‫«مقر فرماندهی مونارک» ‫«آلاسکا»
‫می‌دونم این‌کارا برای چیـه.
‫فکر کردین می‌تونین من رو ‫با این کسشرای «عملیات سیاه» و اینا بترسونین؟
‫موفق باشین.
‫هی!
‫سرهنگ شاو کجاست؟
‫می‌دونم شماها صدام رو می‌شنوین!
‫می‌خوام با رئیس‌تون حرف بزنم!
‫پدر من
‫هیروشی رنداست!
‫رندا!
« بی سی موویز تقدیم میکند » .:: BcMoviez.Com ::.
‫«مونارک: میراث هیولاها» ‫«قسمت پنجم - راه خــروج»
‫حالت بهتره؟
‫هنوز می‌تونم با انگشت‌های پام تا ده بشمرم.
‫خیلی شانس آوردی که اون موقع نجاتت دادیم.
‫شما نجاتم ندادین.
‫- کنتارو نجاتم داد. ‫- اون بیرون داشتین چی‌کار می‌کردین؟
‫گمونم داشتین داده‌هایی که توی ‫پرونده‌های گم شده‌مون بود رو دنبال می‌کردین.
‫ما نتونستیم چیزی رو بازیابی کنیم.
‫شاید اون‌قدری که فکر می‌کنین، کارتون خوب نیست.
‫ولی دختر باهوشی مثل تو ‫ازشون نسخه کمکی گرفته، نه؟
‫- وقتی اون بیرون ناپدید شده بودین. ‫- تو نباید
‫دنبال هیولاهای بزرگ و ترسناکی چیزی باشی؟
‫می‌دونی، همین نزدیکی‌ها یکی هست.
‫یه تیم گذاشتیم تو محل.
‫تا حالا چیزی شبیه بهش ندیدن.
‫می‌دونی، اصولاً وقتی یکی ‫یه نژاد جدید کشف می‌کنه،
‫می‌تونن برای خودشون اسم بذارن براش.
‫ولی اینجا توی یه دو راهی گیر کردیم.
‫باید اسمش رو بذاریم...
‫تایتانیوس می هیوویت؟
‫یا...
‫بذاریم...
‫لایرا متیو از تاکوما، واشنگتن؟
‫اون عکس واقعاً شباهتی بهت نداره.
‫این‌که بتونیم بهم کمک کنیم، ‫فکر احمقانه‌ای نیست.
‫همون‌طور که گفتم، خوبه که ‫آدم نیروی کمکی داشته باشه، نه؟
‫بچه‌های رندا هیچی نمی‌دونن.
‫صبر کن. یه لحظه وایستا. نه. اون...
‫نه، اونا بچه‌های هیروشی رندا هستن.
‫اونا نوه‌های بیل و کیکو رندا هستن.
‫یه‌جور داریم باهاشون ‫برخورد می‌کنیم انگار مجرمن.
‫کسی اینو میگه که سعی کرد بدزدتشون.
‫باشه. حالا یه اشتباهاتی شد.
‫دختره معلم مدرسه‌ست، باشه؟ ‫سوابقی نداره. پسره یه هنرمنده.
‫اون چی؟
‫این یکی جالبـه.
‫اون‌جوری که آپارتمانش رو تمیز کرده، ‫نشون میده خوب بلده ناپدید بشه.
‫چرا؟
‫داره از دست چی مخفی میشه؟
‫معلوم نیست. هیچ حکم رسمی‌ای براش صادر نشده. ‫به‌نظر نمیاد کسی دنبالش باشه.
‫حداقل به‌صورت رسمی نه.
‫پس، باهاشون چی‌کار کنیم؟
‫این سازمان تو ذات‌شونـه. ‫می‌تونیم بهشون آموزش بدیم که کی‌ان.
‫منظورت که استخدام کردنشون نیست؟
‫مونارک میراث‌شونـه.
‫این‌طرفا میراث خیلی ‫برای کسی سودی نداشته، مگه نه؟
‫یا تهش می‌میری... یا یه چی نزدیکش سرت میاد.
‫خب، یه چیزو راست میگه.
‫دنبال یه چیزی می‌گردن.
‫یه ربطی به پدرشون داره. ‫پس حتماً، یه ربطی به مونارک داره.
‫و گمونم دست‌بردار هم نیستن، درسته؟
‫پس من میگم بهشون آزادی عمل بدیم، ‫ببینیم به کجا می‌رسوننمون.
‫اون چطور؟
‫الان دیگه مشکل منـه.
‫سلام.
‫چرا پا نمی‌شین بیاین بیرون؟
‫لطفاً مراقب باشین. لغزنده‌ست.
‫پاسپورت.
‫جدید و بدون هیچ مشکلی.
‫و بلیت هواپیما، پول و گوشی.
‫تقدیم از طرف مونارک.
‫بابت همۀ این کارا خیلی متأسفم.
‫- لاشی. ‫- عوضی.
‫عمیقاً بابت فقدان‌تون متأسفم.
‫ممنون، لاشیِ عوضی.
شما چی فکر می‌کنین؟
‫که توی یه نهضت به حق برای ‫پرده‌برداری از حقیقتین، ها؟
‫بیدار شین بابا!
‫سرتون رو کردین تو چیزی که درکی ازش ندارین.
‫خدا بهتون رحم کرد که زنده‌این.
‫پس پاسپورت‌های پر زرق و برق‌تون ‫رو بردارین و برین خونه.
‫الانشم از همون یه‌ذره نفوذی ‫که دارم استفاده کردم
‫که این دفعه جون‌تون رو نجات بدم.
‫انتظار نداشته باشین دوباره این‌کارو بکنم.
‫- چطور بود؟ ‫- داری یاد می‌گیری.
‫«آلاسکا، نوم»
‫یه‌جور میگه «بابت فقدان‌تون متأسفم» ‫انگار براشون مهمـه.
‫واضحـه که براشون مهم نیست. ‫توی بخش اقتصادی بلیت گرفتن.
‫هی، این پرواز کِی مسافرگیری می‌کنه؟
‫توکیو.
‫وای بر من.
‫از اینجا خیلی دوره. ‫از مدتی که توی آلاسکا بودین لذت بردین؟
‫من که نه. و اینو توی نقدم برای سایت ‫مشاور سفر هم منعکس می‌کنم.
‫فوقش دو ستاره میدم.
‫صبر کن ببینم. داری میری؟
‫آره. شنیدی که مرده چی گفت. ‫باید برگردیم سر زندگیمون.
‫کدوم زندگی؟
‫توی توکیو؟ همونی که گفتی زدم خرابش کردم؟
‫باید به کارایی برسم...
‫بس کن. این نزدیکی‌ها یه بار ندارین؟
‫هنوز باز نشده.
‫الان شد یه ستاره.
‫معذرت می‌خوام. فقط...
‫شرمنده.
‫- سرهنگ شاو چطور؟ ‫- چی‌کارش کنیم؟
‫هر چی که گفت، درست در اومد. ‫می‌دونست پدرمون هنوز زنده‌ست.
‫نخیرم، نمی‌دونست. تو هم نمی‌دونی.
‫ولی اینم نمی‌دونیم که مرده یا نه.
‫دیگه نه.
‫من دست‌برنمی‌دارم. ‫باید بدونم چه بلایی سرش اومده.
‫باشه. خب الان چی؟
‫شاید مونارک بدونه تایتان‌ها رو چطور پیدا کنه، ‫ولی نمی‌دونه بابا رو چطور پیدا کنه.
‫ما می‌دونیم؟ ‫من از قبل دفترش رو گشتم و...
‫اون دفترش که توی ‫سان فرانسیسکوئه رو که نگشتی.
‫خانوادۀ اضافه. دفتر اضافه.
‫به امتحانش می‌ارزه، درسته؟
‫تصور می‌کنم یه نسخه از پرونده‌ها رو ‫یه‌جایی توی سرور ابری گذاشتی، می.
‫شما می‌تونین پرونده‌ها رو بگیرین.
‫- ولی ممکنه شما رو به کشتن بده. ‫- یا تو رو.
‫نمی‌تونیم جدا بشیم.
‫بهت نیاز داریم.
‫اوضاع چطوره، لی؟
‫نایب رئیس وردوگو.
‫باید می‌دونستم.
‫منظره از جایگاه یکی مونده به اول چطوره؟
‫به‌قدر کافی بالاست.
‫خب، جوونی.
‫زندگی طولانیـه.
‫اون فیلم همراه این پسره رندا بود.
‫تا حالا ندیده بودمش.
‫ما به لطف هیولاهای غول‌پیکر سرپا موندیم.
‫یه‌جورایی خنده‌داره.
‫جالبه. آخه، بیشتر انگار ‫با کون نشستین روشون، می‌دونی؟
‫دارین زیر خودتون لهشون می‌کنین، ‫کاری که مونارک توش حرف نداره.
‫و اون چه‌کاریـه، سرهنگ؟
‫هیچی.
‫ابداً هیچ‌کاری.
‫اون‌وقت سرگردون بودن دور دنیا ‫با بچه‌های هیروشی رندا،
‫کار مفیدیـه؟
‫اون بچه‌ها الانشم از نصفِ افرادی ‫که گذاشتی اون بیرون
‫کارای عملیاتی انجام بدن، ‫از موقعیت‌های بیشتری جون سالم بدر بردن.
‫ولی نزدیک بود به کشتن‌شون بدی.
‫خیلی سرسخت‌تر از چیزی‌ان که فکر می‌کنی.
‫نه آنچنان.
‫ترسیدن. زود باورن.
‫- پر حرفن. ‫- بس کن.
‫اونا هیچی نمی‌دونن. ‫از این بابت مطمئن شدم.
‫خودتم اینو از قبل می‌دونی.
‫تا حالا فکر کردی هیروشی یه دلیلی داشته که ‫به بچه‌هاش نگفته اینجا چی‌کار می‌کرده؟
‫شاید این زندگی رو براشون نمی‌خواسته.
‫راستش زیاد به این فکر کردم.
‫وقتی دیدمش ازش می‌پرسم.
‫تصور می‌کنم منظورت زندگیِ پس از مرگ نیست.
‫نه.
‫- تو هیچ‌جا نمیری. ‫- تو هم به‌هیچ‌جا نمی‌رسی، مگه نه؟
‫نایب... رئیس.
‫میگی به تأسیس مونارک کمک کرده. ‫ولی اون مال دهه 50 بود.
‫راستش دهه 40 بود، ‫البته چند سال بعدش اومد.
‫پس الان باید حداقل نود سالی داشته باشه؟ ‫چه‌جوریـه که این شکلی مونده؟
‫شایعاتی هست که یه مأموریت بد پیش رفته. ‫ولی محرمانه‌ست.
‫الان کیـه؟
‫چه‌جوری یه‌راست از یه خانه سالمندان رفت
‫تایتانی رو پیدا کرد که هیچ‌کس توی ‫کل سازمان از وجودش خبر نداشت؟
‫چی می‌دونه؟ ‫و بهم نگو که همه‌اش توی پرونده‌ها نوشته شده.
‫احتمالاً نوشته شده.
‫ماشین تا ده دقیقه دیگه می‌رسه اینجا.
‫تمامی مسافران توجه فرمایید.
‫در زمان‌های مشکوک،
‫«فرودگاه اوکلند»
‫که فجایع وصف‌ناپذیر بدون هشدار رخ می‌دهند، ‫«فرودگاه اوکلند»
‫ممکن است افراد خوش شانس زنده بمانند،
‫اما افراد باهوش پیشرفت می‌کنند.
‫خانه‌های امن استراتا یک محوطۀ معیشتی ‫مجلل چند سطحی زیرزمینی می‌باشد،
‫یک محل ساخته شده از تیتانیومِ امن ‫در برابر دنیای خشن
‫و بی‌ثبات ما ارائه می‌دهد...
‫ولی آخه کی دلش می‌خواد توی ‫یه پناهگاهِ سفارشی زندگی کنه؟
‫رفقای اهل فناوری. ‫تنها کسایی‌ان که از پس قیمتش بر میان.
‫هی.
‫تو خوبی؟
‫فکر نمی‌کردم اولین باری ‫که میام آمریکا این‌طوری باشه.
‫چیـه؟ حس می‌کنی گم شدی؟
‫از چیزی که دنبالش می‌گردی ‫و قراره پیدا کنی مطمئن نیستی؟
‫می‌دونی، اونم وقتی اومد جلو در ‫خونه‌تون، لابد همین حس رو داشته.
‫کیت!
‫لعنتی.
‫ببخشید. گفتی چه‌جور ماشینی بیاد؟
‫- این کیـه؟ ‫- جیمزه.
‫کیت.
‫- هی، به خونه خوش اومدی. ‫- اینجا داری چی‌کار می‌کنی، جیمز؟
‫به مامان گفتم حالمون خوبه.
‫خوب نیستیم.
‫سلام. من جیمزم، دوستِ کاری کارولاین. ‫از آشنایی باهاتون خوشحالم.
‫اینا رفقای غیر کاریمن، ‫می و کنتارو.
‫- خوش اومدی. ‫- هی.
‫خوش اومدی. بپرین بالا.
‫یه ماشین برامون گرفتم.
‫- لغوش کن. ‫- نمی‌خوام لغوش کنم.
‫به مامان گفتم یه خودروی مشترک می‌گیریم.
‫اصرار کرد.
‫درضمن مایه مباهاتمـه. ‫الانشم که اینجام. پس کاپشنت رو بده.
‫تو هم کاپشنت رو بده.
‫مال تو بمونه. بزن بریم.
‫بزنیم به دل جاده!
‫«منطقه آلامدا» «مسکن فما» ‫(فما: سازمان مدیریت بحران فدرال)
‫فما خواست مردم رو جابجا کنه، ‫ولی اکثراً نخواستن برن.
‫سخت میشه از املاک سان فرانسیسکو گذشت.
‫درسته که دارن تورِ شهرِ ‫از بین رفته رو می‌فروشن؟
‫می‌فروختن. ‫قبل از این‌که ارتش دیوار بکشه.
توریست‌هایی که ضربه روحی دیدن خودشون رو با پورن فاجعه ارضا می‌کنن
‫یا سعی دارن ثابت کنن همه‌اش توطئه‌ی دولت بود.
‫عجیب‌الخلقه‌های مریض.
‫مادرم خواست برای یکیش ثبت‌نام کنه...
‫تا پدرم رو پیدا کنه.
‫برین اونور.
‫- خوبه؟ ‫- آره. مرسی.
‫از خودتون مراقبت کنین.
‫به مامانت بگو امشب می‌بینمش.
‫خوش برگشتی.
‫مرسی.
‫خیلی آمریکایی می‌خوره.
‫می‌ریم یه قدمی بزنیم.
‫آره. بهتون یکم زمان می‌دیم اول تنها باشین.
‫ایدۀ خوبیـه.
‫می‌تونی به آرومی بهش توضیح بدی.
‫همون‌طور که به مامانت توضیح دادم؟
‫وای. کیت، برگشتی.
‫برگشتی.
‫هی.
‫و چند تا از دوست‌هات رو آوردی.
‫مامان، اینا می و کنتارو هستن.
‫من کارولاینم.
‫سلام. خوشبختم.
‫از آشنایی باهاتون خوشحالم.
‫خوش اومدین.
‫عجب. پس جفت‌تون از توکیو اومدین؟
‫- آره. ‫- کجاش؟
‫چون‌که شوهرم عادت داشت ‫زیاد سفر کنه به اونجا...
‫مامان، این کنتارو رنداست.
‫ازم پرسیدی توی توکیو چی پیدا کردم.
‫راه درازی رو طی کردین، باید خیلی خسته باشین.
‫چرا نمیاین تو؟
‫وای خدای من. خیلی ببخشید ‫که خونه بهم ریخته‌ست.
‫من و جیمز... جیمز دوست کاریمـه...
‫ما وسائل شخصی مردم ‫رو از خرابه‌ها جمع می‌کنیم.
‫و همیشه طوری به‌نظر میاد که ‫انگار کارام رو دارم با خودم میارم خونه.
‫خواهشاً بشینین.
‫مامان.
‫می‌دونی، مردم خیلی خنده‌دارن.
‫هیچ‌وقت درخواست پول یا چیز باارزشی نمی‌کنن.
‫بجاش انگار همیشه از این‌جور چیزا می‌خوان.
‫خاطرات شخصی‌شون.
‫بس کن مامان.
‫- صبر کنین، بذرین کمکتون کنم. ‫- دارمش...
‫بس کن!
‫دارمش.
‫چرا شماها توی اتاق من منتظر نمی‌مونین؟ ‫انتهای راهرو سمتِ چپـه.
‫چی شده آخه؟
‫راستش خیلی چیزا شده.
‫می‌دونی منظورم چیـه.
‫یه‌جور دعوتش کردی بیاد تو مستقر بشه
‫که انگار پسر مخفی شوهرت ‫هر روز میاد تو خونه‌مون.
‫انتظار داری چی‌کار کنم؟ ‫پرتش کنم بیرون؟
‫یه فروپاشی عصبی داشته باشم؟
‫راحت باش. سرزنشت نمی‌کنم.
‫اشکالی نداره.
‫کیت.
‫کیت...
‫پدرت هرگز تمام تمرکزش رو اینجا نمی‌ذاشت.
‫و وقتی اون اجاره‌نامه رو پیدا کردی،
‫فکر کردم شاید بتونی...
‫بفهمی رابطۀ نامشروعی ‫یا دوست‌دختری داشته یا نه...
‫برای همین منو فرستادی اونجا.
‫- ولی... ‫- همین‌طور فشار آوردی
‫چون‌که تو حقیقت رو می‌خواستی،
‫ولی بزدل‌تر از این حرفا بودی که خودت بری.
‫این‌طوری باهام حرف نزن. فقط چیزی ‫رو که به صلاحت بود می‌خواستم و...
‫- و این به صلاحمـه؟ ‫- آره. آره.
‫باشه، بهت فشار آوردم.
‫باید چی‌کار می‌کردم؟
‫هر روز کل زمانت رو ‫توی اون اتاقت هدر می‌دادی.
‫حتی نمی‌رفتی گروه‌های حمایت رو امتحان کنی...
‫انگار مثلاً کلاس‌های سفالگری ‫قرار بود بچه‌هام رو زنده کنن.
‫واسه کمک کردن به خودت حتی ‫نمی‌تونستی به خودت تکون بدی.
‫انتخاب خودم بود.
‫منم قرار نبود دست رو دست بذارم ‫و ببینم دخترم خودش رو می‌کشه.
‫باشه. می‌خواستی منو از اتاقم در بیاری.
‫یه دلیل برای زندگی بدی بهم.
‫مأموریت با مؤفقیت انجام شد.
‫داریم می‌ریم دفتر بابا.
‫چی؟ چرا؟
‫که بفهمیم چی رو داشته ازمون مخفی می‌کرده.
‫ما حتی نمی‌دونیم چیزی از دفترش مونده یا نه.
‫خب، می‌تونی ما رو ببری تو شهر تا بفهمیم.
‫نه، توی منطقۀ قرمز نه.
‫ارتش مسدودش کرده. ‫هر روز دارن دزدها رو دستگیر می‌کنن.
‫حتی یه‌سری‌هاشون تیر می‌خورن.
‫پس میرن داخل. ما هم با اونا می‌ریم.
‫«ورودی منطقه نوسازی» «اسکله جنوبی»
‫سلام.
‫سلام. کولبی امشب کجاست؟
‫- آنفلوآنزا گرفته. ‫- دوباره؟
‫بفرما. بابت سختی‌هایی که می‌کشی.
‫نمی‌خوایم جلوی صف رو بگیریم.
‫خیلی خب، بازش کنین.
‫هی!
‫این‌ها رو راه بنداز. ‫می‌تونن برن.
‫- می‌تونیم بریم. ‫- دریافت شد.
‫خیلی خب. می‌تونین برین.
‫همه‌چی مرتبه.
‫امیدوارم فردا مرخصی بگیری، کارلا.
‫لیاقتش رو داری.
‫ممنون.
‫می‌تونن برن.
‫خیلی خب. بذارین رد بشن.
‫چطور ممکنه کسی باور کنه این قلابیه؟
‫راحت‌تر از اینه که هر روز ‫از خواب بیدار بشی و فکر کنی
‫ممکنه هر لحظه همین اتفاق برای خودت بیفته.
‫خیلی خب. تا همینجا می‌تونیم بریم.
‫نگهبان‌ها اطمینان حاصل می‌کنن که هرکسی که
‫با خودمون میاریم، ‫باهامون از اینجا خارج بشه.
‫اگه بگیرنتون، ‫فرض رو بر این می‌ذارن که دزدین.
‫سوالی نمی‌پرسن و ‫بهانه‌ای هم نمی‌پذیرن. متوجهین؟
‫در ضمن، باید صبح راه بیفتیم.
‫همه‌مون، با همدیگه.
‫ساعت 8:00 میایم اینجا.
‫ساعت 8:15، دروازه‌ها رو می‌بندن.
‫مامان، متوجهیم.
‫امیدوارم همینطور باشه.
‫آره، از کاری که باهات کردن دل خوشی نداشتم،
‫اونم بعد از همه فداکاری‌هایی ‫که برای این سازمان کردی.
‫به نظرم که از ته دلت میگی.
‫سعی کردی کاری در موردش بکنی؟
‫کاری که می‌تونستم رو کردم. ‫وقتش نبود من شرکت رو اداره کنم.
‫گویا هنوزم نیست.
‫دهه‌ها بین تلاش‌هات ‫برای فرار فاصله انداختی.
‫چرا دوباره الان داری جهنم به پا می‌کنی؟
‫دنیا آتیش گرفته. ‫تصمیم گرفتم یه کاری در موردش بکنم.
‫می‌خوای کمک کنی؟
‫دوست دارم فکر کنم که دارم کمک می‌کنم.
‫ما باهوش‌ترین افراد روی سیاره رو ‫روی این کار گذاشتیم.
‫سرهنگ، تو می‌تونی بیخیال بشی.
‫«باهوش‌ترین افراد روی سیاره» 60 سال ‫وقت داشتن تا برای روز گودزیلا آماده بشن.
‫«بذارید با هم بجنگن.»
‫این بهترین راه حلشون بود؟
‫اگه گودزیلا می‌باخت چی؟
‫تو پرونده‌های بیل رندا چی مخفی شده؟
‫چیزی نیست که خودت ندونی، ‫ولی همون چیزهایین که نمی‌خوای باور کنی.
‫بازی با کلمات.
‫می‌خوای اینجوری پیش بری سرهنگ؟
‫فکر کردی با شافل‌بورد بازی کردن
‫و هرس کردن درخت‌های بن‌سای بهت سخت گذشته؟
‫هیچوقت نگفتم بهم سخت گذشته. ‫مهارتم تو بوچه خیلی خوب شده...
‫به خدا قسم،
‫می‌تونم خیلی عمیق دفنت کنم ‫یا یکم عمیق دفنت کنم. ‫(خیلی بدبختت کنم یا یکم بدبختت کنم)
‫تصمیم با خودته.
‫دفنم کنی؟
‫الان کیه که داری با کلمات بازی می‌کنه؟
‫و وقت کم جفتمون رو هدر میده.
‫مونارک اشتباه می‌کنه.
‫و می‌کرده...
‫اونم به مدت خیلی خیلی طولانی.
‫گوش نمی‌دادی؟
‫به دزدها شلیک می‌کنن.
‫دارم مدرک جرم رو می‌خورم.
‫حتی اگه به نظر میاد یه ساختمون آسب ندیده، ‫حمله، زیرساخت‌هاش رو تضعیف کرده.
‫واسه همین بعضی‌وقت‌ها یکی‌شون می‌ریزه میاد.
‫بیاید بریم.
‫اینجا برگه تصحیح می‌کردم.
‫اینجا محله‌ای بود که توش زندگی می‌کردی؟
‫آره.
‫کافی‌شاپ کوچیک موردعلاقه‌مون بود.
‫«دور روز قبل از روز گودزیلا»
‫- سلام. ‫- سلام.
‫به این نیاز داشتم.
‫منم به این نیاز داشتم.
‫چقدر منتظرم موندی؟
‫بیدار شدم و 5:30 از خونه در اومدم. ‫سعی کردم از دست خانم یی فرار کنم.
‫آره، البته. ‫اول ماه شده.
‫دیگه جدی عین موش و گربه شدیم. حواسش به‫همه راه‌های فرارم هست.
‫می‌دونی، داری کلی پول هزینه‌ی ‫آپارتمانی می‌کنی که هیچوقت توش نیستی.
‫و زندگی دو نفره از یه نفره ارزون‌تره.
‫ببین، مجبور نیستی هرروز بین
‫قهوه دونه‌سیاه اتیوپیایی ‫یا غذا یکی رو انتخاب کنی.
برات درس عبرت نشده؟
‫برای تو نشده؟
‫چرا به خانم یی نمیگی که ‫می‌خوای خونه رو خالی کنی
‫و تا آخر ماه از اونجا نقل مکان می‌‌کنی؟
‫پس شروع میشه.
‫«یک روز قبل از روز گودزیلا»
‫معلم داره میاد.
‫تو کلاس گوشی ممنوعه.
‫بهتون گفتم.
‫بقیه کجان؟
‫خونه موندن.
‫مامان باباشون از هیولاهای بزرگ می‌ترسن.
‫مامان بابای من نمی‌ترسن.
‫بابام گفت یه حقه‌ست تا ‫حباب املاک رو از بین ببرن.
‫خیلی خب. گوشی‌ها رو بذارین کنار.
‫احتمالا حق با پدر چده. ‫این احتمالا یه جور شوخیه.
‫اینجا همه حالشون خوبه؟
‫- کیت؟ ‫- حالمون خوبه.
‫درس امروز: هرچیزی رو که ‫تو اینترنت می‌بینید باور نکنید.
‫داریم از نزدیک موقعیت رو رصد می‌کنیم.
‫مطمئن شو گوشی‌هاشون شارژ داشته باشه
‫و همه‌شون از برنامه‌های ‫خانواده‌شون خبر داشته باشن.
‫اگه خواستیم مدرسه رو ببندیم، خبر می‌دیم.
‫خانم رندا.
‫بعدش میان اینجا؟
‫مثل جزیره رویاهای یه زن گربه‌دار می‌مونه.
‫یا یه مرد گربه دار.
‫عموی من گربه داره.
‫خیلی هم عالی.
‫باید به حرکت ادامه بدیم.
‫آره، من یه نگاه می‌اندازم.
‫اونجا.
‫کی اونجاست؟ ‫بیا بیرون جایی که بتونیم ببینیمت!
‫«روز گودزیلا»
‫- این یکی کجا میره؟ ‫- شمال، سمت پل گلدن گیت.
‫- سوار بشین. ‫- یالا.
‫ایوا، یالا. ولش کن. چیزی نیست.
‫- چطور می‌تونم کمک کنم؟ ‫- به خودت بستگی داره.
‫من با بچه‌ها تو سالن ورزش می‌مونم ‫تا وقتی که سوار بشن.
‫تو جلوتر برو. منم میام.
‫شهردار گفت تو ایستگاه‌های بارت پناه بگیریم. ‫(بارت: حمل و نقل سریع محدوده خلیج)
‫آره، اگه سروکله والدین پیدا نشه، ‫همین کار رو می‌کنیم.
‫نمی‌دونم اون احمق‌ها به ‫خیال خودشون کجا دارن میرن.
‫فقط به اتوبوس‌ها ‫اجازه عبور از پل‌ها رو میدن.
‫کیت، تو با این یکی میری؟
‫اگه می‌خوای پیش دنی بمونی، من باهاش میرم.
‫بزن بغل.
‫تو داری قانون فدرال رو نقض می‌کنی. ‫آروم بیا بیرون.
‫هی، بیا بیرون!
‫می‌دونم همین دور و بری.
‫کیت.
‫این رو بسپر به من.
‫حرکتی دیدی؟
‫یه مشت گربه‌‌ی دیگه.
‫به نظرم دیگه باید بهشون شلیک کنیم.
‫- بیخیال رفیق. ‫- آره.
‫جدی میگم.
‫تو حالت خوبه؟
‫خوبم.
‫اوه، آره. زود می‌رسیم اونجا.
‫از این طرف.
‫کسی آهنگ خوب می‌شناسه؟
‫صدات رو بیار پایین.
‫از سر راهم برو کنار.
‫ساکت.
‫مزه خیلی خوبی میده! این خودشه.
‫بابا این تبلیغات‌های خز و خیل رو می‌خوند.
‫چهره «الان باید به من گوش کنی» ‫به خودش می‌گرفت
‫و بعدش یه کار خیلی احمقانه می‌کرد.
‫آره.
ر‫از شکل سه‌گوش چیه؟
‫راز خوشمزگی اینه...
‫بهت نمیگم!
‫- تادا! ‫- بیاین آروم حرف بزنیم.
‫اونایی که مال آرنولد بودن رو یادته؟
‫هی! بیاین اینجا.
‫برو! برو! برو!
‫این پایین.
‫خیلی خب.
‫بچرخین.
‫از این طرف.
‫چیزی نیست.
‫- از این طرف رفتن. ‫- کمکم کن.
‫اوه، خدای من!
‫از این طرف.
‫صدای دو نفر رو شنیدم!
‫اونا این پایینن.
‫بیاید.
‫ورود بی‌اجازه به منطقه بسته شده ممنوعه.
‫هی، شما! بگیریدشون!
‫بخوابید رو زمین!
‫شماها نمی‌تونین اینجا زندگی کنین!
‫وایستین!
‫- بیاید این سمت رو نگاه کنیم. ‫- بیاید.
‫- از کدوم طرف؟ ‫- از این طرف.
‫بیاید بریم.
‫هی. هی. هی.
‫یالا. ادامه بدین. اینطوری.
‫نه. شما بدون من برین.
‫کیت، بهت نیاز داریم.
‫- یا با هم می‌ریم یا اصلا نمی‌ریم. ‫- آره. یالا. تو از پسش برمیای.
‫تا اینجا اومدی.
‫- از پسش برمیای، باشه؟ ‫- باشه.
‫- باید از یه راه یگه بریم. ‫- کلی راه هست.
‫- یکیش از لای همینا رد میشه. ‫- نه، تو که نمی‌دونی.
‫نمی‌تونی مطمئن باشی. ‫ما این پایین می‌میریم.
‫مشکلی برات پیش نمیاد.
‫متاسفم کیت.
‫اما تو قوی هستی.
‫مشکلی برات پیش نمیاد.
‫کارت چیه که از ما مهم‌تره؟
‫من جلوتر میرم و یه راه خروج پیدا می‌کنم.
‫فقط برو.
‫بابا! ‫بابا!
‫می‌خوای بشینی؟
‫این رو بده به من.
‫خیلی خب.
‫با من نفس بکش.
‫نه، نمی‌تونم.
‫چرند نگو. معلومه که می‌تونی. یالا رندا.
‫دم.
‫بازدم.
‫کارت خوبه. یکی دیگه.
‫دم.
‫بازدم.
‫دستام رو حس می‌کنی؟
‫آره.
‫به من نگاه کن.
‫چیزی به جز من رو نبین.
‫«یک روز قبل از روز گودزیلا»
‫هی.
‫هنوز اونقدرها هم دیرت نشده.
‫داری نقل مکان می‌کنی؟
‫نه، میرم. مشکلی نیست.
‫برید. الان.
‫امیلی، بدو.
‫کیت، من برام درس عبرت نشد.
‫اوضاع ما باهم خوب بود. ‫فقط... تو خوب رو نمی‌خوای.
‫من لیاقت این رو ندارم.
‫فکر نکنم کسی استحقاق این رو داشته باشه.
‫نه، منظورم اینه، ‫لیاقت اینکه کسی کاری برام انجام بده
‫اونم وقتی تنها کاری که ‫من می‌کنم، ناامید کردنه.
‫من بخاطر رفتنش، ازش متنفرم. ‫اما من چه فرقی با اون می‌کنم؟
‫وقتی داشتم تو آلاسکا تا حد مرگ ‫یخ می‌زدم، ناامیدم نکردی.
‫تنها راه چیره شدن به مشکلات، ‫روبرو شدن باهاشونه.
‫- یه راه به بالا پیدا کردم. ‫- کجا؟
‫فقط کافیه گربه‌ها رو دنبال کنیم.
‫- طبقه چندمه؟ ‫- بابا عاشق منظره خوب بود.
‫خیلی خب.
‫بگید، بامزه نمیشه اگه
‫پشت این در هیچی باقی نمونده باشه؟
‫چه خنده‌دار.
‫حداقل می‌دونیم کجا رو بگردیم.
‫چی؟ نه. باید یه چیزی باشه.
‫خیلی خب، خورشید داره طلوع می‌کنه.
‫پس، یادتون بیفته، ‫باید زود از اینجا بریم بیرون.
‫حرفت کمکی بهمون نمی‌کنه. کمک کن.
‫من که پدرت رو نمی‌شناختم.
‫قبلا فکر می‌کردم به کارش ‫با ماهواره مربوط باشه.
‫منظورت چیه؟
‫قوس مداری ماهواره‌ها، امواج سینوسی‌ان.
‫این مسیرها... چیز دیگه‌این.
‫وقتی بابا راجب ماهواره حرف می‌زد، ‫بهش گوش می‌دادی؟
‫من به بچه‌های متوسطه اول، علوم درس میدم. ‫ازم سوال می‌پرسن.
‫بذار فایل‌ها رو ببینم.
‫خیلی خب.
‫این نقطه‌ها...
‫شبیه صور فلکی می‌مونن.
‫اما این نقشه ستاره‌ها نیست.
‫نه.
‫نقشه دنیاست، ‫اما قاره‌ها رو مخفی کرده.
‫اون رو بده.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫میشه این رو اونجا نگه دارین؟
‫چرا داریم این کار رو می‌کنیم؟
‫اولین سازه هنریم، ‫درباره تصاویر بازتابی بود.
‫این که چطور گذاشتنِ یه عکس روی یه عکس دیگه، ‫می‌تونه چیزی کاملا جدید رو نمایان کنه.
‫آره، یادمه.
‫آره.
‫سان فرانسیسکو.
‫آلاسکا.
‫آفریقا.
‫این احتمالا مسیریه که طی کرده.
‫آره، خودشه.
‫این همون چیزیه که می‌خواستیم. ‫همه بزننش قدش. باید بریم.
‫پس، تو و جیمز.
‫شماها...
‫منتظره که آماده یه رابطه جدید بشم.
‫بابت کاری که بابا باهات کردم متاسفم.
‫سی سال. زندگیت رو به پاش حروم کردی.
‫نه، من...
‫می‌تونستم بفهمم که داشت بهم خیانت می‌کرد.
‫می‌تونستم بپرسم.
‫می‌تونستم به توکیو برم.
‫اما نمی‌خواستم حقیقت رو بدونم. ‫شوهر پاره‌وقت داشتن رو دوست داشتم.
‫اما این به این معنی بود که ‫تو هم یه پدر پاره‌وقت داشتی...
‫و لیاقتت بیشتر از این‌ها بود.
‫بابا تو آلاسکا نمرد.
‫چی؟
‫اون واسه یه سازمان مخفی مثل سی‌آی‌ای ‫اما برای رسیدگی به گودزیلا کار می‌کرد.
‫پیداش می‌کنم.
‫خب، چه حسی داری؟
‫خوب.
‫انگار که برای اولین بار ‫بعد از ناپدید شدن پدرم،
‫همه‌چی تخمی نیست، می‌دونی؟ ‫به نظرت عجیبه؟
‫اخیرا مفهوم کلمه عجیب رو برای خودم به‌روز کردم. ‫واسه همین، نمی‌دونم.
‫میرم به مامانم زنگ بزنم.
‫خیلی خب. قانون‌مون رو یادت باشه.
‫- وارد جزئیات نمیشم. ‫- آره.
ترجمه از صادق هاشمی و عرفان طبرس
‫کانال تلگرام و اينستاگرام بی سی موویز t.me/BcMoviez
‫می‌خوام برم خونه. ‫بگو باید چیکار کنم.
‫دختر باهوش. باهات تماس می‌گیرم.
« ارائه شده توسط وبسایت بی سی موویز » .:: BcMoviez.Com ::.