« بی سی موویز تقدیم میکند » .:: BcMoviez.Com ::.
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت کانال تلگرام و اينستاگرام بی سی موویز t.me/BcMoviez
‫متوجه نیستی‬ ‫تو چه خطری هستیم؟‬
‫- پیش میاد دیگه.‬ ‫- شما دوتا چتونه؟‬
‫چرا اینطوری رفتار می‌کنید...‬
‫نامی، بذار پاتو ببینم.‬
‫آشپزه پشیمون می‌شه‬ ‫که این صحنه رو از دست داده.‬
‫نه، منظورم اون رنگه، نامی.‬
‫باید پاکش کنی.‬
‫من که راحتم.
‫یادت هست کجایی؟‬
‫همه‌چی یادمه، ولی انگار‬ ‫نمی‌تونستم احساساتم رو کنترل کنم.‬
‫اون علامت، نشانه‌ی یه مأمور خیلی خطرناکه‬
‫به اسم میس گلدن‌ویک.‬
‫اون از یه رنگ هیپنوتیزم‌کننده‌ی خاص استفاده می‌کنه‬
‫که وقتی جذب پوست بشه،‬ ‫حالت روحی قربانی رو تغییر می‌ده،‬
‫و رسماً به احساساتت رنگ می‌ده.‬
‫از بین بردن اون علامت،‬ ‫تنها راهِ شکستنِ کنترلشه.‬
‫چیزای عجیبی رو‬ ‫از سر گذروندی، نامی.‬
‫من هیچ‌وقت‬ ‫نمی‌ذارم همچین چیزی کنترلم کنه.‬
‫هی، آقای خندون،‬ ‫تو هم دقیقاً رو پات رنگ داری.‬
‫- نه، ندارم.‬ ‫- چرا، داری.‬
‫هی، هی، هی!‬
‫قلقلکم میاد.‬
‫بچه‌ها، مسخره‌بازی رو تموم کنید.‬ ‫باروک ورکز همین بیرونن.‬
‫گوش کن، من یه قفل‌بازکن توی چکمه‌م دارم.‬ ‫اگه یکی‌مون بتونه...‬
‫این دست‌بندها از موم ساخته شدن.‬
‫قفلی نداره که باز بشه.‬
‫فقط باید امیدوار باشیم‬ ‫که یکی از اعضای گروهتون دنبال‌مون بگرده.‬
‫وای نه. اوسوپ.‬
‫آخرین باری که دیدمش،‬ ‫رفت زیر ریزش کوه، من...‬
‫امیدوارم حالش خوب باشه.‬
‫سانجی چی؟‬
‫اون؟‬
‫اون حتماً توی جنگل گم شده.‬
‫- پس خودمونیم و خودمون.‬ ‫- نه، اینطور نیست.‬
‫لوفی هنوز اون بیرونه.‬ ‫میاد سراغمون.‬
‫میس گلدن‌ویک سراغ اونم رفته.‬
‫هر جا که باشه،‬ ‫الان دیگه اون لوفی‌ای که می‌شناسید نیست.‬
‫رو باختِ لوفی شرط نبند.‬
‫تازه،‬
‫هنوز که نمردیم.‬
‫منم نگرانِ همینم.‬
‫این خونه، این دست‌بندها.‬
‫اینا کارِ شریکِ میس گلدن‌ویک، یعنی مستر ۳ هستن.‬
‫هر نقشه‌ای که داره،‬
‫آرزو می‌کنی که کاش مرده بودی.‬
‫لازم نیست تعریف و تمجیدهات رو‬ ‫واسه خودت نگه داری.‬
‫نظرت درباره‌ی آخرین اثرم چیه؟‬
‫عاشقِ اینم که داره جیغ می‌کشه.‬
‫معلومه که هستی.‬
‫زندانی‌هامون اذیتت کردن؟‬
‫شمشیرزن و جهت‌یاب اصلاً نفهمیدن‬ ‫چیکارشون کردم. شاهدخت هم فرار کرد.‬
‫زیاد دور نشده.‬
‫یه اسمِ دیگه هم توی لیسته.‬
‫ناخدا.‬
‫- کجاست؟‬ ‫- لبِ ساحل، پیکنیک گذاشته.‬
‫قرار بود بیاریش پیشِ من.‬
‫خب، می‌خوام پیشِ خودم نگهش دارم.‬
‫بسه دیگه.‬
‫- قبلاً در این مورد حرف زدیم.‬ ‫- خب، من یه اسباب‌بازیِ جدید می‌خوام.‬
‫پس نباید قبلی‌هات رو‬ ‫می‌شکستی.‬
‫باشه. شاید خودت بتونی با من بازی کنی.‬
‫اوه!‬
‫حالا که فکر می‌کنم،‬ ‫چطور می‌تونم به اون صورت نه بگم؟‬
‫خوش بگذرون. وقتی کارت باهاش تموم شد،‬ ‫بیارش اینجا.‬
‫واسه کامل کردنِ شاهکارم بهش نیاز دارم.‬
‫شبیه کیکِ تولده.‬ ‫تولدمه؟‬
‫نه عزیزم، ولی شمع داره.‬
‫حالا که اون غول‌ها‬ ‫از پا دراومدن،‬
‫دیگه کسی نیست که مهمونی‌مون رو خراب کنه.‬
‫همم.‬
‫لوفی! لوفی!‬
‫لوفی!‬
‫پسر، چقدر خوش‌حالم که می‌بینمت.‬
‫یه مشکلی داریم. قضیه باروک ورکزه.‬ ‫ویوی، نامی و زورو رو گرفتن.‬
‫دارن یه دستگاهِ شکنجه‌ی عجیب‌غریب‬ ‫وسطِ بیشه می‌سازن.‬
‫واقعاً ترسناکه، پسر.‬
‫با خودم گفتم اگه بریم نجات‌شون بدیم،‬ ‫تو هم از اون حرکت‌های لاستیکیت می‌زنی و بوم،‬
‫می‌تونیم از این جزیره‌ی لعنتی بریم.‬
‫همه‌ش تقصیرِ منه.‬
‫نه، قطعاً تقصیرِ‬ ‫اون آدمکش‌های روانیه.‬
‫اون خانمه توی کشتی بهم هشدار داده بود.‬
‫گفت اگه پیشنهادش رو‬ ‫واسه مخفی شدن قبول نکنم،‬
‫باروک ورکز به دوستام صدمه می‌زنه.‬
‫و همه‌اش به خاطرِ منه.‬
‫لوفی، این چیه رو صورتت؟‬
‫همه قراره بمیریم.‬
‫هی. هی، این تو نیستی، باشه؟‬
‫گوش کن. از پسش برمیایم.‬
‫من و تو.‬
‫ناخدا، اوسوپ و لوفی.‬
‫درست مثل یاسوپ و شنکس.‬
‫دنبال رویاهامون می‌ریم ‫و با هر کسی که سد راهمون بشه می‌جنگیم.‬
‫تازه من تنهایی از پسش برنمیام، پس‬
‫هر چی که هست، باید به خودت بیای. خواهش می‌کنم.‬
‫یالا، لوفی.‬
‫ما بهت نیاز داریم. یالا!‬
‫هی، می‌دونم اوضاع بد به نظر می‌رسه، ‫ولی تو تسلیم نمی‌شی.‬
‫تو هیچ‌وقت تسلیم نمی‌شی.‬
‫فا-لا-لا-لا‬
‫برمی‌گردم.‬
‫لا-لا-لا-لا-لا-لا‬
‫- لا-لا-لا-لا-لا-لا‬ ‫- متأسفم، اوسوپ.‬
‫فا-لا-لا-لا-لا-لا-لا‬
‫لا-لا، لا-لا‬
‫لا-لا-لا‬
‫دارم برای عروسک جدیدم پیکنیک می‌گیرم.‬
‫تو.‬
‫خب اوسوپ، فکر کن. چهارتا ‫آدمکش توی این جزیره‌ان.‬
‫نقشه‌ی اول: قایم می‌شی تا همه‌شون برن.‬
‫ولی اون‌وقت دوستات می‌میرن.‬
‫نقشه‌ی دوم: باهاشون می‌جنگی.‬
‫بعدش خودت می‌میری.‬
‫با دردِ زیاد.‬
‫نقشه‌ی سوم.‬
‫می‌گردی دنبال...‬
‫یه نفر دیگه‬
‫که باهاشون بجنگه.‬
‫سانجی.‬
‫سانجی!‬
‫نامی؟‬
‫ویوی؟‬
‫لوفی؟‬
‫اوسوپ!‬
‫کله‌خزه‌ای.‬
‫خب، این چیزی نیست که آدم هر روز ببینه.‬
‫حق با تو بود.‬
‫این از مرگ هم بدتره.‬
‫مطمئنم به هر سه‌تاتون داره بد می‌گذره.‬
‫پس تو مستر ۳ هستی.‬
‫از کجا فهمیدی؟‬
‫لابد از اون عدد «۳» توی... موهات.‬
‫خیلی شاکی بودیم ‫که نشد توی ویسکی پیک همه‌تونو بکشیم.‬
‫ولی الان با کشتنتون جبرانش می‌کنیم. هوم.‬
‫می‌دونی مشکل بعضی ‫از همکارهای من توی باروک ورکز چیه؟‬
‫اونا اون‌قدر روی کار تمرکز می‌کنن‬
‫که یادشون می‌ره... باروک باشن.‬
‫مثلاً این دوتا رو ببین،‬
‫که همچین قدرت‌های میوه‌ی شیطانیِ معرکه‌ای دارن.‬
‫ولی چطوری ازشون استفاده می‌کنن؟‬
‫مثل آدمکش‌های اجاره‌ای.‬
‫وحشی‌ها.‬
‫کارهاشون توی تاریخ فراموش می‌شه.‬
‫ولی مال من نه.‬
‫این سخنرانی هم جزو شکنجه‌ست؟‬
‫نامی!‬
‫افتخارشو بهم می‌دی؟‬
‫چقدر چندش.‬
‫بفرمایید.‬
‫اوه!‬
‫داره موم می‌باره.‬
‫این غبارِ مومی که روی سرتون می‌ریزه، ‫روتون رو می‌پوشونه و سفت می‌شه،‬
‫و بدن‌هاتون رو به مجسمه‌های ‫مومیِ زیبا تبدیل می‌کنه.‬
‫باید افتخار کنین. دارین در راه هنر می‌میرین.‬
‫وای خدای من.‬
‫این بود نقشه‌ی نبوغ‌آمیزت؟‬
‫هوم؟‬
‫که منتظر بمونیم این مومِ کوفتی بریزه؟‬
‫از آدم‌های خرفتی مثل شما انتظار ندارم درک کنین.‬
‫ما آدمکشیم. بیا بکشیمشون و بریم خونه.‬
‫می‌دونم آدمکشیم، ولی من یه هنرمندم.‬
‫من می‌تونم منفجرشون کنم. داری وقتمون رو تلف می‌کنی.‬
‫ویوی.‬
‫- لازمه بهت یادآوری کنم...‬ ‫- به زورو نگاه کن.‬
‫- هنوز شمشیرهاشو داره.‬ ‫- مومِ من حالت چهره‌شون رو ثابت نگه می‌داره.‬
‫رنجشون رو جاودانه می‌کنه.‬
‫درد. ناامیدی.‬
‫مرگِ تدریجی...‬
‫...کلِ هدفم همینه.‬
‫همه‌اش چرنده.‬
‫تو به خودت می‌گی هنرمند؟‬
‫من از بهترین موزه‌های کلِ ایست بلو دزدی کردم،‬
‫و این حرف‌های هنریت همه‌ش مزخرفه.‬
‫از کارم بهت برمی‌خوره؟‬
‫کارت یه دروغه.‬
‫به زورو نگاه کن.‬
‫اون زجر نمی‌کشه. داره ریزریز می‌خنده.‬
‫دختره راست می‌گه.‬
‫نباید می‌ذاشتی شمشیرهام پیشم بمونه.‬
‫حتی فکرش رو هم نمی‌کردم ‫که رورونوا زورو رو بدون اونا جاودانه کنم.‬
‫پس هیچ‌چیزی جلوی منو نمی‌گیره که خودمو آزاد کنم،‬
‫و با سرِ تو از این جزیره می‌رم.‬
‫اینم از این.‬
‫ممم.‬
‫این دیگه چه کوفتیه؟‬
‫مومِ من مثل فولاد سخته.‬
‫معلومه اون‌قدر قوی نیستی که ببریش،‬ ‫ولی به تلاشت ادامه بده.‬
‫خیلی سرگرم‌کننده‌ست.‬
‫اینم از این.‬
‫این همون واکنشیه که دنبالش بودم.‬
‫ممم.‬
‫هیچ‌کس نمی‌خواست باهام بازی کنه‬ ‫تا اینکه رنگ‌های مخصوصم رو پیدا کردم.‬
‫حالا بقیه هر کاری من بخوام انجام می‌دن.‬
‫سبز اون‌قدر آرومت می‌کنه‬ ‫که مرگِ خودت رو هم قبول می‌کنی.‬
‫زرد باعث می‌شه حتی زیرِ‬ ‫دردناک‌ترین شکنجه‌ها هم بخندی.‬
‫و آبی؟‬
‫آبی از تمامِ عمرت‬ ‫غمگین‌ترت می‌کنه.‬
‫ولی خودت این رو می‌دونی.‬
‫چای؟‬
‫دوست‌هام...‬
‫دارن می‌میرن.‬
‫بدونِ اونا راحت‌تری.‬ ‫دوست‌ها آدم رو ناامید می‌کنن.‬
‫مثل اسباب‌بازی‌ها نیستن.‬
‫وقتی اسباب‌بازی‌ها دیگه سرگرم‌کننده نباشن،‬ ‫می‌تونی برشون گردونی توی جعبه.‬
‫سعی کردم این رو به پدر و مادرم توضیح بدم،‬ ‫ولی اونا نفهمیدن.‬
‫واسه همین اونا رو هم رنگ کردم‬ ‫و گذاشتمشون توی جعبه.‬
‫اون تو خیلی سر و صدا می‌کردن.‬
‫همون چند روزِ اول.‬
‫داری گریه می‌کنی.‬
‫داره خسته‌کننده می‌شه.‬
‫بیا، بگیر.‬
‫حالا می‌تونی راحت باشی ‫و اون دوست‌های مسخره‌ت رو فراموش کنی.‬
‫چای دوست داشتی؟
‫گفتم، عروسک‌ کوچولو از چای خوشش میاد؟‬
‫من می‌خوام دوست‌هام رو...‬
‫نجات بدم.‬
‫از چای خوشت میاد؟‬
‫این چای خوشمزه‌ست.‬
‫عروسکِ خوب.‬
‫زنجیر، شراب قرمز،‬ ‫یه عالمه مومِ شمع.‬
‫انگار اینجا به یکی خیلی خوش گذشته.‬
‫هوم.‬
‫اینجا چی داریم؟‬
‫هوم. پوشه‌ من کجاست؟‬
‫خب، انگار باز همه‌تون‬ ‫خودتون رو انداختید تو دردسر،‬
‫و فکر کنم‬
‫باز هم سانجیِ باید اوضاع رو روبه‌راه کنه.‬
‫اینجا رستورانِ آشغالیه.‬ ‫می‌خواید میز رزرو کنید؟‬
‫مراقب باش، مستر ۳.‬
‫اینطوری با مافوقت حرف می‌زنی؟ ‬
‫اوه، معذرت می‌خوام،‬
‫مستر زیرو.‬
‫نیروی دریایی از حرکاتِ ما‬ ‫باخبر شده.‬
‫حتی با تغییر دادنِ صدامون،‬
‫استفاده از حلزون‌های مخابراتی‬ ‫به‌زودی خیلی پرخطر می‌شه.‬
‫امیدوارم لازم نباشه این رو دوبار بگم.‬
‫شاهدخت و کلاه‌حصیری‌ها مُردن؟‬
‫بله. همین الان که داریم حرف می‌زنیم،‬ ‫توی حمومِ خون افتادن، قربان.‬
‫تعجب کردم، مستر ۳.‬
‫تو معمولاً اصرار داری که لفتش بدی.‬
‫آره، خب،‬ ‫می‌خواستم بیشتر شکنجه‌شون کنم، ‬
‫ولی اون مو سبزه‬ ‫واقعاً رفت رو اعصابم.‬
‫خیلی رو اعصابه.‬
‫راستش رو بخواید،‬ ‫نمی‌تونستم زودتر از این ساکتش کنم.‬
‫مهم اینه که تموم شده.
‫آنلاکیز رو فرستادم تا چک کنن‬ ‫و گندکاری‌ها رو جمع کنن.‬
‫ دیگه کم کم باید برسن.‬
‫مشتاقانه منتظرِ استقبال ازشون هستم، قربان.‬
‫اوه، و باید بهت هشدار بدم،‬ ‫میس فرایدی یه مدتیه چیزی نخورده.‬
‫از اون اتفاقِ ناگوارِ‬ ‫توی یتیم‌خونه به بعد.‬
‫حتما شوخیت گرفته.
‫[میس فرایدی - مستر 13]
‫سانجی. تو رو هم گرفتن.‬
‫کمک!‬
‫یکی کمکم کنه!‬
‫خواهش می‌کنم!‬
‫بروگی؟‬
‫بروگی!‬
‫اوسوپ، جنگجوی دلیر.‬
‫بروگی، تو زنده‌ای!‬
‫انگار شمشیرِ دوری اون‌قدر تیز نبود‬ ‫که مرگی سریع برام رقم بزنه.‬
‫ولی اگه قرار باشه امروز با خدایانم دیدار کنم،‬
‫خوشحالم که آخرین چیزی که می‌بینم‬ ‫صورتِ یه دوسته.‬
‫اوه، اوه، قرار نیست کسی با خدایان دیدار کنه.‬
‫دوئلِ شما عادلانه نبود.‬
‫یکی توی آبجوت سم ریخته بود.‬
‫می‌خواستن کارتون رو خراب کنن.
‫کدوم آدمِ پست‌فطرتی همچین کاری می‌کنه؟‬
‫همون‌هایی که دوست‌هام رو دزدیدن.‬
‫اونا الان تو دردسر افتادن.‬ ‫نیاز به کمک دارن.‬
‫دیگه چیزی نگو.‬
‫ما با هم دشمن‌هامون رو شکست می‌دیم.‬
‫به روشِ الباف،‬
‫با افتخار‬
‫و شمشیر.‬
‫آخ!‬
‫حالت زیاد خوب به نظر نمی‌رسه.‬
‫شاید پیشنهادم یکم عجولانه بود.‬
‫ولی خطر هر چی که باشه،‬
‫مطمئنم ناخدا اوسوپ از پسش برمیاد،‬
‫درست مثلِ توی قصه‌هات، مگه نه؟‬
‫اون خبیث‌ها چه شانسی جلوی‬ ‫سرور نابودی دارن؟‬
‫درباره اون...‬
‫ببین، هیولای موش‌کور یه چیزه، ولی‬
‫این آدم‌های باروک ورکز فرق دارن.‬
‫اونا خیلی قوی‌ان و‬..
‫قدرت‌های عجیبی دارن.‬
‫می‌فهمم.‬
‫ترسیدی.‬
‫نترسیدم.‬
‫کی گفت ترسیدم؟ من... من همچین حرفی نزدم.‬
‫تو کوچیکی.‬
‫و استخونی.‬
‫و جونِ دوستات در خطره.‬
‫منطقیه که ترسیده باشی.‬
‫هر جنگجوی واقعی‌ای می‌ترسه.‬
‫ترسِ یه جنگجو چیزِ خوبیه.‬
‫یعنی برات اهمیت داره.‬
‫بهت هدف می‌ده.‬
‫من هیچ‌وقت جونم رو به جنگجویی نمی‌سپارم‬ ‫که ادعا می‌کنه هرگز نترسیده.‬
‫واقعاً به این باور داری؟‬
‫توی غار، ازم پرسیدی‬
‫چطور می‌شه بدونِ ترس با مرگ روبرو شد؟‬
‫شجاعتِ واقعی به معنیِ نترسیدن نیست،‬
‫بلکه یعنی با وجودِ ترس بری به جنگ.‬
‫من مثلِ تو غول‌پیکر نیستم.‬
‫اگه تنهایی برم به جنگ،‬
‫می‌میرم.‬
‫یه مرگِ شرافتمندانه،‬
‫در راهِ تلاش برای نجاتِ دوستات.‬
‫طوطی بیسکویت می‌خواد؟‬
‫مشکلی پیش اومده، آقای ۳؟ ‬
‫باید یه چند لحظه صبر کنید
‫ببخشید.‬
‫حیوون‌های خونگیت مُردن.‬
‫و لابد کلاه‌حصیری‌ها نَمُردن؟‬
‫بگو ببینم، واقعاً دارم با کی حرف می‌زنم؟‬
‫می‌تونی بهم بگی...‬
‫مستر پرنس.‬
‫پس اینو بدون، مستر پرنس.‬
‫دزدانِ دریاییِ کلاه‌حصیری از اینکه‬ ‫پرنسس ویوی رو سوار کردن پشیمون می‌شن.‬
‫و تو هم‬
‫از جواب دادن به این تماس پشیمون می‌شی.‬
بی سی موویز
‫سلام خوشگله.‬
‫- حرکت کردن داره سخت می‌شه.‬ ‫- و نفس کشیدن.‬
‫نمی‌تونم این موم رو ببُرم،‬
‫ولی می‌تونم پاهام رو ببُرم.‬
‫می‌خوای پاهات رو قطع کنی؟‬ ‫این دیگه چه جور نقشه‌ایه؟‬
‫بهتر از مُردنه.‬
‫واقعاً داره این کارو می‌کنه.‬
‫چطوری انتظار داری بدونِ پا‬ ‫باهاشون بجنگی؟‬
‫اگه می‌ترسی ببینی، روت رو برگردون!‬
‫این حال‌به‌هم‌زنه! تمومش کن!‬
‫حداقل بقیه رو آزاد کن.‬ ‫اونی که باروک ورکز واقعاً می‌خواد منم.‬
‫همون لحظه‌ای که بهت کمک کردن،‬ ‫رفتن توی لیستِ ما.‬
‫نمی‌تونی نجاتشون بدی،‬ ‫برای نجاتِ آلاباستا هم دیگه خیلی دیر شده.‬
‫فقط میخواد بره رو مخت.
‫از وطنِ دوستِ جدیدت‬
‫چقدر می‌دونی؟ مردمِ اونجا مشکلاتشون رو‬ ‫تقصیرِ پادشاه می‌دونن.‬
‫- پدرش. ‫- پدرم می‌خواد کشورم رو نجات بده.‬
‫باروک ورکز همونایی‌ان که دارن نابودش می‌کنن.‬
‫دلیلش هر چی که باشه،‬ ‫یه شورش تو راهه.
‫تا الان کوچیک بود و مهارشدنی.‬
‫این اواخر اخبار رو دنبال کردی؟‬
‫«ورق در آلاباستا داره برمی‌گرده،‬
‫چون هزاران سربازِ سلطنتی تغییرِ موضع دادن‬ ‫تا به شورشی‌ها ملحق بشن.»‬
‫هزاران نفر؟ عجب، انگار خیلی زیاده.‬
‫- آدم مونده چی نظرشون رو عوض کرده.‬ ‫- یا کی.‬
‫چرا داری این کارو می‌کنی؟‬
‫باروک ورکز از آلاباستا چی می‌خواد؟‬
‫این رازِ مستر زیروئه. هیس.‬
‫ولی طنزِ ماجرا رو ببین.‬
‫آلاباستا در آستانه‌ی یه جنگِ داخلیه،‬
‫و تنها کسی که می‌تونست جلوش رو بگیره‬
‫قراره همین‌جا دور از همه بمیره.‬
‫بی‌فایده.‬
‫و تنها.‬
‫اون روانی می‌خواد با ترس بمیریم.‬
‫من این لذت رو بهش نمی‌دم.‬
‫نگران نباش. لوفی میاد.‬
‫شماها ول‌کن نیستید، نه؟‬
‫قراره تسلیم بشی؟‬
‫بیخیالِ پادشاهیت بشی؟‬
‫امیدت رو از دست نده.‬
‫بهم اعتماد کن. هر کاری که میس گلدن‌ویک‬ ‫داره با لوفی می‌کنه،‬
‫تضمین می‌کنم که داره باهاش می‌جنگه.‬
‫قرمز باعث می‌شه نسبت به هر هدفی که من انتخاب می‌کنم،‬ ‫خشمگین بشی.‬
‫و یه عروسکِ شیطونی مثلِ تو‬
‫لیاقتش اینه که تنبیه بشه.‬
‫همین الان، مستر ۳ داره دوستات رو می‌کشه.‬
‫چه حسی بهت می‌ده؟‬
‫خیلی عصبانیم می‌کنه!‬
‫هنوزم می‌خوای دوستات رو نجات بدی؟‬
‫این رنگِ موردعلاقه‌ی منه.‬
‫می‌دونستی توی طیفِ رنگ‌ها،‬ ‫مشکی یعنی نبودِ نور؟‬
‫توی پالتِ من، یعنی نبودِ امید.‬
‫واسه همین بهش می‌گم «مشکیِ خیانت».‬
‫باعث می‌شه از هر چیزی که بهش باور داری،‬ ‫دست بکشی.‬
‫رویایی داری، عروسک؟‬
‫من قراره وانپیس رو پیدا کنم،‬
‫و پادشاهِ دزدای دریایی می‌شم!‬
‫دیگه نه.‬
‫من همیشه تنها بودم.‬
‫این نفرین منه.‬
‫ولی مالِ تو خیلی غم‌انگیزتره.‬
‫مثلِ بقیه‌ی کسایی ‫که میوه‌ی شیطانی خوردن.‬
‫دریا.‬
‫یه آب‌تنیِ کوچیک،‬
‫و رویاهات هیچ‌وقت رنگِ واقعیت نمی‌گیرن.‬
‫برو توی اقیانوس.‬
‫همینه.‬
‫پشتِ سرت رو هم نگاه نکن!‬
‫حالا، بعد از من تکرار کن.‬
‫من هیچ‌وقت وانپیس رو پیدا نمی‌کنم.‬
‫من هیچ‌وقت...‬
‫وان...‬
‫من هیچ‌وقت پادشاهِ دزدای دریایی نمی‌شم.‬
‫من...‬
‫هیچ...‬
‫وقت...‬
‫پا...‬
‫دشاه...‬
‫نمی‌شم...‬
‫لوفی!‬
‫نگو.
‫اومدم نجاتت بدم، رفیق!‬
‫بازیِ منو خراب کردی!‬
‫حالا تو عروسکِ جدیدم می‌شی.‬
‫اصلاً نزدیکِ منم نمیای،‬ ‫دختره‌ی عجیب‌غریب! وای!‬
‫لوفی! لوفی!‬
‫گرفتمت.‬
‫ناخدا اوسوپ برای نجات وارد می‌شود!‬
‫زود باش.‬
‫بقیه‌ی خدمه کجان؟‬
‫تقریباً تمومه.‬
‫ای وای.‬
‫دیگه حسابتون رو می‌رسیم.
‫این دلقک دیگه کیه؟‬
‫ما قهرمانیم.‬
‫تعجب می‌کنم که تونستی‬ ‫از تله‌ی رنگ‌های همکارم فرار کنی،‬
‫ولی اگه اومدی دوستات رو نجات بدی،‬
‫خیلی دیر کردی.‬
‫اونا مُردن؟‬
‫نه کاملاً.‬
‫تخمین می‌زنم که فقط‬ ‫چند دقیقه هوا توی ریه‌هاشون باقی مونده باشه.‬ ‫*باما*بین*
‫ولی این زمان از وقتی که تو داری بیشتره.‬
‫این کار تو بوده.
‫تو همونی هستی‬ ‫که دوئلِ غول‌ها رو هم خراب کردی.‬
‫درسته. من مغزِ متفکرم.‬
‫پس تقاصش رو پس می‌دی.‬
‫وقتِ کتک خوردنه، عزیزم.‬
‫من همین‌جا می‌مونم، رفیق.‬ ‫برو حسابش رو برس، لوفی.‬
‫اوسوپ! بیا از هم جدا بشیم!‬
‫صبر کن! اونا دارن می‌میرن!‬
‫می‌دونم که هرگز نمی‌ذاری این اتفاق بیفته!‬
‫اون توی لیستِ ما نیست.‬ ‫ولی دلیل نمیشه که نتونیم بکشیمش.‬
‫شنیدی؟ قراره بمیری.‬
‫- و ما حتی نمی‌دونیم تو کی هستی.‬ ‫- حرفِ آخری داری؟‬
‫من پیشنهاد می‌دم‬
‫مثلِ جنگجوهای الباف این قضیه رو حل کنیم‬
‫با یه دوئل.‬
‫ببخشید، ولی خب... تو در مقابلِ ما.‬
‫فکر نکنم مبارزه‌ی عادلانه‌ای بشه.‬
‫واسه همینه که عاشقشم.‬
‫باشه.‬
‫- می‌خوای با کدوممون دوئل کنی؟‬ ‫- اون.‬
‫اون نامی رو برد.‬
‫و من یه مبارزه‌ی مجدد می‌خوام.‬
‫واسه من که فرقی نمی‌کنه عزیزم.‬ ‫تمام روز منتظر بودم یکی رو بکشم.‬
‫توی الباف، طبق سنت، دوئل با یه حرکت‬ ‫احترام‌آمیز شروع می‌شه.‬
‫مثل تعظیم کردن یا دست دادن.‬
‫من ترجیح می‌دم‬
‫اینطوری شروع کنم!‬
‫تو میس ولنتاینی، درسته؟‬
‫این اسم مستعار رو خودت انتخاب کردی؟‬ ‫چون اصلاً به نظر نمیاد آدم مهربونی باشی.‬
‫من‬
‫فوق‌العاده مهربونم!‬
‫بیا اینجا و بهم کمک کن!‬
‫دو به تک؟‬ ‫این دیگه اسمش دوئل نیست، هست؟‬
‫بیا درباره همکارت حرف بزنیم!‬ ‫بدجوری سرش کلاه رفته.‬
‫میوه شیطانیش چی بود؟‬ ‫عن دماغ انفجاری؟‬
‫هی!‬
‫خیلی چندشه.‬
‫خفه بشو نیستی نه؟
‫انگار خودم باید مجبورت کنم.‬
‫اون ۲۰ کیلو بود.‬
‫پنجاه کیلو!‬
‫اصلاً حسش نمی‌کنم.‬
‫صد کیلو!‬
‫چرا داری لبخند می‌زنی؟‬
‫داری می‌میری.‬
‫یه مرگ شرافتمندانه،‬
‫واسه نجات دوستام.‬
‫اِم...‬
‫ول؟‬
‫ممنون که نجاتمون دادی.‬
‫آره.‬
‫بیا این مبارزه رو یکم عادلانه‌تر کنیم.‬ ‫من میرم سراغ اون.‬
‫ما هم میریم سراغ زنه.‬
‫ما همه‌چیز رو درباره‌ت می‌دونیم، مانکی دی. لوفی.‬
‫باروک ورکز همیشه درباره‬ ‫هدف‌هاش تحقیق می‌کنه.‬
‫تا نقاط قوتشون رو بشناسه.‬
‫و مخصوصاً نقاط ضعفشون رو.‬
‫منم تورو مطالعه کردم.‬
‫تو یه آدم کله‌خری.‬
‫بی‌گدار به آب می‌زنی.‬
‫بدون فکر حمله می‌کنی.‬
‫من، از اون طرف،‬
‫همیشه با آمادگی میام.‬
‫هنوز زنده‌ام؟‬
‫روز ولنتاین مبارک!‬
‫- از دوست من فاصله بگیر.‬ ‫- دوستِ ما.‬
‫بیخیال، میس ونزدی.‬ ‫تو هیچ‌وقت در حد من نبودی.‬
‫رورونوا زورو،‬
‫مثل موش به تله افتادی.‬
‫کیف می‌کنی ببینی، نه؟‬
‫حتماً همینطوره.‬ ‫این تنها راهیه که شانس بردن داری.‬
‫اصلاً بلدی‬ ‫بدون اون شمشیرها بجنگی؟‬
‫مگه تو بلدی بدون عن دماغ درآوردن بجنگی؟
‫گلوله‌های نفسِ نسیمِ من‬ ‫بدجوری ضربه می‌زنن.‬
‫گومو گومو نو استمپ گاتلینگ!‬
‫دا! دا! دا! دا! دا! دا! دا! دا!‬ ‫دا! دا! دا! دا! دا! دا! دا! دا!‬
‫شب بخیر.‬
‫خطا زدی.‬
‫واقعاً سرم رو به درد آوردی. میدونستی؟
‫نظرت درباره درد توی دهنت چیه؟‬
‫ستاره مخصوص تاباسکو!‬
‫چوبِ بامزه‌ایه. به نظر یکم شکننده میاد!‬
‫می‌خواستی موقع مرگ باکلاس به نظر بیای.‬ ‫حالا مثل یه احمق داری می‌میری!‬
‫این به خاطر ایگارامه.‬
‫زورو!‬
‫ستاره شعله‌ورِ مرگبار.‬
‫دوری؟‬
‫نظرت درباره مجسمه‌م چیه؟‬
‫گومو گومو پیستول!‬
‫قفل شمعی!‬
‫تو اون کارو با دوری کردی.‬
‫تو شرافتمندانه نمی‌جنگی!‬
‫ولی اون غول‌ها می‌جنگیدن.‬
‫واسه همینم انقدر راحت هدف قرار گرفتن.‬
‫مثل تو.‬
‫که سعی می‌کنی با مشت زدن‬ ‫همه‌ی مشکلات رو حل کنی.‬
‫من هیچ‌وقت تسلیم نمی‌شم.‬
‫ترجیح میدم اینطور فکر کنم ‫که هیچوقت درس نمی‌گیری!
‫به نظر میاد تحقیقاتمون اشتباه بوده.‬
‫شکست دادن همه‌تون خیلی راحته.‬
‫تقریباً به همون راحتیِ ‫اون غول‌های احمق و بیچاره.‬
‫اون غول‌ها دوستای من بودن.‬
‫و تو بهشون بی‌احترامی کردی.‬
‫دیوارِ شمعی!‬
‫گومو گومو همر!
‫لوفی! حالت خوبه.‬
‫- ما هم یه جورایی خوبیم.‬ ‫- اوسوپ نجاتمون داد.‬
‫- معلومه که نجات داد.‬ ‫- اینجا چه خبر شده؟‬
‫سانجی!‬
‫هی.‬
‫واقعاً نمی‌تونم شماها رو تنها بذارم، نه؟‬
‫کجا بودی؟‬
‫نگران نباش. من قضیه رو حل کردم.‬
‫نمی‌دونم شنیدید یا نه،‬ ‫ولی خیلی باحال بود.‬
‫- خب، ببین چی پیدا کردم.‬ ‫- اوه.‬
‫- یه اترنال‌پوز؟‬ ‫- تنظیم شده روی آلاباستا.‬
‫سانجی!‬
‫- تو فوق‌العاده‌ای!‬ ‫- فکر کنم منم نجاتتون دادم.‬
‫این عالیه. دیگه لازم نیست منتظر بمونیم‬ ‫تا لاگ‌پوزمون ریست بشه.‬
‫بیاین از این خراب‌شده بریم.‬
‫لطفاً!‬
‫قبل از اینکه یه چیز دیگه سعی کنه بکشتمون.‬
‫خب، دایناسور که داشتیم.‬
‫- آدمکش‌ها هم که بودن.‬ ‫- چیزی رو از قلم ننداختیم؟‬
‫آهان آره.‬
‫غول‌ها.‬
‫دوری هم توی موم گیر کرده بود،‬ ‫واسه همین آزادش کردم.‬
‫شماها می‌دونستید‬ ‫توی این جزیره غول هست؟‬
‫عزیزترین دوستم.‬ ‫خدا رو شکر می‌کنم که زنده‌ای.‬
‫منم خدا رو شکر می‌کنم که زنده‌ای.‬
‫ولی انقدر محکم بغلم نکن،‬ ‫وگرنه زخمم باز می‌شه.‬
‫خوشحالیم که هردوتون زنده هستید.‬
‫ما غول‌ها کلاً جون‌سختیم.‬
‫بعد از اینکه از اون موم آزادم کردی،‬ ‫حالم کاملاً خوب شد.‬
‫آره. یه ذره از خورشِ اون‬ ‫می‌تونه مرده رو هم زنده کنه.‬
‫دوئلتون چی شد؟‬
‫هنوز که نمی‌خواید...‬
‫بعد از ۱۰۰ سال بدون برنده،‬
‫فکر می‌کنیم خدایان‬ ‫قضاوتشون رو آشکار کردن.‬
‫بهت مدیونم‬
‫بابت حرفی که اونجا زدی.‬
‫نه، من بهت مدیونم.‬
‫حالا یه داستان جدید واسه تعریف کردن داریم.‬
‫افسانه‌ی جنگجوی شجاع، اوسوپ.‬
‫آره!‬
‫و من یه رویای جدید دارم.‬
‫یه روزی می‌رم و الباف رو می‌بینم.‬
‫قشنگ اونجا اخت می‌گیری.‬
‫خب، شاید یه ذره تو چشم باشی.‬
‫شاهدخت،
‫دعا می‌کنم کشورت در امان باشه.‬
‫ممنونم، دوری.‬
‫وقتی بادبون می‌کشید و می‌رید،‬
‫به ما اعتماد کنید و مستقیم برید جلو،‬ ‫مهم نیست چی بشه.
‫چی؟ مهم نیست چی بشه؟‬
‫- منظورت چیه که مهم نیست چی بشه؟‬ ‫- فعلاً! سعی کنید دیگه نمیرید!‬
‫همم.‬
‫درود بر آن کس که‬ ‫راه جنگجوی بزرگ را پیش می‌گیرد‬
‫ادامه بده، خورشید رو ستایش کن‬ ‫خورشید رو ستایش کن‬
‫ستایش کن، اوه، ستایش کن‬
‫لوفی؟ من به اندازه‌ی کافی‬ ‫از مسیر سفرت دورت کردم.‬
‫به اولین کشتی‌ای که برسیم،‬ ‫می‌گم منو با خودشون ببرن.‬
‫با اون اترنال پوز برمی‌گردم خونه.‬
‫چه بد شد.‬
‫من دیگه از نامی خواستم‬ ‫که به سمت آلاباستا حرکت کنه.‬
‫من... من... نمی‌تونم ازت بخوام منو ببری.‬
‫لازم نبود بخوای.‬
‫همون‌طور که گفتم...‬
‫وقتی ببینیش، می‌فهمی.‬
‫دوستای جدیدمون راه افتادن.‬
‫با اون هیولایی که توی آبه،‬ ‫خیلی دور نمی‌شن.‬
‫حداقل، نه بدون کمک ما.‬
‫من بیشتر از صد ساله که‬ ‫با تبرِم جنگیدم.‬
‫و منم با شمشیرِم.‬
‫ولی اگه دوران دوئل کردنمون تموم شده،‬
‫راه بهتری واسه خداحافظی‬ ‫به ذهنم نمی‌رسه.‬
‫اوه! بچه‌ها! یه چیزی داره‬ ‫مستقیم به طرفمون شنا می‌کنه!‬
‫یه دایناسور دیگه‌ست؟‬
‫یه پادشاه دریاست؟‬
‫یه ماهی‌قرمزِ غول‌پیکره!‬
‫سکان رو بچرخون به چپ!‬
‫نه!‬
‫ما مستقیم می‌ریم جلو.‬
‫دقیقاً همون‌طوری که براگی گفت.‬
‫هاکوکو...‬
‫حاکمیت!‬
‫دیدین؟
‫هوو!‬
‫معرکه بود!‬
‫بخت یارتون باشه!‬
‫ضربه‌ی عالی‌ای بود، رفیق.‬
‫مالِ تو هم به همون اندازه عالی بود.‬
‫می‌دونی، یهو یادم اومد‬ ‫اصلاً چی شد که دوئلمون شروع شد.‬
‫آره، درسته.‬
‫هر کدوممون یه پادشاهِ دریای ‫غول‌پیکر رو شکار کرده بودیم.‬
‫و ازمون پرسیدن کدومشون بزرگ‌تره.‬
‫معلومه که مالِ من بود.‬
‫چرت نگو!‬
‫اون هیولایی که من زمین زدم قطعاً بزرگ‌تر بود!‬
‫داری به شرافتم شک می‌کنی؟‬
‫شرافتت؟ من به عقلت شک دارم!‬
‫پس شاید بهتره یه بار برای همیشه ‫تکلیفش رو روشن کنیم.‬
‫با یه دوئل!‬
‫لعنتی.‬ ‫می‌تونستم ازش سوشی درست کنم.‬
‫- نه.‬ ‫- من هر روز با ماهی‌ها سر و کله می‌زنم.‬
‫- نه ماهی‌هایی به اون بزرگی.‬ ‫- تو نگران من و اندازه نباش.‬
‫احمق‌ها.‬
‫می‌بینی چیکار کردی؟ ‬
‫مبارزه رو باختیم،‬
‫همکارت عقلش رو از دست داد،‬ ‫و هدف‌هامون هم فرار کردن... دوباره!‬
‫بهت گفتم باید وقتی فرصتش رو داشتیم‬ ‫می‌کشتیمشون.‬
‫اون جواب می‌خواد.‬
‫می‌خوام حقیقت رو بهش بگم.‬
‫همه‌ش تقصیر تو بود.‬
‫تو قرار نیست چیزی بهش بگی.‬
‫- بهترین دایناسوری بود که تا حالا خوردم!‬ ‫- مگه قبلاً هم دایناسور خورده بودی؟‬
‫نه. ولی فکر نکنم چیزی‬ ‫خوشمزه‌تر از این وجود داشته باشه.‬
‫چالش اصلی پیدا کردن ماهیتابه‌ای ‫بود که توش جا شه.
‫فکر کنم حق داشتیم یه غذای خوب بخوریم.‬
‫دقیقاً!‬
‫خب، همگی گوش کنید.‬
‫به افتخارِ قهرمانِ لیتل گاردن.‬
‫هان؟‬
‫به افتخارِ اوسوپ.‬
‫به افتخارِ اوسوپ!‬
‫نمی‌خوای یه داستان تعریف کنی؟‬
‫نمی‌تونم.‬
‫خب، داشتم می‌گفتم.‬ ‫من تک و تنها، محاصره شده بین شش تا آدمکش.‬
‫- اِ... شش تا؟‬ ‫- شایدم هشت تا بودن.‬
‫خیلی سریع حرکت می‌کردن.‬ ‫خودت دیدی، مگه نه ویوی؟‬
‫اِ... شمردنشون خیلی سخت بود.‬
‫می‌دونی ویوی، من خودم دوتا از‬ ‫مامورهای باروک ورکس رو شکست دادم.‬
‫کدوم دوتا؟‬
‫میس فرایدی و مستر ۱۳.‬
‫وای. چطوری بودن؟‬
‫خب، اونا... اِ...‬
‫اونا، خب...‬
‫حریف‌های خیلی خطرناکی هستن.‬
‫آره. ممنون، ویوی.‬
‫به نظر من زمین زدن یه دایناسور،‬ ‫به اندازه‌ی ده تا مامور باروک ورکس ارزش داره.‬
‫منظورت همون دایناسوریه که من کشتم؟‬
‫- تو خواب ببینی، آشپز.‬ ‫- من گردنش رو شکستم.‬
‫- بعد از اینکه من قلبش رو جر دادم ‫- اصلاً همچین اتفاقی نیفتاد.‬
‫اینا تا وقتی خسته نشن‬ ‫همین‌طوری ادامه می‌دن.‬
‫یا دوباره گشنه‌شون بشه. بهش عادت می‌کنی.‬
‫اگه همین الان یه دایناسور ببینم،‬ ‫می‌زنم تو صورتش.‬
‫عضو یه خدمه بودن باید حس خوبی داشته باشه.‬
‫آره، ولی داشتن یه دختر دیگه‬ ‫توی کشتی هم خیلی خوبه.‬
‫دارن اذیتم می‌کنن بابا!‬
‫من... راستش یکم احساس خستگی می‌کنم،‬ ‫واسه همین زودتر می‌رم بخوابم.‬
‫- ولی فردا صبح می‌بینمت، باشه؟‬ ‫- آره.‬
« ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.