‫« هیچ‌جا خونه‌ی آدم نمی‌شه »
‫سوشی درست کردم.
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم ‫شما غذای خونگی درست کنید، آقای اِن!
‫بخورید دیگه.
‫سوشی با گوشت خام؟
‫حتی گوشت رو به شکل قارچ بُریدی.
‫امضای خودته، اِن.
‫می‌شه فقط گوشتِ روش رو بخورم؟
‫خیلی خوشمزه‌ست!
‫خوشمزه و چربه!
‫سس بیشتر، لطفاً!
‫کجاییم؟
‫- سوشی پرید! ‫- اینجا هیچی نیست!
‫حتماً یکی با جادو همه‌چیز جز ما رو ناپدید کرده.
‫- آقای چوتا، خیلی وقت بود ندیده بودمت. ‫- چی؟
‫برگشتم به حالت عادی!
‫آروم باشید بچه‌ها. ‫اینجا توی خواب‌مون وجود داره.
‫آقای اِن!
‫توی خواب‌مون؟
‫راستش اون تاپینگِ سوشی ‫یه جور قارچ جدید از مزرعه‌ام بود.
‫اسمش ماشین آرزوهاست.
‫گوشت نبود؟ ‫افتضاحه!
‫اگه بازش کنی، شبیه گوشته. ‫حتی طعمش شبیهه.
‫این قارچ آدم رو به خواب عمیقی می‌بره ‫که بتونی به هر خوابی که بخوای شکل بدی.
‫اگه چند نفر همزمان بخورنش، ‫می‌تونن باهم توی یک خواب باشن.
‫میو.
‫ماه آینده، می‌خوام تحت برند غذاییم منتشرش کنم.
‫شما رو کردم سوژه‌ی آزمایشی.
‫خوابی که می‌خوام... یعنی...
‫خیلی خفنه! ‫این ماشین آرزوها حرف نداره!
‫زیادی بزرگ نشدی؟
‫- نیکایدو، چرا به شکل چوتا در اومدی؟ ‫- چی؟
‫شاید چون تو فکر چوتا بودم.
‫چند وقته که نیستش، ‫واسه همین گفتم آقای اِن لابد دلتنگشه.
‫غیرممکنه. برگرد به حالت عادی. ‫دیدنت دردناکه.
‫هی، اینجا چاله‌ست؟
‫- همون شهر کثیف همیشگی. ‫- هرچی.
‫لعنتی.
‫اون مارمولک حرومی و نیکایدو هستن.
‫آقای اِن، عقب وایسید!
‫چطوره، رئیس؟ ‫ماشین آرزوها عالیه!
‫ابیسو، خواب تو...
‫نه، ولش کن.
‫طبق انتظار، انگار بازنده‌هایی مثل فوجیتا ‫که از واقعیت متنفرن خیلی طرفدارش می‌شن.
‫نیکایدو، تو چه آرزویی داری؟
‫چی شده؟
‫- ازت متنفرم، اِن! ‫- سرِ چی اینقدر عصبانی هستی؟
‫هی نیکایدو!
‫شونه‌هام دارن درد می‌گیرن.
‫فوجیتا، تو زیردست خیلی خوبی هستی.
‫تمام اموالم رو بهت میدم.
‫آقای فوجیتا، تحسینت می‌کنم.
‫اون منـم؟
‫وایسا!
‫این خونه...
‫این نقاب...
‫نقاب منه.
‫ابیسو.
‫درس‌های جادوییت رو خوب می‌خونی؟
‫روت حساب کردم، ابیسو.
‫مامان... بابا...
‫ایول! ماشین آرزوها!
‫حاضرم هر شب بخورم. ‫سوخت خیلی خوبی واسه روز بعده!
‫میو!
‫حتماً خوب نظافت کن، ابیسو!
‫بله ارباب.
‫رئیس. شام حاضره.
‫جدی؟
‫چه خبره؟
‫هرچی آشغال بود پرت کردی؟
‫آشغال بدردنخور رو دور ریختی؟
‫بله آقای اِن.
‫آقای اِن...
‫آقای اِن! بچه‌ها!
‫منم فوجیتا! وایسید...
‫صبرکنید منـم بیام!
‫نیکایدو!
‫سشوار؟
‫بس کن!
‫قارچ در برابر خشکی ضعیفه‌ها!
‫این...
‫همون صحنه‌ایه که ته دلم ازش می‌ترسم.
‫یه کابوس واقعی.
‫پس ماشین آرزوها همچین اثراتی هم داره.
‫میو.
‫نه...
‫دارم کوچیک می‌شم.
‫پس ماشین آرزوها قارچیه که می‌ذاره خودت رو به چند شکل ببینی.
‫خب حالا، سوژه‌ی آزمایشی من. ‫به نظرتون این واقعاً فروش می‌کنه؟
‫کیه که بدونه؟
‫مامان... بابا...
« بی سی موویز تقدیم میکند » .:: BcMoviez.Com ::.
‫« شروع »
‫آخ...
‫حالا که یادم می‌افته،
‫اون دوکوگای حرومی می‌تونست بکشتـم، ‫ولی نکشت.
‫بالاخره فهمیدم کی منـو کشت و علتش چی بود.
‫چشم‌صلیبی‌ها.
‫اصلاً چرا اومدم توی یه سازمان اینجوری؟
‫از وقتی بچه بودم، ‫نمی‌تونستم هیچ دود جادویی تولید کنم.
‫ولی ظاهراً خیلی‌ها شبیه منـن.
‫افرادی که می‌تونن دود تولید کنن، ‫ولی فقط یکم.
‫و افرادی با جادوی بی‌مصرف.
‫یه مشت افراد این شکلی.
‫چشمرصلیبی بودن.
‫این حرومزاده‌ی نخبه.
‫خودش رو با غذاهای خوشمزه‌ی رستوران شیک خفه کرده بود.
‫- هی ریسو، یه کمکی برسون. ‫- باشه.
‫- یک، دو، سه! ‫- یک، دو، سه!
‫باشه. برو که رفتی.
‫ریسو، می‌دونی دارن کجا می‌برنـشون؟
‫می‌دونم. نیم‌تنه‌ها رو می‌فرستن پژوهشگاه بریث.
‫سرها رو می‌برن واسه رئیس، درسته؟
‫رئیس از بدن اون ساحره‌های نخبه استفاده می‌کنه
‫تا بشه قوی‌ترین ساحره‌ی دنیا.
‫و می‌خواد ما که افراد خودش هستیم رو نجات بده.
‫ببین. این پودر سیاهه.
‫به عنوان پاداشِ کار گرفتمش.
‫حالا ببین.
‫پودر سیاه امید ما بود.
‫ولی حتی اون پودر سیاه هم روی من جواب نداد.
‫ریسو، حقوقت رو خرج چی می‌کنی؟
‫راستش تو فکرم که برم آموزشگاه.
‫آموزشگاه؟ جدی هستی؟
‫جدی بودم.
‫اگه آموزشگاه برم، شاید حتی بتونم یکم دود تولید کنم.
‫بذارید یه دانشجوی جدید رو معرفی کنم.
‫- این ریسوئه، که امروز به کلاس ملحق شد. ‫- خوشبختم.
‫علامت‌های روی چشم‌هاش.
‫- آره، مال چشم‌صلیبی‌هاست. ‫- نقشه‌اش چیه؟
‫خب حالا، درس رو شروع می‌کنم.
‫موفق شدم!
‫گوساله، مرضت چیه تو؟
‫روحیه نداری!
‫عمراً این کارها واقعاً کمک کنه تا از جادو استفاده کنم.
‫شاید پولم رو دور ریخته باشم.
‫کی گفته بشینی؟
‫کودن!
‫دیوث. فقط چون معلمه...
‫روحیه! روح...
‫آیکاوا.
‫یکم عصبانی به نظر میای، معلم.
‫یکم از ناهارم رو بهت بدم؟
‫امروز خودآموزیه! گفتم خودآموزی!
‫ممنون آیکاوا.
‫خواهش می‌کنم.
‫فقط برام ناهار بخر تا بی‌حساب بشیم.
‫واقعاً که همینجوری هستی، آیکاوا.
‫خب ریسو. آموزشگاه خوش می‌گذره؟
‫بدی نیست به گمونم. ‫کلی آدمِ بیخیال توشه.
‫فقط با درس خوندن که نمی‌شه از جادو استفاده کرد.
‫می‌دونی ریسو؟
‫سازمان اخیراً این آپارتمان رو خریده.
‫موندم کی قراره اینجا زندگی کنه.
‫از کجا معلوم؟ ‫شاید چندتا از مدیرها؟
‫خب...
‫همونطور که می‌بینید، جادوی نادر
‫شامل اون‌هایی می‌شه که احیا، ‫حیات، زمان و غیره رو دستکاری می‌کنن.
‫بنابراین...
‫هی. اخیراً مارویاما و تاچیبانا رو ندیدم.
‫آموزشگاه نمیان؟
‫حالا که گفتی...
‫شنیدم شیمامورا از کلاس ۳ هم غیبش زده.
‫ببخشید دیر کردیم.
‫هی! چتون شده؟ ‫قیافه‌ها رو باش!
‫فقط یکم زمین خوردیم، همین.
‫در ضمن، در شرایط به شدت نادر،
‫ساحره‌ها می‌تونن قدرت یک نفرین رو تسخیر کنن.
‫اگه کسی با چنین قدرتی بود، ‫چشم‌صلیبی‌ها دست از سرش برنمی‌داشتن.
‫اینجایی پس، ریسو!
‫معلم کارت داره.
‫چی؟ من؟
‫با اجازه.
‫اومدی شاگرد جدید.
‫خب، بیا تو.
‫طبق اسناد، نمی‌تونی هیچ دودی تولید کنی.
‫درسته ریسو؟
‫- آره. ‫- که اینطور.
‫حتی اگه هر روز هم بیای، ‫از کجا معلوم چقدر طول بکشه تا فارغ‌التحصیل بشی؟
‫آسون نیست.
‫حالا نکته اینجاست.
‫باید این دستبند جادویی رو به عنوان متریال آموزشی بخری.
‫۵۰ هزار نیک تِخ کن.
‫اگه دستت کنی، می‌تونی فوری دود تولید کنی.
‫عجب. با اینکه خیر سرت معلمی، ‫بُنجل‌فروشی می‌کنی؟
‫حرومی! به چه جراتی جواب معلمت رو پس میدی؟
‫آخ!
‫تهدید روی من جواب نمیده‌ها.
‫حرومزاده. نمی‌بخشمت. برو پی کارت!
‫شنیدم. کامل شنیدمش.
‫آیکاوا، بچه‌ی لعنتی!
‫می‌دونستم به خاطر توئه که همه مصدوم و گم شدن.
‫آیکاوا، تو همیشه روی مخ بودی.
‫غیب شو!
‫چی‌کارش کنیم؟
‫اگه به هوش بیاد، شاید اخراج بشیم.
‫- مشکلی نداریم. ‫- چی؟
‫یه نقشه دارم.
‫- باشه، روت حساب کردم. ‫- حله، می‌بینمت.
‫اون کامیون کجا میره؟
‫نیاز نیست بدونی.
‫ولی هی، واقعاً نجاتم دادی‌ها.
‫اون حرومزاده فامیل مدیر بود.
‫اگه تو روش نمی‌ایستادی، ‫شاید نمی‌شد کاری بکنم.
‫ممنون.
‫فقط اعصابم ضعیفه.
‫من آیکاوا هستم. خوشبختم.
‫اسم من ریسوئه.
‫آیکاوا، کدوم گوری رفتی؟
‫پس به هوش اومدی، ریسو.
‫سلام. دوکوگا، منتظر بودم که ببینمت.
‫می‌خوام یه چیزی ازت بپرسم.
‫بهتر نبود این حرومی رو بکشی، دوکوگا؟
‫احتمالاً اومده یه چیزی کِش بره.
‫ولی اینجا چیز ارزشمندی نیست.
‫فکر اشتباه نکن، ساجی. ‫دوکوگا می‌خواست منـو بکشه.
‫فقط نتونست.
‫درست میگم؟
‫آقای دوکوگا.
‫برو که رفتیم!
‫بالاخره اومدیم زاگان سیتی.
‫شب شده!
‫کایمن؟
‫هی کایمن!
‫این جاده رو یادمه.
‫« خاطرات می‌چرخن و می‌چرخن »
‫آموزشگاه جادوی زاگان.
‫سرم!
‫- کایمن! ‫- داداش بزرگه!
‫کایمن! چی شده؟ ‫یهویی...
‫اینجا یه آموزشگاهه؟
‫یه آموزشگاه متروکه‌ست.
‫داداش بزرگه، چرا اومدی همچین جایی؟
‫اینجا کار دارم.
‫- شما دوتا اینجا منتظرم باشید. ‫- داداش بزرگه؟
‫کایمن. ممکنه خاطراتش باشه؟
‫حس می‌کنم یادمه که اینجا چه حسی داشت.
‫سرم! درد می‌کنه!
‫داره چه بلایی سرم میاد؟
‫صبرکن!
‫اون چه کوفتی بود؟
‫من اینجا شاگرد بودم؟
‫یا معلم؟ یا سرایدار؟
‫نه، امکان نداره. ‫اینجوری یعنی من...
‫یه جور...
‫ساحره بودم.
‫« ناکاتا » ‫« کاشیوابارا »
‫اینجا اتاق معلم‌هاست.
‫« ریسو »
‫ریسو.
‫من آیکاوا هستم. خوشبختم.
‫اسم من...
‫- کایمن! پس اینجا بودی. ‫- یعنی چی...
‫- داداش بزرگه! ‫- کایمن!
‫« دفتر پرستار »
‫کایمن، چی شد آخه؟
‫فلس‌های صورتت خیلی ناجور پاره شدن. ‫کی این بلا رو سرت آورده؟
‫نگو خودت انجامش دادی.
‫- پیداش کردم! ‫- چیه؟
‫ماسک پانسمانی.
‫اینجوری می‌ذاری روی سرت.
‫بعدش دکمه دارو رو می‌زنی ‫و پین سیاه رو می‌کشی عقب.
‫در نهایت پین‌های قرمز رو می‌کِشی.
‫این‌ها؟
‫بفرما، تموم شد! ‫با این حتی می‌شه حرف زد و غذا خورد.
‫حرف نداره.
‫داداش بزرگه‌ی بیچاره...
‫حتماً یهو از صورت عجیبش متنفر شده.
‫- ناتسوکی. ‫- چیه؟
‫می‌شه بری یه نوشیدنی واسه کایمن بخری؟
‫باشه، ولی جام نذارید، خب؟
‫کایمن. تو...
‫صلیب‌های چشمت از بین رفته.
‫یه چیزی یادت اومد، نه؟
‫کایمن، ممکنه
‫تو هم یه ساحره باشی؟
‫قبلاً به این آموزشگاه می‌اومدم.
‫و با ریسو اینجا بودم.
‫ولی...
‫کایمن!
‫من کی هستم آخه؟
‫یه چیز خیلی ترسناک توم حس می‌کنم.
‫نیکایدو، شاید حتی به تو هم صدمه بزنم.
‫اگه اونجوری بشه، من...
‫کایمن...
‫خوب می‌شی.
‫« دوباره اومدیم خونه »
‫- برگشتیم! ‫- اومدیم خونه!
‫حشره کوچولو، سر راهی!
‫ممنون، شین و نوی.
‫به جای تشکر، ماجرای مجسمه‌ی مومی که دیدی رو بگو.
‫فهمیدم. میرم لباس عوض کنم، پس برید پای کُرسی و منتظرم بمونید.
‫کُرسی؟
‫شین، این مبلمان جالبه.
‫به پای من نخور.
‫- شرمنده معطل شدین. ‫- نزن بهم!
‫« سوژه‌ی آزمایشی: آی کولمن »
‫پروفسور. اون که مهمـترین...
‫آره. نقطه‌ی شروع پژوهشم روی ساحره‌ها.
‫همه‌اش رو توی این فیلم جمع کردم.
‫داری میگی این همون مجسمه‌ست؟
‫صورتش کاملاً غیرقابل شناسایی بود.
‫توی تحقیقاتم کمکم می‌کرد.
‫یا در واقع من به درخواست اون تحقیقات رو شروع کردم.
‫آدم توی این فیلم انسان بود؟
‫آره. مطمئنم.
‫مجسمه‌ی مومی و مرد توی این فیلم...
‫اگه یه نفر باشن،
‫پس رئیس چشم‌صلیبی‌ها یه انسان از چاله‌ست.
‫چی؟!
‫اون چشم‌صلیبی‌ها نمی‌تونن از جادو استفاده کنن.
‫ممکنه، درسته؟
‫آقای کاسوکابه، خونه‌اش کجاست؟
‫اگه یادم باشه، با بابابزرگش دوتایی زندگی می‌کردن.
‫« کولمن »
‫شاید کسی خونه نیست؟
‫- نوی. ‫- فهمیدم!
‫آقای کولمن؟
‫انگار یکی قبل از ما اومده.
‫هرچی. بیاید دنبال عکس‌های نوه‌اش بگردیم.
‫لعنتی! کی این کار رو کرده آخه؟
‫شین! این سرِ قطع‌شده رو با جادوی کیکوراگه زنده کنیم؟
‫مثل ریسو.
‫آخ!
‫- اون سرِ قطع‌شده... ‫- الان حرف زد!
‫به کی میگی سرِ قطع‌شده؟ احمق!
‫من یه قربانی جادوی جدی هستم!
‫گردنم رو ببینید!
‫می‌تونستن پاهام رو درازتر کنن!
‫ساحره‌های نفهم!
‫فکر کردم مُردی.
‫فقط داشتم یه چرتی می‌زدم.
‫شما کی هستید؟
‫ما آشناهای نوه‌ات...
‫چی گفتی؟
‫نمی‌شنوم؟ ‫گوشم سنگینه.
‫فهمیدم.
‫شماها اومدین برید سر قبر نوه‌ام.
‫قبرش؟
‫از پارسال که اینجوری شدم، ‫نتونستم برم سر قبرش.
‫همه‌تون واقعاً کمکم کردین.
‫۱۳ سال گذشته.
‫ساحره‌ها اون بچه رو کشتن.
‫حالا برید و با نوه‌ام صحبت کنید.
‫باشه، بیاید نبش‌قبرش کنیم.
‫حله چشات!
‫چی؟! چی گفتین الان؟!
‫هی! بس کنید دیگه بچه‌ها!
‫پفیوزها. بس کنید!
‫بسه! هی! می‌شنوید؟
‫۱۳ سال پیش، به مراسم‌ختمش رفتم
‫و دیدم جسدش رو دفن کردن.
‫اگه واقعاً توی قبر باشه...
‫اینه‌هاش. تابوت.
‫باشه دیگه. بازش می‌کنم!
‫پرتش نکن دیگه!
‫- این... ‫- چی شد؟
‫خالیه. هیچی توش نیست.
« ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.
‫« پایان »
‫ .چیزی که توی قسمت ۳ فهمیدیم
‫ .ریسو و آیکاوا دوستان قدیمی هستن
‫ .خاطرات کایمن برگشتن
‫ .کاسوکابه رئیس چشم‌صلیبی‌ها رو می‌شناسه
‫ چیزی که توی قسمت ۴ می‌فهمیم ‫هنوز در هرج و مرج مخفیه.
‫ !دوروهه‌دورو رو تماشا می‌کنید