‫« روابط زناشویی »
‫دوکوگا.
‫تتسوجو. ریسو چطوره؟
‫فعلاً خوابیده.
‫که این‌طور.
‫دوکوگا. تو می‌دونی، مگه نه؟
‫می‌دونی کی ریسو رو کُشت؟
‫آره. با چشم‌های خودم مُردنش رو دیدم.
‫خب... کی بود؟
‫این هواپیما کاغذی نامه‌رسون از طرف کنتوئه.
« بی سی موویز تقدیم میکند » .:: BcMoviez.Com ::.
‫« شروع »
‫رئیس، موردعلاقه‌تون رو آوردیم. ‫خواهش می‌کنم لذت ببرید.
‫امروز تیکه‌های فوق‌العاده‌ای رو تونستم جمع کنم.
‫پودر سیاه تموم شده و سازمان‌مون ضعیف شده.
‫ولی این‌بار، می‌تونیم از این زن سواستفاده کنیم.
‫چه بوی خوبی.
‫راویولیـه.
‫لعنتی!
‫این چه کوفتیـه؟
‫وای!
‫لعنتی.
‫نزدیک بودا.
‫حرومزاده! اون ماسک رو از کجا آوردی؟
‫همونطور که می‌بینی، ماسک همکارتـه.
‫گروگان گرفتن تو، کُشتنش رو خیلی راحت کرد.
‫امکان نداره. شین کُشته شده؟
‫می‌کُشمت!
‫رئیس...
‫چی؟
‫کمکم کن.
‫نمی‌خوام بمیرم.
‫کمک...
‫نوی اینجا نیست.
‫شین!
‫بدنت خیلی سرده.
‫باید نوی رو پیدا کنیم.
‫نمی‌تونی بیشتر از این به خودت فشار بیاری!
‫شین!
‫نوی! حالت خوبه؟
‫برای من خیلی کُندی، گنده‌بک عجیب‌الخلقه!
‫آخ، درد داشت.
‫جادوی غول‌کننده؟
‫نوی!
‫خوبه. زنده‌ای.
‫هی، این پشت چیکار می‌کنی؟
‫یه مجسمه مومیـه.
‫- آقای کاسوکابه! چیکار می‌کنی؟ ‫- چی؟
‫این خونه داره خراب می‌شه! برو بیرون!
‫رئیس، برگرد...
‫آقای کاسوکابه.
‫آقای کاسوکابه...
‫آخ.
‫صورت این مجسمه
‫دقیقاً شبیه اونه.
‫ولی چرا...
‫هیز.
‫بیدار شو، هیز.
‫کیه؟ این اسم توی گذشته گم شده بود.
‫- هیز. ‫- هارو؟
‫هیز.
‫یه مدتی گذشته، هیز.
‫اولش نشناختمت چون این شکلی شدی.
‫خیلی وقته شوهرم رو بیدار نکردم.
‫چی؟
‫وقتی داشتم پرواز می‌کردم، ‫یه بوی نوستالژی به مشامم خورد.
‫انگار هنوز به اسم من داری کتاب می‌نویسی.
‫پروفسور کاسوکابه.
‫هارو، تو...
‫آره. یه شیطان شدم.
‫نمی‌تونستم بیخیال رویای قدیمیم بشم، ‫برای همین آزمون شیطان رو دادم.
‫ولی نتونستم به چاله برگردم. ‫کار وحشتناکی بود که در حق تو کردم.
‫مشکلی نیست. خوشحالم زنده‌ای.
‫بیا، این به نظرم مال توئه.
‫ممنون، هیز.
‫خداروشکر... وای! همه چی سوخته!
‫تعجبی نداره که اینقدر داغ شده بود.
‫- سلام، بچه‌ها! ‫- چی؟
‫دوتاتون خوبید؟
‫- دُکی؟ ‫- دُکی؟
‫اون شین و همکارشـه.
‫صبر کن، اومدن ما رو نجات بدن؟
‫حالشون خوبه. ‫خداروشکر هردوشون هنوز زنده‌ان.
‫حیف شد. ‫نتونستی همسرت رو ببینی.
‫راستش چرا، دیدمش.
‫چند وقته درمورد نیکایدو می‌دونی؟
‫چرا تصمیم گرفتی ساحره‌ای که ‫زمان رو دستکاری می‌کنه رو مخفی کنی؟
‫جوابم رو بده، آسو.
‫تو، یه شیطان بالفطره‌ای، ‫هیچوقت نمی‌تونی بفهمی، چیداروما.
‫خیلی‌خب.
‫بیخیال، اینجا اصلاً کجاست؟ ‫یه نفر هم این دور و بر نیست.
‫اون شیطان صورت خوکی ما رو انداخته همچین جایی.
‫کایمن، فکر می‌کنم آسو ‫عمداً یه منطقه متروکه رو انتخاب کرده.
‫اگه اِن پیدامون کنه، بد می‌شه.
‫جادو روی من کار نمی‌کنه، خودت می‌دونی!
‫من از اِن نمی‌ترسم!
‫آسو گفت اگه الان اِن رو ببینیم، من دوباره همکارش میشم.
‫دیگه نمی‌خوام دشمنم باشی.
‫اگه این کافی نبود، ‫اون حرومزاده‌ی صورت‌قلبی هم خودش یه دردسره.
‫آسو... موندم حالش خوبه یا نه.
‫کایمن.
‫این یه ورودی مترو نیست؟
‫ماستِما؟
‫این همون شهریـه که اِن ۶ سال پیش با رئیس چشم‌صلیبی توش جنگید.
‫مرکز خرید زیرزمینی ماستِما!
‫اینجا عین چاله‌ست.
‫شاید بتونیم یه سری لباس و چاقو بگیریم.
‫ولی پول نداریم، پس دوباره باید دزدی کنیم.
‫یا از مغازه‌ها بدزدیم.
‫- کایمن. ‫- چیه؟
‫حواست باشه. یکی دنبال‌مونـه
‫جدی؟
بی سی موویز
‫چی؟
‫کجا رفتن؟
‫تو کدوم خری هستی؟ ‫چرا دنبال‌مون بودی؟
‫صبر کن! من از خودتونم!
‫از خودمون؟
‫کایمن.
‫ولش کن.
‫آخ!
‫چقدر زور داری... دردم گرفت!
‫تو کی هستی؟
‫مثل نشان خودته، می‌بینی؟
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫هفته‌ی پیش روی یکی از چشمام زدمش.
‫شماها تازه اومدید توی شهر، نه؟ ‫تا حالا ندیده بودم‌تون.
‫من پیش آقای ماکی کار می‌کنم. اسمم ناتسوکیـه.
‫میشه گفت یه دلال تازه‌کارم. ‫« کلاب مایوکه »
‫- اومدید آقای ماکی رو ببینید، درسته؟ ‫- چی؟
‫هرچی گفت بگو آره، کایمن.
‫آره! درسته! آقای ماکی چطوره؟
‫اخیراً بازار خیلی خوب نبوده، برای همین خیلی بی‌انرژیـه.
‫ببخشید، باید کارم رو انجام بدم، یه لحظه وایسید!
‫دختره چی می‌فروشه؟
‫ممنون منتظر موندید! ‫الان آقای ماکی رو صدا می‌زنم.
‫ولی قبلش، ناتسوکی، می‌خوام یه چیزی بپرسم.
‫« سمساری »
‫سلام، عجوزه‌ی پیر! ‫یه سری سلاح و لباس بهشون بفروش.
‫- وای! ‫- چه خفنه!
‫شایعاتی هست که یه سری از وسایل اینجا رو ‫رئیس چشم‌صلیبی‌ها و دستیارهاش فروختن.
‫جدی؟
‫خب، با حوصله انتخاب کنید. ‫من میرم سرکارم.
‫بیخیال! اینجا هیچی نداره که اندازه‌ی من بشه، لعنتی!
‫کایمن، تصمیمم رو گرفتم!
‫من هنوز کارم تموم نشده! ‫خدایا، بذار ببینم... این چیه؟
‫هی، عجوزه‌ی پیر. ‫توی این صندوق چوبی چی هست؟
‫نمی‌دونم. اونایی که باز نشدن رو همونجوری خریدم.
‫عجب شلخته‌ای هستی.
‫آقای ماکی!
‫چه به موقع اومدید! ‫چند نفر دنبال‌تون می‌گردن...
‫ناتسوکی!
‫عوضی! دوباره داری از زیر کار درمیری!
‫ببخشید.
‫هی، ناتسوکی. ‫قراره کلی سرمون شلوغ بشه.
‫این‌ها!
‫می‌خوایم اینجا توی ماستِما بفروشیم‌شون.
‫پودر سیاه؟ این همه از کجا آوردید؟
‫دونه‌هاش سفته، آقای ماکی.
‫چقدر که تو باهوشی! ‫این پودر همش تقلبیـه.
‫از وقتی رئیس‌مون رفته چند سال می‌گذره، ‫برای همین واقعی‌ها بالاخره تموم شدن.
‫آدم‌های اینجا احمقن، کلی پول بابتش میدن.
‫امکان نداره.
‫چشم‌صلیبی‌ها با پودر سیاه ‫به کسایی که جادو ندارن کمک می‌کنن.
‫بیشتر مردم برای پول چشم‌صلیبی شدن. ‫مگه تو هم واسه همین نیومدی؟
‫نه، اینجور نبود! ‫من اصلاً به پول اهمیت نمیدم.
‫تو این کار بهت کمک نمی‌کنم.
‫حرومزاده! ‫بعد از این همه محبتی که تا الان بهت کردم! ناتسوکی!
‫چه شلوغ، اینجا چه خبره؟
‫دعوای بین دوتا رفیق؟
‫تو دیگه چه خری هستی؟ ‫تا حالا ندیده بودمت.
‫خب، من کی می‌تونم باشم؟ ‫خب، خودمم درست خودم رو نمی‌شناسم.
‫نگو که از آدم‌های دوکوگا هستی.
‫می‌خوای کار و بار من رو خراب کنی...
‫چی؟
‫ناتسوکی!
‫کثافت آشغال!
‫می‌کُشمت!
‫ولگرد لعنتی!
‫آقای ماکی.
‫دلم برات می‌سوزه.
‫شنیدم اعضای واقعی چشم‌صلیبی‌ها ‫با چاقو عالی کار می‌کنن.
‫تو قوی هستی، پس واقعاً چشم‌صلیبی هستی؟
‫نمی‌دونم.
‫برو خونه دیگه. ‫از چشم‌صلیبی بودن هم بکش بیرون.
‫امکان نداره. تصمیم گرفتم پیش تو بمونم!
‫اونجوری یه روزی رئیس رو می‌بینم!
‫امکان نداره! تو خیلی رو مخی!
‫التماست می‌کنم، لطفاً! ‫هرکاری بگی می‌کنم!
‫هی، نیکایدو، تو آبِ پاکی رو بریز رو دستش! هی!!
‫پول رو بده ببینم، پست فطرت!
‫دوکوگا. اونجاست.
‫کنتوئه.
‫با جادوی دودفروشی خودش رو غول کرد.
‫دوکوگا! خیلی بده. ‫همه کُشته شدن.
‫این ماشینِ تمیزکارِ اِن‌ـه.
‫کنتو و بقیه رو زدن.
‫لعنتی! چه خبره؟
‫همه‌چیز خاکستر شده.
‫اومدم اینجا چون گفتی غذا هست،
‫ولی فقط برنج سرد داری!
‫بیخیال، ردیفه دیگه. ‫نیکایدو داره برات آشپزی می‌کنه.
‫راستی، چطوری بریم بریث؟
‫شاید بهتره اتوبوس بگیریم.
‫می‌تونیم بریم زاگان سیتی و اون موقع تصمیم بگیریم.
‫- زاگان سیتی؟ ‫- حاضره!
‫املت برنج با هیچگونه مخلفات.
‫بدون هیچ مخلفاتی، ایول!
‫چرا تو آه در بساط نداری، داداش بزرگه؟
‫من داداش بزرگه‌ات نیستم!
‫هی، می‌شه از دستشوییت استفاده کنم؟
‫حتماً، اونجاست.
‫هی داداش بزرگه.
‫نیکایدو همکارته؟ یا دوست‌دختر؟
‫خب... همکارمه.
‫ولی عضو چشم‌صلیبی‌ها نیست؟
‫زخم روی کمرم از کلیسا کاملاً محو شده.
‫آسو برام درمانش کرد؟
‫در هر حال،
‫آخه کی بهم چاقو زد؟
‫داشت یادم می‌رفت.
‫این رو پیش تو می‌ذارم، داداش بزرگه.
‫چی هست؟
‫پودر سیاه دیگه.
‫البته که واقعیه. آخرین کیسه‌ست.
‫اگه مصرفش کنی، حتی کسی مثل من، ‫که نمی‌تونه دود تولید کنه،
‫می‌تونه یه ساحره‌ی تمام‌عیار بشه.
‫رئیس که این مواد رو اختراع کرده ‫واقعاً کارش درسته.
‫تموم شد! عمارت مجللـمون تکمیل شد!
‫هی!
‫گاو، خوک! اینقدر با جنس کار فرعی‌مون وَر نرید!
‫اگه نتونیم بفروشیمش چی؟
‫بیخیال. این خونه با پاکت‌هایی که ما با زحمت درست کردیم ساخته شده.
‫یه طلسم خیالی داره.
‫اینجا آشپزخونه‌ست. ‫دستشوییش هم بزرگه، مثل اِسپاست.
‫سه‌تا سینک و سه‌تا توالت داریم، ‫پس دیگه نیاز نیست صبح‌ها دعوا کنیم.
‫که اینطور. بالاخره تصمیم گرفتی از واقعیت فرار کنی.
‫راستی، دوکوگا و تتسوجو هنوز نیومدن.
‫مگه همون یارو قرار نیست هر لحظه برسه؟
‫سلام.
‫سلام خانم صاحب‌خونه. ‫امروز مثل همیشه زیبا شدین.
‫خدای من، اگه ساجی خوشتیپ و مهربونم اینـو بگه، خیلی خوشحال می‌شم.
‫صاف بریم سر اصل مطلب.
‫می‌خوام امروز بالاخره کل ۶ ماه کرایه‌ی عقب‌افتاده رو پرداخت کنید.
‫واقعاً ازتون خوشم میاد. ‫ولی امروز روز تسویه‌حسابه.
‫دوکوگا به زودی پول رو میاره. ‫اوشیشی‌مادا تا اون موقع سرگرمـتون می‌کنه.
‫خدای من! چطوری به پیشنهاد فوق‌العاده‌ای مثل این نه بگم؟
‫از دیدنت خوشحالم، اوشیشی‌مادا.
‫منم همینطور خانم.
‫خانم صدام نکن!
‫من هنوز مجردمـا!
‫یه ملاقات‌کننده؟ ‫خیلی‌خب!
‫می‌گفتم،
‫اگه تو پارتنر من بشی ‫دیگه لازم نیست کرایه بدین.
‫مراقب دوستـات هم هستم.
‫دوکوگا باید به زودی برگرده.
‫ببینید! دوکوگا و تتسوجو اومدن!
‫چی؟ برگشتن؟
‫دوکوگا! منتظرت بودیم! ‫پول چی شد؟
‫تمیزکننده‌های اِن کنتو و بقیه رو پاک کردن.
‫آخرین مقدار از پودر سیاه ‫و دود گرون‌قیمت سوخت و خاکستر شد.
‫یعنی چی! پس فقط پاکت‌های کار فرعی‌مون مونده؟
‫باید از اینجا هم بریم؟
‫اون به کنار، ریسو داره چی کار می‌کنه؟
‫لعنتی، باید یه چیزی باشه.
‫یه سرنخ درباره‌ی اینکه کی منـو کشت.
‫می‌خوای از میز من چیزی کش بری؟
‫برات خبر بد دارم. ‫هیچی با ارزش مالی اونجا نیست.
‫من اینجام چون تو هِی خودت رو به خریت می‌زنی!
‫کدوم خری منـو کشت؟ ‫رئیس دستورش رو داد؟
‫یا شاید...
‫تو بودی، دوکوگا؟
‫یه دزد یه بار اومد تو این خونه.
‫بذار نشونت بدم چه بلایی سرش اومد.
‫به هر حال پولـمون تموم شده.
‫چاره‌ای نداریم جز اینکه از اینجا بریم ‫و راهـمون رو جدا کنیم.
‫لعنتی! مگه ما ۵تا قرار نبود صبرکنیم تا رئیس برگرده؟
‫فقر نابودمون کرد.
‫بسپاریدش به من.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫میرم دیدن صاحب‌خونه.
‫اگه برم، اجازه دارید تو این خونه بمونید.
‫ای احمق! ‫اینکه همون خودفروشیه.
‫من یه مردم، لعنتی!
‫اگه این بدن بتونه به درد شما بخوره،
‫پس با خوشحالی خودم رو فدا می‌کنم.
‫اوشیشی‌مادا.
‫خیلی ازخودگذشته‌ای.
‫چی‌کار کردین؟ پول رسید؟
‫خانم صاحب‌خونه، ببخشید، ‫ولی پول رو نداریم.
‫پس به جاش من باهات میام.
‫خدای من!
‫با چشمـام چی کار کردی؟
‫آب‌دهنـم سَمیه.
‫لعنتی!
‫نمی‌کشمت. ‫چون زیادی خطرناکی.
‫این سند خونه‌ست.
‫از حالا این ساختمون مال همه‌ی شماست.
‫خب دیگه، بریم اوشیشی‌مادا؟
‫واقعاً می‌خواستم باهاتون توی خونه‌ای که با پاکت ساخته بودیم زندگی کنم.
‫بدرود.
‫- اوشیشی‌مادا! ‫- اوشیشی‌مادا!
‫وای.
‫« بریث شرقی »
‫زاگان.
‫قبلاً اون اسم رو شنیدم.
‫کجا شنیدمش؟
‫« آموزش جادوی زاگان »
‫پروفسور کاسوکابه.
‫من ساحره شدم.
‫- آقای کاسوکابه. ‫- چی؟
‫چی شده؟ حواست پرته. ‫هنوز جاییت درد داره؟
‫نه، خوبم.
‫- اون مجسمه‌ی مومی... ‫- مجسمه‌ی مومی؟
‫آره. یه چیزی مثل محراب بود و وسطش یه پیکره‌ی مومی بود.
‫ولی توی آتیش ذوب شد.
‫راستی، اون چشم صلیبی‌ها یه جور سازمان هستن؟
‫دشمنان ما هستن. ‫ولی خیلی‌هاشون رو زدیم.
‫کایمن هم اون نشان‌های صلیبی رو داره.
‫آره، درسته!
‫اونـم مهمه، ولی چهره‌ی اون مجسمه...
‫می‌شناسمش.
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫بیاید به چاله برگردیم.
« ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.
‫« پایان »
‫چیزهایی که توی قسمت ۲ فهمیدیم.
‫زنِ کاسوکابه شیطان بود.
‫نیروهای چشم‌صلیبی ورشکسته‌ان.
‫زاگان توی خاطرات کایمن وجود داره.
‫چیزی که توی قسمت ۳ می‌فهمیم ‫هنوز در آشوب مخفیه.
‫دوروهه‌دورو رو تماشا می‌کنید.