..:: ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز ::.. .:: BcMoviez.CoM ::.
«سندمن - رویای هزار گربه»
‫بدو دیگه عزیزم، بیا رو تخت.
‫الان... الان میام عزیزم.
‫بذار اول گربه رو بذارم تو سبد.
در رو باز بذار تا بتونه بره دستشوییش.
‫شب‌بخیر، پُف‌پُفی.
‫امشبه. میای؟
دیگه حداقلش باید سرگرم‌کننده باشه.
نمی‌تونم بیام بیرون. همه سوراخای خونه بسته‌ن.
‫نه، همه‌شون بسته نیستن.
‫اون بالا یه پنجره هست که درش بازه. ‫ از اونجا می‌تونی بیای بیرون.
‫دُم بجنبون کوچولو. این یکی رو نباید از دست بدیم.
‫پرشت خوب بود. فقط باید رو فرودت کار کنی.
‫بدو دیگه. صبح شد.
یعنی چه شکلیه؟
‫کسی چه می‌دونه؟ مخصوصاً این گربه.
‫خوشبختم، دوستان شب‌نشین عزیزم.
‫سلام. می‌خوایم بریم ببینیمش.
‫منم همینطور.
‫البته فایده‌ای تو این کار نمی‌بینم.
‫پس چرا اومدی اینجا؟
‫همم.
‫احتمالاً به‌خاطر کنجکاویم.
می‌خوام به حرفاش گوش کنم.
‫همه‌مون می‌خوایم، بچه. همه‌مون می‌خوایم.
..:: جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت ::.. .:: Telegram : t.me/BcMoviez ::. .:: Instagra : @BcMovie_co ::.
کوش پس؟
‫خواهران و برادران، امیدوارم که شکار به کام‌تون باشه.
‫خیلی‌هاتون از راه دور برای گوش ‫ دادن به پیغامم به اینجا اومدین
‫و از خانه‌های گرم و راحت‌تون دل کَندین ‫ و امیدوارم که هروقت حرفم تموم شد،
رویام رو برای همه تعریف کنین.
من از اول اینطوری نبودم که دارین می‌بینین.
‫مثل خیلی از شماها، من هم روزی ‫ توی دنیای اونا زندگی می‌کردم.
‫و مثل شما، خودم رو فریب دادم.
‫بهم غذا می‌دادن، ازم نگهداری می‌کردن. بهم خدمت می‌کردن.
‫در عوض فقط توجهم رو می‌خواستن.
‫که واقعاً هم زحمت زیادی نداشت.
‫اون قوی و سریع بود.
چنگال‌ها و دندون‌هاش به تیزی شمشیر بود.
اون رو معشوق خودم انتخاب کردم.
‫دیگه هیچوقت ندیدمش، ولی فراموشش نکردم.
‫مادر خودم رو به یاد نداشتم، ‫ولی قسم خورده بودم که مثل اون نباشم.
‫بهشون حموم کردن، آروم راه ‫ رفتن و شکار کردن یاد می‌دادم
تو که می‌دونستی وقت جفت‌گیریشه.
چرا بردیش بیرون؟
به‌نظر من که خیلی نازن.
‫ناز؟ گربه‌ی ما چشم آبی و چندرنگی و نژاد خالصه.
بچه‌هاش چندنژادین. مفت نمی‌ارزن.
‫- می‌خوای چی‌کارشون کنی؟ ‫- نترس.
یه کاری‌شون می‌کنم.
‫پاول!
‫احساس‌شون کردم
‫از دور... که آب‌های سرد تو تاریکی اونا رو بلعیده.
‫بدون این که چیزی ببینم، دست ‫ و پا زدن‌شون رو احساس کردم.
‫احساس کردم که دارن از ترس صدام می‌کنن.
‫و بعدش... ناپدید شدن.
‫خدایا، آخه اون که نمی‌فهمه.
‫نگاش کن. احتمالاً دیگه راحت شده.
‫کی دلش می‌خواد چهارتا بچه‌ی ‫ جیغ‌جیغو دورش باشن؟
‫شاید هم تو درست میگی.
فقط احساس گناه می‌کنم.
‫بعدش فهمیدم که به خودم دروغ گفته بودم.
‫ما تابع اونا بودیم.
‫وقتی پیش آدما زندگی می‌کردیم، ‫ نمی‌تونستیم بگیم که آزادیم.
‫واسه همین دعا کردم.
‫به درگاه تاریکی،‌ به درگاه شب دعا کردم.
‫به درگاه پادشاه گربه‌ها دعا کردم،
‫کسی که بین خودمونه ولی ما نمی‌شناسیمش.
‫و بعد رویا دیدم.
‫واسه چی اومدی اینجا گربه کوچولو؟ ‫به دل دنیای رویاها؟
‫اینجا هیچی واست نیست.
‫اومدم اینجا دنبال عدالت.
‫دنبال وحی. دنبال حکمت.
‫عدالت که یه توهمه.
‫حکمت هم اینجا جایگاهی نداره.
‫ولی وحی... اقلیم دنیای رویاهاست
‫اگه دلی قوی داشته باشی و از هیچی نترسی.
‫من از هیچی نمی‌ترسم.
‫توی کوه یه غاری هست. اونجا پیداش می‌کنی.
‫ولی مسیر دشواره.
‫اگه یه گربه کوچولو از مسیر ‫خارج شه، آسیب زیادی می‌بینه.
‫گربه‌ها راه خودشون رو دارن.
‫ از «جنگل ارواح» عبور کردم، جایی که مرده‌ها ‫ و گمشده‌ها در گوشم زمزمه کردن.
‫صدای بچه‌هام رو شنیدم.
‫ولی به راهم ادامه دادم.
‫از «مکان‌های سرد» عبور کردم.
‫جایی که با هر قدم درد ‫می‌کشیدم و با هر حرکت عذاب.
‫از خیسی عبور کردم، که پنجه‌هام رو ‫ بی‌حس و موهام رو خیس کرد.
‫ولی با این‌حال، به راهم ادامه دادم.
‫از «تاریکی» و خلاء عبور کردم
‫جایی که همه‌چیز داشت ازم مکیده می‌شد.
‫هرچیزی که من رو به این چیزی ‫ که هستم تبدیل کرده بود.
‫و حتی وقتی دیگه خودم هم دلیلش ‫ رو نمی‌دونستم، به راهم ادامه دادم.
‫بعد از مدتی، به خودم برگشتم ‫ و دیدم که رسیدم به کوه.
‫اومدم گربه‌ی رویاها رو ببینم.
‫همم.
‫چرا باید اجازه بدیم که وارد شی؟
‫چرا باید یکی مثل تو مزاحمش بشه؟
‫اون هم یه مشت مو و استخون که ‫ به زور میشه گربه صداش کرد.
‫از راه دوری اومدم و نمی‌ذارم کسی جلوم رو بگیره.
‫کارم رو فقط به کسی که اومدم ‫ ببینمش میگم، فقط به همون.
‫من گُربم. دستم رو واسه کسی رو نمی‌کنم.
‫پس وارد شو، گربه‌ی مغرور.
‫ولی مراقب باش.
‫هر رویا یه بهایی داره.
‫و وارد شدم.
‫من اینجام.
‫و تو کی هستی؟
‫یه گربه. قدم‌روی جاهای شبانه.
‫یه کلاغ مُرده برای وحی من رو فرستاد اینجا.
‫می‌خوام بدونم که چرا می‌تونن بچه‌هام رو ازم بگیرن؟
‫چرا زندگی‌مون اینطوریه؟
‫نمی‌فهمم.
‫گربه می‌تونه به پادشاه نگاه کنه. مردم اینطور میگن.
‫پس تو چشمام نگاه کن خواهر ‫ کوچولو. تو چشمام نگاه کن.
‫و تو چشماش همه‌چیز رو دیدم.
‫حقیقت رو دیدم. حقیقت‌مون.
‫و از تصوراتم فراتر رفت.
‫چندین و چندسال پیش، گربه‌ها ‫حاکم حقیقی این دنیا بودن.
‫اون زمان بزرگ‌تر بودیم. ‫همه‌چیز برای ما درست شده بود.
‫انسان‌ها موجودات کوچیکی بودن. ‫از اندازه الان‌مون بزرگ‌تر نبودن.
‫بهمون می‌رسیدن و غذامون می‌دادن.
‫وقتی ماه کامل میشد، شکارشون می‌کردیم.
‫چون گرفتن اونا از پرنده‌ها لذت‌بخش‌تر بود.
‫توی چشماش، لذت اون روزها رو دیدم.
‫بازی گربه و انسان.
‫و بعد...
‫...یکی از آدم‌ها از بین‌شون بلند شد،
‫و بهشون گفت که یه رویا دیده.
‫رویاها هستن که به دنیا شکل میدن.
‫رویاها هستن که هرشب از نو دنیا رو می‌سازن.
‫تو رویاهاتون دنیا رو جوری .که الان هست نبینین
‫رویای یه دنیای جدید رو ببینین.
‫دنیایی که دیگه توش شکار نمیشیم ‫ و شکارچی‌ای وجود نداره.
‫دنیایی که ما بهش حکمفرمایی می‌کنیم.
‫اگه به تعداد کافی این رویا رو ببینیم، ‫ اتفاق میفته. رویاها به دنیا شکل میدن.
‫اون حرف بین انسان‌ها پخش شد، ‫ولی واسه یه مدتی هیچ اتفاقی نیفتاد
‫ولی یک شب، به تعداد کافی اون رویا دیدن.
‫خیلی نبودن، شاید حدود هزارتا، نه بیشتر.
‫رویا دیدن.
‫و فردای اون روز، اوضاع عوض شد.
‫ما شکار اون‌ها بودیم، شکار سگ‌ها، ‫ شکار ماشین‌های فولادی‌شون.
‫اونی که کوچیک بود ما بودیم و اونا بزرگ بودن.
‫پس اونا دنیا رو عوض کردن؟ جوری که الان هست؟
‫دقیقاً نه.
‫اون‌ها رویای این دنیا رو دیدن،‌ ‫برای همین همیشه همینطوری بوده.
‫هیچوقت دنیایی درکار نبوده که ‫ گربه‌ها بهش حکومت می‌کردن.
‫از اول تا آخر همه‌چیزها رو تغییر دادن.
.از اول اینطوری بوده
‫الان فهمیدی؟
‫بله، بله فهمیدم.
‫پس می‌دونی چه وظیفه‌ای داری.
‫و چه باری به دوشته.
‫به اندازه کافی قدرتمند هستی؟
‫بله، من...
‫امیدوارم.
‫پس بیدار شو فرزندم. با موهبت من.
‫من...
‫نقاط ضعف چیزایی که بهم نشون داده بود رو دیده بودم.
‫اون شب رفتم بیرون تا این خبر خوب رو به همه بگم.
‫و حالا از اینجا به اونجا سفر می‌کنم.
‫تو جاهای خالی، گربه‌های ولگرد رو موعظه کردم،
‫پیغامم رو برای ستاره‌ها فریاد زدم.
‫در گوش گربه‌های کوچه پس کوچه‌ها زمزمه کردم.
‫و هرجایی که میرم، پیغامم یکسانه.
‫رویا ببنید.
‫اگه تعداد کافی‌مون رویاش رو ببینه، حتی هزارتامون، می‌تونیم ‫ رویای دنیایی رو داشته باشیم که هیچ گربه‌ای توش زجر نکشه،
‫جایی که هیچ بچه‌گربه‌ای تو تنهایی و سرما نمیره.
‫جایی که همه‌ی گربه‌ها، ملکه و .پادشاهِ موجودات هستن
‫پیغام من اینه.
‫و به راهم ادامه میدم و تا لحظه‌ی مرگم تکرارش می‌کنم
‫یا تا این که هزارتا گربه حرفم رو ‫گوش کنن، باورش کنن و رویا ببینن.
‫و دوباره... به بهشت میریم.
‫خانم؟
‫من باور می‌کنم.
‫پس جای امیداوری هست فرزندم.
‫میشه گفت حداقلش سرگرم‌کننده بود.
‫بنظرت اونطوری که گفت این اتفاق میفته؟
‫بدم نمیاد که ببینم پیامبر، خدا، ‫ پادشاه و یا هرکس دیگه‌ای
‫هزارتا گربه رو ترغیب کنه ‫که همزمان یه کاری رو بکنن.
‫خورشید دیگه داره طلوع می‌کنه.
‫بریم خونه کوچولو.
‫وای نگاش کن، هنوز خوابه.
‫فکر کنم داره رویا می‌بینه.
‫یعنی گربه‌ها چه رویایی می‌بینن؟
‫با این حرکتاش احتمالاً داره شکاری چیزی می‌کنه.
‫وای نگاش کن. چه نازه.
‫چرا. خیلی بامزس.
«سندمن - کلایپی»
‫[سندمن - کلایپی]
‫نمیشه یه شخصیت رو فقط به‌خاطر این که
[اوت ۲۰۱۸]
‫برای نویسنده راحت‌تره، مجبور به انجام کاری بکنین.
‫شخصیت باید تو اولویت قرار بگیره.
‫و بقیه به دنبالش.
[کنترل قصه‌گویی]
‫هر پیچش داستانی، هر دیالوگ.
‫هر... سکوت ظالمانه و پر معنایی.
‫سوالی هست؟
‫بله
‫میشه یکم درمورد رویه‌ی خودتون بگین؟
‫نصیحتی ندارین برای ماهایی که تازه ‫شروع کردیم و سخته برامون
‫که حال‌مون از تک تک چیزایی که نوشتیم بهم نخوره؟
‫متاسفانه باید بگم خیلی وقته ...دارم این کار رو می‌کنم و
‫به مرور زمان راحت‌تر هم نمیشه.
‫ولی سعی کنین وقتی به سختی ‫ می‌خورین، دلسرد نشین.
‫رمان اولم رو هفت‌تا ناشر رد کردن
‫و بعدش تبدیل به پرفروش‌ترین کتاب شد، پس...
‫خب دیگه. برای امروز کافیه.
‫راستی اون تکلیفی که گفتم رو یادتون نره
‫واقعه‌ای که از دو دید متفاوت ‫دو شخصیت بیان میشه.
‫گرفتیش؟
‫یکم سخت بود ولی...
‫آره
‫ام...
‫عالیه. ممنون
‫خواهش می‌کنم.
‫کارتون قابل ستایشه
‫که نویسنده‌ای مثل شما، برای ‫ یه تحقیق همه‌کاری می‌کنه.
‫خب، آشنا بودن با یه خانم .دکتر آینده خیلی به درد بخوره
‫راستش می‌خواستم نویسنده شم،
‫ولی پدرمادرم اصرار داشتن که باید ‫دنبال کاری برم که پشتوانه داشته باشه.
‫البته هنوز هم اگه وقت کنم ...یه چیزایی می‌نویسم ولی
‫پدرمادرت خیرت رو می‌خوان.
‫اینطوری بهتره. راست میگم.
‫خب، چقدر بهت بدهکارم؟
‫- هیچی. ‫- بس کن نورا...
‫راست میگم.
‫احتمالاً آخرش می‌سوزوندنش.
‫فقط به کسی نگو از کجا گرفتیش.
‫حتماً. مطمئن باش.
‫و... اگه اشکالی نداره
‫میشه این رو برام امضا کنین؟
‫[کاباره‌ی دکتر کالیگاری - ریچارد مدوک]
‫حتماً
‫خبری از این که کی کتاب ‫ جدید منتشر میشه ندارین؟
‫نه، ولی اسمت حتماً‌ تو لیست ‫کسایی که ازشون تقدیر شده هست.
‫ادامه‌ی سری قبله؟
‫یا یه داستان جدیده؟
‫حالا باشه واسه بعد.
‫کیه؟
‫ریچارد مدوکم، برای دیدن ‫ اراسموس فرای اومدم.
‫الان میام پایین.
‫تنهایی؟
‫فقط منم. گیرش آوردم.
‫خب پس بیا تو پسر عزیزم. بیا تو.
‫حالت چطوره ریچارد؟
‫تازگیا چیز عمیق و مهیجی ننوشتی؟
‫خودت که می‌دونی ننوشتم آقای فرای.
‫نه
‫یه ساله یه کلمه هم ننوشتم. ‫ البته به جز اونی که گذاشتمش کنار.
‫پس پیشنهاد می‌کنم که بشینی و یه گلویی تازه کنی،
‫و کادوم رو نشونم بدی، البته .هرکدوم رو که زودتر خواستی بکن