« بی سی موویز تقدیم میکند » .:: BcMoviez.Com ::.
‫- اونجاست، هیولا. ‫- زودباشید! جمع بشین.
‫هیولا!
‫می‌بینمش!
‫- اونجا! برو!‌ برو! ‫- برو، برو، برو!
‫نذارید فرار کنه!
‫بجنبید!
‫گرفتیش! گرفتیش!
‫جلوش رو بگیرید!
کانال تلگرام و اينستاگرام بی سی موویز t.me/BcMoviez
‫شاید داریم توهم می‌زنیم، آخه...
‫کسی چه میدونه اون دکتره چه ‫دارویی به خورد ما داده؟
‫نه، قسم می‌خورم که دیدم ‫اون دماغ آبیه حرف می‌زنه.
‫هی!
‫یه چیزی بگو.
‫چی هستی؟
‫چند سالته؟
‫چرا باهامون حرف نمی‌زنی؟
‫ببین فکر می‌کردم چیز خاصیه.
‫ولی یه حیوون عادیه شاید ‫توی اجاق بپزیمش.
‫وای!
‫اوه سانجی! فکر خیلی خوبیه.
‫با یکم پیاز، یکم هویج.
‫یکم رزماری...
‫تو خرسی یا آدمی؟
‫فکر کنم راکونی چیزیه. ‫البته اگر راکون‌ها صحبت می‌کنن.
‫دوتا پا داره با یه کلاه ‫مگه نمیشه آدم؟
‫آره ولی شاخ‌هاش و خزهاش ‫یه جورایی حیوونش می‌کنه.
‫می‌تونه هر دوتاش باشه؟
‫نه. زیست‌شناسی فرگشتی.
‫اوه هی!
‫وای!
‫اینجا رو باش!
‫- چه پرچم دزد دریایی خفنی. ‫- بذار سر جاش!
‫بهش دست نمی‌زنی فهمیدی؟ ‫منم راکون نیستم!
‫من یه گوزن‌ام.
‫راست میگفتی. ‫می‌تونه حرف بزنه.
‫
‫این بهترین غذاییه که تابه‌حال خوردم.
‫چی هست؟
‫سوپ مرغه.
‫یه دستور پخت دارویی قدیمیه.
‫دلت می‌خواد بمونی و توی ‫این قلعه‌ی گنده زندگی کنی، مو قشنگ؟
‫می‌کنمت سرآشپز شخصیم.
‫ممنون.
‫نیازی ندارم.
‫هی دکتر.
‫- اون سگه دیگه... ‫- منظورت گوزنه؟
‫منظورت چوپره؟
‫چرا وقتی به اون پرچم دست زدم ‫اینقدر عصبانی شد؟
‫اصلا خوشش نیومد.
‫اون پسر
‫زخم خیلی بزرگی توی قلبش داره.
‫چوپر کل زندگیش رو تنها بوده.
‫نه خانواده‌ای، نه دوستی.
‫به جز بدترین دکتر جزیره که ‫خیلی براش اهمیت داشت.
‫این اتفاق موقع شکار دکتر بزرگ افتاد.
‫اون واپول ظالم داشت تمام ‫دکتر‌های قلمرو درام رو جمع می‌کرد
‫و توی قلعه‌ش زندانیشون کرده بود.
‫بیاین روی پل محاصره‌ش کنیم.
‫اگر دکتری مقاومت می‌کرد
‫کشته میشد.
‫و چیزی نگذشت که فقط ‫دوتا پزشک موند
‫یکی که محضر حضورتونه...
‫حتما شوخیت گرفته.
‫و دکتر هیریلاک.
‫گمشو!
‫گارد سلطنتی اون بالاست.
‫به سختی فرار کردم.
‫فکر کردی برای تماشا اینجام؟ ‫منم خواستم اونا رو دست‌به‌سر کنم.
‫نمی‌ذارم جام رو لو بدی.
‫از این طرف رفت. ‫سربازها! پیداش کنید!
‫بجنبید! برید!
‫زودباشید.
‫می‌دونی، ما باید هوای همدیگه رو داشته باشیم.
‫من و تو تنها دکترایی هستیم که ‫واپول نگرفته.
‫آره، البته اگه بشه اسمت رو دکتر گذاشت.
‫تو به آدمی که تلاش داره درد ‫آدم‌ها رو تسکین بده چی میگی؟
‫تلاش کردن درسته.
‫شنیدم آخرین مریضت رو تبدیل به قورباغه کردی.
‫اراجیفه!
‫این داروی خارج سازی قورباغه ‫باید برای مرض پا کارساز باشه.
‫باید وریدی تزریقش می‌کردم؟
‫این خودش یه آزمایش دیگه‌ست.
‫آره، خوبه.
‫برو همون داروهای عجیب و غریبت رو درست کن ‫که مردم خوششون نمیاد.
‫اسمش شکست شرافتمندانه‌ست.
‫همه‌ی دانشمند‌ها بزرگ تجربه کردن.
‫قورباغه‌ی امروز شاهزاده‌ی آینده‌‌ست.
‫تنها چیزی که بدتر از ‫یه پزشک بی‌لیاقته، دانشمند بده.
‫من حرفای یه ساحره‌ی طماع رو گوش نمیدم.
‫پزشک شیاد روغن مار.
‫عجوزه‌ی پیر طماع.
‫- اونجا! ‫- این طرف رفت! بجنبید!
‫حتما گارد سلطنتیه.
‫یا مردم شهری که دوستشون داری.
‫روراست باش هیریلاک.
‫این کشور مریضه، ‫سر تا پاش.
‫و این آدم‌ها اینقدر بدون ‫دکترهاشون مستأصل‌اند
‫که دره‌ی مرگ خائن رو گشت می‌زنن
‫تا قارچی که دوای درد هر چیزیه پیدا کنن.
‫قارچی که دوای درد هر چیزه.
‫برای چیزیه که وجود نداره
‫ارزش نداره زخمی بشی یا کشته بشی.
‫میشه اینقدر بی‌رحم نباشی؟
‫به این چیزا باور دارن فقط چون امیدی ندارن.
‫ولی من دارم روی دارویی کار می‌کنم
‫که این کشور رو نجات میده.
‫مهم نیست چه پخت‌وپزی داشته باشی.
‫قلمرو درام رو نمیشه نجات داد.
‫حالا می‌بینی.
‫اینجا ردی ازش نیست. ‫سربازها، برگردیم سمت پل.
‫- بله قربان! ‫- خب، دیگه نوبت منه.
‫هیچوقت من رو زنده نمی‌گیرن.
‫می‌بینمت پزشک شیاد پیر.
‫البته اگه من اول نبینمت ‫زنیکه لاغر مردنی.
‫بالاخره جام امنه.
‫احمق‌ها.
‫چه رد پاهای بزرگی.
‫که تبدیل شده
‫به رد پاهای کوچیک.
‫سلام.
‫چه بلایی سرت اومده؟
‫شانس آوردی.
‫همین هفته‌ی پیش
‫یه مرهم درست کردم که ‫استخوان‌های شکسته رو خوب می‌کنه.
‫بهت تیر‌اندازی کردن!
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب. ‫چیزی نیست، چیزی نیست.
‫آره.
‫آره، چیزی نیست.
‫خیلی‌خب.
‫چیزی نیست.
‫اوه! اوه! خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب.
‫نه! اگه جلوی خونریزی رو نگیرم می‌میری.
‫چیزی نیست.
‫بهت تیر‌اندازی نمی‌کنم.
‫من... اصلا تفنگ ندارم. نگاه کن.
‫نگاه کن.
‫کلکی توی کارم نیست. ‫سلاحی ندارم.
‫اسم من دکتر هیریلاکه.
‫من پزشکم.
‫من هیچوقت
‫بهت آسیب نمی‌زنم.
‫
‫عصر بخیر.
‫عصر بخــ....
‫لعنتی.
‫می‌تونی حرف بزنی.
‫و مثل بچه‌ها حرف میزنی.
‫
‫چرا قبلا چیزی نگفتی؟
‫بیخیال دیگه.
‫من قضاوتت نمی‌کنم.
‫وقتی با بقیه‌ی آدم‌ها حرف زدم ‫بهم شلیک کردن.
‫چون عجیبه که یه گوزن حرف بزنه.
‫آره، داستان اهالی روستا رو راجع به
‫آدم برفی منفوری که توی ‫جنگل زندگی می‌کنه شنیدم.
‫و دیشب هم صدای گلوله شنیدم.
‫تو باید همون آدم برفی منفور باشی.
‫آدمیزاد می‌تونه بی‌رحم باشه.
‫اشکالی نداره
‫نوار زخمت رو نگاه کنم؟
‫بذار زخمت رو ببینم.
‫
‫آدم برفی منفور چیه؟
‫یه هیولا.
‫چیزی که تو نیستی.
‫خیلی‌خب.
‫حالا صحبت کنی چشه؟ ‫چیز خاصی نیست.
‫منم می‌تونم صحبت کنم.
‫بعضیا میگن زیاد هم حرف می‌زنم.
‫زخم‌هات به خوبی دارن خوب میشن.
‫به محض اینکه خوب بشن
‫می‌‌تونی بری خونه پیش خانواده‌ت.
‫من خانواده‌ای ندارم.
‫اون گوزن دیگه از من ‫بخاطر دماغ آبیم فرار کرد.
‫اوه.
‫انسان‌ها تنها موجوداتی نیستن ‫که می‌تونن بی‌رحم باشن.
‫البته از این حرفم مطمئنم
‫مثل تو جایی پیدا نمیشه.
‫بذار ببینم.
‫تو...
‫گوزن به دنیا اومدی، آره؟
‫اوهوم.
‫بذار یه چیزی ازت بپرسم.
‫تابه‌حال میوه‌ی به ظاهر عجیبی خوردی؟
‫یه چیزی که احتمالا نباید می‌خوردی؟
‫گرسنه‌م بود.
‫فکر کنم همین یادمه.
‫ها؟
‫یه چیزایی داریم به اسم ‫میوه‌های شیطانی.
‫خیلی نادر‌اند.
‫فکر کنم یکی از اونا خوردی
‫و تو رو تبدیل کرده...
‫به چیزی که الان هستی.
‫
‫حرف از غذا شد.
‫
‫خب...
‫غذای آنچنانی نیست ولی...
‫دوست داشتی چوپر؟
‫اوهوم.
‫چرا چوپر صدام کردی؟
‫چون این شاخ‌های تو انگاری ‫می‌تونن درخت‌ها رو قطع کنن.
‫تونی تونی چوپر.
‫اسم خوبیه.
‫اینطوری صدات می‌کنم.
‫چوپر.
‫خوشم اومد.
‫ممنون.
‫خیلی باعث افتخارمه.
‫چوپر
‫یک سال آینده رو با هیریلاک گذروند.
‫اولین قدم‌ها...
‫باهاش کار می‌کرد.
‫ازش یاد می‌گرفت.
‫زخم‌هاش مداوا میشد.
‫مثل یک روح بودن در دو جسم.
‫ولی مثل هر رابطه‌ای
‫خرابکاری‌های خودشون رو داشتن.
‫- نزدیک بود بمیرم! ‫- چی داری میگی؟
‫من جونت رو نجات دادم، الان چرا ‫باید بخوام بکشمت دماغ آبی احمق؟
‫به من نگو دماغ آبی احمق!
‫بس کن.
‫
‫دکتر؟
‫چیه؟
‫اولین باری بود که دعوا کردم.
‫خب، جای تعجب نداره.
‫به یه همکار برای دعوا نیاز داری.
‫خب
‫برای این هم احتمالا اولین بارت باشه.
‫بیا.
‫این
‫یه چیز کوچیکه برای تو.
‫پیشنهاد صلح.
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫خیلی‌خب.
‫دعا کن جواب بده چوپر.
‫ده بار ترکیده.
‫چرا دارم مدام تلاش می‌کنیم؟
‫چون به محض اینکه معجزه‌ی داروییم کامل بشه
‫انگار که کشور رو نجات دادیم.
‫می‌خوای آدم‌ها رو نجات بدی؟
‫آدم‌هایی که به آدم‌برفی‌های ‫منفور شلیک می‌کنن؟
‫و من؟
‫گوش کن چوپر.
‫کینه به دل نگیر.
‫بعد از سال‌ها زندگی زیر سلطه‌ی ‫یک ستمگر ظالم
‫مردم درام شکسته شدن.
‫ناامید شدن از اینکه بخوان شرایط رو بهتر کنن
‫و وقتی مردم ناامید بشن
‫تسلیم ترس میشن و به هیولاها شلیک می‌کنن.
‫و چوپرها.
‫باید امید رو بهشون برگردونیم.
‫چطوری این کار رو بکنیم؟
‫هیچ‌وقت ازشون ناامید نمی‌شیم.
‫یا این.
‫توی یک سرزمین دوردست در غرب
‫یه دزد معروف بود
‫که مشکل قلبی حاد داشت.
‫و خوشبختانه پولدار بود
‫و پزشک‌های معروفی رو ‫از اقصی نقاط دنیا دیده بود
‫ولی هیچکدومشون
‫نتونستن بیماریش رو درمان کنن.
‫هیچ کدوم؟
‫لاعلاج بود.
‫اوه.
‫بعد یک روز در وسط ناامیدی
‫بعد اینکه تقریبا دیوونه شد
‫داشت از کوه رد میشد
‫و اونجا چیزی دید...
‫که نفسش بند اومد.
‫چی بود؟
‫شکوفه‌ی گیلاس.
‫اوه.
‫تابه‌حال همچین چیز...
‫زیبایی ندیده بود؟
‫خب روز بعدش
‫دزده رفت یه دکتره دیگه رو ببینه
‫و در نهایت تعجب ‫پزشک بهش گفت که
‫درمان شده.
‫اوه.
‫این...
‫معجزه بود؟
‫معجزه بود!
‫آره.
‫یه شگفتی دارویی.
‫ببین، اون احساس قدرتمندی که
‫از نگاه به اون شکوفه‌ی گیلاس
‫تجربه کرد بود
‫درمانش کرده بود.
‫وای!
‫اینجا رو نگاه کن.
‫این پرچم، نماد اعتقاد راسخه.
‫یعنی هر چیزی ممکنه.
‫یعنی چیزی به اسم بیماریِ لاعلاج‬ ‫وجود نداره.‬
‫من همون دکتری می‌شم‬ ‫که این کشورِ مریض رو نجات می‌ده.‬
‫واسه همینه که پرچمِ اسکلت و استخون رو‬
‫جلوی هر بیماری‌ای که وجود داره، بالا می‌برم.‬
‫پرچمِ اسکلت و استخون؟‬
‫آره!‬
‫نمادِ ایمان و باوره.‬
‫یعنی رد کردنِ غیرممکن‌ها.‬
‫این پرچم رو بالا ببر‬
‫و مثل یه دزدِ دریایی بجنگ!‬
‫ممم...‬
‫دزدِ دریایی دیگه چیه؟‬
‫واقعاً؟‬
‫دزدِ دریایی کسیه که دنبالِ ماجراجوییه و‬
‫رویا داره‬
‫و هیچ‌وقتِ هیچ‌وقت تسلیم نمی‌شه.‬
‫وای چوپر، این جزیره در مقابلِ دنیایی که‬
‫حتی نمی‌تونی تصورش رو بکنی، فقط یه نقطه‌ی کوچیکه.‬
‫واقعاً؟‬
‫یه روز بادبان‌ها رو بکش و بزن به دلِ دریا،‬
‫اون‌وقت می‌فهمی که‬ ‫مشکلاتت واقعاً چقدر کوچیک هستن.‬
‫یادت باشه چی بهت گفتم پسرم...‬
‫سرنوشتِ تو‬
‫اون‌طرفِ این دریای درخشان منتظرته.‬
‫اما روزای خوب دووم نیاوردن.‬
‫معمولاً همین‌طوریه.‬
‫و خبر دیگه اینکه، چوپر، خوش‌حالم‬ ‫که بگم درمانت بالاخره تموم شده.‬
‫واقعاً؟‬
‫ممنونم، دکتر.‬
‫خب...‬
‫مواظبِ خودت باش.‬
‫می‌تونی بری.‬
‫ها؟‬
‫زخم‌هات... زخم‌هات دیگه خوب شدن.‬
‫آزادی که‬
‫هر جوری دلت می‌خواد زندگی کنی.‬
‫حالا برو! من کلی کار دارم.‬
‫اما...‬
‫اما من هنوز خوب نشدم!‬
‫من... دل‌درد دارم.‬
‫تب دارم.‬
‫- فکر کنم شاخ‌هام دارن می‌شکنن!‬ ‫- حالت خوبه.‬
‫دیگه لازم نیست بیشتر از این‬ ‫مواظبت باشم، چوپر.‬
‫خودت می‌تونی از پسِ کارهات بربیای.‬
‫خواهش می‌کنم این کار رو نکن، دکتر.‬
‫من هیچ دوستی ندارم.‬ ‫هیچ جای دیگه‌ای رو ندارم که برم.‬
‫قول می‌دم هیچ دردسری درست نکنم، قسم می‌خورم.‬
‫برو پیِ کارت!‬
‫بزن به دلِ دریا یا یه همچین چیزی،‬ ‫و دیگه هم برنگرد!‬
‫اما... اما...‬
‫دیگه باهات کاری ندارم!‬
‫ای احمقِ دماغ‌آبی!‬
‫نه! چرا؟‬
‫دکتر، چرا؟‬
‫مگه من چیکار کردم؟‬
‫دکتر!‬
‫دکتر، خواهش می‌کنم! لطفاً.‬ ‫لطفاً در رو باز کن، دکتر!‬
‫دکتر، مگه من چیکار کردم؟‬
‫لطفاً در رو باز کن، دکتر! خواهش می‌کنم!‬
‫دکتر! دکتر! خواهش می‌کنم!‬
‫مگه چیکار کردم؟‬
‫منو ببخش.‬
‫منو ببخش، چوپر.‬
‫نه.‬
‫نه!‬
‫چوپر.‬
‫بی‌خود نیست که از آدما خوشش نمیاد.‬
‫اگه از من بپرسی، این بهترین ویژگی‌شه.‬
‫داستانِ چوپر و هیریلاک‬ ‫همون‌جا تموم نشد.‬
‫- کارت تمومه.‬ ‫- نه.‬
‫نه.‬
‫حتماً باید‬
‫یه راهی باشه که عمرم رو‬ ‫فقط یه ذره بیشتر طولانی کنم.‬
‫از مهارت‌هات استفاده کن!‬
‫پس بالاخره اعتراف کردی.‬
‫من فقط یه جادوگرِ طماع نیستم.‬
‫من مهارت دارم.‬
‫و تو تنها دکترِ دیگه‌ای هستی که باقی مونده.‬
‫نمی‌تونم‬
‫تحمل کنم که ببینم‬
‫۳۰ سال تحقیق به هدر می‌ره.‬
‫وقتِ بیشتری لازم دارم تا کارِ زندگیم رو تموم کنم.‬
‫پس برگرد به همون سرزمینی‬ ‫که اون شکوفه‌های گیلاس رو دیدی.‬
‫می‌دونم حرفم رو باور نمی‌کنی، اما من یه تجر...‬
‫من یه معجزه‌ی پزشکی رو تجربه کردم.‬
‫به یه معجزه‌ی دیگه نیاز پیدا می‌کنی.‬
‫اون... اون قارچِ معجزه‌گری که‬ ‫روستایی‌ها درباره‌اش حرف می‌زنن...‬
‫وجود نداره.‬
‫و حتی اگه وجود داشت،‬
‫هیچ‌کس از دره‌ی مرگ‬ ‫زنده بیرون نمیاد.‬
‫حیوون خونگیت کجاست؟‬
‫چوپر حیوون خونگی نیست!‬
‫من تنها دوستیم که تا حالا داشته.‬
‫واسه همینه...‬
‫واسه همینه که مجبور شدم بیرونش کنم.‬
‫چی؟‬
‫چرا؟‬
‫شوکِ غیرقابل‌تحملی می‌شد‬
‫اگه درست جلوی چشماش می‌مردم.‬
‫باید از این درد دور نگهش می‌داشتم. ‫ما، خب...‬
‫من و اون خیلی شبیه همیم.‬
‫جفتتون دست‌وپاچلفتی هستین.‬
‫می‌خواستم‬
‫آخرین هدیه رو بهش بدم.‬
‫یه چیزِ آخر‬ ‫تا بهش نشون بدم هیچ‌چیزی غیرممکن نیست.‬
‫اما...‬
‫می‌دونم زمان‬
‫باهام یار نیست.‬
‫کورها.‬
‫خواهش می‌کنم.‬
‫خواهش می‌کنم...‬
‫کارِ ناتمومِ زندگیم رو تموم کن.‬
‫و...‬
‫مراقبِ چوپر باش.‬
‫بلند شو.‬
‫جدی ازم انتظار داری‬ ‫تحقیقاتِ احمقانه‌ت رو تموم کنم‬
‫و از اون حیوونِ عجیب‌غریبت مراقبت کنم؟‬
‫داری سعی می‌کنی از دلسوزیم سوءاستفاده کنی‬ ‫چون داری می‌میری.‬
‫باید من رو بهتر از این حرف‌ها بشناسی.‬
‫جوابم منفیه.‬
‫برو به کارهای آخرت برس، دکترِ شیاد پیر.‬
بی سی موویز
‫هیریلاک که می‌دونست وقتِ زیادی نداره،‬
‫توی اون چند روزِ آخر با تمامِ وجود کار کرد.‬
‫بهت نشون می‌دم چی ممکنه.‬ ‫نشونت می‌دم!‬
‫وای خدا جون.
‫داره جواب می‌ده.‬
‫داره جواب می‌ده!‬
‫وای!
‫اوه! اوه!‬
‫اوه!‬
‫چوپر، همینه!‬
‫همون واکنشی که منتظرش بودیم!‬
‫آه!‬
‫آها!‬
‫آه!‬
‫چوپر!‬
‫چا...‬
‫من... پیداش کردم.‬
‫چوپر؟‬
‫چوپر، چی...‬
‫چه بلایی‬ ‫سرت اومده؟ چی...‬
‫چوپر...‬
‫کجا بودی؟‬
‫دره‌ی مرگ.‬
‫قارچ رو پیدا کردم.‬
‫چی؟ اون، خب...‬
‫همون داروی معجزه‌گری که‬ ‫اهالیِ روستا درباره‌ش حرف می‌زدن؟‬
‫اوهوم.‬
‫چی...‬
‫پیداش کردی.‬
‫واسه‌ی من.‬
‫زنده بمون دکتر، خواهش می‌کنم.‬
‫منم می‌خوام دکتر بشم.‬
‫و می‌خوام تو اولین مریضم باشی.‬
‫بهم یاد بده چطوری دکتر بشم.‬
‫یا نکنه یه گوزن نمی‌تونه دکتر بشه؟‬
‫البته که می‌تونی، چوپر.‬
‫تو مهم‌ترین ویژگیِ لازم رو داری.‬
‫یه قلبِ بزرگ.‬
‫اوه، پسرِ من، پسرِ من.‬
‫آه.‬
‫سوپِ قارچ داره اثر می‌کنه؟‬
‫خیلی بدمزه بود.‬
‫داروی خوب همیشه بدمزه‌ست.‬
‫از همین‌جا می‌فهمی که داره اثر می‌کنه.‬
‫ممنونم، چوپر.‬ ‫حالا دیگه باید مرخص بشم.‬
‫کجا داری می‌ری؟‬
‫خب، چوپر،‬
‫خبر رسیده که دکترهایی که‬ ‫توی قلعه‌ی درام زندانی هستن‬
‫مریض شدن.‬
‫حالا که حالم بهتر شده،‬
‫می‌رم که درمانشون کنم.‬
‫هوم؟‬
‫اون داروئه؟‬
‫موادِ منفجره‌ست.‬
‫قلعه‌ به ‌شدت تحتِ محافظته.‬
‫شاید مجبور بشم‬
‫با جنگیدن وارد بشم.‬
‫منم باهات میام.‬
‫نه، نه. حالت از من خیلی بدتره.‬
‫تو همین‌جا بمون و استراحت کن.‬
‫یه روزی دکترِ خیلی خوبی می‌شی،‬ ‫چوپر.‬
‫من خودم مدرکِ زنده‌اشم.‬
‫هیریلاک!‬
‫اون کجاست؟‬
‫حالا که حالش بهتر شده، رفته تا دکترهایِ مریضِ‬ ‫تویِ قلعه رو درمون کنه.‬
‫بهتر؟‬
‫اون حالش بهتر نیست. بیماریش لاعلاجه.‬
‫نه، واقعاً.‬
‫من قارچِ «درمونِ هر درد» رو از تویِ کتاب پیدا کردم‬ ‫و براش سوپ درست کردم.‬
‫چه قارچی؟ نشونم بده.‬
‫می‌بینی؟‬
‫علامتِ جمجمه و استخون‬ ‫یعنی هر چیزی ممکنه.‬
‫هر مریضی‌ای رو می‌شه درمون کرد.‬
‫احمق!‬
‫اون علامت یعنی مرگباره.‬
‫هر کسی اون قارچ رو بخوره،‬ ‫زیرِ یک ساعت می‌میره.‬
‫داری دروغ می‌گی!‬
‫من دروغ نمی‌گم.‬
‫اون می‌دونست سمیه.‬ ‫با این حال خوردش.‬
‫چرا باید همچین کاری کنه؟‬
‫چون یه جایِ مخصوص برات داشت‬
‫تویِ اون قلبِ بزرگ و گمراهش.‬
‫چیزی به اسمِ «دوای هر درد» وجود نداره.‬
‫واسه همینه که به دکترها نیاز هست.‬
‫مهربونی جونِ کسی رو نجات نمی‌ده.‬
‫اگه واقعاً می‌خوای مردم رو نجات بدی،‬ ‫باید درس بخونی و پزشکی یاد بگیری.‬
‫چون بدونِ اون مهارت‌ها،‬
‫حتی یه نفر رو هم نمی‌تونی نجات بدی.‬
‫ولی دکتر گفت...‬
‫اون احمقه.‬
‫دکتر هیریلاک دیگه برنمی‌گرده.‬
‫رفته تا قلعه‌یِ درام رو به قبرش تبدیل کنه.‬
‫تا آخرین نفسم...‬
‫نه!‬
‫...هر کاری از دستم بربیاد انجام می‌دم‬
‫تا دردِ مریض‌ها رو تسکین بدم.‬
‫نه!‬
‫قوی بمونید، همکارهایِ پزشکم.‬
‫اومدم تا نجاتتون بدم.‬
‫پادشاهِ من، ما باید به نظارت رویِ‬ ‫سلامتیتون ادامه بدیم.‬
‫با این اشتهایِ سیری‌ناپذیرِ همایونی،‬
‫لرزه به تنم می‌افته وقتی فکر می‌کنم اگه مریض بشید،‬ ‫چه بلایی سرِ درام میاد.‬
‫با اینکه پشتکارتون قابلِ تحسینه،‬
‫ولی نگرانیتون بی‌جاست.‬
‫سالم و سرحالم.‬
‫مثلِ شیر قوی‌ام.‬
‫آخ!‬
‫خیلی تنگه.‬
‫من رو ببخشید، پادشاه واپول.‬
‫- این رو ببریدش.‬ ‫- بله قربان.‬
‫و مطمئن بشید که به سختی مجازات می‌شه‬
‫چون نزدیک بود هیکلِ همایونی رو از ریخت بندازه.‬
‫سرورم.‬
‫اون دکترِ فراری اومده.‬
‫من رو ببرید پیشِ مریض‌ها!‬
‫اومدم تا دکترهایِ مریض رو درمان کنم.‬
‫مریض؟‬
‫می‌بینی که، اینجا هیچ‌کس مریض نیست.‬
‫خداروشکر.‬
‫فقط من بودم که گول خوردم.‬
‫باورتون می‌شه این دلقک چی میگه؟‬
‫فکر می‌کردم برایِ پزشک شدن‬ ‫باید باهوش بود.‬
‫دستورِ اعدامِ فوریِ‬
‫این دکترِ فراری رو صادر می‌کنم.‬
‫با اینکه خطر رو می‌دونستی،‬
‫چرا اومدی؟‬
‫من دکترام.‬
‫اگه کسی مریض باشه،‬
‫سعی می‌کنم درمانش کنم.‬
‫اگر ناچار باشم
‫هیچ‌وقت سراغِ دکترِ شیادی ‫مثلِ تو نمی‌اومدم.‬
‫دالتون!‬
‫به این شورشی شلیک کن و بکشش.‬
‫شما نمی‌تونید منو بکشید.‬
‫یه آدم کی می‌میره؟‬
‫وقتی یه گلوله قلبشو سوراخ می‌کنه؟‬
‫یا وقتی به یه بیماریِ لاعلاج دچار می‌شه؟‬
‫نه.‬
‫یعنی وقتیه که‬
‫سوپی رو می‌خوره‬ ‫که از یه قارچِ سمی درست شده؟ ‬
‫نه. نه، نه، نه.‬
‫نه. نه!‬
‫یه آدم وقتی می‌میره‬
‫که فراموش بشه.‬
‫ممکنه من از بین برم،‬
‫ولی رویایِ من‬
‫زنده می‌مونه! ‬
‫و مردمِ دردمندِ درام‬ ‫شفا پیدا می‌کنن.‬
‫یعنی برای یه کشور هم صدق می‌کنه؟‬
‫آیا پادشاهیِ درام...‬
‫نجات پیدا می‌کنه؟‬
‫تا وقتی که کسی باشه‬ ‫که راهش رو ادامه بده.‬
‫داری چه اراجیفی میگی؟‬
‫بهش شلیک کنین!‬
‫به‌زودی...‬
‫یه هیولا ظاهر می‌شه.‬
‫لطفاً بهش صدمه نزنید.‬
‫اون پسرِ منه.‬
‫من...‬
‫زندگیِ فوق‌العاده‌ای داشتم.‬
‫بهش شلیک کنین!‬
‫ممنونم، چوپر.‬
‫به سلامتیِ تو، دکتر شیاد پیر.‬
‫عجب احمقِ وامونده‌ای!‬
‫برو!‬
‫همین الان!‬
‫اون پسرِ هیولا رو بکشین!‬
‫نـــه!‬
‫برو کنار!‬
‫اگه نمی‌تونی منو شکست بدی،‬ ‫جلوی اونا هیچ شانسی نداری.‬
‫خودت رو بی‌خودی فدای این کشور نکن.‬
‫زنده بمون.‬
‫خواهش می‌کنم.‬
‫برو خونه.‬
‫پدرت هم همین رو می‌خواست.‬
‫اون جونور کجاست؟‬
‫سرش رو برام نیاوردی؟‬
‫من خیلی وقت بود که...‬
‫چشمام رو بسته بودم.‬
‫من به پدرت خدمت کردم،‬
‫ولی الان می‌بینم که‬ ‫این کشور داره به کدوم سمت میره.‬
‫فروپاشی.‬
‫و من دیگه توی این مسیر قدم برنمی‌دارم.‬
‫از من نافرمانی می‌کنی؟
‫من؟!‬
‫پادشاهت؟!
‫بله.‬
‫این خائن رو بگیرین!‬
‫جالبه.‬
‫داری چیکار می‌کنی؟‬
‫می‌خوام دکتر بشم.‬
‫من دکتر می‌شم.‬
‫من دوای هر دردی می‌شم.‬
‫تسلیم نمی‌شم.‬
‫خواهش می‌کنم.‬
‫لطفاً هر چی بلدی بهم یاد بده.‬
‫چرا باید این کار رو بکنم؟‬
‫
‫دکترین صدام کن.
‫کجا داره میره؟‬
‫صبح بخیر، رفقا.‬
‫از لوفی خبری نیست.‬
‫- هنوز نه.‬ ‫- باید بریم بالای کوه.‬
‫آره.‬
‫هی، ببخشید دیشب از کوره در رفتم.‬
‫فکر کنم فشارِ کار‬ ‫روی منم اثر گذاشته بود.‬
‫ولی برات صبحونه آوردم.‬
‫مشکلی نیست.
‫چی شده؟‬
‫دود.‬
‫مالِ یه آتیشه.‬
‫ندیدم قایقی بیاد اینجا.‬
‫من میرم آمارشو دربیارم.‬
‫- منم میام.‬ ‫- نه.‬
‫بمون. خواهش می‌کنم.‬
‫شاید چیزی نباشه، ولی...‬
‫اگه اعتمادِ شاهزاده‌ی آلاباستا رو داری، پس...‬
‫شاید منم بتونم بهت اعتماد کنم.‬
‫ویوی رو می‌شناختی؟‬
‫اولش نه.‬
‫قبلاً همدیگه رو دیده بودیم.‬
‫خیلی وقت پیش.‬
‫اون دخترِ خیلی فوق‌العاده‌ایه.‬
‫ما همین ‌جا می‌مونیم.‬
‫الان داوطلب شدی که‬ ‫سرپرستِ موقتِ نگهبان‌ها بشی؟‬
‫خودت گفتی یه کاری بکنم.‬
‫هوم.‬
‫هی!‬
‫بهت گفتم به اون دست نزن.‬
‫من به همه‌ی پرچم‌های دزدانِ دریایی احترام می‌ذارم.‬
‫نباید همین‌طوری‬ ‫توی جعبه بمونه.‬
‫باید آویزون بشه.‬
‫با افتخار.‬
‫مخصوصاً این یکی.‬
‫بیا بذاریمش همون‌جایی که بهش تعلق داره.‬
‫اوه، لعنتی.‬
‫آره.‬
‫منم یه هیولام.‬
‫خوب نیست؟‬
‫خائن هنوز زنده‌ست.
‫زیاد نمی‌‌مونه.
« ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.