« بی سی موویز تقدیم میکند » .:: BcMoviez.Com ::.
‫وقتش فرا رسیده.
‫بررسی وسایل شخصی.
‫درسته.
‫حالا بررسی ظاهر.
‫درسته.
‫و بررسی نهایی، آداب معاشرت کلامی.
‫همه چیز درسته. تمام تلاشم رو می‌کنم.
‫خیلی نگرانم،
‫اما هرچی در توان‌مون بوده، انجام دادیم.
‫حالا، پیش به سوی...
‫مأموريت چهارم:
مصاحبه‌ی مدرسه‌ی پرآوازه
‫مصاحبه‌ی مدرسه‌ی ادن!
‫خیلی بزرگه!
‫خب، یکی از بهترین مدارس کشوره دیگه!
‫چقدر متقاضی زیاده...
‫همه‌شون رقیب‌هامون هستن.
‫آنیا، با همچین جای شلوغی مشکلی نداری؟
‫مشکلی نیست.
‫پس، بریم.
‫این احساس...
‫شک ندارم.
‫بارها تجربه‌ش کردم.
‫یکی زیرنظرمون گرفته. نکنه...
‫یه دشمن توی جمعیت پنهان شده؟
‫دشمن؟
‫حس می‌کنم یکی داره نگاه می‌کنه...
‫نه، اینطور نیست.
‫من، تنها کسی نیستم که دارن نگاه می‌کنن.
‫اینکه آدم رو زیرنظر ‫بگیرن، ‫همیشه حس بدی می‌ده.
‫اونجا؟
‫چهارتا توی راهروی بالایی‌.
‫چهارتا توی برج ناقوس.
‫چندتای دیگه هم توی ساختمون‌های چپی و راستی.
‫درمورد اکثر کارکنان اینجا اطلاعاتی دارم.
‫اونا... معلمن.
‫تک‌تک کارهایی که هر کس انجام می‌ده‫ رو ‫زیرنظر دارن و بهشون امتیاز می‌دن، تا...
‫ببینن که لیاقت این مدرسه رو دارن یا نه.
‫که یعنی، آزمون همین الآن هم شروع شده.
‫خوب حواس‌تون رو جمع کنین.
‫آزمون‌گیرنده‌ها دارن نگاه‌مون می‌کنن.
‫عه؟
‫همون‌طوری که تمرین کرده بودیم، عمل می‌کنیم.
‫D-68، مردود.
‫A-12، مردود.
‫G-114، قبول.
‫داوطلب‌های امسال خیلی بی‌ملاحظه‌ان.
‫ذره‌ای وقار در وجودشون ندارن.
‫صبح‌تون بخیر، مدیر.
‫مدرسه‌ی ادن مدیر
‫اینکه چنین افراد بی‌وقاری پاهاشون رو...
‫بر زمین متبرک مدرسه‌ی ما می‌ذارن، آزرده‌خاطرم می‌کنه.
‫وقاره که سنت‌ها رو به‌و‌جود میاره.
‫وقاره که این دنیا رو به بهشت واقعی تبدیل می‌کنه.
‫سریعاً خانواده‌های بی‌وقار رو مردود کنید.
‫چشم.
‫اوه...
‫به‌نظر می‌رسه هنوز کمی امید وجود داره.
‫دارن به مجسمه‌ی بنیان‌گذار مدرسه‌مون ادای احترام می‌کنن؟
‫من، گرگ‌و‌میش، مردی هزار چهره؛
‫تبدیل‌شدن به چیزی که هدفم می‌خواد، ‫برام مثل آبِ خوردنه.
‫حالا نظاره‌گر باش!
‫روحم هم خبر نداره این مرده کیه، اما...
‫تاوقتی کاری که لوید-سان انجام می‌ده ‫رو تکرار کنم، نباید مشکلی پیش بیاد.
‫کله‌کچلو!
‫چـ-چقدر باوقار!
‫خیلی باوقارن!
‫اون خانواده کی هستن؟
‫K-212. خانواده‌ی فورجر هستند.
‫دخترشون آنیا با نمره‌ی 31 لب‌ِمرزی در آزمون قبول شد.
‫اصلاً هم باوقار نیستن! ‫چه دست‌خط بدی هم داره!
‫پس پدره دوباره ازدواج کرده؟
‫ممکنه فی‌البداهه خانواده تشکیل داده باشن تا بتونن قبول شن؟
‫مطمئن نیستم. باید تحقیق کنیم.
‫بررسی کنیم که واقعاً با وقارن یا نه.
‫شماره‌های پذیرش‌تون رو اینجا تأیید می‌کنیم.
‫G-114. لطفاً به ساختمان شماره‌ی 1 برین.
‫ A-12، لطفاً به ساختمان شماره‌ی 2 برین.
‫واقعاً که توی این مصاحبه وقت تلف نمی‌کنن.
‫K-212. لطفاً به ساختمان شماره‌ی 1 برین.
‫هنوز زیرنظرمون دارن. ‫حواس‌تون جمع باشه.
‫خیلی رو مُخه آدم رو اینجوری زیرنظر می‌‌گیرن...
‫آنیا باید دماغش رو خالی کنه.
‫به‌هیچ‌وجه.
‫آی، گند زدم!
‫تصادفی افتادم توی جوب و حالا ‫نمی‌تونم در بیام.
‫نه... اگه اینم یه آزمونه که زیادی ضایعه...
‫ای خدا. حالا چیکار کنم؟
‫شاید فکر می‌کنن اون یه خطره براشون،
‫آه، نمی‌دونم باید چیکار کنم.
‫اما هیچ‌کس سعی نمی‌کنه نزدیکش شه.
‫کی می‌دونست اینجا جوبه؟
‫ولی اگه بخشی از آزمونه، باید انجامش بدیم.
‫خیلی شوکه شدم. واقعاً گیر افتادم.
‫بابایی! مامانی! یه نفر ‫به ‫کمک ما نیاز داره.
‫کمکش کنیم!
خوبی؟
‫ای وای! لیز خوردم و نمی‌تونم بلند شم.
‫همه‌ش برای نمره‌ست، فقط برای نمره...
‫دقیقاً.
‫دارین به سمت محل مصاحبه می‌رین. ‫جرئت نمی‌کنین که لباس‌هاتون رو با اون گنداب گثیف کنین.
‫خب، حالا چجوری باوقار این رو رد...
‫صدمه ندیدی؟
‫بیا از دستمال من استفاده کن.
‫محض اطمینان، حتماً یه سری به درمانگاه بزن.
‫الکی ازشون انتظار داشتم.
‫در نهایت اونا فقط چندتا دهاتی بودن.
‫یه لحظه هم به فکرت خطور نکنه...
‫با اون سرو‌وضع کثیفت پات رو بذاری توی مدرسه‌ی ما.
‫K-212 رو سریعاً به بیرون هدایت کنید.
‫اوه... این آدما به‌خاطر من رد می‌شن.
‫چیزه، خیلی معذرت-
‫خوبه که همچین چیزی رو پیش‌بینی کرده بودیم،
و ‫محض اطمینان لباس اضافه آورده بودیم!
‫آخه کدوم آدمی همچین چیزی رو پیش‌بینی می‌کنه؟!
‫تازه‌شم، این کت‌و‌شلوارِ خاکستری‫ ‫بیشتر به‌درد این مدرسه می‌خوره.
‫اگه همون کت‌و‌شلوار قبلیم رو می‌پوشیدم،
‫با چندتا دهاتی ساده اشتباه گرفته می‌شدیم.
‫ازت ممنونم که باعث شدی ‫لباس‌مون ‫رو عوض کنیم، پسرجون.
‫تازه از همه مهم‌تر، ‫از پسره تشکر هم کردن!
‫زیرکانه... زیرکانه و باوقاره!
‫لعنت به این دغل‌بازیت، لوید فورجر.
‫مدیر، مگه نباید اون بچه رو بررسی کنیم؟
‫سکوت!
‫بچه‌ها از والدین‌شون یاد می‌گیرن.
‫درسته. والدین بچه‌ای که نمره‌ش 30‌ئه، ‫باید ارزش‌شون هم اندازه‌ی همون نمره‌ی 30 باشه.
‫یه کاری می‌کنم خود واقعی‌تون رو نشون بدین!
‫اوضاع خرابه!
‫حیوانات از مزرعه‌ی مدرسه فرار کردن!
‫تا این حد پیش‌ می‌ری، مدرسه‌ی ادن؟!
‫هوی، هل نده!
‫راهت رو برو، احمق!
‫مامانی! مامانی، مامانی!
‫خفه شو.
‫می‌خوان که خودِ واقعی هرکس رو ‫وقتی که وضعیت بحرانیه ببینن؟
‫اگه دست‌و‌پامون رو گم ‫کنیم، ‫می‌افتیم توی چنگ‌شون.
‫آرایش D رو حفظ کن.
‫با این حیوانات فقط با مهربانی رفتار می‌کنیم!
‫هوی.
‫کی بهتون گفته تا این حد پیش برین؟
‫عه...
‫مگه کار شما نبود، مدیر؟
‫نکنه که! این...
‫یه حادثه‌ی واقعیه؟!
‫افراد مهمی بین داوطلب‌ها هستن!
‫قبل اینکه کسی صدمه ببینه، ‫برین جلوی این گندکاری رو بگیرین.
‫من معاون وزارت دارایی‌ام.
‫به من چه! من مدیر بانک مرکزی‌ام.
‫صبر کن، پدر!
‫کارت عالی بود!
‫چیزیت که نشد؟
‫لوید-سان!
‫آنیا-سان دوباره...
‫باید به‌خاطر ترسیه که به جونِ همه افتاده بود.
‫تو همچین شرایطی تست کیلو چنده.
‫اون باید رهبر گله باشه.
‫اونیه که باید جلوشو بگیرم، ‫ولی باید از تفنگم استفاده کنم-
‫نه...
‫لطفاً مراقب آنیا-سان باشین.
‫یور-سان؟
‫نـ-نه، اینطور نیست!
‫یه بار توی کلاس یوگا نقاط فشاری ‫که ‫می‌تونه‫ ‫آدم رو بی‌حرکت کنه رو یاد گرفتم!
‫فکر کردم، شاید روی گاوها هم جواب بده!
‫لطفاً اینجوری نگاهم نکنین!
آقا گاوه؟
‫ترسیده؟
‫خطرناکه، آنیا!
‫همه‌چیز خوب می‌شه. نیاز نیست بترسی.
‫چیکار داری-
‫دارن می‌رن خونه‌شون.
‫آره انگاری.
‫خوش‌بختانه، کسی صدمه‌ای ندید.
‫باوقـ...
‫وقا-قا...قا-قا-قا-قا...
‫وقـار!
‫مدیر؟
‫فورجر!
‫این طرف...
‫باید یکی از مدیرها باشه.
‫مسئول آزمونه؟
‫نجات‌مون دادی. سپاسگزارم.
‫و... اعتراف می‌کنم امروز زدی رو دستم.
‫برای اینکه همه بتونن خودشون رو جمع‌و‌جور کنن،
‫شروع مصاحبه‌ها رو به تعویق می‌اندازیم.
‫سرو‌وضع‌تون رو که درست ‫کردین، ‫برگردین به ساختمان‌‌تون.
‫خانواده‌ی شما لایق اینه ‫که ‫به مدرسه‌ی ما درخواست بده.
‫سنسی...
‫به‌نظر می‌رسه از شکست جلوگیری کردیم.
‫صمیمانه از این سخاوت‌تون تشکر می‌کنم.
‫اما نیازی به نگرانی نیست.
‫ما چنین چیزی رو پیش‌بینی کرده بودیم و...
‫یه دست لباس دیگه هم برای عوض کردن آورده بودیم.
‫دیگه اصلاً مسئله وقار نیست! ‫این آدما واقعاً ترسناکن!
‫فورجرها با موفقیت خودشون رو ‫به مصاحبه‌ی اصلی رسوندن.
وقتی حتی همچین چیزی رو هم نمی‌دونی، واقعاً فکر کردی می‌تونی توی مدرسه‌ی ما ثبت‌نام کنی؟
‫چی می‌گی؟ موش زبونت رو خورده؟
‫ها؟
‫چیزه، خب...
‫خیلی ممنون.
‫اون چجور جوابی بود که دادی؟
‫بیش‌تر از 10 ساله که جاسوسم،
‫و برای اولین بار...
‫استرس دارم.
‫حتی وقتی که به یه گروه تروریستی نفوذ کردم،
‫یا حتی وقتی که جلوی پرتاب یه موشک رو درست ‫یه ثانیه قبلش گرفتم...
‫هیچ‌وقت نفس‌کشیدن اینقدر برام سخت نبود.
‫ترس از اینکه موفقیت یا شکست ‫آدم دستِ کس دیگه‌ای باشه...
‫بعدی، خانواده‌ی فورجر.
‫بله!
‫چشم.
‫شکی توش نیست، این...
‫حساس‌ترین لحظه‌ی مأموریت استریکسه!
‫خواهش می‌کنم، بفرمائید بشینید.
‫با اجازه‌تون.
‫اومدی پس، فورجر.
‫فورجرها باید در این جنگ اطلاعاتی پیروز بشن.
‫اول‌از‌همه، از والدین چندتا سؤال می‌پرسیم.
‫والتر اوانس (59 ساله) ‫مدیر خوابگاه پنجم، ساختمان «مالکوم» ‫حوزه‌ی تدریس: زبان انگلیسی ‫ویژگی‌های شخصیتی: مهربان، صادق، سنت‌گرا
‫مدیر خوابگاه پنجم، ساختمان «مالکوم».
‫مهربان، صادق، و سنت‌گرا.
‫دانش‌آموزان علاقه زیادی بهش دارن.
‫اگه به سؤال‌هاش جواب‌های صادقانه و منطقی بدیم،
‫نمره‌ی خوبی ازش می‌گیریم.
‫به بنده اطلاع دادن که ایشون دومین همسرتونه. ‫می‌تونم بپرسم چطور باهم آشنا شدین؟
‫مستقیم می‌ریم سرِ اصل مطلب‌ها.
‫به‌هرحال اولویتِ مدرسه‌ی ادن ارزش‌های خانوادگیه.
‫اولین بار همسرم رو در خیاطی‌ای که لباس‌های ‫فرم این مدرسه رو می‌دوزه، ملاقات کردم.
‫مبهوتِ متانت و زیبایی‌شون شدم.
‫از وقتی همسر اولم رو از دست دادم،
‫به‌خاطر دخترم همیشه دودل بودم که ‫وارد رابطه‌ی دیگه‌ای بشم یا نه.
‫ولی هرچی بیشتر صحبت می‌کردیم، ‫بیشتر ‫متوجه می‌شدم که مناسب همدیگه‌ایم.
‫ایشون واقعاً مهربانن ‫و ‫خیلی ‫به خانواده اهمیت می‌دن.
‫ به این نتیجه رسیدم که با دخترم خوب کنار میان.
‫هووم... شما چطور، خانم؟
‫خب...
‫لـ-لوید-سان آدم فوق‌العاده‌ای هستن و ‫خیلی به دخترشون اهمیت می‌دن.
‫با من هم خیلی باملاحظه رفتار می‌کنن.
‫هومم، خوشحالم که می‌بینم همچین ‫خانواده‌ی دوست‌داشتنی‌ای دارین.
‫چرا خانم زیبایی مثل شما کسی رو انتخاب ‫کرده که بچه داره؟
‫دور از ادب بود، سوان-سنسی.
‫مورداک سوان (47 ساله) ‫مدیر خوابگاه دوم، ساختمان «کلاین» ‫حوزه‌ی تدریس: علم اقتصاد ‫ویژگی‌های شخصیتی: مغرور، حریص و بی‌رحم
‫مدیرِ خوابگاه دوم، ساختمان «کلاین».
‫تک‌فرزندِ مدیر سابق. به‌خاطرِ پدرش اینجا استخدام شده.
‫مغرور، حریص و بی‌رحم.
‫همسرش یک‌ماه پیش درخواست طلاق داده،
‫و تازگی حضانت دخترش رو هم از دست داده.
‫باتوجه به سؤال‌ها و اظهاراتش در مصاحبه‌های قبلی،
‫واضحه که به باقی خانواده‌ها حسودیش ‫می‌شه ‫و عقده‌شو سرشون خالی می‌کنه.
‫باید حواسمون باشه تحریکش نکنیم.
‫خیلی‌خب، سؤال بعدی.
‫می‌تونید توضیح بدید چرا تصمیم ‫گرفتید ‫در مدرسه‌ی ما ثبت‌نام کنید؟
‫فقط به یک دلیل.
‫تا به هدفم، دزموند نزدیک شم.
‫معلم‌های این مدرسه یه سر و گردن از معلم‌های دیگه بهترن.
‫البته که همه‌ی معلم‌ها بسیار باسواد و بافرهنگ هستن،
‫ولی بحث تدریس که باشه، از تدریسِ ‫میهن‌دوستی گرفته تا پرورشِ نخبه؛
‫معلم‌های مدرسه‌ی پرآوازه‌ی ادن...
‫رقیب ندارن.
‫هنری هندرسون (66 ساله) ‫مدیر خوابگاه سوم، ساختمان «سسیل» ‫حوزه‌ی تدریس: تاریخ ‫ویژگی‌های شخصیتی: باوقار
‫باوقار بود، لوید فورجر.
‫واقعاً که پتانسیلش رو داری.
‫بسیارخب. شما چطور دخترتون رو توصیف می‌کنید؟
‫لطفاً درباره‌ی نقاط قوت و ضعف‌شون صحبت کنید.
‫آنیا دختر خیلی کنجکاویه.
‫اینکه عادت داره توی چیزی که بهش مربوط ‫نیست ‫فضولی کنه، می‌تونه نقطه‌ی ضعفش قلمداد شه؛
‫ولی واقعاً باهوشه.
‫باهوش؟ اینو می‌گه؟!
‫شوک!
‫گاهی اوقات انگار متوجه ‫می‌شه ‫که چی تو فکر آدمه،
‫اوه اوه...
‫که باعث می‌شه آدم به خودش بیاد.
‫می‌تونم بگم که اصلی‌ترین نقطه‌ی ضعفش بدغذابودنشه.
‫بسیار عالی... خب، شما می‌تونید درمورد شیوه‌ی‫ بچه‌داری‌تون توضیح بدید، خانم؟
‫درست مثل تمرین‌هامون...
‫همون‌طور که اطلاع دارین، ‫من مادر خونیِ این دختر نیستم.
‫اوایلش خیلی لوسش ‫می‌کردم ‫تا ازم خوشش بیاد.
‫ولی برای آینده‌ش هم که شده، امیدوارم ‫گاهی اوقات کمی بیشتر بهش سخت بگیرم.
‫گفتید که دخترتون بدغذاست؛
‫چجور غذاهایی توی خونه درست می‌کنید؟
‫ها؟ غـ-غذا؟
‫خب...
‫حقیقتش بیشتر من غذا می‌پزم.
‫البته که وقتی سرم شلوغه، ‫همسرم جای من غذا درست می‌کنن.
‫نه که تاحالا یه‌دفعه هم پیش اومده باشه.
‫شوخی می‌کنی؟ کدوم زنی ‫نمی‌تونه ‫برای شوهرش غذا بپزه؟!
‫به‌جای اون دختر، بیشتر باید به خودت سخت بگیری.
‫هرکسی نقاط قوت و ضعف خاصی داره.
‫ایشون فوق‌العاده منظم هستن و خونه ‫رو حسابی برق می‌اندازن.
‫برای دخترم هم مادر فوق‌العاده‌ای هستن.
‫خب اینا رو که هر زنی باید انجام بده.
‫این حرف...
‫عـ-عیبی نداره، لوید-سان.
‫آروم باشین.
‫درسته. آروم باش.
سر چی عصبی می‌شی، گرگ‌ومیش؟
‫این زن که زنِ واقعی‌ات نیست.
‫دوتا مرغ عشقِ عاشق؟ حالم رو بهم می‌زنین.
‫همین‌طور ریچار بارتون می‌کنم تا آخرش گاف بدین.
‫اگه این‌ دوتا رد نشن، عدالتِ دنیا می‌ره زیر سؤال.
‫از بابایی و مامانی بدش میاد!
‫آنیا باید کلی تلاش کنه!
‫حـ-حالا، از دخترخانم چندتا سؤال می‌پرسیم.
‫شروع شد.
‫قبل از هرچیز، می‌شه اسم و آدرست رو بهمون بگی؟
‫آنیا هورجر هستم!
‫آدرسم هم برلینت، بخش غربی...
‫خیابان پارک... پلاک 128!
‫توی روزهای تعطیل چیکار می‌کنی؟
‫می‌ریم موزه...
‫ اوپرا می‌خوریم...
‫خوبه. این سؤال‌ها رو پیش‌بینی کرده بودیم.
وارد مدرسه که بشی، دوست داری چیکار کنی؟
‫خب، خب...
‫جوابش چی بود؟
‫من که اول باید توی گردهماییِ این مدرسه شرکت کنم،
‫و سر در بیارم که رئیسِ تشکیلات ‫دشمن، ‫یعنی دزموند، چه نقشه‌ای تو سرشه.
‫اوه، آره. می‌خوام بفهمم که رئیس این تشکیلات چی تو سرشه!
‫چی می‌گی تو؟ هوی!
‫رئیس این تشکیلات؟ ‫منظورت مدیر کل مدرسه‌ست؟
‫عذر می‌خوام. دخترم کمی جاه‌طلبه.
‫چون مدیر کل به بالاترین مرتبه رسیده‌ان، ‫خیلی درموردشون کنجکاو شده.
‫اوه...
‫اینکه توی همچین سنِ کمی دنبال این ‫باشی ‫که از بزرگترها یاد بگیری...
‫بگی‌نگی باوقاره.
‫خب، اسم مدیر کل رو می‌دونی، دخترخانم؟
‫خب، بـ-بـ...
‫درسته. «بندیکت آیوان گودُفِلا».
‫بندیکس آوان گودهلا-سان.
‫همم... خب؛
‫می‌تونی بگی برای اینکه مثل ‫مدیر کل آدم موفقی بشی، ‫چقدر سخت باید تلاش کنی؟
‫در حدی که بدون تدارکات از جنگل رد شی،
‫و بارها و بارها با مرگ دست‌و‌پنجه نرم کنی تا شجاع بشی!
‫اینا تمریناتِ نقش اصلی توی قسمت ‫دیروزِ انیمه‌ی جاسوسی‌ایه که می‌بینه.
‫چـ-چه اراده‌ی باشکوهی!
‫گویا این دخترخانم رو دست‌کم گرفته بودم.
‫گمون نکنم نیاز باشه تا اون حد پیش بری‌.
‫خب، بیاید بحث رو عوض کنیم. ‫شغل پدرتون چیه؟
‫جاسـ- متخصصِ سلامت روان هستن.
ها؟ دماغت گرفته عزیزم؟
‫خب، درمورد مادرِ جدیدت چه احساسی داری؟
‫خیلی مهربون هستن.
‫ولی بعضی وقت‌ها هم ترسناک می‌شن.
اگه بخوای به پدر و مادرت نمره بدی، چند می‌دی؟
‫صدِ کامل.
‫بابایی و مامانی خیلی باحالن، عاشقشونم.
‫دوست دارم همیشه باهاشون باشم.
‫ای بابا. نیاز نیست این اراجیف رو ببافی.
‫خب، به مادرِ جدیدت نمره‌ی بالاتری می‌دی یا مادرِ قبلی‌ات؟
‫سوان-سنسی...
‫مشکلی هست؟
‫می‌تونم درخواست کنم سؤالتون رو عوض کنید؟
‫خیر. جواب ندین، از امتیازتون کم می‌شه.
‫درست نمی‌دونم چطور از یتیم‌خونه سردر آورد،
‫ولی پدر و مادرِ واقعیش احتمالاً در قید...
‫ما... مان...
‫آنیا...
‫مامان...
‫که اینطور. متوجه شدم.
‫پس واقعاً مادرِ قبلی‌ات رو ترجیح می‌دی؟
‫چقدر بی‌رحم!
‫یور-سان، آروم باش.
‫ولی این-
‫برای مأموریت هم که شده باید تحمل کنیم.
‫ما کلی دانش‌آموز داریم که دور از پدر ‫و مادرشون توی خوابگاه زندگی می‌کنن.
‫اگه قراره سر همچین چیزِ ‫پیش‌پاافتاده‌ای بزنه زیر گریه،
‫هیچ‌وقت نمی‌تونه توی این مدرسه دووم بیاره!
‫به‌فرض هم که رفتارش توهین‌آمیز باشه؛ خب که چی؟
‫ما فقط یه خانواده‌ی دروغین‌ایم.
‫پیش‌پاافتاده؟ الآن گفتی پیش‌پاافتاده؟
‫چیزی نیست.
‫آروم باش، همسرِ دوم.
‫فقط چون مادرِ واقعی‌شو ‫بیشتر ‫دوست داره، چنگ نزن به ما.
‫آخیش، حالا شد.
‫طاقت بیار...
‫گرگ‌و‌میش!
‫پوزش.
‫پشه بود.
‫بابت وقتی که گذاشتید ممنونیم.
‫هوی، کجا می‌ری؟
‫مصاحبه هنوز تموم نشده!
‫اگه بازی‌کردن با احساسات بچه‌ها بخشی ‫از سیاست‌های آموزشی مدرسه‌ی شماست،
‫فکر می‌کنم مدرسه‌ی اشتباهی‌ رو انتخاب کردم.
‫مردک! به چه جرئتی به مدرسه‌ی ‫ما اهانت می‌کنی؟
‫بیاید بریم.
‫می‌بخشید.
‫دیگه نبینم پات رو بذاری توی این مدرسه!
‫دیگه کافیه، سوان-سنسی.
‫با شیوه‌های من مشکلی داری؟
‫درسته که پدرم مدیرِ کل سابقه، ولی...
‫آروم حالا...
‫هنوز خیلی توی این مدرسه نفوذ داره.
‫توصیه می‌کنم حواستون به حرف‌هاتون باشه.
‫هوی! بجنب نفر بعد رو صدا کن!
‫معلم‌های مدرسه‌ی پرآوازه‌ی ادن...
‫رقیب ندارن.
‫اگه تمام کاری که می‌کنم چاپلوسی‌کردن برای اصلِ کاری‌هاست،
‫حق ندارم اسم خودم رو بذارم آموزگار.
‫سؤال اصلی اینه که؛ ‫درواقع کی به مدرسه‌ی ما اهانت کرده؟
‫هـا؟!
‫همم...
‫تعریف از خود نباشه، حرکتِ باوقاری بود.
‫یعنی می‌تونید با معلم‌های ادن شاخ‌به‌شاخ شید،
خانواده‌ی فورجر؟
‫بی‌بُروبَرگرد... رد شدیم.
‫یـ-یکم چایی دم می‌کنم.
‫بازم به‌عنوان یه جاسوس شکست خوردم.
‫اجازه دادم احساساتِ غیرضروری ‫جلوی انجامِ مأموریت رو بگیره.
‫بابایی...
‫عذر می‌خوام.
‫آنیا از اینکه برای تست خیلی تلاش نکرد...
‫ عذر می‌خواد.
‫طوری نیست، آنیا. ‫نیاز نیست عذرخواهی کنی.
‫دوست نداری بری همچین مدرسه‌ای، مگه‌نه؟
‫آنیا دوست داره بره مدرسه...
‫ها؟
‫اگه این مأموریت شکست بخوره...
‫باید برم مدرسه وگرنه...
‫دیگه نمی‌تونیم باهم باشیم.
‫آنیا...
‫اگه رد بشه، قاعدتاً زندگی‌ با همدیگه‌ هم...
‫نه حالا، مهم نیست.
‫من فقط نگران اینم که چه تأثیری روی کارم می‌ذاره.
‫همم... ولی راستش رو بخوای،
‫آسمون به زمین هم بیاد، قبول نمی‌شی.
‫شوک!
‫مطمئنم مشکلی نیست!
‫همه‌چی خوب پیش می‌ره!
‫اون پیرمردِ عینکی و اون یکی که نیمه‌عینکی بود...
‫خیلی آدم‌های خوبی بودن!
‫دقیقاً، درسته!
‫مطمئنم که اونا تأییدمون می‌کنن! ‫باید باور داشته باشیم.
‫جاسوس‌ها به کسی جز خودشون باور ندارن.
‫همیشه انتظارِ بدترین سناریوی ‫ممکن ‫رو دارن ‫و براش آماده می‌شن.
‫دوست دارم همیشه باهاشون باشم.
‫ولی... یکم هم که شده...
‫درست می‌گین. بقیه‌شو می‌سپریم به دستِ سرنوشت.
‫و سعی می‌کنیم از اون آزمونِ ‫طاقت‌فرسا خستگی در کنیم.
‫برای الآن، یکم هم که شده...
‫برای آینده‌ی روشن خانواده‌مون!
‫یه‌چی افتاد!
‫عکس خانوادگی‌مون افتاد روی زمین.
‫افتاد رو زمین...
‫چه بلایی...
‫سر مأموریت‌شون میاد؟
« ارائه شده توسط وب سایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.
‫مأموريت پنجم:
‫قبول می‌شن یا نه؟
قبول می‌شن یا نه؟