..:: ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز ::.. ‏.:: BcMoviez.com ::.
آخرين باري که انقدر توي تخت موندم وقتي بود که تاندون پام کش اومده بود.
بنظرت...
به بقيه درمورد خودمون بگيم؟
من از اين مخفي‌کاري خوشم مياد.
کار هاي يواشکي سر کار.
بنظرت يکم مرموزانه و جالب نيست؟
نه. خيلي استرس‌آوره.
موهام داره سفيد مي‌شه.
من هيچ‌جايي از تو موي سفيد نمي‌بينم.
روي سرم نيست.
اونجا هم نيست. زير بغلمه، ديدي؟
مشکل حل شد.
مي‌دوني، اگه به بقيه درمورد خودمون بگيم،
بعد مي‌تونيم اين کارو...
تو جمع بکنيم.
قرار نيست بي‌خيال بشي، مگه نه؟
نه خير، نمي‌شم.
مي‌دوني، ما آخر هفته رو داريم.
پس منم هستم.
- قراره کجا بريم؟ - مصر خوبه؟
خداي من، مامان!
عاليه، پس فهميدم کليد يدکي هام کجاست.
«سم»، مامانمو يادته؟
خوشحالم بالأخره از نزديک ديدمت، «دبرا».
از ته دل ميگم اي کاش سر و وضعم اينطوري نبود.
شورت هاي بوکسر.
وقتي هم اونقدر تنگ باشه،
عملا همه چيز ديده شده.
واقعا متأسفم.
خيلي‌خب، از خوش و بش کردن بگذريم.
بگو ديگه، مامان.
بابام اين بار چي کار کرده؟
اون مُرد.
فکر مي‌کنيد پدرش الآن کجاست؟
توي يه قفسه مرده‌شور خونه.
نه، منظورم از نظر روحاني بود.
توي يه قفسه مرده‌شور خونه.
مي‌دوني، بچه که بودم باور داشتم...
کار خوب کني ميري بهشت،
کار بد کني ميري جهنم.
اما الآن مي‌دونم آدم جفتشو انجام ميده، پس هرجا که هست اميدوارم خوشحال باشه.
من دوست دارم تصور کنم توي بهشت حيوون ها رئيس هستن،
و انسان‌ها حيوون خونگي هستن.
دوست دارم تا آخر عمرم جلوي يه شومينه دراز بکشم..
روي پاي «سيندي کلافورد».
آره.
دوست دارم بعد تناقض تبديل به يه ببر بشم...
و هرکسي که چپ نگاهم کرد رو بکشم.
مي‌دوني، اگه درست بعد مرگ يکي رو وزن کني،
نزديک 21.3 گرم سبک تره.
و بعضي ها ميگن اون وزن روحه.
هرکي اينو گفته...
مشخصا يکي رو وزن کرده، زده کشتش، بعد دوباره وزنش کرده.
تولد، مرگ، و تمام.
شب بخير.
- وقت پريودشه. - آره، آره، آره.
هوي، قراره مثل يه تيم بريم به تشيع جنازه.
که يعني کروات، پيرهن...
- بدون کفش اسپورت. - چي؟
خيلي‌خب.
ولي اگه خيلي قشنگ بودن چي؟
- آره. - چه رنگي؟
قرمز روشن.
باشه، کفش رسمي مي‌پوشم.
کفش رسمي از کجا مي‌خرن؟
من نمي‌خوام نصف شب تا صبح برم توي صف...
که کفش جديد بخرم.
واسه اين کفش ها صف درست نمي‌کنن، رفيق.
هيچکس از اينا نمي‌خره.
اي خدا! با اين آهنگ کوفتي!
مامان، خاموشش کن!
صبر کن، صبر کن سوسيس!
صداتو نمي‌شنوم.
معلومه که نبايد بشنوي.
- چيزي مي‌خواستي؟ - چرا اون آهنگ رو گذاشتي؟
متأسفم، دوست دارم وقتي بيدار مي‌شم توي تمام اتاق هاي خونه پخشش کنم.
باعث مي‌شه خوشحال بشم.
خب، امروز نبايد خوشحال باشي.
آدم بايد هر روز خوشحال بشه، «ربکا».
مي‌خواي درموردش حرف بزني؟
نه... من خوشحالم.
نمي‌خوام درمورد چيزي حرف بزنم.
مي‌دوني، «ربکا»ي قديمي اون آهنگ رو دوست داشت.
آره، کل جهان اون آهنگ رو دوست داشتن.
ولي انقدر همه جا پخش شد، که ديگه بي‌خيالش شديم.
خب، من حسم اينطوري نيست.
يه بار عاشق چيزي بشم، تا ابد عاشقش هستم.
مي‌دوني، مي‌توني اين اتاق رو هر شکلي مي‌خواي درستش کني.
لازم نيست بخاطر من اينطوري نگهش داري.
نه، منو ياد زماني مي‌ندازه که صميمي بوديم.
مي‌خوام اينطوري بمونه.
حالا مي‌دونم چه آهنگي بذارم.
واي، نه!
صبح بخير، بوگندو.
چه غلطي مي‌کني؟
مي‌خواستم ببينم هنوز توانش رو دارم يا نه.
اون تمرين هاي «تريسي اندرسون» تأثير درستش رو گذاشتن.
«نورا»، بجنب ديگه!
من دارم کاملا محافظه کار عمل مي‌کنم.
وقتي هم سن تو بودم چند ثانيه‌اي اينکارو مي‌کردم.
راست ميگي.
تازه مست هم بودم.
«فلورنس»، عزيزم، خيلي وقت بود نديدمت.
- «دبرا». - ممنون که اومدي.
هرکاري داشتي به من و «نورا» بگو، خب؟
مگه نه، «نورا»؟
- «نورا»! - اي خدا.
من خوبم.
تشيع جنازه عجيبه، مگه نه؟
آره.
مثل يه مهموني هستن...
ولي براي آدم هاي ناراحت.
انگار همه مي‌دونن قراره برن اونجا و ناراحت باشن.
شايد ناراحت هم نباشي،
ولي بايد بري و ناراحتي کني.
بنظرم واقعا عجيبه.
آره، خيلي وحشتناکه.
«روي»، اگه تو بميري دوست داري دفن بشي، يا بسوزوننت؟
مثلا اگه همين امروز يکي با اتوبوس بزنه بهت، من چي کار کنم؟
برو دنبال راننده اتوبوس و مجبورش کن بابت کاري که باهام کرد پول بده.
انتقام منو بگير، «کيلي».
انتقام منو بگير.
اين مراسم واقعا رفته رو مخت، نه؟
من يه کمپاني پيدا کردم،
که توي گوني تجزيه پذير آدم رو دفن مي‌کنن.
که وقتي تجزيه شدي،
باقي مانده بدنت بتونه دانه درخت ميوه پرورش بده.
منم همينو مي‌خوام.
چون اونطوري تو و تمام کسايي که منو دوست دارن،
مي‌تونن از ميوه من بخورن.
اين ته کسخل بازيه.
کسي اينو ميگه مي‌خواد زندگي يه راننده اتوبوس رو نابود کنه،
فقط بخاطر اينکه براي برخورد نکردن با يه بچه بهت زده.
من که درمورد بچه نمي‌دونستم.
فقط از اين فکر خوشم مياد که مرگ من بتونه به بقيه سود برسونه.
با ميوه هايي که از جنازه گنديده‌ات در اومده؟
من که حاضر نيستم بخورمش.
ولي کبابي رو مي‌خوري که توش مو پيدا مي‌کني.
اگه ندوني موي کيه که مشکلي نداره.
اينم جزوي ازشه ديگه. لابد آدم خوبيه.
- تو که واقعا عصباني نيست، نه؟ - چرا، واقعا هستم.
و حالا بايد برم مراسم تشيع جنازه، و اداي ناراحتي دربيارم.
خب الآن منم ناراحتم.
لعنتي.
واقعا تسليت ميگم.
خداي من، باورم نمي‌شه تونستيد بياييد.
- البته. - بابا شما رو خيلي دوست داشت.
اونا کي بودن؟
چه بدونم والا.
«دبرا» عزيزم.
«روپرت».
صميمانه تسليت ميگم.
فکر نمي‌کردم بياي.
«ربکا»، «پال» خانواده منم بود.
نه، آخه دعوت نشده بودي.
خوشحالم مي‌بينمت، «روپي».
و «دايان» رو معرفي مي‌کنم.
چه بچه تپلي.
تبريک ميگم مامان، الآن چاقي به بچه رو کوبيدي تو سرش تا گريه کنه.
بيا ببينم.
بفرما، لمس جادويي.
جادويي نيست.
من پلسنتاي خام خودمو خوردم، و اونم خوب مي‌دونه.
آره، مجبور شدم تمام تلويزيون هاي خونه رو بريزم دور،
فقط بشينم کل روز اونو ببينم.
چقدر قشنگ.
منو ببخشيد.
- تسليت ميگم. - ممنون، «لزلي».
متأسفم، خانم «ولتون».
تسليت ميگم.
- چند نفرشون اومدن؟ - همشون.
و هيچ‌کدومشون کفش ورزشي نپوشيدن.
تو همينقدر واسشون مهمي.
- پاهامو داره مي‌کشه. - يه دقيقه ديگه مي‌شينيم، داداش.
نفس عميق بکش، رفيق.
- «ربکا». - «سم».
و «کالين»، و «آيزاک»، و «نيتن».
همگي، خيلي ممنون که اومدين.
تسليت ميگم.
آره، منم تسليت ميگم.
آره...
پدر ها مانند کمکي دوچرخه هايي هستند...
ببخشيد، نمي‌خواستم حرف تکراري بزنم، واسه همين...
تسليت ميگم.
«سسي».
اوه، مرتيکه پست فطرت.
بي‌خيال، «سَس»، گذشته ها گذشته، مگه نه؟
من الآن يه دختر دارم. من تغيير کردم.
آها، آره.
يه دختر داشتن باعث مي‌شه
بلا هايي که سر زن‌ها توي زندگيت آوردي رو پاک کنه.
ايول.
«روپرت»، من هر روز به مرگ تو فکر مي‌کنم.
واقعا نمي‌تونم صبر کنم.
توي مراسمت قراره قرمز بپوشم.
من مايه خوشحالي سه نفر ديگه توي اون جمع مي‌شم.
مثل هميشه لطف داري، «سسي».
گُه نخور و بمير، «روپرت».
« مربي لسو »
صبح بخير، «تد».
خيلي‌خب.
«تد»، تو الآن... «تد»، تو حالت خوبه.
فقط نفس بکشه.
تمرين نفس کشيدن 4 7 8 رو انجام بده.
مي‌توني. بجنب. فقط نفس بکش.
منم تو راهم.
خيلي بچه زشتيه.
مجبور نيستي بخاطر من اينو بگي.
بخاطر تو نميگم. جدي ميگم.
خيلي بي‌ريخته. ازش بدم مياد.
- دوستت دارم. - منم دوستت دارم.
- هرچي خواستي، من هستم. - مي‌دونم.
از کنارت نميرم.
- «جونز»! - «سسي»، واي خدا
سلام!
بهش عادت کردم.
تسليت ميگم.
- خيلي جيگر شدي! - خوشحالم مي‌بينمت، ممنونم.
باشه ديگه، راهتون رو بريد.
خدايا.
گمونم بايد ناراحت باشيم.
آره، آره.
تشيع جنازه خيلي عجيبه.
من دقيقا همين حرفو امروز داشتم مي‌زدم.
- مي‌خواي وقتي مُردي درخت باشي؟ - آره بابا.
يا... يه سگ واقعا احمق.
هرکدوم باشم زندگي خوبيه.
آره.
حالا «تد» کجاست؟
- «سسي» و «تد»، روي درخت نشستن... - اي خدا.
- مشغول سکس کردن. - خفه شو، ميمون کوچولو.
ببخشيد، من به زن‌هاي خوشگل حرف هاي زشت مي‌زنم.
ممنونم، «سَس».
راستي، يه چيز بي‌ربط،
ولي فکر کنم «ربکا» يواشکي با يکي آشنا شده.
- چي؟ - آره، هفته ها شده.
بنظرت امروز خيلي اشتباهه
که ازش بخواييم/مجبورش کنيم بهمون بگه کيه؟
تا امتحان نکنيم که نمي‌فهميم.
- «کيلي». - «جيمي».
چه کُت قشنگي.
همتون. اينجارو باش.
بيا اينجا.
اين... اين همون کُتيه که «تد» واست گرفت؟
- چي، اين؟ - آره.
درست يادم نيست...
آره. بله، بله.
آره، خودشه.
- قشنگه، خيلي قشنگه. - ممنونم.
يکم بچه‌گونه نيست يه مرد ديگه واست لباس بخره؟
ولمون کن.
خب، نه. اون که همه لباس‌هاي منو نمي‌خره.
بيشترشون رو مامانم هديه ميده.
بياييد بريم.
داري سيب مي‌خوري؟
آره.
از يه درخت اون بيرون کندمش.
مزه آدم‌هاي مُرده رو ميده.
بامزه نيست، «روي».
نه، ولي خيلي خوشمزه‌ست.
ناراحت نشو، «کيلي». مراسم تشيع جنازه‌ست.
من از کفش رسمي شديدا متنفرم، «جيمي».
مي‌دونم، موچاچو.
چون يادت باشه، اين کفش‌ها براي امثال ما نيست.
اونا براي گوسفند ها هستن.
براي ماگل ها.
براي عوضي ها.
وقتي برم خونه، همشونو آتيش مي‌زنم که انگار توي آتيش جهنم هستن.
تورو به امام آروم باش، «دني».
امام رو قاطي اين مکالمه درمورد اين کفش‌هاي خدازده نکن.
حالت چطوره، «تد»؟
بهتر شدم، مي‌دوني؟
عالي نيستم، ولي بهتر شدم.
خوبه.
چون وقتي يکي عالي نيست،
يعني اجازه دارم وارد بشم و کار خودمو بکنم.
آره.
مي‌شه بشينم؟
دکتر هم بايد بشينه ديگه، آره.
چيزي مي‌خوري بيارم؟ يه فنجون چاي؟ هرچي؟
نه، ممنون. از چايي متنفرم.
مزه کيسه کاغذي خيس ميده.
هرچي بخواي بهت ميگم.
فکر نکنم تا حالا توي عمرم...
توي يه پرستشگاه انگليسي بوده باشم و...
باعث مي‌شه دلم واست تنگ بشه، و کاش اينجا بودي.
منم همينطور. عاشق تشيع جنازه‌ام.
جنازه رو هم نشون ميدن؟
اميدوارم باشه. دوست دارم ببينمش.
منم همينطور.
آره، آره. مي‌دوني چيه؟
- شوخي نکن! - کاملا جدي‌ام.
چيه؟ جدي ميگم.
وقتي بچه بودم تمام چيزي که درمورد کليسا دوست داشتم اعتراف کردن بود.
خيلي رهايي بخش بود.
فقط مي‌شستم يه گوشه و هر چرت و پرتي مي‌گفتم.
خدايا، يه بار... کاري کردم کشيشه هم خجالت بکشه هم آروق بزنه.
آره.
به من گفتن بيام اينجا و بگم صداتون رو بياريد پايين تر.
ولي اينو هم آوردم.
- ايول. - عاليه.
از يه پسر کوچولو توي رداي سفيد دزديدمش.
نه، «سَس».
خب، بوگندو.
- يواشکي به کي ميدي؟ - چي؟
ديگه ادا درنيار که انگار اينطوري نيست.
اصلا دارين چي ميگين؟
نظرت درمورد پيامک بازي بعد قرار،
و اينکه من دو هفته‌ست که تورو بيرون محل کار نديدم.
و با اينکه امروز مراسم پدرته
يه جوري مي‌درخشي انگار اخيرا خيلي خوب شخمت زدن.
خدايا.
لعنتي.
- مي‌دونستم! مي‌دونستم! - خداي من، راست مي‌گفتي!
به من گفتن بيام اينجا و بگم صداتون رو بياريد پايين.
يکم ديگه بگذره قائم مقام فحش ميده.
اينجا همه چيز خوبه؟
آره، البته.
فقط داريم مي‌پرسيم «ربکا» داره به کي ميده.
من که مي‌دونم.
خوب چيزي هم هست.
مامان.
بي‌خيال... صبر کن، صبر کن.
خيلي‌خب، بيا بيست سوالي بازي کنيم.
- آره! آره. - خدايا... هيجان انگيزه.
قدش بلنده؟
بله.
- «سم»ـه؟ - تو از کجا اينو مي‌دوني؟
- خداي من! درست گفتم! - نه!
يه لحظه منو ببخشيد، لطفا.
چي؟
- گفتم! - خدايا!
کافيه!
خداي من...
لطفا همه به جز اعضاي خانواده برن بيرون.
خيلي بدجنسي.
جدي ميگم.
ببخشيد.
خانم رئيس سليطه.
ببخشيد، پدر.
ببخشيد، خيلي زشت بود.
«تد»، عجيب نيست که بهت حمله عصبي دست داده.
ممکنه که رفتن به اين مراسم...
تورو ياد مراسم پدر خودت بندازه.
نوچ، نوچ، نوچ.
من به مراسم پدر خودم نرفتم.
خيلي‌خب، چرا نرفتي؟
چون کشيد کنار.
مي‌دوني، خانواده‌اش رو تنها گذاشت.
از زندگيش کشيد کنار.
منم بابت همين ازش متنفر بودم.
فکر کنم هنوز ازش متنفرم.
منم فکر مي‌کنم ازش متنفر باشي، «تد».
و مشکلي هم نداره.
براي هر انساني سخته که...
چيزي که سر تو اومد رو هضم کنه.
مخصوصا اگه نوجوون باشه.
موافقي؟
آره، باشه.
خيلي‌خب، خوبه.
چرا واسم نميگي چي شد؟
متني که قراره بخوني رو از الآن آماده کردي؟
من قرار نيست هيچي بگم.
«ربکا».
خيلي زشته اگه توي مراسم پدر خودت هيچي نگي.
واسم مهم نيست.
من هيچ حرف خوبي درموردش نمي‌زنم.
تو چه‌ات شده؟
اون که پدر خوبي بود. شوهر عالي‌اي بود.
جدي گفتي؟
تو از چي انقدر عصباني‌اي؟
نمي‌خوام درموردش حرف بزنم. اونم امروز.
انقدر بچه بازي درنيار.
باشه، مي‌خواي بهت بگم؟
چون از رازداري خسته شدم.
بابا بهت خيانت کرد. و منم ديدمش.
وقتي تو نبودي،
و منم قرار بود شب پيش «سسي» بمونم.
من حتي تاريخش هم يادمه. جمعه سيزدهم سال 1991 بود.
ماه سپتامبر بود...
تاريخش رو يادمه چون اون شب با بچه هاي دبيرستان
مي‌خواستيم کل فيلم هاي «جيسون وورهيز» رو ببينيم.
بعد من... مثل هميشه از مدرسه برگشتم
بعد رفتم توي اتاق خودم تا...
يکي از بطري هاي مشروب تورو کش برم،
وقتي هم در رو باز کرديم،
يه صدايي شنيدم...
بنگ!
رفتيم ببينيم چه خبره.
در رو باز کردم و...
اونجا بود.
با همون شکوه و باسنش که روي هوا بود، و خانم «رينولدز» که اسمش رو داد مي‌زد.
و «سسي» هيچي نگفت
براي اولين بار توي عمرش، و منم...
جيغ زدم، خفه شدم، گريه کردم.
اونم بدو بدو اومد دنبالم، لباس خواب تنش بود،
التماس مي‌کرد گريه نکنم، ولي من فقط...
دويدم طبقه بالا و زنگ زدم پليس.
رفتم سر يخچال و يه بطري از آبجو هاش رو برداشتم،
و همونجا خوردم.
بعد به مامانم زنگ زدم و گفتم که مي‌خوام بياد خونه.
و روز بعدش که برگشتم،
هيچي درموردش نگفت.
واسه همين من خيلي عصبي‌ام، خب؟
واسه همين هميشه ازش متنفر بودم.
و هنوزم هستم.
مي‌دونم.
نه، نمي‌دوني چه حسي داره.
منظورم اين بود درمورد خيانت مي‌دونستم.
درموردش همش.
تو مي‌دونستي و کاري نکردي؟
البته که مي‌دونستم، من همه چيزو مي‌دونم.
پس از تو هم متنفرم.
متنفرم که گذاشتي باهات اينطوري رفتار کنه.
متأسفم که اينطوري شد، «تد».
آره، منم همينطور.
و درک مي‌کنم چرا انقدر ازش عصباني هستي.
اون خيلي چيز هارو ازت گرفت.
مامانم رو هم گرفت.
و مادرت، آره.
درمورد يه چيزي کنجکاوم.
چه‌جور آدمي بود؟
آدم خوبي بود، مي‌دوني.
باورت بشه يا نه، خيلي پرحرف بود.
گاهي اوقات هم مي‌تونست شنونده خوبي باشه.
چي اونو بيشتر از همه دوست داشتي؟
چرا؟
بهم گفتي از چيش متنفري.
دوست دارم بشنوم چي ازش يادته که باعث مي‌شه حالت خوب بشه.
وقتي کلاس پنجم، شيشم بودم، يه کتاب به اسم "جاني ترمن" بود،
و تکليف يک ماه اين بود که اين کتابو بخونيم.
و در پايان ماه، من حتي يه ذره هم نخوندمش.
و يه آزموني داشتيم،
يه آزمون مهم، همون روز بعدش بود.
و شب قبلش منم خيلي مضطرب بودم،
نمي‌تونستم بخوابم،
و پدرم اومد ازم مراقبت کنه.
و زدم زير گريه
اونم گفت "هي، رفيق. چي شده؟ چي شده؟"
منم بهش گفتم چي شده.
و اونم گفت، نگرانش نباش...
فقط برو توي اتاقت، سرتو بذار رو بالش،
و به چيزي فکر کن که براي آينده بهت انگيزه ميده.
منم همينکارو کردم.
روز بعد که بيدار شدم، بهم گفت
هي، نمي‌خواد با دوچرخه بري مدرسه، خودم مي‌رسونمت.
منم گفتم خيلي‌خب.
توي راه مدرسه، درمورد کل کتاب باهام صحبت کرد.
مثل يه داستان قبل خواب.
چون کل شب بيدار مونده بود، کل شب.
کل کتاب لعنتي رو خوند.
چون نمي‌خواست پسر کوچولوش بخاطر يه آزمون مسخره استرس داشته باشه.
و منم نمره بيست گرفتم.
بوم.
باباي خوبي بود.
فکر نکنم خودش اينو مي‌دونست.
گمونم اگه مي‌دونست چقدر خوبه...
اونم توي کار هايي که براي اون خوب بودن توش مهم نبود...
فکر نکنم اينکارو مي‌کرد...
و کاش بهش اينو مي‌گفتم.
کاش بيشتر بهش مي‌گفتم.
فقط خيلي ازش عصباني‌ام.
چون هميشه مي‌رفت سر کار،
يا با دوستاش بيرون بود،
و يهويي ديگه نبود.
از همون موقع مي‌دونستم که قرار نيست بذارم کسي توي زندگيم اينطوري بره،
بدون اينکه متوجه بشه داره چه ضربه‌اي به بقيه مي‌زنه، مي‌دوني.
چون زندگي سخته.
واقعا سخته.
ممنونم، «تد».
نمي‌دونم خواسته‌ام غيرقانونيه يا نه،
ولي مي‌شه بغلت کنم؟
حتما.
چيزي نيست.
مي‌خواي بابت اين جلسه ازم پول بگيري؟
البته که مي‌گيرم.
- خيلي‌خب. - واسه مورد اورژانسي.
از صداقتت ممنونم.
قابلي نداشت.
ببخشيد، «ربکا»، ولي...
من مثل تو قوي نيستم.
من مي‌ترسيدم ترکش کنم.
فکر مي‌کني من از ترک کردن «روپرت» نترسيده بودم؟
وحشت کرده بودم.
و بذار بهت بگم که تنها بودن...
واقعا وحشتناکه.
ولي لازم بود.
چون بعدا احساس فوق‌العاده‌اي داد.
خب، خوشحالم اينو مي‌شنوم.
از طرفي «روپرت» هم يه آدم حق‌ به جانب آشغال بود.
پس چرا انقدر باهاش مهربوني؟
چون عزيز دلم، بهترين روش براي مقابله با اين آدم ها اينه...
که اين اطمينان رو بهشون بدي که نمي‌تونن اذيتت کنن.
بهرحال، چيزيه که شده،
کدوم مهم تره؟ عشق يا حقيقت؟
وقتي ترکش کردي خيلي بهت افتخار مي‌کردم.
مي‌دونستي لياقتت بيشتره.
حالا من خاطرات زيادي واسم مونده،
ولي وقتي عاشق يه چيزي بشم، تا ابد عاشقش مي‌مونم.
و من عاشق پدرت بودم.
حتي با اينکه باهات اونطوري رفتار مي‌کرد؟
آره.
اون بي‌نقص نبود. نيازي هم نبود باشه.
هميشه برمي‌گشت.
مي‌دوني، من واقعيتش خوشحالم شنيدم ازم متنفري.
تمام اين سال ها، فکر مي‌کردم نسبت بهم بي احساسي.
الآن بي‌تفاوت بودنت رو مي‌ذارم به پاي عصبانيتت.
وقتش رسيده.
و ممنون که آروم مونديد.
بيا ديگه.
بياييد دعا کنيم.
اي پروردگار ما...
که در بهشت هستي، نام تو مقدس باد.
لطف شگفت انگيز
طنيني دل‌نشين.
خداوند شبان من است،
چيزي نيست که بخواهم،
مراتع سبز و تازه هستند.
ممنونم.
من معمولا درمورد اينکه...
چقدر مرحوم رو مي‌شناختم دروغ ميگم.
ولي توي اين مورد، من «پال» رو خوب مي‌شناختم.
هميشه آخر هفته ميومد به کليسا.
درست همونجا مي‌نشست،
تمام تمرکزش روي کلماتي بود...
که گزارشگر داشت از توي تلفنش درمورد بازي ريچموند مي‌گفت.
= ولي من هيچ‌وقت نياز نديدم که... - خداي من.
...«پال» رو سرزنش کنم.
- اين نشانه‌اي از شور و اشتياق بود... - الهي بميرم.
...براي ورزش مورد علاقه‌اش،
و تعهدي که به تيم خودش داشت.
اين همون تعهد و علاقه‌ايه...
که به عنوان يک پدر و يک شوهر..
به خانواده‌اش هم نشون داد.
و حالا چند کلمه از طرف دختر «پال»، «ربکا» مي‌شنويم.
خداحافظي.
واقعا نمي‌دونم چي بايد بگم.
پدر من...
يه...
ما براي عشق غريبه نيستيم.
تو قوانين رو مي‌داني...
من هم مي‌دانم.
تعهدي که در ذهن من است.
هرکسي نمي‌تواند اين را پيشکش کند.
من...
فقط مي‌خواهم بگويم احساسم چيست
که شايد تو درک کني
هيچ‌وقت رهايت نمي‌کنم
هيچ‌وقت نا اميدت نمي‌کنم
هيچ‌وقت فرار نمي‌کنم،
و ترکت نمي‌کنم
اشکت را درنمي‌آورم.
هيچ‌وقت...
هيچ‌وقت خداحافظي نمي‌کنم
دروغي نمي‌گويم که آسيب ببيني
هيچ‌وقت رهايت نمي‌کنم
هيچ‌وقت نا اميدت نمي‌کنم
هيچ‌وقت فرار نمي‌کنم و ترکت نمي‌کنم
هيچ‌وقت اشکت را درنمي‌آورم
هيچ‌وقت خداحافظي نمي‌کنم
هيچ‌وقت دروغي نمي‌گويم که آسيب ببيني
هيچ‌وقت، هيچ‌وقت...
رهايت نمي‌کنم.
هيچ‌وقت، هيچ‌وقت...
رهايت نمي‌کنم.
ممنونم.
«روپرت»، خيلي ممنون اومدي.
اگه بابا بود خيلي خوشحال مي‌شد.
مي‌خواي باهامون بياي خونه، «روپي»؟
چند نفر رو هم دعوت کرديم،
و «ربکا» ازم متنفر مي‌شد اگه تورو هم دعوت نمي‌کردم.
ممنونم، از جفتتون...
ولي متأسفانه بايد بريم.
وقت لالا رسيده.
واسه خودت يا بچه؟ بوم!
آره، واسه مادر و بچه.
آره، اگه من باهاش نباشم اصلا خوابش نمي‌بره.
- جدي؟ - گوگولي.
مراقب خودت باش.
«ربکا»، مي‌خواستم اينم بگم...
«بکس» رو راضي کردم که سهم ريچموندش رو ول کنه
يعني، فقط ديگه وقتش رو نداريم.
پس خيلي خوب مي‌شه اگه اونارو قبول کني.
مثل يه هديه خاکسپاري؟
بنظرم خيلي لطف داري، «روپي».
آره، آره. خيلي ممنون، «روپرت».
- آره، راست ميگي. - آره.
فکر کنم بايد از «سم» دور بشم.
- چي؟ - چرا؟
- بخاطر اختلاف سني که نيست؟ - نه، من...
من حتي مطمئن نيستم من...
- درمورد مطبوعات نگراني؟ - شايد.
مي‌دونم.
دودولش خيلي گنده‌ست.
واژن کوچولوت رو اذيت مي‌کنه.
آره، مشکل همينه.
مطمئن شو بادش کن...
بحث دودول گنده شد.
- سلام. - سلام.
من و «بيلي» ميريم همينجا...
- خيلي‌خب. - ...درمورد 1996 حرف بزنيم.
حالت چطوره؟
اومدش.
خيلي‌خب، واسم دعا کن.
موفق مي‌شي.
اصلا هيچي نيست.
ولي مهربون باش، خب؟
خدايا، داره لبخند مي‌زنه. متنفرم اينطوري مي‌بينمش.
«ربکا»، دست گلت درد نکنه. انگشت‌هاي پام دارن نفس مي‌کشن.
خيلي خوشحالم سايز پاي جفتمون يکيه.
خوبه، منم همينطور.
اصلا اونا مال خودت.
محبت تو اصلا تمومي نداره.
سلام، «جيمي»، نوشيدني مي‌خوري؟
واقعيتش نمي‌دونم از کجا شروع کنم.
يکم فضاي اينجا سنگينه.
مي‌خواي با آبجو شروع کني؟
نه، ممنون. گوش کن، «کيلي».
مي‌دونم با «روي» هستي، و اينکه خوشحالي.
ولي امروز باعث شد بفهمم که اگه اينارو نگم از خودم متنفر مي‌شم...
من فقط واسه دوري از پدرم نبود که برگشتم ريچموند،
يه دليلي که برگشتم تو بودي.
من فکر مي‌کنم بالأخره دارم تبديل به بهترينِ خودم مي‌شم،
همون مردي که تو هميشه مي‌دونستي مي‌تونم باشم.
و مي‌دونم اين حرکتم خيلي احمقانه و زشته ولي...
من دوستت دارم، «کيلي».
متأسفم.
هوي.
گوش کن، من امروز خيلي آشغال بودم. شوخي هاي احمقانه و زشت کردم.
چون مرگ باعث مي‌شه ناخوش بشم.
چون وقتي پدربزرگم مُرد،
به مدت يه سال، هرشب دعا مي‌کردم
که بتونم يه بار ديگه باهاش حرف بزنم. يا يه بار ديگه ببينمش.
انگار اون «اوبي وان‌کنوبي»ـه.
و به گاي سگ رفتم.
ولي باعث شد متوجه بشم...
ما فقط يه بار زندگي مي‌کنيم،
و منم نمي‌خوام يه لحظه‌اش رو حروم کنم.
دوستت دارم، «کيلي».
ببخشيد.
کل روز مي‌‌خواستم اينکارو بکنم، ولي فرصتش رو نداشتم.
«س».
تو خيلي مهربون و خوب
و... عاقلي.
- ولي... - واي نه.
من از "ولي" متنفرم و نمي‌تونم دروغ بگم.
فقط يه مشکلي هست...
يه چيزي که نمي‌تونم نديد بگيرمش.
که اون چيه؟
تو محشري.
چرا اين چيز بديه؟
چون ممکنه بدجور بهم صدمه بزني.
تو هم مي‌توني بهم صدمه بزني.
خب، از اين نمي‌ترسي؟
نه.
- تو مي‌ترسي؟ - آره.
و فکر کنم بايد علتش رو بفهمم.
اونم تنهايي.
درک مي‌کنم.
هرچقدر مي‌خواي روش زمان بذار.
مشکلي نيست.
ممنونم.
ولي «ربکا»، ولي بايد متوجه يه چيزي باشي.
چي؟
من فقط زندگيت رو محشر تر مي‌کنم.
مي‌دونم.
- غذاتون محشر بود. خيلي ممنون. - ممنون که اومدي، «تيري».
آره.
- خداحافظ، «آيزاک». - ممنون، «آيزاک».
خانم‌ها.
تسليت ميگم، خانم‌ها.
لازم نيست، «تد».
تو که نکشتيش، مگه نه؟
مامان.
خب، ببخشيد امروز دير اومدم. حالا خوبه؟
آره، همه چيز رو به راهه؟
همه چيز؟ نه. نه بابا.
ولي حال من؟ آره خوبه.
- خيلي‌خب. - آره.
و مي‌دونم من آقاي «ولتون» رو فقط همون يه بار ديدم،
ولي اينکه با اون سنش مي‌تونست عين «دانلد اوکانر» برقصه
توي فيلم "آواز زير باران"،
کلي براي پير شدن انگيزه گرفتم.
«پال» عاشق دو تا چيز بود،
توجه... و خندوندن اون.
مي‌دوني، من اينو يادم نبود. ممنونم، «تد».
خب، شب بخير.
بريم؟
«فلورنس» شبيه پرنده‌هاي زخميه، نه؟
از اين طرف.
آره، هست.
عجب کفشاييه، داداش.
تو و «سم» جدا شديد؟
تو از کجا فهميدي؟
من مادرتم. همه چيزو مي‌دونم.
بعدشم، ديدم ناراحت از کمد اومد بيرون.
آره.
نوشيدني، لطفا.
پس بريم.
ببين. اينجا شبيه پسرا بودي.
چون تو موهامو کوتاه کردي.
آره، هميشه دلم پسر مي‌خواست.
- چيز ديگه‌اي اينجا نيست؟ - ببين موهام چقدر بلند بود.
- ويديو خونگي. - احتمالا روش يه فيلم ديگه گرفتيم.
اميدوارم نکرده باشي.
خط چونه‌ات رو ببين. خداي من.
چرا توي يه کاسه نشستم؟
نه، اون ديگه استخر تو شد.
تمام بچه هاي همسايه که خودشون استخر داشتن
مي‌اومدن که توي کاسه تو شنا کنن.
- چه کاسه خوبيه. - واقعا.
- هنوز دختر کوچولوي مني. - اي مامان.
دختر کوچولوي من.
فکر کنم يکم زيادي «ريک استلي» رو دوست داري، مامان.
شايد همينطوري باشه. ولي اون که خودش نيست، نه؟
چرا، معلومه خودشه.
نه، مگه سياهپوست نبود؟
«ريک استلي» اينه؟
آره!
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اينستاگرام سايت .:: @BcMovie_co ::.