....
..:: ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز ::.. BcMoviez.Com
‫[قصابی]
‫[شیرینی فروشی]
‫[باز هستیم]
‫سوسول!
‫[تکه‌ای از آتن]
‫به این می‌گن قهوه. خیلی تلخه.
‫ولی خوبه.
‫برات یه چیزی خریدم.
‫عاشق «یه‌ چیزی‌»‌ هام.
‫این چیه؟
‫«عقل و احساس». عاشق این کتابم.
‫البته فیلمش رو بیشتر دوست داشتم.
‫صبر کن ببینم. چاپ اولی چیزیه؟
‫- بله. امضاء هم شده. ‫- دروغ نگو.
‫«آفرین کیلی، تلاش کن دختر!» ‫از طرف: جین آستین
‫یه کتاب کمیاب رو خراب کردی ‫که من رو بخندونی؟
‫اولا، خیلی هم کمیاب نبود. ‫فقط خیلی گرون بود.
‫دوما، من خیلی حسودم و دوست ندارم ‫به کسی کادو بدیش.
‫و سوما، نه‌خیر. نکردم. کار خودش بود.
‫و واقعا هم می‌خواد که تلاش کنی دختر. ‫پس تلاش کن دختر.
‫تلاش می‌کنم. خوب تماشا کن.
‫بیا اینجا. ممنونم.
‫خواهش می‌کنم.
‫سلام سیندی. چطوری؟
‫چطوری داداش؟ خوبی؟
‫- صبح‌بخیر فریده. ‫- صبح‌بخیر سم.
‫خیلی‌خب. یه درخواستی داشتم.
‫جمعه شب میزی داریم که رزرو نشده باشه؟
‫جدی می‌گی؟ نه.
‫رستوران تا چند ماه رزرو شده. ‫لیست انتظار دروغه.
‫خیلی‌خب. یه مهمان ویژه داره میاد. ‫یه میز برای یه نفر می‌خوام.
‫ترتیبش رو می‌دم. می‌دم.
‫عالی هستی.
‫- خیلی‌خب. ممنونم. ‫- گور پدرت!
‫اگه من رو ببخشی.
‫- همه‌چیز مرتبه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- همه‌چیز مرتبه؟ ‫- بله سرآشپز!
‫- همه‌چیز مرتبه. ‫- پس با کی حرف می‌زدی؟
‫- بریندا بارو. ‫- اینجا بود؟
‫نه احمق.
‫یه قایق از مهاجرین داره میاد...
‫و وزیر کشورمون می‌خواد ‫از ورودشون جلوگیری کنه.
‫- چرا باید چنین کاری بکنه؟ ‫- چون طرف خود شیطانه.
‫- درست می‌گم؟ ‫- بله سرآشپز!
‫ببین، بریندا بارو مشخصا خیلی مزخرفه...
‫ولی الان برای عصبانی بودن زوده سیمی.
‫بهتره دوباره قهوه خوردن رو شروع کنی. ‫برای قلبت خوبه.
‫چرا اومدی اینجا؟
‫باز از مجله «پروژه اشتیاق فوتبالیست‌ها»...
‫قراره عکس‌برداری کنن ازتون؟
‫نه، اومدم ببینم کم و کسری نیست؟
‫همه‌چیز عالیه.
‫قاشق‌ها چطور؟
‫شبیه نیستن.
‫ساموئل، اگه غذا خوب باشه، که هست، ‫کسی به قاشق‌ها اهمیت نمی‌ده.
‫- درست می‌گم؟ ‫- بله سرآشپز!
‫می‌دونی فقط... آخر هفته پدرم داره میاد.
‫برای همین... می‌خوام همه‌چیز عالی باشه.
‫داره این همه راه از نیجریه می‌آد.
‫اگه این کثافت راهش بده.
‫[وزیر کشور مهاجرین را راه نمی‌دهد]
‫فصل سوم — قسمت هفتم ‫«نخ‌هایی که ما را متصل می‌کنند»
‫بسیارخب بچه‌ها، حواس‌ها جمع.
‫الان قراره روی شرایط رو تیره و تار کنه...
‫تا مربی بیرد بتونه روزنه‌ای از نور ‫به ارمغان بیاره. مربی.
‫در جام جهانی سال ۱۹۷۴...
‫کشور کوچک هلند یهویی پیداش شد...
‫و به فینال جام‌جهانی...
‫مقابل تیم میزبان یعنی آلمان قدرتمند رسید.
‫کولی‌های هلندی قبل این‌که ‫توپ به آلمان‌ها برسه گل زدن.
‫آره، ولی هلند بازی رو باخت.
‫درسته. ولی در این راه قلب کلی هوادار رو...
‫با سبکی از بازی که می‌شه گفت ‫یه جور فلسفه‌ست به دست آوردن.
‫فلسفه‌ای به اسم فوتبال محض.
‫که به صورت تصادفی، مربی عزیزمون...
‫همین یه هفته پیش ‫توی خوابش چنین رویایی رو دید.
‫نه، درست می‌گه. ولی موضوع من نیستم. ‫ادامه بده. بدرخش.
‫بهترین بازیکن اون تیم...
‫و پدر فوتبال محض ایشون بود.
‫کی می‌دونه اون کیه؟
‫تیم رابینسون از مجموعه ‫ «بهتره از اینجا بری.»
‫خیر. ایشون نابغه هلندی فوتبال، ‫ یعنی یوهان کرایفه.
‫کرایف تلفظ می‌شه.
‫معذرت می‌خوام. به وسیله فوتبال محض...
‫- یوهان کرایف... ‫- درسته.
‫تونست باشگاه کوچکش آژاکس رو به سه دوره ‫ قهرمانی پیاپی اروپا برسونه.
‫و بعدا هم مربی شد، اول در آژاکس،
‫و بعد فوتبال محض رو به بارسلونا برد...
‫جایی که چهار سال پیاپی قهرمان اسپانیا شد.
‫و چرخ‌دنده‌ی پرتلاش اون تیم...
‫هافبک نابغه‌ای به اسم جوزپ گواردیولا بود.
‫که بهش پپ هم می‌گن.
‫ببین چقدر مو داشت‌ها.
‫باید همه‌اش رو از دست می‌داد...
‫که شرایط متوازن بشه.
‫پپ هم مربی شد و دانش خودش ‫از فوتبال محض رو...
‫به بارسلونا و بایرن مونیخ...
‫و سپس به رقیب خودمون، منچستر سیتی برد.
‫جایی که به مدت کوتاهی مربی ‫ بازیکنی جوان و بااستعداد بود...
‫تا این‌که خنگول استعفا داد که بره ‫یه سریال واقع‌نما بازی کنه.
‫گول خوردم!
‫فوتبال محض یعنی تحرک دائمی. ‫بازیکن‌ها دیگه توش ثابت نیستند.
‫مدافعان حق حمله دارن. ‫مهاجمان توانایی دفاع دارن.
‫یعنی این‌که خطر بکنیم ‫و به تصمیمات هم اعتماد کنیم.
‫مثل وقتی که دوستت یه لباس جدید می‌پوشه...
‫و به‌جای نادیده گرفتنش ازش تعریف می‌کنی.
‫کلاه خیلی قشنگیه اَش.
‫آره.
‫- خیلی قشنگه. ‫- خوراک صورت خودشه.
‫دقیقا. فوتبال محض یعنی ‫بار روی دوشت رو بندازی...
‫و به غریزه‌ات اعتماد کنی.
‫مثل جازه. مثل موتاون. ‫مثل مامت. مثل اینشتین.
‫مثل کوری. مثل گاگا!
‫مثل مادرم که با افتخار ویبراتورش رو روی ‫میز کنار تختش به نمایش می‌ذاشت.
‫فوتبال محض یعنی نادیده گرفتن محدودیت‌هایی ‫که جامعه و خودتون به خودتون تحمیل کردید!
‫همه‌ی ما می‌دونیم که فوتبال زندگیه.
‫ولی زندگی زیبا...
‫یعنی فوتبال محض.
‫خوبه. این شمایید.
‫به افتخار مربی.
‫خیلی‌خب بچه‌ها. ما می‌خواستیم که...
‫شما کمی از تاریخ فوتبال محض بدونید...
‫چون قراره سبک بازیمون این بشه.
‫چی؟ نه. نه، صبر کن. چی؟
‫هوی! اخم‌هاتون رو جمع کنین ‫چون نظر ما عوض نمی‌شه.
‫قراره تمرینش کنیم. ‫تعلیمش بدیم. و بعد چند ماه...
‫قراره فوتبال محض رو توی ‫زمین به نمایش بذاریم.
‫نه راستش قراره شنبه جلوی ‫آرسنال امتحانش کنیم.
‫- مگه روانی‌ایم؟ ‫- نه، چیزی نمی‌شه.
‫ساکت بشید!
‫ساکت! بزن بریم. زود.
‫نه، نه، نه، آروم باشید. ‫چیزی نمی‌شه. ساکت.
‫- زودباشید بریم. ‫- صدا می‌شنوم!
‫ساکت، ساکت، ساکت. همه ساکت.
‫بی‌خیال آیزاک. مثلا کاپیتانی. ‫ساکت باش.
‫ساکت باش ون‌دام. ‫ساکت.
‫خانم جونز. یه مشکلی داریم. ‫وای نه راستی. نداریم.
‫ببخشید. عادت شده دیگه.
‫- اومدم این رو بدم. ‫- ممنونم.
‫خیلی قشنگه. اجازه هست؟
‫آره، البته. بیا.
‫خیال نمی‌کردم کتاب دوست داشته باشی.
‫یعنی این‌که کتاب‌های چاپ اول جمع کنی.
‫نه نمی‌کنم. هدیه از طرف جک بود.
‫وای. چه هدیه قشنگی. ‫اون هم از طرف رئیست.
‫اون که رئیسم نیست. ‫کمکم می‌کنه که ایده‌هام رو عملی کنم.
‫باید خوب باشه که چنین ‫دوست سخاوتمندی داشته باشی...
‫که چنین هدایای گرونی بیاره محل کارت.
‫نه، نه، امروز صبح داد بهم. ‫رفته بودیم با هم صبحانه بخوریم.
‫قهوه. با هم قهوه خوردیم.
‫توی کافی‌شاپ. ولی همزمان نرسیدیم.
‫از مبدا مشترک نیومدیم. اونجا هم رو دیدیم.
‫راستش خیلی دیر کرد.
‫من هم روی آنتن از روی ‫شلوار راحتیم ماست گرم خوردم.
‫با شلوار راحتی می‌ری روی آنتن؟
‫آره، گاهی اوقات می‌رم. ‫وقت‌هایی که عجله دارم.
‫و وقتی رسیدم اینجا لباسم رو عوض می‌کنم.
‫هوشمندانه‌ست.
‫- خداحافظ خانم جونز. ‫- خداحافظ باربارا.
‫[سلام به پسر پرکارم. ‫فردا ساعت هفت تولد خواهرت رو یادت نره.]
‫[بیا بریم «تکه‌ای از آتن». به حساب من.]
‫[دارم آشپزی می‌کنم.]
‫[خواهشا دیر نکن. بابا رو که می‌شناسی.]
‫- آهای سیری. ‫- بله جناب شگفت‌انگیز؟
‫یه یادآور برای فردا ساعت هفت...
‫برای تولد نیکول بذار. ممنونم.
‫حتما. یادآور برای فردا ساعت هفت تنظیم شد.
‫- سیری. ‫- بله جناب شگفت‌انگیز؟
‫از کجا می‌شه فهمید یه دختر ازت خوشش میاد ‫یا صرفا خوش برخورده؟
‫نمی‌شه فهمید.
‫اخیرا یه سری اشارات ریز ‫و ظریف از جین می‌گیرم.
‫مثلا یه سری مجلات خاص رو روی میز می‌ذاره...
‫یا راجع به دوست‌هاش که کردن حرف می‌زنه.
‫خب ازدواج تعهد بزرگیه دیگه.
‫نه، دارم میخ‌زنی رو می‌گم.
‫ولی باز هم...
‫صبر کن، چه مجلاتی؟
‫- بفرمایید آقایون. ‫- ممنون می.
‫- خوبی می؟ ‫- نه.
‫وقتی می‌بریم اینجا خیلی شلوغه. ‫وقتی ببازیم این‌طوری می‌شه.
‫راستش این‌طوری ترجیحش می‌دم. ‫آدم صدای افکار خودش رو می‌شنوه.
‫گمشو بابا.
‫هی لاسو. می‌خواستیم عذرخواهی کنیم.
‫- برای چی؟ ‫- که بهت آسون گرفتیم.
‫آره، باهات مثل آدم برخورد کردیم ‫و ازت انتقاد نکردیم.
‫برای همینه که مزرعه‌دارها ‫روی دام‌هاشون اسم نمی‌ذارن.
‫و برای همینه که دیگه اسم دوست‌دخترهای ‫برادر بَز رو یاد نمی‌گیریم.
‫چون خیلی لاشیه.
‫دقیقا. برای همین یکم عقب می‌کشیم.
‫داری با تیممون چه غلطی می‌کنی مرتیکه؟
‫- خیلی‌خب. ‫- نه، صبر کن.
‫صبر کن، صبر کن مربی.
‫بذارید بگم رفقا.
‫چرا فردا نیایید سر تمرین؟ که خودتون ببینید.
‫کار ما شکلات‌سازی یا بانک‌داری نیست که.
‫چیزی برای مخفی کردن نداریم. ‫فردا میایید؟
‫آره. میاییم.
‫چیه؟
‫- کت‌وشلوار بپوشم؟ ‫- قطعا این دفعه دوش می‌گیرم.
‫- یعنی باید بگیرم. حتما. ‫- آره.
‫مربی، واقعا تصمیم خوبیه که ‫هوادار دعوت کنی سر تمرین؟
‫تیم اون‌هاست. ما فقط یه مدت ‫ قرضش گرفتیم دیگه.
‫به‌هرحال...
‫گمون نکنم ازدواج و میخ‌زنی ‫فرق چندانی داشته باشن.
‫آره، جفتش سازش کردنه.
‫[قهرمانان ریچموند]
‫- اومد! ‫- وای! ببخشید.
‫بهترین مربی لیگ!
‫ممنون.
‫من خیلی پول از شرط‌بندی روت بردم. ‫پس ادامه بده.
‫میز برای یه نفر؟
‫نه صرفا... داشتم رد می‌شدم. ‫امروز جید هست؟ خبر داری؟
‫نه. سه‌شنبه‌ها نمیاد. می‌ره مدرسه.
‫یا به مامانش غذا می‌ده. ‫گوش نمی‌کنم، پس خبر ندارم.
‫خب بگو که سلام رسوندم.
‫راستش اصلا چیزی نمی‌خواد چیزی بگی.
‫راستش نه، بگو. اگه...
‫نه، چیزی نگو. مگر اینکه خبرم رو گرفت.
‫در اون صورت سلامم رو برسون.
‫- و چرا باید خبرت رو بگیره؟ ‫- دقیقا. نمی‌دونم...
‫ممنون دِرِک.
‫ممنون. خداحافظ. آره، نه...
‫خیلی‌خب.
‫- سلام ترنت. ‫- سلام تد.
‫- آهای تد! ‫- سلام بچه‌ها!
‫اون‌ها اینجا چیکار می‌کنن؟
‫نمی‌دونم از بیرد بپرس. ‫اون دعوتشون کرده.
‫خیلی‌خب عزیزان من.
‫اگه قراره فوتبال محض بازی کنیم. ‫باید روی چهار چیز تمرکز کنیم.
‫خیلی‌خب؟ اولیش، شرایط. ‫همه باید در شرایط بهتری باشید.
‫شماره دو، انعطاف. ‫شماره سه، هوشیاری.
‫و شماره چهار...
‫نمی‌دونم اون یکی چیه. ‫ولی می‌دونم مهمه.
‫از امروز قراره یکم سخت‌تر تلاش کنیم.
‫برای همین می‌سپرمتون به مسئول تمرین...
‫گروهبان روی کنت.
‫سوت! پاشید احمق‌ها!
‫خیلی‌خب.
‫امروز قراره بدوید. ‫از اینجا به اونجا به اینجا به اونجا.
‫ولی شانس آوردید که حالم خوبه.
‫پس فقط قراره کل مدت تمرین رو بدوید!
‫سوت.
‫- چرا سوت نمی‌زنه؟ ‫- به فلز حساسیت داره.
‫ستاره‌های فوتبال هم مثل مان.
‫بدوید!
‫مطمئنی سوت پلاستیکی نمی‌خوای؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- چه گل‌های قشنگی. ‫- ممنون.
‫آره، گل مینا رو خیلی دوست دارم.
‫- فکر می‌کردم من موردعلاقه‌ت باشم. ‫- صبر کن!
‫چرا این‌طوری می‌کنی؟
‫وای. راست می‌گی.
‫- نه. خاموش. روشن. روشن؟ ‫- کیلی. کیلی.
‫- روشن یا خاموش؟ روشن یا خاموش؟ ‫- کیلی. کیلی...
‫- روشن؟ روشن. می‌خوای روشن باشه یا خاموش؟ ‫- کیلی. کیلی.
‫روشن یا خاموش؟ خاموش؟ ‫روشن؟ خاموش یا روشن؟
‫بس کن. بده‌اش به من. مرسی.
‫- چی شده؟ ‫- متاسفم.
‫من واقعا توانایی رابطه احساسی مخفیانه ‫توی محل کار رو ندارم.
‫من عادت داشتم که همه زندگیم باز باشه.
‫باربارا کتابی که بهم دادی رو دید...
‫و نتونستم بهش بگم که با هم هستیم...
‫چون نمی‌خوام توی دردسر بیافتیم.
‫امکان نداره توی دردسر بیافتیم. ‫ما دو نفر بالغیم که هر دو از این کار راضین.
‫و من هم انقدر پولدارم ‫که قتل برام کاری نداره، پس...
‫- جدا؟ ‫- آره.
‫- مثل کی؟ اسم ببر. ‫- هرکسی که به اپستین مربوطه.
‫کیلی، برای من مهم نیست که بقیه ‫بدونن ما با هم هستیم. برای تو مهمه؟
‫نه، البته که نه. فقط نمی‌دونستم تو چقدر ‫توی این مسئله جدی هستی.
‫همراهم بیا.
‫باشه.
‫آهای همگی. یه چیزی خواستم بگم.
‫من و کیلی با هم هستیم.
‫طولانی مدت نیست. ولی برای من جدیه.
‫و خواستیم دوتایی بهتون اطلاع ‫بدیم که رازی در کار نباشه.
‫چون همه‌چیز مرتبه. ‫من روانی نیستم. اون هم نیست.
‫روانی که نیستی؟
‫هیچ‌کدوممون روانی نیستیم.
‫ولی اگه هرکدومتون مشکل یا نگرانی‌ای داره...
‫لطفا بدون هیچ معطلی‌ای با من، ‫کیلی یا باربارا حرف بزنید.
‫خوبه؟
‫خوبه.
‫تبریک می‌گیم به جک و کیلی.
‫- عشق عشقه دیگه. ‫- نه، کافیه دن. ممنون.
‫بهترین استفراغ‌هاییه که توی عمرم دیدم.
‫آره، من هم همین‌طور. تازه ما بیشتر ‫عمرمون رو توی مشروب‌فروشی‌ایم.
‫خیلی‌خب، خوب بود دوستان. ‫برای امروز کافیه.
‫حالا وقت قاطی شدنه.
‫راستش کتم هنوز یکم بوی کانال رو می‌ده.
‫خیلی بده.
‫خیلی‌خب، اسمش رو هیچ‌وقت نپرسیدی؟
‫اسم خودت رو هم بهش نگفتی؟
‫می‌بینی؟ این بخشش برام عجیب نیست.
‫ولی اگه واقعا باهاش سکس نکردی خیلی عجیبه.
‫ببین، اتفاقی که بینمون افتاد...
‫از سکس هم فراتر بود. می‌شه گفت...
‫- جادو بود. ‫- دوستانه بود.
‫آره، ولی خوشحال می‌شدم ‫اگه اونجاش رو می‌دیدم.
‫- واقعا از دیدنت خوشحالم. ‫- من هم همین‌طور.
‫خیلی وقت شده بود.
‫چون جای من رو با یه زن دیگه پر کردی.
‫- می‌دونم. متاسفم. ‫- شوخی کردم.
‫خیلی‌خب. اوضاع چطوره؟
‫عالیه. یعنی اون خیلی خوبه.
‫باهوشه. حیله‌گره.
‫خیلی هدایای خوبی می‌ده.
‫وای. ندیدی چطور رابطه‌مون ‫رو جلوی کل دفتر جار زد.
‫خیلی جذاب بود.
‫انگار داره توی عشق غرقت می‌کنه.
‫- توی عشق چیکارم می‌کنه؟ ‫- غرقت می‌کنه.
‫وقتیه که طرف توی هدایای گرون و مسافرت و...
‫و رفتارهای سخاوتمندانه غرقت می‌کنه.
‫می‌گن توی عشق غرقت کرده.
‫- کی گفته؟ ‫- نمی‌دونم. اون‌ها.
‫همون‌هایی که روی رفتارها اسم می‌ذارن.
‫ولی می‌دونم که توی قرار دومم با روپرت...
‫قرار دوم...
‫من رو برد یه نمایشگاه ماشین و پرسید ‫«کدوم رو می‌خوای؟»
‫خیلی باحال می‌شه.
‫چیکار کردی؟
‫ازش پرسیدم که ماشین‌ها رو می‌گی ‫یا فروشنده‌های خانم خوشگل...
‫که جلومون صف کشیدن که راهنمایی کنن؟
‫بعدش چی؟
‫با یه جگوار خوشگل اومدم خونه دیگه.
‫خیلی حس خوبی داشت که ‫بالاخره یه نفر مراقبم باشه.
‫ببین...
‫نمی‌گم که جک مثل روپرته.
‫ولی گاهی‌اوقات چیزهای درخشان کدر می‌شن.
‫به نظرم چیزی نیست.
‫خیلی‌خب، خوبه. خوبه.
‫فقط به خودت اعتماد کن.
‫من در گذشته رفتارهای بدی رو نادیده گرفتم.
‫آره، خب شاید عشق کورمون کرده.
‫عشق کورمون کرده؟ یعنی چی؟
‫یه جور کور رنگی احساسیه....
‫که طرف رفتارهای بد رو کاملا نادیده می‌گیره.
‫- از خودت درآوردی؟ ‫- آره.
‫وای. تو از اون‌هایی که اسم می‌ذارن.
‫- وای. فکر کنم هستم. ‫- شاید باشی.
‫ببخشید، می‌شه صورتحساب ‫رو بیارید لطفا؟ ممنون.
‫راستش صورتحساب قبلا پرداخت شده. ‫توسط جک.
‫گفت که امیدواره از غذاتون لذت برده باشید.
‫چه غافلگیری بزرگی.
‫- وای. آره. ‫- چی؟
‫پس گمونم بد نباشه یکم ‫تیرامیسو هم امتحان کنیم.
‫- قطعا. ‫- و دو بطری از...
‫و دو بطری شراب شاتو شوال بلانک سنت امیلیون ‫ پریمیر گرند کرو سال ۱۹۳۴ هم می‌بریم.
‫و یکی هم برای خودت.
‫تولدت مبارک مامان.
‫وای.
‫عاشقشم.
‫فکر من بود. ولی دایی نیت درستش کرد.
‫راستش خیلی اصرار داشت...
‫ممنون عزیزم. ممنون نیت.
‫بذار ببینمش. خیلی قشنگه.
‫خب، بی‌خیال دیگه.
‫تو بهترین مربی لیگ برتر هستی...
‫پس یعنی من هم خفن‌ترین وکیل شرکتمون هستم.
‫بگو که دخترها برات سر و دست می‌شکنن.
‫خیلی‌خب دیگه. این جور صحبت‌ها جلوی ‫یه خانم جوان مناسب نیست.
‫- کی بستنی می‌خواد؟ ‫- من.
‫عالیه. بریم سرکوچه بستنی بخوریم.
‫تو هم باهامون بیا علی. ‫بذار حرف‌های دخترونه بزنن.
‫بیا عزیزم. زود برمی‌گردیم.
‫خداحافظ.
‫خیلی‌خب. بگو ببینم.
‫باشه. یه دختری هست که ازش خوشم میاد.
‫سالن‌دار «تکه‌ای از آتن»ـه.
‫قبلا ازم متنفر بود، ولی الان...
‫خب نمی‌دونم.
‫قبلا منظور زن‌ها رو اشتباه ‫متوجه شدم، ولی...
‫یعنی آدم از کجا می‌فهمه که یه دختر ازت ‫خوشش میاد یا صرفا خوش‌ برخورده؟
‫نمی‌تونی بفهمی.
‫ولی یه راهی هست که مطمئن بشی.
‫- درسته. ‫- ازش بخواه که با هم برین بیرون.
‫نه، نمی‌تونم. نمی‌تونم. نه.
‫بی‌خیال. چی می‌خواد بشه مگه؟
‫ممکنه مسخره‌ام بکنه و بگه نه.
‫و من هم درحالی که تحقیر شدم از اونجا برم...
‫و دیگه نتونم برم رستوران موردعلاقه‌ام.
‫که دفعه بعدی که یه جشن خانوادگی گرفتیم...
‫من روی جدول بیرون بشینم...
‫سیب‌زمینی سرخ‌کرده و ماهی آماده بخورم...
‫و شما رو مثل یه جوجه تیغی توی ‫ داستان‌های دیکنز تماشا کنم.
‫وای.
‫دقیقا مثل باباست. باید نقشه رو نشونش بدی.
‫نه، پدرت من رو می‌کشه.
‫- نقشه رو بهش نشون بده. ‫- کدوم نقشه؟
‫من و پدرت سال‌ها با هم مدرسه می‌رفتیم...
‫ولی من فکر نمی‌کردم که اصلا بدونه ‫من وجود دارم. تا این‌که این رو داد بهم.
‫فاصله بین مکان‌هایی که ‫به دنیا اومدیم: ۶۶۳۰ کیلومتر.
‫فاصله بین مکان‌هایی ‫که بزرگ شدیم: ۶۸۰۰ کیلومتر.
‫فاصله بین خوابگاه‌هامون ‫توی دانشگاه: ۲ کیلومتر.
‫فاصله‌مون جمعه شب ‫ساعت هشت: امیدوارم که ۳۰ سانت.
‫دوست داری با هم بریم بیرون؟
‫انقدر صبر نکن نیتن.
‫آره، شاید یه لحظه شکست بخوری ‫و برای یه ثانیه خجالت‌زده بشی.
‫ولی ممکنه ازدواج کنید ‫و دو تا بچه عالی به دنیا بیارید...
‫و خوشبختانه زندگی کنید.
‫- وای. ‫- ما برگشتیم.
‫زود حواسش رو پرت کنید.
‫حامل گروه بزرگی از مهاجرین است...
‫که شامل کودکان و بانوان بسیاری می‌شود که ‫ امیدوارند بتوانند در انگلیس بمانند.
‫چه خبر شده؟
‫قایق الان چند کیلومتری بندر پورتسموث است...
‫جایی که مسافران آن، یعنی ده‌ها ‫پناهنده به دنبال سرپناه هستند.
‫[قایق مهاجرین با موفقیت از کانال عبور کرد]
‫صدها حامی منتظر رسیدن آن‌ها هستند.
‫درحالی که وزیر کشورمان بریندا بارو ‫ چنین حرفی رو زد.
‫حرف من به تمامی افرادی که سعی دارند به ‫صورت غیرقانونی وارد کشورمان بشن اینه:
‫«برگردید خونه. بریتانیا تعطیله.»
‫در چند روز گذشته...
‫- عجب احمقیه. ‫- عجب بی‌شعوریه.
‫یه نفر باید خودش رو بفرسته ‫جایی که ازش اومده.
‫- سوراخ کون مادرش. نه؟ ‫- بله سرآشپز!
‫یا یه نفر باید سعی کنه با لحن بهتری...
‫با این آدم سردرگم حرف بزنه.
‫[از وضعیت پیش آمده در خلیج ‫پورتسموث به شدت ناراضی هستیم.]
‫[امیدوارم بریندا بارو سعی کنه ‫که شرایط بریتانیا رو از این بهتر بکنه.]
‫- هرزه. ‫- چی؟
‫باید بنویسی «بریندا باروی هرزه سعی کنه ‫بریتانیا رو از این بهتر بکنه.»
‫گمونم مال خودم بهتر باشه.
‫باشه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫نیت.
‫یه چیزی رو می‌خواستم ازت بپرسم. می‌خوای...
‫یه لحظه من رو ببخش.
‫ببخشید. ببخشید.
‫راستش اول باید یه کاری بکنم. ببخشید.
‫سوت. بیایید اینجا.
‫خیلی‌خب بچه‌ها. حالتون چطوره؟
‫بامبرکچ، الان چیپس نجویده استفراغ کردی؟
‫آره مربی. من صبحانه‌ام رو نمی‌جوم.
‫که انرژیم ذخیره بشه. ‫محض این‌که یه جنگ بین طبقات جامعه رخ بده.
‫آره، با عقل جور در میاد. متوجه‌ام.
‫خیلی‌خب آقایون، امروز قراره ‫روی انعطاف کار کنیم.
‫توی فوتبال محض باید دائما ‫ از خودتون بپرسید...
‫شرایط حال حاضر چی رو کم داره؟
‫یعنی باید برگردم و جای یان ماس ‫ رو توی دفاع پر کنم؟
‫یا باید مثل جیمی جمله کنم؟
‫یا هم باید به روی آدامس بدم...
‫چون دهنش بوی گند می‌ده.
‫کاملا فرضی بود. نگران نباش. ‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫فهمیدید؟ باید بتونید که ‫هرلحظه در هر مکان وارد بشید.
‫و راهش اینه که موقعیت همه...
‫و کاربرد موقعیتشون رو متوجه بشید.
‫برای همینه که امروز بیرد جای ‫تدارکات‌چی‌مون ویل رو گرفته.
‫آره، پس وقتی که وارد شدیم...
‫شما موقعیتتون رو با یه نفر دیگه ‫ عوض می‌کنید. باشه؟
‫به‌عنوان مثال، تو رو می‌بریم ‫توی خط حمله آیزاک.
‫و تو رو می‌بریم توی خط دفاع دنی. فهمیدی؟
‫من قراره دنی روهاس بشم؟
‫درسته آیزاک. و دنی هم قراره تو بشه. ‫فهمیدی؟
‫پارشون می‌کنیم داداش.
‫لزومی نداره ادای هم رو در بیارید.
‫- بی‌خیال. ‫- خیلی‌خب. می‌تونید ادای هم رو در بیارید.
‫ایول.
‫برو روی. تو بهشون بگو.
‫روی الان به همتون یه کاغذ می‌ده ‫ که اسم یه نفر روشه.
‫و اسم کسیه که قراره نقشتون ‫رو باهاش عوض کنید.
‫- همه متوجه شدید؟ ‫- بله مربی.
‫خیلی‌خب، خوبه. چیزی رو یادم نرفت مربی؟
‫- کارت درسته عزیزم. بزن بریم. ‫- خیلی‌خب. بزن بریم. شنیدین که.
‫[اوبیسانیا، ماس]
‫خیلی‌خب بچه‌ها. بزن بریم.
‫[جیمی، جیمی]
‫[دامبرکچ، ون‌دام]
‫- بیا مربی. ‫- ممنون مربی.
‫هی مربی. یه اشتباهی شده. ‫اسم خودم به من افتاده.
‫نه جیمی. اشتباه نیست.
‫گفتیم بهتره کاری رو بکنی که توش بهترینی.
‫مهاجم باشی و گل بزنی دیگه؟
‫آره.
‫- آره، اگه شما بخواین باشه. ‫- عالیه.
‫- خیلی‌خب. ‫- خوش بگذره.
‫باشه.
‫چه خوشمزه‌ست. چیه؟
‫آب.
‫- نفوذ کردم. ‫- بزن بریم! بزن بریم!
‫تلاش خوبی بود ون‌دام. ‫سعیت رو کردی و ما هم دوستت داریم.
‫چیکار می‌کنی بَز؟
‫جام رو با پال عوض کردم.
‫مثبت‌اندیشی بی‌پایان.
‫کارت با بطری‌های آب حرف نداره مربی بیرد.
‫اسکل‌ها!
‫خوشم نیومد. ترجیح می‌دم خودم باشم.
‫صبر کنید.
‫دنی. بی‌خیال. تو دفاع وسط شدی. یادت رفت؟
‫دیگه تو کرنر رو ارسال نمی‌کنی. ‫آیزاک ارسال می‌کنه.
‫- درسته، درسته مربی. ‫- برو آیزاک. کار خودته.
‫- خیلی‌خب آیزاک. ‫- برو.
‫- کارت درسته رفیق. ‫- خیلی‌خب.
‫من تاحالا کرنر ارسال نکردم مربی.
‫آره می‌دونم. چون محبوس بودی آیزاک.
‫مثل یه پسر ده ساله با قدرت ‫ و ریش‌های یه مرد بزرگ.
‫به عنوان یه دفاع وسط محبوس بودی ‫که کرنر ارسال نکنی.
‫خب دوست خوبم، اون جعبه حبس از بین رفت.
‫باشه؟ بزن.
‫می‌خوای چیکار کنم؟
‫نمی‌دونم. بزن دهنش رو سرویس کن.
‫باشه.
‫داغ بود! چای داغ.
‫فقط یه ذره محکم بود.
‫[ظاهرا توجه‌اش رو جلب کردی.]
‫[بهتره فوتبالیست‌ها سیاست رو بسپرن به ما ‫و خفه‌ شن و توپ‌بازی کنن.]
‫[بهتره بگی:]
‫تد. خواستم مطمئن بشم که درست فهمیدم.
‫می‌خوای وسط فصل تاکتیک رو عوض کنی...
‫و یه شیوه کاملا جدید رو پیش بگیری...
‫که حتی بازیکن‌ها درکش هم نمی‌کنن؟
‫و به نظرت فکر خوبیه؟
‫خب، راستش نظر من این‌طوریه ترنت...
‫مثل پیاده‌روی با رابرت فراست می‌مونه.
‫کسی نمی‌دونه چی می‌شه.
‫- از صندلی من گمشو پایین. ‫- آره، باشه. ببخشید.
‫وای.
‫خیلی‌خب سگ‌های شکاری. ‫امروز راجع به سومیش حرف می‌زنیم. آگاهی.
‫وقتی فوتبال محض بازی می‌کنی...
‫باید بدونی که هم‌تیمی‌هات ‫مشغول چه کاری هستن.
‫تحرک دائمی به تمرکز دائمی هم نیاز داره، خب؟
‫پس اگه سم از وسط نفوذ می‌کنه، ‫شما هم باید منتقل بشید. خب؟
‫و اگه دنی وارد دفاع بشه یعنی چی؟
‫یعنی سوخت جهنم تموم شده؟
‫نه، یعنی تو باید بری جلو...
‫و از انتخاب دنی حمایت کنی.
‫خیلی‌خب، کسی سوالی نداره؟
‫چرا مربی. قضیه نخ قرمز چیه؟
‫سوال خوبیه.
‫توی فرهنگ ژاپنی یه ‫افسانه‌ای هست که می‌گه...
‫نیمه‌های گم‌شده با یه نخ قرمز نامرئی ‫ به هم متصل هستند.
‫و اون نخ‌ها به انگشت کوچیک‌شون وصله.
‫خیلی‌خب، حالا چرا ما دور اونجامون بستیمش؟
‫آره.
‫آره خب، اون فکر روی بود.
‫ولی مطمئنم ایده پشتش اینه که...
‫وقتی یه طناب دور اونجاتون بسته باشه...
‫امکان نداره که حواستون از حرکات ‫ هم‌تیمی‌تون پرت بشه.
‫درست می‌گم روی؟
‫آره. تقریبا.
‫خیلی‌خب، عالیه.
‫خیلی‌خب بریم سراغش. ‫یه تمرین کامل با نصف سرعت.
‫و نمی‌خوام ببینم که نخ‌ها رو شل می‌کنید.
‫و می‌خوام خودتون هم حواستون باشه ‫که خیلی سفت هم نشن.
‫از کنارم تکون نمی‌خوری.
‫بریم؟
‫با شماره سه همه بگید دودول. ‫یک، دو، سه.
‫- دودول. ‫- خیلی‌خب. بزن بریم.
‫خودتون یه کاریش بکنید. کارتون همینه.
‫یعنی چی؟ من رو ببین رفیق.
‫دارم حمله می‌کنم. دارم حمله می‌کنم.
‫من دفاع می‌کنم. من دفاع می‌کنم.
‫یان!
‫ببین کنت بهم چی داد. ‫محض این‌که خواستیم...
‫- نه. ‫- عمرا.
‫- یکم بهش فضا بده دنی. ‫- ببخشید مربی. خیلی می‌ترسم.
‫رفیق، می‌خوای...
‫چیزی نیست. دودولش خوبه.
‫وای.
‫یه لحظه فکر کردم دودول جیمی رو قطع کردم.
‫شرمنده. شرمنده‌ام.
‫خیلی‌خب.
‫[سم اوبیسانیا بهتره ‫نگران کشور نباشه و...]
‫[نگران این باشه که یه بازیکن ‫معمولی توی یه تیم معمولیه.]
‫[ترجیح می‌دم یه فوتبالیست معمولی باشم ‫تا این‌که یه متعصب حرفه‌ای باشم]
‫[میای با هم بریم شام بخوریم؟]
‫سلام.
‫ببخشید دیر کردم.
‫عجله‌ای ندارم. برات یه چیزی آوردم.
‫نمی‌خوامش.
‫ببخشید.
‫مطمئنم که یه چیز خوب ‫و کاملا سخاوتمندانه‌ست.
‫ولی نمی‌خوامش.
‫- کیلی برات... ‫- نه، نمی‌خوام بدونم چیه.
‫نه. می‌خوام با هم باشیم و...
‫حس نکنم که می‌خوای من رو شگفت‌زده بکنی.
‫باشه. ببخشید که شگفت‌زده‌ات کردم.
‫نه، منظورم این نبود که...
‫نه. عیبی نداره. متوجه‌ام. ‫دقیقا دارم همین‌ کار رو می‌کنم.
‫خیلی زود دارم پیش میرم. ‫ ببخشید. دیگه نمی‌کنم.
‫ولی فقط یکم.
‫ولی کروسانت بود. برات کروسانت گرفته بودم.
‫هی. تو محشری.
‫ولی باید بذاری من هم ‫هر از گاهی برات یه کاری بکنم.
‫قبوله.
‫ممنون.
‫ولی بهتره محشر باشه.
‫آخریش بود. قسم می‌خورم.
‫نظرت چیه؟
‫واقعا کروسانت خوبیه.
‫می‌خوای با هم بریم بیرون؟
‫آره.
‫خوبه.
‫توش حیوانی چیزی نبود که؟
‫نه، نه، نه، اصلا.
‫حرفت رو باور می‌کنم.
‫[خفه شو و توپ بازی کن.]
‫یک: شرایط. دو: انعطاف. ‫سه: هوشیاری. چهار:؟
‫بفرمایید آقا.
‫من خیلی بهش فکر کردم.
‫دفعه بعدی حین تمرین دودول ‫چندین نفر رو به یه نفر می‌بندیم.
‫باشه؟
‫قرار بود فقط یه بار باشه روی.
‫آره، به نظر من هم همون ‫یه بار کافی بود مربی.
‫حیف شد.
‫خب تد.
‫- شماره چهار. ‫- بله آقا.
‫- هنوز نگفتیش. ‫- نه خانم.
‫- ولی می‌دونی چیه دیگه؟ ‫- راستش نه.
‫- تو چی مربی؟ ‫- من ندانم‌گرا هستم.
‫- روی؟ ‫- من از کجا بدونم؟
‫شماره چهار هنوز خودش رو نشون نداده.
‫شماره چهاری در کار هست؟
‫به قول گفتنی:
‫گاهی‌اوقات باید یه جای خالی ‫ باشه که خدا وارد بشه.
‫پس شماره چهار خداست؟
‫نه. گمونم نکنم. مربی؟
‫- من خداناباور هستم. ‫- روی؟
‫امیدوارم که نباشه.
‫آهای رفیق. ده دقیقه دیر کردی. ‫باید صد تا رد کنی بیاد.
‫چه مرگت شده؟
‫الان می‌گم چه مرگم شده.
‫دنیا پر از افراد مزخرفیه که ‫کارهای مزخرف می‌کنن.
‫ولی من نمی‌تونم کاریش بکنم، ‫چون باید برم به توپ لگد بزنم.
‫کاری که همون مردم من رو بخاطرش می‌پرستن!
‫البته تا وقتی که گند بزنم ‫یا پنالتی خراب کنم.
‫یا تصمیم بگیرم باهاشون مقابله کنم...
‫و بعدش من رو با کشتی می‌فرستن ‫جایی که ازش اومدم.
‫ساموئل.
‫چیزی نیست.
‫می‌دونی، هنوز هم می‌خوام ببینمش.
‫نه، نمی‌تونم ببرمت اونجا.
‫نه با وضعیتی که الان داره.
‫می‌دونی چقدر طول می‌کشه ‫که دوباره فعالیت کنین؟
‫مطمئن نیستم که دوباره بکنیم.
‫- ساموئل. ‫- بله؟
‫چرا؟ برای کی؟ که یه نفر بره ‫دوباره گند بزنه توش.
‫بخاطر خودت انجامش بده.
‫بخاطر دوستت سیمی.
‫برای افرادی که از خانه دور هستن ‫ولی می‌خوان دوباره تجربه‌اش بکنن.
‫علاقه‌ات رو دنبال کن ساموئل.
‫خشم فقط ضعیفت می‌کنه.
‫آره. باشه.
‫ولی اگه می‌خوای واقعا ‫عاملینش رو مجازات کنی...
‫ببخششون.
‫چی؟
‫ببخششون. به درک.
‫- به درک؟ ‫- به درک.
‫گوش کن پسرم.
‫جوابشون رو نده. به جلو حرکت کن.
‫ممنونم بابا.
‫به نظرت باید دوربین مداربسته بخرم؟
‫معلومه. و در امنیتی.
‫بگو که بیمه داری.
‫بیمه دارم.
‫خداروشکر. وگرنه مادرت من رو می‌کشت.
‫- مشکلی داری؟ ‫- نه. بیمه!
‫ببخشید که مزاحم شدم.
‫سم، داریم آماده می‌شیم.
‫ولی اگه می‌خوای امروز ‫تمرین نکنی، عیبی نداره.
‫- ممنونم مربی. ‫- نه، تمرین می‌کنه.
‫- خیلی‌خب. پس بهتره لباس عوض کنی. ‫- می‌رم لباس عوض کنم.
‫خیلی‌خب.
‫خوشحالم که بالاخره باهاتون آشنا شدم آقا.
‫من هم همین‌طور.
‫راستش نزدیک بود من هم ‫امروز چنین لباسی رو بپوشم.
‫آدم بامزه‌ای هستی.
‫- آب‌نبات آمریکایی دوست داری؟ ‫- کی نداره؟
‫خب پس بیا. توش شکر مضر داره.
‫- آره. شربت ذرت با فروکتوز بالا. ‫- خیلی طولانیه. من می‌گم شکر مضر.
‫اوایل روپرت انقدر برام گل لاله می‌خرید...
‫- که گل فروشش تونست یه قلعه بخره ‫- چی؟
‫درسته که توی اسکان‌ثورپ بود. ‫ولی باز هم قلعه بود.
‫خب امشب دارم جک رو می‌برم بیرون.
‫و اگه سعی کنه صورتحساب ‫رو پرداخت کنه من هم...
‫تو هم چی؟
‫انعام می‌دم؟
‫- سلام همگی. ‫- سلام لزلی.
‫معرفی می‌کنم...
‫آقای اوبیسانیا.
‫ربکا ولتون هستم. از آشناییتون ‫بسیار خوشوقتم.
‫من هم همین‌طور. ساموئل از شما زیاد حرف زد.
‫جدا؟
‫بله. زد.
‫خوبه.
‫ایول! سگ‌های شکاری شیره!
‫زنده باد ریچموند!
‫راستی من کیلی هستم. سلام.
‫زنده باد سگ‌های شکاری.
‫بریم.
‫- بامبر! بامبر! شوت! ‫- نفوذ کن رفیق!
‫بامبر! نه.
‫اخیرا ریچموند در نمایش ضعیف خودش غرق شده...
‫و باید تلاش‌های تد لاسو برای ‫نوآوری رو تحسین کرد. ولی این...
‫چطوری می‌شه توصیفش کرد کریس؟
‫«مزخرف» آرلو. ‫با «مزخرف» می‌شه توصیفش کرد.
‫انگار اولین باریه که فوتبال بازی می‌کنن.
‫وای. حتی دارن روی خودشون تکل می‌زنن.
‫حالا که ریچموند رسما با خودش درگیره...
‫توپ‌چی‌ها یه ضدحمله رو شکل می‌دن.
‫یه پاس عمقی برای پارسلو. ‫پارسلو برای همیلتون...
‫و توی دروازه!
‫همیلتون هت‌تریک می‌کنه ‫و آرسنال سه بر صفر جلو می‌افته.
‫ریدم توش!
‫خیلی‌خب.
‫چیزی نیست.
‫تموم شد. دوباره سقوط می‌کنیم.
‫و من مجبور می‌شم دوباره ‫سوسیس‌ها رو با مقوا پر کنم.
‫صبر داشته باش می.
‫باید بهش فرصت بدی.
‫از خودت بپرس. این شرایط چی رو می‌طلبه؟
‫و در پایان نیمه اول، آرسنال ‫سه بر صفر پیش‌تازی می‌کنه...
‫و ریچموند هم مشخصا مشکلی برای حل کردن داره.
‫آره، سوال‌های جالبی مثل «چرا انقدر ریدیم؟»
‫یا «می‌شه ول کنیم بریم خونه؟»
‫جیمی، هی داری برمی‌گردی عقب رفیق.
‫باید جلو بمونی.
‫بهت نیاز داریم که دفاع رو متزلزل کنی.
‫بهت نیاز داریم که یه گل کوفتی بزنی.
‫چطور می‌تونیم؟ ما اصلا کسی رو نمی‌بینیم.
‫عیبی نداره که برگردیم به ‫همون چهار‌ چهار دو سابق.
‫تا به اندازه کافی تمرین کنیم.
‫آدم رو احمق جلوه می‌دین.
‫یعنی چی؟ شما چه‌تون شده؟
‫آهای بچه‌ها، گوش کنید.
‫یادمه روزهای اوایل حرفه مربی‌گریم...
‫دائم ترغیب می‌شدم که تفاوت‌هام رو بیان کنم.
‫از اون‌جایی که من یه مرد دگرجنس‌گرا ‫توی آمریکای مرکزی بودم...
‫و از سوزن خالکوبی می‌ترسیدم...
‫تنها راهم این بود که سیبیل بذارم.
‫و مشخصا نمی‌تونستم ریش بذارم.
‫وگرنه من و مربی اینجا ‫شبیه یه گروه موسیقی می‌شدیم.
‫- اسمتون رو می‌ذاشتید «مردان شیک‌پوش». ‫- قشنگ بود.
‫متنفرم که دارم شبیه‌ات می‌شم.
‫خوشبختانه اون زمان یه ‫گروه چهار نفره طنزپرداز...
‫به اسم «تور کمدی یقه آبی‌ها» بودن.
‫و همراه با طنزپردازی مشاهده‌ای و کنایه ‫و دست انداختن و عبارات تکراریشون...
‫چهار نوع ریش و سیبیل مختلف هم داشتند.
‫ران وایت که موردعلاقه من بود ‫همیشه کاملا اصلاح شده بود.
‫این شد یکیش.
‫بعدش لری کابلی بود که یه ریش بزی بزرگ داشت.
‫و بیل انگوال که اون هم ریش بزی داشت.
‫ولی خیلی کوچیک‌تر و تمیزتر بود.
‫اطرافش رو اصلاح می‌کرد.
‫- که بهش ریش ون‌دایک هم می‌گن. ‫- ممنونم مربی.
‫و بعدش جف فاکس‌وورثی بود ‫که مسلما سیبیل داشت.
‫خب این‌طوری شد. من رفتم یه امتحانی کنم...
‫و برای خودم یه ریش بزرگ مثل کابلی گذاشتم.
‫و فکر می‌کردم عالید شدم.
‫تا این‌که مربی بیرد من رو کشید کنار...
‫دقیقا وقتی که داشتم وارد راهرو می‌شدم...
‫و بهم چیزی رو گفت که لازم بود بشنوم. ‫یادته بهم چی گفتی؟
‫«ریشت طوریه که انگار ‫سوراخ کون یه پاگنده رو خوردی.»
‫درسته.
‫- می‌شه گفت «کون گنده خوری». ‫- امروز ترکوندی.
‫- جلوم رو بگیر. ‫- نه، نه.
‫ولی حق با مربی بود. قشنگ نبود. ‫به این صورت نمی‌اومد.
‫برای همین تبدیلش کردم به ‫فاکس‌وورثی و دیگه نظرم عوض نشد.
‫منظورم اینه که خیلی اوقات...
‫خیلی اوقات تصمیم درست دقیقا بعد ‫چند تا تصمیم اشتباه گرفته می‌شه.
‫درسته؟
‫حرفی داری که بزنی جیمی؟
‫- یعنی، آره. ولی... ‫- عالیه. می‌شنویم.
‫خب، نمی‌خوام کسی فکر کنه که من عوضیم.
‫خیلی‌خب پس.
‫کار من اشتباه نیست.
‫کار شما اشتباهه.
‫یعنی، نه، یعنی، ‫به نظرم کار همه ما اشتباهه.
‫اگه می‌خوایم جواب بده...
‫نباید هی با من بازی کنید. ‫باید از طریق من بازی کنید. فهمیدید؟
‫ببینید. نگاه کنید. ببینید.
‫- اجازه هست؟ عیبی نداره که؟ ‫- آره. حتما.
‫ببینید. من باید اینجا باشم. ‫نباید جلو باشم.
‫من باید اینجا وسط باشم.
‫من باید اینجا باشم خب؟ ‫بذار دنی بره جلو.
‫کالین رو بیاریم اینجا. ریچارد اینجا.
‫پس انقدر سعی نکنید به من پاس بدید. ‫سعی کنید از طریق من پاس بدید. خب؟
‫به این می‌گن فوتبال محض.
‫نظر شما چیه؟
‫به نظرم جواب می‌ده.
‫خودشه. شماره چهار. جان‌فشانی.
‫افتخار شخصی رو بخاطر تیمت کنار بذاری.
‫خوشم اومد. ولی شماره چهار این نیست.
‫- بزن بریم داخل. بریم. ‫- بعد سه بگید «چهار».
‫- یک، دو، سه... ‫- چهار!
‫سگ‌های شکاری هنوز سه بر صفر عقب هستند.
‫باید یه کاری بکنن. و باید زود هم بکنن.
‫آرسنالی‌ها سانتر می‌کنن. ون‌دام به آسونی ‫ جمعش می‌کنه. حالا ون‌دام برای یان ماس.
‫بزن بریم.
‫حال دیکسون. به میانه برای تارت.
‫تارت به اوبیسانیا. و بعد برای هیوز.
‫تو برای تارت.
‫برای مک‌آدو در خط هافبک.
‫برای روهاس.
‫روهاس پسش می‌ده به تارت.
‫که یه پاس بلند برای بامبرکچ ارسال می‌کنه.
‫بامبرکچ برای گودمن.
‫- گودمن دوباره برای تارت... ‫- خودشه.
‫توی محوطه جریمه.
‫تارت پاس پشت پا می‌ده.
‫و مانتلاور توپ رو وارد دروازه می‌کنه!
‫واقعا زیبا بود!
‫یه گل جادویی و سمفونیک. که تارت در ‫نقش رهبر ارکستر حضور داشت.
‫هی! خیلی‌خب!
‫- خودشه. ‫- ایول. ایول!
‫آرسنال سه بر یک پیروز شد.
‫ولی بعد هفته‌ها، ‫سگ‌های شکاری دارن احیا می‌شن.
‫تد.
‫جواب می‌ده.
‫- عالیه. چی رو می‌گی؟ ‫- فوتبال محض.
‫- خیلی‌خب. چطور؟ ‫- بذار بگم چطور.
‫بخاطر شیوه لاسو.
‫- تو یه هفته‌ای تاکتیک عوض نکردی. ‫- نکردم؟
‫- نه. طی سه فصل کردی. ‫- جدا؟
‫آره، به شیوه ساختن فرهنگی از اعتماد ‫و حمایت توی باشگاه...
‫از طریق هزاران لحظه‌ی نامحسوس...
‫که همه‌اش به یه نتیجه‌ی ‫اجتناب‌ناپذیر ختم می‌شه.
‫- فوتبال محض. ‫- خب، چطوره؟
‫جواب می‌ده.
‫اصلا مهم نیست که شماره چهار چیه.
‫عجب اسکلیه.
‫آره، ولی اسکل خودمونه.
‫[از کجا بفهمم که طرف قالم می‌ذاره یا نه؟]
‫[نمی‌تونی بفهمی.]
‫سلام.
‫- سلام. ‫- عیبی نداره بشینم؟
‫البته که نه. بشین.
‫ممنونم.
‫وای. عالی شدی. ممنون که اومدی.
‫- ممنون که اومدم؟ ‫- می‌دونی دیگه...
‫خیال کردی می‌خوام قالت بذارم؟
‫نه. نوشیدنی می‌خوای؟ ببخشید من سفارش دادم.
‫- نه عیبی نداره. ‫- مضطرب شدم.
‫خب این هم از این.
‫بهترین میزمون. همون‌طور که خواسته بودید.
‫ای توی عشق غرق کن.
‫می‌دونم نتیجه‌ای نیست که می‌خواستی...
‫ولی به شیوه بازی امروز تو ‫و تیمت افتخار می‌کنم.
‫ممنونم بابا.
‫و با ربکا هم آشنا شدم.
‫- وای نه. اوضاع رو عجیب کردی؟ ‫- آره.
‫- می‌خوای بریم رستوران رو ببینیم؟ ‫- خوشحال می‌شم.
‫نمی‌دونم بابا، کاش...
‫کاش وقتی که آماده بود می‌دیدیش. ‫واقعا بی‌نقص بود.
‫قشنگه.
‫- مثل قبل نیست بابا. ‫- خیلی هم بد نیست.
‫آهای. ببینید کی اومده.
‫سلام.
‫غافلگیری خراب شد.
‫شما اینجا چیکار می‌کنید؟
‫خب از خودمون پرسیدیم که ‫«شرایط چی رو می‌طلبه؟»
‫و گفتیم شرایط تو ما رو می‌طلبه.
‫آره، پسرعموم رو آوردم که ‫صبح پنجره رو درست کنه.
‫البته تخفیف نداد. چون عوضیه.
‫و من هم چندتا شراب از شراب‌های خودم آوردم.
‫مشخصا خوب‌هاش رو نیاوردم. ‫ولی باز هم خوبه.
‫و بامبرکچ هم داره تابلو رو درست می‌کنه.
‫تابلو‌های نئونی صرفا چند تا ‫شلنگ گازی درخشانن.
‫برای همین گفتم یه امتحانی بکنم. ‫پیچ‌گوشتی رو بده.
‫بچه‌ها. واقعا محشره. جدی می‌گم.
‫واقعا از همه‌تون ممنونم.
‫- هوات رو داریم رفیق. ‫- نگران نباش.
‫- عالیه ون‌دام. ‫- سیمی.
‫سم.
‫وای.
‫- فکر تو بود؟ ‫- نه، خودشون بهم زنگ زدن.
‫- حرف نداره، نه؟ ‫- خیلی...
‫یه نفر هست که می‌خوام باهاش آشنا بشی.
‫- خیلی‌خب. ‫- سیمی، این پدرمه.
‫واقعا از دیدنت خوشحالم سیمی. ‫سم خیلی چیزها راجع بهت گفته.
‫- جدا؟ ‫- آره. گفته.
‫خب من هم از آشناییتون ‫خوشوقتم آقای اوبیسانیا.
‫نه، آقای اوبیسانیا پدرم بود. ‫من رو اولا صدا کن.
‫نگران نباش. آیینه‌های جدید رو ‫ دوشنبه سفارش می‌دم.
‫نه، نه. بذار باشن.
‫به نظرم یادآور خوبیه که لزومی نداره ‫ همه‌چیز بی‌نقص باشه.
‫تازه اگه غذا خوب باشه ‫کی به آیینه‌ها اهمیت می‌ده؟
‫دقیقا.
‫حالا که حرفش شد، کی گرسنه‌ست؟
‫بله!
‫خوبه. پس برای همه‌تون شام درست می‌کنم.
‫سم، سیمی، همراهم بیایید.
‫بله سرآشپز!
‫آماده‌ست.
‫بیا، بذار کمکت کنم پسرم.
بی سی موویز مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده BcMoviez.Com
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بی سی موویز ::.. .:: telegram: t.me/BcMoviez ::. .:: instagram: @BcMovie_co ::.