« ارائه شده توسط سایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.
ایول!
فقط یه چیز بهتون می‌گم!
سلام، سلام، سلام.
به برنامه «آمریکاز گات تلنت» خوش اومدین.
این بهترین تماشاچی‌ایه که تا حالا داشتیم.
بچه‌ها، آماده‌اید چندتا استعداد خفن ببینید؟
بسیار خب. ردیفین؟ همه‌چی اوکیه؟
واسه اولین اجرای امروز آماده‌اید؟
ایول!
- سلام به همگی. - سلام. چطورین.
بگید ببینم کی هستین، از کجا اومدین،
واسه چی اینجایین؟ - ما گروه «باریو دنس» هستیم.
ما از مدیسونِ ویسکانسین اومدیم.
اومدیم اینجا تا عشق‌مون به رقص رو با شما تقسیم کنیم.
می‌خوایم حس کنید که به محله‌ی ما دعوتین،
توی «باریو»ی ما، که یعنی همون «محله»،
و توی این شادی با ما شریک بشین.
بسیار خب.
توی این سال‌ها چیزی دیدین...
که با خودتون بگین «آره، ما می‌تونیم رو دست اینا بلند شیم»؟
شکسته نفسی نکنید.
می‌خوام بگم آره، چون فکر می‌کنم...
یه چیز خیلی خاص واسه‌تون داریم...
که اصلاً فکرشم نمی‌کنید. - ببخشید.
داری چه غلطی می‌کنی؟
یکی ریده تو میکروفونم.
خیلی داغی امروز. یه لحظه وایسا.
عاشق این هیجان و شور حالتم.
شرمنده. همین‌طوری می‌گیرمش دستم.
نگران نباش.
اصلاً بیخیالش شو، باشه؟ خودم ردیفش می‌کنم.
درسته. بریم ادامه بدیم.
آره، ما کلاً عشق می‌کنیم... وقتی دور هم جمع می‌شیم،
خیلی بهمون خوش می‌گذره.
باشه. دمت گرم. ممنون.
پس قراره یه چیزی ببینیم که تا حالا ندیدیم؟
- آره. - حله.
ایول، خوشم اومد.
سؤال دیگه‌ای نیست.
موفق باشی. - دمت گرم.
خوش بگذره.
منم می‌دونستم.
♪ یکی دیگه هم به فنا رفت ♪
♪ یکی دیگه هم رفت پی کارش ♪
♪ یکی دیگه هم به فنا رفت ♪
♪ دوچرخه، دوچرخه ♪
♪ دوچرخه، می‌خوام سواری کنم ♪
♪ دوچرخه‌م ♪
♪ دوچرخه ♪
♪ می‌خوام دوچرخه‌م رو برونم ♪
♪ می‌خوام هر جا دلم خواست برونم ♪
♪ الان جلوم رو نگیر ♪
♪ متوقفم نکن ♪
♪ چون دارم حال می‌کنم ♪
♪ دارم صفا می‌کنم ♪
♪ من یه شهاب‌سنگم که توی آسمون می‌جهِ ♪
♪ مثل یه ببر قانون جاذبه رو به چالش می‌کشم ♪
♪ مثل یه ماشین مسابقه‌ام که داره لایی می‌کشه ♪
♪ مثل لیدی گادایوا ♪
♪ می‌خوام برم، برم، برم ♪
♪ هیچ‌چی جلودارم نیست ♪
♪ دارم تو دلِ آسمون می‌تازم، آره ♪
♪ دویست درجه حرارت ♪
♪ واسه همین بهم می‌گن مستر فارنهایت ♪
♪ دارم با سرعت نور می‌رونم ♪
♪ می‌خوام ازت یه مَردِ مافوق صوت بسازم ♪
هووو!
♪ الان جلوم رو نگیر ♪
♪ اگه می‌خوای بهت خوش بگذره ♪
♪ فقط یه ندا به من بده ♪
♪ الان سد راهم نشو ♪
♪ دارم حال می‌کنم ♪
♪ اصلاً دلم نمی‌خواد کم بیارم و واستم ♪
خب، خب، خب.
مل؟
یا خدا.
بذار بهت بگم، انرژیتون داره می‌ترکونه.
چند نفر هستید؟
بیست و هشت تا.
واسه ۲۸ نفر که این‌قدر با هم چفت و هماهنگ باشن،
این‌قدر بی‌نقص و ردیف،
ایول دارید.
دمتون گرم.
هاوی؟
راستش رو بگم، من اون‌قدرها هم مثل مل
کف نکردم.
چی؟
چیز جدیدی ندیدم که قبلاً ندیده باشم.
- سوفیا؟ - من که عشق کردم.
فکر کردم تعدادتون خیلی بیشتره.
اصلاً باورم نمیشه که فقط ۲۸ نفرید.
قشنگ حس می‌شد انگار ۵۰ نفر دارن می‌رقصن.
به نظر من که معرکه بود.
این یارو کلاً ضدحاله.
فکر کردم... مگه ما تو این چند سال،
رقص‌های جالب‌تر از این ندیدیم؟
باید بگم چرا، دیدیم.
ولی با این حال، انرژیتون بدجور همه رو گرفت.
آره.
خیلی خب. وقتِ رو شدنِ حقیقته.
هاوی؟
فکر نمی‌کنم در حد و اندازه‌ها باشه. واسه من که منفیه.
اصلاً ولش کن، چون از طرف من آره‌ست.
سوفیا؟
آره.
این شد دو تا آره.
بی‌خیال سایمون. اینا که دارن حال می‌کنن.
♪ دارم تو آسمون آتیش به پا می‌کنم، آره ♪
♪ ۲۰۰ درجه حرارت ♪
خیلی خب.
بعضی وقتا تو یه گروهِ رقص به این بزرگی،
آدم از اون همه انرژی جون می‌گیره.
راست میگه.
وقتی می‌بینم یه عده واقعاً، بدجوری یه چیزی رو می‌خوان،
و براش حسابی مایه می‌ذارن،
به نظرم اصلِ مطلب همینه.
سایمون، اینا فقط می‌خوان بدونن آره‌ست یا نه.
آره یا نه؟
یالا دیگه.
باشه. من می‌گم نه...
به شماها می‌گم نه...
از این بابت که یه لحظه بهم وقت بدین تا بگم آره.
آره.
بالاخره.
♪ اوه، دارم تو آسمون آتیش به پا می‌کنم ♪
تماشاچی‌ها ترکوندن.
کل سالن داشت می‌لرزید.
نمی‌تونستیم بی‌خیال بشیم.
گوش کن، هاوی رو ولش کن، خب؟
سایمون، لازم نیست انقدر فک بزنی.
داری با این معطل کردنت جون به لبشون می‌کنی.
♪ دارم حال می‌کنم ♪
♪ اصلاً دلم نمی‌خواد تمومش کنم ♪
اینجا بزرگترین صحنه‌ی دنیاست.
- ♪ آره ♪ - غافلگیرکننده بود.
باهال بود، کلی حال داد.
اوه.
مخم رو ترکوندی.
به نظرم عالی و بی‌نقص بود.
کارتت همینه؟
این اون کارتی نیست که برداشته بودم.
روبراهی، داداش؟
راستش می‌خوام بگم که...
فقط چند لحظه باقی مونده.
بچه‌ها تا اینجا کارتون حرف نداشته.
همگی خودتون رو حسابی تشویق کنید.
معرکه‌ای. حقته.
انرژیت حرف نداشت.
انرژی‌شون واقعاً خوب بود. می‌دونی چی می‌گم؟
واقعاً حس می‌شد بیشتر از ۲۸ نفر باشن، مگه نه؟
فکر کردم حدود ۴۰ تایی هستن.
آره.
یه انرژیِ خفن می‌خوام، رفقا. آماده‌اید؟
بسیار خب، شروع شد. بشینید سر جاهاتون.
بزن بریم.
اوه، پسر.
سلام به همگی.
به برنامه «استعدادیابی آمریکا» خوش اومدین.
چطورین؟
فکر می‌کنی بتونی برنده بشی؟
- آره. - آره.
آره.
کجا داری می‌ری؟
اوه، داره می‌ره که لباس مخصوصش رو بپوشه.
ترسیدم.
اوه!
- واو. - اوه، این قراره معرکه بشه.
ایول.
اوه نه. یا خدا.
اوه!
اینجا چه خبره؟
داره چی می‌شه؟
یا ابوالفضل!
آره.
یعنی، واقعاً خنده‌دار بود.
- اجرای مورد علاقه‌ی امروزِ من بود. - آره.
♪ یه لبخندی رو صورتمه ♪
نظرت چیه، مِل؟
فکر کنم تابلوعه که چی فکر می‌کنم، مگه نه؟
راستش این... با سلیقه‌ی من جور نیست.
یه جوری بود که داشت خوابم می‌گرفت.
خیلی بامزه‌ای، آره.
ولی اینجا جشن تولد یه بچه‌ی سه ساله نیست.
موافقم.
- خب، بریم سراغ رای‌گیری. - رای من منفیه.
- منم می‌گم نه. - نه.
اوه.
ممنون. مرسی.
برو خونه‌ت.
♪ اشک‌های یه دلقک ♪
چرا این منو به خنده انداخت؟
چون خیلی افتضاح بود.
می‌دونی چیه، گادفری؟
متاسفم که سوفیا بادکنکتو ترکوند.
ناامید شدم.
ناامید شدی؟
ناامید شدی چون خوشت نمیاد از...
فعلاً فقط بهش محل نده.
ممنون.
از تیپت خوشم میاد. خودِ خودشه.
کارو باید این‌طوری جمع کرد.
ممنون، قربان.
مرسی.
اوه، ایول. ایول.
هی، هی، اینم از مردِ خودمون. وایسا. وایسا.
چقدر گنده‌ای.
اسمت چیه؟ - واختانگ.
- بله.
- واختانگ. - خودمم.
پسر، آماده‌ای بزنیم به چاک؟ بیخیال دیگه.
بجنب دیگه، واختانگ.
عینِ این بچه‌مدرسه‌ای‌های تخس می‌مونی.
دارن میرن رو اعصابم.
کی می‌خواد اینجا بشینه؟
کسی هست؟
چون بدجوری دارن رو مخ میرن.
بفرما.
بزن بریم.
سلام.
به «آمریکا استعداد داره» خوش اومدید.
سلام به همگی.
اسمت چیه؟
و اهل کجایی؟
اهل گرجستانم، نه اون ایالتِ تو آمریکا.
یه کشوره.
خیلی کوچیک.
کلاً ۴ میلیون جمعیت داره.
اسمم واختانگه.
و خیلی خوشحالم که این پروژه خفن و افسانه‌ای رو می‌بینم.
ایول!
عجب.
خب، قراره واسه ما چیکار کنی؟
می‌خوام غافلگیرتون کنم.
می‌خوام سورپرایزتون کنم.
خیله‌خب. موفق باشی.
این یارو کمدینه؟
می‌خواد غافلگیرمون کنه.
اوکی.
♪ اوه ♪
♪ آره ♪
♪ اوه، بلک بتی ♪
♪ بام-با-لام ♪
♪ برو، بلک بتی ♪
♪ بام-با-لام ♪
♪ بلک بتی یه بچه داشت ♪
بام-با-لام
♪ یه چیز داغون، یه مدته که غیبش زده ♪
♪ بام-با-لام ♪
♪ همیشه پایه‌ست ♪
♪ بم-با-لام ♪
♪ بدجور قرص و محکمه ♪
♪ بم-با-لام ♪
♪ اوه، بلک بتی ♪
♪ بم-با-لام ♪
♪ آره، بلک بتی ♪
ایول.
♪ اوه، بلک بتی ♪
♪ برو بریم، بلک بتی ♪
♪ بلک بتی یه نقشی داشت ♪
♪ رفته، پیداش می‌کنه ♪
♪ اوه، بلک بتی ♪
♪ بم-با-لام ♪
♪ ممم ♪
بی‌خیال، این دیگه تهشه!
♪ همیشه تو فکرمه ♪
باریکلا!
ایول!
دمت گرم!
اوه.
نه بابا، جدی جدی این‌کاره‌ای.
هاوی، نظرت چی بود؟
یه تنه کل مجلس رو گرم می‌کنی.
هم بیت‌باکس می‌زنی، هم می‌خونی.
واسه خودت یه پا ساب‌ووفریا.
عاشقش شدم.
خیلی ممنونم.
عجب استعدادی!
منظورم اینه که، از این‌جور چیزا قبلاً دیده بودیم،
ولی هیچ‌وقت به این خوبی نبود. تبریک می‌گم.
ممنون.
سایمون؟
خیلی خوشحالم که این دوتا رو این‌قدر سرِ کیف آوردی.
جدی می‌گم، واقعاً.
اصلاً و ابداً فکرشم نمی‌کردم.
غافلگیرم کردی، اونم به یه شکل خیلی ردیف.
آره. آره، من معروفم.
اولین «آره» رو من بهت می‌دم.
♪ آره ♪
- آره. - سوفیا؟
آره!
سایمون؟
دوست داری چی بگم، مل؟
- آره! - آره!
آره.
♪ ایول ♪
چهار تا «آره». آره، آره، آره.
آخیش!
خیلی ممنونم. عاشقتونم.
معرکه بود.
تری، می‌خوام یه دهن بیت‌باکس بری.
نمی‌تونم. از پسش بر نمی‌آم.
آره، نمی‌تونی جلوی اینو بگیری.
جشن بگیر. حالشو ببر. دمت گرم مرد.
نوکرتم. ممنون.
اون واقعاً...
- معرکه بود. - سورپرایز باحالی بود.
- هیجان داری؟ - آره، واقعاً هیجان‌زده‌ام.
راستش، انگار دلم می‌خواد نفر اول برم
فقط واسه اینکه زودتر از شرش راحت شم.
می‌فهمی چی می‌گم؟
آره. من دقیقاً برعکستم.
اسمم کامرون مارشاله.
۲۶ سالمه و شعبده‌بازم.
اسمم دارل موتنه.
۲۴ سالمه و کارم شعبده‌بازیه.
از سیزده سالگی زدم تو کار شعبده‌بازی.
معلم کلاس هشتمم عاشق شعبده‌بازی بود.
مثلاً همیشه برنامه «آمریکا استعداد داره» رو می‌ذاشت.
و به کل کلاس نشون می‌داد.
ما هر شب «ای‌جی‌تی» می‌دیدیم.
یادمه وقتی اولین اجرای شین لیم رو دیدم...
کف‌بر کننده بود.
چطوری؟ ردیفی؟
بیشترین چیزی که تو شعبده‌بازی بهم حال می‌ده اینه که...
واکنش‌های مردمو ببینم.
خیلی کارا می‌کنم، از شعبده‌بازیِ خیابونی گرفته تا مراسم‌های شرکتی،
عروسی‌ها و مهمونی‌های خصوصی.
شنیدنِ اون داد و فریاد و هیجانِ جمعیت،
حسابی قراره فاز بده.
تا حالا هیچ اجرای واقعی‌ای نداشتم.
یعنی منظورم اینه که هیچ‌وقت جلویِ رویِ ملت شعبده‌بازی نکردم.
خیلی دیوانه‌واریه.
لابد حسابی زیر فشاری، داداش.
آره.
من یه بچه‌ی خیلی گوشه‌گیر و منزوی بار اومدم،
واسه همین همش آنلاین کار کردم.
من بودم و اتاق زیرشیرونیِ خونه‌ی ننه بابام،
یه وب‌کم و یه کامپیوتر.
و این همون فرصتیه که بالاخره شعبده‌بازی رو
از اون اتاق زیرشیرونی بکشم بیرون و بیارم روی یه صحنه‌ی بزرگ.
بفرمایید بشینید، لطفاً.
به سایمون بگو بتمرگه سر جاش.
بدجوری ریدم به خودم از استرس.
انگار یه عمر واسه این لحظه کونت رو پاره کردی.
و حالا کلاً یه تیر تو خشاب داری.
وقتی می‌ری اون وسط، فقط...
اونجا خشکِت می‌زنه.
یه جمعیتِ وحشتناک رو می‌بینی، یه دنیا آدم، چهار تا داور...
و فقط باید انجامش بدی.
خوش اومدی. کی هستی؟
اسمم کِمِرون مارشاله.
و آره، من تردست کلوزآپ هستم، واسه همین—
فکر می‌کنی جیگرِ برنده شدن رو داری؟
می‌دونی، تا حالا شعبده‌بازهای زیادی اینجا برنده شدن.
شما شعبده‌بازهای معرکه‌ای داشتین که اینجا برنده شدن.
و آره، فکر کنم منم همون چیزی که لازمه رو دارم.
منتظرشم.
واسه رقابت لحظه‌شماری می‌کنم، و آره.
- موفق باشی رفیق. - حله.
خب، شروع کنم؟ - آره. بزن بریم.
تردستِ کلوزآپ. پس باید بیای جلو.
هی. چه خبر بچه‌ها؟
سوفیا، می‌شه یه کارت برداری؟
این هشتِ گشنیزه، نه؟
- آره. - حدس شانسی بود.
حدس شانسی بود.
گوش کن، این اون جادویی نبود که می‌خواستم بهت نشون بدم.
جادویی که می‌خواستم بهت نشون بدم اینه که چطور می‌تونیم
یه کارت مثل این هشت رو برداریم.
بذاریمش اون وسط.
مثلاً سایمون، می‌تونی هلش بدی توی دسته‌ورق؟
و نگاه کن.
تکون نخورد. خودش پرید بالا.
چی؟
صاف اومد رو، نه؟
قضیه‌ش اینه که فقط یه مشت کارتِ هشت داری.
مثلاً اینجا یه هشتِ گشنیز داریم.
ولی یه هشتِ گشنیز دیگه هم همین‌جا دارم.
مگه نه؟ اینجوری کار خیلی راحت‌تره،
اگه یه عالمه کارت داشته باشی؛ هشتِ گشنیز، هشتِ گشنیز.
واسه همین بود که می‌دونستم سوفیا هشت رو انتخاب می‌کنه،
چون یه هشت اینجاست،
یه هشتِ دیگه هم اینجاست.
کلاً یه مشت هشته.
خیلی ساده‌ست.
حالا بذار چندتا کارت بذارم اینجا.
سوفیا، هر وقت خواستی بگو استوپ.
- استوپ. - همین‌جا.
سوفیا، تو روی یک، دو، سه، چهار،
پنج، شش، هفت، هشت، نه نگهم داشتی.
اگه اینجا نه تا کارت باشه، اون چیزی که قبلاً
همه‌ش هشت بود، الان همه‌ش شده نُه.
ببین. نُه، نُه، نُه و نُه.
شاید چندتاشو بردارم.
سوفیا، همین‌طور که کارتا رو رد می‌کنم، بگو استوپ.
- استوپ. - دو تا.
اگه اینجا دو تا کارت باشه، چیزی که قبلاً نُه بود...
حالا همشون شدن دو.
دیدی؟ - خفه شو!
دو، دو، دو، دو.
دهنتو ببند.
از همه‌ی داورا می‌خوام که فقط روی یه کارت تمرکز کنن.
سایمون، می‌تونی دست دراز کنی و هر کارتی رو که می‌خوای برداری؟
سوفیا، یه کارت بکش بیرون.
مِل، خیلی گیج و مضطرب به نظر میای.
عالیه.
و بعدش هاوی، واسه آخرین مورد،
یه جور دیگه انجامش می‌دیم؛ هر جا که خواستی بگو استاپ.
- استاپ. - همین‌جا؟
اوکی، برش دار. نذار من ببینمش.
واسه اولین بار، بگید چه کارتایی رو انتخاب کردید؟
سایمون؟ - سه گشنیز.
سه گشنیز؟ آره، بگیرشون بالا.
بچرخونشون.
مال من تک دله.
تک دل. و بعدش؟
بی‌بی پیک.
من هفت خشت رو آوردم.
واقعاً پشم‌ریزونه. اونم دقیقاً به همین ترتیب؟
- آره. - همین‌طوره.
خب، من تمام عمرم رو پای شعبده‌بازی گذاشتم،
در واقع کل زندگیم رو.
۱۳ ساله که تو این کارم.
اولین تتوم رو زدم.
از اون چهار تا کارت محبوبم بود.
فکرشو بکن، اگه دقیقاً همونا درمی‌ومد،
سه گشنیز، تک دل،
بی‌بی پیک و هفت خشت.
– نه بابا! – بی‌خیال!
ایول. دمت گرم، دمت گرم.
ممنون. ممنون.
نوکرتم. دمتون گرم بچه‌ها.
ممنون. ممنون.
♪ آرزوهای بزرگ ♪
اوه!
جادو هنوز زنده‌ست.
واقعیه.
و تو رفیق، رسماً مخمو ترکوندی.
– خیلی لطف داری. – کارت حرف نداشت.
آره.
یعنی، واقعاً حال کردم.
معرکه بود، شخصیتت،
سرعتت، اعتماد به نفست.
من معمولاً از جادو خوشم نمیاد.
ولی تو امروز، اصلاً محبوب منی.
آره. ممنون.
فقط کنجکاوم ببینم مرحله بعد چیکار می‌کنی
because if it's just cards again,
I don't think that's gonna work.
I just don't think that would sustain going forward,
just close-up magic.
I don't.
If you should be lucky enough to come back,
you have to figure out a way to present it so it's even bigger.
And I think you have what it takes to do that.
Like make Simon disappear.
All right. Let's vote.
Absolutely yes, I think you're gonna come back
and you're gonna surprise us again.
I think so.
Mel?
Yes, yes, yes, yes, yes.
Yes.
I'm actually going to say yes.
Thank you. Thank you.
♪ It takes me back to where we started ♪
Yeah, man! Come here, man.
Oh, my goodness. - That was really good.
But how many times have you been at dinner where you're
having a really nice evening and then someone goes, oh,
by the way, the magician's here?
I'm like, oh, no.
سر شام؟ نه بابا.
واسه من که هیچ‌وقت این‌طوری نمی‌شه. - چی؟
شعبده‌بازا سر شام؟
همیشه‌ی خدا همین بساطه.
عمراً بتونی همچین حرکتی رو توی یه مهمونی شام بزنی.
واقعاً معرکه بود. - آره.
نه.
سایمون، اون یه جوری بود... می‌دونی که؟
یه خرده مشکوک می‌زد.
اما اگه برگردم، باید با خودم
یه چیز گنده‌تر و خفن‌تر بیارم.
و نقشه هم دقیقاً همینه.
♪ به همون‌جایی که شروع کردیم ♪
- سایمون، چاکرتیم. - دمتون گرم. فقط یه نفر.
اون یه نفر کیه؟
بسیار خب. مستقیم برو بیرون.
گریه. گریه.
- سلام. - سلام. اسمت چیه؟
- اسمم دارل موتنه. - اهل کجایی؟
- اهل فیلادلفیام، پنسیلوانیا. - عالیه.
خب، چیکاره‌ای؟
شعبده‌بازی می‌کنم.
استرس داری؟
یه جورایی استرس دارم چون تا حالا
جلوی تماشاچی اجرا نکردم.
تا حالا فقط آنلاین اجراش کردم.
پس این اولین بارمه که دارم جلوی ملت انجامش می‌دم.
- اوه. - ایول.
خیلی خب، رفیق.
همه‌مون امیدواریم که بترکونی.
- دمتون گرم. - یه چشمه از جادوتو نشونمون بده.
عالیه.
خب، می‌خوام بیام جلو پیش شما...
چون یه چیز خیلی باحال دارم که باید ببینید.
همین چند روز پیش فهمیدم که می‌شه...
ورق‌های بازی رو بدون برچسب خرید.
یا این‌که می‌تونم این‌طوری برچسبش رو برگردونم.
همون‌طور که دارید می‌بینید.
و بعد اگه درش رو ببندی و یه بشکن بزنی،
توش یه دست ورق کاملاً عادیه...
یه دست پاسور برای شما، اینم برای تو، سایمون.
خب سایمون، ازت می‌خوام...
یه کارت تصادفی از اون دست ورق بکشی بیرون.
فقط خودت ببینش. به داورها نشونش نده.
به تماشاچی‌ها هم نشون نده. - فاصله بگیر.
و تابلئه که نباید به من هم نشون بدی.
بذارش کنارت روی میز.
اوکی. یکی انتخاب کردم.
اوکی. حله. - ردیفه؟
- آره. - ایول.
خب سایمون، این کارت یادت می‌مونه دیگه، مگه نه؟
مطمئنی؟ - فکر کنم.
خیله خب.
حالا سایمون، می‌خوام یه لطف بزرگی در حقم بکنی.
می‌خوام به این جعبه نگاه کنی. - آره.
تصور کن کارتت توی این جعبه‌ست.
قشنگ بهش فکر کن، جدی می‌گم.
تصور کن کارتت توی این جعبه‌ست.
خب سایمون، من که عمراً نمی‌تونستم بفهمم...
چه کارتی برداشتی، درسته؟ - نه، اصلاً راهی نبود.
پس بهم بگو، این کارتته؟
آره.
سایمون، بگیرش بالا تا بقیه هم ببینن.
پنجِ دله، درسته؟
پنج دله. - هان؟ نه.
اوه، شرمنده. عینکمو زدم.
- آره. - وایسا.
از پشت عینک من، همه چی یه جور دیگه‌ست...
صبر کن.
چه خبره اینجا؟
- اوه خدای من. - اوه.
اوکی، معذرت می‌خوام.
دارم گند می‌زنم به همه‌چی. - وایسا.
بالاخره درسته یا غلط؟
از پشت عینک من همه چی فرق می‌کنه.
اوه. پس یعنی اشتباهه؟
- چون تقصیر توئه. - اصلاً درست نیست.
این اون کارتی نیست که انتخاب کرد. - جدی می‌گی؟
این اونی نیست که من ورداشتم. نه.
خب سایمون، بهم بگو، این کارت توئه؟
آره.
نه.
- عینکم همرامه. - آره.
صبر کن.
با عینک من، همه چی یه جور دیگه به نظر میاد.
وایسا. نکنه داری—
این اون کارتی نیست که ورداشته بود.
داری جدی می‌گی؟
این اونی نبود که من ورداشتم. نه.
امم، می‌شه... می‌شه یه جوری فقط...
شرمنده... می‌شه مثلاً یه وقت دیگه برگردم، مثلاً...
یه وقتِ دیگه؟
چون راستش... واقعاً گند زدم.
نه، شرمنده. بابتش معذرت می‌خوام.
آخی. خوبی رفیق؟
- ردیفی؟ - یه دقیقه بهم وقت بده.
ببخشید. - باشه. باشه دارل.
اوه خدا. حالم خیلی داغونه.
این دیگه نوبریه.
جدی جدی؟
با این عینکا جفتشون یه شکل به نظر میان.
- چی شد یهو؟ - نه، به جون خودم.
ریدم تو آینده‌ی کاری اون یارو.
اووه، الو؟ کسی هست؟
داورا؟ آهای. آهای.
الان پشت صحنه‌م.
باورم نمیشه... گند زدم بهش.
واقعاً شرمنده‌م.
ولی می‌دونم کجا اشتباه کردم.
سایمون، نتونستم اون‌قدرا از زیر زبونت حرف بکشم.
واقعاً نتونستم وارد ذهنت بشم.
پس چندتا سؤال ساده ازت می‌پرسم، باشه سایمون؟
آره.
خب، یه رنگ بگو.
بلند بگو.
- فیروزه‌ای. - فیروزه‌ای. اوکی. باشه.
حالا یه عدد بین ۱ تا ۱۰۰ بگو.
۷۷.
خب، فیروزه‌ای، ۷۷.
فیروزه‌ای، ۷۷. حله.
چی میگی اگه بهت بگم این حرفایی که
همین الان زدیم اصلاً واقعی نبود؟
یه مکالمه‌ی کاملاً از پیش ضبط شده بود.
درسته.
از رنگی که انتخاب کردی گرفته، تا اون عددی که گفتی،
حتی اون جوابایی که دادی،
می‌دونستم قراره همونا رو بگی.
یا شایدم نمی‌دونستم؟
چون اونم واقعی نبود.
می‌بینی، هدف از همه‌ی این کارا
این بود که برم توی مُخت، سایمون.
و فکر کنم می‌دونم کجای کارم اشتباه بود.
پس الان فقط یه کار دیگه مونده که انجام بدم.
پشت سرتو نگاه کن.
اوه!
- تو واقعی هستی؟ - آره، هستم.
- مطمئنی؟ - فکر کنم هستم.
- واو. - خب سایمون...
یه کار دیگه هست که باید انجام بدم.
باشه.
توی جیبم--
این کارتِ توئه؟
بالاخره می‌تونم بگم...
آره، خودشه.
خیلی ممنون.
♪ اون گفت: اوه، سلام، از دیدنت خوشبختم ♪
♪ شاید امشب بتونیم بریم برقصیم ♪
- هاوی؟ - اِ، اِ--
حالت خوبه؟
زبونم بند اومده، ولی باید یه چیزی بگم.
یه شعبده‌باز قبلِ تو اینجا بود.
بهش گفتم اگه دوباره میای، باید یه کارِ گنده‌تر رو کنی.
باید یه جوری باشه که به این صحنه بیارزه.
تو دقیقاً نمونه‌ی همون چیزی هستی که داشتم ازش حرف می‌زدم.
جدی؟
ببین، به نظر آدمِ خیلی مشتی و گلی میای.
ممنون. لطف داری.
ولی راستش حسابی گیج شدم.
اوه.
دنبال کردنش خیلی سخت بود.
اصلاً نفهمیدم چی به چیه.
باشه.
توی خونه که تماشاش کنی، می‌فهمی قضیه چی بود.
- سوفیا؟ - من که خیلی حال کردم.
به نظرم خیلی جالب بود...
- خیلی چاکریم. - ولی با بقیه فرق داشت.
یعنی قشنگ پاک قاطی کرده بودیم.
بعدش با خودمون گفتیم، طفلکی یارو.
ولی بعدش دیدیم طفلکی خودمونیم که هیچی نفهمیدیم.
آره. واسه همین خیلی خوشم اومد.
ایول بهت.
ممنون. خیلی لطف کردین.
♪ اوه، سلام، از دیدنت خوشحالم ♪
گفتی اولین باریه که میای روی صحنه؟
- آره، اولین بارمه. - که اینطور.
همینم هست که باعث میشه کارت خیلی درست باشه.
خیلی ممنونم.
عاشق دیدن چیزایی‌ام که تا حالا ندیدم،
با اینکه نزدیک بود اجراتو خراب کنم.
- آره. - دمت گرم، عالی بودی.
مرسی. خیلی لطف دارین.
خیلی برام ارزش داره.
- خب، رای بدیم؟ - آره.
بریم واسه رای‌گیری.
رای من مثبته.
- ممنون. - منم میگم بله.
باید باهات رک باشم.
هنوز گیجم.
اصلاً سر در نمیارم.
کاش می‌فهمیدم چی شد.
پس مجبورم بگم نه. شرمنده.
فدا سرت.
ردیفه.
همه چی به تو بستگی داره، سایمون.
- همه‌اش با سایمونه. - اوه، اوه، وایسا وایسا.
ببین، تو احتمالاً به تجربه‌ی صحنه‌ای خیلی بیشتری نیاز داری.
می‌خوام باهات صادق باشم.
واقعاً نیاز داری.
و دقیقاً به همین دلیله که بهت میگم بله.
♪ پس حالا شاید بتونیم بریم برقصیم ♪
♪ پاشو روی پاهات ♪
♪ می‌تونیم برقصیم، کل شب رو می‌تونیم برقصیم ♪
- خوب بود. - من هنوز گیجم.
ببخشید، واقعاً هستم. - واو.
اوه، یه سری به جیبت بزن تری.
یه چیزی این توئه.
بعداً می‌بینمت تری.
اوه، خدای من.
باهام بخون! زود باش!
یهو زدی بنگ، بنگ، بنگ،
پاپ، پاپ، پاپ. معرکه بود.
می‌خوام یه چیزی بهت بدم،
یه زنگ طلایی!
نه، واقعاً نجاتم دادی. قرمز به نظر می‌رسید.
سلام. چطوری؟
اسمت چیه؟ - نِنِه.
نِنِه؟
و ایشون باباته؟
سلام قربان. از آشنایی باهاتون خوشبختم.
شماها کجایی هستین؟
ایول.
قشنگ ریدم تو کلِ نمایشش.
خب، تو خانواده‌ت کی الگو و الهام‌بخش‌ت بوده؟
مثلاً بابات بوده یا...
واقعاً؟
بابا، جدی میگی؟
بابام همیشه میاد اجراهای من رو ببینه
چون یه جورایی بزرگترین طرفدارمه.
واقعاً دلم می‌خواد یه سوپراستار بشم،
مثلاً برم تور کنسرت.
ولی خب، مامانم هی میگه نه،
باید بری... باید بری دانشگاه.
منم بهش گفتم، مامان، حالم از مدرسه به هم می‌خوره.
پس تصمیم گرفتی بری پیِ زندگیِ خودت؟
آره.
راستی، شما تماشاچی‌های واقعاً معرکه‌ای هستید.
خیلی پرشورید.
از این اخلاقتون خوشم میاد.
حاضرید؟
گوش کن، برو و خودِ خودت باش.
به همه نشون بده کی هستی،
اون وقت همه‌چی ردیف میشه.
باشه؟
کجایی؟
- سه، دو... - آماده‌ای؟
بزن بریم. برو اون بیرون.
سلام.
سلام. حالت چطوره؟
اسمت چیه؟
اسمم نِ‌نِ‌ست.
چند سالته؟
اهل کجایی؟
اهل پوکتِ تایلندم.
اوه، جای مورد علاقمه.
جای مورد علاقمه.
۱۵ سالمه.
و خب، می‌دونی، فردا تولدمه، برای همین ۱۶ سالم می‌شه.
اوه، تولدت مبارک.
آره.
یه خرده از خودت برامون بگو.
از هفت سالگی شروع کردم به گیتار زدن.
و بزرگ‌ترین آرزوم اینه که، یعنی واقعاً می‌خوام
یه سوپراستار باشم و برم روی تور.
آره.
تا حالا رو صحنه‌ای مثل «ای‌جی‌تی» بودی؟
رو یه همچین صحنه‌ی بزرگی؟ نه.
پس این اولین باریه که روی یه همچین استیجی میای؟
- آره. - یه ذره استرس داری؟
خیلی استرس دارم، یه جورایی.
ولی خب، می‌دونی، آرزوم بود که توی «ای‌جی‌تی» باشم.
با کی اومدی؟
امروز با پدرم اومدم.
اون خیلی هوامو داره و حمایتم می‌کنه.
ممنون.
خیلی خب، ما آماده‌ایم.
بفرما.
ممنون.
♪ آره ♪
♪ یه سر دیگه خم شده ♪
♪ یه بچه رو آروم دارن می‌برن ♪
♪ خشونت باعث سکوت می‌شه ♪
♪ کی رو داریم اشتباه می‌گیریم؟ ♪
♪ اما می‌بینی که ♪
♪ من نیستم ♪
♪ توی کله‌ت، خونواده‌ی من نیستن ♪
♪ توی کله‌ت، دارن می‌جنگن ♪
♪ با تانک‌ها و بمب‌هاشون ♪
♪ با بمب‌ها و تفنگ‌هاشون ♪
♪ توی کله‌ت، توی کله‌ت ♪
♪ دارن ضجه می‌زنن ♪
باهام بخون! یالا!
♪ توی کله‌ت چی می‌گذره؟ ♪
♪ توی کله‌ت ♪
♪ زامبی، زامبی، زامبی ♪
♪ توی کله‌ت چی می‌گذره؟ ♪
♪ توی کله‌ت ♪
♪ زامبی، زامبی، زامبی ♪
♪ آره ♪
♪ توی کله‌ت چی می‌گذره؟ ♪
بهش افتخار کن!
♪ باهام بدرفتاری شد، طرد شدم، درکم نکردن ♪
♪ خانومی که فکر می‌کردی همه چی روبراهه ♪
ننه، معرکه بود.
شانست خیلی بالاست
که توی این مسابقه حسابی بترکونی.
عاشقش شدم. هاوی؟
با این انرژیت واقعاً غافلگیرمون کردی
و اون سبک راک‌ان‌رولت.
تو یه ستاره‌ی راکی، دختر جون.
واقعاً هستی. - آره.
♪ خواهش می‌کنم، تمنا می‌کنم ♪
♪ هیچ‌وقت، هیچ‌وقت همچین حسی نداشته باش ♪
واسه یه دختر ۱۵ ساله، کنترل صدات واقعاً عالیه.
توی گیتار زدن هم که معرکه عمل می‌کنی.
انگار اصلاً واسه این کار ساخته شدی.
کارت حرف نداره.
لحن صدات، خیلی خاص و واقعی بود.
حتی اینکه یه کم شلوغ‌پلوغ و نامرتب بود
در واقع از نظر من باعث شد اجرا خیلی خوب بشه.
واقعاً عالی بود.
می‌خوایم رای بدیم.
هاوی؟ - آره!
♪ ولی ما زیادی زور زدیم ♪
♪ فقط وقتم تلف شد ♪
آره، آره، آره، آره. همه‌اش حله.
آره.
سایمون؟
صد در صد آره.
ممنون.
چهار تا «آره» گرفتی.
♪ خواهش، خواهش می‌کنم ♪
♪ هیچ‌وقت، هیچ‌وقت این حس رو نداشته باش ♪
♪ که انگار چیزی کم داری ♪
♪ کمتر از عالی هستی ♪
اوه!
♪ واسه من که عالی هستی ♪
خیله‌خب همگی، آماده‌باش.
آتیش رو روی پنج تست می‌کنیم.
- واقعاً داره چه اتفاقی می‌افته؟ - نمی‌دونم.
اوکی، دارم می‌برمتون روی صحنه.
پس دنبالم بیاید.
ما رقصنده‌های لاس‌وگاس هستیم،
واسه همین از نزدیک دیدیم که «ای‌جی‌تی» چطوری می‌تونه
زندگی آدما رو زیر و رو کنه، بعضی از برنده‌ها
الان واسه خودشون توی وگاس برنامه اجرا می‌کنن.
و حالا اینکه خودمون بخوایم بریم زیر همون نورافکنی
که اونا بودن، واقعاً کار بزرگیه.
آماده‌اید؟
هفته‌هاست داریم تمرین می‌کنیم،
هفته‌ها و هفته‌ها و هفته‌ها.
اما ما واقعاً به کاری که داریم می‌کنیم ایمان داریم
و می‌دونیم که می‌تونیم از پسش بربیایم.
- اصلاً باورم نمیشه. - عاشقشم. حرف نداره.
رویال لیزر، برید بترکونید.
- سلام. - سلام.
سلام. چطوری؟
خوبم. تو چطوری؟
و شما کی هستید؟
- ما گروه رویال لیزر هستیم. - اوکی.
من سیندی‌ام. اینم رفیق فابمون، نیک.
و اینم در واقع شوهرمه، جاش.
ای جان.
- خب. - سلام.
- پس شما رویال لیزر هستید؟ - لیزرز.
راستش ما موقع اجرای دائم «ای‌جی‌تی» توی وگاس با هم آشنا شدیم.
ایول.
ما دو تا از رقصنده‌های پس‌زمینه بودیم.
اونم یکی از طراح‌های رقصمون بود.
- نه بابا! - معرکه‌ست.
آره.
چه باحال.
پس چند ساله که دارید روی این کار می‌کنید؟
- بله. - خیلی هیجان‌انگیزه.
آرزوهاتون چیه؟
چه امیدی دارید؟ چرا «ای‌جی‌تی»؟
یه جورایی این شانس رو داریم که خودمون رو بکشیم توی چشم.
می‌دونی، ما رقصنده‌ها،
معمولاً اون پشت‌مشتا تو حاشیه‌ایم،
واسه همین این فرصتیه که بیایم تو گود
و خودمون یه کاری واسه خودمون بکنیم.
ایول، خوشم اومد. می‌دونی چیه؟
امیدوارم آرزوت برآورده بشه.
- واقعاً ممنونم. - مرسی.
ممنون.
♪ ممکنه بذارم به چاک و جیم شم ♪
♪ وقتی داری اسممو فریاد می‌زنی ♪
♪ خیلی خب ♪
- اوه. - ایول.
ایول!
- اوه! - اوه!
اوه!
ترسناکه.
- یا خدا. - یا ابلفضل!
اوه!
♪ تمام وقتی که گذاشتی ♪
♪ ما رو زنده نگه می‌داره ♪
آره!
♪ نمی‌بینی؟ ♪
♪ عشقت چطوری داره اثر می‌ذاره ♪
آره.
♪ هر بار که زمین می‌خوریم ♪
♪ تو می‌تونی ردیفش کنی ♪
♪ و همین تو رو بزرگتر از خودِ زندگی می‌کنه ♪
دمت گرم!
خیلی خفن بود.
هی، هی، هی.
یو! یو!
رویال لیزر!
آره.
شما به ما هیولا دادین.
شما به ما آتیش دادین.
اما من می‌خوام یه چیز بهتون بدم.
یه زنگ طلایی!
♪ تا روبه‌راهت کنم ♪
♪ اشک‌ها سرازیر میشن ♪
♪ روی صورتت ♪
♪ وقتی چیزی رو از دست میدی ♪
♪ که هیچ‌جوره جبران نمیشه ♪
♪ اشک‌ها سرازیر میشن ♪
♪ روی صورتت ♪
اوه.
ارزشش رو داشت.
♪ اشک‌ها سرازیر میشن ♪
♪ روی صورتت ♪
حقته.
♪ قول می‌دم ♪
یه بار دیگه بترکونید واسه گروه رویال لیزرز!
♪ رو صورتت، و منم ♪
فوق‌العاده بود.
بده بیاد، اینا دیگه مال منه. بزن بریم.
آره ایول.
آره.
کارمون همینه دیگه.
خیلی خوشحالم.
عالی بود.
افتخار می‌کنم که زنگ طلایی رو واسه تو زدم، پسر.
خیلی ممنونم.
چه حسی داری؟
آره.
بی‌نقص بود.
ممنون.
رویال لیزرز.
چاکرتونم بچه‌ها.
♪ که روبه‌راهت کنم ♪
واقعاً معرکه نیست؟
- حقشون بود. - کارشون حرف نداشت.
هیولا، آتیش، لیزر.
کیفیتش در حد فیلما بود.
فکر می‌کنی زنگ طلایی رو بگیریم؟
خب، فقط باید خودمونو نشون بدیم.
پس از این به عنوان انگیزه استفاده می‌کنیم.
ما دار و دسته «جسی» هستیم، رفقا.
ما آکروبات‌بازهای جسی وایتیم. یالا دیگه.
بزن بریم.
ما تیم آکروبات‌بازی جسی وایت هستیم
بچه‌های شیکاگو، ایلینوی.
بنیان‌گذار اصلی‌مون آقای جسی وایته.
اون ۶۷ سال پیش این تیم آکروبات رو راه انداخت.
پدرم، اون یکی از اعضای قدیمی بود،
واسه همین من بین این بچه‌ها بزرگ شدم.
ما خیلی به هم نزدیک شدیم
اونم به خاطر عشقی که آقای وایت به این برنامه داشت.
خب، بریم تو کارش.
آقای وایت. آقای وایت.
وای، خدای من.
- از دیدنت خوشحالم، تری. - پسر، واقعاً از دیدنت خوشحالم.
♪ الان دیگه چیزی واسه ترسیدن نیست ♪
می‌دونم.
حالا که اینجایی چه حسی داری؟
همه باهات خوب رفتار می‌کنن؟
آره.
همه‌تون آماده‌اید؟
- آماده‌ای؟ - اوه، بدجور آماده‌ام.
می‌دونی که من پایه‌م.
خیلی وقته داریم این کاره رو انجام می‌دیم،
پس فکر کنم اونقدر کاردرست هستیم که از پسش بربیایم.
بزنین بریم بچه‌ها. بفرمایین وسط.
دوباره سلام.
چطوری سایمون؟
خوشحالم می‌بینمت، سایمون.
منم همین‌طور.
بسیار عالی.
خوب، یه گپ کوتاهی با هم زدیم.
پس اسم گروه رو به همه بگو و اینکه چرا اینجایین.
اسم گروه «تیم آکروبات‌بازی جسی وایت»ـه.
ما از شیکاگوی ایلینوی اومدیم.
و اینجاییم تا بهتون نشون بدیم چقدر بالا...
می‌تونیم پرواز کنیم، اونم بدون هیچ دوز و کلک و جادویی.
بزن بریم.
و جسی کیه؟
آقای وایت اینجاست.
ایشون مؤسس و صاحب تیم آکروبات‌بازی جسی وایت هستن.
اوه، عجب. باشه.
خوب، قبلاً مسابقه رو دیدین، نه؟
- آره. - قراره برنده بشین؟
آره.
- همینه! - خیلی خب.
بزن که رفتیم.
- بریم تو کارش؟ - بریم تو کارش.
- بزن بریم. - بزن بریم.
باشه. حال داد.
بترکونین!
جسی وایت! جسی وایت!
ایول!
- اوه. - ایول!
ایول!
اوه!
- آه! - ایول!
اوه! اوه!
عجب ارتفاعی.
و تموم!
اوه!
یا خدا! یا خدا!
اوه!
- ایول!
نگاه کن! - اوه!
آخ!
اون فسقلی کجاست؟
پسر، معرکه بود.
باریکلا!
♪ یه میل و رغبتِ بی‌باک ♪
باریکلا!
♪ از پس هر کاری برمی‌آم ♪
همین فکرو می‌کردم! پشتک بزن!
چطوری جسی؟
خانم‌ها و آقایان، پسرا و دخترا،
اسم من جسی وایته.
این افتخار بزرگ نصیبم شده که مربی باشم،
مربی‌ای که تیم ترامپولین جسی وایت رو راه انداخت،
اونم به مدت ۶۷ سال.
این هیجان‌انگیزترین چیزی بوده
که امروز به چشمم دیدم.
منظورم اینه که، شماها رسماً پرواز می‌کنید.
شما راه و رسم پریدن رو بلدید.
مل؟
همین‌طوری تپ و تپ و تپ، بنگ و بنگ، پرش.
پشت سر هم بود، ول‌کن نبودید.
معرکه بود، واقعاً محشر بود.
دمتون گرم بچه‌ها.
- هاوی؟ - راست میگه.
هی می‌رفتید بالاتر و دورتر،
طولانی‌تر و خفن‌تر از چیزی که اصلاً بتونم تصور کنم.
چند سالته جسی؟
۹۲ سالمه.
۹۲ سال.
خب کوچولو چند سالشه؟
هشت سالمه.
هشت سال.
تو خودِ معنای بزرگ شدنی.
دمتون گرم که اینجا بودین.
♪ قلبم داره تند و تندتر می‌زنه ♪
به نظرم محشر بود.
♪ اوه ♪
شما بعد از یه اجرای لیزری و آتیش‌بازی اومدین رو صحنه.
و کلِ این قضایا درباره شما بود، به عنوان یه گروه،
به عنوان آدمایی که تک‌به‌تک عالی بودن و کلی وقت گذاشتن.
می‌خوام بگم واقعاً، واقعاً جواب داد.
اگه یه زنگِ دیگه داشتم...
اوکی. هوی؟
- بله. - مل؟
بله، بله، بله، بله، بله.
اوکی.
آره!
نظرمون چیه؟
چهار تا «آره».
♪ حالا می‌تونم پرواز کنم ♪
♪ اوه، اوه، اوه، اوه ♪
♪ حالا می‌تونم پرواز کنم ♪
تیمِ آکروباتِ جسی وایت!
ایول جسی.
آره، معرکه بود.
گوش کن.
عاشقتم.
آره، آره، آره.
خیلی برات خوشحالم.
♪ بیخیالِ هرچی بهمون گفتن ♪
فکر کنم، هر اتفاقی بیفته،
داری خودتو به چالش می‌کشی.
اسمت چیه؟
اسمم اسرائیل ایزاکه.
استرس داری؟
یه ذره استرس دارم.
♪ دارم زنده می‌شم ♪
صدای واقعاً قشنگی داری.
مثل ابریشمه.
♪ دارم زنده می‌شم ♪
♪ آره ♪
صدات حرف نداره، ولی فکر نکنم
بتونی زنده خوب بخونی.
چی؟
خیلی استرس داری، واسه همین،
واسه امروز، نه. - اوه.
دمتون گرم بچه‌ها.
سخت بود، چون خیلی آدمِ...
یه آدم ماه، یه پسر باحال.
واقعاً سخته دیگه.
حالت چطوره رفیق؟
حسابی واسش استرس داری؟
آره بابا، الان از استرس ریدم به خودم.
از بچگی همه‌اش رویای من بوده.
سخت‌ترین قسمتش اینه که یه روزایی،
فکر می‌کنی تهِ تهِشی و هر کاری ازت برمیاد،
ولی یه روزای دیگه، با خودت می‌گی من ریدم.
باید بکشم کنار. اصلاً واسه کسی مهم نیست.
اون‌قدری شانس داشتم که به بعضی از رویاهام برسم.
۱۷ سالم بود که آخرش سر از یه گروه‌ پسرونه درآوردم،
با پوسی‌کت دالز رفتم تور
و با جاستین بیبر هم کار کردم.
آخرش، فکر کنم زمان‌بندی‌مون
واقعاً درست نبود.
بعدش زدم تو کار سولو و حسابی سگ‌دو زدم.
خیله‌خب، شروع شد. لطفاً بشینید سر جاهاتون.
دلیل اینکه اومدم تو ای‌جی‌تی (AGT) اینه که
می‌خوام برم پله‌ی بعدی، می‌فهمی که؟
خیلی وقته تو همین سطح درجا زدم،
و رویاهای بزرگتری تو سرم دارم.
این نامبر وان‌ترین برنامه تلویزیونه.
سایمون کاول سه متری من نشسته.
ولی از استرس دارم می‌ترکم.
اینجوریه که راهتو از بین این همه سر و صدا باز می‌کنی.
- دمت گرم، تری. - بزن بریم پسر.
- خیلی چاکریم داداش. - بیا از این‌ور ببرمت.
- آره، بزن بریم. - حله.
بازم دمت گرم.
سلام.
اسمت چیه؟
اسمم تراویس گارلنده.
اهل کجایی، تراویس؟
بچه تگزاس غربی‌ام،
اما خیلی وقته تو ال‌اِی پلاس‌ام.
اوکی.
یه کم از خودت بگو.
کل عمرمو خوندم، از گروه کُر مدرسه،
تا تئاترهای محلی.
الانم توی یه برنامه می‌خونم
به اسم «رقص با ستاره‌ها».
- جدی؟ - آره.
وایسا ببینم، تو همون خواننده‌ای نیستی که
اون صدایِ خفن و پرقدرتی رو داشت که شنیدم؟
باید بگه آره، غیر از اینه؟
امیدوارم. امیدوارم اون من باشم.
فکر کنم خودتی.
خب، فکر می‌کنی الان دیگه نوبتِ توئه، تراویس؟
آره.
واقعاً دمتون گرم که گذاشتین توی این برنامه کار کنم.
کارِ خیلی توپیه.
ولی تهِ تهش، می‌دونی، دلم می‌خواد اون بیرون باشم.
می‌خوام اون وسط، روی صحنه باشم. آره، آره.
می‌فهمم چی می‌گی. خیلی خب، تراویس.
ما هواتو داریم.
موفق باشی.
♪ هر دفعه که... ♪
♪ توی آینه نگاه می‌کنم ♪
آره. خودِ خودشه. همون یاروِ.
♪ تمام این خط‌های... ♪
♪ روی صورتم دارن واضح‌تر می‌شن ♪
♪ گذشته دیگه رفته ♪
♪ گذشت و تموم شد ♪
♪ از شب تا سحر ♪
♪ مگه رسمش غیر از اینه؟ ♪
♪ هر کسی باید تاوانِ... ♪
♪ زندگیش رو پس بده ♪
♪ خب، من می‌دونم ♪
♪ با من بخون، واسه این سال بخون ♪
♪ واسه خنده‌ها بخون، واسه اشک‌ها بخون ♪
♪ با من بخون، فقط واسه امروز ♪
♪ شاید فردا اون خدای بزرگ ♪
♪ تو رو از اینجا ببره ♪
اووه.
♪ رویاپردازی کن ♪
♪ رویاپردازی کن تا وقتی که رویاهات به حقیقت بپیوندن ♪
♪ رویاپردازی کن ♪
♪ آره ♪
♪ با من بخون ♪
♪ به یاد این سال بخون ♪
♪ واسه خنده‌ها بخون ♪
♪ واسه اشک‌ها بخون ♪
♪ با من هم‌آواز شو ♪
♪ فقط واسه امروز ♪
♪ شاید فردا ♪
♪ خدای بزرگ تو رو با خودش ببره ♪
♪ آره، آره، آره ♪
ایول!
عالی بود.
بسیار خب، ردیفه.
بیا با مِل شروع کنیم.
دمت گرم داداش، آهنگ رو باس همین‌جوری خوند.
ایول! - مخلصم.
باریکلا.
از هر چی بگذریم، تابلوعه که تو
یه خواننده قهار و کارکشته‌ای،
و من این صدا رو خوب می‌شناسم.
روح داره. جذبه داره.
پر از شوره.
همه چی تمومه.
تیک، تیک، تیک... همه‌چی ردیفه.
ممنون، مل.
♪ و اون‌قدر حالت گرفتست ♪
استعدادت معرکه‌ست.
واقعاً صدات محشره.
واسه من زیادی تئاتری و نمایشی بود. - نه، نبود.
اون عینک برداشتن و پرت کردن عینک.
به اون می‌گن شومن‌بازی.
به نظر من که اسمش... زیادی لوس‌بازی بود.
انگار صد بار اینو جلوی آینه تمرین کردی
و دیگه... - خب آدم باس همین کارو بکنه.
آخه تو... - نه بابا.
به نظرم امروز باید خودِ واقعیت باشی.
و فقط اون آهنگ رو بخونی،
نه نگران ریخت و قیافت باشی، نه نگرانِ
اینکه دستات کجاست یا عینکت چیه.
راستی، به نظر می‌رسه حالش خیلی ردیفه.
- خیلی خب. - دمت گرم، مِل.
♪ بدجوری تنها می‌شم ♪
♪ و تو هم بدجوری می‌ری تو لک ♪
می‌دونی، من یه جورایی...
انگار وسطِ جفتشون گیر کردم...
یا خدا!
جفتشون، چون واقعاً می‌خوامت.
فکر می‌کنم صدات حرف نداره.
ولی کاش یه آهنگ دیگه رو انتخاب می‌کردی.
باشه.
اما صدات واقعاً شاخه.
ممنون سوفیا. حرفت رو گرفتم. مرسی.
درک می‌کنم چی حالِ هاوی رو گرفت.
با این حال... - نه.
با این اوصاف، اصلاً حرفی توش نیست که...
خوندن تو خونِته. می‌فهمم، می‌دونی چی می‌گم؟
که این قضیه واقعاً برات حیاتیه.
من اگه بودم، وقت بیشتری می‌ذاشتم...
روی یه تنظیمِ خفن برای اون آهنگ...
اوکی.
یه جوری که انگار تا حالا نشنیده بودم...
کسی اون آهنگ رو این‌طوری بخونه.
♪ هیچ‌چی هیچ‌وقت اون‌قدر که باید خوب نیست ♪
خیلی خب. مِل؟
من که می‌گم آره.
خیلی حال کردم. آره، آره، آره.
دمت گرم. ممنون. خیلی آقایی.
برا من یکی، نه.
♪ خیلی تنها می‌شم ♪
♪ حالت بدجوری گرفته می‌شه ♪
من... راستش،
می‌خوام بگم آره چون می‌خوام...
ممنونم.
می‌خوام این فرصت رو بهت بدم
که با یه چیزی بیای که بیشتر خودِ واقعی‌ت باشه
چون فکر کنم دلم می‌خواد دوباره صداتو بشنوم.
آره. مرسی سوفیا.
دمت گرم.
♪ دارم به بالا سقوط می‌کنم ♪
♪ و دارم می‌زنم بیرون ♪
من می‌گم آره.
♪ نفسم به زور درمی‌آد ♪
دم همه‌تون گرم بچه‌ها. مخلصم.
♪ دارم به بالا سقوط می‌کنم ♪
♪ و دارم می‌زنم بیرون ♪
♪ ولی نه از رو شانس ♪
نه، نه، نه، نه، نه
خودمو گرم نکرده بودم.
ای وای، یا خدا.
هرچی نفس داری بریز بیرون، بترکون.
بگو ببینم پسر، چه خبر؟
الان دقیقاً چه حسی داری؟
پسر، انگار دارم از قله‌ی کوه میام پایین.
- ایول! - آره، آره، آره.
اعصابم داغونه، ولی...
همه‌ی بازخوردهای داورها رو قبول می‌کنم.
کاملاً به نظرشون احترام می‌ذارم و دمشون گرم.
راستی، از اونجایی که عینکش رو برداشت خوشم اومد.
می‌دونی، اون تیکه رو تمرین کرده بود. بدم نیومد.
اصلاً هم شاکی نشدم.
بدجوری رو مخم رفت.
♪ وقتی اومدی به کنسرت من ♪
♪ زیر نور صحنه تنهام ♪
اوه، بی‌صبرانه منتظرم ببینم که چطوری برمی‌گردی...
اینجا و دوباره می‌ترکونی.
سه تا «آره» گرفتی، پس بزن بریم.
بزن بریم، ایول.
♪ چون حالم داغونه ♪
♪ ولی دارم به سمت بالا سقوط می‌کنم ♪
خانم‌ها و آقایان، برای اجرای بعدی آماده باشید.
- خوشم اومد. - درک می‌کنم.
اونم که قبول شد، پس همینه که هست.
همون‌طور که گفتم، واسه همینه که چند نفر داور داریم، مگه نه؟
راستی، اسمت چیه؟
- ابرش؟ - آره.
بگو ببینم، این کارو واسه کی داری می‌کنی؟
خب ردیفه بچه‌ها، صحنه رو خالی کنید.
بریم که داشته باشیم. - بترکون پسر.
بزن بریم.
چطورین همگی؟
سلام. اسمت چیه؟
اهل کجایی؟
اسمم آبراهام مولاست.
رفیقام، بهم می‌گن ابرش.
اهل اتیوپی‌ام، شرق آفریقا.
- دمت گرم! - ممنون.
دمتون گرم بچه‌ها.
جسارتاً چند سالته؟
۳۳ سالمه.
خیلی وقته که داری...
این کارو انجام می‌دی؟
اوه، بیش از ۱۰ ساله.
ولی خب، واسه اینکه همچین فرصتی گیرت بیاد، باید خیلی سگ‌دو بزنی.
آره. دمتون گرم بچه‌ها.
مرسی. - حالشو ببر.
صحنه مال خودته.
خیلی ممنون. لطف دارید.
خیلی چاکریم. دم همگی گرم.
♪ امید ♪
♪ این تعریفِ من از موفقیته ♪
اوه.
♪ پای چیزی که می‌دونی درسته وایسادن ♪
هی.
♪ دم‌شون رو می‌ذارن روی کول‌شون ♪
♪ تعریفِ من از موفقیت چیه؟ ♪
♪ ساختنِ چیزی که هیچ‌کسِ دیگه نمی‌تونه ♪
♪ اون‌قدر جربزه داشتن که بزرگ رویا ببافی ♪
♪ رویا دیدن، اونم وقتی بهت می‌گن فقط بی‌خیال شو ♪
♪ مایه گذاشتن، اونم وقتی دیگه هیچی برات نمونده ♪
♪ اون کسیه که دل رو می‌زنه به دریا ♪
♪ واسه چیزی که بهش گفتن عمراً اتفاق بیفته ♪
♪ کسیه که می‌تونه نیمه‌ی روشن رو ببینه ♪
♪ تو اوجِ سیاهی، وقتی حتی یه روزنه‌ هم نیست ♪
♪ یعنی وقتی یکی که هیچ‌وقت هیچی نداشته... ♪
آه.
♪ چون ترجیح می‌ده کاری رو بکنه که... ♪
♪ واقعاً عاشقشه و بی‌پولی‌ش رو هم به جون می‌خره ♪
♪ کسیه که هیچ‌وقت پاش نمی‌لرزه ♪
♪ یا خودش رو عوض نمی‌کنه ♪
♪ فقط واسه اینکه یه کم اعتبار دست و پا کنه ♪
♪ تا یه غریبه تاییدش کنه ♪
♪ کسیه که می‌تونه شکست‌های زندگی‌ش رو ببینه ♪
♪ و اونا رو تبدیل کنه به انگیزه ♪
♪ یعنی باور داشتن به خودت ♪
اوه!
♪ می‌فهمنش ♪
♪ دردِ رشد کردن، یه شرِ لازمه ♪
♪ گذشتن ازش سخته، آره، ولی به نفعته ♪
♪ بعضیا ممکنه بگن فروپاشی روانی... ♪
♪ یه چیز منفیه، که از یه طرف باهاشون موافقم ♪
اوه!
♪ ولی از طرف دیگه، همون هُلی بود که لازم داشتم ♪
♪ تا کمک بگیرم و مسیرِ خوب شدن رو شروع کنم ♪
♪ ببین، اگه هیچ‌وقت به تهِ خط نمی‌رسیدم ♪
♪ باز همین آدمی می‌شدم که امروز هستم؟ ♪
♪ من یه نمونه‌ی بارزم از اینکه چی می‌شه وقتی ♪
♪ تصمیم می‌گیری شکست رو قبول نکنی و با شیاطین درونت روبرو شی ♪
♪ سی سال طول کشید تا بفهمم اگه می‌خوای ♪
♪ این فرصت رو داشته باشی که بهترین نسخه‌یِ ♪
♪ خودت بشی، گاهی باید کسی باشی که ♪
♪ نیستی، تا بتونی صدای عقل رو بشنوی ♪
دیگه بسه!
♪ و به آینه نگاه کنی ♪
♪ حداقل واسه من که این‌طور جواب داد ♪
اوه! اوه، اوه!
یا خدا!
♪ اشتباه برداشت نکن ♪
♪ اون تیکه ننداختن بود مامان، بخشیدمت ♪
♪ فقط نمی‌خوام اون طوری بزرگ شه که فکر کنه... ♪
اوه، نه. لو، لو، لو.
♪ سی سال دویدن، سی سال جست‌وجو ♪
♪ سی سال زجر، سی سال درد ♪
♪ سی سال ترس، سی سال خشم ♪
♪ سی سال پوچی، سی سال شرمساری ♪
♪ سی سال شکستگی، سی سال عذاب ♪
♪ سی سال ناامیدی، سی سال بی‌حاصلی ♪
♪ سی سال هرگز، سی سال شاید ♪
♪ سی سال بعداً، سی سال تظاهر ♪
♪ سی سال میان‌تهی، سی سال غم ♪
♪ سی سال تاریکی، سی سالِ نیت ♪
♪ سی سال کوله‌بارِ غم، سی سال غصه ♪
♪ سی سال درجا زدن، سی سال زنجیر ♪
♪ سی سال اضطراب، سی سال رنج ♪
♪ سی سال شکنجه، سی سال انتظار ♪
♪ سی سال تلخی، سی سال تنهایی ♪
ایول!
♪ همه رو از خودت روندی ♪
♪ تو هیچ‌وقت آدم نمی‌شی، می‌دونم که من می‌تونم تغییر کنم ♪
♪ ما لنگه هم نیستیم ♪
♪ تو جگرشو نداری ♪
♪ تو زورش رو نداری ♪
♪ تو اراده‌شو نداری ♪
♪ تو باورش رو نداری ♪
♪ هیچ‌وقت کسی دوستت نخواهد داشت، هیچ‌وقت جات امن نیست ♪
♪ همون بهتر که بیخیال شی، اهل فرار نیستم ♪
♪ جربزه‌اش رو نداری، تویی که ترسیدی ♪
♪ رئیس منم، «نه» تو کتم نمی‌ره ♪
♪ افسار کار رو دستم می‌گیرم ♪
♪ خیلی وقت بود توی اون قبر گیر کرده بودم ♪
♪ فکر نمی‌کردم از پس اون شب‌های طولانی بربیام ♪
♪ اما تو هیچ‌وقت دیر نکردی، همیشه به‌موقع رسیدی ♪
♪ یادت میاد چطور منو از اون مخمصه کشیدی بیرون؟ ♪
هاوی، نظرت چی بود؟
حال کردم باهاش.
می‌دونی، از اصالت و خلاقیتِ
کاری که داری می‌کنی خوشم میاد، می‌فهمی؟
داری سطح کار رو می‌بری بالا.
به نظرم واقعاً معرکه بود.
خیلی ممنونم.
سوفیا، تو چی فکر می‌کنی؟
وقتی شروع کردی، فکر کردم خیلی شلوغ‌‌پلوغه.
فکر کردم انگار... یا خدا،
هر لحظه ممکنه کله‌پا شه.
ولی نشدی.
و در واقع یه کارِ به شدت سخت رو انجام دادی.
خیلی ممنون.
عالی بود.
سایمون؟
فقط شبیه یه آدم معمولی به نظر می‌رسید
یهو زد به سرش بره بالای یه توپ بسکتبال.
و همین‌طور بزرگ و بزرگ و بزرگتر شد.
کاری که همین الان انجام دادی، واقعاً سخته.
این یعنی تهِ مهارت.
همه‌مون میخکوب شده بودیم.
خب، این می‌شه یه سرگرمی درست و حسابی.
معرکه بود.
خیلی ممنونم.
مرسی.
حالا باید رای بدیم. هاوی؟
از من یه «آره» داری.
- ممنون. - سوفیا؟
صد در صد آره.
ممنون.
مرسی.
سایمون؟
نمی‌دونم قراره اون‌قدری که باید حال کنم یا نه.
- یالا دیگه. - بیخیال.
سایمون، عالی بود. - سایمون.
هوووو!
گوش کن، سه تا «آره» داری.
منم همین الان گفتم آره.
بفرما، اینم از این.
خیلی ممنون. دمتون گرم.
♪ این‌جوریه که دلم می‌خواد زندگی کنم ♪
♪ تا ابد آواز می‌خونیم مثلِ "اوه" ♪
بیا اینجا، اَبرش.
پسر، بیا یه بغلِ مشتی بهم بده.
خیلی خفن بود.
چیزی نمونده بود که از کنترل خارج بشه.
کاملاً اوضاع دستش بود.
سلام بابا.
می‌دونی چیه؟
سه تا "آره" گرفتم.
♪ هیچ‌وقت به این عادت نمی‌کنم ♪
بسیار خب، امشب قراره واسه ما چیکار کنی؟
روی دست‌هام بالانس می‌زنم.
فکر می‌کنی بالانس زدن ارزش یک میلیون دلار رو داشته باشه؟
اون‌جوری که من انجامش می‌دم، آره.
♪ مثل صدایی که می‌شنوی ♪
♪ که توی گوشت می‌پیچه ♪
♪ و نمی‌تونی فراموشش کنی ♪
خیلی وحشیانه‌ست.
فکر کنم شکسته.
هیجان‌زده‌ای؟
هنوز یه جورایی استرس دارم، قطعاً.
- آره، ما که ربات نیستیم. - خب، یه جورایی هستیم.
من نصفم رباته.
اوه، نه.
سال ۲۰۰۷، دچار ضایعه‌ی نخاعیِ کامل از ناحیه‌ی T3-T4 شدم.
یعنی تهِ خط این شد که دیگه نمی‌تونم تکون بخورم
یا از سینه به پایین چیزی حس کنم.
بعد از اون اتفاق، با خودم گفتم:
نمی‌تونم فقط یه جا بشینم و دست رو دست بذارم.
باید یه خاکی تو سرِ این زندگیم بریزم.
همیشه یه گوشه‌ی ذهنم...
از بچگی این رویا رو داشتم، واسه همین گفتم تلاشمو می‌کنم.
ببین، تهِ تهش مگه چی می‌خواد بشه؟
من که قبلاً تیر خوردم.
مگه ترسناک‌تر از اونم هست؟
چی می‌گن؟ وقتی شانس به سراغ آدمِ آماده میاد؟
فکر کنم الان دقیقاً همون‌جام.
خب، ردیفی؟
حله، ایول.
- سلام. - سلام.
اسمت چیه؟
دنیل آلوارز.
بچه‌ی کجایی؟
لس‌آنجلس، همون‌جا به دنیا اومدم و بزرگ شدم.
کارت چیه؟ چطوری خرجتو درمیاری؟
تو اوبر کار می‌کنم، ولی استندآپ کمدی...
تمومِ رویامه. - بله.
خیلی وقت بود منتظر یه کمدین بودم.
حالا چرا ای‌جی‌تی؟
فکر کنم وقتشه آمریکا بفهمه من کی‌ام.
ببینم چیکار از دستم برمی‌آد.
دیگه هیچ سوالی نمی‌پرسم.
ما حاضریم. - ردیفه.
خلاصه این رو ویلچر بودن باعث می‌شه تو موقعیت‌های جالبی گیر کنم.
مثلاً یه بار تو یه مغازه مشروب‌فروشی بودم.
و اون زنی که داشت کارم رو راه می‌انداخت،
شروع کرد درباره‌ی مصدومیتم سوال پیچ کردنم.
بهم گفت، چه اتفاقی برات افتاده؟
منم گفتم، اوه.
تو یه مهمونی هالووین تیر خوردم.
اونم گفت، اوه، چه ترسناک و مرموز.
منم گفتم، آره خیلی وحشتناک بود.
آره. تو یه مهمونی هالووین بهم شلیک شد.
و این اصلاً خنده‌دار نیست،
مگر این واقعیت که لباس مرد عنکبوتی تنم بود.
آره، حس عنکبوتیم اصلاً خبر نکرد.
در حالی که شبیه پدرو پارکر شده بودم بهم تیر زدن.
اصلاً با عقل جور در نمی‌آد.
با تیپ مرد عنکبوتی وارد شدم،
و مثل پروفسور ایکسِ لاتین از اونجا رفتم.
اینو نگاه کن. منو زدن.
یکی می‌گفت شبیه پروفسور داس اکیس شدم.
ولی خب، با این معلولیتم صفا می‌کنم، می‌دونی؟
مثلاً، می‌دونی واسه خنده چیکار می‌کنم؟
عشق می‌کنم واسه کارایی درخواست بدم که اصلاً تو کتم نمی‌ره.
بعدش هم مثل طلبکارا پاشم برم مصاحبه که، خب؟ چی شد؟
هوامو دارین؟ ردیفیم؟
اوکی‌ایم دیگه؟
واسه سقف‌زنی درخواست دادم.
بهشون گفتم: ایول، بفرستینم اون بالا.
خودم چکش می‌زنم.
کارو درمیارم.
می‌دونی که، مکزیکی‌ام. میخ‌ها رو رد کن بیاد.
یا ابوالفضل.
دیگه چی؟
واسه مربی‌گری صخره‌نوردی درخواست دادم.
آره، چون تهش فقط باید بگم...
ببین، اگه اینجا رو ریدی...
عاقبتش اینه.
۱۸ ساله که رو این صندلی‌ام (ویلیچرم).
و تا به امروز، یکی از بزرگترین سوالایی که...
از خودم می‌پرسم اینه که...
آخه چرا کفشام این‌قدر کثیفن؟
مثلاً چرا...؟
نکنه دارم تو خواب راه می‌رم؟
ترسناکه خدایی.
حس می‌کنم یه روزی بالاخره تو خواب راه می‌فتم.
بعد اونا چراغ رو روشن می‌کنن.
و منم مثل شخصیت‌های «داستان اسباب‌بازی» ولو می‌شم رو زمین.
می‌دونی؟ انگار «اندی» داره می‌آد.
چقدر شاکی می‌شید اگه همین الان پاشم
و از این‌جا بزنم بیرون؟
همین‌جوری جیم بزنم و برم.
دمِ همه‌تون گرم، عالی بودین.
وقتم تمومه.
ایول!
♪ جلوی طغیان رو گرفتن ♪
♪ تو این شهرِ آسمون‌خراش‌ها
سایمون بلند شده. سایمون؟
به نظرم کارت حرف نداره، خیلی باحالی.
ممنون.
می‌دونی، سخت‌ترین کار دنیاست،
این‌که بخوای کمدین باشی، ولی تو همه رو کیش و مات کردی.
به نظرم تو یکی از بامزه‌ترین کمدین‌هایی هستی که
امسال داشتیم، شک ندارم.
- فکر کنم حق با توئه. - صددرصد. واقعاً همین‌طوره.
ممنون.
دانیال، خیلی سالاری.
خیلی باحالی، مخصوصاً وقتی که خودت رو سوژه می‌کنی.
تو واقعاً به آدم انگیزه می‌دی.
انگار همه‌مون باید مثل تو باشیم.
و می‌تونم بفهمم که، می‌دونی،
سختی‌های زیادی رو پشت سر گذاشتی،
اما هنوز اون ذاتِ خوبی که داری از بین نرفته.
ممنون. گراسیاس.
باحال بودی. ترکوندی.
- خیلی خندیدیم. - نوکرتم. ممنون.
آره، یه لحظه نگرانت شدم
چون قشنگ استرست رو حس می‌کردم.
آره. خیلی شلوغه.
خیلی ناقلایی.
جایی که نباید می‌خندیدیم، همه رو از خنده روده بر کردی.
ولی تو باحالش کردی.
همیشه به من چی می‌گی؟
همیشه می‌گی کمدی از یه جای
تراژیک یا تاریک میاد.
از یه جای واقعاً تاریک میاد،
این که اون جنمِ شوخ‌طبعی رو داشته باشی و تو چیزی خنده پیدا کنی
که بقیه نمی‌تونن. - آره.
اوه، فکر کنم زندگیت قراره کلاً زیر و رو شه.
فکر کنم دیگه همه اسمت رو بشناسن.
داری می‌رسی به جاهای خوب، پسر جوون.
ممنون.
رای‌گیری رو من شروع می‌کنم.
رای من مثبته.
ممنون.
- آره، آره، آره.
از طرف من که صد در صد بله‌ست.
- ممنون. - بزن بریم.
نظرتون چیه؟
چهار هزار تا «آره».
♪ ولی هنوزم می‌بینم ♪ ♪ که داری می‌درخشی ♪
- کارش درسته. - عاشقشم.
- خیلی باحال بود.
♪ تو وجودت داریش ♪
بزن بریم. برو اونجا و بترکون.
- چطوری؟ - سلام.
اسمت چیه؟ - هیلی هستم.
منم جف‌ام.
می‌خوایم براتون چندتا آهنگ بزنیم.
این آهنگ تقدیم می‌شه به هاوی.
ممنون.
- چرا؟ - چون باهوشن.
چه خوب.
♪ چرا مردا انقدر به ♪ ♪ سایز ماشینشون اهمیت می‌دن؟ ♪
♪ این یه کامیونه ♪
♪ این مسابقه‌ی کی بزرگتره ♪
♪ دیگه خیلی شورش دراومده ♪
♪ سایز واقعاً مهم نیست ♪
♪ همه‌ش به راننده‌ بستگی داره ♪
♪ و لاستیک‌ها ♪
جدی؟
♪ کامیون من به اندازه‌ی کافی بزرگ هست ♪
♪ با همینی که دارم حال می‌کنم ♪
♪ نیازی نیست ♪
♪ می‌رسه به همون‌جایی که باید بره ♪
♪ به مَرد بودنم افتخار می‌کنم که دارم این‌طوری بار میام ♪
ممنون، سایمون.
مرسی.
دلم برای هاوی می‌سوزه.
من که نه.
این یه داستان واقعی نیست.
از کجا معلوم؟
جوابمون منفیه، ولی دمتون گرم که اومدین.
ممنون از همگی.
خیلی خفن بود.
شماها خوبین؟
- اوه، امشب عالی بودیم. - آره، معرکه بود.
صداتون معرکه‌ست.
مرسی.
- سلام. - سلام.
- چطورین؟ - ردیفیم.
- خوب. - همه‌چی عالیه.
- اسمتون چیه؟ - من نیلم.
- نیل؟ - منم برایانم.
نیل و برایان، اهل کجایین؟
ما اهل مینیاپولیسِ مینه‌سوتا هستیم.
- اوه. - ایول!
سال اول دانشگاه با هم آشنا شدیم،
سریع با هم رفیق شدیم،
و از اون موقع تا حالا صمیمی‌ترین رفیقای همیم.
چی شد که تصمیم گرفتین امسال بیاین تو این برنامه؟
می‌دونیم که فصل قبل، آهنگای اورجینال
خیلی، مثلاً، ترکوندن،
و واقعاً هم خوب جواب دادن.
واسه همین یه آهنگ مخصوص واسه زنگ طلایی نوشتیم
چون زنگ طلایی به خیلیا حال داده،
ولی تا حالا هیچکی بهش حال نداده بود.
- اوکی. - اوه.
طفلکِ اون زنگ طلایی.
هیچکی تا حالا در موردش چیزی ننوشته.
آره.
از این نمایشی که همین الان دیدیم بهترید؟
- آره. - خوبه.
جوابِ خوبیه. جوابِ خوبیه. موفق باشین.
ممنون.
اوه اوه.
معلومه قراره یه آهنگ مسخره باشه.
قراره این--
قراره مسخره‌بازی باشه.
یا خیلی قراره بترکونه یا خیلی قراره گند بزنه.
گندِ محض.
خیله‌خب. این آهنگ در مورد اکلیله.
اسم آهنگ هست: «اکلیل».
وقتی ما می‌خونیم اکلیل، از شما هم می‌خوایم...
همین رو بخونید، حله؟
♪ اکلیل ♪
- دمتون گرم. - این عالیه.
بیا یه بار دیگه امتحانش کنیم.
♪ اکلیل ♪
♪ می‌خوام بترکونم ♪
♪ آره، می‌دونم چطوری چشمتو بگیرم ♪
♪ تلالو و درخشش، یه ذره زرق‌وبرق ♪
♪ زنگ طلایی اکلیل‌ها رو می‌پاشه تو هوا ♪
- آره! - آهنگ رو رد کن بیاد!
♪ همه چی پوشیده شده از... ♪
♪ اکلیل ♪
♪ وای خدای من ♪
♪ مشت مشت اکلیل ♪
♪ اکلیل ♪
♪ توی موهامه ♪
♪ همه جا رو گرفته ♪
اوه، نه!
اکلیل‌ها دارن تبدیل به یه هیولا می‌شن.
داره چه اتفاقی می‌افته؟
♪ من هیولای اکلیلیم ♪
♪ آره، اونی نبود که فکرشو می‌کردی ♪
♪ هر جا که میرم، دارم برق می‌زنم و می‌درخشم ♪
♪ همه جا پر از اکلیله ♪
♪ اکلیل ♪
یا خدا
♪ مشت‌مشت اکلیل ♪
♪ اکلیل ♪
♪ ای وایِ من ♪
♪ مشت‌مشت اکلیل ♪
♪ اکلیل ♪
♪ ای وایِ من ♪
♪ مشت‌مشت اکلیل ♪
♪ اکلیل ♪
رفته لای موهام
♪ همه جا رو برداشته ♪
ایول! دمت گرم، عالی بود!
♪ طلا، همیشه به وجودت ایمان داشته باش ♪
♪ تو قدرتِ فهمیدنش رو داری ♪
سوفیا؟
با این بساط عمراً بتونی چیزی برنده شی.
هاوی؟
بعید می‌دونم تو این مسابقه بتونن غلطی بکنن.
مل، حال نکردی باهاش؟
نه، نه، اصلاً.
اوکی. یه فکری دارم.
یه فکری به سرم زد.
می‌خوام تصور کنم همین الآن به یکی زنگ طلایی رو دادیم،
و این همون آهنیگیه که هر بار قراره بشنویم.
امتحانش کنیم؟ - عالیه.
- نه. - حاضری؟
نه.
♪ همه چی غرقِ اکلیله ♪
♪ اکلیل ♪
♪ وای خدای من ♪
♪ مشت مشت اکلیل ♪
♪ اکلیل ♪
♪ لای موهامه ♪
♪ همه جا رو گرفته ♪
طرفم داره زار می‌زنه.
می‌خوام هر بار که اینطوری شد، شما دوتا هم برقصید.
آره، ما هم بدو بدو میایم بیرون.
بذار باهات رو راست باشم.
فکر می‌کردم قراره بدجوری ازش بدم بیاد.
ولی راستش ازش خوشم اومد.
ممنون.
این ترجیع‌بندش بدجوری تو مخم پیله کرده.
♪ اکلیل ♪
بسیار خب، دیگه وقتِ حقیقته.
پس واسه مسابقه‌ی «ای‌جی‌تی»، جواب من منفیه.
اما شاید واسه دفعات بعد...
اون دیگه دستِ رئیسه.
اگه آمادگی‌شو داری که گوش‌به‌زنگ باشی،
پس جواب من مثبته. - اوه، خدای من.
میشه همین‌جا تمومش کنیم؟
داره چه اتفاقی می‌افته؟
منظورم اینه، دیگه می‌خوان چی‌کار
واسمون رو کنن؟
♪ پولک ♪ - آره.
نمی‌دونم.
مجبورم بگم نه. واقعاً شرمنده‌ام.
منم میگم نه.
نه. نه یعنی نه.
ممنون بابت وقتی که گذاشتین.
♪ زرق و برق ♪
میشه یه بار دیگه همونو بریم؟
سه، دو، یک. - نه.
♪ زرق و برق ♪
نه!
♪ زرق و برق ♪
مراقب خودتون باشین همگی. به زودی می‌بینمتون.
مخلص همگی. فعلاً.
♪ زرق و برق ♪
ممنون سایمون. شب خوش.
♪ زرق و برق ♪
♪ زرق و برق، زرق و برق ♪
- نه. - ♪ زرق و برق ♪
♪ زرق و برق ♪
- شب بخیر، سایمون. - شب خوبی داشته باشی.
♪ زرق و برق ♪
« ارائه شده توسط سایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.