..:: ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز ::.. ‏ .:: BcMoviez.CoM ::.
‫لابد قراره این شکلی ‫تموم بشه دیگه.
‫خیال نمی‌کردم چنین کار حقیرانه‌ای کنم.
‫وقتی تو فضا گیر افتادیم، ‫داستان رو دراماتیک روایت می‌کنم؟
‫لابد وقتی آدم رو به موته،
‫اول از همه خلاقیتش ته می‌کشه.
‫سیتادل نابود شده...
‫و برق بشقاب‌پرنده‌ای که باهاش ‫فرار کردیم هم قطع شده.
‫وای پسر، اینجا خیلی می‌ترسم.
‫باقی مورتی‌ها رم کردن.
‫چه بدونم، یه سری مشکلات ‫خود به خود حل می‌شن دیگه.
‫اخیرا کلی...
‫مورتی! ‫من که بهت گفته بودم حرف‌هام رو بنویس!
‫من که عین اون یارو تو «انتقام‌جویان» ‫کلاه‌خود ندارم.
‫اخیرا کلی از شاش خودم خوردم.
‫سلاح دریچه‌سازم هنوز خرابه.
‫لابد نقشه مورتی خبیث ‫کل این وقایع رو شامل می‌شد دیگه.
‫باز گفت «مورتی خبیث». ‫می‌شه این‌قدر بهش عظمت نبخشیم؟
‫«نقشه‌اش» از این قرار بود ‫که یه مونولوگ بگه و بزنه به چاک.
‫عین این‌هایی می‌موند ‫که کلی گریه و زاری می‌کنن...
‫و تهش می‌گن می‌خوان از «توییتر» برن.
‫کسی که از «توییتر» نمی‌ره.
‫راستی، یادته همین یه لحظه پیش...
‫الکی وانمود کردی اسم ‫«مرد آهنی» رو بلد نیستی؟
‫- می‌خواستی کی رو گول بزنی؟ ‫- هیس، هیس، هیس مورتی.
‫قراره این شکلی بمیریم. ‫مثل آدم قبول کن.
‫طناب نخاعی عزیزم، ‫اول دکسترومتورفان آزاد کن،
‫بعدش هم هرچی خواستی اضافه کن.
‫- مامان! ‫- شاید بث باشه!
‫داره سعی می‌کنه چیزی بگه؟
‫صدات رو نمی‌شنویم!
‫آخه چقدر احمقـ... ‫بث، الان تو خلأ هستی!
‫صدا با هوا منتقل می‌شه!
‫واسه چی دارم داد می‌زنم؟
‫مهمونیتون خصوصیه ‫یا من هم می‌تونم بیام؟
‫- وای، چه عالی. ‫- آره، خیلی...
‫وای، واقعا می‌ارزید ‫این همه تایپ کنی.
‫اصلا به تایپ کردنش نمی‌ارزید!
‫خیلی مسخره بود.
‫خیلی مسخره‌ای.
‫داریم از گرسنگی تلف می‌شیم!
‫- وای خدایا. این‌قدر توضیح نده. ‫- [اولش گمون نمی‌کردم...]
‫این‌قدر توضیح نده!
‫- حرفت تموم شد؟ ‫- [شوخیم رو زیر ذره‌بین بذارین.]
‫- حرفش تموم نشده. ‫- [شاید نجاتتون ندم.]
‫- وای، چقدر تو بالغی، چقدر باشعوری. ‫- وای، چه خوب.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بی سی موویز ::.. .:: Telegram: @BcMoviezz ::. .:: Instagram: @BcMovie_co ::.
‫«ریک و مورتی»
‫«فصل ششم، قسمت یکم» ‫«ریک‌های شمسی»
‫شوخی بامزه‌ای بود عزیز دلم.
‫لزومی نداره خوب باشه. ‫نظرتون برام مهم نیست.
‫وای خدایا، پیداتون کرد. ‫بیاین، بخورین، بخورین، بخورین.
‫- وای، ایول! ‫- وایستا رفیق،
‫ممکنه بدنمون با خوردن ‫غذای جامد شوکه بشه.
‫«ربات هضم»، به مواد مغذی تبدیلش کن.
‫من ریسک می‌کنم. ‫هوم.
‫مگه شما هم تو فضا گیر می‌افتین؟
‫راستی، ممنون.
‫چیزی نمونده بود ‫همون‌جا ولشون کنم.
‫سفر دریچه‌ایمون خراب شده.
‫هوم، گوجه‌فرنگی دستکاری‌نشده است؟
‫«ربات هضم»، یه‌دونه بخور.
‫به‌به.
‫پس دیگه نمی‌تونین ‫از این دنیا به اون دنیا برین.
‫یعنی بالاخره مجبور می‌شی ‫روپوشت رو بشوری؟
‫نکته خوبی بود، باید سریعا ‫محتویات دریچه‌ای رو از نو راه‌اندازی کنم.
‫در واقع، خود مایعش رو ‫به کل ریست می‌کنم.
‫یه جایی رو نگه دارین، ‫الان زمین کمی می‌لرزه.
‫اِم...
‫- وای! ‫- وای، خاک بر سرم.
‫وایستا ببینم، چیه؟ ‫جریان چیه؟
‫گمون کنم جای ریست کردن ‫سفر دریچه‌ای،
‫مسافران دریچه‌ای رو ریست کردم.
‫دیگه کار از عذرخواهی گذشته.
‫ریک، واسه چی هی سبز می‌شم؟
‫ضمنا، نگو نمی‌دونی، ‫آخه خودت هم هی داری سبز می‌شی.
‫ریک، قراره بمیریم؟
‫نه، به زودی از این هستی ناپدید می‌شیم.
‫- یعنی می‌میریم دیگه! ‫- نه‌خیر، فرق می‌کنه.
‫کل مسافرین این هستی ‫به هستی اصلی...
‫خودشون برمی‌گردن.
‫برمی‌گردیم دنیای اصلی خودمون؟
‫خودم خوب توضیح دادم مورتی. ‫توضیحت در حکم بادمجون واکس زدن بود!
‫- سامر کجاست؟ ‫- عه، ایول، برگشتین.
‫وای.
‫سامر. ما سه‌تا قراره بریم ‫یه دنیای دیگه و راه برگشتی نداریم.
‫باید کمکمون کنی برگردیم. ‫روندش رو تو سرور وظایفت...
‫ذخیره کردم. اسم فایلش ‫«عن‌دماغ ایدزی»ـه.
‫اسم کل فایل‌هاش ‫«عن‌دماغ ایدزی»ـه‌ها!
‫از نام‌گذاری متنفرم! ‫کافیه عباراتی چون...
‫«سفر میان‌دنیایی یک‌طرفه، ‫ریست کردن مسیریاب» رو سرچ کنی.
‫چرا من هم «هستی اصلی» دارم؟
‫فرصت نداریم توضیح بدم جری!
‫سامر، بهت تکیه کردم‌ها! ‫روند مسیریابی...
‫سفر میان‌دنیایی یه‌طرفه رو پیدا کن!
‫برو که رفتیم!
‫پس فرصت داشتیم توضیح بدی.
‫لحظات باقی‌مونده ارزشمندمون رو...
‫با حقارتت تلف نکن جری!
‫- سامر، بیا مرور کنیم... ‫- مسیریابی...
‫سفر میان‌دنیایی یه‌طرفه ‫با اسم «عن‌دماغ ایدزی».
‫ایول.
‫- وای. ‫- کلی فرصت داشتیم توضیح بدی!
‫باشه! قبوله، درک و شعورت خیلی زیاده!
‫آخه مگه ناپدید شدن آدم ‫هم این‌قدر طول می‌کشه؟
‫چی شد که من تو دنیای خودم نیستم؟!
‫وای خدایا. ‫«مهد جری»!
‫- آها، «مهد جری». ‫- آها، «مهد جری».
‫قدر اون قسمت رو نمی‌دونن.
‫وایستا ببینم، پس بابا و مورتی ‫واقعی خودمون کجان؟
‫تو حیاط پشتیمون خاکشون کردن!
‫پس صاریغ‌ها می‌خوان قبر اون‌ها رو بکنن.
‫بابا پای تو رو هم به کسب و کار ‫خانوادگیمون باز کرده، مگه نه؟
‫آره، مورتی راحت گول می‌خوره، ‫ولی ریک به من با چیزهای خفنی دستمزد می‌ده.
‫مثلا بهم چنگال «ولورین» داده.
‫خب، ظاهرا از پسش برمیای.
‫احتمالا دو سال دیگه می‌بینمتون؟
‫یا شاید بد نباشه این دفعه بمونی؟
‫ظاهرا پای سیتادل چندش ‫بابابزرگ وسطه.
‫می‌تونیم کلی چیز بشکونیم ‫و غارت کنیم.
‫احتمالا بهتر باشه برگردم سر کارم...
‫و کهکشان رو نجات بدم.
‫خواهش می‌کنم!
‫اِم... گمون کنم کمی غارت کردن بد نباشه.
‫قبوله، باشه، خیلی‌خب، ‫زودتر تمومش کنیم.
‫ایول، من تا حالا نرفتم اونجا. ‫بریم تو کارش.
‫خیلی‌خب، خانوادگی ماجراجویی می‌کنیم! ‫یوهو!
‫اِم، خیلی‌خب.
‫کیر توش.
‫جانم؟ ‫داداش، ریک‌ها اجازه چنین کاری نمی‌دن.
‫ریک؟ خودتی؟
‫آره دایان.
‫خیلی وقت بود که نبودی.
‫قاتل دخترمون رو پیدا کردی؟
‫هنوز نه، شرمنده. ‫هنوز دنبالشم.
‫پیداش می‌کنی. ‫تو همیشه...
‫به کل اهدافت می‌رسی.
‫البته نمی‌تونی خانواده‌ات رو ‫زنده نگه داری.
‫ولی اون اتفاق که زیاد تقصیر خودت نبود!
‫صدات رو قطع کن.
‫اگه صدام قطع می‌شد ‫که نمی‌تونستم...
‫به این خوبی بدبختی‌هات رو به یادت بیارم،
‫مگه نه آقا خرسه‌ی بی‌ادب؟
‫آره، یادم رفته بود ‫می‌خوام بدبختی‌هام رو به یاد بیارم.
‫لابد پیش‌بینی کرده بودی ‫که ممکنه یادت بره.
‫یادآوری بدبختی همین مواقع ‫به درد می‌خوره دیگه، نه؟
‫نکته خیلی خوبی بود عزیز دلم.
‫ریک؟
‫آهای؟ خانواده اصلی؟
‫بابت دفعه پیش عذر می‌خوام.
‫ریک تو زندان فضایی گیر افتاده بود.
‫نمی‌تونستیم همین‌طوری... ‫کسی خونه نیست؟
‫ای وای.
‫وای.
‫آخ، پشم‌هام،
‫امان از دستت مورتی، ‫ما که دیگه دکتر نداریم.
‫بابا؟
‫منطقیه همین یه بار که من میام اینجا، ‫این‌قدر برهوت باشه.
‫آره، شرمنده، ‫معمولا ریک و مورتی‌های...
‫کابوی و این‌جور چیزها اینجا هستن.
‫وای، ظاهرا بد نیست ‫چندتا ریک و مورتی...
‫تعمیرکار هم داشته باشن، مگه نه؟
‫عه، ایول، زباله‌گردهای کوچولو اومدن!
‫اگه بهمون شلیک کنن، ‫حق دارم...
‫چنین کاری کنم.
‫ایول بابا!
‫مامان فضایی، تو هم بیا وسط!
‫چه مامان خفنی!
‫حرکت کنیم. ‫من که تا شب وقت ندارم.
‫من می‌کشمش!
‫ببخشید!
‫الان می‌کشمش. ببخشید!
‫خودم داشتم می‌کشتمش.
‫آخ. امان از دست زمینی‌ها، مگه نه؟
‫تو که نبودی، باز هم داشتم جست و جو می‌کردم.
‫می‌خوای فهرست ‫مکان‌های احتمالی رو بهت بدم؟
‫همیشه انگار تو اتاق بغلی هستی، مگه نه؟
‫آره، اِم، یادت نمیاد؟
‫با خودت گفته بودی احتمالا ‫اگه بتونی من رو ببینی...
‫یا لمسم کنی، ممکنه کمی ‫آسایش خاطر پیدا کنی.
‫درسته. نباید آسایش داشته باشم.
‫بجنب دیگه سامر.
‫سامر کیه؟ ‫بهش حسودی کنم؟
‫امیدوارم سامر بدونه چه بلایی ‫سر عزیزانت میاد!
‫سلام ریک!
‫سلام آقای گلدمن‌باخ‌ماژوریان.
‫هنوز زنده‌ای، ها؟ ‫چه خبر؟
‫می‌خواستم ببینم می‌تونی ‫کمکم کنی بفهمم این یادداشتی...
‫که امروز صبح پیدا کردم یعنی چی یا نه؟
‫نویسنده‌اش ادعا می‌کنه خودمه.
‫نوشته ذهنم تو چرخه‌ای زمانی گیر افتاده...
‫و فرد به شدت باهوشی ‫که زجر دیده بود،
‫تو روز واقعه دردناکی ‫اسیرم کرده.
‫ولی نوشته کسی که اسیرم کرده، ‫حواسش به پیر شدنم نبوده...
‫و بدنم داره فاسد می‌شه ‫و دلش می‌خواد بمیره،
‫ولی روحم همچنان سر جاش باقی مونده...
‫و عین مگسی تو کهربا گیر افتادم.
‫درسته. ‫قبلا خیلی بیشتر مشروب می‌خوردم.
‫- اِم، اصلا نفهمیدم چی به چیه رفیق. ‫- اشکالی نداره.
‫تو سطل زباله هم کلی یادداشت ‫این شکلی پیدا کردم.
‫ای بدبخت. ‫دلم براش می‌سوزه.
‫کاش می‌تونست بی‌خیال بشه ‫و به زندگیش برسه.
‫- ظاهرا به نفع سلامت روانشه. ‫- قطعا همین‌طوره!
‫وای!
‫سلام بر مرگ شیرین.
‫این کارت نمادین بود؟
‫واقعا داری بی‌خیال می‌شی؟
‫درک می‌کنم عزیز دلم. ‫می‌بخشمت...
‫تو حق نداری چنین حرفی بزنی! ‫تو که خودش نیستی.
‫خودم تو رو ساختم ‫که خودم رو شکنجه کنم.
‫این خط زمانی تخمی ‫کلا نفرین شده.
‫باید از اینجا برم.
‫آخه می‌خوای فراموش کنی.
‫چون فراموش نکردم.
‫ولی مجبورم بکنم.
‫تصادفی برگشتم.
‫کسی که دنبالشم رو...
‫نمی‌شه پیدا کردن دایان.
‫الان با نسخه‌ای از بث زندگی می‌کنم.
‫ظاهرا نسخه قشنگیه.
‫نوه هم داریم.
‫سامر نوه‌مونه.
‫قراره از اینجا نجاتم بده.
‫با دیدنش یاد تو می‌افتم.
‫عه، واقعا؟ ‫مگه اون هم مُرده؟
‫خداحافظ دایان.
‫تو که واقعا نمی‌خوای بدون مختصات،
‫تو دل شکافه پرواز کنی، ها؟
‫بی‌خیالمون نشو ریک!
‫من که قوانین رو تعیین نکردم.
‫وظیفه‌ام یادآوری بدبختی‌هاته دیگه!
‫عزیزم؟ ‫داری خودکشی می‌کنی؟
‫در واقع دارم قبول می‌کنم ‫به خطر انداختم جونم نتیجه «برد برد» داره.
‫مامان و سامر کجان؟
‫وای، اون‌ها فوت شدن.
‫- تسلیت می‌گم مورتی. ‫- واقعا فوت شدن؟
‫مدت زیادی یخ بسته بودیم.
‫جهش‌یافته نجیبی لیسش زد و نجاتمون داد، ‫ولی بث مریض شد، یخ سامر هم...
‫درست آب نشد.
‫بعدش که دیگه نمی‌تونستم کس دیگه‌ای رو ‫مقصر بدونم، مجبور شدم با خودم کنار بیام.
‫تو کتاب‌فروشی «بارنز اند نوبل» ‫با سوگم کنار اومدم.
‫«چهار میثاق»، ‫«بخور، عبادت کن، عشق بورز»...
‫و «بازگشت شوالیه تاریکی» ‫اثر فرانک میلر رو خوندم.
‫یاد گرفتم شرایط رو همون‌جوری قبول کنم.
‫مغز بعضی‌هاشون هنوز سالم و سلامته.
‫آدم به فکر می‌افته که یعنی ‫عده‌ای هنوز آگاه بودن...
‫و تو این شرایط وحشتناک ‫اسیر شده بودن یا نه.
‫بگذریم، کلی پروتئین داره.
‫خیلی متأسفم بابا.
‫ولی بابای اصلی و واقعی خودم ‫آخرالزمان رو شکست داده.
‫گمون کنم همه‌مون ‫دست کم گرفته بودیمت.
‫راستی، اون بازیه که همیشه خانوادگی...
‫بازی می‌کردیم و اصلا ‫تمومش نکرده بودیم چی بود؟
‫- «داون‌بیت» بود. ‫- ایول! بیا «داون‌بیت» بازی کنیم.
‫مطمئنم می‌تونم پیداش کنم! ‫الان دیگه می‌تونیم تمومش کنیم.
‫آره، حتما برو پیداش کن.
‫عه، آره، ایول، پیداش کردم!
‫«داون‌بیت» بازی می‌کنیم، ‫امشب همین‌جا...
‫مستقر می‌شیم ‫و بعدش خونه‌مون رو بازسازی می‌کنیم.
‫ما که غذا و آب تمیز داریم،
‫جمع خانواده‌مون هم که جمعه.
‫این دیگه چه کسشعریه؟
‫سلام مورتی. اگه داری با خودت می‌گی ‫چطوری این‌قدر سریع رفتم،
‫باید بگم این یادداشت رو از قبل نوشته بودم.
‫قصد دارم صبر کنم ‫تا حواست بهم نباشه،
‫بعدش کل وسایلت رو می‌قاپم ‫و می‌زنم به چاک.
‫نمی‌دونم چقدر تو اتاق بودی،
‫ولی احتمالا داری با خودت می‌گی ‫امکان نداره زیاد دور شده باشم...
‫و می‌خوای بری دنبالـ...
‫مورتی، این یکی رو خیلی سریع نوشتم، ‫آخه باید تله می‌ذاشتم.
‫خیال می‌کردم وسایل خفن‌تری داشته باشه. ‫اون یکی یادداشتم رو کامل بخون، خداحافظ.
‫ای مادرجنده!
‫عه، عه! ‫آروم‌تر برو! آروم‌تر برو!
‫اصلا کار قشنگی نیست! آخ!
‫این دیگه چه کاری بود بابا؟
‫فرض نکن باهات خصومت داشتم مورتی.
‫یکی از «چهار میثاق» همینه.
‫سه میثاق دیگه رو یادم نمیاد، ‫ولی در این حد می‌دونم.
‫که کمیسر گوردون با بی‌خیال شدن ‫بتمن مشکلی نداشت.
‫بتمن که ملت رو تنها نمی‌ذاره.
‫تو که ما رو تنها گذاشتی.
‫این حرفت حقم بود. ‫ولی...
‫این‌جوری ارتقا پیدا کردی.
‫عه، الان دیگه به نظرت ‫آدم باحالی هستم؟
‫خب، چه کار راحتی بود.
‫کافی بود کل دار و ندارم رو به گا بدم.
‫- وای، ببین، اِم... ‫- وقتی برگشتی، جوری ازمون می‌گفتی...
‫که انگار آدم نیستیم مورتی!
‫بعدش زدی به چاک و ولمون کردی ‫که یخ بزنیم!
‫امروز داشتم بابت همون کارم ‫عذرخواهی می‌کردم...
‫مامانت و خواهرت جون دادن مورتی!
‫من هم بی‌خیال شدن.
‫بی‌خیال اهمیت دادن شدم.
‫شرایط بهتری گیرت نمیاد.
‫- پس قبول کن. ‫- خواهش می‌کنم نرو.
‫اگه ریک برگرده، می‌تونیم ‫هستی جدیدی برات پیدا کنیم.
‫برات مامان جدید، سامر جدید ‫و کار پیدا می‌کنیم!
‫وای، اصلا درک نمی‌کنی بچه.
‫زندگی من بدون در نظر گرفتن ‫این مکالمه، بی‌نقصه.
‫ریک از اولش هم درست می‌گفت. ‫همه باید بی‌خیال بشن.
‫آخی، برگشتی.
‫لابد واقعا صمیمی شدیم.
‫آخ! عه، بس کن!
‫ازم دور شو ببینم! ‫نه، کمک کنین!
‫خیلی‌خب، مختصات رو مشخص کردن بابابزرگ!
‫بیا دنبالمون.
‫یالا، یالا، یالا!
‫عزیزم؟ ‫مسئله‌ای رو به خاطر داشته باش:
‫نمی‌دونم چی شده بود، ‫ولی اگه تو برگشتی خونه،
‫به احتمال زیاد هدفمون هم برگشته.
‫ضمنا، به احتمال زیاد اون هم عین خودت ‫تو ترک این دنیا به مشکل خورده.
‫گیر افتاده.
‫بابابزرگ!
‫وای، ایول!
‫بابابـ... ‫... ـابزرگ؟
‫سلام سامر! احسنت به تو، ‫همیشه بهت باور داشتم.
‫- حالا بخش دشوار ماجرا شروع می‌شه. ‫- بخش دشوارش؟
‫موجوداتی خیلی بدتر از من هم ‫می‌تونن مختصاتتون رو ببینن.
‫پناه بگیرین و تا می‌رم دنبال مورتی، ‫ازش محافظت کنین.
‫ریک، تمام! ‫سعی کنین زنده بمونین!
‫وای، پشم‌هام.
‫شاید بهتر باشه مامان خونگیم قایم بشه؟
‫«مامان خونگی»؟
‫خب، اون یکی مامان فضایی و خفنمه دیگه.
‫ببینین، من نمی‌خوام ‫تو این بحث شرکت کنم.
‫شاید بهتر باشه جفتتون قایم بشین ‫و سنگ‌هاتون رو وا بکنین.
‫وای، این‌قدر تحقیرم نکن!
‫من هم خودتم، فقط صبرم ‫واسه لباس شستن بیشتره.
‫مامان، این‌قدر به صمیمیتمون حسودی نکن!
‫اون از تصمیماتمون فرار کرد. ‫من مجبورم براشون مادری کنم.
‫این‌طوری نبود که برام مهم نباشه. ‫واسه همین کلونه رو ساخت دیگه.
‫آخ!
‫مامان‌ها!
‫سلام |مورتی!
‫تویی ریک؟ ‫می‌دونستم!
‫می‌دونستم تنهام نمی‌ذاری!
‫آخ! این دیگه چه کار کسشعری بود؟
‫مورتی، اینجا ریک دیگه‌ای ندیدی؟
‫مدل موش خیلی ساده است ‫و کت علمی‌تخیلی می‌پوشه.
‫ای بابا، معلومه که ندیدیش، ‫در اون صورت مُرده بودی.
‫یا شاید هم بمبت می‌کرد.
‫حس می‌کنی بمب شده باشی؟
‫نه بابا، در اون صورت ‫تا الان منفجر شده بودی.
‫مگه ریکِ اینجا نمرده بود؟
‫دلیل انتخاب دنیات همینه دیگه، نه؟
‫اِم، خب، ریک شما، اِم...
‫آره، نمرده، در واقع ‫باهاتون کاری نداره.
‫وقتی باهاتون آشنا شدم، ‫تا حدی امیدوار بودم روزی پیداش بشه.
‫ای حرومزاده! ‫گیرت انداختم!
‫داریم کجا می‌ریم؟
‫می‌ریم بابابزرگت رو بکشیم رفیق کوچولو.
‫وایستا ببینم، چی؟
‫متوجه نمی‌شم.
‫ریک اصلی من خانواده‌ات رو کشته بود؟
‫تو هم منتظر بودی برگرده؟
‫ظاهرا کاملا متوجه شدی مورتی.
‫توضیح واضحاتت حرف نداشت.
‫رسیدیم.
‫مورتی، طرف اصلا خوشش نمیاد ‫پیداش کنن،
‫ولی عاشق ساختن ‫کسشعرهای استادانه است.
‫عین این می‌مونه ‫که کلی «ماینکرفت» بازی کنه،
‫ولی کلا رو سرور خصوصی بازی می‌کنه.
‫انگار رفتم تو خلسه.
‫جریان چیه؟
‫وای، هه‌هه، پیدام کردی.
‫من هم اگه جات بودم، ‫به اولین صفحه نمایش شلیک می‌کردم.
‫ببین، من اینجا نیستم.
‫شاید هم باشم؟
‫کلونی که پیدا کردی اونجاست.
‫شاید هم خودمم که لخت شدم!
‫کمی کایزر شوزه بازی دربیارم.
‫واسه چی باید اعتراف کنم ‫که خودم نیستم؟
‫ای وای، ایول! ‫اینجا رو باش!
‫ببین چه تلاشی می‌کنه، ‫ببین چه کوششی می‌کنه.
‫شاید هم خودم باشم. ‫تکرار می‌کنم، ممکنه خودم باشم...
‫و عین «اره» عمل کرده باشم. ‫من خیلی آب زیر کاهم.
‫حالا تا می‌خوای فکر کنی ‫و بفهمی چی به چیه،
‫بیا با این ربات‌های کشنده مقابله کن.
‫مسلما نمی‌دونم الان مخاطبم کیه.
‫همه‌چی رو از قبل ضبط کردم.
‫ولی احتمالا اگه تا الان زنده مونده باشی،
‫با خودت خیال می‌کنی خیلی خاصی.
‫ببین چی می‌گم...
‫وای! فرار کرد!
‫شاید واقعا خودم بودم!
‫اگه دنبالش بری همون پایین،
‫می‌تونیم مبارزه بزرگی رقم بزنیم.
‫پنجاه درصد احتمال داره دروغ نگم.
‫تو دردسر افتادیم کسکش خان!
‫من که نباید التماس کنم.
‫وایستا ببینم، مامان‌هام تو دردسر افتادن؟
‫اون نسخه‌هاشون تو دردسر افتادن.
‫باید نجاتشون بدیم! ‫ریک، معلومه برات تله گذاشته.
‫اگه بری پایین، ‫خیلی راحت می‌کشدت.
‫- خوبه! ‫- چی؟
‫دیگه چی شده؟!
‫مرگ خودت برات مهم نیست، ‫چرا مرگ من هم برات مهم نیست؟
‫بس کن! ‫از اینجا برو!
‫فصل قبل هم همین کار رو کرده بودی! ‫عین بمب‌گذارهای انتحاری می‌مونی!
‫دیگ به دیگ می‌گه روت سیاه.
‫باشه، خب، از اون به ارث بردی، ‫از من که نبردی.
‫من که اون رو نمی‌شناسم. ‫بابابزرگ من تویی ریک.
‫ما ریک و مورتی هستیم. ‫صد سال ادامه می‌دیم.
‫راستی، کاملا احتمالش هست ‫اینجا منفجر بشه.
‫یه سری شمارش معکوس برات می‌ذارم.
‫احتمالا یکیشون درست باشه.
‫آخ، امان از اسید معده پنج‌بعدی مسخره.
‫عذر می‌خوام که عین ‫سریال‌های کمدی موقعیت دعوا کردیم...
‫و باعث شدم احتمالا هضم بشیم.
‫واقعا زمان‌بندیت حرف نداره.
‫وای، سلیطه‌بازی درنیار. ‫من مادری می‌کنم‌ها.
‫منطقیه که متوجه نمی‌شی.
‫چند وقتیه چنین کاری نکردی.
‫خوبه! ‫خوشحالم تو رو دارن!
‫خودم هم نمی‌خوام «مامان فضایی» باشم.
‫قبلا هم نشون دادی نمی‌خوای.
‫فقط نذار سامر پس زدن خودش رو...
‫با خوش‌سلیقه بودنت اشتباه بگیره.
‫من که چنین قصدی ندارم. ‫همه‌اش برداشت خودشه!
‫ای خدا! اگه بیشتر بهمون ‫سر می‌زدی، بهتر می‌شد.
‫من که نمی‌خوام باهات ازدواج کنم.
‫هفده ساله هستم‌ها. ‫علایقم زودگذر هستن.
‫سعی نکنین واسه علاقه من رقابت کنین.
‫تک‌تک حرف‌هاتون رو از تو کلاه‌خودم شنیدم.
‫خدا رو شکر که صرفا ‫مجبور شدم اکثرشون رو بکشم.
‫ای خدا، واقعا کار از کار گذشته.
‫حالا غذا می‌خوریم!
‫وضعیت اضطراریتون رو ‫الکی گنده کرده بودین.
‫- سلام بابابزرگ! ‫- سلام مورتی!
‫سلام مامان‌ها! وایستا ببینم، ‫اگه این‌ها باید...
‫کلاه‌خود بپوشن...
‫وقتی تو خوابی، تجهیزات محافظت ‫از کودکان می‌سازم.
‫چرا واسه بابا تجهیزات ‫محافظت از کودکان نمی‌سازی؟
‫- عه، نکته خوبی رو یادآوری کردی. ‫- وایستین ببینم!
‫- وقتشه بریم دنبال جری. ‫- آخ.
‫شاید اگه شوهرم...
‫آدم به شدت ترسوی بیکاری نبود،
‫این‌قدر عصبانی نمی‌بودم!
‫بابا، کار پیدا کن دیگه، ‫ده سال گذشته‌ها.
‫پوف. ‫بدجوری سوزوندت جر.
‫اگه می‌خوای خودکشی کنی،
‫پارک تمساح خوبی بلدم.
‫من امروز اخراج شدم.
‫- این دیگه چه کاریه مورتی؟ ‫- وای نه، اخراج شدی.
‫- ای وای، چه وحشتناک. ‫- خیلی احمقی!
‫- خیلی حیف شد مورتی. ‫- سلام عزیزم.
‫پوف، جو خونه‌شون ‫عین فصل دومه،
‫متوجه منظورم هستین؟
‫راستش، اصلا خیال نمی‌کردم ‫چنین حرفی بزنم،
‫ولی گمون کنم خوشحالم ‫که اون مدت رو طلاق گرفته بودیم.
‫- اِم، یه لحظه وایستین. ‫- تو حیاط‌پشتی تاب و سرسره می‌سازم!
‫راستش، شاید از نظر فنی ‫اهل اینجا باشم.
‫ولی الان دیگه مسافر ‫میان‌دنیایی محسوب می‌شم.
‫شماها هم اصلا به تخمم نیستین، ‫چون علمی‌تخیلی شدم.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بی سی موویز ::.. .:: Telegram: @BcMoviezz ::. .:: Instagram: @BcMovie_co ::.
‫همیشه خنده‌ام می‌گیره.
‫وای، عجب جوک بامزه‌ای تعریف کردم.
‫ضمنا، چه ماجراجویی خفنی داشتیم.
‫راستش، به نظرم اگه کنار هم باشیم،
‫مهم نیست اهل کجاییم، مگه نه؟
‫درس اخلاقی خوبی گرفتیم.
‫الان دیگه «دنیای اصلی» همه‌مون همین‌جاست.
‫خیلی خوب داستان رو بستین بچه‌ها.
‫- ای بابا، برگشتین. ‫- پشم‌هام، جری فصل دومه!
‫ببین، تا بهم نتوپیدین،
‫می‌شه یکی دوشمون رو درست کنه؟
‫آبش از بث تو شب سالگردمون هم سردتره.
‫ضمنا، ببینین تو اتاق ریک ‫کی رو پیدا کردم.
‫هوم، بنده جناب خشتک هستم!
‫ناز بودنش اصلا برام مهم نیست.
‫توافق کرده بودیم ‫این جونورها رو تو خونه نیاری.
‫وایستا جری فصل دوم، نه!
‫- وای! ‫- جناب خشتک!
‫همه سوار ماشین بشین.
‫هوم، بنده جناب خشتک هستم!
‫وایستا ببینم، ولی مگه جناب خشتک ایشون نبود؟
‫همه سوار ماشین بشین! ‫زود باشین!
‫هام! ‫هوم، بنده جناب خشتک هستم!
‫این دیگه چه کار کسشعری بود بابا؟!
‫آخه واسه چی باید اون موجود رو ‫بیاری خونه‌مون؟
‫ناز بود دیگه! ‫کیرم توش!
‫حالا باید خط زمانی جدیدی پیدا کنیم!
‫می‌دونین چنین کاری ‫بدون دریچه چقدر دشواره؟
‫باید دوباره همون شکلی مختصات تعیین کنیم ‫و بریم وسط شکافه!
‫باید کل این قسمت تخمی رو ‫از اول تکرار کنیم!
‫ماشین، چندتا پلاستیک استفراغ درست کن.
‫نمی‌شه برگردیم و درستش کنیم؟
‫هوم، بنده جناب خشتک هستم!
‫باورم نمی‌شه سفر دریچه‌ای خراب شده.
‫به وقتش درستش می‌کنم دیگه.
‫با زانو بلندش کن مامان.
‫چند بار چنین کاری کردین؟
‫وای خدا.
‫یعنی قسم می‌خوری ‫به مرگ طبیعی مردن؟
‫اوهوم، آره.
‫همه‌چی عین خط زمانی قبلیمونه؟
‫- حتی وقایع من هم یکسانه؟ ‫- راستش، کمی عجولانه شد،
‫واسه همین «پارمیجانو» رو ‫غیرعادی تلفظ می‌کنن.
‫- چطوری تلفظش می‌کـ... ‫- می‌گن «پارمیزیان».
‫- ایشه. ‫- ای خدا.
‫می‌تونستم ولتون کنم‌ها بچه‌ها! ‫خیال کردین مفهوم خانواده...
‫برام اهمیتی داره؟ ‫من که حتی ریک شما نیستم!
‫- آها. ‫- «من ریک در انکار هستم!»
‫تو خونه می‌بینمت بابا.
‫شرمنده که این‌قدر سر سامر ‫بازی درآوردم.
‫بالاخره دختر تو هم هست.
‫نه، حد و مرز مفیده.
‫ولی حالا که حرفش شد، ‫شاید من زیادی حد و مرز تعیین کرده باشم.
‫اشکالی نداره گاهی اوقات ‫بهتون سر بزنم؟
‫قشنگ می‌شه.
‫- لباست چه نازه. ‫- همیشه همین رو می‌پوشیم دیگه.
‫وای، چیه مورتی؟
‫قول می‌دی من رو طعمه نکردی؟
‫- که مثلا اون ریکه برگرده؟ ‫- چی؟
‫مورتی، باید واسه طرف ‫عزیز باشی که بخوام...
‫طعمه‌ات کنم. ‫واقعا به تخمش هم نیستی.
‫کارش درسته.
‫- «پارمیسان.» ‫- «پارمیزیان.»
‫«پارمیزیان.»
‫- «پارمیزیان.» ‫- «پارمیزیان.»
‫- چه چندش. از تلفظش متنفرم. ‫- آره.
‫«بعد از تیتراژ رو از دست ندین»
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بی سی موویز ::.. .:: Telegram: @BcMoviezz ::. .:: Instagram: @BcMovie_co ::.
‫کی اینجاست؟ مورتی؟
‫همون موش گنده‌ای؟
‫- وای، چه پیشرفت داستانی جالی. ‫- وای!
‫هیس. ‫عه، عه، عه، عه،
‫آروم باش کوچولو. ‫جری هستی، درسته؟
‫اصلا با مفهوم جری‌ها ‫حال نمی‌کردم.
‫وای، واقعا چه قوس شخصیتی خفنی داشتی.
‫داشتی شلوار می‌پوشیدی؟
‫چی؟ ‫آها، آره، نه، لخت شده بودم...
‫که یکی رو گیر بیارم. ‫حالا که حرفش شد، تو اینجا...
‫با خودم یا یه بچه کوچولو صحبت نکردی؟
‫شاید کرده باشم. چطور مگه؟
‫آخه اگه تو هم ازشون متنفری،
‫می‌تونم باهات همکاری کنم.
‫ای بابا، من دیگه «همکاری» نمی‌کنم.
‫سر آدم با مدیریت ملت درد می‌گیره.
‫آخ!
‫«فتالیتی» زدم...
‫جری پیروز شد.
‫وای، پشم‌هام پسر.
‫چه خفن بود!
‫واسه چی اومدی اینجا؟
‫رفیق، من هم دارم مدام ‫همین سوال رو از خودم می‌پرسم.