‫« ملاقات در باران »
« بی سی موویز تقدیم میکند » .:: BcMoviez.Com ::.
« ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید » [ t.me/BcMoviez ]
‫بیخودی هر سری میای پیش من.
‫نمی‌تونم به ساحره تبدیلت کنم.
‫اون کتاب اصلاً درباره‌ی اون نبود.
‫چیزی که پشت ماشینه
‫جسد ساحره‌ایـه که انجمن محلی کشته؟
‫واسه تحقیقاته.
‫تازه، می‌تونه نکاتی برای معالجه‌ی ‫قربانیان جادو بهم بده.
‫همه‌شون ساحره‌ان؟
‫آره. مخفیانه دارم ساحره‌هایی که انجمن محلی کشته رو جمع می‌کنم.
‫اسم تو، کاسوکابه،
‫شبیه اسم یه ساحره‌ست.
‫راستش، زنم ساحره بود.
‫وقتی مریض بود، هِی می‌گفتم باید یه کاری از دستم بربیاد.
‫همون باعث شد بیام درباره‌ی ساحره‌ها تحقیق کنم.
‫زنت ساحره بوده.
‫ولی زنم رسماً منـو ترک کرد.
‫وقتی کتاب اولم رو منتشر کردم، ‫از اسم زنم استفاده کردم.
‫راستی، خانواده‌ی تو چی؟
‫مشکلی نیست این وقت شب بیرون باشی؟
‫بابابزرگم هست، ولی رفته بیرون دلالی کنه ‫و زیاد خونه نمیاد.
‫چرا می‌خوای ساحره بشی؟
‫« چاله‌ی غربی » ‫« ۱۱ اکتبر، تومور شیطان »
‫« شروع »
‫اینـم از این. بعدش...
‫حتی با معالجه،
‫بدن انسان تاب تغییرات یهویی جادو رو نداره.
‫آخرش، اکثر بیمارها یهو اینجوری می‌میرن.
‫شاید کارِ من بی‌معناست.
‫یا نکنه فقط...
‫این متوفی به خاطر جادو مُرده، درسته؟ ‫پلاک رو درست گذاشتی؟
‫لطفاً بعد از صبحونه و شام ‫این دارو رو مصرف کنید.
‫- باشه. ‫- مراقب باش.
‫آی، یکم دیگه ناهار بخوریم.
‫موندم این آسمون هم به دنیای جادو مرتبطه؟
‫دلت واسه زنت تنگ شده، نه؟
‫از وقتی داری کمکم می‌کنی ‫یه سالی می‌گذره، آی.
‫بعد از کار، همیشه مشغول چه کاری می‌شی ‫که میری توی آزمایشگاه؟
‫نکنه هنوز بیخیال نشدی؟
‫چرا اینقدر می‌خوای ساحره بشی؟
‫قبلاً ازم پرسیدی.
‫اون موقع جوابم رو ندادی.
‫ما انسان‌های چاله همگی طعمه‌ی اونـا هستیم.
‫از این خوشت نمیاد؟
‫داری به قربانیان جادو کمک می‌کنی. ‫همین بهت انگیزه میده، نه؟
‫من اینجور آدمی نیستم.
‫من...
‫نمی‌تونم دلیلی واسه زندگی تو این شهر پیدا کنم.
‫باید عجله کنیم!
‫انجمن محلی ساحره رو انداخت توی دریاچه‌ی پسماند.
‫خیلی دوره!
‫ترکیب کشنده‌ی فاضلاب چاله، آب‌های زائد و اجساد ساحره‌هاست.
‫عمراً بتونیم درش بیاریم.
‫وقتشه بیخیال بشیم.
‫آی؟
‫آی! طاقت بیار!
‫آبِ دریاچه به خوردِ گوشت بدنش رفته ‫و به اعضای داخلیـش رسیده.
‫دیگه خیلی دیر شده.
‫- پروفسور... ‫- آی!
‫لطفاً دفترم رو ببین.
‫نکنه می‌خوای به من بدیش؟
‫فقط یه جسد دیگه.
‫اگه جسد یه ساحره‌ی دیگه رو داشتیم، ‫می‌تونستیم جراحی کنیم.
‫گوش کن لطفاً، پروفسور.
‫اگه من در هر صورت می‌میرم، ‫ساحره‌ام کن،
‫حتی اگه فقط نمایشی باشه.
‫باشه.
‫اگه بتونم حتی یکم از ناامیدیت از زندگی در چاله رو به امید تبدیل کنم...
‫دیوانه شدم؟
‫دارم یه جراحی من‌درآوردی انجام میدم...
‫« روز اول »
‫معجزه‌ست که زنده موندی.
‫فکر کنم هنوز باید چندتا جراحی کوچیک دیگه انجام بدیم.
‫بذار از طرز درمان بدنت مدرک داشته باشم.
‫اون جراحی واسه به ساحره تبدیلش کرد؟
‫نه، ممکن نیست.
‫امکان نداره یه انسان بتونه یه ساحره بسازه.
‫« روز ۲۰۱ »
‫« کلینیکِ کاسوکابه »
‫- پروفسور. ‫- بله؟
‫اونقدری حالم خوب شده که بتونم دوباره راه برم، ‫پس امروز می‌خوام برم بیرون.
‫حتماً. برو یکم حال و هوات عوض بشه.
‫پروفسور، وقتی افتادم توی اون دریاچه،
‫اون گِل و لجنِ بدبو ‫که با سنگینی دورم پیچیده بود،
‫حس کردم با این چاله‌ی عجیب یکی شدم.
‫وقتی از اونجا اومدم بیرون، ‫قطعاً از نو متولد شدم.
‫پروفسور کاسوکابه.
‫من ساحره شدم.
‫روز بعد، جسد آی رو پیدا کردن.
‫« زمان حال »
‫جسد آی ناپدید شد.
‫که یعنی دو احتمال وجود داره.
‫آقای کاسوکابه، یه سری از اسناد ۱۳ سال پیش رو بررسی کردم.
‫آی کولمن، شماره پلاک ۹۶۹۲۵.
‫این شماره...
‫چرا باید با افرادی غذا بخورم ‫که نوه‌ام رو نبش قبر کردن؟
‫قبر که خالی بود، پس چرا شلوغش می‌کنی؟
‫سوالم اینه! ‫جسدش کجاست دقیقاً؟
‫جسد نوه‌ام کجاست؟!
‫- پروفسور! ‫- شرمنده که معطل شدین!
‫کجا رفتی؟
‫رفتم شورای محله‌ی چاله، ‫ولی پلاکش رو پیدا نکردن.
‫مجسمه‌ی مومی‌ای که توی اون خونه دیدم ‫مال آی بود.
‫جان؟! ‫چه بلایی سر نوه‌ام اومده؟!
‫آی. پس اسم طرف اینه.
‫آقای کولمن، شاید ندونید،
‫ولی من روی آی جراحی کردم ‫که ساحره‌اش کنم.
‫چی گفتی؟
‫عجب پیرمرد خرفت شلوغیه!
‫پس پرونده درباره‌ی همین بود.
‫آقای کولمن، شاید آی هنوز تو دنیای ساحره‌ها زنده باشه.
‫الان چی...
‫یه لحظه خفه شو دیگه!
‫می‌خوام به دنیای ساحره‌ها برگردم ‫و دنبال آی بگردم.
‫من نیستم. قطعاً نمیرم.
‫آقای کاسوکابه.
‫من و نوی می‌خوایم رئیس چشم‌صلیبی‌ها رو بکشیمـا.
‫آره، در جریانم.
‫ظاهراً قراره بارون بشه.
‫وقت رفتنه، نوی.
‫بابت غذا ممنون.
‫کی حساب کنه؟
‫وای! یه ساحره!
‫بریم، آقای کاسوکابه.
‫ولی بهتره مراقب خودت باشی.
‫روی من حساب نکن.
‫واکس، هزینه رو از طرف من حساب کن.
‫فکر نکنم تا یه مدتی برگردم.
‫به دادم رسیدی.
‫ما رفتیم.
‫آقای کولمن، اگه آی رو پیدا کردم بهت میگم.
‫جانسون؟
‫همه‌شون ساحره بودن؟!
‫باز چته؟
‫به خاطر این گردن، ‫قورت دادنِ غذا خیلی طول می‌کشه!
‫« همراهانِ سفر »
‫اسم من اِبیسوئه.
‫توی چاله، یه مرد صورت‌مارمولکی بهم حمله کرد
‫و یادم رفت واقعاً کی هستم.
‫ولی به خاطر قارچ‌های عجیبِ اِن، ‫والدینم رو به یاد آوردم
‫و یادم اومد واقعاً کی بودم.
‫بالاخره می‌تونم برم خونه.
‫زندگی در خونه‌ی اِن خیلی بد بود.
‫اصلاً پشیمون نیستم. البته...
‫لعنتی!
‫من یکم وقت خالی داشتم، ‫پس گفتم بدرقه‌ات کنم.
‫هی، یه حرفی بزن.
‫حرف غیرضروری نمی‌زنم.
‫من یه ساحره‌ی آروم و ساکتـم.
‫- احمق. ‫- بازنده.
‫وایسا!
‫لطفاً با دویدن وارد قطار نشید چون خیلی خطرناکه.
‫الان خواستی روم جادو بزنی، نه؟
‫با این قیافه نمی‌تونم برم خونه. ‫باید یه جایی لباسـم رو عوض کنم.
‫داره به چی فکر می‌کنه؟
‫صبرکن کودن!
‫دستشویی؟
‫ولی از خونه‌ی اِن لباس خوبی نیاوردم.
‫والدینم منـو به عنوان یه دختر کاملاً عادی و بانمک می‌شناسن،
‫پس اگه این شکلی برم عصبانی می‌شن.
‫لباسی که سفارش دادم ‫به خاطر فوجیتا کامل به فنا رفت.
‫زیرپوش که اصلاً اندازه نیست.
‫لباس استخوانی هم که لباس‌زیرم رو نشون میده.
‫لباس مسخره‌ی فوجیتا از وقتی رفتم توی چاله...
‫لباس‌های عجیب امکان‌پذیر نیستن.
‫لعنت به لباس.
‫این همه وقت نبودم.
‫مامان و بابا فقط از اینکه رفتم خونه خوشحال می‌شن.
‫خیلی طولش دادی. ‫پس باز اسهال داشتی؟
‫نخیر!
‫بالاخره به حرف آوردمت.
‫باید یه جوری از شر این یارو خلاص بشم.
‫شاید بهتره از رفقای چادر سیاه مشکوکم کمک بگیرم.
‫چقدر صدا! ‫اینجا خونه‌تونه؟!
‫فکرش رو می‌کردم. ‫خانواده‌ی داغونی داری.
‫هی!
‫تو اِبیسو نیستی؟ ‫یه مدتی هست ندیدمت.
‫چی؟ یه آدم عجیب دنبالته؟
‫پس از خروجی پشتی برو.
‫اودا راهش رو نشونت میده.
‫من اودا هستم. تا خروجی همراهیت می‌کنم.
‫این یارو کیه؟ ‫تا حالا ندیده بودمش.
‫اینجا کجاست؟ مگه خونه‌ات نیست؟
‫هی! وایسا!
‫لعنتی! هی! باز کن!
‫تو اِبیسو هستی، درسته؟
‫از اون پودر سیاه‌ها داری؟ ‫اخیراً پیدا کردنش سخت شده.
‫پودر سیاه...
‫پس با تازه‌واردی مثل من معامله نمی‌کنی، نه؟
‫درسته.
‫برگشتم خونه!
‫بابا و مامان احتمالاً غافلگیر بشن.
‫اومدم!
‫می‌تونم کمکت کنم؟
‫تو کی هستی؟
‫اسم من اِبیسوئه.
‫دروغ میگی. واقعیت نداره! ‫اِبیسو منـم، احمق!
‫بابا! مامان!
‫نیستن.
‫بابا و مامان نیستن.
‫رفتن سر کار و دیگه برنگشتن.
‫تو کی هستی؟
‫من اِبیسو هستم، دخترِ این خانواده! ‫تو کدوم خری هستی؟
‫منـم اِبیسو هستم.
‫صورتت دقیق مثل منه؟
‫همزاد!
‫وایسا!
‫چیزی نیست، رفت.
‫پرستار!
‫بانوی من. واقعاً زنده‌ای.
‫پرستار!
‫بانوی من. تو واقعاً بانوی منی.
‫بابا و مامان کجان؟
‫از وقتی گم شدی، بانوی من،
‫والدینت خیلی بهم ریختن.
‫اون موقع، پدرت یه ساحره‌ی مشکوک رو ‫به عمارت دعوت کرد.
‫جادوی من اینقدر پیشرفته‌ست، ‫که هر بار ازش استفاده کنم عمرم کوتاه می‌شه.
‫واسه همین گرونه. مطمئنی؟
‫هر هزینه‌ای رو میدم. ‫لطفاً دخترمون رو نجات بده.
‫این موی دخترمونه.
‫باشه پس. حالا موها رو بذار توی پیشونیم.
‫باشه!
‫حالا دَر رو باز کن و چیزی که توشه رو در بیار!
‫- آره! ‫- آره!
‫بیشتر!
‫اون در اومد.
‫اولش، ارباب باهاش با محبت برخورد می‌کرد.
‫ظاهرش مثل توئه،
‫ولی از داخل کاملاً یه چیز دیگه‌ست.
‫از سرِ ترس، ارباب و خانم ملک رو رها کردن و فرار کردن.
‫پرستار! کوکی‌ها رو سوزوندی.
‫کوکی‌های عزیزم رو سوزوندی.
‫دیگه اخراجی.
‫تو صورتت مثل منه.
‫فهمیدم. تو فیکِ منی.
‫اینجوری پیش بره کشته می‌شم!
‫دوتا کیسه مونده.
‫هی، سه‌تا غذای دیگه!
‫امروز خیلی مشتری داریم.
‫زودباشید بیشتر کار کنید، تک‌شیفتی‌ها!
‫لعنت بهش که مثل سگ داره ازمون کار می‌کشه.
‫همینه که هست.
‫اگه کرایه خونه هم ندیم، ‫باز باید شکم ۵ نفر رو سیر کنیم.
‫خوشمزه به نظر میاد.
‫عجب کار سختیه.
‫رئیس به زودی برمی‌گرده. ‫یکم صبور باشید.
‫داری چی می‌خوری واسه خودت؟
‫« حمام ماگما »
‫من با ریسو دوست بودم ‫و شاگردِ اون آموزشگاه بودم.
‫اون هویت واقعی من رو می‌دونه.
‫ولی این اضطرابی که حس می‌کنم چیه؟
‫امیدوارم بتونم رئیس رو ببینم.
‫رئیس چه شکلیه؟
‫خیلی قویه.
‫ناجی افرادی مثل ماست ‫که نمی‌تونن از جادو استفاده کنن.
‫من می‌خوام دخترِ رئیس بشم.
‫ولی داداش بزرگه هم خوب چیزیه.
‫چه لباس عجیبی.
‫الان تتوی صلیب زدم و بدجوری می‌سوزه.
‫غذاتون رو آوردم.
‫خوشمزه‌ست!
‫ساکه‌ی محلی، مهمون مجموعه.
‫گمونم توهم زدم.
‫داداش بزرگه، یکی دیگه!
‫دوتاتون دارید زیادی می‌خورید.
‫عیب نداره. ‫نیکایدو، تو هم بخور.
‫این سوشی کوچیک خوشمزه‌ست.
‫انگار حالِ کایمن به خاطر ساکه و غذا سر جاش اومده.
‫خوشحالم.
‫داداش بزرگه، دوستت دارم. ‫بوس!
‫وای!
‫ناتسوکی نفهمیده که صلیب چشم‌های کایمن ناپدید شدن؟
‫چی شده، نیکایدو؟
‫یکی دیگه باهام بخور.
‫باشه.
‫از وقتی به اون آموزشگاه متروکه رفتیم ‫رفتارت عجیب شده،
‫واسه همین خیلی نگران بودم.
‫شرمنده نگرانت کردم.
‫میگم، کایمن.
‫اگه یه وقت خاطراتت برگشت،
‫بازم به عنوان چشم‌صلیبی
‫با ناتسوکی و بقیه تو این دنیا زندگی می‌کنی؟
‫خب، مطمئن نیستم.
‫حداقل فعلاً، می‌خوام به چاله برگردم.
‫اصلاً چرا داری اینـو می‌پرسی؟
‫کایمن، یه چیزی هست که از اول می‌خواستم ازت بپرسم.
‫وقتی عادی شدی، ‫توی رستورانم بهم کمکم می‌کنی؟
‫چی؟
‫راستش، می‌خواستم وقتی مشکلاتت حل شدن بهت بگم.
‫ولی به دلیلی، حس می‌کنم باید الان بپرسم.
‫با کسی مثل من مشکلی نداری؟
‫آره. کمکت به کارم میاد، کایمن.
‫نیکایدو.
‫اگه فقط مشتری بمونی که باید جمع کنم.
‫عالیه!
‫پیش‌بینیم درست بود.
‫هرچی نباشه، اون شب آخرین شبی بود ‫که با کایمن حرف زدم.
« ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.
‫« پایان »
‫چیزی که تو قسمت ۵ فهمیدیم.
‫اسم اون مرد آی‌ـه.
‫اِبیسو خانواده‌ی محترمی داره.
‫کایمن و نیکایدو جو باحالی دارن.
‫چیزی که تو قسمت ۶ می‌فهمیم ‫هنوز توی هرج و مرج مخفیه.
‫دروهه‌دورو رو می‌بینید.