« بی سی موویز تقدیم میکند » .:: BcMoviez.Com ::.
‫پادشاه واپول برگشته‬ ‫تا پادشاهیِ درام رو نجات بده.‬
‫تنها مردی که‬ ‫می‌تونست این پادشاهی رو نجات بده‬
‫جلوی چشم‌هامون خودش رو منفجر کرد.‬
‫این پادشاهی حقِ موروثیِ منه.‬
‫حقِ منه!‬
‫و دیگه هیچ‌کس‬ ‫نمی‌تونه اونو ازم بگیره.‬
‫هیچ تختی لایقِ پادشاهی نیست‬ ‫که مردمش رو رها می‌کنه.‬
جهت اطلاع از جدیدترین آدرس سایت کانال تلگرام و اينستاگرام بی سی موویز t.me/BcMoviez
‫تو یه میوه‌ی شیطانی خوردی.‬
‫بدنم مثلِ یه کارخونه شده.‬
‫می‌تونم هر چیزی که می‌خورم رو استفاده کنم،‬ ‫تغییر شکل بدم و با هم ترکیب کنم‬
‫و به هر چیزی که می‌خوام تبدیلش کنم.‬
‫تو یه هیولایی.‬
‫من تنها هیولای اینجا نیستم،‬
‫دالتون.‬
‫یه هیولایی نشونت بدم که ببینی.‬
‫آه، خودشه.‬
‫هیولایِ وفادارِ سابقم.‬
‫بالاخره اون احترامی که‬ ‫لایقشم رو بهم گذاشتی.‬
‫تو از هیچ‌کس نمی‌تونی احترام گدایی کنی!‬
‫سربازات کجان؟‬
‫بیست تا دکتر و دو تا احمق برای‬ ‫برگردوندنت به تختِ پادشاهی کافی نیستن.‬
‫نگران نباش.‬
‫سربازام قصدِ شورش نداشتن.‬
‫فقط داشتن هضم می‌شدن.‬
‫یه زنبقِ کویری؟‬
‫توی برف وصلهٔ ناجوره.
‫میس آل ساندی.‬
‫پس از لیتل گاردن جونِ سالم به در بردی.‬
‫هوم. ولی هنوز راهِ زیادی‬ ‫تا قلعه‌ی خودت داری.‬
‫مدام سایه به سایه دنبالِ مایی.‬
‫تو و باروک ورکز‬ ‫یه کارِ ناتموم با هم دارین.‬
‫خسته‌کننده نیست که‬ ‫گوش‌به‌فرمانِ یه آدمِ روان‌پریش باشی؟‬
‫مثلِ هر همکاریِ خوبِ دیگه‌ایه.‬
‫اون برنامه‌های خودشو ‫داره، منم برنامه‌های خودمو.‬
‫بعضی وقتا، مثلِ الان،‬
‫با هم یکی می‌شن.‬
‫برام سواله که کی در موردت درست فکر می‌کنه.‬
‫اون... یا من.‬
‫می‌تونی سعی کنی منو بکشی،‬
‫ولی بدونِ جنگیدن تسلیم نمی‌شم.‬
‫همینه که منو در موردت کنجکاو می‌کنه.‬
‫باید بدونی که مستر زیرو میوه‌ی ‫شیطانیِ مخصوصِ خودِ واپول رو بهش داده.‬
‫اگه دقیق بخوام بگم، میوه‌ی بخور بخور.‬
‫و حالا اون تو راهه‬ ‫تا تختش رو پس بگیره.‬
‫چرا اینو به من می‌گی؟‬
‫چون برام سواله که آیا‬ ‫تو و کلاه حصیری‌ها می‌تونین جلوش رو بگیرین.‬
‫این یه بازی نیست.‬
‫این جنگِ اونا نیست.‬ ‫اونا فقط دارن کمک می‌کنن.‬
‫بیخیال دیگه، شاهدخت.‬
‫مثلِ هر رهبرِ خوب،‬ ‫یا هر زنِ قدرتمندی،‬
‫می‌خوای سعی کنی سپرِ بلای بقیه بشی‬ ‫و خودت رو مقصرِ این اتفاق بدونی.‬
‫و من اینجام تا بهت بگم،‬
‫باید هم همین‌طور باشه.‬
‫وقتی داری مرگِ دوستات رو تماشا می‌کنی،‬ ‫با این آگاهی این کار رو بکن‬
‫که همین سرنوشت‬ ‫گریبان‌گیرِ مردمِ آلاباستا هم می‌شه.‬
‫و همه‌ش تقصیرِ توئه.‬
‫تقریباً یادم رفته بود.‬
‫از کاری که با ارتشش کرده‬ ‫خوشت می‌آد.‬
‫زورو؟‬
‫لعنتی.‬
‫اوسوپ! زورو!‬
‫به مشکل خوردیم.‬
‫پادشاه واپول برگشته.‬
‫داره می‌ره سمتِ قلعه.‬ ‫یه میوه‌ی شیطانی هم داره.‬
‫پس ارتشِ هیولاهایی که دارن به سمتِ‬ ‫دهکده میان، دلیلش همینه.‬
‫دالتون کجاست؟‬
‫رفت تا سر و گوشی آب بده.‬ ‫هنوز برنگشته.‬
‫- حتماً اون موجودات گرفتنش.‬ ‫- باید بریم دنبالِ لوفی.‬
‫دالتون بهم گفت از شهر محافظت کنم.‬ ‫پس تو باید بری، اوسوپ.‬
‫- اوه...‬ ‫- نه. من می‌رم.‬
‫من دیدم که شما دوتا چه ‫کارهایی از دستتون برمی‌آد.‬
‫اهالیِ دهکده به کاپیتان اوسوپ‬ ‫و آقای بوشیدو نیاز دارن.‬
‫- من می‌رم لوفی رو بیارم.‬ ‫- چطوری می‌خوای به موقع برسی؟‬
‫من می‌تونم توی این مورد کمک کنم.‬
‫فکرش رو می‌کردم‬ ‫یه همچین اتفاقی بیفته.‬
‫و از اونجایی که مسیر خیلی طولانیه‬ ‫و هیچ‌کدوممون به اندازه‌ی لوفی قوی نیستیم،‬
‫به یه نقشه‌ی جایگزین نیاز داریم.‬
‫تا حالا امتحانش کردی؟‬
‫همین الان تمومش کردم، پس نه.‬
‫باشه.‬
‫چطوری کار می‌کنه؟‬
‫خب، مکانیزمِ پرتاب اینجاست.‬
‫قلابِ چنگکی به کابلِ‬ ‫توی این قرقره وصل می‌شه،‬
‫و می‌کشتت بالا.‬
‫با یه بار پرتاب نمی‌رسی،‬ ‫پس جای پات رو محکم کن، دوباره مسلحش کن،‬
‫و همین‌طور شلیک کن تا برسی به بالا.‬
‫باشه.‬
‫- محکم بگیرش!‬ ‫- چقدر سریع...‬
‫آفرین، شاهدخت.‬
‫چیزیش نمیشه.
‫وان پیس ‫فصل دوم قسمت هشتم: ‫گوزن و نفرت در پادشاهی درام
‫همیشه سعی می‌کنی خودتو تو دل من جا کنی.‬
‫دارم سعی می‌کنم بهت کمک کنم.‬
‫واقعاً نگرانی، نه؟‬
‫من..حالم بهتره، باور کن.‬
‫آره خب، منم وقتی از تخت بیای بیرون‬ ‫حالم بهتر می‌شه.‬
‫- مزه‌ش چطوره؟‬ ‫- ممم.‬
‫یکم طعمشو بیشتر کردم،‬ ‫حالا که دوباره حس چشاییت برگشته.‬
‫- این عالیه.‬ ‫- آره.‬
‫زف خوب بهت یاد داده.‬
‫خب، می‌دونی، اون پیرمرد‬ ‫هر از گاهی یه چشمه‌هایی بهم نشون می‌داد.‬
‫هرچند هیچ‌وقت نمی‌ذارم این حرفمو بشنوه.‬ ‫اما، خب،‬
‫من خودم یاد گرفتم.‬
‫از همون اولِ اولش.‬
‫با مادرم شروع شد.‬
‫با مادرت آشپزی می‌کردی؟‬
‫نه، نه با اون.‬
‫برای اون.‬
‫وقتی داشتم بزرگ می‌شدم مادرم خیلی مریض بود.‬ ‫منم خیلی کوچیک بودم.‬
‫فقط می‌خواستم حالشو بهتر کنم، و‬
‫آشپزی راهی بود که‬ ‫بتونم عشقمو بهش نشون بدم.‬
‫اولش زیاد خوب پیش نرفت.‬
‫براش از این ناهارها درست می‌کردم،‬
‫با هر چیزی که توی آشپزخونه‬ ‫دمِ دستم می‌اومد.‬
‫با پیش‌غذای موزِ له شده.‬
‫کله‌ماهیِ مونده با برنجِ نپخته.‬
‫واقعاً یه سفره‌ی رنگین از مریضی بود.‬
‫و با غرور توی راهرو راه می‌رفتم،‬
‫سرمو بالا می‌گرفتم.‬
‫هر وقت می‌رفتم تو اتاق، صورت پرستار‬ ‫از حال‌بهم‌خوردگی سبز می‌شد.‬
‫ولی مادرم نه.‬
‫از طرز نگاهش به من، اصلاً نمی‌شد‬ ‫فهمید که مریضه.‬
‫انگار یه پرتو خورشید از اون تخت می‌تابید.‬
‫همیشه می‌گفت:‬
‫«اوه، شاهزاده‌ی کوچولوی من،‬ ‫امروز چی برام آوردی؟»‬
‫به ظرف ناهار نگاه می‌کرد...‬
‫و یه لقمه می‌خورد،‬
‫و لبخند می‌زد.‬
‫باعث می‌شد حس کنم‬ ‫واقعاً دارم کمک می‌کنم، می‌دونی؟‬
‫و بعدش کارم بهتر شد.‬
‫مهارت‌هام، ترکیب طعم‌ها‬ ‫و چاشنی‌هامو تقویت کردم.‬
‫اما همون‌طور که من بهتر می‌شدم،‬ ‫حال اون بدتر می‌شد.‬
‫و هر بار که ناهارشو تموم ‫می‌کرد، چنان محکم بغلش می‌کردم‬
‫که احتمالاً نفسش بند می‌اومد.‬
‫و بعدش روزی رسید که‬ ‫دیگه مجبور نبودم ناهار درست کنم.‬
‫واسه همین...‬
‫هر غذایی که درست می‌کنم...‬
‫دارم برای اون درست می‌کنم.‬
‫سانجی، من...‬
‫- من...‬ ‫- هی، بچه‌ها!‬
‫وی‌.وی اینجاست!‬
‫هممم.‬
‫واسه همین اینجام.‬
‫واپول هم همین دور و براست.‬
‫تعجب می‌کنم یه آدمِ لاغرمردنی مثل تو‬ ‫چطوری تونسته تا اینجا بیاد بالا.‬
‫کاری بود که باید انجام می‌شد.‬
‫وی‌.ویِ خودمونه دیگه.‬
‫پس این یارو پادشاهه داره می‌آد سراغمون.‬
‫و حالا قدرت میوه‌ی شیطانی هم داره؟‬
‫انگار اون مامورای باروک ورکز‬ ‫واقعاً شوخی نمی‌کردن‬
‫وقتی می‌گفتن دست از سرمون برنمی‌دارن.‬
‫باشه.‬
‫حسابشو می‌رسم.‬
‫همممم.‬
‫باید از کوه بریم پایین‬ ‫و به بقیه کمک کنیم.‬
‫آره، حتماً از کوه می‌ریم پایین،‬
‫ولی نه برای جنگیدن.‬
‫برمی‌گردیم که قایم بشیم.‬
‫داری فرار می‌کنی؟‬
‫خب از اون قدرت‌های جادوییِ ساحره‌ایت‬ ‫استفاده کن و بجنگ.‬
‫می‌خوای دعوا راه بندازی؟‬
‫خوش به حالت.‬
‫من سال‌ها شاهدِ وحشت‌آفرینیِ واپول‬ ‫توی این کشور بودم.‬
‫قبلاً هم یه آدمِ آشغال بود.‬
‫حالا که میوه‌ی شیطانی هم داره؟‬
‫من اینجا نمی‌مونم تا ببینم‬ ‫چه بلای جدیدی سرِ بقیه می‌آره.‬
‫زود وسایلتو جمع کن چوپر.‬ ‫از یکی از راهروهای مخفی می‌ریم.‬
‫نمی‌تونیم بریم.‬
‫اگه جنگ بشه،‬ ‫مردم آسیب می‌بینن.‬
‫باید بمونیم و بهشون کمک کنیم.‬
‫کمکشون کنی؟‬ ‫همون مردمی که بهت می‌گفتن هیولا.‬
‫همونایی که بهت شلیک کردن.‬ ‫می‌خوای به اونا کمک کنی؟‬
‫بله، چون وظیفه‌ی یه دکتر همینه.‬
‫پس مُردنت لذت ببر، بچه.‬
‫باشه. ما هم می‌ریم دنبالِ نامی.‬
‫اون... حالش بهتر شده؟‬
‫همه‌ش به لطفِ این کوچولوییه که اینجاست.‬
‫خب، تقریباً.‬
‫درمانش هنوز تموم نشده.‬
‫می‌تونم به یه سرمِ سیار وصلش کنم‬ ‫تا بتونیم جابه‌جاش کنیم.‬
‫خیلی خب! پس بیاین برگردیم‬ ‫پایینِ کوه.‬
‫با این قضیه مشکلی نداری، وی.وی؟‬
‫من خوبم. تا تو به نامی برسی،‬ ‫خودم رو یه جوری گرم می‌کنم.‬
‫- خیلی خب، چوپر. بزن بریم.‬ ‫- باشه!‬
‫ما جلوشون رو می‌گیریم.‬
‫هر چی لازم دارید بردارید‬ ‫و یه جای امن برای پناه گرفتن پیدا کنید.‬
‫از این طرف. عجله کنید. زود باشید.‬
‫- بیا اینجا.‬ ‫- زود باش.‬
‫عجله کن!‬
‫شاید بهتر باشه منم باهاشون برم.‬
‫می‌دونی، محض احتیاط، اگه ‫به محافظتِ من نیاز پیدا کردن.‬
‫یه ارتش از هیولاها جلوی ‫قهرمانِ «لیتل گاردن» مگه چیزیه؟‬
‫به من ربطی نداره.‬
‫آه.‬
‫هی!‬
‫فکر کردی کجا داری می‌ری؟‬
‫برای جنگیدن.‬
‫ههه. عجب قهرمانی.‬
‫مطمئنم مردمِ شهر خیلی ذوق‌زده می‌شن‬
‫که یه جنازه‌ی متحرک درست به موقع برسه‬ ‫تا کنارشون بمیره.‬
‫یه آدم کی می‌میره؟‬
‫تو حق نداری اون کلمات رو به زبون بیاری.‬
‫خونِ اون به گردنِ توئه،‬ ‫و نمی‌ذارم خاطره‌ش رو لکه‌دار کنی.‬
‫این کشور مریضه.‬
‫هم من اینو می‌دونم، هم تو.‬
‫دکتر هیریلاک هم اینو می‌دونست.‬
‫اون می‌خواست این سرزمین رو شفا بده،‬
‫و من گذاشتم که بمیره.‬
‫بخاطرِ اون، واقعاً متأسفم.‬
‫اما نمی‌تونم دوباره ‫همون اشتباه رو تکرار کنم.‬
‫نمی‌تونم بذارم کسِ دیگه‌ای بخاطرِ‬ ‫اون ظالم، واپول، بمیره.‬
‫این آخرین فرصت‌مونه که از دستش خلاص بشیم.‬
‫اگه الان جلوش رو نگیریم،
‫تا ابد زیرِ سلطه‌ش می‌مونیم.‬
‫من می‌خوام بجنگم،‬
‫به هر قیمتی که شده،‬
‫چه با کمکِ تو، چه بدونِ اون.‬
‫تف توش.‬
‫زیاده‌روی کردی.‬
‫بعداً پولش رو ازت می‌گیرم.
‫باید عجله کنیم.‬ ‫واپول ممکنه تا الان رسیده باشه به دهکده.‬
‫- این چیه؟‬ ‫- هر چی غذا پیدا کردم برداشتم.‬
‫حیفه که اینجا هدر بره.‬
‫این کتِ نامیه؟‬
‫آره. تو یادم انداختی که بیرون چقدر سرده.‬
‫مالِ خودم رو پیدا نکردم،‬ ‫واسه همین مالِ اونو قرض گرفتم.‬
‫اگه خرابش کنی، می‌کشتت.‬
‫بی‌خیال بابا. مگه چی می‌خواد بشه؟‬
‫خب، خب، خب.‬
‫شاهدخت وی.ویِ‬
‫از آلاباستا.‬
‫این یارو کیه؟‬
‫واپول.‬
‫پادشاه واپول!‬
‫و کاپیتانِ دزدای دریاییِ بلیکینگ.‬
‫و برگشتم تا چیزی که مالِ منه رو پس بگیرم!‬
‫آدمای قدرتمندِ زیادی رو عصبانی کردی، شاهدخت.‬
‫داره چه غلطی می‌کنه؟‬
‫دارم حرکاتِ کششی انجام میدم.‬
‫با این حرفایی که می‌زنی،‬
‫به نظر می‌آد که قراره با هم بجنگیم.
‫نمی‌خوای با من بجنگی، جوجه.‬
‫من امثالِ تو رو مثلِ چوب‌شور‬ ‫واسه صبحونه می‌خورم!‬
‫خب...‬
‫...پس امیدوارم گرسنه باشی.‬
‫لوفی، صبر کن.‬
‫نوبتِ منه.‬
‫نوبتِ چی، دقیقاً؟‬
‫تو هنوز همون دختربچه‌ی ‫ترسویِ چند سالِ پیشی.‬
‫اهلِ جنگ نیستی.‬
‫شجاعت نداری.‬
‫و همین بی‌عرضگیته‬
‫که باعث می‌شه کشته بشی‬
‫و همین‌طور هر کسِ ‫دیگه‌ای که سرِ راهم بایسته‬
‫چون این، شاهدختِ عزیز،‬
‫نشانه‌ی یه‬
‫پادشاهِ واقعیه!‬
‫چیزی که پدرِ احمقت‬
‫هیچ‌وقت نفهمید.‬
‫پادشاه فقط یه آدمه.‬
‫و تاج هم فقط یه کلاهه.‬
‫رنج و عذابِ مردمت‬
‫نشون می‌ده که هیچی‬ ‫از معنیِ رهبری نمی‌دونی.‬
‫پدرم می‌دونه.‬
‫«باروک ورکز» نمی‌تونه اونو در هم بشکنه.‬
‫و تو هم نمی‌تونی منو در هم بشکنی.‬
‫یه زمانی برای دیپلماسی و مذاکره هست.‬
‫اما الان،‬
‫وقتِ عمل کردنه.‬
‫و من، نفرتاری وی.وی،‬
‫دخترِ نفرتاری کبرا،‬
‫من ترسو نیستم!‬
‫خب،‬
‫اگه دنبالِ هیجانی، شاهدخت...‬
‫پس بذار به خواسته‌ت برسونمت!‬
‫آآآه!‬
‫سخنرانیِ قشنگی بود، وی.وی.‬
‫حالا نوبتِ منه.‬
‫انگار فقط من و تو موندیم.‬
‫نه کاملاً.‬
‫شاید واپول ارتشِ ما رو گرفته باشه،‬
‫ولی معنیش این نیست که بی‌دفاعیم.‬
‫اون فقط ارتش‌تون رو نگرفت.‬
‫اون ارتش‌تون رو خورد.‬ ‫بعد هم جوری بالاشون آورد که شبیه...‬
‫هیولا شدن.‬
‫چیزی نیست که یه شمشیر نتونه حلش کنه.‬
‫پناه بگیرین!‬
‫نه!‬
‫پناه بگیرین!‬
‫هوی، زشتو!‬
‫ستاره‌ی آتشینِ مرگبار!‬
‫شاید نشنید گفتم «مرگبار».‬
‫- اینا نمیشه به این راحتی کشت!‬ ‫- باید تا وقتی از پا دربیان بجنگیم.‬
‫واپول برگشته!‬ ‫می‌خوایم از اینجا ببریمت بیرون.‬
‫چه خبره؟ حالِ وی.وی خوبه؟‬
‫- اون خوبه. داریم می‌بریمت پیشش.‬ ‫- ثابت نگهش دار. باید سرمش رو عوض کنم.‬
‫- داری بدنش رو کبود می‌کنی!‬ ‫- بچه‌ها!‬
‫- کدوممون دکتره؟‬ ‫- گفتی دکتر یا شام؟‬
‫انقدر لجبازی نکن و بذار کارم رو بکنم!‬
‫سانجی، فکر کنم بهتره به حرفش گوش بدی.‬
‫- اوه لعنت.‬ ‫- اون دیگه چه موجودیه؟‬
‫هر چی که هست، بیا ‫بکشیمش و دکتر رو پیدا کنیم.‬
‫اینجا چه خبره؟‬
‫باروک ورکز یه پادشاهِ ‫ابرقدرت رو فرستاده دنبالمون.‬
‫اونام نوچه‌هاشن.‬
‫ولی نگران نباش چون نمی‌ذاریم ‫دستشون به تو یا هیچ‌کسِ دیگه برسه.‬
‫تو همین‌جا بمون. سرت رو پایین ‫نگه دار و به سرمت دست نزن.‬
‫خیلی خب، چوپر. وقتِ هیولا شدنه.‬
‫آره!‬
‫آخ!‬
‫- واو!‬ ‫- آه!‬
‫واو!‬
‫ای بابا.‬
‫امیدوارم نامی متوجه نشه.‬
‫می‌شه این جنگ رو جدی بگیری؟!‬
‫دارم سعی می‌کنم بکشمت!‬
‫تقاصش رو پس می‌دی!‬
‫برف‌شکاف!‬
‫الان موهاش رو کند؟‬
‫- اوهوم.‬ ‫- باشه.‬
‫این دیگه چه کوفتیه؟‬
‫الکتریسیته‌ی ساکنِ موهای افروی ‫من باعث می‌شه خیلی چسبنده بشه.‬
‫این رو ازم جدا کن!‬
‫اینم از اون حرکاتِ پات که بهش می‌نازیدی.‬
‫اینا توقف‌ناپذیرن!‬
‫- فکر می‌کردم اربابِ نابودی هستی.‬ ‫- آره، و داریم نابود می‌شیم!‬
‫دالتون!‬
‫اون میوه‌ی شیطانی خورده؟‬
‫الان همه میوه‌ی شیطانی دارن؟‬
‫بذار ببینیم مزه‌ی یکی که ‫میوه‌ی شیطانی خورده چطوریه.‬
‫چوپر، اینجا یکم کمک لازم دارم!‬
‫خودم هم الان یکم درگیرم!‬
‫نه برای مدتِ طولانی، ای موجودِ عجیب.‬
‫اسمِ من تونی تونی چوپره،‬
‫اسمی که بزرگ‌ترین ‫دکترِ دنیا برام انتخاب کرده.‬
‫و حالا‬
‫گم شو!‬
‫هان؟‬
‫وقتشه که دهنت رو ببندی.‬
‫سانجی!‬
‫چی؟ به من نچسب!‬
‫منظورت چیه؟ تویی که به من چسبیدی!‬
‫- پام رو ول کن!‬ ‫- می‌شه یه لحظه آروم بگیری؟‬
‫اون پای اشتباهیه، احمق!‬
‫- کمکی نمی‌کنی!‬ ‫- تو هم همین‌طور!‬
‫آه، کارِ تیمی‌تون افتضاحه!‬
‫برخلافِ من و همکارم.
‫اوه لعنتی.‬
‫آآآه!‬
‫آخ.‬
‫حالا دیگه.‬
‫ضیافتِ لگدهای چرخشی!‬
‫آآآه!‬
‫- به این می‌گن یه کارِ تیمیِ درست‌وحسابی.‬ ‫- آره.‬
‫آره.‬
‫- ام، بچه‌ها؟‬ ‫- نامی.‬
‫نامی!‬
‫آآآه!‬
‫برو!‬
بی سی موویز
‫نمی‌دونستم برمی‌گردی یا نه.‬
‫مردمِ درام‬ ‫قلبِ این کشورن،‬
‫و من از جنگیدن برای محافظت ازشون‬ ‫دست برنمی‌دارم.‬
‫مراقب باش. داری‬ ‫شبیه یه رهبر حرف می‌زنی.‬
‫- اون جادوگره!‬ ‫- آره.‬
‫حالا تماشا کنید چطوری جادو می‌کنم.‬
‫لوفی؟‬
‫وی.وی!‬
‫- سانجی! نامی! از دستش دادید.‬ ‫- نامی، حالت خوبه!‬
‫خوش‌حالم که حالت خوبه.‬
‫اون واپول رو شکست داد؟‬
‫لوفی، اون کتِ منه؟‬
‫اون چوپره؟‬
‫وایی.‬
‫چطور جرئت می‌کنی؟!‬
‫پادشاهیِ درام یکی از اعضایِ‬ ‫دولتِ جهانیه.‬
‫حمله به من یه جرمِ بین‌المللیه!‬
‫این‌جور چیزا‬ ‫واسه یه دزدِ دریایی اهمیتی نداره.‬
‫اگه واقعاً دزدِ دریایی ‫بودی، اینو می‌فهمیدی.‬
‫بسه دیگه!‬
‫همه‌تونو پودر می‌کنم.‬
‫اول هم از اون پرچمِ دزدِ دریاییِ‬ ‫رو اعصاب شروع می‌کنم!‬
‫نه!‬
‫لوفی.‬
‫نه.‬
‫از اون چیزی که فکر می‌کردم هم احمق‌تره.‬
‫داره جونشو فدا می‌کنه‬
‫واسه یه تیکه پارچه‌یِ‬ ‫مسخره و بی‌معنی.‬
‫معلومه هیچی نمی‌فهمی،‬
‫دهن‌گشاد.‬
‫پرچمِ جمجمه و استخوان‬ ‫همین‌طوری الکی برافراشته نمی‌شه.‬
‫این یه نمادِ شکست‌ناپذیره.‬
‫نمادِ...ایمان و اعتقاد.‬
‫اما چطوری؟‬
‫اون که مستقیم خورد بهش!‬
‫این پرچم‬
‫چیزی نیست که بشه مسخره‌ش کرد!‬
‫یا بهش شلیک کرد!‬
‫مگه نه، چوپر؟‬
‫همین‌طوره.‬
‫حالا عقب وایسید‬ ‫تا کارِ این یارو رو تموم کنم.‬
‫اگه توپ نمی‌کشتت،‬
‫سلاح‌هایِ دیگه‌ای دارم که ‫می‌تونم ازشون استفاده کنم.‬
‫پس دزدِ دریایی این شکلیه.‬
‫هیچ دزدِ دریایی‌ای مثلِ لوفی نیست.‬
‫زورو!‬ ‫دیگه نمی‌تونیم جلویِ اینا رو بگیریم.‬
‫باید بهش کمک کنیم.‬
‫کمکت می‌کنم!‬
‫آآآآآه!‬
‫هیا!‬
‫زورو!‬
‫دیگه تیر ندارم!‬
‫تویِ لوگ‌تاون ناامیدش کردم.‬ ‫دیگه هرگز تکرار نمی‌شه. لوفی!‬
‫گومو گومو...‬
‫- ایر استاریک(حمله هوایی)!‬ ‫- ایر استاریک!‬
‫- خودشه!‬ ‫- همم!‬
‫رفیقِ خودمه! هوو!‬
‫لوفی، انجامش دادی.‬
‫دکتر...‬
‫پادشاهی نجات پیدا کرد.‬
‫چیزیمون نمیشه.
‫اتفاقی برای کسی نمیافته، بچه‌ها.‬
‫موفق شدیم.‬
‫دقیقاً همون اوضاعِ همیشگیِ کلاه‌حصیری‌هاست.‬
‫یکی حالش خیلی خوبه.‬
‫همین‌طوری ادامه بده.‬
‫وقتی شروع کنیم به مداوایِ اون زخم‌ها،‬ ‫خب، شاید دیگه زیاد لبخند نزنی.‬
‫تموم شد؟‬
‫اوه نه.‬
‫تازه اولشه.‬
‫هی!‬
‫حالا‬ بذار اون زنجیرها رو ازتون باز کنیم.‬
‫به زخمی‌ها برسید.‬
‫از مهارت‌هاتون استفاده کنید.‬
‫حالا یالا حرکت کنید!‬
‫خیلی خب. بریم سراغش.‬
‫- راحته، نه؟‬ ‫- ممم.‬
‫می‌تونستم ازش بالا بیام. در واقع‬ ‫مشتاق بودم که ازش بالا بیام.‬
‫من یه جورایی مثلِ بزِ کوهی‌ام،‬ ‫جوری که تویِ مسیرِ کوهستانی راه می‌رم...‬
‫واو.‬
‫اوسوپ! زورو!‬
‫سلام، بچه‌ها رسیدید!‬
‫خداروشکر که همه‌تون حالتون خوبه.‬
‫چیزِ خاصی نبود.‬ ‫فقط با چندتا هیولا جنگیدیم.‬
‫نامی کجاست؟‬
‫نامی، حالت خوبه!‬
‫آره، خوبم.‬
‫بالاخره دیگه احساسِ مردن نمی‌کنم.‬
‫خواهش می‌کنم.‬
‫اون کتِ منه؟‬
‫بذارش به حسابم.‬
‫کجا موندین؟ این همه مدت‬ ‫این بالا چیکار می‌کردین؟‬
‫داشتیم پوزه‌ی پادشاه رو به خاک می‌مالیدیم.‬
‫اون جوون واپول رو شکست داد؟‬
‫فکرشم نمی‌کردم.‬
‫اون دوتا معاونش چی؟‬
‫سانجی و چوپر حسابشون رو رسیدن.‬
‫راستش رو بخوای، مثلِ آب خوردن بود.‬
‫چوپر کیه؟‬
‫این!‬
‫اِ... اِ...‬
‫واییی!‬
‫این پسرِ هیریلاکه.‬
‫مممم.‬
‫ممنونم.‬
‫از همه‌تون.‬
‫چون به‌خاطرِ ما جنگیدین،‬
‫این پادشاهی می‌تونه دوباره متولد بشه.‬
‫حساب‌تون رو کاملاً تسویه‌شده بدونین.‬
‫مردم بالاخره‬ ‫رهبرشون رو پیدا می‌کنن.‬
‫بیا بیرون، گوزن‌کوچولو.‬
‫با ما بیا.‬
‫چی؟ منظورت چیه؟‬
‫بیا با هم بریم دزد دریایی بشیم.‬
‫خیلی دوست دارم با شماها دزد دریایی بشم،‬
‫ولی نمی‌تونم.‬
‫منظورت چیه که «نمی‌تونم»؟‬
‫تو جونم رو نجات دادی.‬
‫با این همه دردسری که ما درست می‌کنیم،‬ ‫حتماً به یه دکتر نیاز داریم.‬
‫تغییر شکل‌هات خیلی باحاله. توی‬ ‫جنگ‌هایِ آینده کلی به دردمون می‌خوره.‬
‫بسه!‬
‫من از همه‌تون خیلی ممنونم‬
‫که باهام مهربون بودین‬ ‫و این همه کار برام کردین، اما‬
‫من یه گوزنم.‬
‫من سم و شاخ و یه دماغِ آبی دارم.‬
‫من مثلِ بقیه‌یِ شماها آدم نیستم.‬
‫هیچ‌وقت نمی‌تونم عضوِ گروهتون باشم.‬ ‫غیرممکنه! این...‬
‫ خفه شو و با ما بیا!‬
‫اینطوری دیگه حتماً میاد.‬
‫باشه. باهاتون میام.‬
‫ایول!‬
‫بیرون می‌بینمتون.‬ ‫اول باید یه کاری انجام بدم.‬
‫دکترین!‬
‫باید باهات حرف بزنم.‬
‫بالاخره دستیارم پیداش شد.‬
‫حسابی اینجا رو به هم ریختی.‬
‫باید بری بگردی و جایِ‬ ‫داروهایی که خراب کردی رو پر کنی.‬
‫دکترین، من دارم می‌رم.‬
‫خب آره دیگه. همین الان بهت گفتم‬ ‫که باید بری دنبالِ...‬
‫دارم با اونا می‌رم.‬
‫می‌خوام دکترِ کشتی‌شون بشم‬ ‫و باهاشون دورِ دنیا رو بگردم.‬
‫ای حیوونِ نمک‌نشناس.‬
‫بعد از این همه کاری که برات کردم...‬
‫بهت سرپناه دادم،‬
‫بهت پزشکی یاد دادم.‬
‫و بابتِ تمامِ کارهایی که کردی ازت ممنونم.‬
‫ولی باید دنبالِ رویاهام برم.‬
‫تو؟‬
‫یه گوزنِ کوچولویِ لوس‬ ‫می‌خواد دزد دریایی بشه؟‬
‫تو عمراً تویِ دریا دووم بیاری.‬
‫شاید در موردم درست بگی،‬
‫ولی منم واسه خودم آدمم،‬ ‫و رویاهایِ خودم رو دارم.‬
‫تنها هم سفر نمی‌کنم.‬ ‫دوستام رو دارم.‬
‫تو...تو نمی‌تونی جلوم رو بگیری!‬
‫پس می‌خوای بذاری بری تا‬ ‫دنبالِ رویاهایِ احمقانه‌ت باشی.‬
‫دقیقاً مثلِ اون پیرمردِ شیاد.‬
‫آخر و عاقبتت هم مثلِ اون می‌شه.‬
‫برگرد اینجا!‬
‫- اوه!‬ ‫- ووهو!‬
‫دارم میام! دارم میام!‬
‫چرا اینقدر طولش داد؟‬
‫خب، نوبتِ منه.‬
‫می‌دونی، اصلاً راحت نیست.‬
‫اینکه برایِ اولین بار خونه رو ترک کنی.‬
‫اوه!‬
‫ووهو!‬
‫اون چیه؟‬
‫واو.‬
‫همگی سوار شین. داریم از کوه‬ ‫می‌ریم پایین و می‌زنیم به دلِ دریا!‬
‫یه چوپر دیگه؟!‬
‫صندلیِ عقب مالِ منه!‬
‫اوهیـــی!‬
‫لوفی!‬
‫آآآه!‬
‫واییی.‬
‫به کشتی خوش اومدی، دکتر.‬
‫اولین کشتیِ دزد دریاییِ من.‬
‫زود باشین! زود باشین! وقتِ رفتنه!‬
‫بزن بریم!‬
‫همممم.‬
‫می‌دونم چه حسی داره.‬
‫خونه رو ترک کردن.‬
‫ولی لازم نیست نگران باشی.‬
‫تو دیگه یه کلاه‌حصیری هستی.‬
‫همممم.‬
‫کشتیِ «گوئینگ مری» خونه‌ی توئه.‬
‫ما هم هواتو داریم.‬
‫همیشه.‬
‫ای وای! کوله‌پشتی و همه‌ی‬ ‫وسایلم رو جا گذاشتم.‬
‫منظورت اینه؟‬
‫روی سورتمه بود.‬
‫ولی من که...‬
‫دکترین.‬
‫حتماً می‌دونسته.‬
‫ممم.‬
‫اونا چی‌ان؟‬
‫یه رازه.‬
‫چیزی که لازم داشتم رو پیدا کردی.‬
‫توی اسلحه‌خونه یکی پیدا کردم.‬
‫اینو برای چی می‌خوای؟‬
‫از خداحافظی‌های پر از اشک و آه خوشم نمی‌آد.‬
هیریلاک ایده‌ی خیلی خاصی‬ ‫برای درمان این کشور داشت.‬
‫آخرش فهمید چطوری،‬
‫ولی هیچ‌وقت فرصت نکرد خودش انجامش بده.‬
‫به سمت بالا نشونه‌ش برو.
‫دکتر، این چیه؟‬
‫فقط تماشا کن.‬
‫بیا ببینیم حق با اون بود یا نه.‬
‫خیلی... قشنگه.‬
‫برفه، ولی... شبیه...‬
‫شکوفه‌های گیلاسه.‬
‫نورافکن‌ها رو روشن کنین.‬
‫وقتی مردم امیدشون رو از دست بدن،‬ ‫تسلیم ترس می‌شن.‬
‫باید امید رو بهشون برگردونیم.‬
‫اون حس قدرتمندی که از دیدنِ‬
‫شکوفه‌های گیلاس گرفت،‬
‫درمانش کرده بود.‬
‫هیچ‌چیزی غیرممکن نیست.‬
‫ما هیچ‌وقتِ هیچ‌وقت تسلیم نمی‌شیم.‬
‫برو، ای پسرِ احمق.‬
‫اگه یه مرد بتونه شکوفه‌های گیلاس رو‬ ‫به این سرزمین یخ‌زده بیاره،‬
‫پس شاید یه گوزن هم بتونه دزد دریایی بشه.‬
‫آدم‌های احمق چه کارهای ‫شگفت‌انگیزی که نمی‌تونن بکنن.‬
‫همین احمق‌ها بودن که اینجا رو نجات دادن.‬
‫نه فقط دکتر هیریلاک.‬
‫مانکی دی. لوفی.‬
‫اون پسرِ جوونِ خاصیه.‬
‫شاید اون کسی باشه که ‫«وان پیس» رو پیدا می‌کنه.‬
‫اون ویژگی‌های مشترکی با‬
‫گل دی. راجر داره.‬
‫گل دی.؟‬
‫منظورت گلد راجره.‬
‫این روزا این‌طوری می‌شناسنش؟‬
‫گوزنِ ما واقعاً به آدمِ‬ ‫بسیار جالبی ملحق شده.‬
‫«اراده‌ی دی» هنوز زنده‌ست.‬
‫به سلامتی.‬
‫خب، همگی گوش کنین.‬
‫بیاین یه خوش‌آمدگویی گرم‬ ‫به دکترِ جدیدِ کشتی‌مون بگیم.‬
‫تونی تونی چوپر!‬
‫چوپر!‬
‫چوپر، چوپر، اینو ببین!‬
‫آره!‬
‫آآآه!‬
‫هنوز اون دایناسوری که کشتم رو داری؟‬
‫هیچ‌وقت نداشتم،‬ ‫چون تو اصلاً دایناسوری نکشتی.‬
‫آره!‬
‫تا حالا اینقدر بهم خوش نگذشته بود.
‫می‌تونم اون حرکت با چاقو رو امتحان کنم؟‬
‫برات زیاده؟ فکر می‌کردم دیگه‬ ‫به کارهای ما عادت کرده باشی.‬
‫نه، نه، فقط...‬
‫- آبجو می‌خوای؟‬ ‫- هات‌چاکلت رو ترجیح می‌دم.‬
‫دلم برای این لحظه‌ها تنگ می‌شه.‬
‫دلت تنگ می‌شه؟‬
‫مگه کجا می‌خوای بری؟‬
‫خب، وقتی برسیم به آلاباستا،‬ ‫راهمون از هم جدا می‌شه.‬
‫شما منو پیاده می‌کنین‬ و به مسیرتون ‫برای پیدا کردن «وان پیس» ادامه می‌دین.‬
‫آره.‬
‫ما قراره «وان پیس» رو پیدا کنیم.‬
‫ولی نه قبل از اینکه بهت کمک کنیم‬ ‫اون عوضی‌های «باروک ورکز» رو شکست بدی‬
‫و کشورت رو نجات بدی.‬
‫واقعاً این کار رو می‌کنین؟‬
‫فکر کردی همین‌طوری ولت می‌کنیم؟‬
‫همون‌طور که گفتم، فکر می‌کردم دیگه‬ ‫به کارهای ما عادت کرده باشی.‬
‫تو هم یکی از مایی.‬
‫و دوست‌ها به هم کمک می‌کنن.‬
‫خنگول.‬
‫هیچ‌وقت نباید بهش شک می‌کردم.‬
‫از همه‌تون ممنونم.‬
‫اگه قراره بهم کمک کنین،‬ ‫یه چیزی هست که باید بدونین.‬
‫چیزی که برای فهمیدنش نفوذی شدم، و ‫چیزی که ایگارام جونش رو داد تا کشفش کنه.‬
‫اینطوری با مافوقت حرف می‌زنی؟‬
‫معذرت می‌خوام، مستر زیرو.‬
‫نیروی دریایی از حرکاتمون باخبر شده.‬
‫«آن‌لاکی‌ها» رو بفرست. گندکاری رو جمع کن.‬
‫دزدان دریایی کلاه حصیری...‬
‫دارن شاهدخت وی‌.وی رو می‌برن...‬
‫وی‌.وی، شاهدخت گمشده‌ی آلاباستا.‬
‫یکی از این صداها رو می‌شناسم.‬
‫یه کلاه حصیری.‬
‫- اما اون یکی...‬ ‫- مستر زیرو. اون رئیس «باروک ورکز»ـه.‬
‫ما مخفیانه‌ترین رازشون رو کشف کردیم.‬
‫هویت واقعی مستر زیرو.‬
‫برای اینکه حتی از وجود این ضبط باخبر باشه،‬ ‫مستر زیرو باید کسی باشه که اطلاعات داره.‬
‫و نفوذ.‬
‫و گارپ نمی‌خواد هویت مستر زیرو فاش بشه‬ ‫تا وقتی که مدرک داشته باشه.‬
‫حتی یه اتهام ساده هم می‌تونه‬ ‫پایه‌های نیروی دریایی رو بلرزونه.‬
‫اگه قراره این جنگ رو با ‫«باروک ورکز» شروع کنیم،‬
‫باید بدونید واقعاً با کی طرفید.‬
‫باروک ورکز،‬
‫کلاه حصیری‌ها...‬
‫همه‌چیز به آلاباستا ختم می‌شه.‬
‫پس مقصد همون‌جاست.‬
‫مستر ۱۱ و میس ترزدی‬ ‫نابودیِ...‬
‫پیامِ شنود شده رو تأیید کردن.‬
‫خوبه. از هویت این «مستر ‫پرنس» خبر جدیدی نشد؟‬
‫هنوز نه.‬
‫پیداش می‌کنیم.‬
‫و پادشاه واپولِ عزیز چطور؟‬
‫از بازی حذف شد.‬
‫حتی با اون هدیه‌ی سخاوتمندانه‌ی ‫تو هم شکست خورد.‬
‫چیزی که ازش می‌خواستیم رو گرفتیم.‬
‫خزانه‌ی سلطنتیش کمک ‫بزرگی به پیشبرد هدفمون می‌کنه.‬
‫منظورت هدفِ خودت نیست؟‬
‫سِر کروکودایل ‫جایزه لغو شد
‫بی‌خیال بابا.‬
‫چیزی که برای من خوبه،‬
‫برای تو هم خوبه.‬
‫برای همه‌مون.‬
‫به مامورهای ارشد خبر دادم ‫که توی آلاباستا جمع بشن.‬
‫اونا باید از بقیه موثرتر باشن.‬
‫دیگه از جمع کردن گندکاریِ ‫مامورهای رده‌پایین خسته شدم.‬
‫چقدر شوخ‌طبعی، نیکو رابین.‬
‫نیکو رابین ‫جایزه ۷۹ میلیون بلی
‫بهت گفته بودم منو با اون اسم صدا نکنی.‬
‫آروم باش.‬
‫تمام تلاش‌هامون به‌زودی به نتیجه می‌رسه.‬
‫عملیات اتوپیا(آرمان شهر) رو شروع می‌کنیم.‬
‫آلاباستا سقوط می‌کنه.‬
‫و من یک قدم نزدیک‌تر می‌شم...‬
‫به پیدا کردنِ «وان پیس».‬
‫ از سرمایِ ناشناخته‌های پهناور گذشتم‬
‫ قلبم رو روی تختِ یه یخچالِ طبیعی حفظ کردم‬
‫ جنگل رفیقمه و سرما ردایِ منه‬
‫ مثل یه هیولا پرسه می‌زدم، تنها راه می‌رفتم‬
‫ تو از دلِ بادِ ساکت، برام یه اسم تراشیدی‬
‫ امید رو از کیفِ یه دکتر بیرون کشیدی‬
‫ با کلمه‌ای که می‌تونستم در آغوش بگیرمش‬
‫ کلمه‌ای که حالا مالِ خودمه‬
‫ من هیولا نیستم، منم به جایی تعلق دارم‬
‫ تونی تونی تونی چوپِر‬
‫ هرچی از هم پاشیده رو شفا بده‬ ‫ قلبِ شکسته‌م رو درمون کن‬
‫ یعنی من کافی‌ام؟‬
‫ تونی تونی تونی چوپِر‬
‫ اگه کامل نباشم، چطور ‫ می‌تونم دوست‌داشتنی باشم؟‬
‫ رازهایی رو حبس کردم که ‫ نمی‌تونم بهشون اعتراف کنم‬
‫ دردم رو توی یه کیفِ کوچیک زندانی کردم‬
‫ بعدش یخِ دورِ یه روحِ منجمد رو آب کردی‬
‫ خدمه‌م نشون دادن که ‫ قلبم بالاخره یه جا تعلق داره‬
‫ رویاهای ماجراجویی که همیشه دنبالشون بودم‬
‫ قلعه‌ای که اون رویاها توش ‫ زندانی بودن رو ویران کردم‬
‫ و در یک لحظه‌ی گران‌بها‬
‫ دنیا با رنگ‌ها جون گرفت‬
‫ باد راهنمای واقعیِ من می‌شه‬
‫ تونی تونی تونی چوپِر
‫ هرچی از هم پاشیده رو شفا بده‬ ‫ قلبِ شکسته‌م رو درمون کن‬
‫ یعنی من کافی‌ام؟‬
‫ تونی تونی تونی چوپِر
‫ اگه کامل نباشم، چطور ‫ می‌تونم دوست‌داشتنی باشم؟‬
‫ - تونی تونی تونی تونی تونی‬ ‫ - تونی چوپِر
‫ حس می‌کنم دنیا داره شکوفا می‌شه‬ ‫ داستانی که هنوز گفته نشده‬
‫ به پیش، شجاع‌تر از همیشه، بادبان می‌کشم‬
‫ - تونی تونی تونی تونی تونی‬ ‫ - تونی چوپِر
‫ من از قبل قوی‌ترم‬
‫ اوج می‌گیرم و پرواز می‌کنم‬
‫ تونی تونی تونی چوپِر
‫ هرچی از هم پاشیده رو شفا بده‬ ‫ قلبِ شکسته‌م رو درمون کن‬
‫ یعنی من کافی‌ام؟‬
‫ - آره، هستم‬ ‫ - تونی تونی تونی چوپِر
‫ - من کافی‌ام‬ ‫ - تونی تونی تونی چوپِر‬
‫ اگه کامل نباشم، چطور ‫ می‌تونم دوست‌داشتنی باشم؟‬
‫ تونی تونی تونی چوپِر
‫ هرچی از هم پاشیده رو شفا بده‬ ‫ قلبِ شکسته‌م رو درمون کن‬
‫ - من کافی‌ام؟‬ ‫ - آره، هستم‬
‫ اگه کامل نباشم، چطوری می‌تونم‬
‫ دوست‌داشته بشم؟‬
« ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.