..:: ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز ::.. ‏ .:: BcMoviez.CoM ::.
‫فکر می‌کردم بهتر از این باشم.
‫یه صداگذاری احساسی ‫وقتی توی فضا گیر افتادم؟
‫فکر کنم وقتی داری می‌میری...
‫اولین چیزی که از بین میره خلاقیت خودته.
‫سیتادل از بین رفته...
‫و سفینه‌ای که باهاش فرار ‫کردیم هم دیگه سوخت نداره...
‫وای، من خیلی می‌ترسم.
‫مورتی‌های اضافه وحشی شدن.
‫بعضی از مشکلا خودشون حل میشن.
‫من مقدار زیادی...
‫مورتی! گفتم اینا رو بنویس!
‫من مثل اون یارو توی فیلم ‫انتقام‌جویان کلاه‌ هوشمند ندارم.
‫من مقدار زیادی از شاش خودمو خوردم.
‫پورتال گان هنوز خرابه.
‫فکر کنم همه‌ی اینا بخشی ‫از نقشه‌ی ایول مورتی بود.
‫"ایول مورتی"! میشه این‌قدر ‫این یارو رو تحویل نگیریم؟
‫نقشه‌‌اش این بود یه زری ‫بزنه و گورشو گم کنه.
‫اون در عمل داشت غرغر می‌کرد...
‫تا اعلام کنه از توئیتر میره.
‫هیچ کسی از توئیتر نمیره.
‫هی، یادته چند ثانیه پیش...
‫وانمود کردی نمی‌دونی آیرون‌من کیه؟
‫- برای کی داشتی ادا در میوردی؟ ‫- هیس، مورتی.
‫ما این‌جوری می‌میریم. عزتمندانه.
‫سیستم نخاعی... دکسترومتورفان رو با ‫یه سوپرایز ترکیب کن و توی بدنم آزاد کن.
‫- مامان! ‫- شاید اون بث باشه!
‫اون می‌خوای یه چیزی بگه؟
‫ما نمی‌تونیم صداتو بشنویم!
‫چه‌قدر احمقی... بث، تو توی خلاء هستی!
‫صدا از طریق هوا منتقل میشه!
‫چرا دارم داد میزنم؟
‫[این یه مهمونی خصوصیه ‫یا هر کسی می‌تونه بیاد؟]
‫- وای، چه خوب. ‫- آره، این...
‫واقعا ارزشش رو داشت.
‫اصلا ارزشش رو نداشت!
‫بی‌نمک بود.
‫تو. بی‌نمک.
‫این‌جا داریم از گرسنگی می‌میریم!
‫وای خدا. دیگه توضیحش نده. ‫[وقتی خواستم اینو بگم نمی‌دونستم...]
‫- توضیحش نده! ‫- حرفات تموم شد؟ ‫[این‌قدر بهش گیر میدین.]
‫اون حرفاش تموم نشده.
‫- این بچه‌ بازی‌ها رو ببین. ‫- عالی شد. ‫[شاید شما رو نجات ندم.]
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بی سی موویز ::.. .:: telegram: t.me/BcMoviez ::. .:: instagram: @BcMovie_co ::.
‫جمله‌ی بامزه‌ای بود، عزیزم.
‫نمی‌خواستم بامزه باشه. مهم ‫نیست شماها چی فکر می‌کنید.
‫وای خدا. اون شما رو ‫پیدا کرد. بیاید غذا بخورید.
‫- آخ جون! ‫- صبر کن، رفیق،
‫سیستم بدنمون ممکنه ‫به‌خاطر غذای سفت شوکه بشه.
‫ربات هاضم، اینو به ‫یه توده‌ی مغذی تبدیل کن.
‫من ریسکش رو به جون می‌خرم.
‫از کی شماها گیر افتادین؟
‫راستی ممنون.
‫نزدیک بود همون‌جا ولشون کنم.
‫قابلیت سفر پورتالی خراب شده.
‫اینا گوجه‌ی هیرلومه؟ ‫[یه نژاد گوجه]
‫ربات هاضم، اینو امتحان کن.
‫پس دیگه نمی‌تونید بین واقعیت‌ها سفر کنید.
‫این یعنی بالاخره قراره اون لباستو بشوری؟
‫به نکته‌ی خوبی اشاره کردی، باید سریع ‫شاخص پورتال رو راه اندازی مجدد کنم.
‫به زبون ساده مایع پورتال رو ‫به تنظیمات کارخونه برمی‌گردونم.
‫مراقب باشید، زمین قراره یکمی بلرزه.
‫- اوه! ‫- اه، گندش بزنن.
‫چی؟ صبر کن ببینم، چی شد؟
‫به جای بازنشانی کردن سفر پورتالی...
‫شاید مسافرین پورتالی ‫رو بازنشانی کرده باشم.
‫برای عذرخواهی کردن دیر شده.
‫ریک، چرا من هی سبز میشم؟
‫و نگو که نمی‌دونی چون خودتم هی سبز میشی.
‫ریک، ما قراره بمیریم؟
‫نه، ما قراره از این واقعیت ناپدید بشیم.
‫- این دقیقا یعنی مردن! ‫- نه، این‌طور نیست.
‫هر کسی از این واقعیت برمی‌گرده...
‫به واقعیت اصلیش.
‫به دنیاهای اصلی‌مون برمی‌گردیم؟
‫من درست توضیحش دادم مورتی. ‫تو داری لقمه رو دور دهن می‌چرخونی!
‫- سامر کجاست؟ ‫- چه خوب، شماها برگشتین.
‫سامر، ما سه تا داریم به صورت یک طرفه ‫به یه جای نامعلوم جهش می‌کنیم.
‫تو باید به ما کمک کنی ‫برگردیم. توی سرور تکالیفت...
‫یه پروتکل برای این قرار داده شده. ‫اسم فایلش "بوگر ایدز" هست.
‫اسم همه‌ی فایلا بوگر ایدزه! ‫[بوگرایدز: کمک‌های عن‌دماغی]
‫من از اسم گذاشتن برای چیزا ‫متنفرم! دنبال کلماتی بگرد مثل...
‫"جهش یک طرفه به مکان ‫نامعلوم، بازنشانی علامت راهیابی"
‫چرا من یه "واقعیت اصلی" دارم؟
‫وقتی برای توضیح دادن نیست، جری!
‫روت حساب کردم سامر! ‫جهش به مکان نامعلوم یک طرفه...
‫پروتکل علامت!
‫ما رفتیییییییم!
‫پس وقت برای توضیح دادن بود.
‫این ثانیه‌های فوق‌ ارزشمند رو...
‫با حقارتت حروم نکن، جری!
‫- سامر، بیا مرور کنیم... ‫- جهش نامعلوم یک طرفه...
‫بازنشانی علامت بوگر ایدز.
‫خوبه.
‫وای. کلی وقت برای توضیح دادن بود!
‫معما چو حل گشت آسان شود!
‫چرا این‌قدر غیب شدن ما طول می‌کشه؟
‫چرا من توی دنیای خودم نیستم؟!
‫وای خدا. جریبوری!
‫- اوه، جریبوری. ‫- اوه، جریبوری.
‫خیلی بد بود.
‫صبر کن ببینم، بابا و مورتی واقعی ما کجان؟
‫توی حیاط پشتی خاک شدن!
‫پس صاریغا برای همین اون‌جان. ‫[نوعی موش جنگلی]
‫بابا تو رو هم وارد کار خونوادگی کرده؟
‫آره، مورتی راحت خر میشه، اما ‫ریک به من چیزای باحال میده مثل...
‫پنجه‌های ولورین.
‫خب، انگار تو خودت ‫می‌تونی اینو درست کنی.
‫فعلا تا... دو سال دیگه؟
‫یا می‌تونی برای این قضیه بمونی؟
‫انگار سیتادل چندش پدربزرگ ‫هم درگیر این قضیه شده.
‫ما می‌تونیم یه چیزایی ‫رو بشکنیم یا غارت کنیم.
‫احتمالا بهتره برگردم به...
‫نجات کهکشان.
‫خواهش!
‫باشه، فکر کنم بتونم یه ‫سری چیزا رو غارت کنم.
‫باشه، بیا سریع انجامش بدیم.
‫عالیه، من تا حالا ‫اون‌جا نبودم. بیاید بریم.
‫خیلی خب، خانواده‌ی ماجراجو! یوهو!
‫باشه.
‫کیرم تو این وضع!
‫یعنی چی؟ داداش، ریک‌ها ‫چنین چیزی رو بیخیال نمیشن.
‫ریک؟ خودتی؟
‫آره... دایان.
‫مدت زیادی نبودی.
‫تو قاتل دخترمون رو پیدا کردی؟
‫هنوز نه، شرمنده. هنوز دنبالش می‌گردم.
‫تو پیداش می‌کنی. تو ‫همیشه هر کاری رو که...
‫واقعا بخوای می‌تونی انجام بدی.
‫به جز زنده نگه داشتن خانواده‌ات.
‫اما نمیشه گفت این تقصیر تو بوده!
‫حالت سکوت.
‫اگه میشد برم روی حالت سکوت...
‫این‌قدر توی آزاردادنت مهارت نداشتم...
‫مگه نه، خرس کثیف؟
‫آره، فراموش کردم که ‫دلم می‌خواد آزار ببینم.
‫فکر کنم پیش‌بینی کرده بودی که اینو بخوای.
‫این‌جا آزار به دردت می‌خوره، مگه نه؟
‫به نکته‌ی خوبی اشاره کردی، عزیزم.
‫[واقعیت موازی کراننبرگ] ‫[فصل ۱ - قسمت ۶]
‫ریک؟
‫آهای؟ خانواده‌ی اصلی؟
‫بابت دفعه‌ی قبل ببخشید.
‫ریک توی زندان فضایی بود.
‫نمیشه که ما... آهای؟
‫عجب.
‫اه.
‫اه، کیر توش...
‫مورتی خدا لعنتت کنه، ‫دیگه دکتری وجود نداره.
‫بابا؟
‫اینم از شانس منه یه بار ‫که اومدم وضع این‌جا داغونه.
‫آره، شرمنده، معمولا این‌جا...
‫ریک و مورتی گاوچرون و این چیزا هست.
‫انگار الان چند تا ریک و مورتی...
‫تعمیرکار به دردشون می‌خوره، مگه نه؟
‫آخ جون، غارتگرای کوچولو!
‫اگه اونا به ما شلیک کنن من اجازه دارم...
‫این‌کارو بکنم.
‫آره!
‫مامان فضایی، بیا وسط!
‫چه مامان باحالی!
‫بیاید بریم. من کل روزو وقت ندارم.
‫من از پسش بر میام!
‫خودم حلش می‌کنم!
‫ببخشید!
‫خودم می‌تونم. ببخشید!
‫من خودم از پسش بر میومدم.
‫از دست این زمینی‌ها، مگه نه؟
‫وقتی نبودی به جستجو ادامه دادم.
‫لیست جدید مکان‌های احتمالی رو می‌خوای؟
‫همیشه یه اتاق اونورتری، مگه نه؟
‫آره، مگه یادت نیست؟
‫تو فکر کردی اگه بتونی ‫منو ببینی یا بهم دست بزنی...
‫این شاید یکمی آرومت کنه.
‫درسته. نباید آروم بشم.
‫زودباش، سامر.
‫سامر کیه؟ نیازی به حسودی من هست؟
‫امیدوارم سامر بدونه برای آدمایی ‫که عاشقشونی چه اتفاقی میفته!
‫سلام،‌ ریک!
‫سلام آقای گولدمن‌باک‌مجورین.
‫هنوز زنده‌ای؟ چه خبر؟
‫می‌خواستم بدونم می‌تونی از یادداشتی...
‫که امروز صبح پیدا کردم سر در بیاری؟
‫این توسط کسی نوشته شده که ادعا می‌کنه منه.
‫اون میگه ذهنم توی یه ‫لوپ زمانی زندانی شده...
‫و توی یه روزی که توش یه ‫رویداد دلخراش رخ داده...
‫توسط یک هوش برتر ‫گیر افتاده و زجر می‌کشه.
‫اما کسی که منو زندانی کرده ‫بالا رفتن سن رو فراموش کرده...
‫چون بدن من داره فاسد میشه ‫و اشتیاق مردن رو داره...
‫در حالی که روح من گیر افتاده...
‫مثل یه حشره‌‌ی توی شیشه.
‫درسته. من قبلنا خیلی بیشتر مست بودم.
‫- نمی‌دونم قضیه چیه، رفیق. ‫- مشکلی نیست.
‫من توی سطل آشغال ‫نوشته‌هایی مثل اینو پیدا کردم.
‫دیوونه‌ی بیچاره. من ‫دلم به حالش میسوزه.
‫کاش بیخیال میشد و می‌رفت سراغ زندگیش.
‫- به نظر کار درستی میاد. ‫- قطعا همین‌طوره!
‫اوه!
‫چه مرگ شیرینی.
‫این صحنه استعاره‌ای بود؟
‫تو هم می‌خوای بیخیال شی؟
‫من درک می‌کنم، عزیزم. من تو رو می‌بخشم...
‫تو نمی‌تونی اینو بگی! تو اون نیستی.
‫تو یه چیز هستی که من ‫ساختمت تا خودمو شکنجه بدم.
‫کل این خط زمانی کیری نفرین شده.
‫من باید از این‌جا برم.
‫چون می‌خوای بیخیال شی.
‫چون نمی‌خوام بیخیال شم.
‫و مجبورم برم.
‫من اتفاقی برگشتم این‌جا.
‫آدمی که دنبالشم، اون...
‫اون قابل پیدا شدن نیست، دایان.
‫من الان با یه نسخه ‫از بث زندگی می‌کنم.
‫انگار نسخه‌ی خوبیه.
‫ما چند تا نوه داریم.
‫سامر اینه.
‫اون منو از این‌جا میاره بیرون.
‫اون منو یاد تو میندازه.
‫واقعا؟ اونم مرده؟
‫خداحافظ، دایان.
‫تو که واقعا نمی‌خوای...
‫بدون مختصات به اون شکاف بری، مگه نه؟
‫بیخیال ما نشو،‌ ریک!
‫قوانین رو من نذاشتم!
‫وظیفه‌ی من آزاردادنته!
‫عزیزم؟ داری خودتو می‌کشی؟
‫من دارم وضعیت "برد برد" به ‫خطر انداختن جونم رو درک می‌کنم.
‫مامان و سامر کجا هستن؟
‫اوه، اونا دیگه نیستن.
‫- متاسفم مورتی. ‫- یعنی مرده‌ان؟
‫ما مدت زیادی رو توی اون یخ بودیم.
‫یه جهش یافته‌ی متشخص با لیس زدن ما رو ‫آورد بیرون، اما بث مریض شد، بعدشم سامر...
‫درست از یخ بیرون نیومدن.
‫وقتی کسی نبود که اونو سرزنش کنم ‫بالاخره مجبور شدم با خودم کنار بیام.
‫توی کتاب‌فروشی غم و غصه‌هامو فراموش کردم.
‫"چهار میثاق"، "غذا بخور، دعا کن، عشق بورز" ‫[اسم کتاب]
‫"شوالیه‌ی تاریکی باز می‌گردد" از فرانک میلر. ‫[یکی از کمیک‌های بتمن]
‫یاد گرفتم همه چیز رو ‫همون‌جوری که هستن قبول کنم.
‫بعضی وقتا کل مغزشون هنوز سالمه.
‫باعث میشه فکر کنی شاید بعضی ‫از مردم هنوز خودشون هستن...
‫و توی وحشت گیر افتادن.
‫بگذریم، این پروتئین خوبی داره.
‫من خیلی متاسفم، بابا.
‫اما این یعنی پدر واقعی و اصلی من ‫آخرالزمان رو زنده پشت سر گذاشته.
‫فکر کنم همه‌ی ما تو رو دست کم گرفتیم.
‫هی، اون بازی که ما سعی می‌کردیم...
‫خانوادگی بازیش کنیم چی بود؟ ‫اونی که هیچ وقت تمومش نکردیم؟
‫- داون‌بیت. ‫- آره! بیا داون‌بیت بازی کنیم.
‫مطمئنم می‌تونم پیداش کنم! ‫ما الان می‌تونیم تمومش کنیم.
‫آره، تو باید همین کارو بکنی.
‫هی، خوبه، من پیداش کردم!
‫ما داون‌بیت بازی می‌کنیم و امشب این‌جا...
‫اتراق می‌‌کنیم و خونه رو دوباره می‌سازیم.
‫می‌دونی ما غذا و آب تازه داریم...
‫و ما یه خانواده داریم.
‫یعنی چی؟
‫مورتی. من از قبل این یادداشت رو نوشتم...
‫برای این‌که بدونی چرا ‫این‌قدر سریع غیبم زد.
‫نقشه‌ی من اینه که تو روت رو برگردونی...
‫و بعد من همه وسائلت رو بردارم و جیم شم.
‫طبق زمانی که از اتاق دور بودی...
‫احتمالا فکر می‌کنی من ‫نمی‌تونم خیلی دور شده باشم...
‫و تو می‌خوای...
‫مورتی، اینو سریع نوشتم ‫چون باید تله رو آماده می‌کردم.
‫فکر می‌کردم وسائل باحال‌تری داری. ‫یادداشت بعدی رو ببین، خداحافظ.
‫ای مادرخراب!
‫آرومتر برو! آروم!
‫اصلا کارت جالب نیست! اه!
‫این چه کاری بود، بابا؟
‫به دل نگیر، مورتی.
‫این یکی از چهار میثاقه.
‫من سه تای دیگه رو ‫یادم نمیاد، اما می‌دونم...
‫رئیس پلیس گوردون با رها ‫شدن توسط بتمن مشکلی نداشت.
‫بتمن آدما رو رها نمی‌کنه!
‫تو ما رو رها کردی.
‫هر چی بگی حقمه. اما این...
‫باعث شد بهتر بشی.
‫اوه، الان به اندازه‌ی کافی برات باحالم؟
‫برام کاری نداشت.
‫فقط همه چیزم ازم گرفته شد.
‫- هی، من... ‫- تو برگشتی و جوری در مورد ما حرف زدی...
‫انگار ما آدم نبودیم، مورتی!
‫و بعد رفتی و ما رو ول کردی که یخ بزنیم!
‫من قبل‌تر برای این عذرخواهی کردم...
‫خواهر و مادرت مردن مورتی!
‫و من بیخیال شدم.
‫دیگه اهمیتی نمیدم.
‫و اوضاع برای تو از این بهتر نمیشه.
‫- پس قبولش کن. ‫- خواهش می‌کنم نرو.
‫اگه ریک برگرده ما می‌تونیم ‫برات یه واقعیت جدید پیدا کنیم...
‫یه مامان جدید، یه سامر جدید، یه... شغل!
‫تو درک نمی‌کنی، بچه.
‫به جز این مکالمه‌ای که با ‫هم داشتیم، زندگی من بی‌نقصه.
‫حق با ریک بود. همه باید بیخیال بشن.
‫وای، تو برگشتی.
‫فکر کنم واقعا به هم وابسته شدیم.
‫آی! بس کن!
‫ازم دور شو!‌ نه، کمک!
‫خیلی خب، نقطه رو مشخص کردم،‌ پدربزرگ!
‫بیا دنبال ما.
‫زودباش، زودباش، زودباش!
‫عزیزم؟ حواست به این باشه...
‫اگه توسط هر اتفاقی ‫که افتاد برگشتی خونه،
‫احتمالا هدف ما هم برگشته به این دنیا.
‫و احتمالش زیاده که اونم به اندازه‌ی ‫تو برای ترک این‌جا مشکل داشته باشه.
‫اون گیر افتاده.
‫پدربزرگ!
‫ایول!
‫پدر... پدربزرگ؟
‫سامر! ستاره‌ی طلایی ‫من! همیشه بهت باور داشتم.
‫- حالا میریم سراغ قسمت سختش. ‫- قسمت سخت؟
‫چیزایی که خیلی از من بدترن ‫هم می‌تونن اون علامت رو ببینن.
‫تا مورتی رو سوار می‌کنم ازش محافظت کنید.
‫من رفتم! سعی کنید زنده بمونید!
‫ریدم توش،
‫شاید بهتر باشه مامان خونگی مخفی بشه.
‫مامان خونگی؟
‫البته می‌دونم اون مامان باحال فضاییه.
‫ببین، من نمی‌خوام درگیر این قضیه بشم.
‫شاید بهتر باشه هر دوتون مخفی ‫بشین و با حرف قضیه رو حل کنید.
‫این‌قدر خودتو دست بالا نگیر!
‫من خودتم، فقط حوصله‌ی لباس شستن دارم!
‫مامان، این‌قدر به رابطه‌ی ما حسودی نکن!
‫اون از انتخاب‌های ما فرار کرد. ‫من مجبور بودم بهشون رسیدگی کنم.
‫این‌جور نبود که برای من مهم ‫نباشه. کلون برای همینه دیگه.
‫اه!
‫مامانا!
‫مورتی!
‫ریک؟ می‌دونستم میای!
‫می‌دونستم منو تنها نمیذاری!
‫آی! چه گهی می‌خوری؟
‫مورتی، این‌جا ریک دیگه‌ای دیدی؟
‫موهای معمولی، کت علمی تخیلی؟
‫البته معلومه ندیدیش، ‫وگرنه تا الان مرده بودی.
‫یا یه بمب بودی.
‫حس بمب بودن داری؟
‫نه، اگه بمب بودی تا الان ترکیده بودی.
‫مگه ریک این‌جا نمرده؟
‫برای همین این دنیاها ‫رو انتخاب می‌کنی، مگه نه؟
‫خب... ریک تو...
‫آره، نمرده، ولی خب این اطراف نیست.
‫وقتی تو رو دیدم امیدوار ‫بودم یه روزی پیداش بشه.
‫ای حرومزاده! گیرت انداختم!
‫ما کجا میریم؟
‫تا پدربزرگ رو بکشیم، کوچولو.
‫چی؟
‫من نمی‌فهمم.
‫ریک اصلی من خانواده‌ی تو رو کشته؟
‫و تو منتظر بودی که اون برگرده؟
‫انگار خوب قضیه رو درک کردی، مورتی.
‫عالی توضیح دادم.
‫ما رسیدیم.
‫مورتی، این یارو از پیدا شدن متنفره...
‫اما عاشق ساختن چیزای دقیقه.
‫مثلا... کلی ماینکرافت بازی می‌کنه...
‫اما توی سرور خصوصی.
‫الان توهم زدم؟
‫قضیه چیه؟
‫وای! تو پیدام کردی!
‫منم بودم به اولین نمایشگر شلیک می‌کردم.
‫گوش کن، من این‌جا نیستم.
‫یا هستم؟
‫این کلونی هست که پیدا کردی.
‫یا شاید اون منم به صورت کاملا لخت!
‫مثل قضیه‌ی کایزر شوزه شد. ‫[شخصیت فیلم مظنونین همیشگی]
‫چرا باید اعتراف کنم که اون من نیستم؟
‫آره! اینو ببین!
‫ببین چه طور می‌رقصه.
‫یا منو ببین. باز هم ‫میگم شاید خودم باشم...
‫مثل اون فیلم "اره". من خیلی آب زیرکاهم.
‫بیا با این ربات‌های کشنده سر و کله بزن...
‫در حالی که درگیر این فکری.
‫البته مشخصه نمی‌دونم ‫این‌جا با کی دارم حرف میزنم.
‫همه‌ی اینا رو از قبل ضبط کردم.
‫اما اگه تا این‌جا زنده موندی...
‫احتمالا فکر می‌کنی خیلی خاصی.
‫یه کاری می‌کنیم...
‫وای! اون رفت!
‫شاید اون واقعا خودم بودم!
‫اگه تو دنبالش بری پایین...
‫ما می‌تونیم مبارزه‌ی بزرگی داشته باشیم.
‫احتمال ۵۰ درصد هست که دروغ نگفته باشم.
‫ما توی دردسر افتادیم، عوضی!
‫نباید لازم باشه التماس کنم.
‫صبر کن ببینم، مامان‌هام توی دردسر افتادن؟
‫نسخه‌هایی از اونا توی دردسر افتادن.
‫ما باید اونا رو نجات بدیم! ‫ریک، مشخصه این یه تله هست.
‫اگه تو بری اون پایین تو رو می‌کشه.
‫- خوبه! ‫- چی؟
‫باز چی شده؟!
‫اگه مردن خودت برات مهم نیست، ‫مردن منم برات مهم نیست دیگه.
‫بس کن! از این‌جا برو!
‫تو فصل قبلی این کارو کردی! ‫مثل یه بمب‌گذار انتحاری شدی!
‫دیگ به دیگ میگه روت سیاه.
‫خب، تو اینو از اون به ارث بردی، نه من.
‫من اونو نمی‌شناسم. ‫تو پدربزرگ منی، ریک.
‫ریک و مورتی. صد سال با هم.
‫راستی این‌جا ممکنه بره رو هوا.
‫اینم چند تا شمارش معکوس.
‫احتمالا یکی از اونا درسته.
‫از دست این اسید معده‌ی موجودات ۵ بعدی.
‫ببخشید بابت اون غر زدنام.
‫و شاید به‌خاطر این که داریم هضم میشیم.
‫بهترین وقت رو برای غر زدن انتخاب کردی.
‫عوضی بازی در نیار. من ‫برای بچه‌ها مادری می‌کنم.
‫البته معلومه که تو ازش سر در نمیاری.
‫تو مدت زیادی این‌کارو نکردی.
‫خوبه! خوشحالم که اونا تو رو دارن!
‫من نمی‌خوام "مامان فضایی" باشم.
‫خیلی خوب اینو نشون دادی.
‫فقط نذار سامر این که اونو نمی‌خوای رو...
‫به حساب سلیقه‌ی خوبت بذاره.
‫من نمی‌خوام این کارو بکنم. خودش می‌خواد!
‫عجبا! اگه بیشتر ‫پیش ما بمونی بد نیست.
‫من که نخواستم با هم ازدواج کنیم.
‫من ۱۷ سالمه. دمدمی مزاجم.
‫برای بدست آوردن محبت من رقابت نکنید.
‫من از کلاه‌هاتون همه‌ی ‫همه‌ی حرفاتونو شنیدم.
‫باز خوبه فقط مجبور بودم بیشترشونو بکشم.
‫بس دیگه. از اون قضیه گذشتیم.
‫و حالا ما شما رو یه لقمه‌ی چپ می‌کنیم!
‫این گزینه‌ی اضطراری رو گرون بهم انداختن.
‫- پدربزرگ! ‫- مورتی!
‫مامان! صبر کن ببینم، اگه ‫اونا مجبورن از کلاه استفاده کنن...
‫من وقتی خوابی همه‌چی رو ایمن می‌کنم.
‫پس چرا بابا رو ایمن نکردی؟
‫- اه، خوب شد یادم انداختی. ‫- صبر کن ببینم!
‫وقتشه بریم سراغ جری.
‫شاید اگه من با یه آدم...
‫بی‌خایه‌ی بیکار ازدواج نکرده بودم...
‫این‌قدر عصبی نمی‌شدم!
‫یه کاری پیدا کن،‌ بابا. صد سال گذشت.
‫عجب. بدجوری بهت ریدن،‌ جر
‫من یه پارک تمساح‌دار خوب می‌شناسم...
‫اگه می‌خوای خودتو بکشی.
‫من امروز از مدرسه اخراج شدم.
‫- یعنی چی، مورتی؟! ‫- وای نه، اخراج شدی.
‫- وای، چه‌قدر بد. ‫- برای اینه که خیلی احمقی!
‫- خیلی بد شد، مورتی. ‫- سلام، عزیزم.
‫وای، این‌جا اون فاز فصل دو تکرار شد...
‫می‌دونین چی میگم؟
‫می‌دونی، هیچ وقت فکر نمی‌کردم اینو بگم...
‫اما خوشحالم که اون مدت از هم جدا بودیم.
‫- یه لحظه صبر کن. ‫- من توی حیاط خلوت تاب می‌سازم!
‫می‌دونید، من شاید از ‫نظر فنی مال این‌جا باشم.
‫اما الان یه مسافر میان‌ ابعادی هستم.
‫و همه‌ی شما می‌تونید ‫برید توی کون علمی تخیلیم.
‫هر بار خنده‌ام میگیره با این.
‫وای، چه جوک خفنی گفتم.
‫و چه ماجراجویی خفنی هم داشتیم.
‫فکر کنم اهمیتی نداره از کجا اومدیم...
‫اگه با هم باشیم، مگه نه؟
‫این چیز اخلاقی خوب آخر قسمته.
‫این الان "بعد اصلی" همه هست.
‫جمع‌بندی خیلی خوبی بود، بچه‌ها.
‫- اه، شما برگشتین. ‫- وای، جری فصل ۲!
‫قبل این‌که بهم گیر بدین...
‫میشه یه نفر دوش حمام رو درست کنه؟
‫از بث توی سالگرد ازدواجمون هم سردتره.
‫همچنین... ببینید کیو ‫توی اتاق ریک پیدا کردم.
‫هومم... من آقای فراندلز هستم!
‫برام مهم نیست این چه‌قدر بامزه‌ست.
‫ما توافق کردیم توی ‫خونه بوگینز راه ندیم.
‫صبر کن! جری فصل ۲ این کارو نکن!
‫- وای! ‫- آقای فراندلز!
‫همه سوار ماشین بشن.
‫هوم، من آقای فراندلز هستم!
‫صبر کن ببینم، من فکر ‫می‌کردم اون آقای فراندلزه.
‫همه همین حالا سوار ماشین بشن!
‫من آقای فراندلز هستم!
‫این چه غلطی بود کردی بابا؟!
‫چرا اون چیز رو به خونه‌ی ما آوردی؟
‫اون ناز بود! کیر توش!
‫ما الان باید یه خط زمانی جدید پیدا کنیم!
‫می‌دونید این کار بدون ‫پورتال چه‌قدر سخته؟
‫ما باید اون قضیه شکاف ‫و علامت رو تکرار کنیم!
‫کل این قسمت تخمی رو از اول باید بریم!
‫ماشین، چند تا پاکت برای استفراغ بساز.
‫نمیشه برگردیم و درستش کنیم؟
‫هوم، من آقای فراندلز هستم!
‫من باورم نمیشه پورتال سفر خراب شده.
‫وقتی بتونم بهش رسیدگی می‌کنم.
‫موقع بلند کردن کمرتو خم نکن مامان.
‫چند بار این کارو کردین؟
‫وای خدا.
‫و تو قسم می‌خوری اونا به دلایل طبیعی مردن؟
‫اوهوم، آره.
‫دقیقا همون‌جوری مثل خط زمانی قبلی‌مون؟
‫- حتی قضایای من؟ ‫- یکمی عجله‌ای شد...
‫اونا کلمه‌ی پارمژان رو عجیب تلفظ می‌کنن.
‫- چطوری میگن... ‫- پارمیزیان.
‫- اه اه. ‫- کیرم تو این وضع.
‫من می‌تونستم شماها ‫رو ول کنم! فکر کردین که...
‫مفهوم "خانواده" برای من ‫مهمه؟ من حتی ریک شما هم نیستم!
‫- هر چی تو بگی. ‫- "من ریک انکارکننده هستم!"
‫داخل می‌بینمت، بابا.
‫ببخشید که در مورد سامر این‌قدر شلوغش کردم.
‫اون دختر تو هم هست.
‫نه، خوبه که حد و مرز داشته باشیم.
‫اما شاید من حد و مرز زیادی مشخص کرده باشم.
‫عیبی نداره بعضی وقتا به شما سر بزنم؟
‫خوب میشه.
‫- لباس خوشگلی داری. ‫- همینیو میگی که همیشه تنمونه؟
‫اه... چیه مورتی؟
‫قول میدی که من... طعمه نباشم؟
‫- که اون ریک رو مجبور کنی برگرده؟ ‫- چی؟
‫مورتی، برای این‌که طعمه باشی...
‫طرف باید برای یه چیزی ارزش قائل ‫باشه. طرف واقعا هیچی به تخمش نیست.
‫طرف شوخی بردار نیست.
‫- پارمیسن. ‫- پارمیزیان.
‫پارمیز... ایان.
‫- پار... پارمیییزین. ‫- پارمیزیان.
‫- چه‌قدر چندش. حالم بهم خورد ‫- آره.
‫[سریال بعد تیتراژ ادامه داره]
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بی سی موویز ::.. .:: telegram: t.me/BcMoviez ::. .:: instagram: @BcMovie_co ::.
‫آهای؟ مورتی؟
‫موش گنده؟
‫وای، چه‌قدر عوض شدی.
‫هیس! آروم! آروم!
‫آروم باش کوچولو. تو یه جری هستی، درسته؟
‫هیچ وقت خیلی به مفهوم جری نزدیک نشدم.
‫پسر تو واقعا تکامل پیدا کردی.
‫تو... شلوار پات بود؟
‫چی؟ آره، نه من لخت شدم...
‫تا یه یارویی رو سر کار بذارم. ‫حالا صحبتش شد، تو با من...
‫یا یه بچه‌ی کوچیک این اطراف حرف نزدی؟
‫شاید. چطور؟
‫چون اگه تو هم از اونا متنفر باشی...
‫پایه‌ی تیم شدن هستم.
‫من دیگه با کسی تیم نمیشم.
‫مدیریت کردن آدما... ‫خیلی اعصاب خوردی داره.
‫اه!
‫فیتالیتی...
‫جری برنده شد.
‫اه، ایول بابا.
‫خیلی خفن بود!
‫چرا این‌جایی؟
‫رفیق، منم از خودم همین سوالو می‌پرسم.
‫[به یاد مایک مندل] ‫[تهیه کننده‌ی سابق سریال - فاتحه فراموش نشه]