« ارائه شده توسط وب‌سایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.
‫خب، چه‌خبر از اون‌جا؟
‫راستشو بخوام بگم ‫اوضاع یکم پرتلاطم‌ـه.
‫امروز صبح اومد گفت واسه‌ام شعر نوشته.
‫مثل خودش واقعاً دل‌نشین بود.
‫اما پُر بود از قضاوت نابه‌جا.
‫یعنی یکم شلوغ‌ش کرده بود.
‫تازه، داده بود شِعرـه رو ‫روی یه لوح نقره‌ای حک کنن.
‫تازه قافیه هم داشت.
‫علاقه و حمامه، اگه درست یادم باشه.
‫خب...
‫یه‌ «ده‌یوشه» و «عشق نوشه‌»ای ‫هم توش بود.
‫خدای من...
‫یه مدت طولانی توی لس‌آنجلس ‫درگیر کارهای جدایی از نامزدش بوده،
‫ظاهراً اوضاع خیلی درهم برهم بوده.
‫می‌دونم.خبرش همه‌جا پیچیده.
‫می‌گه دختره ازش شکایت کرده.
‫خبرنگارها هم که ول‌مون نمی‌کنن، ‫نمی‌تونیم یکم با خیال راحت استراحت کنیم.
‫اما با وجود تمام این مسائل، از گُل ‫نازک‌تر بهم نگفته.
‫همه‌ش حواسش به منه، ‫به این‌که چیزی کم و کسر نباشه.
‫متوجه‌ام که این رفتارهاش واقعاً ‫مجذوب‌کننده‌ست...
‫اما به‌نظرت این روشیه که برای بهتر کردن ‫حالت بارها درموردش به توافق رسیده بودیم؟
‫هدف ما این بود که تو رو از هرگونه ‫حاشیه و توی چشم بودن دور کنیم.
‫سلام بابا.
‫می‌دونم.
‫- مهمون ویژه‌ات در چه حاله؟ ‫- به‌نظر که خیلی خوشحال میاد.
‫داره آفتاب می‌گیره.
‫خوبه.
‫فقط مونده بهش نزدیک بشی و ‫ازش خواستگاری کنی.
‫صبر داشته باش. هنوز خیلی زوده!
‫پس بذار برات توضیح بدم ‫شرایط چقدر حساسه!
‫اگه با این دختر ازدواج کنی،
‫یک شبه تبدیل می‌شی به خوشبخت‌ترین ‫مرد جهان!
‫پول و قدرتی به دست میاری که ‫حتی توی خواب هم نمی‌بینی.
‫و تازه هم‌سطح با من می‌شی...
‫هم‌سطح با تو؟
‫واقعاً؟
‫چطوری؟
‫چون اون موقع تو رو شریک خودم می‌کنم، ‫توی همه‌چیز.
‫توی تموم شرکت‌هامون.
‫قبلاً که از این پیشنهادها نمی‌دادی.
‫چون در حد این نبایلِ نبودی.
‫بذار صادقانه بگم، ‫باز هم داری خودت رو می‌بری توی حاشیه.
‫حاشیه مثل آدرنالین می‌مونه، ‫معتادکننده‌ست.
‫و به لحاظ زیادی، چیزی خلافِ ‫عقلِ سلیمِ یک انسان بالغه!
‫و با توجه به تعریف‌هایی که از ‫خانواده «ال‌فاید» کردی...
‫ راستش، دودی واقعاً آدم خوبیه...
‫واقعاً هست. خیلی پسر خوبیه.
‫همینطور یکم گمراه!
‫و میونه چندان سالمی با پدرش نداره.
‫آره. آره.
‫واقعاً فکر می‌کی این‌ها، آدمایی‌ان ‫که باید باهاشون نشست و برخواست کنی؟
‫آدمایی حتی رابطه‎ت باهاشون ‫در حد آشنایی باشه؟
‫قسمت خطرناک ماجرا این‌جاست که...
‫انسانی که پنداشته‌های ‫غیرعادی‌ـش رو؛ عادی‌سازی کنه
‫به زندگی در آشوب و جنون عادت می‌کنه.
‫و اون‌جاست که همه‌چی ‫به‌هم می‌ریزه.
‫می‌دونم.
‫ازدواج با اون، روی تمام زندگی‌مون ‫تاثیر می‌ذاره.
‫هتلِ «ریتزِ» پاریس، مرکز خرید «هرودز» ‫همه‌چی!
‫دوست نداری بابات بهت افتخار کنه؟
‫شانس در خونه‌ات رو زده، ‫حواست باشه!
‫به مدیر برنامه‌ام توی اولین فرصت ‫برام بلیط بگیره برگردم.
‫خوبه.
‫- برگرد خونه؛ به جایی که تعلق داری! ‫- دایانا!
‫خداحافظ، خداحافظ، خداحافظ، ‫خداحافظ، خداحافظ، خداحافظ.
‫دایــانــا!
‫تـرجمه از «آیــدا و محمدعلی sm»
‫نریم خرید؟
‫و بستنی بخوریم؟
‫واقعاً؟
‫بی‌خیال بابا، ‫ناسلامتی اومدیم «مونتو کارلو»
‫- کُلی خوش می‌گذره. ‫- نمی‌گذره.
‫شلوغ می‌شه و عکاس‌ها میان سراغ‌مون. ‫نمی‌شه همین‌جا بمونیم و تو حال خودمون باشیم؟
‫باید یه‌چیزی رو بهت بگم.
‫منم باید یه‌چیزی رو بگم.
‫توی بستنی‌فروشی حرف می‌زنیم، ‫پاشو بریم.
‫بفرمائید. ‫مراقب باشین.
‫ممنون.
‫- همه سوار شدن؟ ‫- آره. بریم.
‫نگران نباش.
‫رسیدیم. ‫این‌جا رو می‌گفتم.
‫چه بستنی‌ای می‌خورین؟
‫- وانیلی. ‫- وانیلی؟
‫- پسته‌ای. ‫- وانیلی و پسته‌ای.
‫چی گفتی؟
‫- چی؟ ‫- نشنیدم چی گفتی.
‫گفتم حواسم هست که ‫زیاد نمونیم و زود بریم.
‫- اون. ‫- این؟ مطمئنی؟
‫آفرین. برنده شدی!
‫می‌خواستم بابت دوتا مسئله ‫ازت معذرت خواهی کنم.
‫بیاین این‌جا بشینیم.
‫اول بابت قضیه کِلی...
‫واقعاً فکر نمی‌کردم دست به ‫همچین...
‫خب، این رو از من بشـنو
‫وقتی آدمی که عاشقشی رو با یکی دیگه ‫می‌بینی از درون خُرد می‌شی.
‫ولی باورم نمی‌شه چطور یکی می‌تونه ‫از کسی که عاشقشه شکایت کنه.
‫تا حالا...ندیده بودم.
‫راستشو بخوای، من ‫بهش گفتم که دیگه نباید کار کنه.
‫برای همین،
‫فرصت‌های شغلی‌ـش از بین رفت.
‫خواستم بابت این هم که...
‫این چند مدت...
‫یکم عجیب غریب رفتار می‌کردم ‫معذرت خواهی کنم.
‫- عجیب‌غریب رفتار می‌کردم نه؟ ‫- یکم مضطرب بودی...
‫من واقعاً خجالتی‌ام،
‫یکم تـودارم.
‫واقعاً عصابم خورد می‌شه می‌بینیم زندگی‌ـم ‫روی روزنامه‌ها به نمایش می‌ذارن.
‫تازه توهین و قضاوت‌ها که بماند...
‫«قید این پسره‌ی روانی و یه‌لاقـبا رو بزن»
‫«چرا دی نمی‌ره سراغِ یه پسر انگلیسی جذاب؟»
‫متاسفم.
‫می‌دونی، اوضاع منم چندان تعریفی نداره.
‫می‌گن ما دوستت هستیم، ‫اما تنها کاری که می‌کنن توهین و توهین‌ـه!
‫دلت می‌خواد ‫از عالم و آدم فاصله بگیری.
‫یه زندگی جدید رو شروع کنی.
‫بری یه‌جای جدید، مثلاً...
‫کالیفورنیا.
‫دقیقاً.
‫- خدای من. ‫- هرجا دور از انگلیس.
‫جایی که بتونم یه نفس راحت بکشم.
‫زیر یه درخت کوچیک دراز بکشم،
‫و با یه پسری مثل تو، ‫بستنی بخوریم.
‫- دایانا، می‌شه با هم عکس بگیریم؟ ‫- دایانا، می‌شه عکس بگیریم؟
‫- خدای من، شروع شد. ‫- وقتشه بریم.
‫- دایانا یه بوس نمیدی؟ ‫- نزدیک نشین لطفاً.
‫برید پی کارـتون.
‫- دایانا ما عاشقتیم! ‫- لطفاً برید عقب!
‫- بریم. ‫- برین عقب.
‫زودباشین. برین.
‫- دایانا؟ ‫- دایانا!
‫- مغازه‌شون بازه؟ ‫- بله قربان.
‫- زودباشین. ‫- بریم اون‌جا. پیدامون نمی‌کنن.
‫با ترور برین داخل.
‫سلام.
‫- چیزی شده؟ ‫- مشکلی هست؟
‫- لطفاً در ورودی رو قفل کنید. ‫- فردریک!
‫- حال‌تون خوبه جناب؟ ‫- بله خوبیم.
‫- یکم این‌جا می‌مونیم. ‫- باعث افتخارمونه.
‫- لطفاً آروم باشین. ‫- باید یه‌طوری بفرستیم‌شون بیرون که بقیه نبینن.
‫بله حتماً. در پشتی هست. ‫الان کلیدش رو پیدا می‌کنیم.
‫می‌شه برید بازش کنید؟
‫ترور، چی شده؟
‫- چند لحظه باید این‌جا بمونیم. ‫- الان گریه‌ام می‌گیره.
‫خداروشکر حالا توی جای خوبی مثل ‫طلافروشی گیر افتادیم.
‫- گُم‌مون کردن؟ ‫- فعلاً.
‫نگاه کن ببین از چیزی خوشت نمیاد؟ ‫چیزی پسند نکردی؟
‫می‌ره سمتِ کجا؟
‫نه، چیزی نیاز ندارم.
‫نمی‌شه که!
‫اون قشنگه.
‫این؟
‫دایانا؟
‫- بریم. ‫- باید بریم. زود باشین.
‫دایانا.
‫- دودی؟ ‫- دودی!
‫آقای دودی. باید بریم.
‫آقای دودی؟ ‫باید بریم!
‫قربان باید بریم!
‫از این سمت. بیاین.
‫اون دایانا نبود؟
‫- بیا. بگیر. ‫- به‌سلامتی.
‫- می‌شه لطفاً عجله کنید؟ ‫- بله.
‫بریم.
‫- دایانا! ‫- دایانا!
‫خیلی‌خب، بریم.
‫دایانا!
‫لعنت بخش.
‫دایانا، این‌جا رو نگاه کن.
‫دایانا!
‫خوبی؟
‫- بیا. ‫- ممنون.
‫چقدر خوش گذشت...
‫- ببخشید. ‫- نه!
‫تقصیر من بود.
‫اذیت شدیم ولی بهترین راه برای ‫گذروندن آخرین شب‌مون بود.
‫چی؟
‫از صبح می‌خواستم این رو بهت بگم...
‫فردا می‌رم.
‫توی لندن کُلی کار دارم، ‫بچه‌ها هم دارن برمی‌گردن.
‫مدیر برنامه‌هـام برای فردا صبح ‫بلیط گرفته، بریتیش ایرویز.
‫نمی‌تونی با هواپیمای عادی بری! ‫بهتره با جِتی، چیزی برگردی.
‫واقعاً هواپیمای عادی و این چیزها ‫برام مهم نیست.
‫توروخدا بیخیال!
‫حرفشو نزن!
‫فقط بذار برم به بابام بگم.
‫می‌خواد بره؟ به این زودی؟ چرا؟
‫مگه چه اتفاقی افتاده؟
‫کُلی کار ریخته رو سرش.
‫اوضاع خوبه؟
‫اونقدر خوب که فکرشم نمی‌کنی. ‫رفتیم خرید.
‫یه حلقه پسند کرد.
‫چه حلقه‌ای؟
‫یه حلقه ستاره‌ای طلایی رنگ!
‫روش نگین‌های الماس داشت.
‫از یه کالکشن به اسم «دی مو اویی»
‫خدای من...
‫آفرین به پسر خودم!
‫- حلقه‌ی ازدواجه! ‫- مطمئن نیستم.
‫دارم بهت می‌گم حلقه‌ی ازدواجه! ‫«دی مو اویی» یعنی به من جواب مثبت بده.
‫آفرین بهت پسرم!
‫الحق که یه «فایـد»ـی.
‫حلقه رو کرده دستش؟
‫می‌خوام عکسش رو ببینم.
‫هنوز نخریدمش.
‫بعد از این‌که رفتیم، ‫به‌شون زنگ زدم.
‫گفتن موجود نیست.
‫ولی تو شعبه پاریس‌شون موجود دارن.
‫خب پس دستش رو بگیر برین پاریس!
‫من‌که از خدامه، ‫اون داره می‌ره!
‫نـه!
‫ببرش پاریس و حلقه رو دستش کن!
‫امروز بهترین روز زندگیمه!
‫می‌دونستم از پسش برمیای.
‫ماشالله به پسرم.
‫الحق که یه «فاید»ـی.
‫خداحافظ.
‫مشکلی نیست.
‫می‌تونیی با جت بریم.
‫ولی اگه اشکالی نداره، ‫اول یه سر بریم پاریس.
‫چی؟ چرا؟
‫یه‌کاری دارم باید انجام بدم.
‫فقط یه شب.
‫باشه.
‫اما اون‌جا باید وقت بگیریم ‫به‌ بچه‌هام زنگ بزنم.
‫- حتماً. ‫- دلم براشون یه‌ذره شده.
‫باشه.
‫مشخصه.
‫از نظر من‌که حرکت به‌شدت ‫ لوده‌ و بی‌خودی بود.
‫خب حالا، هزینه‌ش رو کی داد؟
‫من‌که ندادم. همین مهمه.
‫از دست تو مارگارت.
‫نظرتون چیه امروز بریم پیکنیک؟
‫- توی ارتفاعات گلن پیک! ‫- عجب فکر خوبی.
‫به‌نظرت اون بچه حالش خوبه؟
‫انگار از یه‌چیزی ناراحته.
‫البته منم اگه زندگی مادرم ‫تیتر اول روزنامه‌ها بود
‫حال و روزم به این وضع می‌افتاد.
‫خب، مادر خودت رو با ‫مادر اون بچه یکی ندون.
‫این اسباب‌بازی‌ها نسل به نسل ‫دست به دست شده.
‫باید تشویقش کنیم ‫بیشتر بره بیرون.
‫حال و هوایی عوض کنه.
‫نظرت چیه ببریمش...
‫هـوم؟
‫راجع بهش فکر کن.
‫اولین شکار چارلز توی 13 سالگی بود. ‫من 14 سالم بود.
‫ویلیام 15 سالشه و تازه ‫دیر هم هست.
‫شاید این‌طوری حالش بهتر بشه.
‫می‌شه نمک رو بدی؟
‫تا دقایقی دیگر در فرودگاه پاریس ‫به زمین خواهیم نشست.
‫در تماسی رادیویی، به‌مون اعلام شد که
‫تعدادی عکاس در فرودگاه منتظر شما هستن.
‫اما ما نهایت تلاش‌مون رو می‌کنیم که ‫شما رو به‌سرعت از فرودگاه خارج کنیم.
‫بیست دقیقه فرود میایم، ‫دقیقاً طبق برنامه‌مون.
‫ممنون.
‫نمی‌خوای چیزی برای ‫بچه‌هات پُست کنی؟
‫نه...نه.
‫- دایانا! ‫- دایانا؟
‫دایانا؟
‫می‌دونستی وقتی دودی رو بوسیدی ‫اون هنوز متاهل بوده؟
‫دایانا. این‌جا رو نگاه کن.
‫ویلیام و هری چه فکری می‌کنن دایانا؟
‫دایانا!
‫شکایت کِلی رو می‌خواین چیکار کنین؟
‫- صبح بخیر ‫- صبح بخیر. صبح بخیر خانم.
‫زودباشین. بریم.
‫دایانا!
‫مستقیم بریم خونه‌‌ی من.
‫جناب محمد دستور اکید دادن.
‫اول باید بریم قلعه‌ی «وینزور» ‫و بعد خونه‎ی شما.
‫پرنسس با بچه‌هاشون قرارِ تماس دارن.
‫باید بریم خونه‌ی من!
‫طبق چیزی که جناب محمد گفتن، ‫من باید اول شما رو ببرم به قلعه‌ی وینزور.
‫لطفاً نزدیک نشین...
‫نزدیک نشین!
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫اوضاع روبه‌راهه.
‫« ملک شخصی » ‫[ ورود ممنوع ]
‫این‌جا کجاست؟ چه‌خبر شده؟
‫می‌دونم. ببخشید. ‫پدرم اصرار داشت بیایم این‌جا.
‫45 دقیقه دیگه باید به پسرهـام زنگ بزنم.
‫توی راه برگشت یه سر می‌ریم هتلِ «ریتز»
‫اون‌جا می‌تونی به‌طور خصوصی ‫باهاشون تماس بگیری.
‫سلام بابا.
‫- به قلعه‎ی وینزور خوش آمدید خانم. ‫- ممنون.
‫- اگر سوالی داشتین بنده در خدمتم. ‫- نه. سوالی نیست. ممنون.
‫اصلاً کار درستی نبود.
‫آروم باش. گوشی رو بده بهش!
‫الان وقت‌ش نیست. به حرفم گوش کن! ‫چون بهش نگفتیم خیلی عصبانیه.
‫گوشی رو بده بهش!
‫می‌خواد با تو صحبت کنه.
‫نمی‌خوام باهاش حرف بزنم!
‫بگو نمی‌تونم! نیستم...
‫یه لحظه!
‫سلام!
‫- مهمان ویژه من در چه حاله؟ ‫- خوبه!
‫- اما... ‫- قلعه چطوره؟
‫واقعاً زیباست مـو مـو، اما...
‫رئیس جمهور فرانسه اون‌جا ‫رو به من هدیه داده.
‫ شخصِ شخیصِ ژاک‌رنه شیراک!
‫دوک و دوسش وینزور خاطرات بسیار ‫ارزشمندی توی اون قلعه دارن.
‫یه مکان بی‌نقص، ‫در انتظار یک زوج جدیدِ بی‌نقص!
‫و هیچ‌چیزی توی دنیا برای من ‫ارزشمندتر از این نیست که ببینم...
‫تو و دودی اون خونه رو با ‫عشق و علاقه‌تون لبریز کردید.
‫واقعاً لطف دارین.
‫چقدر عاشقانه، ‫بعداً سر فرصت حتماً باز میام این‌جا،
‫اما الان واقعاً باید برم. ‫باید به بچه‌هام زنگ بزنم.
‫خیلی‌خب، فعلاً. ‫خدانگهدار.
‫توروخدا اینقدر تو کار ما دخالت نکن!
‫همه‌چی داشت خوب پیش می‌رفت.
‫قصدم فقط کمک‌کردنـه.
‫ولی هیچ کمکی نمی‌کنی! ‫دایانا رو عصبانی کردی!
‫خب پس تو برو و آرومش کن!
‫لطفاً اینقدر دخالت نکن ‫و بسپارش به خودم.
‫می‌دونم این موضوع خیلی برات مهمه! ‫اما من کارم رو بلدم.
‫باشه بابا بچه زرنگ! ‫خدانگهدار.
‫خداحافظ.
‫یه‌کاری کن گم‌مون کنن!
‫عجله کن. ‫تندتر بِرون.
‫حواست رو جمع کن ‫با کسی برخورد نکنی!
‫چرا از این راه اومدی؟
‫قرار بود از این‌جا نریم!
‫- خدایا. ‫- خدای من.
‫فلیپ؟
‫- این چه اوضاعیه؟ ‫- می‌دونم. اما واقعاً کاری از دستم برنمیاد.
‫آره اما یه‌کاری کن!
‫دایانا. این‌جا رو نگاه کن.
‫دایانا.
‫دایانا!
‫حالت خوبه؟
‫واقعاً ببخشید.
‫- تـرور! ‫- کاری از دستم برنمیاد!
‫برید ببینم. برید. ‫برید پِی کارـتون.
‫حرکت کنید. یالا.
‫روانی‌ها.
‫تکون بخورین!
‫نه. ‫راه بیفتین.
‫- دایانا! ‫- دایانا!
‫برین کنار.
‫دایانا، خواهش می‌کنم! ‫خواهش می‌کنم دایانا!
‫- قلعه بالمورال. ‫- دایانام. زنگ زدم با پسرهام حرف بزنم.
‫همین الان رفتن خانم.
شاهزاده‌ها منتظر موندن تماس بگیرین ‫اما دوباره رفتن بیرون.
‫متاسفم خانم.
‫می‌خواین موقع شام دوباره تماس بگیرین؟
‫باشه، خیلی ممنون. ‫ممنون.
‫مرسی خانم. ‫خدانگهدار.
‫زود میام.
‫موفق باشین!
‫[تولدت مبارک هری. ‫با عشق، مادرت]
‫ایناهاش.
‫خوب دیدیش.
‫آروم و محکم.
‫خب؟
‫هروقت آماده بودی، ‫ضامنش رو در بیار.
‫و شلیک کن.
‫- حاضری؟ ‫- معلومه.
‫- تبریک میگم قربان. ‫- مرسی.
‫کارت عالی بود.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫چه‌خبر از پسرها.
.دیر کردم
‫- وای نه. ‫- رفته بودن.
‫امیدوارم ناراحت نشی ‫اما یکی رو فرستادم
‫تا واسه هری کادویی که ‫التماس می‌کرد براش بگیرم رو بخره.
‫بعدش هم با یه سشوار ‫به خودم دلداری دادم.
‫به آپارتمانم که برسیم ‫اوضاع بهتر میشه.
‫قول میدم.
‫- دایانا! ‫- همه برگردن عقب لطفاً.
‫خب دیگه، ‫برین عقب.
‫ای خدا! ‫بریم.
‫-سلام مامان. ‫- سلام عزیزم. بالاخره تونستیم حرف بزنیم!
‫شرمنده خیلی وقت نداریم. .وقت شامه
‫آره می‌دونم، اما زود تمومش می‌کنیم، ‫اسکاتلند چطوره؟
‫خوبه.
‫مرطوب و سرد و پر از پشه‌اس؟
‫آره.
‫- همونطوری که دوست داری؟ ‫- اوه، حدس بزن چیشد؟
‫چیشد؟
‫- امروز اولین گوزنم رو شکار کردم. ‫- الکی میگی.
‫نه.
‫نگو که خونش رو هم مالیدی به صورتت.
‫شاید مالیده باشم.
‫وای، ‫اصلاً تحملش رو ندارم.
‫زودی شستیش دیگه؟
‫- بیشترش رو. ‫- بیشترش رو؟
‫اوهوم.
‫هری خودم چطوره؟
‫- خوبه. منتظره باهات حرف بزنه. ‫- سلام مامان.
‫سلام عزیزم.
‫کی میای خونه؟
‫فردا میام خونه ‫و فردا شب می‌بینم‌تون.
‫خب الان کجایی؟ ‫هنوز سوار اون قایق شیکتی؟
‫نه، پاریسم.
‫با اون پر افاده؟
‫حرفت قشنگ نبود.
‫هنوز از اون کفش چرم‌ها می‌پوشه؟
‫- احتمالاً. ‫- همش پای تلفنه؟
‫- با لس‌آنجلسی‌ها حرف می‌زنه؟ ‫- اوهوم.
‫هنوز هم می‌خواد با جیمز باند آشنامون کنه؟
‫گل‌های رز باید روی میز باشن.
‫- گل‌های رز. متوجه شدم. ‫- کلی رز باید باشه. خیلی مهمه.
‫خیال‌تون راحت.
‫- می‌خوای حلقه رو ببینی؟ ‫- بله، حتماً.
‫- اینه. ‫- وای، چه زیباس.
‫بد نیست.
‫اوم...
‫مامان، ‫هری یه سوال ازت داره.
‫همم.
‫- مامان. ‫- جانم عزیزم؟
‫کی میای؟
‫فردا میام. ‫یه خواب دیگه که بری، من میام.
‫سوالت که این نبود.
‫- مامان. ‫- جان؟
‫می‌خوای با دودی ازدواج کنی؟
‫نه.
‫واسه چی؟
‫خب، تو روزنامه‌ها پر شده ‫که این کار رو می‌کنی.
‫خب، خودت بهتر می‌دونی ‫که حرف روزنامه‌ها رو باور نکنی.
‫به هیچ‌وجه با دودی ازدواج نمی‌کنم.
‫راستش، ‫دل تو دلم نیست بیام خونه.
‫حالت خوبه؟
‫خوبم.
‫فقط یکم عصبانیم.
‫واقعاً نمی‌دونم ‫چطوری کارم به اینجا کشید.
‫می‌ذاری گوش بدم؟
‫وایسا.
‫آخ.
‫مامان فقط باید به زندگیش .یه سر و سامونی بده، همین
‫اما این مشکل شما نیست. ‫مشکل منه.
‫درسته.
‫سلامم رو به همه برسون.
‫فردا می‌بینم‌تون. ‫فقط خودمون سه نفر.
‫باشه. ‫دوستت دارم مامان.
‫وای، ‫من هم دوستت دارم عزیزم.
‫دوستت دارم.
‫دوستت دارم مامان.
‫من هم دوستت دارم خرس کوچولوی خودم.
‫دوستت دارم.
‫دایانا!
‫حاضری؟
‫نیاین جلو لطفاً!
‫تکون بخورین!
‫یالا. ‫راه بیفت.
‫مقصد کجاس؟
‫شی بنوا. ‫رستورانه.
‫بپیچ راست.
‫جلومونن.
‫- بپیچ به راست! ‫- اینجا نمیشه پیچید قربان.
‫نه، نه، نه... ‫چه فاجعه‌ای.
‫بهتره بریم هتل ریتز.
‫فیلیپ، ‫برنامه عوض شد.
‫برو ریتز.
‫ببخشید.
‫از این سمت لطفاً.
‫خانم.
‫منو.
‫مرسی.
‫قربان.
‫والاحضرت همایونی. ‫قربان، بهمون افتخار دادین.
‫برنامه عوض شد.
‫طبقه بالا غذا می‌خوریم.
‫از اینجا میریم.
‫ببخشید.
‫دردسرهای با من بودن ‫هیچوقت تمومی ندارن.
‫راستش،
‫منم که باید معذرت‌خواهی کنم.
‫می‌خواستی برگردی لندن،
‫اما دلیلی داشت ‫که مجبور شدیم از پاریس بیایم.
‫که تقصیر من بود.
‫این دیگه چیه؟
‫خوانندۀ موردعلاقت.
‫خولیو ایگلسیاس.
‫خیلی‌خب.
‫♪ دلم می‌خواد احساسات‌مون ♪
‫♪ تا ابد موندگار باشه ♪
‫♪ می‌خوام از رویاهات خبر داشته باشم... ♪
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫همون حلقه‌اس.
‫که تو مونت‌کارلو گفتی دوستش داری.
‫حلقه‌ای با یه عنوان خاص،
‫بهم جواب مثبت بده.
‫و یه سوالی هست ‫که می‌خوام ازت بپرسم
‫که امیدوارم ‫حتماً بهم جواب مثبت بدی.
‫نه، نه، نه.
‫♪ تو رو دیدن ♪
‫♪ چه تماشاییه... ♪
‫بس کن، تحمل ندارم. ‫مسخره‌اس.
‫لطفاً بلند شو.
‫♪ و عزیزم، ‫هربار که نوازشم می‌کنی ♪
‫♪ تبدیل به یه قهرمان میشم ♪
‫♪ هرجایی که باشی ‫اونجا رو عاری از هرخطری می‌کنم ♪
‫♪ و همه‌چی برات فراهم می‌کنم... ♪
‫خیلی‌خب.
‫باید حرف بزنیم.
‫فوراً.
‫بیا. ‫بشین.
‫خیلی‌خب.
‫تابستون امسال خیلی خوش گذشت.
‫خیلی زیاد خوش گذشت. ‫واقعاً یه نعمت الهی بود.
‫تو هم حرف نداشتی.
‫و می‌دونم کل دنیا براشون سوال شده ‫که ازدواج می‌کنیم یا نه.
‫اما این دلیل خوبی برای انجام دادنش نیست.
‫من اصلاً آمادگی یه ازدواج دیگه رو ندارم.
‫تو هم به زور خودت رو از دردسر با آخرین کسی که ‫ازش خواستگاری کردی، بیرون کشیدی.
‫می‌دونم الان ناراحتی و...
‫می‌دونم همیشه دلت می‌خواد ‫بقیه رو خوشحال کنی.
‫و این کارت خیلی قشنگه.
‫اما این ازدواج ‫فقط یه نفر رو توی دنیا خوشحال می‌کنه.
‫کی؟
‫نمی‌تونیم با ازدواج کردن باهات ‫کاری کنم که پدرت بیشتر دوستت داشته باشه.
‫راستش به‌نظرم می‌تونی.
‫اما این کار رو نمی‌کنم.
‫ازدواج وظیفۀ جدی و دردناکیه.
‫رابطه‌ای که ما داریم فقط شادی...
‫و بهبود...
‫و سرخوشیه.
‫صدای در واسه چیه؟
‫غذاس.
‫بفرستمش بره؟
‫نه.
‫می‌خوریم. ‫دارم از گشنگی می‌میرم.
‫واسه جفت‌مون خوبه.
‫- شب‌بخیر. ‫- شب‌بخیر.
‫حلقه رو چی‌کار می‌کنی؟
‫پسش میدم.
‫می‌تونم یه اسم جدید براش بذارم.
‫بهم جواب منفی بده.
‫خبرش که به گوش پدرم برسه،
‫از چیزی که همیشه ‫بهش فکر می‌کرد، مطمئن میشه
‫که من یه بی‌عرضه‌ام.
‫رابطه‌اش رو باهام قطع می‌کنه.
‫جراتش رو نداره.
‫اگه هم بکنه ‫خیلی بد میشه؟
‫می‌ترسم تا وقتی که ازش جدا نشی ‫هیچوقت نتونی خوشحال باشی.
‫تا وقتی که خیلی خیلی ازش دور نباشی.
‫- گفتی که توی کالیفرنیا شادی. ‫- آره.
‫پس اینقدر کارهایی که می‌خواد رو نکن ‫و کارهایی که خودت می‌خوای رو بکن.
‫فیلم بساز ‫و هرجا که دلت می‌خواد زندگی کن.
‫بله خانم.
‫از نگاه من ‫راه‌حل مشکلاتت خیلی واضحن.
‫اما هیشکی نمی‌تونه ‫مشکلات خودش رو واضح ببینه.
‫همیشه یه دوست قابل‌اعتماد می‌خوایم ‫که راهنمایی‌مون کنه.
‫نوبت توئه.
‫بگو اشتباهات من چی‌ان.
‫و باید چی‌کارش کنم.
‫خیلی‌خب.
‫به گمونم اول یکم نوشیدنی لازم دارم.
‫اول از همه...
‫همم.
‫...آروم باش.
‫ببین یک سال بعد از طلاق ‫چه موفقیت‌هایی کسب کردی.
‫کارزار جهانی علیه‌ مین‌های زمینی،
‫چندین میلیون برای قربانی‌ها جمع کردی.
‫و با این‌حال راضی نشدی.
‫اینقدر برای رسیدن به چیزی که دنبالشی
‫عجله نداشته باش.
‫فکر کنم داستان همیشگی زندگی من .همین بوده
‫اینور اونور می‌پلکم.
‫و موقع این کار ‫دیگه یادم میره که کی‌ هستم.
‫این اواخر اوضاع وحشتناک بوده.
‫و راستش رو بخوای
‫احساس مادریه که همیشه ‫بیشتر از هرچیزی خوشحالم کرده.
‫شب‌ها که می‌خوابم ‫به پسرهام فکر می‌کنم.
‫نه به مرد یا سِمَت و شغلی.
‫فکر و ذهنم پسرهامن.
‫باید بیشتر کنار بچه‌هام باشم.
‫تو هم باید کمتر کنار بابای مزاحمت باشی.
‫حلال‌زاده رو نگاه...
‫جواب بده.
‫واقعاً؟
‫و بگو که توافق کردیم.
‫از پسش برمیای.
‫سلام.
‫خب،
‫موفق شدی؟
‫ازش درخواست کردی؟
‫رویاهام رو به واقعیت تبدیل کردی؟
‫آره.
‫خوشحالم زنگ زدی.
‫چون...
‫...خبرای خوبی دارم.
‫خبرای هیجان‌انگیز.
‫جدی؟
‫تعریف کن.
‫به‌قطع می‌تونم بگم ‫که امشب
‫به یه توافقی رسیدیم.
‫اوهوم.
‫الو؟
‫گوشی دستته؟
‫اما هیچ نامزدی و عروسی‌ای درکار نیست.
‫من و شاهدخت دوست باقی می‌مونیم، ‫نه بیشتر.
‫اگه ناامیدت کردم و پسر بی‌عرضه‌ای بودم ‫و از این‌‌جور حرفا
‫و می‌خوای رابطه‌ات رو باهام قطع کنی، ‫بکن.
‫قطع رابطه کن. ‫خیلی هم خوشحال میشم اما بذار یه چیزی رو بگم.
‫دوستت دارم.
‫اما این که می‌خوای کسی باشم
‫که تو دلت می‌خواد ‫تا خودت حال خوبی داشته باشی، زجرم میده
‫اگه نمی‌تونی قبول کنی ‫که چه آدمی هستم
‫بهتره دیگه همدیگه رو نبینیم.
‫خدافظ.
‫ببین.
‫دارم می‌لرزم.
‫هی.
‫تو خیلی خاصی.
‫امیدوارم بدونی.
‫حالا...
‫امشب رو می‌خوای کجا بمونی؟
‫اینجا؟
‫یا تو آپارتمان من؟
‫فکر کنم آپارتمان رو ترجیح میدم.
‫همه وسایلم اونجاس.
‫باشه.
‫ترور.
‫تصمیم گرفتیم که برگردیم آپارتمان من.
‫- توصیه می‌کنم این کار رو نکنین قربان. ‫- کاری که گفتم رو بکن.
‫- قربان، اوضاع بیرون افتضاحه. ‫- کاری که گفتم رو بکن لطفاً.
‫عکاس‌ها ماشینی که باهاش اومدیم رو می‌شناسن.
‫همون ماشین رو می‌ذاریم جلوی در ورودی،
‫من و شاهدخت هم با یه ماشین سوم ‫از پشت میریم.
‫یکی رو بفرس تا به عکاس‌ها رسیدگی کنه.
‫من با مدیر تماس می‌گیرم ‫و ترتیب ماشین رو میدم.
‫همم.
‫فردا برمی‌گردین لندن؟
‫آره.
‫مشتاق دیدن مامانین؟
‫اوهوم.
‫خیلی‌خب.
‫تموم شد.
‫- مرسی. ‫- شب‌بخیر.
‫بیا تو.
‫همم.
‫- می‌خواین وسایل‌تون رو آماده کنم؟ ‫- قبلاً آماده کردم. مرسی.
‫پس دیگه کارم تموم شده.
‫شب‌بخیر ویلیام. ‫باز هم واسه امروز تبریک میگم.
‫ممنن میلی.
‫اون رو می‌کشین یا...؟
‫نه، ‫روشنش نمی‌کنم.
‫خیلی‌خب.
‫- فعلاً سیگار برگ مد شده. ‫- می‌خوایش؟
‫نه، ‫من ترک کردم.
‫- اما دوست داشتی بکشی. ‫- آره.
‫- شاید هفتۀ بعد. ‫- اوهوم.
‫هنری، ‫برنامه عوض شده.
‫آقای دودی خواستن تو بشینی پشت فرمون.
‫فوراً.
‫خیلی‌خب.
‫بزنش به حسابم.
‫تا ده دقیقۀ دیگه.
‫تا ده دقیقۀ دیگه میان.
‫عجب وضعیه.
‫همین رو بگو.
‫آره.
‫خوبی؟
‫آره.
‫باید یه چیزی رو اعتراف کنم.
‫همم.
‫- تماس به پدرم. ‫- همم.
‫حرفایی که زدم.
‫هیچیش رو نشنید.
‫می‌دونم.
‫می‌دونی؟
‫به‌زودی جراتش رو پیدا می‌کنی.
‫حتماً.
‫- جدی میگم. ‫- می‌دونم.
‫- اوضاع روبراهه هنری؟ ‫- آره.
‫فیلیپ و ژان فرانسوا ‫کاری که گفتم رو می‌کنن؟
‫بله، ‫جلوی درن و دارن سرشون رو گرم می‌کنن.
‫خیلی‌خب.
‫هیشکی رفتن‌مون رو نمی‌بینه.
‫بهم اعتماد کنین.
‫خوبه.
‫- چی میگه؟ ‫- مشکلی نیست.
‫خب دیگه. ‫بریم.
‫سعی نکنین بیای دنبال‌مون. ‫هیچوقت بهمون نمی‌رسین.
‫گم شین.
‫دایانا! ‫دایانا اونجاس!
‫اینجا رو نگاه کنین! ‫اینجا!
‫دایانا، ‫یه عکس فقط!
‫حالت خوبه؟
‫آره، ‫خوبم.
‫- آماده. بریم. ‫- خیلی‌خب. باشه.
‫بریم. ‫راه بیفت.
« ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.