‫۶۷ سال گذشت.
‫الان توی زمان حالیم.
‫از آخرین فصل زندگی‌مون ‫نوجَوون‌ها حالا بزرگ شدن...
‫ازدواج کردن ‫و بچه‌هاشون رو بزرگ کردن.
‫خیلی‌هاشون فوت شدن.
‫داستان امشب در مورد خدافظی ‫با شهریه که دوره‌ای توی زمان گم شد
‫و همینطور آدم‌هایی که زمانی توش زندگی کردن.
‫تقریباً از آخرش شروع میشه.
‫با زنی به اسم الیزابت کوپر.
‫حالا ۸۶ سالشه
‫و توی یه اتاق کوچیک ‫توی خونه‌ی نوه‌‍ش استراحت می‌کنه.
‫هر روز آگهی‌های فوت رو چک می‌کنه.
‫زمان دبیرستان می‌شناختیش ‫مگه نه، مامان‌بزرگ بتی؟
‫انگار آدم جالبی بوده.
‫آره.
‫همه‌مون بودیم.
‫ماجراجویی‌های شگفت‌انگیزی داشتیم.
‫اگه بگم باورت نمیشه، آلیس.
‫خب، این هم از این.
‫از اون جمع فقط من موندم.
‫آلیس، عزیزم...
‫می‌خوام برگردم.
‫برگردم به ریوردیل، برای آخرین بار...
‫قبل از اینکه خیلی دیر بشه.
‫هر روز بیشتر و بیشتر فراموش می‌کنم
‫و می‌خوام تا همه چیز از یادم نرفته ‫برگردم ریوردیل.
‫خب، بذار فردا ببینیم حالِت چطوره
‫و اگه آماده بودی، آره... ‫می‌تونی بریم ریوردیل.
‫مرسی عزیزم.
..:: ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز ::.. BcMoviez.Com
.:: telegram: t.me/BcMoviez ::. .:: instagram: @BcMovie_co ::.
‫[ریوردیل]
‫کیه؟
‫حتماً خوابم برده.
‫داشتم سالنامه‌مون رو نگاه می‌کردم.
‫می‌خواستم یادم بیاد که...
‫چی رو یادت بیاد؟
‫فکر کنم همه چیز رو.
‫فردا دارم برمی‌گردم ریوردیل.
‫نوه‌‍م قراره من رو ببره.
‫هرچند با دیدن این عکس‌ها...
‫پیش خودم میگم کاش ‫می‌شد برگردم به همون موقع.
‫همونطوری که بودیم.
‫می‌تونی بتی.
‫می‌تونی یه تاریخ و ‫یه روز انتخاب کنی تا ببرمت.
‫- اما ممکنه برات دردناک باشه. ‫- چطور مگه؟
‫چون فقط اون روز رو زندگی نمی‌کنی، قرار خودت ‫رو هم ببینی که اون روز رو زندگی می‌کنی.
‫اما خب باز هم...
‫اگه میگی می‌تونیم، پس...
‫می‌خوام برم به روزی که توش نبودم.
‫روزی که سال آخر همه ‫سالنامه‌هاشون رو گرفتن.
‫من اوریون گرفته بودم ‫و مجبور شدم خونه بمونم
‫و نتونستم بدم سالنامه‌‍م رو امضا کنن.
‫همیشه حسرتش رو می‌خوردم.
‫پس صبح شروع می‌کنیم.
‫فقط کافیه از اون در بری بیرون ‫تا به روزی که می‌خوای برسی.
‫روزی که از دست دادی. ‫[اتاق بتی]
‫وای خدا، اتاق خودمه.
‫دقیقاً همونطوریه که توی یادم مونده بود.
‫سلام اتاق‌جون.
‫واقـ...؟
‫واقعاً من این شکلی بودم؟
‫اون زمان خیلی چیزها بود که دوست داشتم ‫توی ظاهرم عوض کنم.
‫چرا؟! ‫من بی‌نقص بودم.
‫همه‌مون بی‌نقص بودیم.
‫پنجره‌‍م!
‫چقدر طلوع آفتاب از این پنجره دیدم.
‫چقدر ماه دیدم. ‫چقدر...
‫چند بار از این پنجره ‫اتاق آرچی رو نگاه کردم؟
‫حداقل، چندین هزار بار.
‫آرچی قراره یه بحث بزرگ با مامانش بکنه.
‫در مورد آینده‌‍ش بعد از ‫فارغ‌التحصیلی دبیرستان.
‫سلام عزیزم.
‫- صبحونه حاضره. ‫- مرسی مامان.
‫راستی مامان...
‫نمی‌خوام اذیتت کنم
‫اما تا فردا باید به ویک خبر بدم ‫که می‌خوام برم عضو گروهش شم یا نه.
‫آخه برام منطقی نیست.
‫سفر کردن دورتادور کشور ‫با یه گروه کارگر جاده‌ای
‫سیمان ریختن، چاله کندن...
‫همونطوره که رئیس جمهور آیزنهاور ‫توی اخبار گفت.
‫میرم بزرگراه‌هایی رو می‌سازم ‫که شهرها و مردم رو از
‫این ساحل به اون ساحل ‫وصل می‌کنه، تا خود کالیفرنیا.
‫اینطور برای نوشتن الگو می‌گیرم.
‫اما تو همین‌جا توی ریوردیل ‫کلی شعر قشنگ نوشتی.
‫مامان...
‫فقط ۳ ماهه، بعدش برمی‌گردم.
‫نه، آرچی...
‫نه.
‫یه نگاه به اقیانوس آرام بندازی ‫کلاً ریوردیل از یادت میره.
‫ریوردیل از یادم بره؟
‫عمراً.
‫اینجا همیشه خونه‌ی من می‌مونه. ‫خونه‌ی ما.
‫چیه؟
‫درست عین باباتی.
‫اون هم عشق سفر داشت.
‫همیشه دوست داشت بره غرب زندگی کنه.
‫هیچوقت نرفت اما...
‫شاید تو بتونی.
‫من راضی‌ام.
‫مرسی.
‫دوستت دارم مامان.
‫من هم دوستت دارم آرچی.
‫یادم نمیاد، خانم اندروز چی شد؟
‫بوتیکش رو خرید.
‫بعد یه روز یه زنی به اسم بروک وارد شد.
‫با هم حرف زدن
‫و چند هفته‌ی بعدش اومد توی خونه‌ی ‫خانم اندروز و پیشش زندگی کرد.
‫تا آخرش پیش هم موندن.
‫خانم اندروز از اولش هم زن مهربونی بود.
‫یه‌بار به‌خاطر طرد کردن من ‫حسابی مامانم رو دعوا کرد.
‫بس کن.
‫این صدای...؟
‫ما که نمی‌تونیم مهمونی ‫سیسمونی رو وسط ژوئن بگیریم!
‫- از گرما خفه میشم! ‫- انقدر نازک نارنجی نباش پالی.
‫از اون پنکه کاغذی خوشگل‌ها می‌گیریم.
‫مامان!
‫پالی!
‫شما زنده‌اید!
‫خیلی هم جَوونید!
‫با هم آشتی کردید!
‫الیزابت، برای چی بلند شدی؟ ‫تو اریون گرفتی دخترجون.
‫نه، نه خیلی هم حالم خوبه. ‫دارم میرم مدرسه.
‫مامان...
‫موفق شدی! ‫از بابا طلاق گرفتی و مهماندار شدی.
‫همونطور که آرزوش رو داشتی.
‫خب، آرزوی من دیدن دنیا بود.
‫نه که توی هواپیما ملخی به سمت پوکیپسی ‫بادوم و فندق تعارف کنم
‫اما خب زندگیه دیگه.
‫نه وایسا، عجله نکن مامان.
‫میـ...فقط...من رو نگاه کن...
‫من رو نگاه کن.
‫خدایا، دارم بهت نگاه می‌کنم بتی.
‫و دارم دختری رو می‌بینم ‫که اگه اریون نداشته باشه
‫بهتر عجله کنه تا مدرسه‌‍ش دیر نشده.
‫درسته، آره ‫مدرسه.
‫اول...
‫دوستت دارم مامان.
‫دوستت دارم پالی.
‫خیلی خیلی از دیدن دوباره‌تون خوشحال شدم.
‫این چه...؟
‫مامان من خیلی مهماندار موند؟
‫برعکس.
‫یه شب خلبان‌شون یه استیک و ‫سه‌تا پیک مارتینی خورد و سکته زد
‫و مامانت نشست جاش و هواپیما ‫رو از ریوردیل تا پوکیپسی برد...
‫سالم نشوندش زمین.
‫درسته.
‫و یکی از مسافرهای هواپیما
‫به‌خاطر نجات جونش برای تشکر ‫دعوتش کرد شام.
‫و چند ماه بعد ازدواج کردن.
‫بهش پیشنهاد داد کل دنیا رو نشونش بده
‫و بعد از هرجا که می‌رفتن ‫برات کارت پستال می‌فرستاد.
‫تا روزی که دیگه کارت پستالی ازش نیومد.
‫پالی چی شد؟
‫بچه‌هاش رو به‌دنیا آورد. ‫جونیپر و دگوود.
‫خیلی از زندگیش راضی بود.
‫با خانواده‌‍ش زندگی خوشبختی داشت
‫اما هیچوقت به شخصیت پالی اموروس‌ـش برنگشت.
‫من فقط یه‌بار اجراش رو توی بابیلونیوم دیدم
‫اما هنوز هم توی ذهنمه.
‫واقعاً سوپراستاری بود برای خودش.
‫حاضری؟
‫تا برای آخرین بار برگردی مدرسه.
‫اینا واقعی‌ان؟
‫یا دارم خواب می‌بینم؟
‫ترکیبی از هر دو.
‫اما اون روز سال ۵۷ ‫واقعاً همین شکلی بود.
‫همه خیلی جَوون و خوشگل و بی‌دغدغه هستن.
‫خودشون هم اصلاً خبر ندارن، نه؟
‫که چقدر این دوره خاصه ‫و چه زود می‌گذره...
‫توی یه چشم به‌هم زدن.
‫بی؟!
‫تو نباید اینجا باشی.
‫نکنه معجزه شده و خوب شدی؟
‫ورانیکا!
‫خدا رو شکر!
‫زبونم بند اومده.
‫اعتماد به‌نفسی که الان بهم ‫دادی رو نمی‌دونستم نیاز دارم.
‫کاش بیشتر اریون بگیری.
‫خب، بیا بریم دیگه.
‫روز هنوز شروع نشده ‫اما ما هیچی نشده عقبیم.
‫قبل از زنگ آخر ‫کلی کار باید بکنیم.
‫امروز سالنامه میدن، یادت نره.
‫«ریوردیل» ‫«فصل: ۷ قسمت: ۲۰»
‫باورم نمیشه، وی.
‫این آخرین باریه که توی زندگی‌مون ‫با هم توی دبیرستان راه میریم.
‫ما هنوز فارغ‌التحصیل نشدیم بتی.
‫هنوز برای آبغوره گرفتن زوده.
‫ناگفته نمونه خودم هم یه‌کم احساساتی شدم.
‫- من میرم دستشویی، بعداً می‌بینمت. ‫- باشه، تا بعد.
‫[دبیرستان ریوردیل - تأسیس ۱۹۴۱]
‫[جایزه بهترین شعر ۱۹۵۷ برای آرچی اندروز]
‫دانش‌آموزان ریوردیل توجه توجه.
‫- تونی. ‫- به‌عنوان نماینده‌ی سال آخر
‫به همه‌تون یادآوری می‌کنم که
‫یادتون نره سالنامه رو ‫از لانژ مدرسه بردارید.
‫هر دانش‌آموز ‫یه سالنامه.
‫خب...
‫یه نکته‌ی دیگه هم هست
‫که ما سال آخری‌ها چشم انتظارشیم.
‫تنها میشه با یه شعر توصیفش کرد.
‫اسم شعر «رویاها»ست
‫به قلم لنگستون هیوز.
‫♪ مکن رها رویا را ♪
‫♪ چرا که گر رویا بمیرد ♪
‫♪ زندگی گنجشکی‌ست بال شکسته ♪
‫♪ او را نتوان پرواز ♪
‫♪ مکن رها رویا را ♪
‫♪ چرا که گر رویا رود ♪
‫♪ زندگی زمینی‌ست بی‌حاصل ♪
‫♪ یخ زده از برف ♪
‫دانش‌آموزان دبیرستان ریوردیل
‫ما رویای مدرسه‌ای بهتر داشتیم.
‫و با کمک جناب مدیر ودربی
‫رویا رو واقعی کردیم.
‫اونایی که قراره وارد اجتماع بشن ‫لطفاً یادتون باشه...
‫که تک‌تک ماها
‫قدرت انجام تغییرات بزرگ و بادوام داریم
‫اما اول باید رویاش رو داشته باشیم.
‫اینا رو یادمه.
‫مقاله‌های رزا پارکس و ‫تحریم اتوبوس‌های مونتگمری.
‫تونی همیشه حواسش جمع ‫بود تا مدرسه از اتفاقات
‫مهمی که روی کشور ‫تأثیر می‌ذارن خبردار باشه.
‫درسته. ‫و ادامه هم داشت اگه...
‫نه. ‫نگو چه بلایی سر تونی اومد.
‫خواهش می‌کنم.
‫فعلاً نمی‌خوام بدونم.
‫باشه.
‫نمیگم.
‫اَی، چندش. ‫واسه چی اومدی؟!
‫کلاغه خبر رسونده اریون داری.
‫جلو نیا، نمی‌خوام ازت بگیرم.
‫نه، چیزی نیست شرل. ‫اشتباهی تشخیص داده بودم.
‫میشه لطفاً سالنامه‌‍م رو بدی و امضاش کنی؟
‫نه بتی‌جان، همونطور که می‌بینی سرم شلوغه. ‫بعداً بیا.
‫- اگه دیگه ندیدمت چی؟ ‫- صد درصد می‌بینی.
‫البته تا وقتی که مریض نباشی.
‫امشب به گالری هنری من و تونی ‫توی اتاق تاریک دعوتی.
‫بعدش هم قراره توی تورنهیل یه دورهمی بگیریم.
‫- هردوتاش رو میام. ‫- قدمت روی چشم.
‫حالا دیگه برو بتی‌جان، پشتت صف بستن. ‫بای‌بای.
‫- مرسی فنگز. ‫- خواهش بتی.
‫فنگز حالا که آهنگش حسابی فروش رفته ‫به امضا دادن عادت داره.
‫بیخیال عزیزم.
‫- «پیکسی گرل» توی آمار ۸ـمه. ‫- فکر کردی کمه؟!
‫تازه نظر مامان و بابام هم در ‫مورد ازدواج‌مون عوض کرد.
‫- تازه باید صبر کنی آهنگ بعدیش رو بشنوی. ‫- آخ گفتی، باید زودتر بریم.
‫تا یک ساعت و نیم دیگه باید توی استودیو باشم
‫تا چندتا آهنگ برای تور تابستونم انتخاب کنم.
‫تور؟
‫۶ هفته توی جاده ‫با یه ترکیب فوق‌ستاره.
‫هر شب یه شهر متفاوت.
‫یه اتوبوس خفن هم با کلی ‫امکانات برامون جور کردن.
‫تا بعد، بتی.
‫خدافظ.
‫اونطوری که امیدوار بودن تموم نشد، نه؟
‫نه.
‫هفته‌ی چهارم تور بود
‫اتوبوس فنگز داشت می‌رفت سمت کوهستان راکی
‫که یکی از تایرها پنچر شد.
‫کسی زنده نموند.
‫فنگز بیچاره.
‫از بین ما فنگز بود که اول...
‫فوت کرد.
‫اما...
‫اون گواهی‌نامه فروش موسیقی ضبط‌شده‌‍شه.
‫تا وقتی این مدرسه وجود داره ‫اون هم همون‌جا می‌مونه.
‫میج چی؟
‫خب، به لطف آهنگ‌های فنگز
‫میج و دخترش تا آخر عمرشون تأمین شدن.
‫یادمه.
‫داره بیشتر و بیشتر یادم میاد.
‫بتی، سلام ‫ناهار بیکاری؟
‫روز قشنگیه. ‫من و کِلی قراره بریم بیرون ناهار بخوریم
‫- اگه خواستی بیا. ‫- کوین.
‫واقعاً روز قشنگیه. ‫از خدامه باهاتون بیام.
‫خدایا، باورم نمیشه آخرین باریه
‫که توی مدرسه با هم ناهار می‌خوریم. ‫تو باورت میشه بتی؟
‫می‌دونم.
‫همه چیز داره سریع می‌گذره، کوین.
‫کِلی، حس می‌کنم خیلی کم تو رو شناختم.
‫حالا درست میشه. ‫من و کِلی سال بعد قراره پیش هم زندگی کنیم.
‫آخی.
‫من که دارم میرم کلمبیا ادبیات بخونم
‫و کوین هم میره دانشگاه نیویورک ‫که نویسندگی تئاتر موزیکال بخونه
‫پس گفتیم یه آپارتمان با هم بگیریم.
‫به خانواده‌مون هم همین رو گفتیم.
‫البته، من فقط به مامانم ‫و کِلی هم فقط به باباش.
‫واقعاً خوش‌شون اومده بود.
‫مثل همیشه ازمون خواستن مواظب باشیم.
‫ما هم همیشه هستیم.
‫آخر و عاقبت اینا چی شد؟
‫- امیدوارم اتفاق بدی براشون نیوفتاده باشه. ‫- نه.
‫وسط هارلم یه زندگی خیلی خوب تشکیل دادن.
‫آره، یادمه رفتم پیش‌شون.
‫فقط لازم بود پنجره رو باز کنن
‫تا دنیایی پر از موسیقی و هنر رو ببینن.
‫کِلی توی دانشگاه کلمبیا ‫استاد ثابت شد.
‫و کوین هم یه شرکت تئاتر خارج از برادوی زد.
‫از اون خونه کلی خاطره داشتن.
‫کوین ۸۲ سالش بود که ‫خوابید و دیگه بیدار نشد.
‫کِلی هم چند هفته بعدش فوت کرد.
‫رفت پارک مرکزی از آفتاب لذت ببره
‫نشسته روی یه نیمکت و به چندتا کبوتر غذا داد ‫و تموم شد.
‫بتی، خوبی؟
‫آره.
‫فقط داشتم به تو و کِلی و اینکه چقدر...
‫نیمه‌ی گم‌شده‌ی هم هستید ‫فکر می‌کردم.
‫ببخشید، می‌دونم مسخره شدم.
‫حالا حرف نیمه‌ی گم‌شده شد...
‫شما چی؟
‫شما چهارتا تصمیم گرفتید ‫می‌خواید چیکار کنید؟
‫ما چهارتا؟ ‫منظورت چیه؟
‫بتی، اینجا فقط خودمونیم. ‫من و کِلی حقیقت رو می‌دونیم.
‫اما اگه خودت می‌خوای ‫و با اینکه آخرین روز مدرسه‌ست
‫خوشحال می‌شیم که فقط با آرچی توی رابطه‌ای
‫و با بقیه نه رو ‫راز نگه داریم.
‫بقیه؟
‫بیخیال. ‫نگو که یهویی یادت رفته
‫که توی این سالی که گذشت تو، آرچی، ورانیکا ‫و جاگهد توی یه رابطه‌ی چهارنفره بودید.
‫رابطه‌ی چهارنفره؟!
‫چی شده کبکت خروس می‌خونه اوریون خانم؟
‫هیچی، فقط...
‫داره یادم میاد یک سال پیش ‫وضعیتم چی بود.
‫این که انتظارات مامانم ازم و ‫قوانین جامعه محدودم کرده بود
‫و دست و پا می‌زدم تا صدام شنیده شه.
‫باشه بابا، می‌دونیم. ‫کتاب «اسرار جوانی»‍ رو خوندیم.
‫حالا که چی؟
‫حالا دارم فکر می‌کنم که
‫واقعاً سال خوبی بوده.
‫مرسی که سالنامه‌‍م رو امضا کردی رجی.
‫حرفش هم نزن. ‫تو کمکم کردی بِلا رو تعمیر کنم.
‫هرچند باید بگم...
‫اگه من رو جای اون اندروز اسکل ‫انتخاب کرده بودی
‫می‌تونستیم بِلا رو ببریم لاورز لین ‫و یه سال آخر خفن بسازیم.
‫من آرچی رو جای تو انتخاب نکردم رجی.
‫یا حتی جاگهد.
‫می‌تونی راز نگه داری؟ ‫رازی که آدم‌های خیلی کمی می‌دونن.
‫آره.
‫انگار بعد از اومدن فرشته تبتا
‫یادم اومد بودن با جاگهد چطوریه.
‫و همینطور آرچی.
‫و آرچی و ورانیکا هم یادشون اومد ‫با هم که توی رابطه بودن چطور بوده.
‫اما ورانیکا و جاگهد تازه ‫وارد رابطه شده بودن
‫و یادآوری تمام اونا
‫فشار رو از روی ما برداشت ‫که قرار بود یه انتخاب بیشتر نداشته باشیم.
‫برای همین چهارتایی‌مون ‫فکر کردیم شاید بتونیم...
‫با هم توی رابطه باشیم...
‫همزمان.
‫یعنی داری میگی از پارسال
‫شما چهارتا توی رابطه‌اید؟
‫همه با هم؟
‫اولش چیز خاصی نبود که دوتایی با ‫دوست‌پسر/دخترهامون می‌رفتیم سر قرار.
‫من و آرچی، جاگهد و ورانیکا.
‫و بعد از اون یه‌جورهایی متحول شد.
‫بعضی شب‌ها آرچی یواشکی میومد توی اتاق من
‫و ورانیکا هم با جاگهد می‌رفت خونه.
‫یا بعضی شب‌ها آرچی توی پمبروک می‌موند
‫و من می‌رفتم پیش جاگهد.
‫و بعضی وقت‌ها، که بیشتر ‫از اونیه که فکر بکنی...
‫من پیش ورانیکا بودم.
‫اوکی، ولی هیچوقت به ذهن‌تون خطور نکرد ‫که من رو هم بیارید توی جمع؟
‫خب چرا، من و ورانیکا در موردش حرف زدیم.
‫فکر کن پسری به خوشتیپی و خوش‌هیکلی تو... ‫اما خب تو همیشه فکر و ذکرت بسکتبال بود.
‫به جون خودت وقت خالی می‌کردم.
‫ولی حالا که بحثش شد...
‫بهتره برگردم سراغش.
‫خیلی خوشحالم که باهات آشنا شدم رجی.
‫این نسخه از تو.
‫و به‌نظرم آینده‌ی بزرگی جلوته.
‫تو هم همینطور کوپر.
رجی به لیگ حرفه‌ای رسید؟
‫آره، امسال واسه دانشگاه ‫ایالتی کانزاس بازی کرد.
‫بعدش توی مراسم درفت به تیم لیکرز رفت.
‫توی تعطیلات بین فصل، ‫توی زمین خونوادگیش کار کرد،
‫تا وقتی که فوت کردن ‫و رجی زمین رو فروخت.
‫که بعدش هم توی دبیرستان ‫ریوردیل شروع به مربیگری کرد.
‫توی داک کریک دفن شد.
‫کنار همسر و والدینش.
‫دوتا پسر داشت.
که ‫همچنان منتل موتورز، اتوگالری ‫ماشین‌های دسته‌دوم رو می‌گردونن.
‫بعدش میریم بابیلونیوم.
‫- ابسنث چطوره، بتی؟ ‫- مزه‌ش حرف نداره.
‫ولی واسه من خیلی زوده که الان مشروب بخورم.
‫خب، می‌خواستم واسه ‫خبری که دارم آماده‌ت کنم.
‫خبری که هنوز به پسرها نگفتم.
‫کارهای آخرش دیروز تموم شد.
‫ولی دارم به «شهر فرشته‌ها» برمی‌گردم.
‫لس‌آنجلس؟
‫چرا؟ چطوری؟
‫حرف‌هایی که جوزی مک‌کوی ‫راجع به تسخیر هالیوود،
‫از وقتی که دیدمش از سرم بیرون نمیره.
‫واسه همون بالاخره با یکی از ‫دوست‌های خوبم، پیتر راث، تماس گرفتم،
‫و ازش خواستم که یه کار ‫توی پروژهٔ لالالند بهم بده.
‫دیگه با شهرهای کوچیک کاری ندارم.
‫بیخیال مالکیت تئاتر و سینمام شدم.
‫و الان می‌دونم که می‌خوام چیکار کنم.
‫- چه کاری، خانم لاج؟ ‫- می‌خوام تهیه‌کنندهٔ فیلم بشم.
‫و یه استودیوی فیلم‌سازی بسازم. مثل خودت.
‫باورت نمیشه که چقدر برای شروع این ‫فصل از زندگیم چقدر ذوق دارم، بتی.
‫اینکه تازه شروع کنم،
‫فوت و فن کار رو یاد بگیرم.
‫و برسم به مدیریت استودیو.
‫به عنوان یکی از کله‌گنده‌ها.
‫واو.
‫به‌نظر فرصتیه که فقط یه‌بار ‫توی زندگی درِ خونهٔ آدم رو می‌زنه.
‫همین‌طوره.
‫ولی بالاخره یه چیزی رو متوجه شدم، بتی.
‫بهت افتخار می‌کنم.
‫از بین تمام کارها و شغل‌هایی که داشتی،
‫این قدمی که برداشتی به‌نظر میاد...
‫درست‌ترین‌شونه.
‫موافقم.
‫انگار که سرنوشتم بود.
‫که توی صنعت فیلمسازی باشم.
‫فقط مشکل اینه که کالیفرنیا خیلی دوره.
‫بتی...
‫مهم نیست که چقدر از هم دور باشیم،
‫هیچ‌وقت از زندگی هم بیرون نمی‌ریم.
‫بهت قول میدم.
‫همیشه عاشق سینماش بودم.
‫تا وقتی بود، خوب بود.
‫اینجا سکوی پرتاب خیلی از بچه‌ها شد.
‫کلی آدامس به این صندلی‌ها چسبوندن.
‫و ورانیکا؟
‫تابستون بعد از فارغ‌التحصیلی،
‫ورانیکا دستیار استودیوی سیلور شیلد شد.
‫ولی بعد از چند سال استودیو دست خودش بود.
‫به سلیقهٔ خوب و ریسکش سر ‫جوون‌ها و مستعدین شُهره شد.
‫برندهٔ دو اسکار شد و تهیه‌کنندهٔ ‫خیلی از فیلم‌های ماندگار ما بود.
‫وی توی قبرستون هالیوود فوراِور دفن شد.
‫یه‌بار براش فاتحه خوندم.
‫و قبل‌تر هم واسه اکران ‫چندتا از فیلم‌هاش رفته بودم.
‫چه انرژی‌ای داشت.
‫ای کاش...
‫ای کاش باهاش بیشتر در ارتباط بودم.
‫نه فقط اون، با همه.
‫همهٔ ما. خیلی به هم نزدیک بودیم.
‫جداناپذیر بودیم.
‫و بعدش هم...
‫امروز واسه همینه...
‫واسه یادبود،
‫و کسب یه شانس مجدد.
‫بدون هیچ پشیمونی‌ای.
‫از همه‌تون ممنونم که امشب تشریف آوردین.
‫این نتیجهٔ سال‌ها همکاری...
‫من و شریکم در تمامی مراحله.
‫تونی توپز.
‫رابطه‌مون جذابترین چیزیه که فکرش رو می‌کردم.
‫مدام درحال ساختیم.
‫بین هنر و عشق‌مون فاصله‌ای وجود نداره.
‫پس، خواهشاً...
‫باهم راحت باشین،
‫از کارمون لذت ببرین،
‫و با خیال راحت یکی دوتا از کارها رو بخرین.
‫در ضمن من اونجا، روی اون صندلی...
‫نسخهٔ جمع‌آوری شدهٔ شش ‫جلد بلک آتنا رو می‌فروشم.
‫از مجلهٔ ادبی دبیرستان ریوردیل.
‫شک نکنین که یه کار کلکسیونیه. ممنونم.
‫[نمایشگاه هنری] ‫[بیف کیک به ملاقات چیزکیک می‌رود]
‫این نقاشی‌ها حرف ندارن. ‫باید یکی‌شون رو بخرم.
‫اگه برات جای سؤاله،
‫باید بگم که شرل یه نقاش درجه یک شد.
‫توی کل کشور آثارش رو توی ‫گالری‌ها و موزه‌ها به نمایش گذاشتن.
‫حتی توی اروپا هم گذاشتن.
‫تونی چی؟
‫تونی و شرل کنار هم موندن، ‫باهم رفتن غرب زندگی کردن.
‫توی تپه‌های اوکلند، توی یه ‫خونهٔ کرفتس‌من زندگی کردن.
‫که مثل دوتا هنرمند و کُنشگر ‫به زندگی‌شون ادامه دادن.
‫و سرپرستی یه پسر هم قبول کردن.
‫به اسم «دیل» البته که از روی ‫ریوردیل اسمش رو انتخاب کردن.
‫و چطور فوت کردن؟
‫با آرامش.
‫بعد از یه زندگی کامل و زیبا و سکسی.
‫جولیان چی؟
‫نتونست خودش رو پیدا کنه.
‫بعد از فارغ‌التحصیلی، رفت خدمت، ‫اعزام شد جبهه و توی جنگ ویتنام کشته شد.
‫فقط ۲۸ سالش بود.
ننه‌جون رُز چی؟
‫چند بار دیگه زندگی کرد. ‫(تناسخ)
‫بی و خانم تی ازدواج کردن.
‫اوه، اون‌ها...
‫فرانک اندروز و تام کلر کشته شدن.
‫کی کشت‌شون؟
‫یه کلاه‌بردار که توی یه ‫شب باورنی رفتن سراغش...
‫به اسم چیک.
‫اونجا چه خبره؟
‫ورانیکا درباره برنامه‌هاش ‫برای رفتن به غرب گفت.
‫ولی ما باهاش کنار نیومدیم.
‫من اون موقع اونجا نبودم.
‫نه.
‫خب، بهتره باشی.
‫می‌تونی یه کاری کنی ‫راحت‌تر باهاش کنار بیایم.
‫بل‌بل‌ها، موضوع چیه؟ ‫چرا قیافه‌هاتون این شکلیه؟
‫رانی یه بمب اتمی رومون انداخت.
‫ماجرای لس‌آنجلس رفتنم رو بهشون گفتم.
‫بدشانسی رو می‌بینی؟
‫بیخیال، بچه‌ها.
‫می‌دونم اخیرا راجع بهش حرفی نزدیم،
‫ولی همه‌مون می‌دونستیم که بعد از ‫فارغ‌التحصیلی هرکی راه خودش رو میره.
‫آره، ولی الان قضیه جدی شده.
‫و به آخرش رسیدیم.
‫حالا واقعاً می‌خواین آخرین ‫شبی که دورهمیم رو...
‫زانوی غم بغل بگیرین؟
‫سال آخرمون محشر بود.
‫و خیلی هم رضایت‌بخش بود.
‫نه فقط جسمی، حتی عاطفی!
‫جدی می‌گم، چقدر شانس ‫داشتیم که کنار هم باشیم؟
‫این فرصت رو داشتیم تا همدیگه ‫رو بشناسیم و دوست‌داشته باشیم.
‫اون هم نه فقط توی یه ‫دوره از زندگی، بلکه دوتا.
‫باید جشن بگیریم، نه عزا ‫بگیریم، حداقل هنوز نه!
‫حق با بتیه.
‫آینده بشه واسه بعد.
‫امشب رو باید قدردان تمام ‫اتفاقاتی باشیم که تجربه‌ش کردیم.
‫و بذارین بگم که از چه جهنمی ‫رد شدیم تا به اینجا برسیم.
‫اگه مجبور بودم که دوبار ‫دبیرستان رو تجربه کنم،
‫که این کار هم کردم،
‫خوشحالم که کنار شما ‫سه‌تا کله‌پوک تجربه‌ش کردم.
‫همه‌تون رو خیلی دوست دارم.
‫آشنایی با شماها بهترین اتفاقی ‫بود که می‌تونست واسه من بیفته.
‫با وجود دل‌شکستن‌ها.
‫و خوشحالم که امشب کنارتونم ‫و می‌تونم این رو بهتون بگم.
‫هی.
‫نظرتون چیه که واسه آخرین‌بار ‫با ماشین من یه دوری بزنیم،
‫و به مهمونی آخرشبیِ شرل بریم؟
‫بقیه کجان؟
‫داخلن.
‫- چرا تو بیرونی؟ ‫- من نمی‌تونم.
‫نمی‌تونم برم.
‫- چرا؟ ‫- چون هم من...
‫و هم تو خوب می‌دونیم...
‫که این آخرین باریه که همه‌مون ‫دور هم جمع می‌شیم!
‫- بتی... ‫- نمی‌خوام باهاشون خداحافظی کنم.
‫نمی‌خوام!
‫خیلی دردناکه، تحملش سخته، ‫مثل همون حرفی که خودت زدی.
‫اشتباه کردم اینجا اومدم. ‫باید خونه می‌موندم.
‫نباید واسه خداحافظی اینجا می‌اومدم...
‫زندگی همینه، بتی.
‫اول سلام می‌کنی،
‫یه مدت با کسی هم‌مسیر می‌شی،
‫و بعدش باهاش خداحافظی می‌کنی.
‫چرخهٔ زندگی همینه، غیر از اینه؟
‫تمام دقایقش باارزش‌ان.
‫خب.
‫همون‌طور که بعضی‌هاتون احتمالاً در جریانین،
‫الان دیگه شاعر کله‌گنده‌ای‌ام.
‫به‌خدا می‌دونیم، اندروز. ‫مدام راجع بهش حرف می‌زنی.
‫به‌هرحال، قطعه‌ای نوشتم به یاد و ‫خاطر زمان‌هایی که پیش هم بودیم.
‫اوه، نکنه می‌خوای اشک‌مون رو دربیاری، آرچی؟
‫این یه قصده به دوست صمیمیم،
‫و هر اتفاق خوبیه که باید روزی به انتها برسه.
‫فردا دیگه همدیگه رو توی مدرسه نمی‌بینیم.
‫به همین خاطر چندتا خاطره دارم ‫تا همدیگه رو به‌یاد داشته باشیم.
‫و نه، خیال‌تون راحت، چون...
‫پستی و بلندی‌های خاطره‌انگیر ‫فوتبال رو بهش اشاره‌ای نمی‌کنم.
‫من کنار خونهٔ بتی کوپر بزرگ شدم.
‫کسی که همه معتقدن حرف نداره.
‫فقط کلمهٔ «نارنگی» رو به زبون نیار.
‫وگرنه اون رگش که قاتل زنجیره‌ای بود ‫همه‌مون رو می‌گیره.
‫ورانیکا لاج، پُر از پول و پله.
‫کاری نیست که روش دست نذاشته باشی.
‫خنده‌داره وقتی می‌بینم که ‫هیجوقت ملکهٔ مجلس پرام نبودی.
‫یادمون نره که یه روزی واسه ‫خودت دستگاه دیالیز آدم بودی.
‫من شخصاً از فرشته تبتا ‫خواستم این رو یاد کسی نیاره.
‫شرل بلاسم، تو مثل راکفلر مایه تیله داری.
‫در ضمن، عشقت، جیسون داون رو توی ‫زیرزمین نگه داشتی.
‫ولی خوشحالم که تو و ملکهٔ سرپنت کنار هم‌این.
‫راستی تونی، «ساوث‌ساید» چسبیده به‌همه
‫برای همین هرکی که ژاکتت رو دوخته ‫خیلی دیکته‌‍ش افتضاح بوده.
‫جاگهد جونز که نیازی به معرفی نداره.
‫اون یه کاری کردم معلمش ‫خودش رو از پنجره پرت کنه پایین.
‫فکر می‌کنه که یه‌پا کارآگاه خصوصیه،
‫خودش رو چسبونده به دبیرستان ساوث‌ساید.
‫حالا منو بگو.
‫صدای کوین انقدر خوبه ‫که باید ترجیع‌بند بخونه،
‫ولی اون بیشتر اوقات ‫واسه تفریح میره وسط جنگل.
‫فنگز، ببین به کجاها رسیدی.
‫الان دیگه ستاره راکی.
‫خیلی با اون فرقه‌ای که اعضای بدن رو ‫می‌دزدیدن و فریز می‌کردن فاصله گرفتی.
‫آره.
‫و نفر آخری که دست کمی ‫از بقیه نداره، منتلِ باشکوه.
‫اگه بخوایم باهم مقایسه کنیم، ‫من و تو فرقی باهم نداریم.
‫ولی یه رجی دیگه هم هست، پس ‫از کجا معلوم که تو اصلی باشی؟
‫مجبورم گواهی تولدت رو ببینم!
‫حرف قشنگی نزدی، اندروز. ‫می‌دونی که روی اون حساسم.
‫این‌ها گوشه‌ای از سختی‌های ما بود.
‫ولی حالا به پایان داستان‌مون نزدیک می‌شیم.
‫واقعاً یکی از افتخارات زندگی منه.
‫این که شما رو بهترین دوست‌های خودم بدونم.
‫تا ابد و برای همیشه.
‫تو که نمی‌خواستی بدون ‫خداحافظی جمع کنی و بری؟
‫متأسفانه وقتشه که دیگه برم.
‫اوه.
‫خیلی‌خب.
‫خب...
‫امشب آخرین دیدارمون نیست.
‫می‌دونم که باز هم همدیگه رو می‌بینیم.
‫البته شاید...
‫شاید آخرش یه روزی به هم رسیدیم.
‫همیشه حسم بهم می‌گفت که...
‫آخرش من و توییم که به هم می‌رسیم.
‫خب، همه‌چی هم از خودمون شروع شد، مگه نه؟
‫پسر و دختری که باهم همسایه بودن.
‫حرف‌های دوست‌داشتنی‌ای می‌زنی، آرچی.
‫ولی این اتفاق توی آینده نمی‌افته.
‫نه؟
‫نه.
‫حق با مادرت بود.
‫تو کالیفرنیا میری و دیگه ‫به گذشته فکر نمی‌کنی.
‫بعدش هم با یه دختر جذاب و قوی ‫آشنا می‌شی که لبخند به لب‌هات میاره.
‫بعدشم ساکن مودستو می‌شی.
‫و یه خونوادهٔ خوب و خوشگل تشکیل میدی.
‫یه کارگر ساختمون حرفه‌ای ‫و یه نویسندهٔ آماتور می‌شی.
‫و از همه‌چی راضی‌ای.
‫و خوشحالی.
‫و وقتی که فوت می‌کنی...
‫می‌خوای که اینجا، توی ریوردیل، دفنت کنن.
‫کنار قبر پدرت.
‫حالا خوشحالی که داخل اومدی؟
‫آره.
‫ولی یادم انداخت که...
‫قبل از رفتن می‌خوام ‫یه نفر دیگه رو هم ببینم.
‫البته اگه وقت داشته باشیم.
‫وقت داریم.
‫می‌خوام قبلش گل بخرم.
‫[ترنس تیت، ملقب به پاپ]
‫درست اوایل سال آخر بود که اون...
‫آره.
‫کل شهر شوکه شده بودن.
‫حداقل توی خواب فوت کرد.
‫وقتی که می‌میریم ‫به‌نظرت چه اتفاقی...
‫واسه‌مون میفته؟
‫خب، هرکی نظر خودش رو داره، ‫ولی یکی مثل پاپ تیت...
‫حس می‌کنم که همچنان داره ‫کاری که عاشقشه رو انجام میده.
‫برگرها رو برمی‌گردونه و شیک ‫می‌زنه و مردم رو می‌خندونه.
‫تا ابد به همین کار ادامه میده.
‫شاید گفتنش عجیب باشه، ‫ولی من آگهی درگذشتت رو خوندم.
‫توی روزنامه.
‫[فورسایث جاگهد جونز، ویراستار پرکار مجله‌ی [مدهاوس جاگهد در ۸۴ سالگی درگذشت
‫دوست‌داشتنی بود، جاگهد.
‫یه زندگی خوب داشتی.
‫همون‌جوری که قدیم‌ها رسم بود می‌گفتیم...
‫حرف نداشت.
‫من تمام هم و غمم رو توی یه چیز گذاشتم.
‫مجلهٔ مدهاوسِ جاگهد.
‫واسه خودش یه مؤسسه شد.
‫تهش یه هجونامه نوجوانان بود.
‫همیشه هم «سکرد کاوز» رو مسخره می‌کرد.
‫مردم عاشقش بودن.
‫و بعد از ۷۰ سال هنوز هم دوستش دارن.
‫اکثراً نوجوون‌ها و بچه‌ها طرفدارشن.
‫ولی، دروغ چرا،
‫با توجه به چیزی که میراث می‌مونه، ‫می‌تونستم خیلی بدتر از این‌ها پیش برم.
‫توام خیلی بهش فکر می‌کنی؟ به میراث.
‫نه.
‫خیلی فکر نمی‌کنم.
‫خب، بهتره که فکر کنی.
‫اولیش اسرار جوانی بود.
‫یکی از کتاب‌های پرفروشی که مؤلفش خودت بودی.
‫بعدش هم که توی ستون مشاورهٔ ‫روزنامه نوشتی، «خاطرات بتی»
‫تنها چیزی که از اون دوران ‫یادمه فرجه‌های تموم نشدنی بود.
‫بعدشم نیویورک.
‫کار آزاد و اعتراضی.
‫اون زمان دلیل واسه عصبی بودن خیلی داشتی.
‫هوم... هنوز هم دلیل خیلی هست.
‫بحث‌ها همون‌ان.
‫ولی آدم‌های جدیدی دارن بهش اعتراض می‌کنن.
‫نسل جدید.
‫نسلی که با خوندن مجلهٔ تو بزرگ شده.
‫مجلهٔ «آن زن می‌گوید»
‫منبعی برای فمنیست‌ها و عوامل پیشرونده...
‫که واقعیت‌های تلخی رو برملا می‌کرد.
‫در ضمن، باید بگم که هنوز هم منتشر می‌شه!
‫با توجه به چیزی که میراث می‌مونه،
‫می‌تونستم خیلی بدتر از این‌ها پیش برم.
‫از ازدواج نکردن پشیمونی؟
‫اصلاً.
‫اما خیلی خوشحالم که دخترم کارلا ‫رو به سرپرستی گرفتم.
‫عاشق مادر بودن بودم.
‫و همینطور مادربزرگ بودن.
‫میراث اصلی من اینه.
‫خانواده‌‍م.
‫تو چی؟ ‫از تشکیل خونواده ندادن پشیمونی؟
‫بعضی وقت‌ها آره.
‫می‌دونم غیرممکنه، ولی...
‫کاش می‌شد تا آخر عمرمون توی ریوردیل بمونیم.
‫کنار همه‌ی دوست‌هامون.
‫عین قدیم.
‫جَوون و خوشگل.
‫پر از امید.
‫پر از حس عشق به‌هم.
‫می‌دونم که دیگه شدنی نیست.
‫نه.
‫نیست.
‫در واقع دیگه وقتش هم هست که برگردونیمت.
‫می‌دونم.
‫حاضرم.
‫برای هر اتفاقی که قراره بیوفته حاضرم.
‫نگاه کن مادرجون، داریم می‌‌رسیم.
‫خدافظ تابلوی شهر.
‫خدافظ رودخونه‌ی سوییت‌واتر و تمام رازهات...
‫خدافظ جنگل فاکس و درخت‌های تسخیرشده‌‍ت.
‫خدافظ درِ قرمز و تمام اسرارت.
‫خدافظ اتاق. ‫خدافظ پنجره...
‫خدافظ اتاق آرچی.
‫خدافظ پمبروک
‫و صدای شومینه‌‍ت و شب‌های دورهمی سکسیت.
‫خدافظ لیوان‌های قهوه ‫و تا دیروقت نویسندگی‌ها.
‫خدافظ شیره‌ی افرا و صبح‌هات ‫و مهمونی‌ها و بازی چرخوندن بطری.
‫خدافظ پاپ‌کورن کره‌ای، سانس‌های دوبل ‫قرارهای چهارتایی.
‫خدافظ موسیقی و شاعری و هنر.
‫خدافظ دبیرستان ریوردیل.
‫خدافظ بازی‌های بسکتبال ‫و جمع شدن و رقص‌های سر زنگ ورزش.
‫خدافظ کمدها. ‫خدافظ آبی‌طلایی.
‫خدافظ گرد گچ تخته و سنجاق سر ‫و کلاه تاجی و شوخی‌های خرکی.
‫خدافظ دوست‌ها و احساس ترس
‫و اردوهای چهارم جولای
‫و کپسول‌های زمان
‫و خدافظ زمان.
‫کاش...کاش زمان بیشتر بود.
‫خداحافظ، ریوردیل.
‫اینجا بزرگ شدن بی‌نظیر بود.
‫مادرجون بتی، رسیدیم.
‫نگاهش کن عزیزم، خوابش برده.
‫فکر نکنم خواب باشه عزیزم.
‫♪ « Ritchie Valens - We Belong Together » ♪
‫خوش موقع اومدی بتی.
‫برات شیک سفارش دادیم. ‫همونی که دوست داری، توت فرنگی.
‫مرسی.
‫فکر کنم دیگه بسپریم‌شون به همین‌جا.
‫جایی که تا ابد ‫سال آخری می‌مونن...
‫تا ابد ۱۷ ساله.
‫همیشه در حال خوردن برگر و شیک.
‫همیشه درحال رفتن به سمت رقص ‫یا برگشتن ازش.
‫بحث در مورد مدرسهريال بازی بزرگ
‫رابطه‌ی این و اون...
‫درس و مشق...
‫فیلم در حال پخش توی بابیلونیوم.
‫می‌دونید، لحظه‌هایی که زندگی رو می‌سازن.
‫جایی که اونا... ‫ما همیشه تجربه‌‍ش کردیم.
‫توی این غذاخوری، این شهر...
‫توی آخرتِ شیرین.
‫پس اگه یه شب احساس تنهایی کردید و این ‫تابلوی نئونی رو آخر سفر طولانی‌تون دیدید...
‫سفری که همه‌ی ما توش هستیم...
‫بزنید کنار، بیاید داخل ‫بشینید
‫و بدونید که همیشه توی جمع دوستان هستید
‫و ریوردیل همیشه خونه‌ی شما می‌مونه.
‫تا اون موقع...
‫شب خوبی داشته باشید.
..:: ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز ::.. BcMoviez.Com
«پایان سریال» «امیدوارم لذت برده باشید»
..:: کانال تلگرام و اينستاگرام بی سی موویز ::.. .:: telegram: t.me/BcMoviez ::. .:: instagram: @BcMovie_co ::.