌اخلاقی؟ دنیا مگه چیکارت کرده؟
نمی‌خوام اعتراف کنم که دارم بدعنقی می‌کنم
چون کم‌کم داره ازت خوشم میاد.
نمی‌خوام این اتفاق بیفته.
ولی شد.
کاش می‌دونستم داری منو می‌پایی.
کاش اتفاقی سرمو برمی‌گردوندم و می‌دیدمت.
بعد از اون، دیگه تندتند همدیگه رو می‌دیدیم.
کار تو بود که جورش می‌کردی یا من؟
همه چی خیلی سریع گذشت...
عین خاطره‌هایی که به همون سرعت از یاد می‌رن.
یه روز، با هم رفتیم سرِ قرار...
یادته؟
ازم پرسیدی: «این یه قراره؟»
این یه قراره؟
جواب دادم: «شاید.»
شاید.
راستش رو بخوای،
اون موقع هیچی از هم نمی‌دونستیم.
من تقریباً هیچ شناختی ازت نداشتم،
تو هم اصلاً منو نمی‌شناختی.
ولی دل که به تپش بیفته، دیگه دنبال جواب نمی‌گرده.
می‌دونستم،
حتی همون موقع هم...
عاشقت شده بودم.
یک، دو، سه!
- برو! - بدو!
- پرواز نمی‌کنه. - نمی‌کنه؟
بذار من امتحان کنم. یه بار دیگه.
- دیگه بریدم. خسته‌ام. - یه بار دیگه.
- نمی‌خوام. خسته‌ام. - یه بار دیگه. یالا.
- تا حالا دوست‌دختر داشتی؟ - نه هنوز. هیچ‌وقت.
تعجب نکردم. زیادی بدعنقی.
نیگام کن، من اصلاً هم بدعنق نیستم.
چرا، بدجور هستی.
- هستی! - نه، نیستم.
خیل‌خب، اگه نیستی، برو اون بالا
و همون‌طور که می‌رقصی بگو: «من بدعنق نیستم!»
باشه. اگه انجامش بدم، چی گیرم می‌آد؟
برات یه قهوه می‌خرم.
- یه بوس. - نه!
- یه بوس. - نه.
- یه بوس. - باشه، تو که به‌هرحال انجامش نمی‌دی.
هی!
هی، برگرد اینجا!
شوخی کردم بابا!
هی!
من بدعنق نیستم
دارم شوخی می‌کنم!
من بدعنق نیستم
برگرد، شوخی کردم.
هی!
من بدعنق نیستم
هی!
- شوخی کردم. - یه بوس.
چی؟ من همچین قراری نذاشتم.
- یه بوس. یالا دیگه! - نه، من قبول نکردم.
بوس کن!
کمکم کن!
بیا اینجا!
- یه بوس! - گفتم نه!
- خودت گفتی آره! - نه، نگفتم.
اگه برقصم...
من اصلاً اینو نگفتم، تو گفتی.
اذیت نکن، من که قبول نکردم!
- چرا، گفتی. گفتی باشه. - خیلی خب، بیا.
با این؟
تو همیشه خواهی بود
یه بخش خاص از وجود من
تو همیشه خواهی بود
یه خاطره‌ی خاص
همیشه قدر لحظات فوق‌العاده رو می‌دونم
تو به من بخشیدی
تو توی قلب منی
هر جا که باشم
تموم لحظاتی که با هم داشتیم
همیشه برای من...
آوازهایی می‌شن که قلبم می‌خونه
ملودی‌های جان‌بخش
همه خنده‌هاتو ردیف می‌کنم
عین یه سمفونی
به یادت می‌مونم
هر جا که باشم
سرده!
ببخشید، یکم ریخت‌وپاشه.
بیا.
همه خنده‌هاتو ردیف می‌کنم
عین یه سمفونی
به یادت می‌مونم
هر جا که باشم
به یادت می‌مونم
هر جا که باشم
عجب خر تو خریه وسایلت.
- خودم ردیفش می‌کنم، خودم می‌کنم. - نه، ولش کن، خوبه.
یه چیزی برات گرفتم.
اینم از این!
به نظر گرون میاد.
داری مخمو می‌زنی؟
جواب می‌ده؟
من به این راحتیا وا نمی‌دم، عطر هم نمی‌زنم.
اذیت نکن دیگه.
- من که بو نمی‌دم. - حالا یه امتحان بکن.
بذار چک کنم.
ببین، پس بلدی لبخند هم بزنی.
ببین؟ اینجا چقدر با نمک بودی.
بده من میارمش.
دمت گرم.
چقدر وسیله داری.
حتی نوار کاست هم داری.
بی‌خیال، حرفمو پس می‌گیرم.
واقعاً از همون بچگی‌ت بدعنق بودی.
این کیه؟
نه.
- فعلاً! - فعلاً!
خدافظ!
چی شده؟
کلیدامو پیدا نمی‌کنم. سوییچ ماشینم نیست.
اینجاست.
خدافظ ساندرا! خدافظ کورا!
خدافظ! مواظب خودت باش.
خوبی سَندز؟
آخه... دیندو هنوز نمی‌دونه که من دخترِ رئیسشم.
چی؟ خب چرا بهش نمی‌گی؟
می‌ترسم چه واکنشی نشون بده.
مگه چه مشکلی پیش میاد؟
دیندو زیادی مغروره.
بابات خبر داره؟
کِی می‌خوای بهش بگی؟
اینجا چیکار می‌کنی؟
پسرم، من به این خاطر اینجام که...
غریبه‌ها حق ندارن بیان اینجا.
- پسرم، من به این خاطر اینجام که... - گمشو بیرون.
- هوی، دیندو. - بزن به چاک!
دیندو، فقط می‌خوام باهات حرف بزنم. لعنتی!
دیندو!
خب، پس نمی‌خوای باهام حرف بزنی؟
دیندو!
دیندو! باهام حرف بزن!
اون پسرمه. حتی حاضر نیست باهام حرف بزنه.
- خانم. - دیندو!
- شما اجازه ندارید... - ولم کن!
نه! فقط باید با دیندو حرف بزنم. اون پسرمه!
- لطفاً با ما بیاین... - دیندو!
دیندو، فقط یه لحظه! لعنت بهش! دیندو!
هوی!
اوه، فقط یه ذره.
ممنون عزیزم.
خب، کِی می‌بینیمش؟
می‌خوایم بشناسیمش.
مواظب باش.
اوه، دیندو وایسا. کلیدامو طبقه بالا جا گذاشتم.
این یه نشانه‌ست!
نشونه‌ی اینه که نباید بریم. بدو، بهشون زنگ بزن.
دیندو.
زوم کن.
- تماس تصویریه؟ - نه.
دیندو...
خیله‌خب، سوییچ ماشینو برمی‌دارم.
تو اینجا زندگی می‌کنی؟
یالا دیگه.
بزن بریم.
آقا، خانم، اومدن.
مامان، بابا، این دیندوئه.
شب بخیر قربان.
می‌شناسمش.
دیندو سرکارگرِ شرکت خودمونه.
اینو می‌دونستی، ساندرا؟
- آره بابا. - می‌دونستی؟
بشینید، بفرمایید سر میز.
چطوری، دیندو؟
کجا می‌شینی؟
سن‌خوزه، خانم.
با خونواده‌ت زندگی می‌کنی؟
دیگه پدر و مادر ندارم.
تو یه جای اجاره‌ای تنهایی زندگی می‌کنم.
پدربزرگم هم تو کاویته‌ست.
بی‌کس و کاری سخته.
با دخترم کجا آشنا شدی؟
بابا، بذار اول غذاشو بخوره.
فقط می‌خوام بیشتر بشناسمش.
چند وقته همدیگه رو می‌شناسین؟
این اولین باره که ساندرا یکی از دوستاش رو میاره خونه تا با ما آشنا کنه.
راستش مامان، دیندو فقط یه دوست معمولی نیست.
خب، این خوبه.
دختر منو دوست داری؟
چه قصدی داری؟
بابا.
فقط می‌خوام بدونم واسه آینده‌ش چه برنامه‌ای داره.
می‌خواد تا ابد تو شرکت ما سرکارگر بمونه؟
بابا!
قربان، می‌خوام دوباره درسمو ادامه بدم.
معماری.
و بله قربان.
من عاشق دخترتون هستم.
ساندرا هم قصد داشت واسه ادامه تحصیل بره خارج،
اما فعلاً دست نگه داشته.
قبل از دختر من، با کس دیگه‌ای هم بودی؟
بابا!
چرا انقدر طولش داد؟
- آقا! خانم! - چی شده؟
- ساندرا... - چی؟
سندز؟
سندز!
سندز، پاشو! بیدار شو!
سندز!
پاشو!
ساندرا! سندز!
سندز!
چی شده؟ سندز!
ساندرا؟
سندز!
- دیندو؟ - خودمم.
آره، خودمم.
نمی‌دونم چرا،
ولی یه جوری منو قبول کردن.
می‌ذارمت سرپرست.
مورالس که دیگه داره می‌ره.
ممنون قربان، ولی ترجیح می‌دم ارتقام رو با زحمت خودم به دست بیارم.
لطفاً این کار رو فقط به خاطر ساندرا نکنین.
این کار رو می‌کنم چون بلدی و برای شرکت مهره‌ی ارزشمندی هستی.
ولی خب آره،
به خاطر اینم هست که نگران دخترمم.
و اگه دوسش داری،
اینو قبول می‌کنی.
می‌فهمم قربان.
خیالتون راحت. هر کاری از دستم بربیاد واسه حمایت از ساندرا می‌کنم.
سخت کار می‌کنم.
من که سه تا بچه می‌خوام.
اگه بشه همون اولی دوقلو. خیلی باحال می‌شه.
چی؟
واسه چی می‌خندی؟ مگه نمی‌خوای؟
داشتم فکر می‌کردم لازم نیست این‌قدر عجله کنیم.
باحال می‌شه.
بچه‌های نازی که با هم بزرگشون کنیم، مگه نه؟
زندگی همین‌جوریشم سخته.
این دنیا همین‌الانشم خیلی بی‌رحمه،
اون‌وقت تو می‌خوای یه بچه هم بهش اضافه کنی؟
این حرفا از کجا میاد؟
خیلی بدبینانه حرف می‌زنی.
هی، چت شده؟
هیچی.
همین‌جوری یهو به ذهنم رسید.
آره، فقط امیدوارم بابا و بقیه با «دیندو» کنار بیان.
کورا، یه لحظه صبر کن، باشه؟ خودم بهت زنگ می‌زنم. یکی داره در می‌زنه.
بله؟
یه لحظه صبر کن.
«دیندو» اینجاست؟
هنوز برنگشته خونه.
شما کی باشی؟
من مادرِ «دیندو» هستم.
کی برمی‌گرده؟
تو دوست‌دخترشی؟
آره.
مطمئن نیستم چه ساعتی میاد خونه.
می‌خوای بهش زنگ بزنم؟
یه لحظه صبر کن.
می‌دونی، خیلی خوش‌شانسی.
پسرم خیلی سخت‌پسنده.
خیلی وقت بود که دوست‌دختر نداشت. اصلاً با کسی بیرون نمی‌رفت.
حتی فکر کردم گی باشه.
این روزا خیلی از مردا سر از اون‌ورا در میارن.
حتی ازش پرسیدم: «دیندو، تو گی هستی؟»
خوبه که نیست.
خداروشکر.
- تو اینجا چیکار می‌کنی؟ - اوه، دیندو، اومدی خونه؟
- اومدم اینجا که... - بهت نگفته بودم دیگه پاتو اینجا نذاری؟
- پسرم، خواهش می‌کنم! هی! - برو بیرون.
- گمشو بیرون! برو! - یادت رفته من مادرتَم؟
- لعنت بهت! - لعنت به خودت!
تف بهت!
لعنت بهت دیندو! مرتیکه‌ی عوضی! اصلاً احترام سرت نمیشه!
خیلی بی‌چشم و رویی! لعنت بهت!
بی‌حیایی! تو یه حروم‌زاده‌ای!
این درو باز کن! بذار بیام تو!
بچه‌ی نمک‌نشناس! این درو باز کن!
بذار بیام تو! هیچی حالیت نیست! عوضیِ آشغال!
تقاص این کارت رو پس میدی!
حالتو می‌گیرم! عوضی‌های آشغال!
لعنتی!
دیندو.
دیندو، بس کن، تمومش کن.
- لعنت بهت! - دیگه کافیه.
نباید می‌ذاشتی بیاد تو!
ببخشید. معذرت می‌خوام.
خودشو معرفی کرد. گفت مادرته.
من مادری ندارم، ساندرا!
ببخشید.
متاسفم.
معذرت می‌خوام.
این خشمت داره از درون می‌خورتت، دیندو.
انگار تو اعماق قلبت یه خونه ساختی،
ولی نمی‌خوای پاتو بذاری توش.
همین‌طور بیرون موندی.
داری تو سرما می‌لرزی.
بالاخره کی می‌خوای بری تو؟
ولی من فقط ۲۷ سالمه.
واقعاً همچین چیزی ممکنه؟
تمام نتایج آزمایش‌هات رو دوباره چک کردم،
و با توجه به سوابقت،
مادربزرگ پدریت هم دقیقاً همین وضعیت رو داشت.
خب پس...
چه بلایی قراره سرم بیاد؟
می‌خوام بدونم.
درباره این بیماری خیلی چیزا خوندم.
قراره همین بلا سر من بیاد؟
آره.
کم‌کم خاطراتت محو می‌شن،
انگار یه پاک‌کن تو مغزت باشه.
یه زمانی می‌رسه که دیگه حتی آدمایی که دوست داری رو هم نمی‌شناسی.
می‌تونی ترم بعد ثبت‌نام کنی.
واقعاً خانم؟
آره، امتحان ورودی رو قبول شدی.
موقع ثبت‌نام فقط اینو با خودت بیار.
شاغلی؟
آره.
پیشنهاد می‌کنم دیگه کار نکنی.
و بهتره هر چه زودتر به خانواده‌ت خبر بدی.
تا بتونن کمکت کنن.
ساندز؟
ساندز، یه خبر خوب دارم.
یه خبر خوب دارم.
- چیه؟ - اینو بخون.
ساندز، قبول شدم.
می‌تونم از ترم بعد شروع کنم.
تمام آرزوهات برآورده می‌شن.
آرزوهای ما.
مگه نه؟
تو مهره‌ی شانس منی.
تو واقعاً مهره‌ی شانس زندگی منی.
قبلاً این اتفاق واسه مادربزرگت هم افتاده بود.
واسه همینم هست که بهت سخت می‌گیرم.
واسه همینه که انقدر روت حساسم.
می‌خوام تظاهر کنم که این بلا سرِ تو نمیاد.
که مثلِ من، هنوزم بتونی...
که بتونی یه زندگیِ معمولی داشته باشی.
بابا، نمی‌خوام «دیندو» چیزی بفهمه.
خواهش می‌کنم، بهش نگو.
مگه حقش نیست که بدونه؟
نمی‌خوام داغون شه.
این قضیه نابودش می‌کنه.
چرا فعلاً نمیای پیشِ ما زندگی کنی؟
لازمه یکی باشه که ازت مراقبت کنه.
هنوز نه، بابا.
می‌خوام زندگی کنیم...
می‌خوام طوری زندگی کنیم که انگار همه چی هنوز عادیه.
تا هر وقت که بتونم.
اصلاً نمی‌فهمم واسه چی می‌خوای استعفا بدی.
داری منو تنها می‌ذاری؟
نامه استعفامو قبلاً گذاشتم روی میزِ رئیس.
بهش نگو یه سری بهت زدم، باشه؟
ساندرا...
سندز! یه چیزی دارم که باید بهت نشون بدم.
من اینجام.
بذار من انجامش بدم.
یه چیزی دارم که باید بهت نشون بدم.
- پس اون...؟ - اینجاست.
حله!
بیا.
این خونه رویایی منه واسه هردوتامون.
خیلی غوله. واقعاً بزرگه.
مگه یه گله بچه نمی‌خواستی؟
هفت‌تا؟
آره. واسه هر کدوم از بچه‌ها یکی.
خیلی زیاده.
و این یکی...
اینم می‌شه اتاقِ خودمون.
همون‌جایی که قراره بچه‌هامونو توش بسازیم.
قشنگه.
یه حیاط بزرگ می‌خوام، که وقتی بارون می‌باره بتونیم بیرون بازی کنیم...
با بچه‌هامون.
- با اون همه بچه‌هامون! - با اون همه بچه‌هامون!
اعتراف می‌کنم که مادرِ آشغالی بودم. حقیقت همینه.
اما این چیزی رو عوض نمی‌کنه، اون خونِ منه.
هر چقدر هم که ازم متنفر باشه یا ازم بیزار باشه، ما هنوز خونواده‌ایم.
هی.
یه کمکی بهم بکن.
اسمت ساندراست، درسته؟
خوبه.
باید جراحی بشم.
دیگه خواب به چشمم نمیاد، یه ذره آرام و قرار ندارم.
همه‌ش درد می‌کنه.
بعضی وقتا از زورِ درد می‌کوبم تو شکمِ خودم.
فقط ۵۰ هزار تا. به دیندو بگو.
همین‌قدر واسه خرجِ دکترم بسه.
بهش بگو، یادش نره که هرچی باشه من هنوز مادرشم.
حله؟
داره چاخان می‌کنه. هیچ مرگش نیست.
دیندو، حرفایی که زد... به نظر می‌اومد راست می‌گه.
نه سندز. یک کلمه از حرفاش هم راست نیست.
اصلاً واسه چی رفتی دیدنش؟
مگه بین شما دوتا چی گذشته؟
فقط دیگه نبینم باهاش حرف بزنی، فهمیدی؟
دیندو، من پول دارم.
می‌تونیم کمکش کنیم.
لعنتی، گفتم نه!
نه!
کجای حرفم سخته که نمی‌فهمی، سندز؟
ببخشید.
معذرت می‌خوام.
ببخشید.
بیا، بگیر بشین.
بشین.
هر نره‌خری رو برمی‌داشت می‌آورد خونه.
بیشترشون بلایی سر من می‌آوردن.
- وایسا، خواهش می‌کنم! - مرتیکه‌ی عوضی! خیلی پررویی!
- لعنتی! - مامان؟
هوی!
با چوب می‌افتادن به جونم.
یه بار...
با چاقو افتادم دنبالِ مَردِش.
برگرد اینجا! می‌کُشمت!
چه غلطی داری می‌کنی!
یازده سالم بود که ولم کرد.
- دست از سرم بردار! - مامان، کجا داری می‌ری؟
- به تو هیچ ربطی نداره! - مامان!
چرا انقدر لجبازی؟ گفتم برگرد تو خونه!
مامان، خواهش می‌کنم!
گفتم ولم کن! عجب آدمِ یه دنده‌ای هستی!
- مامان! - بچه‌ی کله‌شق!
مامان!
داغون شده بودم.
با معشوقه‌ش گذاشت رفت.
مامان، توروخدا منو نذار نرو!
ولی هنوز امید داشتم برگرده، چون...
خب اون مادرمه، مگه نه؟
برنگشت، سندز.
تا اینکه پدربزرگم پیدام کرد...
دیندو؟
دیندو، غذا آوردم.
دیندو، کجایی؟
بابابزرگ؟
بابابزرگ!
- اونجا چیکار می‌کنی؟ - بابابزرگ...
بابابزرگ.
- بابابزرگ! - چت شده؟
چهار روز تمام یه ریز گریه کردم.
داشتم از گشنگی تلف می‌شدم.
دیگه اشکی واسم نمونده که براش بریزم.
هرچی اشک داشتم همه‌ش تموم شد.
می‌دونم که...
بخشیدن سخته.
می‌دونم بخشیدنش سخته.
می‌دونی، یه بار نزدیک بود با یه مرد زن‌دار فرار کنم.
خوب شد که ننه بابام منو بخشیدن.
بخشیدن، دیندو، در واقع به خاطر اون نیست.
به خاطر خودته.
واسه اینکه اون سنگینی رو از روی دلت برداری.
امیدوارم هنوزم بهش کمک کنی.
پولو براش می‌فرستیم و دیگه هیچ‌وقت اسمی ازش نمی‌بریم.
بلوط!
سندز، چی شده؟
سندز.
امروز چندشنبه‌ست؟
شنبه‌ست. چطور؟
خوبه. فکر کردم فردا باید برم سر کار.
سندز، تو خیلی وقته که دیگه کار نمی‌کنی.
- سندز. - چی می‌گفتی؟
گفتم شنبه‌ست.
و اینکه یه مدتی هست دیگه کار نمی‌کنی.
آهان، راست می‌گی.
ببخشید. یه چیزی از خواب پروندم. بیا دوباره بخوابیم.
- ناهارتو برداشتی؟ - آره، گذاشتمش تو کیفم، سندز.
مرسی.
زود میای خونه؟
مثل همیشه. طرفای ساعت ۶.
آهان، باشه.
فقط می‌خواستم بدونم باید زودتر دست به کار آشپزی بشم یا نه.
سندز.
ببخشید، ببخشید.
شرمنده، ندیدمش.
مشکلی نیست.
- من دیگه برم. - فعلاً.
خداحافظ.
- دیگه باید راه بیفتی. - آره!
مراقب خودت باش.
اوه، وایسا. یه لحظه صبر کن.
فعلاً.
- می‌سپارمت به خودت. - برو، دیرت می‌شه.
باشه، رفتم.
وایستا، یادم رفت...
هی! دیرت می‌شه ها!
- برو دیگه. - فعلاً.
- برو سر کارت! - واقعاً دیرم شده.
اوه، وایستا. باز یادم رفت...
سندز؟
سندز.
سندز!
- ناهارت. جا گذاشتی-- - اینجاست. برداشتمش.
- همراهمه. - برداشتی؟
- ببخشید. - من دیگه برم.
آره. دیرت می‌شه.
خداحافظ. برو دیگه.
- فعلاً. - خداحافظ.
دکتر، شاید اشتباه می‌کنی.
اشتباه نمی‌کنم.
دکتر، بگو که داری اشتباه می‌کنی!
- بهم بگو! - قربان، لطفاً آروم باشید.
- آروم باشید آقا. - خوبم.
دیدی؟ کل حقوق بازنشستگیت به باد رفت.
سندز!
چطوری؟
خوبی، سندز؟
خانم کورا، راه بیفت بریم.
بریم خونه.
- هی! - خانم!
می‌خوای خودتو به کشتن بدی؟
این طرف خطرناکه، خانم. لطفاً بکشید کنار.
- همین‌جا بمونید، خانم. - صبر کن.
- حالتون خوبه، خانم؟ - بله.
کجاست اون...
- بیا. - این کلید کیه؟
چطوری برم به...
می‌دونستی؟
ازم قول گرفت بهت چیزی نگم.
نمی‌خواست اذیتت کنه.
باید خودتو محکم نشون بدی.
جوری که انگار از پس همه‌چی برمیای.
که نگران تو نباشه.
فعلاً نباید بفهمه که تو دیگه از همه‌چی خبر داری.
قربان، اون شماره شما رو به ما داد. گفت باهاتون تماس بگیریم.
خوبه که دفترم همین نزدیکیه.
وقتی پیداش کردیم اصلاً تو حال خودش نبود.
چیزی نمونده بود ماشین بهش بزنه.
باشه. دستت درد نکنه.
- ساندرا؟ - روی.
داشتم زنگ می‌زدم. چرا جواب نمی‌دادی؟
تو جلسه بودم. چی شده؟
یادت نیست؟ قرار بود همدیگه رو ببینیم.
امروز ماهگردمونه، مگه نه؟
ما خودمون حواسمون بهش هست.
اگه اجازه بدی،
می‌خوام خودم ازش پرستاری کنم.
یه زمانی می‌رسه که دیگه اختیار ادرارش رو هم نداره.
حتی تنهایی حموم رفتن...
اونم دیگه ازش برنمی‌آد.
دیگه کار نمی‌کنم.
من...
یه کم پول پس‌انداز کردم.
فعلاً بیخیالِ درسم هم می‌شم.
درکت می‌کنم چی می‌گی.
ولی منطقی باش.
فقط می‌خوام پیشِ...
می‌خوام تا وقتی ساندرا هنوز یادشه، کنارش باشم.
اگه این‌طوریه،
یه پرستار می‌گیریم که کمکت کنه.
اگه بشه، نه تمام‌وقت.
فقط می‌خوام...
فقط خودمون دوتا باشیم.
ساندرا، کدوم ماهگرد؟ چی داری واسه خودت می‌گی؟
ما خیلی وقته کارمون تموم شده.
اگه زنم بفهمه، دوباره شر درست می‌کنه.
ساندرا؟
شرمنده‌م. واقعاً معذرت می‌خوام. ببخشید.
ساندرا.
هی.
چرا انقدر زود اومدی؟ امروز کار نداری؟
یه سری خرید خونه انجام دادم.
برم اینا رو بذارم سر جاشون.
یه کم پیش توی پارکینگ سردرگم شدم.
یادم رفت ماشین رو کجا پارک کردم.
ولی مستقیم اومدم خونه.
می‌دونم الان میگی واسه خریت هیچ بهونه‌ای قبول نیست.
اشکالی نداره.
- تا وقتی که پای کسی که دوسش دارم وسط باشه. - ای بابا، بی‌خیال بابا.
- من یه سر برم دستشویی. - باشه.
سندز.
فکر کنم بهتره غذا سفارش بدم.
اینایی که خریدم ممکنه کافی نباشه.
سندز.
من...
من بازیگر نیستم.
نمی‌تونم...
نمی‌تونم نقش بازی کنم.
چی داری میگی؟
سندز، من می‌دونم.
همه چیز رو می‌دونم.
در مورد مریضیت می‌دونم.
ساندز، من...
نمی‌خواستم بفهمی که خودم باخبر بودم، اما...
واسه همین اینجام، مگه نه؟
که مجبور نشی تنهایی با این کوفتی روبرو بشی.
نمی‌خواستم بفهمی چون نمی‌خواستم سَربارت بشم.
پیشت می‌مونم.
خودم هواتو دارم.
- نمی‌خوام... - خودم مواظبتم.
نمی‌خوام دلت برام بسوزه. ترحمت رو نمی‌خوام.
حالم خوبه.
نه، دلم برات نمی‌سوزه.
حق با تو بود.
قبلاً بهم گفتی که این دنیا بی‌رحمه.
فکر کن یه روز بیدار بشی و حتی ندونی کی هستی.
از ذهنم پاک شدی و دیگه نمی‌شناسمت.
از پسش برمیایم. با هم با همه‌چی روبرو می‌شیم.
فقط ولم کن دیندو.
ما از هم جدا نمی‌شیم. دوستت دارم.
ما همو دوست داریم، مگه نه؟
عشق چه فایده‌ای داره وقتی یه روز حتی یادم نمیاد که دوستت دارم؟
یادم نمیاد که تو هم دوستم داری.
ما نمی‌تونیم تو این بازی ببریم. جفتمون می‌بازیم.
بیخیالِ من نشو.
خواهش می‌کنم، قیدِ ما رو نزن.
التماست می‌کنم.
فقط بذار برم. برگرد به زندگیِ قبلیت.
هر جا که باشی، منم همون‌جام.
دیگه من و تویی وجود نداره.
فقط مائیم.
اگه دیگه یادت نیارم می‌خوای چیکار کنی؟
چیکار می‌خوای بکنی؟ همین چند وقت پیش حتی نمی‌دونستم کجام.
من یادت می‌ندازم...
من دیندوام، دوست‌‌پسرِ بدقلق و خوش‌تیپت.
چیکار می‌کنی؟
تمامِ اون چیزایی که نمی‌خوای فراموش کنی رو...
من به جات یادم می‌مونه.
حتی اگه حافظه‌ت منو از یاد ببره...
می‌دونم که دلت یادش نمی‌ره.
هواتو دارم.
مراقبتم.
مواظبتم.
«اینجا زندگی می‌کنم، خیابون بالاگتاس پلاک ۳۰، سن خوزه، شهر تاگایتای.»
«خیابون بالاگتاس پلاک ۳۰، سن خوزه، شهر تاگایتای.»
دیندو، می‌خواستم شماره تماسم رو عوض کنم.
ممنون، ساندز.
بیا ساندز، بذار کمکت کنم.
یادت باشه چی بهت یاد دادم، باشه؟
همه‌چی ردیفه.
پدربزرگ، با ساندرا آشنا شو.
این همون دختریه که می‌خوام باهاش ازدواج کنم.
دعام کن، آقاجون.
- از دیدنت خوشبختم ساندرا. - منم همین‌طور.
چی شد اومدی اینجا؟
خوبم. ردیفم.
خیلی خرشانسی، دیندو.
لطفاً همیشه اینو بهش گوشزد کن، باشه؟
حسابی هوای همدیگه رو داشته باشین، باشه؟
- عصر بخیر. - عصر بخیر، دنیس.
- حالش چطوره؟ - تو آشپزخونه‌ست.
صاحب‌خونه یه سر اومده بود اینجا.
اجاره رو بهش دادم.
ممنون.
یکم پیش داشت دنبالت می‌گشت.
- من ردیفش می‌کنم. تو می‌تونی بری خونه. - باشه.
- من دیگه رفع زحمت کنم. - مراقب خودت باش.
ساندز.
ببخشید، خیلی طول کشید.
- باید یه سری به مغازه می‌زدم... - حالا که دیگه اینجایی.
- یه چیزی برات گرفتم. - رفتی خرید؟
یه چیزی برات خریدم.
ایول!
یادت بود! دمت گرم!
مرسی.
می‌خوای بریم بیرون غذا بخوریم یا خودم برات چیزی بپزم؟
نه، حتماً خسته‌ای. تازه کارت تموم شده.
همین الان از خرید اومدم، ساندز.
رفتی خرید؟
خسته‌ای؟
روی، خیس عرقی. دستمال نداری؟
صبر کن، الان برات میارم.
تکون نخور، بذار پاکش کنم.
روی، گشنته؟ می‌خوای برات چیزی بپزم؟
سیرم، ساندز. سیرم.
روی، دوسم داری؟
- خیلی زیاد. - هی، روی؟
تا حالا ندیده بودم گریه کنی. خوبی؟ چته؟
چی شده؟
فقط...
یه چیزی یادم اومد.
چرا بوی عطرت عوض شده؟
یا خدا، دیندو.
خیلی معذرت می‌خوام. واقعاً متاسفم.
- ببخشید، دیندو. - طوری نیست.
- اشکالی نداره، ساندز. - نمی‌خواستم بهت صدمه بزنم.
- اذیتت کردم. معذرت می‌خوام. - طوری نیست.
نه، اصلاً هم طوری نیست. روی رو کلاً فراموش کردم. ببخشید.
معذرت می‌خوام. تنها کسی که دوست دارم تویی.
فقط یادم رفت. منو ببخش.
متاسفم.
معذرت می‌خوام.
دیندو، عشق من...
بین تموم آدمای دنیا، تو تنها کسی هستی که هیچ‌وقت نمی‌خواستم اذیتش کنم.
اما دیروز دلتو شکستم.
نمی‌خوام دیگه همچین اتفاقی بیفته.
ببخشید دیندو، ولی دارم می‌رم.
قبل از اینکه کلاً از یادم بری.
نگران من نباش، باشه؟
حتی اگه مغزم فراموشت کنه،
تا ابد توی قلبم زنده می‌مونی.
تو توی تک‌تک ذره‌های وجودمی.
توی تنم.
توی قلبم، استخونام، رگام و گوشت و پوستم.
ولی تو منو فراموش کن.
امیدوارم
یه روزی یکی دیگه رو پیدا کنی که عاشقش بشی.
خوشحال باش، دیندو.
همیشه بخند.
دیگه هم این‌قدر اخم و تخم نکن.
شاد باش.
ساندرا.
مادرت اینو سپرد دست من.
می‌دونست که میای.
هفته پیش تموم کرد.
پولی رو که فرستادی گرفت، ولی بازم نرفت زیر تیغ جراحی.
بهم گفت پسش بدم به خودت.
می‌گفت بچه‌ای نداره.
وقتی داشتیم وسایلشو جمع می‌کردیم،
یه چیزی پیدا کردیم.
توی سطل آشغال پیداش کردیم.
یه نامه برات نوشته بود.
فقط هیچ‌وقت تمومش نکرد.
ممنون.
خیله‌خب.
منو ببخش پسرم. می‌دونم برات سخته، ولی لطفاً سعی کن...
چه خبره؟
شرمنده‌ایم که اون‌موقع نتونستیم بهت بگیم، دیندو.
ساندرا خودش نمی‌خواست.
اما نمی‌تونستیم ازت پنهونش کنیم.
حق داری بدونی کجاست.
ببخشید.
بیشتر اوقات اینجاست. نقاشی می‌کشه.
بعضی وقتا می‌گه منتظر بارونه.
خانم ساندرا، ملاقاتی داری.
ببخشید.
حله، حله.
من...
من دیندو هستم.
من ساندرا هستم.
حالت چطوره؟
بوی عطرتو می‌شناسم.
عشقِ منه.
همیشه براش می‌خریدم، ولی می‌گفت اهل عطر زدن نیست.
آخرش تونستم خرش کنم.
یه سری مکمل واسه دوران بارداریش لازم داره.
دو ماهه حامله‌ست.
ببخشید.
تو دیگه کدوم خری هستی؟
من... من دیندو هستم.
دیندو.
شرمنده، ببخشید.
واسه حماقت هیچ توجیهی وجود نداره.
چرا داری گریه می‌کنی؟
چیزی نیست.
همین‌جا منتظر بمون، ساندرا.
زود برمی‌گردم.
صبح بخیر دکتر.
اجازه داره بره بیرون؟
می‌تونه، ولی باید خیلی مراقب باشی.
ردیفه قربان؟
کی اینجا زندگی می‌کنه؟
من.
من اینجا زندگی می‌کنم، ساندرا.
خونه‌ی قشنگی داری.
منم قبلاً یه همچین ماشینی داشتم. کادو بود.
بزن بریم.
بذار درش بیارم.
قربان، خانم.
غذای محبوبتونه. نوش جان.
خوش‌شانسیم.
گاهی،
حتی چیزایی که نخواستیم هم بهمون داده می‌شه.
خیلی چیزا یادمه.
خاطره‌ی اون صورت قشنگت.
بارونی که گونه‌هاتو خیس می‌کرد.
دستات.
پاهات.
لبخندت.
اشکایی که با بارون قاطی می‌شد.
خاطره‌ی تو.
یادته اولین بار چطوری همو دیدیم؟
برگرد به اون لحظه‌ها.
توی فکرت. توی قلبت.
برگرد پیشم، عشقم.
برگرد پیشم.
دیندو؟
آره، خودمم عزیزم.
بیا قصه‌ی عشقمونو از اول شروع کنیم.
هر قدم،
هر لحظه،
بارها و بارها برات تعریفش می‌کنم.
تا وقتی که همه چی یادت بیاد.
تو همیشه...
یه بخشِ خاص از وجود منی.
تو همیشه...
یه خاطره‌ی خاص می‌مونی.
خیلی دوستت دارم.
همیشه قدرِ اون لحظه‌های فوق‌العاده رو می‌دونم.
لحظه‌هایی که تو بهم دادی.
توی قلب منی.
هر جا که باشم.
هر کسی که اون نعمتِ کوتاه رو بهمون بخشید،
تا ابد مدیونشم.
تمامِ زمان‌هایی که با هم گذروندیم،
واسه من همیشه...
آوازهایی‌ان که قلبم زمزمه می‌کنه.
ملودی‌هایِ روحبخش.
می‌دونم اون خاطره‌ها هنوز توی وجودتن.
فقط زیرِ آوار موندن.
ولی هیچ‌وقت رنگ نمی‌بازن.
چون تا وقتی که زنده‌ایم،
هر اتفاقی هم که بیفته...
خاطره‌های ما با هم یکی شدن.
حتی اگه مالِ تو کاملاً پاک بشن، هیچ‌وقت گم نمی‌شن.
چون من به‌جات اونا رو با خودم می‌برم.
چون ما یکی‌ایم.
من و تو.
من...
و تو.
تموم خنده‌هاتو می‌ذارم کنار هم
مثل یه سمفونی
به یادت می‌مونم
هر جا که باشم
همیشه به یادت می‌مونم
به یادت می‌مونم
هر جا که
باشم
هر جا که باشم
"برای دانلود جدیدترین فیلم و سریال های بروز با زیرنویس چسبیده" .:: BcMoviez.Com ::.