«ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز» .:: BcMoviez.Com ::. Telegram: t.me/BcMoviez
‫تالی اینجا بوده.
‫یکی از اردوگاه‌هاشون یه کم جلوتر بوده.
‫اما اونجا یه اتفاق عجیبی افتاده.
‫همه‌شون اهل ریورلندن.
‫کی کشتشون؟
‫هیچ اثری از دشمن‌شون پیدا نکردیم.
‫اینجا از پا درنیومدن.
‫به گوش باشید!
‫تله‌ست!
‫بیاین پیش من!
‫ما راه رو روشن می‌کنیم!
‫این نبرد اصلی نبود.
‫اونا کی‌ان؟
‫مرگ ما.
‫کریستن کول!
‫خائن، غاصب و لکه‌ی ننگ عدالت.
‫بیا جلو تا از سرنوشتت باخبر بشی.
‫اگه پرچم‌هام رو پایین بکشم، ‫به افرادم امان می‌دید؟
‫من به مرده‌ها قول دادم، کول.
‫بهشون گفتم با استخون خائنین یه سپت می‌سازم.
‫هنوز اون‌قدری که باید استخون ندارم.
‫اگه قرار باشه اینجا جنگ بشه، ‫خیلی از شماها هم می‌میرید.
‫واسه همینم اومدیم.
‫چه مرگی بهتر از اینکه شمشیر ‫به دست بمیری؟
‫هر جور میلته.
‫پس بیاید همین‌جا شروع کنیم.
‫من تنها در مقابل شما دو نفر.
‫واسه یه مبارزه‌ی ‫درست و حسابی کافی هست؟
‫
‫اونا اینجان.
‫من برای دوستم، سر لوتر عزادارم،
‫و حدود چهارده نفر از بهترین افرادش.
‫در مجموع بیست و پنج نفر از نگهبان‌های شهر
‫به نام شاه دیرون کشته شدن.
‫لرد اورموند ‫در شهر خودمون داره مسخره‌مون می‌کنه.
‫می‌خواد به کشور نشون بده ‫که من حتی نمی‌تونم پایتخت خودم رو اداره کنم.
‫خاندان‌های بزرگ تماشا می‌کنن ‫که اون چطور منو تحقیر می‌کنه.
‫ارتش من کجاست؟
‫سر کریستن جلوشون رو گرفته.
‫طلایه‌داران هنوز دو هفته ‫ تا تامبلتون فاصله دارن.
‫این توهین باید همین الان جواب داده بشه.
‫باید کاری رو بکنیم که از همون اول باید می‌کردیم.
‫اون پست‌فطرت‌ها رو به آتیش بکشیم.
‫اون‌وقت اورموند به چیزی که می‌خواد می‌رسه.
‫به ملکه‌ای که رعایای وفادارش رو می‌کشه ‫نمی‌شه اعتماد کرد.
‫ما می‌دونیم اون خائن کجا سنگر گرفته.
‫اگه مستقیم به قلعه‌ی فوتلی پرواز کنم...
‫لابد با اژدها.
‫حیوونی که به ظرافت و دقتش در نبرد معروفه.
‫بله، چه شگفت‌انگیز.
‫آتشی که از دهنش بیرون میاد ‫با جادوی خالص تشخیص می‌ده
‫که کی بی‌گناهه و کی سزاوار مرگ...
‫دیگه نمی‌خوام حرف‌های کسایی رو بشنوم ‫که بزرگترین نبردشون
‫با رودل کردن خودشون بوده.
‫منم با لردها و لیدی‌ها هم‌عقیده‌ام، علیاحضرت.
‫ارتش شما داره نزدیک و نزدیک‌تر می‌شه.
‫شما جواب این بی‌حرمتی رو با زور می‌دید
‫اما با هوشمندی...
‫- ...اگه فقط یکم دیگه صبر کنیم. ‫- به چه قیمتی؟
‫پیشگویی رو یادتون نره، ‫رسالت مقدست
‫هر کاری که در راه اون انجام بدید توجیه‌پذیره.
‫اگان فاتح هزاران نفر رو در میدان آتش سوزوند، هزاران نفر،
‫و قلمرو رو برای نسل‌ها به ثبات رسوند...
‫اون فاتح
‫سربازهای دشمن رو سوزوند، ‫نه رعایایی که زانو زده بودن.
‫لرد اونا جلوی شما زانو زده بود!
‫مردم با کمال میل حاضرن ‫دنبال یه قاطر راه بیفتن...
‫- اگه همون... ‫- پدرم از این کار متنفر می‌شد.
‫و بفرما، اینم از این.
‫اما...
‫صبر منم حدی داره.
‫- من آدمکش می‌فرستم. ‫- هر چی شما بگید.
‫حداقل قبل از اینکه بمیره، ‫ اون خبیث رو رو در رو می‌بینم.
‫نه، تو نه.
‫من باید به خواسته‌م برسم.
‫بله.
‫اما موثرترین آدمکش، ‫چهره‌ی معمولی داره.
‫متعصب‌ها هنوز بیرون دروازه‌های قلعه، به ‫دستور لرد اورموند توی خیابون‌ها پرسه می‌زنن
‫این وظیفه‌ی توئه.
‫علیاحضرت، یه دسته از مردهای ولاریون، ‫که سربازن اینجا موندن،
‫آماده‌ان تا به پرنس دیمون توی...
‫فکر نمی‌کنم.
‫چند تا از مردهای ولاریون توی کینگز لندینگ موندن؟
‫حدود شصت نفر، علی‌حضرت.
‫از پدرت بخواه که تعداد بیشتری بفرسته.
‫شاید برای امنیت شهر بهشون نیاز باشه.
‫پس کی رو می‌خواید بفرستید به تامبلتون؟
‫این یه ماموریت خطرناکه ‫و نیاز به نیروی نظامی داره.
‫ملکه‌ی من، هیئت اعزامی خاندان باراتیون رسیدن.
‫علیاحضرت، من فرستاده شدم ‫تا نماینده‌ی خاندان باراتیون
‫در پاسخ به احضاریه‌ی شما باشم.
‫لرد بوروس کجاست؟
‫لرد بوروس پوزش می‌خواد ‫و ازتون صبر می‌طلبه، ملکه‌ی من.
‫اون ارتشش رو به کوهستان سرخ برده ‫تا با پادشاه کرکس بجنگه،
‫که ماه‌هاست داره به استورم‌لندز ‫شبیخون می‌زنه.
‫ملکه‌ش اونو به شمال فرا می‌خونه،
‫و اون یهو یادش میفته ‫که باید به سمت جنوب بتازه.
‫وظیفه‌ی لرد منه
‫که از قلمرو در برابر ‫تهدید دورنی محافظت کنه.
‫همون‌طور که وظیفه‌ش بود از پسرم محافظت کنه
‫وقتی که برای مذاکره ‫زیر سقف منزلش اومده بود؟
‫به محض اینکه پادشاه کرکس سرکوب بشه...
‫لرد شما اشتباه می‌کنه ‫که یه راهزن معمولی رو
‫تهدید بزرگ‌تری برای منافعش ‫می‌بینه تا من.
‫می‌تونم اون رو خائن اعلام کنم ‫و تو رو به جاش دار بزنم.
‫قصد بی‌احترامی نداشتم، سرورم، ‫نه به شما و نه به تلاش‌هاتون.
‫فقط...
‫فقط مسئله‌ی زمانه.
‫زمان؟
‫اگه چیز دیگه‌ای بود که می‌تونستم ‫در حال حاضر بهتون تقدیم کنم،
‫با کمال میل پیشکش‌تون می‌کردم.
‫کمربندت رو بده به من.
‫گزارشی داری؟
‫فردا روز بازاره.
‫روز بازار کینگز لندینگ رو ‫یادت هست؟
‫قبل از همه‌ی این اتفاقا؟
‫دکه‌های میوه.
‫صدای غازها. داد و بیداد تاجرا.
‫پای‌های داغ.
‫قدرشون رو ندونستیم مگه نه؟
‫فکر کنم به زودی دوباره همون‌طوری بشه.
‫ولی ما دیگه همون آدمای سابق نیستیم، هستیم؟
‫اون موقع در خدمت نبودیم.
‫گوش به فرمان ملکه‌ای که ‫روی یه تپه خوابیده،
‫تنها.
‫نذاشت برم میخونه، هیو.
‫حتی یه لیوان آبجو با بچه‌ها نزدیم.
‫اگه کسی نباشه که اژدها رو ببینه، ‫داشتنش چه فایده‌ای داره؟
‫خب، می‌خوای برگردی به همون جایی که بودی؟
‫توی گرد و خاک دست و پا بزنی؟
‫نه.
‫هرچند نمی‌تونم بگم زندگیم ‫بهتر شده.
‫تو چی؟
‫بسیار خب، پس.
‫دو روز دیگه می‌بینمت.
‫سر هیو.
‫بیا بریم دختر.
‫تنهامون بذارید.
‫تو هم اگه بودی همین کارو می‌کردی.
‫مگه من بهت رحم نکردم،
‫حتی جلوی کسانی که مهربونیم ‫در حق تو رو ضعف می‌دونستن؟
‫این‌قدر نمک‌نشناسی
‫- که اصرار داری بر...؟ ‫- هلینا بارداره.
‫پس، فرار می‌کنی.
‫برای حفظ جون بچه، ‫و هلینا هم همراهش.
‫هنوزم اصرار داری ‫که در موردم اشتباه قضاوت کنی.
‫اگه بچه پسر باشه،
‫در نهایت لازم نمی‌بینی
‫که حداقل گروگان نگهش داری؟
‫تا ایموند رو بکشونی بیرون یا...
‫یا اورموند رو با اون غرورش؟
‫یا صرفاً برای اینکه سلطنتت رو ‫از چالش‌های بی‌پایان حفظ کنی.
‫نگهبان‌ها پیداتون کردن.
‫نمی‌تونم بذارم این بی‌جواب بمونه.
‫هلینا همون کاری رو کرد که من راضیش کردم.
‫اگه مجبوری بی‌رحم باشی، ‫بذار من زجر بکشم.
‫فقط به اون کاری نداشته باش.
‫از حالا به بعد هر دوتون باید ‫تحت نظر شدیدتری باشید.
‫نگهبان‌هاتون دو برابر می‌شن.
‫دیگه از پیاده‌روی توی جنگل خدایان خبری نیست.
‫- من این حکم رو برای خودم می‌پذیرم... ‫- حکم من
‫نیازی به پذیرش تو نداره.
‫رینیرا، تو که می‌دونی اون چه جوریه.
‫اون حساسه، نمی‌تونی حبسش کنی.
‫نمی‌خواستم!
‫و حالا، مجبورم!
‫اون نباید دیده بشه.
‫اگه بفهمن وارث اگان رو بارداره، ‫مجبور می‌شم کاری رو بکنم که ازش می‌ترسی.
‫خب، پس، پس ما رو بفرست بریم ‫به یه جای دورافتاده...
‫بفرستمت بره؟ الان؟
‫پسرت هنوز آزاده.
‫پسرعموت توی دیوارهای شهر من ‫داره آشوب به پا می‌کنه.
‫حتی همین امروز، باید جواب یکی دیگه ‫از خیانت‌های مرگبارش رو بدم.
‫تو یه های‌تاوری. ‫برای دربار من، تو دشمنی.
‫و برای خودت چی؟
‫منو امتحان نکن.
‫اون بهت چی گفت؟
‫هلینا بارداره.
‫کس دیگه‌ای هم می‌دونه؟
‫فکر نمی‌کنم.
‫خودت اصلاً شک نکردی؟
‫نه.
‫اون یکی.
‫یه دزد و دروغگوئه.
‫وقتی تموم شد بهم خبر بده.
‫انتقاممون رو می‌گیریم.
‫حتی اگه صد سال طول بکشه.
‫این چیه؟
‫منو ببخشید، سرورم.
‫جوابت اینه؟
‫با فرار از خدمت؟
‫ملکه وفاداری می‌خواست،
‫و منم حاضر بودم صبر کنم.
‫اما بچه‌هام الان آه در بساط ندارن.
‫نمی‌خوام علاوه بر اون، بی‌پدر هم بشن.
‫تعجبی نداره که موذی‌های های‌تاور ‫توی خیابونامون ول می‌چرخن،
‫بوی بزدلی‌تون به مشامشون می‌رسه.
‫اولین وظیفه‌م باید در قبال خانواده‌م باشه.
‫یه جور دیگه پول درمیارم.
‫و وقتی آدمکش‌ها و اراذل ‫به خونه‌ت هجوم آوردن،
‫نون رو از دهن بچه‌هات قاپیدن، ‫و به زنت دست‌درازی کردن.
‫همه‌تون.
‫یادتون رفته این شهر چی بود!
‫قبل از اینکه این اوباش رو به ارتش تبدیل کنم،
‫قبل از اینکه از اون کثافت‌خونه بیرونتون بکشم ‫و ازتون مرد بسازم!
‫شرم‌آوره.
‫در شهر می‌گن که ‫کار شجاعانه‌ای کردی.
‫حملات ترای‌آرکی کمتر شده.
‫هنوز کارهای زیادی مونده.
‫مثل همیشه.
‫هدفت رو بگو، آلین.
‫اورموند های‌تاور داره موذیانه ‫به کینگز لندینگ ضربه می‌زنه،
‫و می‌خواد شهر رو به آشوب بکشه.
‫نگهبان‌های شهر دارن کم میارن.
‫می‌خوام خبر بفرستم دریفت‌مارک
‫تا با افراد تازه نفس ولاریون، ‫تعدادشون رو تقویت کنم.
‫پس، اون بازم از من انتظار داره.
‫این منم که دارم درخواست می‌کنم.
‫همون‌طور که گفتی انجامش بده. ‫نیازهای اون تمومی نداره.
‫هنوز خشمت فروکش نکرده؟
‫طرف اون رو می‌گیری...
‫در حالی که هنوز حاضر نیست ‫رسمیتت رو قبول کنه.
‫و چند سال طول کشید تا خودت ‫همین کارو بکنی؟
‫چیزهایی شنیدم...
‫موقع بازجویی از این دزدای دریایی.
‫بهش بگو تایلند لنیستر ‫از نبرد گلوگاه جون سالم به در برده...
‫و داره به سمت روکس رست می‌ره.
‫- دیگه کافیه. ‫- سگ‌ها پیداش می‌کنن.
‫خوش به حالشون.
‫تا وقتی برسن، ما رفتیم.
‫اما نه دور. و اگه بقیه بفهمن...
‫اگه می‌خوای بیشتر بکنی، لرد لاریس، ‫بیل در اختیارتونه.
‫با یه کشتی تجاری از میدن‌پول، ‫راهی برای رفتن به براووس پیدا کردم.
‫باید تا چند روز جلب توجه نکنیم
‫تا آذوقه جمع کنیم، اما...
‫فکر کنم بتونیم قبل از ماه کامل ‫بادبان بکشیم.
‫باید دخالت کنم، پادشاه من.
‫هنوز حس می‌کنم ترک کردن وستروس ‫اشتباهه.
‫بهترین کار اینه که بریم کسترلی راک،
‫اونجا می‌تونیم دربار تشکیل بدیم ‫و کسانی که هنوز بهتون وفادارن رو متحد کنیم.
‫فکر می‌کنی من آدم بدی هستم، ‫سر تایلند؟
‫من هرگز همچین حرفی...
‫یعنی...
‫با اینکه شاید همیشه با هر تصمیمی ‫موافق نبودم...
‫خب...
‫توی...
‫هر کدوم از ما، به نظرم...
‫چیزهای زیادی برای تحسین ‫ و چیزهای زیادی برای سرزنش وجود داره.
‫پس به سمت اسوس بادبان می‌کشیم.
‫برای صورتت.
‫خیلی وقت بود کسی سعی نکرده بود ‫ازم دفاع کنه.
‫مدیونتم.
‫همون‌طور که ظاهراً منم مدیون توئم.
‫اما خوشحالم که الان می‌تونم با ‫تسویه کردن اون حساب، از اینجا برم.
‫فکر می‌کنی کجا میری؟
‫باید اژدهام رو پیدا کنم.
‫هیچ‌وقت به خواست خودش منو ترک نمی‌کرد، ‫و منم بدون اون جایی نمی‌رم.
‫قورباغه توی زمستون زیر یخ می‌خوابه.
‫ساکن و بی‌صدا.
‫زخم‌هات رو مداوا کن.
‫قدرتت رو جمع کن.
‫بذار دنیا فکر کنه مردی ‫تا وقتی که یخ‌های بهاری آب بشن.
‫باید یه اسب پیدا کنم.
‫که کجا بری؟
‫به فرسنگ‌ها راه ‫قلمروهای هفت‌گانه؟
‫ویگار خودش میاد پیشم.
‫شاید از این قلعه‌ی نفرین‌شده ‫فراریه.
‫وگرنه، می‌رم کینگز لندینگ.
‫می‌گن سال‌های قبل تولدم ‫تپه‌های بیرون شهر رو پاتوق خودش کرده بود.
‫واسه سرت جایزه گذاشتن.
‫همه‌ مزدورها دارن جنگل رو زیر و رو می‌کنن ‫به امید اینکه شبونه گلوت رو ببرن.
‫نصف مردم عادی هم همین‌طور.
‫حتی تو هم بالاخره باید بخوابی.
‫هیچ‌جایی نداری ‫که سرت رو زمین بذاری.
‫پس منم اینجا امنیت ندارم.
‫یا تو، چون بهم پناه دادی.
‫ممکنه ویگار واسه محافظت از تو ‫پرواز کرده و رفته باشه؟
‫بدون اون، تو مخفی می‌مونی.
‫ملکه فکر می‌کنه ‫هرجا اژدهات باشه...
‫تو هم همون‌جایی.
‫اون ملکه نیست.
‫وقتی مرکبت رو پیدا کنی، ‫به سمت مرگت پرواز می‌کنی؟
‫رینیرا در مقابل اژدهای تو، شش تا اژدها داره.
‫تنهایی سقوط می‌کنی.
‫که آخرش چی بشه؟
‫هیچ‌وقت از جذابیتش کم نمی‌شه.
‫طبق دستورتون، بانوی من.
‫دفعه‌ی قبل که همدیگه رو دیدیم چی گفتم؟
‫مون‌دنسر رو دیدم...
‫اژدهای خواهرم، ‫که داشت به سمت آیرون اوکس پرواز می‌کرد.
‫خب این چه ربطی به تو داره؟
‫اون خواهرمه، من...
‫فکر کردم اگه بتونم صورتش رو ببینم.
‫پس برخلاف توافق‌مون، ‫مخفیگاهت رو ترک می‌کنی،
‫و به سمت شهری پرواز می‌کنی که ‫هزاران جفت چشم توش هست،
‫همه‌شون دارن نگاه می‌کنن و می‌خوان بدونن ‫اومدنت چه معنایی داره.
‫حتی ندیدمش. ‫اون موقع رفته بود.
‫و فکر می‌کنی اگه نرفته بود ‫چه اتفاقی می‌افتاد؟
‫ملکه فکر می‌کنه ‫سوار شیپ‌استیلر مرده.
‫این تنها فرصتت بوده. ‫اگه خبر به گوشش برسه...
‫یادت رفته چه سرنوشت شومی ‫بالای سرته؟
‫و بالای سر من.
‫به‌خاطر پناه دادن به تو.
‫به‌خاطر اینکه اجازه دادم نظرم رو عوض کنی.
‫متأسفم.
‫تمام عمرم، ‫آرزوی داشتن یه اژدها رو داشتم.
‫و حالا یکی دارم، ‫ولی همه‌چیز دیگه‌ام رو از دست دادم.
‫این انتخاب خودت بود.
‫اونا دیگه واسه تو مردن.
‫ولی به چیزی که می‌خواستی رسیدی. برو.
‫و دفعه‌ی بعد که ‫بخوای صبرم رو امتحانم کنی، دفعه‌ی آخرت می‌شه.
‫روی تخت راحت‌تر می‌خوابیدی.
‫بانوی من.
‫دارم می‌رم.
‫فقط به یکم زمان نیاز داشتم.
‫می‌دونم این‌قدر خسته بودن چه حسی داره.
‫من...
‫امروز پدرم رو دیدم.
‫می‌خواستم بدونم ممکنه باهاش صحبت کنی؟
‫یه فاصله‌ای بین‌مونه، ‫انگار که خودش رو کاملاً کنار کشیده.
‫فقط فکر کردم...
‫شاید الان بتونه...
‫من رو ببینه.
‫منم در مورد پدرم همین فکر رو می‌کردم.
‫اونا نمی‌تونن با روح‌های گذشته‌شون روبرو بشن، ‫واسه همین سعی می‌کنن ازشون جلو بزنن.
‫حتی اگه ما رو پشت سرشون جا بذارن.
‫اونا پرسه می‌زنن، تنبیه می‌کنن، ‫می‌جنگن و کارشون رو پیش می‌برن.
‫من نمی‌تونم بهش کمک کنم، آلین.
‫منم بارهای سنگین خودم رو واسه به دوش کشیدن دارم.
‫من...
‫باید بری بخوابی.
‫تو خیلی وظیفه‌شناسی.
‫من فرزند بزرگ‌ترم.
‫باید خسته‌کننده باشه...
‫که همیشه حواست به بقیه باشه.
‫شاید یکم.
‫یعنی دلت نمی‌خواد همه‌چیز رو فراموش کنی؟
‫کاری رو که دلت می‌خواد انجام بدی؟
«ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز» .:: BcMoviez.Com ::. Telegram: t.me/BcMoviez
‫و این‌طوری شد که سر کریستن به جنگ ادامه می‌ده، ‫ولی تو برگشتی.
‫چون...
‫چون ادامه‌ی جنگ دیوونگیه.
‫فکر می‌کنید من دیوونه‌ام، اعلی‌حضرت؟
‫نه، سرورم.
‫قصد دارید به جنگ ادامه بدید؟
‫با چی؟
‫یه اژدها ‫روی تپه‌ی بالای سرمون نشسته،
‫و پنج تای دیگه هم کمتر از 30 فرسنگی اینجا هستن.
‫رینیرا رعایای خودش رو نمی‌سوزونه.
‫اون یه زنه.
‫دل‌نازکه.
‫اگه سپاهت از این دیوارها خارج بشه، می‌سوزه.
‫ایموند فرار کرده ‫و رینیرا خواهرم رو گروگان گرفته.
‫ارتش ریورلندز هر روز داره نزدیک‌تر می‌شه.
‫دیگه چه راهی باقی مونده؟
‫عموت علاوه بر شجاعت، ‫قوه‌ی تخیل هم نداره.
‫من یه شمشیر های‌تاور رو ‫به سه تا از لجن‌مال‌های تالی ترجیح می‌دم.
‫وقتی سپاه غاصب بیاد اینجا، ‫ما با شرایط خودمون و توی زمین خودمون می‌جنگیم.
‫ما برتری کاملاً واضحی داریم.
‫در همین حال، داریم مردم کینگزلندینگ رو ‫علیه اون سلیطه‌ی ازخودراضی می‌شورونیم،
‫ذره‌ذره و قدم‌به‌قدم.
‫داریم نشون می‌دیم که ضعیفه و لیاقت حکومت کردن نداره.
‫خاندان‌های بزرگ چاره‌ای ندارن جز اینکه بیان سمت ما.
‫تا حالا کسی اومده؟
‫شکارچی صبور به شکارش می‌رسه.
‫چیزی که بزدل‌های بین ما، بهتره یادش بگیرن.
‫من راه درازی رو اومدم، جنگیدم و آدم کشتم،
‫و شاهد کشته شدن رفقام در اطرافم بودم.
‫بله، سختی زیادی کشیدی.
‫مطمئنم بین هم‌رزم‌هات تسلی خاطری پیدا کردی.
‫خسته‌ام.
‫هفته‌هاست که رنگ یه تخت نرم رو ندیدم.
‫با اجازه‌تون.
‫سر گوین رو تا اتاقش راهنمایی کن، سرورم.
‫مطمئن شو که حمام کنه.
‫و...
‫مراقب خودت باش.
‫به دیوار تکیه بدید.
‫- سرورم؟ ‫- متأسفم. مجبور بودم یه جوری از پسش بربیام.
‫و راهت اینه؟ چاپلوسی؟
‫دیرون.
‫اون بهت لقب پادشاه خون‌ریز رو داده.
‫تو منو با اون تنها گذاشتی.
‫می‌دونی اون چه جور آدمیه.
‫هر کاری از دستم برمی‌آد می‌کنم تا نذارم...
‫خودت که می‌دونی.
‫چاره‌ی دیگه‌ای نداشتم.
‫نه.
‫ولی از اینکه بذاری و بری هم چندان ناراحت نشدی.
‫از اونی که وقتی پیش اونم تبدیل بهش می‌شم، متنفرم.
‫یه عروسک خیمه‌شب‌بازی، یه احمق، یه بچه.
‫و با این حال، ظاهراً قصد ‫داره تورو روی تخت بشونه.
‫فقط چون خودش نمی‌تونه روش بشینه.
‫نه، اون منو می‌فرسته جلو و از درون منو می‌بلعه
‫تا وقتی که دیگه چیزی ازم باقی نمونه.
‫خب بهش بگو که این کارو نمی‌کنی.
‫اونوقت کی از من محافظت می‌کنه؟
‫تو می‌خوای علیه وحشی‌هاش ارتش جمع کنی؟
‫اگه پادشاه بودی، می‌تونستی بکشیش پایین.
‫من هیچ‌وقت پادشاه نمی‌شم عمو، هردومون اینو می‌دونیم.
‫باید دراز بکشم.
‫- می‌مونی دیگه، نه؟ ‫- که چیکار کنم؟
‫شاهد این باشم که اورموند خاندانمون رو ‫ به سمت نابودی می‌بره؟
‫من نفر دوم جانشینی‌ام. برمی‌گردم به اولدتاون
‫و آماده می‌شم تا گندکاری‌ها رو جمع‌وجور کنم.
‫دوباره تنهام نذار. خواهش می‌کنم.
‫تو الان گنج کوچولوی اونی. چیزیت نمی‌شه.
‫وقتی توی کینگزلندینگ بودی...
‫مادرم رو دیدی؟
‫چیزی نمی‌خوری؟
‫از دیروز تا حالا هیچی نخوردی و حرفی هم نزدی.
‫هلینا.
‫میساریا از نقشه‌مون خبر داشت، ‫ ولی چیزی درباره‌ی جیهیرا نگفت.
‫واقعاً اون رو دزدیده بودن تا یه جای مخفی
‫جلوتر با ما ملاقات کنه؟
‫می‌فهمم.
‫منو ببخش، هلینا.
‫مسیر پیش رو پر از خطر بود.
‫- همراه کردن یه بچه‌ی کوچیک... ‫- تو دروغ گفتی.
‫فقط می‌خواستم تورو از این‌جا نجات بدم.
‫منو؟
‫یا خودت رو؟
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫من راه خیلی درازی رو اومدم. ‫فداکاری‌های زیادی کردم.
‫اگه حتی نتونم دخترم رو نجات بدم...
‫هلینا، خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم، باید یه چیزی بخوری.
‫تک‌چشم.
‫من رازت رو نگه داشتم.
‫باز هم نگهش می‌دارم.
‫می‌تونستی من رو هم بکشی.
‫و جایزه‌ی رینیرا رو بگیری.
‫کارهای زیادی بود که می‌تونستم باهات بکنم.
‫پس این چه بازی‌ایه که راه انداختی؟
‫خودت باید بفهمی.
‫اگه روحیه‌اش رو داشته باشی.
‫تاریخ خودت رو فراموش کردی؟
‫دریم‌فایر.
‫جد تو،
‫رینا تارگرین، بعد از مرگ ‫دخترش به هارن‌هال اومد.
‫و همین‌جا عزاداری کرد و پیر شد.
‫اژدهاش قبل از مرگ خود رینا، یه دسته تخم گذاشت،
‫و اون‌ها صد ساله که این‌جا، ‫سرد و رها شده باقی موندن.
‫من از رسم و رسوم اژدهاها سر در نمیارم،
‫ولی مدت‌هاست که بازگشت تارگرین‌ها رو
‫به این جایگاه باستانی تصور می‌کردم.
‫من به‌خاطر گناهانم نفرین شدم...
‫آلیس.
‫به هر چی دست می‌زنم، زیر دستم ‫خشک می‌شه و از بین می‌ره.
‫فکر کردی فقط خودت می‌دونی ‫نفرین‌شدن یعنی چی؟
‫از این زندگی سوت‌وکور خسته شدم.
‫و فکر کنم تو هم همین‌طوری.
‫تمام عمرت تنها بودی، ایموند.
‫نمی‌تونی تصور کنی...
‫که چطوری می‌شد...
‫اگه زندگی جور دیگه‌ای بود؟
‫اینجا گرمه.
‫یه قدرت باستانی اینجا هست.
‫بذار خدایان بهمون پشت کنن.
‫ما سرنوشت خودمونو می‌سازیم.
‫من بانوی آب می‌شم.
‫و تو هم...
‫ارباب اژدهای کنار من.
‫اما فعلاً، تو یه شاهزاده‌ی تارگرینی.
‫و پسرهات هم
‫به نوبه‌ی خودشون شاهزاده‌های تارگرین می‌شن.
‫پیه کمه و قیمتش سه برابر شده.
‫نمی‌تونیم دیوارکوب‌هامونو روشن کنیم.
‫جواب منو می‌دونی.
‫سر تورن مندرلی ارباب سکه‌ست.
‫الان وظیفه‌ی ایشونه ‫که منابعی که داریم رو تقسیم کنه.
‫پیشنهاد می‌کنم با خود سر تورن صحبت کنی.
‫بعدی رو بیارید.
‫علیاحضرت.
‫عبادتگاه ما تا همین اواخر تحت حفاظت
‫نگهبان‌های شهر بود.
‫الان در خطریم.
‫همین دیشب یکی از دخترهامونو بردن.
‫تسلیت می‌گم. من حتماً...
‫دفعه‌ی بعد که رفتم سپت، براش شمع روشن می‌کنم.
‫گادریک هستم، علیاحضرت. یه سنگ‌تراش.
‫ما با ترس شاهد قتل زره زرین‌ها میان خودمون بودیم،
‫و شنیدم که خیلی‌هاشون از پست‌شون استعفا دادن،
‫و خیابون‌ها رو بدون دفاع رها کردن.
‫بله، این‌ها جنایت‌های های‌تاورهاست.
‫اورموند بزدل از تامبلتون به من ضربه می‌زنه،
‫و که خودش رو بین آدم‌های بی‌گناه مخفی کرده.
‫این رو می‌دونیم.
‫اما حالا چطوری از ما محافظت می‌شه؟
‫اگه نگهبان‌های شهر شکست بخورن، پس کی نظم رو بین ما برقرار می‌کنه؟
‫دنبال مردهای ولاریون فرستادم
‫تا دشمن رو از داخل دیوارهامون ریشه‌کن کنن.
‫به محض اینکه برسن، شهر برمی‌گرده به...
‫چطوری ازشون محافظت می‌شه؟
‫اون فقط ۱۶ سالش بود!
‫علیاحضرت، ما می‌ترسیم.
‫و تقصیر هر کسی که باشه، ما الان ‫جز شما کسی رو نداریم که بهش پناه ببریم.
‫دیمون تارگرین.
‫چند نفر؟
‫چند نفر از شماها اونجا هستید؟
‫- چند نفر؟ ! ‫- تعدادمون مشخص نیست.
‫ما همه‌جا هستیم.
‫اورموند های‌تاور بهت چه قولی داده، طلا؟
‫یه جایگاه تو شورا وقتی تخت رو گرفت؟
‫یه پادشاه درست بیرون این دیوارها منتظره.
‫و تا وقتی دیرون جسور به جایگاه برحقش نرسه،
‫ما آروم نمی‌گیریم.
‫اون‌وقت امثال شما توی آتیش اژدها ‫ می‌سوزید، یا زیر پای ارتش من له می‌شید.
‫یعنی می‌خواد شهر خودشو نابود کنه؟
‫می‌خواد با شمشیر به مردم خودش حمله کنه؟
‫شما هیچ‌وقت ما رو پیدا نمی‌کنید.
‫ما مردم هفت‌اقلیم هستیم.
‫ما هیچ نشان یا علامتی نداریم.
‫و وقتی به ما ضربه می‌زنید،
‫فقط باعث می‌شید آدم‌های بیشتری به هدف ما بپیوندن.
‫شما علیه کسی شورش می‌کنید ‫که نه براتون بد خواسته و نه بهتون آسیبی زده.
‫می‌تونید ما رو بسوزونید. می‌تونید ما رو بکشید.
‫اما هیچ‌وقت نمی‌تونید مجبورمون کنید که بپذیریمش.
‫بپا داری کدوم گوری...
‫شاهزاده‌.
‫سرورم.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫من... من... فکر کردم...
‫من...
‫من فقط...
‫اومدم هوا بخورم.
‫مگه بهت دستور ندادن ‫که توی قلعه تحت نظر بمونی؟
‫خب، بله.
‫یه جورایی.
‫کرم بی‌چشم‌ورو.
‫من چند روز تمام بالای اون تپه‌ی لعنتی‌ام.
‫مردها حق دارن از لذت‌های ساده‌شون بهره‌مند بشن.
‫اینطوری سر پا می‌مونیم.
‫خودت باید درک کنی...
‫اگه یه بار دیگه پات رو توی شهر بذاری،
‫چشم‌هاتو از کاسه درمی‌آرم.
‫هی، اونجا.
‫سلام. رفیق.
‫یالا! همت کنید!
‫زود باش!
‫همه جا امنه!
‫بیا اینجا.
‫رعایا، طبق قاعده، ‫نه اهمیتی دارن و نه کسی نگرانشونه.
‫اما هیچ‌وقت نباید به کسی که با چنگ و دندون ‫خودشو به قدرت رسونده اعتماد کنی.
‫جاه‌طلبیش معمولاً از یه کمبودی ریشه می‌گیره.
‫یه جور شرمساری، شهوت، یا خشم.
‫وقتی داری دست پادشاه رو انتخاب می‌کنی ‫باید به این موضوع فکر کنی.
‫رینیرا با انتخاب کورلیس ولاریون ‫یه انتخاب درست و بعید کرد.
‫توی اصالت خانوادگی‌ش یه جور ثبات هست.
‫نه اون اشتهای کثیف آدم‌های نوکیسه.
‫پدربزرگم چی؟
‫اتو؟
‫از کجا شروع کنم؟
‫سرورم، خاندان باراتیون یه فرستاده فرستادن ‫تا با پادشاه جدید مذاکره کنه.
‫بذارید استورم‌لندز پیش‌قدم بشه.
‫های‌گاردن چاره‌ای نداره ‫جز اینکه دنباله‌روی کنه.
‫بلند شو.
‫بلند شید، هر دوتاتون!
‫لرد اورموند های‌تاور، ‫مشعل جنوب،
‫محافظ سیتادل، ‫و صدای اولدتاون.
‫خوش اومدید، سر اورموند.
‫من به عنوان فرستاده‌ی ‫لرد بوروس باراتیون اومدم.
‫لرد ارشد استورم‌لندز.
‫- خیلی خوش اومدید، سر... ‫- سر آریون باراتیون.
‫پسرعموی لرد بوروس.
‫خیلی متأسفم که با این سر و وضع ‫خدمت شما رسیدیم.
‫راه طولانی و کثیف بود،
‫اما فکر کردم بهتره ‫فوراً باهاتون صحبت کنم.
‫باعث افتخار ماست که پذیرای شماییم.
‫و لرد بوروس چه پیغامی دارن؟
‫خب، خاندان باراتیون ‫مقابل اعلی‌حضرت زانو می‌زنه،
‫پادشاه دیرون تارگرین، ‫و تمام پرچم‌دارهاش رو
‫در اتحاد با خاندان های‌تاور پیشکش می‌کنه.
‫به من دستور داده شده که از طرف لرد بوروس
‫با پادشاه جدید بیعت کنم.
‫لرد شما انتخاب هوشمندانه‌ای کرده.
‫اگه بشه پادشاه رو شخصاً ببینیم، ‫تا بتونیم مقابل‌شون زانو بزنیم.
‫اعلى‌حضرت، دیرون تارگرین.
‫نخستین از نام خود.
‫پادشاه آندال‌ها، روینارها و...
‫نه! جلوشو بگیرید!
‫جلوشو بگیرید!
‫- جلوشو بگیرید! ‫- نه!
‫این‌ها آدم‌کشن، ‫فرستاده شدن تا دیرون و شما رو بکشن.
‫سر آریون باراتیون ‫موهای بلوطی روشن داره.
‫حدود سی سانت بلندتره، ‫و از قضا...
‫خیلی هم خوش‌قیافه‌تره.
‫اون هرزه رو از فرق سر تا لای پاش دو نیم می‌کنم.
‫طوری می‌میره که آرزو کنه ‫کاش هیچ‌وقت جرئت نمی‌کرد...
‫جرئت...
‫کت.
‫فکر کردم مردی.
‫دنبالت گشتم.
‫رفتم خونه، اما رفته بودی.
‫چه چاره‌ای داشتم؟
‫تنها بودم.
‫توی اون شلوغی فرار کردم. ‫اومدم اینجا پیش برادرم.
‫و حالا، اونم مرده.
‫اما کت، من موفق شدم.
‫یه اژدها رو مال خودم کردم.
‫ورمیثور، خشم برنزی.
‫شوالیه شدم.
‫و ملکه قول داده--
‫همه‌اش واسه اینه؟
‫اژدها؟
‫- بوی دیگه‌ای می‌دی. ‫- حالا دیگه پولدار می‌شیم.
‫یه خونه‌ی عالی، هر چی که بخوای.
‫می‌تونم از اینجا ببرمت یه جای امن.
‫نمی‌بینی؟
‫شوهرت یه اژدهاسواره.
‫می‌دونی چند روز طول می‌کشه...
‫تا از کینگز لندینگ پیاده بیای اینجا؟
‫می‌دونی چه بلاهایی ممکنه ‫سر یه زن تنها توی اون جاده بیاد؟
‫اتفاقی افتاده؟
‫خیلی اتفاق‌ها افتاد.
‫وقتی تو توی دراگون‌استون بودی...
‫- دنبال افتخار خودت می‌گشتی. ‫- من این کارو واسه تو کردم.
‫من نمی‌خواستمش!
‫من بهت احتیاج داشتم که اینجا باشی.
‫همین‌جا، روی زمین.
‫متأسفم. واقعاً هستم.
‫اما دیگه نمی‌تونم بمونم.
‫اگه بفهمن من اینجام...
‫فقط با من بیا.
‫من خونواده‌ام رو رها نمی‌کنم.
‫وقتی نداریم. بیا، داریم می‌ریم.
‫- نه! ‫- نمی‌ذارم توی خطر بمونی.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫تو کی هستی؟ !
‫کارت خوب بود.
‫باهات بدرفتاری کردم، ‫بابتش متأسفم.
‫فشارهای لشکرکشیه دیگه.
‫اگه بخوای می‌تونی برگردی به اولدتاون.
‫یه گروه کوچیک توجه ‫اژدهاها رو جلب نمی‌کنه.
‫- جلوت رو نمی‌گیرم. ‫- شما سه نفرید.
‫باید راحت باشه. دوباره.
‫پادشاه خوبی می‌شه.
‫نه اینکه این موضوع برات مهم باشه.
‫فکر می‌کنی خیلی سنگدلم.
‫فکر می‌کنم حاضری جون بقیه رو فدا کنی ‫تا غرور خودت رو سیر کنی.
‫اما می‌دونم هیچ‌وقت جون خودت رو فدا نمی‌کنی.
‫خب، بهم بگو.
‫نقشه‌ات اینجا چیه؟
‫هدفت رو بگو.
‫هلینا.
‫اون نمی‌تونه محبوس بمونه.
‫وضعیت روحی‌اش ناپایداره، ‫با توجه به شرایطی که داره.
‫چیز مفیدی برام داری، ‫یا منو به بازی گرفتی؟
‫می‌دونم ایموند کجاست.
‫- تمام این مدت؟ ‫- فقط این اواخر.
‫یه ضمانت می‌خوام ‫که ما آزاد می‌شیم.
‫هر دوتامون، همون‌طور که اول توافق کردیم.
‫تو در جایگاهی نیستی که بخوای ‫ضمانت چیزی رو بگیری.
‫وقتی ایموند نباشه، ‫سلطنتت تضمین شده‌ست.
‫اورموند یا تسلیم می‌شه یا می‌میره.
‫من و هلینا تهدیدی برات نیستیم.
‫ما غیب می‌شیم. ‫دیگه خبری از ما نمی‌شنوی.
‫اون کجاست؟
‫هارن‌هال.
‫سوارهای من اونجا رو دنبال ویگار گشتن
‫- شش هفت باری می‌شه. ‫- نگفتم می‌دونم ویگار کجاست.
‫این رو از کجا فهمیدی؟
‫بعضی وقتا هلینا...
‫وقتی هلینا چیزایی رو می‌بینه.
‫شاید احمقانه به نظر بیاد.
‫اونا کابوس یا معما هستن.
‫اما چیزایی که هر از گاهی می‌بینه، ‫به حقیقت می‌پیوندن.
‫اون خواب می‌بینه.
‫اون یه رؤیابینه.
‫مثل دنیس که نابودی رو پیش‌بینی کرد.
‫اگه چیزی که می‌گی درست باشه،
‫اگه ایموند یه جوری ‫از اژدهاش جدا شده باشه...
‫اون وقت...
‫اون فقط یه آدم پیاده‌ست...
‫و تحت تعقیبه.
‫خودش رو مخفی کرده ‫تا پیدا نشه.
‫هر چی می‌دونستم رو بهت گفتم.
‫حالا دستگیر کردنش ‫وظیفه‌ی تو و شورای توئه.
‫نه.
‫اگه سرباز بفرستم...
‫دوباره فرار می‌کنه، مخفی می‌شه،
‫و گم می‌شه، اما...
‫اگه فقط یه شمشیر بفرستم...
‫با کسی که بهش اعتماد داره...
‫نه، من توی این کار دخالت نمی‌کنم.
‫- نه، خواهش می‌کنم، رینیرا. ‫- علیاحضرت رو رها کن.
‫من...
‫نمی‌تونم هلینا رو تنها بذارم.
‫من مراقبش هستم.
‫تا وقتی برگردی.
‫بهت هشدار نداده بودم...
‫که کارت به اینجا می‌کشه؟
‫نمی‌خوام تنها باشم.
‫منم همین‌طور.
‫چاره‌ی دیگه‌ای ندارم.
‫بیا.
‫می‌تونستی رد کنی.
‫و ایموند باز هم احتمال داشت بمیره.
‫نمی‌خوای آزاد باشی؟
‫چرا من اینجام؟
‫هیچ لرد دیگه‌ای نبود ‫که ازم خواستگاری کنه؟
‫یا خواسته‌ی خودت بود ‫که منو به عقد برادرم دربیاری؟
‫خواسته‌ی پدرم بود.
‫اما من باهاش مخالفتی نکردم.
‫فکر کردم پیش خودم باشی بهتره، ‫تا پیش مردی که نمی‌شناسی
‫توی یه جای دورافتاده.
‫خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم.
‫هنوز یه شانس ‫کوچیک برای آزادی داریم، هلینا.
‫اما نمی‌تونم برم مگر اینکه بدونم ‫دووم میاری.
‫خواهش می‌کنم.
‫بیا.
‫هر وقت بتونم، زود برمی‌گردم پیشت.
‫بهت قول می‌دم.
‫برمی‌گردم و تو رو با خودم می‌برم، ‫و ما...
‫زیر نور خورشید قدم می‌زنیم.
‫ببخشید این موقع شب مزاحم شدم، علیاحضرت.
‫یه قاصد از تامبلتون اومده.
‫به این سگ لگد بزن...
‫و دستت رو گاز می‌گیره.
‫مثل کوسه جنگیدید.
‫سریع و بی‌امان.
‫دشمن رو تار و مار کردیم ‫و فراری‌شون دادیم!
‫اما حالا، توی شهر ‫به شمشیراتون نیاز هست.
‫و من...
‫خیلی وقت بود که دور بودم.
‫تو کی هستی؟
‫چه کاری داری؟
«ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز» .:: BcMoviez.Com ::. Telegram: t.me/BcMoviez