‫- «آنچه گذشت» ‫- جاناتان
‫- جاناتان مور ‫- جاناتان
‫آمریکایی‌مون.
‫فکر نکنم مالکوم وقتی این خونه رو ‫پیشنهاد می‌کرد از منظره‌ش خبر داشته باشه.
‫کیت گالوین.
‫صاحب گالری، عاشق هنر، ازدواج نکرده. ‫متمرکز و جاه‌طلب هم هست.
‫- احتمالاً بهتره گزارش بدم. ‫- شاید بهتره باشه اسمی از من نبری.
‫جون کیت رو نجات دادی.
‫ جبران می‌کنم.
‫دوست عزیزم، آدام پرات اخیراً ‫«ساندری هاوس» رو افتتاح کرده.
‫- امشب باهامون بیا. ‫- لامصب، تو جهنم گیر کردم
‫وقتشه ببریمش خونه.
‫مالکوم، صبر کن ببینم، الان من...؟
‫«منو باش فکر کردم وقتی روی میز ‫ولش کردم، گناهم میفته گردن تو»
‫- کار من نبوده. کار یکی از اونا بوده... ‫- گمشو بمیر، مالکوم
‫که مالکوم رو کشته.
‫- و نقشه کشیده بندازه گردن من. ‫- از آشنایی‌ات مفتخرم، هم‌سنگر
‫کی هستی؟
..:: ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز ::.. BcMoviez.Com
‫یکی از شماها.
‫یکی از شما لاشیا اون ‫پیام‌ها رو فرستاده واسه من.
‫یکی از شماها منو می‌پاد.
‫یکی‌تون مالکوم رو کشته و ‫و روی میز من گذاشته
‫و حالا سعی داره بندازه گردن من.
‫می‌دونی که جسدش رو تمیز کردم.
‫شاید شبیه یکی که تا حالا تو ‫عمرش همچین کاری نکرده.
‫متأسفانه همین باعث شد به‌نظرت خیلی جالب بیام.
‫خب، کدوم یکی‌شون هستی؟
‫خوبی، جاناتان؟ ‫مریض به‌نظر میای.
‫نه خوبم.
‫چی شد؟
‫جاناتان داشت می‌گفت که داستانت خیلی جالبه، ولی ‫وقتشه به افتخار این دور همی مشروب بخوریم.
‫اگه تو نگی من میگم.
‫اگه نگاه بقیه رو از من بگیری...
‫می‌کشمت!
‫به سلامتی سایمون، خفن‌ترین افتتاحیهٔ ‫هنری تاریخ. امشب متعلق به توئه.
‫- به سلامتی سایمون ‫- به سلامتی سایمون
‫- به سلامتی. ‫- نوش
‫- نوش. ‫- نوش.
‫فقط می‌خوام تعطیلات اروپایی‌ام برگرده.
‫این دیگه چیه؟
‫«تمنای حضور شما در شبی ‫فراموش نشدنی را داریم»
‫یه مشت مظنونِ مایه‌دار
‫پاپوش، و حالا یه دعوتنامهٔ مرموز ‫که تداعی کنندهٔ معمای قتل انگلیسیه.
‫گه بگیرن.
‫افتادم توی یه داستان جنایی، ‫پست‌ترین ژانر ادبی.
‫اگه می‌خوای بگو توهم توطئه دارم، ‫ولی تونستی یه جسد رو توی خونه‌ام بیاری.
‫شاید کل نقشه‌ات همین نبوده.
‫حرف جدیدی داری بزنی؟
‫مشخصه از «اونس» استفاده می‌کنی.
‫رهگیری نمی‌شه، پیام‌ها هم بعد ‫از این‌که خونده بشن غیب می‌شن.
‫هم خوراکِ افراد رده بالا ‫هم خوراک بدگمان‌ها.
‫کی اینو رو گوشیم گذاشتی؟ ‫یه زمانی...
‫نوشیدنی!
‫وقتی که من اون شب تو هپروت بودم، تو اونجا بودی.
‫مراقب باش، جان جون.
‫واسه همینه که مشروب نمی‌خورم.
‫ها؟ این دیگه چیه؟ نمایشگاه سایمون؟
‫لازمه همه چی رو گوگل کنم آخه؟
‫«گالری کلاتو»
‫آره. شب افتتاحیهٔ نمایشگاه سایمون سو.
‫با حضور کیت گالوینِ ‫ باکلاس، اشرافی و گالری‌دار.
‫آها. نکنه تو دوست پسر به‌درد نخورت رو کشتی
‫انداختیش رو میز خونهٔ من ‫و حالا منو دست انداختی؟
‫الان اومدم دفترت، اینجا نیستی.
‫آماده‌سازی افتتاحیه خیلی اذیتم کرده، مال. ‫می‌شه بهم پیام بدی؟
‫بدک نیست واقعاً کمک کنی.
‫حقیقتاً انگاری از دست خدابیامرز عصبیه
‫که یعنی نمی‌دونه اون مُرده.
‫یا شایدم این فیلمشه، ‫چون یه قاتل باهوشه.
‫عالی شد، می‌تونم دوباره برگردم به ‫حال و هوای ژانری که ازش بدم میاد.
‫مونی عاشق داستان‌های مرموز جنایی بود. ‫همیشه فکر می‌کردم پازل کلمات واسه بزرگسال‌ها هستن
‫سر نخ‌ها رو پیدا کن، بازی رو ببر. ‫چندان هنر نیست.
‫«جسد در کتابخانه» و «قتل در خانهٔ کشیش»
‫- اینا رو می‌خونیم؟ ‫- نه، نه. این یه پروژهٔ شخصیه
‫عه، چه بد شد. ‫عاشق ژانرهای جنایی هستم.
‫فکر نمی‌کنی سبکش یه‌کم تکراری و کلیشه‌ایه؟
‫خدایا، تو هم از اونایی. ‫گناه داری.
‫آخ. ولی خب لازمش دارم.
‫چی شده؟
‫خب، روالش تکراری که هست. ‫ولی خب همینش باحاله.
‫مجذوبت می‌کنه، و پشت معما ‫یه نقد و تفسیر اجتماعی داره.
‫حقیقتاً استاد، به‌نظرم مشکل‌تون باهاش ‫اینه که معماها سرگرم کننده هستن.
‫چرا باید برام مشکل‌ساز باشه؟
‫چون کیه که لازم نیست سرگرم کننده باشه؟
‫سفید پوست، مرد، نابغه. ‫آره؟
‫حقیقتاً، الان خسته‌کننده بودن تبدیل شده به ‫یکی از نشانه‌های هنر والا در حالی که...
‫و بقیه‌مون اگه بخوایم کتابمون فروش بره، ‫باید داستانت جالب باشه
‫و واسه همینه که آگاتا کریستی ‫بهترین نویسندهٔ رمان‌های پرفروشه.
‫و ۹۹% مردم هیچ‌وقت «شوخی ‫بی‌پایان» رو تموم نمی‌کنن.
‫من کردم.
‫یه ماه از عمرم رو پاش هدر دادم و بر نمی‌گرده. ‫نسل جدید چه وحشی‌ان.
‫پس حالا من خسته‌ کننده شدم؟
‫خب...
‫یه‌کم مردسالار.
‫- حالا چه پروژه‌ایه؟ ‫- هنوز دارم روش کار می‌کنم.
‫و فقط باید بدونم روال کار اینا چطوریه.
‫کلیشه‌های تکرار شونده‌ش رو می‌گی؟
‫می‌تونم کمک کنم.
‫این ۱۹ سالهٔ از خود راضی یه ‫فرشته‌ست که واسه کمک بهم فرستادنش
‫- ممنون می‌شم. ‫- خیلی‌خب
‫الان مجبورم تا ۶ دقیقهٔ دیگه ‫برم مکالمهٔ روسی به یکی درس بدم.
‫- روسی؟ ‫- آره، و خب اکثر روزای هفته
‫با چند تا سگ لوس دارم ‫اطراف هاید پارک می‌چرخم
‫نادیا، کی می‌خوابی؟
‫خواب واسه پولداراست. ‫خیلی‌خب، قضیهٔ آگاتا خانم اینجوریه
‫مورد اول، هیچ چیزی اتفاقی نیست.
‫و مورد دوم، همهٔ انگیزه‌ها همیشه ‫ختم می‌شه به سکس، پول یا انتقام.
‫و سوم این‌که، اولین ‫مظنون معمولاً قربانی دومه.
‫نه، نه. چیزی که تو سرمه قتل خشنِ یک نفره ‫و یه پاپوش درست کردن.
‫خب...
‫پس این‌جوری فقط دلیل قتل مقتول مهمه.
‫مشخصاً یکی اون‌قدری می‌خواسته طرف بمیره ‫که رفته نقشه کشیده، و بعدش به شکل خشنی...
‫حقیقتاً، به‌نظرم پاپوش درست کردنه یه‌کم ‫بیهوده باشه. ولی اگه خوب انجام داده بشه.
‫گل سر سبد می‌شه.
‫قضیه اینه.
‫مسلماً اگه کتابت پرفروش ‫شد، من ۱۰ درصد می‌گیرم.
‫قبوله.
‫- عالیه. ‫- ممنون، نادیا
‫«هیچ چیزی اتفاقی نیست»
‫جو کوئين گلدبرگ.
‫الیوت، ای حرومی.
‫خیلی هم عادیه، که یه کار چاق‌کن ‫خونوادهٔ کویین خیلی اتفاقی اومده
‫منو انداخته وسط یه معمای قتل.
‫ بهت می‌خوره جاناتان باشی.
‫فکر کردم قرارمون این بود که ‫دیگه به این شماره زنگ نزنی.
‫- قبل از این بود که برام پاپوش درست کنی. ‫- چی شد، چی شد؟
‫پیاما رو می‌گم.
‫مالکوم هاردینگ.
‫- خب؟ ‫- باورت نمی‌شه چقدر خیالم راحته
‫که اصلاً نمی‌دونم چی داری می‌گی.
‫- بهتره مدیتیشن رو امتحان کنی. ‫- معجزه کرده واسم.
‫گوش کن.
‫- الیوت، پشت گوشام مخملی نیست. ‫- انگاری هست ولی
‫شرمنده که هیچی نشده زندگی جدیدت ‫رو بگا دادی، ولی من الان دیگه رسما...
‫و عملاً از این چیزا کشیدم بیرون.
‫امیدوارم عذاب‌هات تموم ‫بشه و ریشه‌ش رو پیدا کنی
‫و خیلی کیرم دهنت که مجبورم کردی ‫از شر این گوشی عالی خلاص بشم.
‫البته که به این آسونیا نمی‌تونه باشه.
‫[یک پیام جدید دارید]
‫«مجدد سلام» ‫وای لعنتی، تویی!
‫«کت قشنگی داری. ‫قهوه‌ای بهت میاد»
‫مادرسگ، کجایی؟
‫ممکنه هر جا باشی. ‫کجایی؟
‫ای لاشی... ‫«خیلی چیزا رو دارم در موردت یاد می‌گیرم»
‫متوهم.
‫ذاتاً تنها
‫هر جا که هستی، ‫بپّایِ ماهری هستی.
‫و اصلاً استاد واقعی‌ای نیستی
‫نه بابا؟ ‫خودت کی هستی حالا؟
‫فکر کن. فکر کن.
‫چرا مالکوم رو کشتی؟
‫حتی یه جواب کنایه‌ای هم می‌تونه ‫کمک کنه انگیزه‌ات رو بفهمم
‫و بفهمم کی هستی و قال قضیه رو بکنم
‫و برگردم به وضعیتِ...
‫اسمت جاناتان مور نیست. ‫گندش بزنن.
‫«همین روزا رازت رو می‌فهمم» ‫نمی‌تونم اجازه بدم همچین کاری کنی
‫پس من باید اول بفهمم تو کی هستی.
‫خانمِ فیبی
‫اصرار داشت که برم دیدمش. ‫اصلاً نمی‌دونم وقتی تو هپروت بودم چی بهش گفتم.
‫ولی اون طرفدار جاناتانه.
‫قرار همینجا منتظر بمونم؟
‫آهای؟
‫مشتاق نیستم روزم با زنی بگذرونم که ‫واسه غش کردن روی باراک اوباما مشهور شده.
‫ولی خانوم وراج شاید دقیقاً همونی ‫باشه که واسه پیدا کردنت لازم دارم.
‫درست به موقع اومدم؟
‫لعنتی، درد داره.
‫- نکن، نکن ویکی. اون بی‌آزاره. ‫- صدای جیغ شنیدم، همین.
‫لیزر می‌کنی انگاری آتش‌فشان ‫می‌ریز رو پوستت عزیزم.
‫- می‌تونی روپرت رو بذاری زمین. ‫- فقط می‌گم که هر کلابی
‫یه جای سفارشی واسه آدمای این‌کاره ‫توسط آدمای این‌کاره‌ست.
‫شرمنده، یه سرمایه‌گذار مهمه.
‫یارو داره ۱۰ صبح مشروب می‌خوره. ‫عالی شد.
‫- می‌تونم بعداً بیام. ‫- نه، نه، نه. برو یه سیگار بکش
‫بگذریم، گفتم دیگه. ‫قطعاً. شک نکن.
‫ممکنه یه قاتل باشه؟
‫چیزی که دیشب بهم گفتی...
‫تا حالا ندیدم کسی تا حالا ‫این‌قدر کامل منو فهمیده باشه.
‫چه گهی خوردم؟
‫مشخصه که یه چیزی ما رو سر ‫راه هم قرار داده که دوست باشیم
‫یه چیزی که باعث شد جسد مالکوم رو میزم باشه.
‫آشنایی باهات باعث افتخار بود.
‫شروع شد.
‫و آدام. ‫هر دوتون.
‫گوش کن، بابا یه کلاب شبانه‌ست دیگه. ‫ترانوس نیست که، بی‌خیال.
‫- چایی می‌خوری؟ ‫- بلا، چایی بیار.
‫- میونه‌شون خوب نیست. ‫- دعوتنامه دستت رسید؟
‫آها. پس اون دعوتنامه رو فرستاده
‫مهم‌ترین مراسمه. ‫کاملاً اختصاصی. همهٔ دوستامون هستن.
‫پس منم باید باشم.
‫عالی به‌نظر میاد.
‫یه کارآگاه بعدش چی می‌گه؟ ‫ناجوره اگه بگم «کی می‌خواست مالکوم بمیره»
‫خیلی لطف کردی که منم دعوت کردی.
‫اینجا هنوز دوستای زیادی ندارم.
‫خیلی از مالکوم ممنونم که ‫اون شب اصرار داشت بیام
‫- خب، مالکوم... ‫- طعمه رو گرفت
‫- منظورت چیه؟ ‫- کیت ازش خوشش میاد، کافیه
‫همه موافق نیستن.
‫می‌گم، تو حاضری ۱۰ هزار پوند حق عضویت
‫توی کلابی بدی که از قضا ‫به کلیسای شیطان مرتبطه؟
‫- نپر وسط حرفمون عزیزم. ‫- ببخشید
‫داشتم به جاناتان میگفتم که ‫مالکوم یه‌‌کم حاشیه‌سازه
‫- هوم. ‫- اون دیگه چی بود؟
‫آها، یه سؤال خیلی مهم. ‫تو نقشِ کی میای؟
‫واسه افتتاحیهٔ سایمون.
‫آخی جان، کلاً تو باغ نیستی طفلک.
‫کیت... دلبر سنگدلِ مالکوم، شریک جنسی
‫و شریک دوست‌داشتنی و صمیمیش.
‫کیت دوست عزیز فیبیه. ‫شب خیلی مهمیه براش.
‫نمی‌تونیم بذاریم یه ریشوی ‫غریبه با هر لباسی بیاد اونجا.
‫- آخ. ‫- می‌گم، ویک؟
‫ویک؟ می‌شه این بچهٔ چارلز ‫دیکنزیِ فییبی رو ببری نمایشگاه؟
‫- تام لباسا رو فرستاده دیگه؟ ‫- آره
‫نمی‌تونم برم. ‫هنوز قضیهٔ مالکوم به جایی نرسیده.
‫و بحث هم نکن.
‫دنیای فیبیه. ‫همه‌مون توش زندگی می‌کنیم.
‫خیلی‌خب.
‫خب این لباس تام چقدر قراره آب بخوره؟
‫- چون مسلماً پولش رو ندارم. ‫- هدیه محسوب می‌شه. و لازم....
‫لازم نیست پول بدی. ‫فقط می‌خوان توی جمع‌شون باشی.
‫مسلماً که این شکلی نه.
‫چیزای مجانی واسه ‫اونایی که اصلاً نیاز ندارن.
‫آره سرمایه‌داری داره عالی پیش می‌ره!
‫اونجا نه، نه، صبر کن. ‫صبر کن. ‫اینجا زیادی شلوغه.
‫ببرش روی دیوار جنوبی ‫بذار یه‌کم جا داشته باشه.
‫کیت رو که می‌بینم انگاری فقط اونه ‫که توی این جمع واقعاً داره کار می‌کنه.
‫اون پایین سمت راست. ‫توی ماشین می‌بینمت.
‫اینم چندتا مظنون که یه ‫روزم تو عمرشون کار نکردن.
‫به به، استاد بی‌پول!
‫مثل کانی، یارو اسب بازه.
‫کانی سیاستمدار.
‫سوفی و موهای دم‌اسبی‌ش
‫و هنرمندی که اجازه می‌ده ‫کارش به جاش صحبت کنه.
‫باید بدونم اون کت اسپرت رو از کجا خریدی.
‫عالی شد. اومدم وسط بازسازی ‫«دختران بدجنس» توی وست اند
‫فیبی منو فرستاد.
‫جالب شد، فیبی روی این جمع خیلی سلطه داره.
‫خب، هر چی می‌خوای بهش بگو.
‫خب...
‫تو مایه‌های تام یا رالف، نه یورو.
‫فکر کنم این زل زدنه تهِ سر صحبت باز کردنشه.
‫- واسه برنامه‌ات استرس داری؟ ‫- نه
‫می‌دونی، داشتم با مالکوم در مورد...
‫اون دختر باز مغز فندقی رو چه به هنر آخه؟
‫هرکول پوآرو اگه بود جملهٔ بعدیش در ‫مورد یه دختر بازی لاشی رو می‌گفت؟
‫طرفدار مالکوم نیستی؟
‫- اصلاً در موردش فکر نمی‌کنیم. ‫- مرتیکهٔ کسکش ۶۰ پوند بهم بدهکاره.
‫- به شرط‌بندی روی اسب علاقه داری استاد؟ ‫- حرف مالکوم رو دیگه نزنید
‫- همه‌شون ازش متنفرن؟ ‫- کت رو می‌دین قربان؟
‫- لباس پوشیدی؟ ‫- دارم نرودا می‌خونم.
‫فیبی جاناتان رو دعوت کرده.
‫که این‌طور.
‫خب جاناتان، اگه فیبی قبولت کرده، ‫فقط می‌تونم بگم که خوش به حالت.
‫اگه ببینم اذیتش کردی کیرت رو می‌سوزونم، ‫ولی خب در کل مبارکه.
‫با این کت انگاری پیشخدمتی.
‫اگه کتاب می‌نوشتم ‫هیچ‌وقت اونو قاتل نمی‌کردم.
‫از یه فرسخی واسه مردم مشخصه.
‫ممنون. ‫صبحت خوبی بود.
‫- سایمون؟ می‌شه یه چیزی انتخاب کنی لطفاً؟ ‫- آخه کی براش مهمه من چی بپوشم؟
‫استرس داره.
‫خبرنگارا، حامی‌ها، کل دنیا.
‫سخته به یه مشت بچه مایه و آقازاده ‫که همیشه موفقن اهمیت قضیه رو فهموند.
‫برنامه عالی می‌شه.
‫بهترین کارمه. ‫براشون نمی‌رقصم.
‫خودتم نمی‌خوای.
‫اگه بخوام از اینا اطلاعات بیشتری ‫بگیرم، سؤالای بهتری می‌خوام
‫باید بیشتر در مورد مالکوم بدونم
‫کیت به‌نظر از اونا باشه ‫که از همه چی کپی بگیره.
‫ایشالا که یه یدک از ‫کلیدای دفتر مالکوم رو داره.
‫خودشه.
‫دفتر مالکوم.
‫کتابایی که همه‌شون رو مردها نوشتن.
‫برنامه‌ای که واسه به‌روز کردنش زیادی گشاده. ‫مشروب، چیز جدیدی نیست اینجا.
‫به یه دلیلی اونو کشتی.
‫سکس.
‫پول.
‫یا انتقام.
‫هوم.
‫هزینهٔ تحقیقاتم.
‫عصای نقره‌ای
‫«ارابهٔ امید»
‫خیلی‌خب، گیج شدم.
‫صبر کن ببینم.
‫به شرط‌بندی روی اسب علاقه داری استاد؟ ‫اسب.
‫اینا شرط بندیه، ‫که یعنی اینام بدهی هستن.
‫مالکوم که ارث زیادی بهش رسیده بود، ‫ولی اگه زیادی قمار کرده
‫شاید دیگه نه.
‫لویی، «شاه خورشید» با خنجر.
‫پنج‌شبنه‌ها ساعت ۳ عصر. ‫سهام؟
‫گفتم که به جورچین علاقه ندارم.
‫عه، استاد، شما...؟
‫چی‌کار می‌کنید؟
‫لعنتی.
‫می‌خواستم براش یادداشت بذارم، ‫ چون نیومده بود سر کار.
‫دوست‌دختر مالکوم ازم خواست ببینم ‫کیف پولش رو جا گذاشته یا نه. همسایه‌ایم...
‫چه خسته کننده.
‫- فکر کردم اومدین دزدی‌ای چیزی. ‫- نه، شرمنده ناامید شدی.
‫خب، داستان جنایی در چه حاله؟
‫مدل من نیست، ‫ولی خب هنوز سعی دارم امیدم رو از دست ندم.
‫خب، داری ابتدایی‌ترین ‫اشتباه ممکن رو مرتکب می‌شی.
‫- که چی باشه؟ ‫- خب خودت می‌خوای مدلت نباشه.
‫بگو که مثل کارآگاه‌ها نیفتادی ‫دنبال پیدا کردن انگیزه قتل.
‫- اوپس. ‫- فکر کردم این‌جوری...
‫ببین، اون «علت» ماجرا هستش، نه «چگونگی». ‫و چگونگی شکل گیری اون اتفاقه که داستان رو خفن می‌کنه.
‫کارآگاهت باید یه‌جورایی خاص باشه.
‫یه ابرقدرتی، قدرت استنتاجی، ‫یا داشتن دانشی چیزی.
‫خدایا، قیافه‌ات. ‫الان بهت کمک کردم درسته؟
‫نادیا درست می‌گه.
‫اشتباه می‌کردم که سعی داشتم ‫سفرهٔ دلشون رو واسه یه غریبه پهن کنن.
‫قدرت‌هایی دارم که بهشون متکی نیستم
‫من مشاهده‌گرم.
‫جما آدرال می‌خوره، ‫پول هیچی رو نمی‌ده.
‫همه‌ش مشغول خریده و ‫انگاری از وجود مالکوم خب نداره. پس پایین لیسته.
‫پرنسس بلسینگ، ‫«توی کار تکنولوژیه»
‫فکر می‌کنه توی یه شبیه‌سازی هستیم. ‫اگه هیچی واقعی نیست که دیگه قتل هیچی.
‫زندگی‌اش رو جوری ساخته که ‫ناخنشم نشکنه.
‫پس تصورش سخته بخواد به کسی چاقو بزنه. ‫قطعی نیست، ولی خب بازم پایین لیسته.
‫وقتی آدام ساندری هاوس رو ‫باز کرد، عملاً اولین پروژه‌اش شد
‫که قبل از شروع تموم نشد.
‫همچین گاو پیشونی سفید خونواده‌ش ‫نیست، بیشتر مایهٔ آبروریزی‌شونه.
‫طبق معیار آمریکایی ‫پرات‌ها از نسل اندر نسل پولدار بودن.
‫پدرش به املاکی‌ها می‌خوره و نوع‌دوسته.
‫برادرش سناتوره.
‫سوگلی خونواده هم احتمالا ‫اولین رئيس جمهور گی باشه.
‫این وسط ولی آدام تا همین ‫چند وقت پیش به‌خاطر اینکه
‫با کت شلوار حین رانندگی مست کرده بود و ‫تیموتی شالامی بغل دستش بوده خبرساز شده بوده
‫از وقتی که با فیبی دوست شده دیگه آدم شده.
‫خب، در هر صورت رانندگی نمی‌کنه.
‫و ساندری هاوس هم ترکونده.
‫- شرمنده. ‫- اشکال نداره، مشکلی نیست.
‫در کل یه زورگوی خوش بر و ‫رو که سخت کار می‌کنه تا بابایی رو
‫که سال‌ها پیش از اونو از خودش رونده تحت تأثیر بذاره.
‫- شرمنده. ‫- می‌خواد شش تا دیگه باز کنه.
‫فکر نکنم قابلیت قتل رو داشته باشه.
‫ولی شک ندارم خیلی خوب ‫می‌تونه واسه یکی پاپوش درست کنه
‫ولی چرا مالکوم رو بکشه؟
‫آدام پرات در نقش لویی چهاردم، پادشاه خورشید.
‫وایسا ببینم.
‫لویی، پادشاه خورشید. ‫مالکوم داشت در مورد آدام صحبت می‌کرد.
‫- ممنون. ‫- آره. پنجشنبه‌ست
‫ممنون که اومدین.
‫ممنون
‫ممنون که اومدین.
‫- کلیر، خیلی لطف کردی، منت گذاشتی. ‫- ممنون
‫خب، بریم معمای مالکوم رو حل کنیم.
‫- خیلی‌خب. ‫- چی؟
‫زود باش.
‫- لویی، پادشاه خورشید و «خنجر»؟ ‫- التماس کن.
‫لطفاً.
‫بشاش روم.
‫- انتظار همچین رازی رو نداشتم. ‫- جون!
‫وای، ممنون!
‫دوباره! بریز روم!
‫فکر کنم به اندازه کافی دیدم.
‫پس مالکوم می‌دونست که...
‫سلام، مرتیکهٔ فضول.
‫می‌تونم توضیح بدم.
‫بنال ببینم.
‫لعنتی. چی بگم؟
‫من نویسنده‌ام. ‫دارم تحقیق می‌کنم، کتاب می‌نویسم.
‫در مورد پولدارا.
‫خب، قشنگه.
‫چه جور کتابی؟
‫رازآلوده.
‫ولی در مورد نابرابریه.
‫این‌که چطور فکر می‌کنن بهتر از مان.
‫خب، این‌جوری که باید ‫یه ده جلدی بنویسی، نه؟
‫بگردم ببینم چی داری، نظرت چیه؟
‫بذار ببینم.
‫گفتم که، نویسنده‌ام. ‫افکارم رو نوشتم.
‫همم.
‫به‌به ببین چی اینجاست.
می‌خوام بذارم رو اسبِ عصای نقره‌ای.
جریمه‌ات.
‫نیاز به گفتن نیست که قراره ‫دچار آلزایمر به شدت شدید بشی.
‫با خوشحالی.
‫خوبه. قراره تو رو توی اون نمایشگاه مسخره ‫و احمقانه و کوچولو ببینم.
‫- جدا؟ ‫- آره.
‫بدو برو، بزن به چاک.
‫افتتاحیهٔ بزرگ سایمون سو.
‫خدایا منو بکش. اما مظنون‌ها ‫همه یه‌جا جمع شدن، پس منم هستم.
‫وسواس جنسی عجیب آدام ‫خم به ابروی مامان‌های خونه‌دار مادری لیندا نمیاره.
‫ولی اگه مالکوم خبر داشته و از آدام اخاذی می‌کرده ‫تا بدهی‌های قمارشو صاف کنه،
‫خب، انگاری تو رو پیدا کردم.
‫لطفا عکس نگیر.
‫در رو نگه‌دار. ‫لطفا در رو نگه‌دار.
‫لبخند بزن، ‫ادای پولدارا رو در بیار.
‫تلاش می‌کنم ‫از این شلوغی و هیاهو طفره برم.
‫امکانش هست؟ ‫قربون دستت لطف می‌کنی؟
‫- قربون دستت؟ از خودم بدم میاد. ‫- آره، حتما.
‫با وجودِ مظنون‌ها، ‫آدام باید قیافهٔ جدی‌ای به خودش بگیره.
‫برخلافِ این ان‌اف‌تی‌ها، ببخشید. ‫اسمشونو نمی‌شه هنر گذاشت.
‫- مایه افتخاره. ‫- اونجاست.
‫طبق گفتهٔ نادیا، آدام مالکوم رو می‌کشه ‫تا جلوی اخاذی قرار مخفی رو بگیره
‫که از هر سه انگیزه ‫یه جا حضور داره.
‫برو بریم.
‫نقطه قرمز دیوارنمای انعکاسی ‫توی اتاق آزمایشه.
‫اینجایی. این... ‫خیلی جالب و قشنگه.
‫از تعریف زیرکانه و دقیقت متشکرم.
‫هنوز توی لیستم ‫و در به در اینم که بالاتر برم.
‫- رولد. ‫- کیت، عزیزم.
‫- به موقع برگشتی. ‫- هیچ‌جوره از دستش نمی‌دادم.
‫- موفق شدی، کیت. ‫- ای چاپلوس.
‫چی؟ ‫اونوقت این زیرکانه و دقیقه؟
‫قبلا همدیگه رو دیدیم؟
‫احتمالا توی ساندری هاوس. ‫اون‌شب مالکوم دعوتش کرده بود.
‫- تمامی دوستان مالکوم و کیت قدم‌شون روی چشم ماست ‫- دوست مالکومه
‫- جاناتان هستم، از آشناییت خوشوقتم. ‫- رولد.
‫آمریکایی هستی، ها؟
‫از کدوم ساحل؟
‫یه‌جورایی هردوش.
‫آره، شبیه کالیفرنیایی‌ها هستی.
‫از این یارو بدم میاد.
‫بیاید اطراف رو نشون‌تون بدم. ‫بریم؟
‫و مظنون اصلی، ایناهاش.
‫جاناتان. ‫سلام، رفیق.
‫- اوه، باشه. اگه این کار به حرف میاردش. ‫- خدای من.
‫چه بوی خوبی می‌دی.
‫اکس زدم. نظرت چیه؟ ‫قبلا آدم اهل هنری بودم.
‫روش سرمایه‌گذاری کنم؟
‫- روی این تخم‌مرغ؟ ‫- آره.
‫با ۷۰ هزار دلار، می‌تونی تخم‌مرغ رو بشکنی ‫و ببینی توش چیه.
‫جالبه. ‫کلاه‌برداریه.
‫تو فکرم واسه فیبی بخرم.
‫- به نظرت خوشش میاد؟ ‫- یه‌جور امتحانـه؟
‫- به اندازهٔ تو نمی‌شناسمش. ‫- درسته. ولی مثل من خوب حدس می‌زنی.
‫شما دو تا کنار همدیگه ‫خیلی خوشحال هستید.
‫البته وقتی که مستخدم‌های رستوران ‫روت نمی‌شاشن.
‫همم. تحسینش می‌کنم.
‫واقعا میگم.
‫مثل...
‫کلوچه موقع صبحونه...
‫و هر وعده غذایی دیگه...
‫هر روزه.
‫همیشه.
‫تو رو خدا اعتراف کنم ‫تا برگردم سر کار و زندگیم.
‫به نظر فوق العاده میاد.
‫نه مثلِ...
‫می‌دونی، بین خودمون باشه.
‫مالکوم و کیت رو میگم.
‫ای جان ناقلا.
‫فکر نمی‌کردم اهل غیبت باشی.
‫راست می‌گی، مالکوم آدم آشغالیه. ‫بذار بهت یه چیزی بگم.
‫نذار اون عوضی فضول ‫نزدیک کارهات بشه.
‫منظورت چیه؟
‫خب منظورم اینه که بریتانیایی بازی درمیاره، ‫بعدش میاد سرکیسه‌ات می‌کنه.
‫اگه سر اخاذی کردن ‫زدی مالکوم رو کشتی،
‫چرا بهم هشدار می‌دی ‫که ممکنه ازم باج بگیره؟
‫می‌دونی چیه؟ ‫قانعم کردی.
‫واسه دوست‌دخترم ‫این تخم‌مرغ مسخره رو می‌خرم.
‫تو، جاناتان قانعم کردی!
‫جناب.
‫شاید کار آدام نیست.
‫و برگشتم سر خونهٔ اول.
‫مراسم اصلی سایمون اسمش «متاگربه»‌ست، ‫کلکسیونی از نقاشی‌های گربه.
‫یه‌جورایی ضایع و مسخره‌ست.
‫خیلی‌خب. ‫من عوضی‌ام.
‫سایمون نابغه‌ست.
‫اون چشم‌ها، نه؟
‫ریس. با فقر بزرگ شده، ‫یه آدم عادی و معمولی،
‫با این‌وجود خیلی به این سبک و سیاق میاد.
‫یه کاسه‌ای زیر نیم کاسه اونه.
‫- نظرت چیه؟ ‫- فکر کنم عاشق گربه شدم.
‫صد حیف که احتمالا ‫آخر سر میره تو انبار کلکسیون‌دار.
‫نگو که فکر می‌کردی ‫آثار هنری می‌خرن تا بهشون نگاه کنن؟
‫آدام اسم کلکسیونش ‫رو «پوشه کاری» گذاشته.
‫چرا با این آدم‌ها دوستی؟
‫ببخشید، من... من...
‫می‌دونم که هیچ‌کدوم این‌ها ‫دقیقا اعتقادِ تو نیستن.
‫نه، خودمم همیشه ‫به این موضوع فکر می‌کنم.
‫- از زمان دانشگاه دوستی داری؟ ‫- نرفتم.
‫- آره، چند تایی. ‫- وقتی نیاز داشتم باهام مهربون بودن.
‫هنوز هستن؟
‫مهربون؟
‫و هیچ‌کدوم‌شون ‫میل به قتل داره؟
‫فکر می‌کنم دو رویی باشه
‫که دوست‌های قدیمیم ‫رو به‌خاطر شخصیت‌شون انکار کنم.
‫ولی واقعا فکر می‌کنم ‫که هر چی بیشتر یه نفر رو بشناسی،
‫بیشتر نفرین شدی ‫تا مثل انسان ببینی‌شون.
‫حتی آدم‌هایی مثل رولد.
‫رولد؟ بیشتر بگو.
‫هی! سایمون.
‫کون لقت. گاییدمت.
‫الان چی شد؟
‫کثافتِ حقه‌باز.
‫- ای‌وای. ‫- بهشون بگو. زود باش.
‫بگو هیچ‌کاره هستی. ‫بهشون بگو.
‫بهشون بگو! ولم کن. ‫عوضی!
‫- دستت رو... ‫- منظورش چی بود؟
‫افتخار.
‫بعد از تولد، متاگربه نابود شد.
‫یا عالی شد.
‫در لحظه شور و اشتیاق ‫که در کنار هم شاهد بودیم زاده شد.
‫تصمیم با شماست.
‫اوه، بخشی از نمایش بود!
‫اوه، چقدر عالی.
‫امکان نداره ‫بخشی از نمایش باشه.
‫اون دختر کینه به دل داشت.
‫سایمون یه کاری با اون کرده. ‫چیکار کرده؟
‫- چه افتضاح زشتی به بار اومد. ‫- عاشقش شدن. باور کردن.
‫پیداش کنید. ‫دستگیرش کنید. دهنش رو ببندین.
‫اگه که می‌خوای ‫یه هنرمند دیگه پاشو توی گالریت بذاره
‫و باهات کار کنه.
‫و بریم مهمونی.
‫چیکار کرده؟ ‫ازش چه کاری برمیاد؟
‫- باید بفهمم. ‫- تو روحت.
‫خدای من.
‫- کیت. ‫- برو پی کارت.
‫اون زن...
[هاستل خیابان پُلند]
‫- دیدمش. ‫- واقعا؟
‫منظورت الانـه ‫که زد زندگی‌مو خراب کرد؟
‫می‌دونم می‌تونی کجا پیداش کنی.
‫مشخصا قسمتی از شهر نیست ‫که حامی‌های هنر زیادی رو ببینی.
‫در تک‌تک خونه‌ها رو بزنیم؟
‫ناراحته. ‫نه این‌که عمدا بخواد نشون بده.
‫نه.
‫اونجا.
‫سلام.
‫- حرف بزنیم؟ ‫- فرار کردن فایده‌ای نداره.
‫- به مدیر می‌گیم کارت شناساییت رو چک کنه. ‫- نمی‌خوایم دستگیرت کنیم.
‫من فقط می‌خوام بدونم ‫چرا رنگ پرت کردی.
‫واست چقدر ارزش داره؟
‫من...
‫دستیار سایمون بودم...
‫و از شستن قلم مو ‫خیلی بیشتر زحمت کشیدم.
‫اون نقاشی‌ها رو من کشیدم.
‫مزخرف نگو.
‫ثابت کن.
‫اگه می‌تونستم، اینجا نبودم، درسته؟ ‫سایمون مطمئن شد دستم به جایی بند نباشه.
‫زحمت اصلی روی دوش تو بود، ‫ولی به‌به و چه‌چه‌اش به سایمون رسید.
‫اوهوم.
‫و پولش. ‫و...
‫گفت که همهٔ کارآموزها...
‫باید هزینه بدن و فداکاری کنن.
‫فقط من نیستم. ‫دستیارهای دیگه هم هستن.
‫فقط یا حسابی درگیر اعتیاد شدن ‫یا می‌ترسن چیزی بگن.
‫مواد رو می‌ذاشت وسط کاراگاه
‫برای وقتی که اضطراب پیدا می‌کردیم.
‫خیلی راحت و عادی.
‫انگار نه انگار ‫که یه حرکت حساب شده بود
‫تا منو به معتادی تبدیل کنه ‫که هیچ‌کس حرفمو باور نکنه.
‫گربهٔ عمه‌مه، آیسیس.
‫آیسیس. ‫مالکوم درباره‌اش نوشته بود.
‫و از رنگ روغن استفاده می‌کردیم.
‫- اگه حرف منو باور نمی‌کنید، کون لقتون. ‫- من باور می‌کنم.
‫اسمت چیه؟
‫بولو، مثل رنگ.
‫کاهیل.
‫سه هزار تا کافیه؟
‫مالکوم می‌خواست ‫چقدر بهت بده؟
‫اومد سر وقتت، درسته، ‫بابتِ سایمون؟
‫آره.
‫اما در این مورد نبود، نه؟
‫گفت می‌خواد دستِ سایمونو رو کنه.
‫تمام خواسته‌ام بود.
‫و بعد کاری نکرد، زد به چاک و غیبش زد.
‫چون در عوض ‫اون از سایمون اخاذی کرد.
‫و سایمون، آره، ‫سایمون با توام، از همین بابت اون رو کشتی.
‫یه عالمه دوست دارم. ‫وقتی یکی‌شون مرد برگرد.
‫صبرم لبریز شده بود.
‫کار احمقانه‌ای بود، می‌دونم.
‫به نظرم شجاعانه بود.
‫مراقب خودت باش.
‫کیت. ‫کیت، باید در مورد سایمون حرف بزنیم.
‫نه، نیاز نیست.
‫- گوش کن. ‫- نمی‌فهمم چرا واست مهمه.
‫چون اون خطرناکه.
‫خوب گوش بده چی میگم، خشکه‌مقدس کـ... ‫درک نمی‌کنم اینجا چیکار می‌کنی.
‫- فقط تلاش می‌کنم... ‫- این دنیای تو نیست.
‫حتی شهر تو نیست.
‫چون از خفت شدن نجاتـم دادی ‫دلیل نمی‌شه وارد زندگیم بشی.
‫- چنین قصدی ندارم. ‫- من آدم دله‌دزد رو از صد فرسخی می‌شناسم.
‫تو یه آدم پوچِ هیچی‌نداری ‫که کار و زندگی نداره.
‫می‌دونی چیه؟ ‫شب بخیر.
‫خب، عالی پیش رفت.
‫بالاخره میای بیرون که، سایمون، ‫اونوقت مثل سایه تعقیبت می‌کنم.
‫شاید زمانی با استعداد بودی ‫و فشار زیادِ تهیه آثار جدید
‫دلیلـت برای سوء استفاده ‫از بولو یا بقیه نقاش‌های قبل اون بوده،
‫یا همیشه یه پوستهٔ تو خالی بودی ‫که همه‌چیز رو می‌خریده،
‫از جمله توهم نابغه بودن.
‫حیف که بولو اون‌قدری آسیب دیده ‫که نمی‌تونه دستتو رو کنه.
‫و صد حیف که مالکوم اصلا نمی‌تونه.
‫آدم گندی بود، اما تو، ‫تو هیولا و قاتلی.
‫بی‌صبرانه منتظرم ‫کارم باهات تموم بشه،
‫و برگردم سر زندگیم پیش آدم‌هایی ‫که نمی‌دونن یا اهمیت نمیدن ان‌اف‌تی چیه.
‫نوچ. نه، حواسم بهت هست.
‫بیا بیرون.
‫بیا بیرون، سایمون.
‫تو چی می‌خوای؟
‫«دارم به شناساییت نزدیک‌تر می‌شم.
‫راستی، بهترین قسمت شب رو از دست دادی.»
‫عجله کنید.
‫لعنتی.
‫خیلی‌خب، ۴۵ ثانیه وقت دارم ‫قبل این‌که پلیس‌ها بیان تو.
‫حق با نادیا بود.
‫مظنون اول معمولا دومین قربانیه.
‫واسه نظریه قتل یه‌باره‌ام ‫داستان زیادی پیش اومد. لعنتی.
‫سایمون رو کشتی، ‫پیام دادی تا پز بدی،
‫و الان جوابِ پیامم رو نمی‌دی.
‫اوه، جاناتان. ‫خدا رو شکر.
‫امکان نداره تو باشی، درسته؟ ‫ممکن نیست.
‫ترسیده بوده این خبر وحشتناک ‫رو قبل از پیام من شنیده باشی.
‫- می‌خواستم از زبون یه دوست بشنوی. ‫- آره، خدا رو شکر،
‫دوست عزیز و دیرینه‌مون، ‫جاناتان اینجاست.
‫رولد، بی‌خیالش. ‫و به‌نظر نمیاد چندان عزادار باشن.
‫نادیده‌شون بگیر. ‫یه مشت جک و جنده‌ان.
‫بگیر.
‫خوشحالم اینجایی.
‫این‌که دور یه مشت بریتانیایی باشی
‫که می‌خوان احساساتشون ‫رو بروز بدن آدم رو مورمور می‌کنه.
‫- تسلیت می‌گم. ‫- بیشتر دوستِ فیبی بود.
‫زمان دانشگاه، می‌دونی؟
‫اگه دوران دانشگاه بشناسنت ‫کی اهمیت می‌ده به چه آدمی تبدیل بشی؟
‫- همم. همون حرفی که ریس زد. ‫- مرگ مزخرفه.
‫هی.
‫هنوز جاناتان اون حرفشو نزده؟ ‫ابرقدرتشه.
‫کیت کجاست؟
‫اداره پلیس.
‫خونهٔ سوفی آرامش‌بخشه.
‫می‌تونی تصور کنی؟
‫شاید سایمون خودکشی کرده.
‫یه گوشش نبود. ‫یه‌جور ادای احترام به ون‌گوگ.
‫صبر کن. ‫یه نفر گوشش رو بریده؟
‫مشخص بود چاقو خورده.
‫- بعیده خودکشی باشه. ‫- اون گوشوارهٔ زشتش...
‫حتما چند هزار دلار می‌ارزیده. ‫توی فروشش موفق باشی.
‫بی‌خیال، دوستان.
‫نه، مسئله پول نیست.
‫انگشتِ مالکوم، گوش سایمون، ‫هنوز متوجه نیستم،
‫- ولی تو یه الگوی خاص داری. ‫- اما هیچ‌وقت سایمون به خودش زحمت نداد
‫حرف بقیه رو گوش بده، نه؟
‫مثل گالری رفتار جامعه‌ستیزانه می‌مونه.
‫لیست مظنونینـم ‫شامل همه‌شون می‌شه.
‫خب، واسه کیت آب و نون داره.
‫می‌دونید الان آثار سایمون ‫چقدر می‌ارزه؟
‫اون گربهٔ احمق می‌شه ‫بزرگترین کمیسیونی که گرفته.
‫باید برم هوا بخورم.
‫با ریس موافقم.
‫مگه این آدم‌ها نباید ‫دوست‌های صمیمی سایمون باشن؟
‫خیلی می‌ارزه.
‫ریس با بقیه‌شون فرق داره.
‫نمی‌تونم بگم ازشون بهتره ‫یا به‌صورت مخفیانه بدتره.
‫وقتی شنیدی سایمون به قتل رسیده ‫اولین چیزی که به ذهنت اومد چی بود؟
‫خوبه. ‫شوکه شدم.
‫به‌گمونم. تو چی؟
‫برعکسش.
‫سایمون مثل هدیهٔ کریسمس ‫آدم‌ها رو پاره‌پوره می‌کرد.
‫اون‌ها عشق دشمن هستن.
‫نمی‌تونم چیزی رو ثابت کنم، ‫اما...
‫شاید کارما خفتشو گرفته.
‫می‌دونستم آدم بدیـه، اما...
‫از ته‌قلبم امیدوار بودم که عوض بشه.
‫یا حداقل صادق بشه.
‫حالا هر چی که اون دختره ‫که رنگ پاشید مصرف کرده بود...
‫سایمون دروغگو بود.
‫همه‌اش فکر می‌کنم اگه سایمون زنده می‌موند، ‫یه روزی می‌رسید که روراست می‌شد،
‫منظورم با دنیا نیست، بلکه با خودش، ‫اونوقت می‌تونست...
‫از مرگش داغون شدم.
‫به‌نظر میاد راستشو میگه. ‫آره.
‫- واقعا راست می‌گه؟ ‫- اینطوری نگاهم نکن. خوبم.
‫فقط باید هوا بخورم.
‫این حس رو درک می‌کنم.
‫باید تجدیدِ قوا کنم ‫قبل این‌که دوباره بلایی سر کسی بیاری
‫یا در واقع چیزهای بیشتری ‫درباره‌ام پیدا کنی.
‫کجایی، مالکوم؟
‫فقط بگو که زنده‌ای.
‫بعدش می‌تونی دوباره دختره رو بکنی. ‫واقعا واسم اهمیتی نداره.
‫لطفا زنگ بزن.
‫سمی اما رک.
‫ترسیده. ‫هنوز فکر نمی‌کنم «تو» باشی.
‫بولو، از اداره پلیس اومدی؟
‫نه، خوبه که اظهاریه دادی. ‫چیزی برای قایم کردن نداری.
‫آره، جدی می‌گم.
‫ویلتشر، ۲۸ روز دیگه.
‫انتظار دارن تماس بگیری، ‫که اگه جدی باشی امروز زنگ میزنی.
‫کیت بهش کمک می‌کنه؟
‫نه، از من تشکر نکن، ‫فقط گند نزن.
‫وقتی ترک کردی، خبرم کن ‫و می‌تونیم درباره آینده‌ات صحبت کنیم.
‫دوست‌هاش آدم‌های خودشیفته‌ای هستن ‫که کارهای خیرشون رو...
‫توی همه روزنامه‌ها میزنن.
‫حتی برندِ ریس ‫به کل از بین رفت و نابود شد.
‫کیت توی جامعه با بولو بدجنسه، ‫ولی پول ترک اعتیادش رو می‌ده.
‫نمی‌فهمم.
‫چرا پنهان می‌کنه ‫که آدم بد و وحشتناکی نیست؟
‫موفق شدم.
‫گرفتارِ دیوونه‌ترین و آسیب دیده‌ترین ‫آدم‌های توی دنیا شدم.
‫هیچ راه خروجی نیست ‫جز این‌که به جلو برم.
‫فکرشو نمی‌کردم انقدر مستاصل باشم ‫که بشینم یه کتاب دیگه از آگاتا کریستی رو بخونم.
‫حالتون خوبه، پروفسور مور؟ ‫بازم آگاتا؟ امکان نداره.
‫نمی‌تونی بی‌خیالش بشی.
‫راستشو بگو.
‫- واقعا داری کتاب می‌نویسی؟ ‫- حتما باید همیشه باهوش‌بازی در بیاره؟
‫چون بعضی‌وقت‌ها ‫می‌بینم که آدم‌ها
‫که از سر غرور می‌گن ‫داریم کتاب می‌نویسیم.
‫مثل مالکوم، چون اون...
‫مجبورمون کردی اونطوری صداش کنیم. ‫من...
‫- اون داشت کتاب می‌نوشت؟ ‫- جدا می‌نوشت؟
‫اوه. ‫قسم می‌خورم درد منو درک می‌کرد وقتی که...
‫قبول کرد که مطالب من رو بخونه ‫و بعدش...
‫منو بلاتکلیف گذاشت.
‫فکر کنم مریض شده نیومده.
‫همم. اگه نمرده باشه، ‫می‌تونه جواب پیام بده.
‫این‌کارش باعث می‌شه بهم...
‫احمقانه‌ست،
‫ولی واسم واقعا سخت بود ‫که اون صفحات رو نشونش بدم
‫و حالا جوری رفتار می‌کنه ‫که انگار وجود ندارم، پس...
‫- اون فقط یه دانشجوی عادی بود؟ ‫- آره.
‫عجب. ‫مالکوم واقعا یه بیشعور تمام عیار بود.
‫مطمئنم اینطور نیست.
‫مطمئنم برمی‌گرده.
‫تمام هویتـم به‌عنوان یه نویسنده مشتاق ‫می‌تونه صبر کنه. عیبی نداره.
‫ببین، من مالکوم نیستم،
‫ولی خوشحال می‌شم ‫متنـت رو بخونم.
‫واقعا؟
‫حالا که نویسنده شدی، مالکوم نمی‌تونه ‫این عنوان رو بهت بده یا ازت بگیره،
‫و منم نمی‌تونم.
‫خدای من، نه. در حقیقت، ‫سلیقه‌ات یه کوچولو عجیب میزنه.
‫آره.
‫خب، باید بدونی که...
‫موضوعش معماییه ‫و موجودات افسانه‌ای داره،
‫نظرت رو جلب می‌کنه؟
‫بهم گفتن که آدم افاده‌ای هستم، ‫ولی دارم روش کار می‌کنم.
‫اسب‌های تک‌شاخ رو واسم بیار.
‫باشه.
‫باید برم.
‫می‌‌دونستم آدم باحالی هستی. ‫برای نسل جدید.
‫می‌دونی بدترین قسمت ‫وارد شدنت به زندگیم چیه؟
که چقدر خوب داشت پیش می‌رفت.
‫ازت پسش می‌گیرم.
‫برای این کار، اول باید ببینم تو کی هستی.
‫[بقایای باقی مانده در زیر آوار آتش پیدا شد]
‫[مرگ دانشجوی هنرهای زیبا، ‫گوئینور بک، جنازهٔ دفن شده‌اش در...]
‫[قاتل زنجیره‌ای لاو کویین-گلدبرگ]
‫[خودکشی در ملکِ سلینجر واقع در گرینوچ]
‫[استاد زمین‌شناسی، گیل بریگهام، ‫جنازهٔ او بر اثر خودکشی در منزل مادری لیندا پیدا شد.]
‫[زمانی که او با اصابت گلوله کشته شد]
‫[گوئینویر بک کیست؟]
‫سخت بود، ولی موفق شدم.
‫سلام، جو.
بی سی موویز مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده BcMoviez.Com