‫آنچه گذشت...
‫جنگل مملو از تاریکیه.
‫مملو از کابوس‌هاییه ‫که از تصورت هم خارجن.
‫آنکویی. آنکویی.
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه!
‫بهم دست نزنید، دست نزنید! ‫نزنید، نزنید!
‫آنکویی.
‫آهای، آهای! حالت خوبه؟
‫- تو هم دیدیشون؟ ‫- چی رو می‌گی؟ کی رو می‌گی؟
‫الویز گفت وقتی اتفاقات بد رخ داد،
‫مادرمون اینجا رفت.
‫رفت تا بچه‌هایی که توی ‫فانوس گیر افتادن رو نجات بده.
‫برات ارزش معنوی داره؟
‫- خواهشا نکن. ‫- داره؟ برو گم‌شو!
‫ببینم دوباره اطراف مادرم آفتابی شدی،
‫خودم می‌ندازمت توی اون جعبه...
‫دختره‌ی نفهم روانی.
‫اِم، ماده‌ای از بدن اون جانور ‫استخراج کردیم.
‫تنها مشکلمون از این قراره ‫که باید بفهمیم چطوری...
‫بدون به کشتن دادن خودمون،
‫وارد بدن باقی جانورها بکنیمش.
‫خب، گلوله نقره‌ای درست کنین.
‫خب، به نظرت این شهر آزمایش وسیعیه، مگه نه؟
‫ولی اصلا به ذهنت خطور نکرد...
‫که ممکنه بعضی از ساکنان اینجا ‫از انجامش خبر داشته باشن؟
‫بالاخره باید داشته باشن دیگه.
‫وگرنه چطوری می‌خوان ‫آزمایش رو باب میلشون پیش ببرن؟
‫رندال، این چه وضعشه؟
‫نقشه جدیدمه.
‫الجین گفته بود خواب غرق شدنش رو دیده بود،
‫بعد توی واقعیت آب بالا آورد.
‫تو هم زنجره توی خوابت دیده بودی...
‫وقتی آهنگ جعبه موسیقی پخش شد،
‫یکیشون پرید بیرون و دستم رو سوزوند.
‫جدا می‌خواین بگین که دیگه...
‫توی خواب هم در امان نیستیم؟
‫شما هم می‌شنوین؟
‫یکی کمک کنه!
‫خواهشا کمک کنین! تو رو خدا!
‫گفت... اِم...
‫گفت می‌ره چرت بزنه.
‫من طبقه پایین بودم.
‫بعدش صدای جیغش رو شنیدم.
‫اومدم اینجا،
‫تکونش دادم...
‫و سعی کردم بیدارش کنم، ‫ولی مدام...
‫تو خواب حرف می‌زد...
‫و حرفی رو دائما تکرار می‌کرد.
‫بعدش... اِم...
‫یکی از اعضای داخلیش شکست...
‫و بدن و صورتش...
‫وای خدا. ای خدا.
‫چی می‌گفت؟
‫چی؟
‫گفتی داشت حرف می‌زد. ‫چی می‌گفت؟
‫نمی...
‫آروم باش، آروم باش رجی.
‫از توانم خارجه. نه.
‫رجی، رجی. آروم باش. ‫ببین رجی.
‫باید...
‫باید بهم بگی چی می‌گفت.
‫اِم، می‌گفت...
‫«دست می‌زنند، می‌شکنند...»
‫«و می‌ربایند.»
‫«آزادی را از روزگار می‌زدایند.»
‫بعدش یهو...
‫صورتش یهو عین...
‫خب، هنوز خواب بود؟
‫مطمئنی هنوز خواب بود؟
‫آره، مطمئنم بابا!
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب. ‫خیلی‌خب.
‫باید... اِم...
‫باشه. اِم، خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب.
‫نه.
..:: ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز ::.. .:: BcMoviez.CoM ::.
‫همه‌چی مرتبه؟
‫آره بابا مرد کوچک. ‫همه‌چی روبه‌راهه.
‫ببین، لطفی در حقم بکن.
‫می‌شه بری خونه‌تون؟ باشه؟
‫اشکالی نداره خواهرت کمی بیشتر اینجا بمونه؟
‫مرسی رفیق.
‫آره.
‫برو خونه. ‫من هم زود میام.
‫خیلی‌خب.
‫عزیزم،
‫ما می‌ریم.
‫بیا کمکم کن شام درست کنم.
‫خیلی‌خب.
‫کنی.
‫ببین، باید...
‫باید به کل خونه‌ها اطلاع بدیم.
‫خب؟ سی دقیقه دیگه شب می‌شه.
‫تو و جولی به ساکنین شهر خبر بدین. ‫من می‌رم خونه اجتماعات.
‫رجی باهام میاد.
‫نباید کسی رو تنها بذاریم.
‫سارا رو چیکار کنیم؟
‫بوید، جریان چیه؟
‫تو خونه‌شون چی شده بود؟
‫چیزی پائولا رو به کشتن داده.
‫ولی هوا که هنوز تاریک نشده. ‫نمی‌فهمم...
‫الان دیگه چیز دیگه‌ای به جون شهر افتاده. ‫چیز جدیدی به جونش افتاده.
‫امشب خوابیدن واسه همه خطرناکه.
‫خب؟
‫بابام...
‫رفته سمت کاروانمون.
‫خیلی‌خب.
‫رندال، این دیگه چه کار مسخره‌ایه؟
‫نقشه جدید ریختم.
‫عین سگ می‌کشمت.
‫عه، واقعا؟
‫چیکار... ‫چیکار می‌کنی؟
‫دانا، خیلی شرمنده‌ام.
‫ازش عذرخواهی نکن. ‫درست می‌گفتیم.
‫واقعا باهاشون همدسته.
‫همدست کی‌ام؟
‫خودم دم درمانگاه دیده بودمتون.
‫آره، درسته. ‫تعقیبتون کرده بودم.
‫داشتن یکی از هیولاهاشون رو ‫از درمانگاه خارج می‌کردن.
‫خب، چی هستن؟ ‫انیماترونیکن؟
‫یکیشون خراب شده بود، ها؟
‫جسدش بود خر خنگ.
‫خیلی‌خب.
‫بوید یکیشون رو کشت.
‫چیکار کرد؟
‫یکی از هیولاها رو کشت.
‫یعنی الان دیگه ممکنه بمیرن؟
‫خیلی بامزه است که وقتی یکی می‌فهمه ‫دارین چرت می‌گین،
‫قوانینتون یهو عوض می‌شه.
‫واقعا شوخیت گرفته پدرسوخته؟
‫خیال می‌کردم بیشتر...
‫پیشنهاد خودت بود.
‫نه‌خیر. این کار رو می‌گی؟
‫چنین کاری خیلی احمقانه است.
‫اصلا قصد چنین کاری رو نداشتیم.
‫اینجا گیر افتادنمون ‫تقصیر اون هم هست!
‫گور باباش!
‫چنین کاری نمی‌کنیم.
‫می‌دونی چه فکری داره کم‌کم ‫به ذهنم خطور می‌کنه جیم؟
‫شاید صرفا این مزخرفات رو ‫بهم گفتی...
‫که ببینیم چیکار می‌کنم.
‫از کجا بدونم خودت همدستشون نباشی، ها؟
‫چون خونه‌ام رو سر خودم خراب شده بود.
‫چه مرگته آشغال عوضی؟
‫بیا. این یکی رو باز کن.
‫- یا کثافت! ‫- وای.
‫جیم؟
‫می‌خوای دعوا کنیم جیم؟
‫چاقوت رو بنداز کثافت.
‫می‌خوای بهم شلیک کنی؟
‫خیلی‌خب.
‫حالا برو اونجا وایستا.
‫حالت خوبه جیم؟
‫آره. ‫خیلی شرمنده‌ام.
‫قرار نبود این‌جوری بشه.
‫بازش کن.
‫فقط من رو از این درخت کوفتی باز کن.
‫تقریبا پنج دقیقه فرصت داریم...
‫سوار اون ون بشیم و برگردیم شهر.
‫سوییچش دست کیه؟
‫- نمی‌دونم. ‫- جیم؟
‫عه، همین سوییچ رو می‌گی؟
‫آهای، نندازش!
‫وای، خاک بر سرمون شد.
‫مگه دیوانه شدی روانی؟
‫لابد مجبوریم شب همین‌جا بمونیم...
‫و ببینیم چی می‌شه، مگه نه؟
‫«منشأ» ‫«فصل دوم، قسمت نهم: گوی آتشین سحرآمیز»
‫♪ وقتی پسرکی کم سن و سال بودم، ♪
‫♪ از پدرم پرسیدم: ♪
‫♪ «من چه‌کاره می‌شم؟» ♪
‫♪ «خوش‌تیپ می‌شم؟» ♪
‫♪ «ثروتمند می‌شم؟» ♪
‫♪ اون هم بهم گفت: ♪
‫♪ «که سرا، سرا» ♪
‫♪ «هرچی بشه، همون می‌شه» ♪
‫♪ «ما نمی‌تونیم آینده رو ببینیم» ♪
‫♪ که سرا، سرا ♪
‫♪ هرچی بشه، همون می‌شه ♪
‫♪ حالا خودم بچه‌دار شدم ♪
‫♪ از پدرشون می‌پرسن: ♪
‫♪ «من چه‌کاره می‌شم؟» ♪
‫♪ «خوشگل می‌شم؟» ♪
‫♪ «ثروتمند می‌شم؟» ♪
‫♪ من هم مهرآمیز بهشون می‌گم: ♪
‫♪ که سرا، سرا ♪
‫♪ هرچی بشه، همون می‌شه ♪
‫♪ ما نمی‌تونیم آینده رو ببینیم ♪
‫♪ که سرا، سرا ♪
‫♪ هرچی بشه، همون می‌شه ♪
‫♪ که سرا، سرا ♪
‫جولی، برگرد تو خونه عزیز دلم.
‫بهتر بود نمی‌ذاشتم بره.
‫بهتر بود جلوش رو می‌گرفتم.
‫- چیزیش نمی‌شه. ‫- سلام.
‫چه خبر شده؟
‫ویکتور می‌گه نباید بخوابیم.
‫جولی، بیا تو عزیز دلم. ‫بیا دیگه.
‫نمی‌شه که همین‌جوری بیرون ولش کنیم.
‫نمی‌شه بریم دنبالش؟
‫نه، نه.
‫مامان درست می‌گه.
‫بابا چیزیش نمی‌شه.
‫کافیه...
‫- باید تو خونه بمونیم. ‫- آره.
‫می‌خوام برم دنبال بابا.
‫ببین.
‫بوید نمی‌ذاره بلایی سر پدرت بیاد.
‫بهتری لطف ما در حق بابا از این قراره...
‫که خودمون در امان باشیم.
‫ممنون که من رو آوردی اینجا.
‫خودم می‌دونم نمی‌خوای اینجا باشی.
‫به خاطر خودت نیاوردمت.
‫انگار الان شرایط فرق کرده.
‫انگار یه جای کار می‌لنگه.
‫تو جنگل هم چنین حسی بهم دست داده بود.
‫اصلا بوید وقایع جنگل رو برات تعریف کرده؟
‫انگار هرچی بیشتر دور می‌شدیم، بیشتر...
‫بوید گفته بود انگار این شهر ‫از عذابمون تغذیه می‌کنه.
‫ولی اگه کارش فراتر از این حرف‌ها باشه چی؟
‫منظورت چیه؟
‫ناتان همیشه از زنجره‌ها وحشت داشت.
‫بچه که بودیم، ناپدریمون ما رو می‌برد...
‫تو جنگل چادر بزنیم ‫و یه هفته می‌موندیم.
‫زنجره‌ها هم از شب تا صبح...
‫دم چادرمون سروصدا می‌کردن.
‫ناتان تا صبح گریه می‌کرد.
‫خیال می‌کرد هیولان.
‫اگه ترس‌های مردگان اینجا...
‫به بخشی از جنگل بدل بشن چی؟
‫اگه واقعا کابوس ناتان ‫اون بیرون شکل گرفته باشه چی؟
‫[راهسرا] ‫[ظرفیت پر است]
‫اینجاست.
‫برام تعریف کن چی شد.
‫اِم... رفت بخوابه، ولی...
‫یه چیزی...
‫نابودش کرد.
‫دانا کجاست؟
‫باید با دانا صحبت کنم.
‫دانا فعلا اینجا نیست.
‫دانا که چند ساعت پیش ‫از درمانگاه رفته بود.
‫نگفت کجا می‌ره؟
‫چرا، گفت میاد همین‌جا.
‫همه‌مون عین سگ می‌میریم.
‫نه. آروم باش رجی، ‫ببین من رو. ببین.
‫باید حرف‌های بوید رو ‫مو به مو بهم بگی.
‫نباید بخوابیم. ‫کسی نباید بخوابه.
‫خیلی‌خب. خیلی‌خب، عالیه.
‫پس حواسمون رو جمع می‌کنیم ‫که نخوابیم، خب؟
‫نمی‌دونم دانا کجاست، ‫ولی خودش و بوید...
‫این مشکل رو حل می‌کنن.
‫پس نظرتون چیه ما فعلا ‫حواسمون رو جمع کنیم...
‫و وظیفه خودمون رو به جا بیاریم، خب؟
‫نظرت چیه با هم بریم ‫برات لباس تمیز پیدا کنیم و... اِم...
‫همگی جفتی باشین. ‫حواستون باشه کسی خوابش نبره.
‫- باشه؟ ‫- باشه. چقدر نخوابیم؟
‫به موقعش می‌فهمیم، خب؟
‫اوهوم.
‫الجین، با یکی جفت شو.
‫بجنبین بچه‌ها. دست به کار بشین.
‫حالتون خوبه بچه‌ها؟
‫احیانا واسه ما اتاق خالی ندارین؟
‫- آره، آره. ‫- مرسی.
‫- بیا. ‫- بیا.
‫- خوبی؟ ‫- می‌بریمت طبقه بالا.
‫منظورت چیه که نباید بخوابیم؟
‫جیم، خیر سرت خیال کردی ‫واسه چی اومدم اینجا؟
‫دخترت زهره‌ترک شده.
‫ها؟ لطف کن اون رو بذار اونجا.
‫خواهش می‌کنم.
‫واقعا شوخیت گرفته عوضی؟
‫یه طرف رو بگیر دیگه جیم.
‫نمی‌فهمی جریان از چه قراره؟
‫- الان وقتش نیست. ‫- ما اومدیم اینجا،
‫واقعا خرشون رو گرفتیم،
‫ولی کلانتر آماده‌باش کثافت...
‫میاد اینجا و داستان جدیدی تعریف می‌کنه،
‫تو هم یهو...
‫تعجبی نداره که وضع خانواده‌ات ‫این‌قدر داغونه.
‫- ای مادر... ‫- آهای، آهای، آهای!
‫- چیه؟ ‫- جیم!
‫عه، عه، عه. این دیگه چـ...
‫آخ!
‫وایستا. وایستا. ‫وایستا ببینم. آره، آره.
‫این حرفم رو یه بار بیشتر تکرار نمی‌کنم، خب؟
‫نمی‌دونم چه افکار احمقانه‌ای به ذهنت...
‫خطور کرده خنگول خان، ‫ولی این‌جوری خودت رو به کشتن می‌دی.
‫یا شاید بدتر بشه ‫و یکی از ما رو به کشتن بدی،
‫ولی من قصد ندارم امشب اینجا بمیرم.
‫خفه‌خون مرگ بگیر و بشین.
‫چشم قربان.
‫حالا نوبت توئه.
‫تو که اینجا کلی بدبختی کشیدی، نکشیدی؟
‫هنوز خیال می‌کنه همه‌اش بازیه عوضی؟
‫- داشتم سعی می‌کردم... ‫- ای بابا!
‫قرار نبود این‌جوری بشه.
‫یعنی خوکی رو تحریک به ریدن کردی...
‫و حالا از کثافت‌کاریش غافلگیر شدی؟
‫آهای. گور بابات.
‫گور بابای خودت.
‫من باید برگردم پیش خانواده‌ام.
‫جیم؟
‫سامانه جرقه‌زنی...
‫این ون‌های قدیمی خیلی ساده است.
‫گمون کنم احتمالا بدون سوییچ هم بتونم...
‫ببین، قرار نیست باز هم ‫به خاطر «احتمالا»...
‫کسی رو از دست بدم، فهمیدی؟
‫همین الانش به زور داریم دوام میاریم.
‫می‌فهمی چی می‌گم یا نه؟
‫آهای! گفتم بگیر بشین.
‫من تا صبح به این مزخرفات گوش نمی‌دم، خب؟
‫بگیر بشین.
‫خیلی‌خب. از داستان تو خبر ندارم،
‫نمی‌دونم همدستشونی...
‫یا واقعا خیلی خنگی...
‫من همسرم رو اینجا از دست دادم.
‫دوستم تو بغل خودم از خون‌ریزی جون داد،
‫بعد تو هنوز خیال می‌کنی دروغ می‌گم؟
‫می‌خوای بهت ثابت بشه؟
‫نظرت چیه به یکی از درخت‌های ‫همین بغل ببندمت...
‫که خودت بفهمی جریان از چه قراره؟
‫اینجا اتاق سکس عجیب و غریبتونه؟
‫اولین شب اقامت به بعضی‌ها سخت می‌گذره.
‫گاهی اوقات کارهای غیرمتقربه‌ای ‫ازشون سر می‌زنه.
‫اِم، من می‌رم یه سری وسیله بیارم، خب؟
‫می‌تونی یه دقیقه تنها باشی؟
‫کمکم می‌کنی؟
‫باشه.
‫انگار حالش خیلی بده.
‫آره. امشب خیلی بهش سخت می‌گذره.
‫یه سطل، یه حوله و احتمالا...
‫چند پارچه اضافه لازمم می‌شه.
‫باشه، باشه. ‫رو چشمم.
‫خیلی‌خب. ببین، اِم...
‫واقعا نمی‌دونم سوالم رو ‫چطور بیان کنم،
‫ولی لازمه نگران شرایط کنونی باشیم؟
‫آخه اصلا نباید بخوابیم.
‫به خاطر بچه‌مون می‌پرسم.
‫بالاخره بچه هم ‫تو شکم مادرش می‌خوابه، مگه نه؟
‫خب، اگه بزرگتر می‌شد، ‫جای نگرانی بود،
‫ولی الان حداکثر شش یا هفت هفته‌اشه.
‫خیلی‌خب.
‫ببین، امشب نگرانی‌های خیلی زیادی داریم،
‫ولی بهت قول می‌دم ‫این یکی جای نگرانی نداره.
‫خب، باشه.
‫ولی حس عجیبی به آدم دست می‌ده.
‫آخه انگار... اِم...
‫آخه... آدمی داره...
‫تو بدن نامزدم رشد می‌کنه...
‫و اگه هر جای دیگه‌ی دنیا بودیم،
‫اتفاق خیلی خوبی محسوب می‌شد.
‫متوجهی؟ خیلی خوشحال می‌شدم، ‫الان هم خوشحالم.
‫ولی اینجا اصلا...
‫هی منتظرم شکمش رو پاره کنه...
‫و با نیش بلند و پنجه تیز...
‫بیاد بیرون.
‫شاید خیالت کمی راحت بشه...
‫که بدونی بارداری کلا ‫تحت هر شرایطی عجیب و غریبه.
‫یعنی قشنگه‌ها، ‫ولی خیلی عجیبه.
‫صرفا چون هر روز شاهدشیم، ‫به دیدنش عادت کردیم.
‫عین گوی آتشین سحرآمیز می‌مونه.
‫عین چی می‌مونه؟
‫تو دانشکده پزشکی بهمون می‌گفتن.
‫کل دنیا،
‫حتی بخش‌هاییش ‫که خیال می‌کنیم درکشون کردیم...
‫در واقع معمای بزرگیه...
‫که دور گوی آتشین سحرآمیز عظیمی...
‫که از چندین کیلومتر اون‌طرف‌تر...
‫گرمامون رو تأمین می‌کنه، می‌چرخه.
‫واقعا باورنکردنیه.
‫صرفا بهش عادت کردیم، همین و بس.
‫بارداری عجیب و غریبه.
‫باورم نمی‌شه خواهر داشته.
‫چطور ممکنه آدم چنین مسئله‌ای رو فراموش کنه؟
‫نمی‌دونم، ولی کاش قیافه‌اش رو...
‫موقع باز کردن صندوق عقب می‌دیدی.
‫وحشتناک بود.
‫بیا. این رو ببین.
‫- این یکی رو می‌بینی؟ ‫- آره.
‫خب، می‌بینی لباس فرمشون چه رنگیه؟
‫سربازان جنگ داخلی رو کشیده بود.
‫اصلا واسه چی دخترک کوچکی ‫باید نقاشی...
‫وایستا. نه، نه، نه.
‫نقاشی داستان‌های مادرشون رو...
‫می‌کشیدن.
‫خیلی‌خب، پس واسه چی دارم داستانی رو...
‫که زن مرحومی چهل سال پیش ‫تعریف می‌کرد تو الهاماتم ببینم؟
‫می‌خوای چیز خیلی عجیبی نشونت بدم؟
‫این رو ببین.
‫خب، ویکتور گفته بود مادرش...
‫می‌خواست بچه‌های محبوس ‫تو فانوس دریایی رو نجات بده...
‫و تنها راه بازگشت همه به خونه ‫از همین قراره.
‫از وقتی اومدم اینجا، ‫خواب بالا رفتن...
‫از پله فانوسی عین همین رو می‌دیدم.
‫یعنی کل این مدت...
‫خیال می‌کردم اون بچه‌ها ‫می‌خوان من رو بترسونن، ولی...
‫اگه صرفا ازم کمک بخوان چی؟
‫خیلی‌خب. همگی بیاین.
‫بشینین.
‫ایتان.
‫از پنجره فاصله بگیر.
‫چیکار می‌کنیم؟
‫بازی می‌کنیم. ‫حالمون بهتر می‌شه.
‫آره. ‫ما که نباید بخوابیم.
‫حداقل بهتره خوش باشیم.
‫مگه نه؟
‫بابام قراره بمیره؟
‫چی؟ نه بابا.
‫نه، بابا چیزیش نمی‌شه.
‫خودمون قراره بمیریم؟
‫نه. ‫قرار نیست کسی بمیره.
‫ویکتور که بچه بود، ‫همه مردن.
‫همه با همدیگه مردن.
‫دیگه اون‌طوری نمی‌شه.
‫از کجا می‌دونی؟
‫ببین، خودم می‌دونم ‫الان اتفاقات خیلی ترسناکی رخ داده،
‫ولی یادته کرومینوکل وقتی می‌ترسید...
‫چیکار می‌کرد؟ ‫می‌گفت...
‫مهم نیست!
‫اون که واقعی نیست.
‫کارهاش مهم نیستن.
‫داستان مسخره‌ای بیش نیست.
‫مادر من قبلا می‌گفت...
‫هر چیزی داستان محسوب می‌شه...
‫و پایانش به تصمیم خودمون بستگی داره.
‫داستان خودش چی شد؟
‫باب میلش به پایان رسید؟
‫- ایتان! ‫- عزیزم،
‫پسر خوبی باش.
‫اصلا نمی‌خوام بازی کنم.
‫روم خیلی سیاهه.
‫پس محتویات خون تو که باعث شد ‫اون جانور بمیره،
‫- الان هم خون اون جانور... ‫- زردآبشه.
‫چیشه؟
‫اسمش...
‫حالا مهم نیست.
‫لب کلام اینکه اگه جواب بده،
‫با خیال راحت به شهر برمی‌گردیم.
‫اگه جواب نده چی؟
‫تو دیگه چرا نگرانی؟
‫مگه همه‌اش آزمایش نبود؟
‫اصلا خودش رو بفرستیم؟
‫چی؟
‫ایشون که نمی‌ترسه بیرون بره، ‫تفنگت رو بهش بده.
‫ببینیم می‌شه کشتشون یا نه.
‫حتی اگه جواب نده هم ‫از شر مشکل دیگه‌ای خلاص شدیم.
‫ولی تصمیمت رو زود بگیر. دارن میان.
‫چند نفر هستن؟
‫- چندتاشون رو می‌بینم. ‫- نزدیک شدن؟
‫دارن خیلی نزدیک‌تر هم می‌شن.
‫خیلی‌خب.
‫نوبت جنابعالیه.
‫آهای، وایستین.
‫واقعا که نمی‌خواین اون رو بفرستین، نه؟
‫خودش پسر بالغیه. می‌تونه انتخاب کنه.
‫از این طرف هم دارن میان.
‫بوید.
‫باید الان تصمیم بگیری.
‫می‌ری یا نه؟
‫خیلی‌خب.
‫اگه شک و تردید به دلت افتاد،
‫تن لشت رو برگردون اینجا.
‫یعنی که چی؟
‫وایستا. چی شده؟
‫متوقف شدن.
‫از این طرف هم متوقف شدن.
‫- چی؟ ‫- مشکلی پیش اومده.
‫معمولا چنین کاری نمی‌کنن.
‫چه کاری؟
‫پیش نیومده بود این‌جوری متوقف بشن.
‫امان از دستتون بابا! ‫شما بالاخونه رو اجاره دادین.
‫شما...
‫شما هم...
‫این چـ...
‫صدای چیه؟
‫نزدیک من نشو!
‫نکن. ماریل! نکن، نکن، نکن. ‫این چه کاریه؟
‫- باید از اینجا بریم! ‫- بسه، بسه.
‫- باید همین الان بریم. ‫- بسه، بسه، بسه.
‫نه، آخه متوجه نشی. ‫یه چیزی اینجاست.
‫- توی همین اتاقه. ‫- فقط خودم و خودتیم، خب؟
‫- نه، نه. ‫- هیچی اینجا نیست.
‫آخه...
‫خودت گفتی اولین بار که ترک کردی،
‫کلی توهماتی داشتی که واقعی نبودن.
‫نه، اونی که پایین بود بهم گفت...
‫گفت نباید بخوابیم، همین و بس.
‫ما می‌دونیم هیولاهای اینجا چه شکلی‌ان،
‫همه‌شون هم بیرون خونه هستن.
‫مادامی که داخل خونه بیدار باشی...
‫جات امنه، خب؟ بیا بشین.
‫- بهم دست نزن. ‫- ماریـ...
‫- گفتم بهم دست نزن! ‫- باشه ماری. معذرت می‌خوام.
‫معذرت می‌خوای؟
‫همه‌اش تقصیر خودته.
‫خودت بودی که... غیبت زد!
‫غذا از گلوم پایین نمی‌رفت.
‫خواب به چشمم نمی‌اومد.
‫آخه...
‫خودت این بلا رو سرم آوردی!
‫کثافت...
‫معـ...
‫معذرت می‌خوام.
‫- نمی... معذرت می‌خوام. ‫- اشکال نداره. خوبم.
‫- مشکلی نداریم. ‫- نه.
‫نه، خیلی هم مشکل داریم. ‫خیلی هم اشکال داره.
‫آخه... ریدم بهش!
‫دلم نمی‌خواد این‌جوری باشم.
‫- دلم نمی‌خواد این‌جوری باشم. ‫- ببین.
‫هیس...
‫بیا بغلم. بیا.
‫هیس.
‫من کنارتم، خب؟
‫کنارتم.
‫- کنارتم. ‫- معـ...
‫معذرت می‌خوام.
‫خوب طاقت آوردی، خب؟
‫بیا اینجا.
‫باید خودم رو ببندم.
‫فکر نکنم لزومی داشته باشه.
‫چرا، داره.
‫[اسپرینگفیلد]
‫گمونم این مال من باشه.
‫مال شما کدوم بود؟
‫مادرت یه بار بهم گفته بود ‫چقدر خدا رو شکر می‌کنه،
‫که کنار همدیگه بودین وقتی که...
‫معذرت می‌خوام.
‫ببخشید، نباید چنین حرفی می‌زدم.
‫عه...
‫راستش فرصت نشد که ازت، اِم...
‫صرفا می‌خواستم بدونی که چقدر شرمنده‌ام.
‫می‌دونم.
‫می‌دونم که الان چندان ارزشی نداره،
‫ولی اگه می‌تونستم به گذشته برگردم ‫و درستش کنم، قطعا می‌کردم.
‫بسه.
‫می‌دونم که...
‫برات خیلی دردناکه.
‫اینکه هر روز باید من رو ببینی.
‫برات دردناکه.
‫برای مامانت دردناکه.
‫به بوید گفته بودم می‌خوام به جنگل برگردم.
‫شاید همچنان می‌تونستم کمک کنم،
‫در اون صورت مجبور نبودی...
‫برام مهم نیست.
‫خب؟ برام... برام مهم نیست.
‫ذره‌ای اهمیت نداره تو چی می‌خوای، ‫یا چه احساسی داری.
‫حق نداری اینجا بشینی و...
‫زانوی غم بغل بگیری،
‫چون قاتلی.
‫قاتلی و حقت بود وقتی بوید فهمید،
‫یه شب رو توی جعبه می‌گذروندی.
‫خودم می‌دونم چه کاری کردم.
‫هیچ‌وقت هم...
‫نمی‌تونم حتی جبرانش کنم.
‫زندگی چند نفر رو تباه کردم.
‫- زندگی خودت... ‫- آره.
‫- کردی. ‫- زندگی مامانت.
‫- شما عین خانواده‌ام بودین. ‫- بسه!
‫- زندگی بابات و... ‫- دهنت رو ببند دیگه!
‫دهنت رو ببند!
‫درمورد بابای من زر زر نکن!
‫نه.
‫- چی گفتی؟ ‫- گفتم نه.
‫من که نخواستم اینجا نگهم دارین.
‫خیال کردی فقط خودت غم از دست دادن داری؟
‫من همه‌چیزم رو از دست دادم.
‫دیگه عین سابق نمی‌شم و...
‫آینده‌ای که می‌تونستم ‫داشته باشم رو از دست دادم.
‫این شهر تنها آینده‌ای که برام ‫مونده بود رو نابود کرد و...
‫من هم دیگه خسته‌ام.
‫از ترسیدن خسته شدم،
‫از خجالت کشیدن خسته شدم.
‫دیگه نمی‌خوام اینجا بمونم.
‫دیگه... دیگه نمی‌خوام هیولای زندگیتون باشم.
‫فقط می‌خوام این شرایط تموم بشه.
‫خیلی‌خب.
‫باشه. راه تموم کردن می‌خوای؟
‫بوید یه تفنگ اضافه توی کشوی ‫بالا سمت چپ داره.
‫هر گهی می‌خوای باهاش بخور.
‫بیدار بشین! بیدار بشین!
‫نباید بخوابین.
‫متوجهین چی دارم می‌گم؟
‫گوشتون با منه؟
‫طلسم‌ها محافظ جان ما نیستن.
‫هیچ‌جا امنیت نداریم!
‫بسه رجی. داری بقیه رو می‌ترسونی.
‫باید هم بترسن! تو که ندیدی!
‫تو که نمی‌دونی چه اتفاقی داره میفته.
‫یه لحظه آروم باش.
‫عه، عه.
‫- آهای! دستت رو بکش. ‫- آروم باش!
‫- ولم کن! ‫- ببین رجی. من رو ببین.
‫- نفس بکش، نفس عمیق بکش. ‫- آخه...
‫- زنم بود... ‫- اشکال نداره.
‫می‌دونم اشکال نداره.
‫همگی می‌میریم.
‫چه امشب، چه فردا!
‫- تک تک شما... ‫- ببرش طبقه بالا.
‫- همگی با هم می‌میریم! ‫- از اینجا ببرش، زود باش!
‫برو!
‫- آروم باش. ‫- متوجه نیستین!
‫- بسه! ‫- اشکال نداره.
‫تو رو خدا ولم کنین.
‫وایستین!
‫این که... تیکه تیکه شده.
‫چطوری صداش...
‫منتظر چی هستن؟
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- باید برم بیرون.
‫- ببینم جواب می‌ده یا نه. ‫- نه بوید.
‫- نباید بری. ‫- گوش کن چی می‌گم.
‫من قبلا این آهنگ رو شنیدم دانا،
‫هر موقع که پخش می‌شه، ‫اتفاق ناجوری رخ می‌ده.
‫باید خیلی زود گورمون رو گم کنیم، خب؟
‫خیلِ‌خب. فقط باید...
‫باید برم...
‫پشم‌هام.
‫- یا خدا. چی بود؟ ‫- یعنی چی؟
‫ولم کن بابا.
‫امکان نداره این زیر جایی داشته باشه.
‫آهای، جیم. جیم.
‫- بیا اینجا. بیا، بیا، بیا. ‫- چیه، چیه؟ چیه؟
‫بیا اینجا.
‫- بیا اینجا. ‫- چیه؟
‫هیس.
‫هر اتفاقی که افتاد، ‫آماده‌ی فرار باشین، خب؟
‫پشم‌هام.
‫پشم‌هام. پشم‌هام.
‫- آهای، آهای! ‫- آهای!
‫برو دانا. برو.
‫خیلی‌خب دانا.
‫اگه می‌خوای باز هم خانواده‌ات رو ببینی،
‫به نفعته ون رو راه بندازی.
‫- باشه. باشه. ‫- فهمیدی؟
‫برین، برین!
‫بوید.
‫پشـ...
‫برگرد پیشم.
‫بیا دیگه بوید!
‫زود باش! بدو!
‫یا خدا.
‫این دیگه چیه؟
‫کمک! کمک کنین! وای!
‫بذارش کنار.
‫چرا؟
‫همه چنین آرزویی دارن.
‫اشتباه می‌کنم؟
‫خودت گفتی حقمه توی جعبه باشم.
‫اون فرق می‌کنه.
‫چه فرقی؟
‫گفتم تفنگ رو بذار کنار.
‫اگه توی جعبه بودم...
‫به دست خودت اونجا میفتادم.
‫یعنی خودت...
‫من رو نمی‌کشتی.
‫این شهر من رو می‌کشت.
‫دیگه نمی‌خوام درد بیشتری ‫بهتون تحمیل کنم.
‫پس وانمود کن که الان توی جعبه‌ام.
‫می‌ذاریم این شهر سر ‫زنده موندنم تصمیم بگیره.
‫چه زری می‌زنی واسه خودت؟
‫چند گلوله باید داشته باشیم؟
‫یکی؟
‫سارا...
‫دو تا؟
‫باشه، خیلی‌خب.
‫- بسه دیگه. تمومش کن. ‫- خیلی‌خب.
‫- دو تا خوبه. ‫- بس کن.
‫عه، عه، عه.
‫نه.
‫تو نباید تصمیم بگیری.
‫سارا، بخشیدمت.
‫بسه سارا!
‫آهای!
‫تو چه مرگته؟
‫آره. از اینجا باید بکشی.
‫- خب. ‫- از سفتیش...
‫مشخص می‌شه که درسته.
‫- مثلا اینجا همه سفته، خب؟ ‫- آها.
‫بعد از اینجا می‌گیری...
‫- عه. ‫- دیدی؟ اینجاست.
‫آره.
‫سلام، حالتون چطوره؟
‫داره قلاب‌بافی بهم یاد می‌ده.
‫- جدا؟ ‫- آره.
‫- خوبه. هوشیاری؟ ‫- اوهوم.
‫واقعا خوب از پس همه‌چی بر اومدی‌ها.
‫اینکه شرایط رو سر و سامان دادی.
‫شک ندارم مامان خوبی می‌شی.
‫بارداری؟
‫عه...
‫آره.
‫- از کجا فهمیدی؟ ‫- قربونت برم.
‫من صاحب چهار تا بچه و هفت تا نوه شدم.
‫خوب می‌تونم زن باردار رو تشخیص بدم.
‫آهای.
‫چی شده؟
‫خوابم یادم اومد.
‫دانا برگشته.
‫- بسه. ‫- کمکت می‌کنه.
‫تشنه‌ام.
‫برات آبمیوه میارم، خب؟
‫نرو.
‫زود برمی‌گردم، خب؟
‫نه.
‫نه. نه، نه، نه.
‫نه، نه، نه!
‫نه، نه!
‫نه، ولم کنین!
‫بسه! ببرشون!
‫ببرشون! ببرشون!
‫- ماریل! ‫- ببرشون!
‫همه‌جا هستن! همه‌جا هستن!
‫- کمک! نمی‌تونم. ‫- هیچی روت نیست.
‫من که نمی‌بینم.
‫نفس عمیق بکش عزیزم. ‫نفس بکش.
‫عشقم، نفس عمیق بکش. نفس بکش.
‫درک می‌کنم چه حالی دارین. ‫واقعا متوجهم...
‫تا کی باید بیدار بمونیم؟
‫- اگه... ‫- این چه اتفاقیه که داره میفته؟
‫همگی آروم باشین، خب؟
‫فقط آروم باشین. ‫می‌دونیم که ترسیدین،
‫می‌خوایم قضیه رو حل کنیم.
‫بهترین کاری که الان می‌تونیم بکنیم،
‫اینه که طاقت بیاریم ‫و به حرف بوید گوش بدیم.
‫می‌شه از سر راهم بری کنار؟
‫- ای بابا. ‫- آهای جیم!
‫- باید برگردم پیش خانواده‌ام. ‫- گوش کن چی می‌گم.
‫هر بار که اون در باز بشه، ‫همه رو بیشتر به خطر می‌ندازه.
‫مگه ما تا الانش امنیت داشتیم؟
‫آهای! تکون نخور.
‫- تکون نخور. ‫- بیاین کمک کنین!
‫اون در کوفتی رو چفت نگه دار!
‫- ماری! ‫- آروم باش.
‫کثافت.
‫نذار این کودن بره بیرون. ‫بیا عقب ببینم.
‫باید این وضع رو درست کنیم.
‫ماری. عه، عه، عه.
‫عشقم. عه، عه، عه.
‫ماریل. ماریل!
‫- ماریل. ماریل. ‫- آهای، چی شده؟
‫یه لحظه از پیشش رفتم.
‫کاسه چشمش چرا این‌جوری شده؟
‫ببین.
‫ماریل.
‫بوید، این دیگه چه وضعشه؟
‫- خب، خب. ‫- یه کاری بکن.
‫یه کاری بکن بوید. یه کاری بکن!
‫بوید، یه کاری بکن.
‫نه. بیا اینجا.
‫کریستی. نه، نه، نه. ‫رفیق، رفیق.
‫من رو ببین. آهای، من رو ببین.
‫من رو ببین، من رو ببین.
‫الان نامزدش نباید کنارش باشه.
‫باید دکترش کنارش باشه، خب؟
‫پس آرامشت رو حفظ کن ‫و کارت رو انجام بده، خب؟
‫آخه چطوری؟ ‫هیچ درمانی براش بلد نیستم.
‫نمی‌دونم چطوری کمکش کنم.
‫می‌دونم. ببین.
‫نمی‌دونم چطوری کمکش کنم.
‫می‌تونی کمکش کنی.
‫لطفا گم شین!
‫آهای! همه از اینجا برن لطفا.
‫گفتم گورتون رو گم کنین!
‫برین دیگه. تنهاش بذارین.
‫گوش کن چی می‌گم. ببین، ببین.
‫با تلاش کردن بهش کمک می‌کنی.
‫متوجه شدی؟ هنوز نفس می‌کشه.
‫هنوز زنده است.
‫- باید آروم باشی و... ‫- بابا.
‫خودت رو جمع و جور کن و تلاش کن.
‫- بابا. ‫- الان وقتش نیست.
‫به نظرم تو هم باید بشنوی.
‫ببین...
‫تو برو، خودم دارمش.
‫تلاشت رو ادامه بده.
‫تمام این مدت حس می‌کردم باید...
‫حس می‌کردم دلیلی داره که ‫توی اتوبوس اون خواب رو دیدم.
‫انگار باید به خاطر می‌آوردمش.
‫نمی‌دونم چرا وقتی فاطمه ‫گفت که حامله است،
‫- یهو... ‫- هوم.
‫خیلی‌خب.
‫معذرت می‌خوام.
‫- نمی... ‫- نه، نه، اشکال نداره.
‫عه، خوابت رو بگو.
‫خوابت رو بگو.
‫پسری رو دیده بودم...
‫که لباس تمام سفید پوشیده بود و...
‫چندین و چند بار جمله‌ای رو تکرار می‌کرد:
‫«سه مقصود دارند، ‫گر ملودی تقطیع نشود،»
‫«سلانه‌سلانه می‌شتابند.»
‫وایستا، من این رو شنیدم.
‫یه شعر کودکانه قدیمیه.
‫مادربزرگم برام می‌خوند.
‫«آنگاه که...» نه.
‫«دست می‌زنند، می‌شکنند ‫ و می‌ربایند.»
‫« آزادی را زینجا می‌زدایند.»
‫« آنگاه که می‌آیند،»
‫« سه مقصود دارند،»
‫« گر ملودی تقطیع نیابد، ‫ سلانه‌سلانه می‌شتابند.»
‫متوجهی حرفی که می‌زنی...
‫کاملا از عقل و منطق خارجه؟
‫ناسلامتی خودت بودی که...
‫می‌گفتی همه‌چی به هم مرتبطه.
‫این رو می‌بینی؟ این ارتباطه.
‫نکنه مامان ویکتور درست می‌گفت؟
‫نکنه راه رفتن به خونه، ‫نجات بچه‌های توی فانوسه؟
‫نه! نه، نه، نه!
‫ببریدشون! تو رو خدا!
‫- مامان! ‫- نه، نه، نه.
‫جولی! بسه جولی، بسه!
‫نکن جولی! بسه جولی!
‫- وای خدا. ‫- جولی!
‫- چی شد؟
‫- مامان! ‫- جولی، قربونت برم، صحبت کن!
‫- تو رو خدا! ‫- ببریدشون!
‫نمی‌تونم! نمی‌تونم!
‫جولی! جولی!
بی سی موویز مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: BcMoviez.CoM ::.