‫نمی‌تونم چیزی ببینم اما...
‫می‌تونم حسش کنم. ‫اون کوچولو تو دردسر افتاده.
‫تونستم تائوش رو حس کنم...
‫چون خونم دیدِ یه چشمم رو تار کرده بود.
‫چون نمی‌تونستم ببینم، ‫به حواس دیگه‌م تکیه کردم.
‫یکیش رو از کاسه در آوردم. ‫اون یکی هم تاره.
‫خب... نمی‌تونم هیچی ببینم.
‫اما الان به واضحی می‌تونم حسش کنم.
‫واقعاً زن شگفت‌انگیزی هستی.
‫ازت تشکر می‌کنم.
‫کم کم داره جالب میشه!
« بی سی موویز تقدیم میکند » .:: BcMoviez.Com ::.
‫« بهشت دوزخ »
‫[داوودی و هلو]
‫توی دنیایی بدون جنگ، فتح کردن ‫با شمشیر یه رویای خیالبه.
‫اما این جلوم رو نگرفت.
‫خواستم که سریع‌ترین، ‫تیزترین و قوی‌ترین شمشیرزن بشم.
‫فقط یه چیز می‌خواستم.
‫بریدن تمام جنگجوهای قدرتمند...
‫و با حک کردن اسمم تو تاریخ ‫تا ابد زنده بمونم.
‫چه طور انقدر زور داری پیرمرد؟
‫از من لاغرتر و آهسته‌تری، پس چه طوری؟
‫تتسونوسکه، تو خیلی طمع داری.
‫چون جوونی دلت می‌خواد همه‌چیز باشه.
‫گنده‌تر، سفت‌تر، جذاب‌تر، سریع‌تر.
‫تمرکزت رو از دست دادی.
‫هرچیزی که آدم می‌خوره، جذبش نمیشه.
‫اگه زیادی بخوری، از اون ورت میزنه بیرون.
‫تا وقتی جوونی اشکالی نداره ‫اما وقتی پیرتر شدی ولش کن.
‫هرچیزی که می‌تونه رو رها کن ‫و با دقت به چیزی که مونده نگاه کن.
‫همه‌چیز رو درون همون می‌بینی.
‫پهناور نگاه نکن. عمیق‌تر نگاه کن.
‫به کنار بچرخونش و باز هم همونه.
‫هیچ‌وقت نمی‌فهمم داری چی میگی.
‫[ساکاتایا رایس]
‫اون موقع، حرف‌های استادم رو نفهمیدم.
‫حرومزاده!
‫تاوانش رو پس میدی!
‫حالت خوبه؟
‫به دور تا دور کشور سفر کردم.
‫اما الان می‌فهمم.
‫هرچی بیشتر جمع می‌کنی، ‫دیدن خودت سخت‌تر میشه.
‫کمتر باشه...
‫بهتر می‌بینی.
‫من رو حتی قوی‌تر هم کردی.
‫وای!
‫اما...
‫این من رو نمی‌کشه!
‫پس کل عمرم رو میذارم!
‫کل ابدیت رو!
‫تا ابد!
‫و دوباره و دوباره می‌بُرمت!
‫چه عاشقانه!
‫تصمیمش رو گرفته.
‫اما اگه نبردی فرسایشی بشه...
‫ما می‌بازیم.
‫حتی اگه بتونه تائوش رو ببینه، ‫بدون بازدارندگی نمی‌تونه بکشتش.
‫[چوب - آتش - زمین - فلز - آب]
‫مهارت تائوفا چوبه.
‫مهارت فلز من می‌تونه بکشتش،
‫اما به خوبی نمی‌تونم از تائو ‫استفاده کنم که تاثیرگذار باشم.
‫اگه خیلی صبر کنیم، ‫گانتتسای از کمبود خون می‌میره.
‫جی کار باید بکنیم؟
‫ترمیم جریانیه که ازت پشتیبانی می‌کنه.
‫بازدارندگی چیزیه که جلوش رو می‌گیره.
‫داری چی کار می‌کنی؟ ‫تکون بخور امون کوچولو!
‫به این علاقه داری؟
‫بازدارندگی تنسن‌ها رو می‌کشه چون ‫مانع تاندن‌شون برای احیا مجدد میشه.
‫که یعنی
‫اگه فوراً بعداً از نابودیش ‫تاندنش رو لمس کنم،
‫تاثیرش همونه!
‫ببرش تامیا گانتتسای!
‫چی؟
‫طبیعتاً باید بدون بریدن من، ‫تا جای ممکن نزدیک ببری.
‫برای یه آسائمون بچه‌بازیه.
‫خیلی برات سخته بلید دراگون؟
‫من انجامش میدم!
‫راستش رو بگم، گفتن دقیق ‫با چشم غیرمسلح تقیرباً غیرممکنه.
‫با این وضع پیش بریم، ‫این کوچولو رو هم می‌برم.
‫هرچییزی دارین رو پرت کنین ‫و به باقی‌مونده‌شون خوب نگاه کنین.
‫همه‌چیز رو درونش پیدا می‌کنی.
‫وای.
‫بفرما امون کوچولو. بچه بازیه.
‫جو فا...
‫بدون بازدارندگی، ‫این هیچ‌وقت به پایان نمیرسه.
‫اما وقتی برای این نداریم.
‫باید ازش استفاده کنم.
‫این کار رو نکن برادر.
‫بیا با همدیگه بکشیمشون.
‫راست میگی.
‫واقعاً فکر کردین از خیانت به ما ‫جون سالم به در می‌برین؟
‫شما احمق‌ها عواقبش رو در نظر نمی‌گیرین.
‫عواقب؟
‫بدون اهمیت به ولگردهایی ‫که جلو یا پشت سرمن،
‫هر کسی توی راهم قرار بگیره رو خرد می‌کنم.
‫روی اون حساب می‌کنم که کنارم بمونه.
‫فقط به همین نیاز دارم.
‫ممکنه دام باشی ‫اما می‌تونم با این موافقت کنم.
‫دو نفر کافیه.
‫جوفا، بهم کمک کن!
‫متاسفم تائوفا.
‫هیجان‌زده شدم و تو رو تنها گذاشتم.
‫من و تو به همدیگه تعلق داریم.
‫با همدیگه خردشون می‌کنیم.
‫« بهشت دوزخ »
‫جوفا و تائوفا، شما دوتا یکی هستین.
‫ما خانواده‌ایم
‫اما شما خاصین.
‫کم و بیش می‌فهمیدم.
‫فرد دیگه‌ای از سوشین ‫و دوشی نمی‌ترسه.
‫درسشون رو هم خیلی جدی می‌گیرن.
‫اما تائوفا از سوشین می‌ترسه ‫و من هم واقعاً از درس خوندن خوشم نمیاد.
‫واقعاً اگه یکی از ما آسیب ببینه ‫کسی اهمیت نمیده،
‫احتمالاً به خاطر این که اون‌ها نمی‌میرن.
‫اما من اصلاً دوست ندارم ‫آسیب دیدن تائوفا رو ببینم.
‫احتمالاً به خاطر اینه که یکی رو ‫داری که بهش اهمیت میدی.
‫ما درد خودمون حس می‌کنیم اما ‫فقط می‌تونیم درد همدیگه رو تصور کنیم.
‫و تصورشون می‌کنی چون بهشون اهمیت میدی.
‫تصور منبع اضطراب و محبته.
‫با بدن‌هایی که ما داریم، ‫توجه بهشون سخت‌تره.
‫جوفا، همه‌مون داریم این‌ور بازی می‌کنیم.
‫تائوفا.
‫ما بریم؟
‫کلی وقت داریم.
‫می‌تونیم وقتمون رو برای ‫درس خوندن با همدیگه بذاریم.
‫اولین تغییر «ریِن» بود.
‫اون‌ها «هوکو» هستن. ‫تنسن‌های آزمایشی.
‫فرستاده شدن تا خارج از قلعه زندگی کنین.
‫ازشون برای بازیابی ‫تائو از دست رفته‌ت استفاده کن.
‫بازیابی؟
‫تمرینات مناسبتون رو الان شروع می‌کنین.
‫دلیل خلق شدنتونه.
‫ران تو رشته «دوین» درس می‌خونه.
‫مو دان «شوتن» می‌خونه.
‫گوی فا «شیتسو» می‌خونه.
‫ژو جین «تایسوکو» می‌خونه.
‫و...
‫جوفا و تائوفا «بوچو جوتسو» می‌خونن.
‫این دلیلیه که با همدیگه بزرگتون کردم.
‫می‌دونم ناگهانیه اما کاریش نمیشه کرد.
‫روی درستون تمرکز می‌کنین ‫و به همدیگه آموزش میدین.
‫محبت از رین ناپدید شد.
‫نمی‌خوام از هوکو استفاده کنم.
‫نمی‌تونم جلوی تصور حسشون رو بگیرم.
بی سی موویز
‫منم همین‌طور تائوفا.
‫چیز زیادی نیست اما بیا از میوه ‫برای بازیابی تائومون استفاده کنیم.
‫ممنون.
‫خوشحالم که با تو تیم شدم جوفا.
‫سال‌ها بعد، می از قلعه ناپدید شد.
‫نمی‌دونم چرا.
‫اما شدیداً به نظر می‌رسید ‫که کسی اهمیتی نمیده.
‫تمریناتمون شدیدتر شد
‫و درکمون از واقعیت خدشه‌دارتر شد.
‫چیزی نیست. من این‌جام.
‫باید از لبخند تائوفا محافظت کنم.
‫صد سال گذشت و حیوون‌هایی ‫که از سرزمین اصلی آوردیم مردن و تموم شدن.
‫تمریناتمون ادامه پیدا کرد.
‫سال صد دیگه هم گذشت ‫و روستا هوکو ویران شد.
‫و تمریناتمون ادامه پیدا کرد.
‫چه قدر می‌خوایم به این ادامه بدیم؟
‫به زودی هوکو از بین میره ‫و محصولاتمون تموم میشن.
‫نظر رین و استاد بزرگ چیه؟
‫باید یه نقشه‌ای داشته باشن.
‫می‌تونیم منابع تائو از بیرون بیاریم.
‫بیرون؟ منظورت از انسان‌هاست؟
‫معلومه.
‫اگه هم خوشت نمیاد، در نهایت ‫تائوـمون تموم میشه و می‌میریم.
‫واقعاً جاودانه نیستیم که.
‫به علاوه این که شک دارم ‫هر چه قدر هم تمرین کنیم،
‫به جاودانگی بی‌نقص برسیم.
‫منظورت اینه تمریناتمون ‫و عذاب تائوفا برای هیچی بوده؟
‫چه طور می‌تونن لبخند بزنن؟
‫واقعاً عقلشون رو از دست دادن؟
‫به تمرینات بی‌پایان عادت کردن ‫و عقلشون رو از دست دادن؟
‫یا مشکل از منه؟
‫من و تائوفاـیم که دیوونه‌ایم؟
‫باید از لبخند تائوفا محافظت کنم.
‫اون چیه تائوفا؟
‫چوم. برای جذب انسان‌های بیرونه.
‫توی سرزمین استاد بزرگ، ‫همراه با دعوتنامه گل می‌فرستن.
‫این فوق‌العاده نیست؟
‫اگه به اندازه کافی این کار رو انجام بدیم،
‫ممکنه بعضی از انسان‌هایی که این ‫براشون عجیبه، برای تحقیق در موردش بیان.
‫اگه از آب‌بند پرتابش کنیم، ‫کایجین بهش حمله نمی‌کنه.
‫جریان اقیانوس تا واکوکو می‌برتش.
‫نمی‌خوام از هوکو استفاده کنم.
‫نمی‌تونم جلوی تصور حسشون رو بگیرم.
‫تائوفا، تو مشکلی با این نداری؟
‫اصلاً.
‫این عجیبه؟
‫نه، معلومه که نه.
‫انسان‌ها مثل هوکوـن. ‫کمتر از دام‌هان.
‫برای ماـن تا ازشون استفاده کنیم.
‫ما دیوونه نیستیم.
‫این دنیاست که دیوونه‌ست.
‫به جز ما، همه دیوونه‌ن.
‫دام، دام.
‫این «تغییر کیشیکای»ـشونه؟
‫با همدیگه یکی شدن.
‫پر دارن... نه، باله؟
‫به هرحال، نمی‌تونه تکون خوردن ‫توی فضای بسته براشون راحت باشه.
‫ما از این کارها نمی‌تونیم بکنیم!
‫چی گفتی؟
‫برادر!
‫این که با اون بال‌ها می‌تونه ‫پرواز کنه، شگفت‌زده‌م کرد.
‫موافقم. از لحاظ ساختاری، ‫باید غیرممکن باشه.
‫عجیب و غیرطبیعیه، ‫با این حال یه جوری اغفال‌گره.
‫ظاهرشون عین خود عشقه.
‫بعد از خیانتت داری ‫دست و پا میزنی برادر بزرگ.
‫بعد از اون هیولا، نفر بعدی تویی پیرمرد.
‫بهت اجازه نمیدم زودتر از من انجامش بدی.
‫صبر کن!
‫خیلی خونریزی داری. ‫بذار زخم‌هات رو مداوا کنم.
‫وقتی برای این کار نداریم.
‫اگه اون هیولا رو بکشم، ‫اسمم توی تاریخ نوشته میشه.
‫اما می‌میری!
‫مشکلی باهاش ندارم.
‫گانتتسای! هی!
‫اون هاگ‌ها و پرزها باعثشن؟
‫پناه بگیرین. لمس هاگ‌ها خطرناکه.
‫این بده.
‫هی میریزن.
‫برادر!
‫می‌دونم اما الان جلوم رو نگیر.
‫باشه.
‫تا موقعی که خودم رو به یاد ‫داشته باشم، می‌تونم این قدرت رو کنترل کنم.
‫همون‌طور که فکر کردم، تائو فلز من ‫در مقابل چوب تائوفا موثره.
‫[چوب - آتش - زمین - فلز - آب]
‫اگه بتونم تاندنش رو نابود کنم، می‌میره.
‫اما...
‫برادر!
‫جفتشون غول‌پیکر و سریعن.
‫و مهم‌تر از همه، دوتا تاندن دارن.
‫تمام هارت و پورتت کجا رفته برادر بزرگ؟
‫خفه شو.
‫برادر! برادر، برادر، برادر!
‫خیلی خب، خیلی خب. ‫همه آروم باشین.
‫هیچ کدوم از ما نمی‌تونه ‫اون هیولا رو بکشه.
‫شاید خوشمون نیاد ‫اما باید با همدیگه کار کنیم.
‫با اون کار کنم؟ شوخی می‌کنی.
‫من هم تو رو نمی‌خوام. ‫تو آسیب دیده‌ای.
‫بچه بی‌ادبی هستی.
‫می‌دونی که برادرت به خاطر این ‫که بهش آموزش دادم بهم مدیونه.
‫اون بچه نیست! ‫و من هم بهت مدیون نیستم!
‫شنیدی چی گفت.
‫لازمه جفتتون رو مجازات کنم؟
‫خفه شو احمق.
‫دشمن فعلیمون اون هیولاست.
‫اگه می‌خواین همدیگه رو بکشین هم ‫بعدش این کار رو بکنین.
‫اگه جلوی دست و پام رو بگیری، می‌کشمت.
‫من هم همین‌طور.
‫خیلی خب. بریم تو کارش.
‫هنوز دارم زخم‌هات رو درمان می‌کنم.
‫حیرت‌زده شدم که با این یارو موندی.
‫خودت بهم گفتی که منتظرت بمونم.
‫خب حالا.
‫بریم یه هیولا بکشیم.
‫[بعد از تیتراژ ادامه دارد]
« ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.
‫چه قدر مونده تا به اون مکان هورای ‫که دوشی بهش اشاره کرد برسیم؟
‫تقریباً هشت ری. ‫تا قبل فردا اون‌جاـیم.
‫چی؟!
‫این یکم بی‌احتیاطی نیست؟
‫میگن شینوبی‌ها می‌تونن 40 ری ‫تو یه روز بدوـن.
‫اما ما سامورائی هستیم. ‫بدون اسب‌ها...
‫پس از سوت اسب استفاده می‌کنیم.
‫سوت اسب؟
‫وایسا ببینم. ‫جدی نمیگی که؟
‫معلومه که جدی میگم.
‫در طول بازجویی، دوشی بهمون ‫گفت که چه طور ازش استفاده کنیم.
‫کاملاً عقلت رو از دست دادی. نکن...
‫شوگن ساما، گنین‌هایی ‫که داشتن منطقه رو می‌گشتن برگشتن.
‫چیزهایی آوردن که معتقدیم ‫وسایل شخصی اعزامی‌هاست.
‫می‌تونین یه نگاهی بهشون بندازین؟
‫تنزا... گنجی...
‫امکان نداره...
‫برادر... برادر گنجی!
‫طبق وضعیت جنازه‌ها بگم، ‫بعضی‌هاشون توسط مجرمین کشته شدن.
‫وقتی برای هدر دادن نداریم.
‫باید با تمام سرعت به هورای ‫سفر کنیم و همراهانمون رو پیدا کنیم.
‫داناها و مجرمین رو می‌کشم.
‫اگه این طوریه شوگن ساما...
‫غاره همینه.
‫لطفاً از سوت اسب استفاده کنین.
‫اون سوت برای چیه؟
‫یادت نمیاد؟
‫برای کنترل هیولاهاست.
‫هیولاهایی که توی اون غار زندگی می‌کنن.
‫جدی نمیگی.
‫کاملاً جدی میگم.
‫همون‌طور که گفتم...
‫شوگن عقلش رو از دست داده.
‫من تو راهم.